पाशुपतज्ञानप्रश्नः — Inquiry into Pāśupata Knowledge (Paśu–Pāśa–Paśupati)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । किं तत्पाशुपतं ज्ञानं कथं पशुपतिश्शिवः । कथं धौम्याग्रजः पृष्टः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: “ຄວາມຮູ້ປາສຸປະຕະນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຫຍັງ? ພຣະສິວະເປັນປະສຸປະຕິ—ເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ—ໄດ້ແນວໃດ? ແລະພີ່ໃຫຍ່ຂອງທໍມະຍະ ຖືກກຣິສນະ—ຜູ້ກະທຳບໍ່ເມື່ອຍ ບໍ່ຖືກກົດຂັດ—ຖາມເຖິງເລື່ອງນີ້ແນວໃດ?”

Verse 2

एतत्सर्वं समाचक्ष्व वायो शंकरविग्रह । तत्समो न हि वक्तास्ति त्रैलोक्येष्वपरः प्रभुः

ໂອ ວາຍຸ, ຜູ້ເປັນຮູບພຣະສັງກະຣະ, ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ເພາະໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ຈະກ່າວໄດ້ເທົ່າທ່ານ.

Verse 3

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां महर्षीणां प्रभंजनः । संस्मृत्य शिवमीशानं प्रवक्तुमुपचक्रमे

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງມະຫາລິສີເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ປຣະພັນຈະນະໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ອິສານະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ແລ້ວເລີ່ມກ່າວຖ້ອຍຄໍາ।

Verse 4

वायुरुवाच । पुरा साक्षान्महेशेन श्रीकंठाख्येन मन्दरे । देव्यै देवेन कथितं ज्ञानं पाशुपतं परम्

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ທີ່ພູມັນດະຣະ ພຣະມະເຫສະວຣະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ສຣີກັນຖະ ໄດ້ສອນແກ່ເທວີ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຊຶ່ງແມ່ນປັນຍາປາສຸປະຕະອັນສູງສຸດ।

Verse 5

तदेव पृष्टं कृष्णेन विष्णुना विश्वयोनिना । पशुत्वं च सुरादीनां पतित्वं च शिवस्य च

ເລື່ອງນັ້ນເອງ ຖືກກຣິສນະ—ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງສາກົນ—ຖາມຂຶ້ນ: ຄື ສະພາບຄວາມເປັນປາຊຸ (paśutva) ອັນຖືກຜູກມັດ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຄວາມເປັນຈອມເຈົ້າ (patitva) ຂອງພຣະສິວະ।

Verse 6

यथोपदिष्टं कृष्णाय मुनिना ह्युपमन्युना । तथा समासतो वक्ष्ये तच्छृणुध्वमतंद्रिताः

ດັ່ງທີ່ມຸນີ ອຸປະມັນຍຸ ໄດ້ສອນແກ່ ກຣິດສະນະ ຢ່າງໃດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງໂດຍຫຍໍ້ຢ່າງນັ້ນ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຢ່າປະມາດ.

Verse 7

पुरोपमन्युमासीनं विष्णुःकृष्णवपुर्धरः । प्रणिपत्य यथान्यायमिदं वचनमब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ຊົງຮູບກາຍສີຄໍາຄືນ (ດັ່ງກຣິດສະນະ) ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ພຣະອົງກໍ່ກົ້ມກາບຕາມທຳນຽມ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້.

Verse 8

श्रीकृष्ण उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि देव्यै देवेन भाषितम् । दिव्यं पाशुपतं ज्ञानं विभूतिं वास्य कृत्स्नशः

ສຣີກຣິດສະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຄວາມຮູ້ປາສຸປະຕະອັນທິບພະ ທີ່ພຣະເທວະໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະເທວີ; ແລະຂໍຟັງເລື່ອງວິພູຕິ—ອິດທິ຤ິດອັນສັກສິດ—ຂອງມັນທັງໝົດດ້ວຍ»

Verse 9

कथं पशुपतिर्देवः पशवः के प्रकीर्तिताः । कैः पाशैस्ते निबध्यंते विमुच्यंते च ते कथम्

ພຣະເຈົ້າຖືກເອີ້ນວ່າ «ປະສຸປະຕິ» (ອົງຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ແນວໃດ? ໃຜແມ່ນ «ປະສຸ» (ຈິດວິນຍານປະຈໍາຕົວ)? ພວກເຂົາຖືກຜູກດ້ວຍ «ປາຊະ» ໃດ ແລະຈະຖືກປົດປ່ອຍຈາກມັນແນວໃດ?

Verse 10

इति संचोदितः श्रीमानुपमन्युर्महात्मना । प्रणम्य देवं देवीं च प्राह पुष्टो यथा तथा

ເມື່ອຖືກມະຫາອາດຕະມີຜູ້ນັ້ນກະຕຸ້ນເຊີນ ອຸປະມັນຍຸຜູ້ສົງ່າງາມ ໄດ້ນ້ອມກາຍກາບພຣະເທວະ ແລະ ພຣະເທວີ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍາດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ໄດ້ຮັບກໍາລັງ ຕາມທີ່ຖືກຊັກຊວນໄວ້ນັ້ນ.

Verse 11

उपमन्युरुवाच । ब्रह्माद्याः स्थावरांताश्च देवदेवस्य शूलिनः । पशवः परिकीर्त्यंते संसारवशवर्तिनः

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ແຕ່ພຣະພຣະຫມາເປັນຕົ້ນ ຈົນເຖິງສັດທີ່ຢືນຢູ່ຄົງທີ່ (ສະຖາວະຣະ) ທັງປວງ ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ປະສຸ’ ໃນຄວາມສຳພັນກັບ ພຣະຊູລິນ ພຣະເທວະແຫ່ງເທວະ, ເພາະພວກເຂົາຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງສັງສາຣະ»

Verse 12

तेषां पतित्वाद्देवेशः शिवः पशुपतिः स्मृतः । मलमायादिभिः पाशैः स बध्नाति पशून्पतिः

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນນາຍແຫ່ງ ‘ປະສຸ’ ເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະເທວະອີສະ ພຣະສິວະ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍາວ່າ «ປະສຸປະຕິ». ພຣະອົງນັ້ນເປັນນາຍ ຜູກ ‘ປະສຸ’ ດ້ວຍພັນທະ (ປາຊະ) ເຊັ່ນ ມະລະ (ມົນທິນແຕ່ກໍາເນີດ) ແລະ ມາຍາ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 13

स एव मोचकस्तेषां भक्त्या सम्यगुपासितः । चतुर्विंशतितत्त्वानि मायाकर्मगुणा अमी

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ປົດປ່ອຍພວກເຂົາ ເມື່ອໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍພັກຕິ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້—ຄື 24 ຕັດຕະວະ ພ້ອມດ້ວຍ ມາຍາ, ກັມມະ, ແລະ ຄຸນະ—ແມ່ນພັນທະທີ່ພຣະອົງໃຫ້ຈິດວິນຍານກ້າວພົ້ນ.

Verse 14

विषया इति कथ्यन्ते पाशा जीवनिबन्धनाः । ब्रह्मादिस्तम्बपर्यंतान् पशून्बद्ध्वा महेश्वरः

ອາຣົມວິໄສທັງຫຼາຍ ເອີ້ນວ່າ “ປາຊະ” ເປັນເຊືອກຜູກຊີວິດ ເພາະມັນຜູກຈິດວິນຍານຜູ້ມີຮ່າງກາຍໃຫ້ຕິດຢູ່ໃນໂລກະ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ມະຫາເທວ) ຈຶ່ງຜູກສັດທັງປວງເປັນ “ປະຊຸ” ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຈົນເຖິງຕໍໄມ້.

Verse 15

पाशैरेतैः पतिर्देवः कार्यं कारयति स्वकम् । तस्याज्ञया महेशस्य प्रकृतिः पुरुषोचिताम्

ໂດຍໃຊ້ “ປາຊະ” ເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າ—ປະຕິ ຜູ້ເປັນນາຍເທວ—ໃຫ້ການງານຂອງພຣະອົງດໍາເນີນໄປ. ຕາມພຣະບັນຊາຂອງມະເຫສະ ປຣະກຣິຕິຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວໃຫ້ເໝາະກັບປຸຣຸຊະ (ວິນຍານມີຮ່າງ) ຈັດຮູບປະສົບການຕາມສະພາບຂອງເຂົາ.

Verse 16

बुद्धिं प्रसूते सा बुद्धिरहंकारमहंकृतिः । इन्द्रियाणि दशैकं च तन्मात्रापञ्चकं तथा

ຈາກນັ້ນເກີດບຸດທິ (buddhi) ຄືປັນຍາ; ຈາກບຸດທິນັ້ນເກີດອະຫັງກາຣະ (ahaṅkāra) ຜູ້ສ້າງຄວາມຮູ້ສຶກ “ຂ້ອຍ”. ຈາກອະຫັງກາຣະນັ້ນ ເກີດອິນທຣິຍະສິບ ພ້ອມມະນະເປັນສິບເອັດ ແລະ ຕັນມາຕຣາຫ້າປະການກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 17

शासनाद्देवदेवस्य शिवस्य शिवदायिनः । तन्मात्राण्यपि तस्यैव शासनेन महीयसा

ດ້ວຍພຣະບັນຊາອັນເປັນເຈົ້າອຳນາດຂອງພຣະສິວະ—ເທວະເທວາ ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ—ແມ່ນແຕ່ທາດລະອຽດ (ຕັນມາຕຣາ) ກໍຢູ່ໃຕ້ພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ດ້ວຍອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 18

महाभूतान्यशेषाणि भावयंत्यनुपूर्वशः । ब्रह्मादीनां तृणान्तानां देहिनां देहसंगतिम्

ມະຫາພູດທັງຫມົດ ບໍ່ເຫຼືອຂາດ ກໍບັນດານໃຫ້ເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບ ຄວາມເປັນຜູ້ມີກາຍຂອງສັດມີຊີວິດ ໂດຍປະກອບຮ່າງກາຍໃຫ້ທຸກຜູ້ ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຈົນເຖິງໃບຫຍ້ານ້ອຍໆ.

Verse 19

महाभूतान्यशेषाणि जनयंति शिवाज्ञया । अध्यवस्यति वै बुद्धिरहंकारोभिमन्यते

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ມະຫາພູດທັງປວງຖືກກໍ່ເກີດ. ປັນຍາ (buddhi) ກຳນົດແລະຕັດສິນ; ອະຫັງກາຣະ ກໍ່ຍຶດຖື ແລະອ້າງວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າ”.

Verse 20

चित्तं चेतयते चापि मनः संकल्पयत्यपि । श्रोत्रादीनि च गृह्णन्ति शब्दादीन्विषयान् पृथक्

ຈິດຕະ (citta) ເປັນຖານແຫ່ງຄວາມຮູ້ສຶກຮັບຮູ້; ມະນະ (manas) ກໍ່ສ້າງຄວາມຕັ້ງໃຈແລະການຕັດສິນ. ອິນທຣີຍະເລີ່ມຈາກຫູ ຮັບຮູ້ວັດຖຸຂອງຕົນແຕ່ລະຢ່າງ—ເຊັ່ນ ສຽງ ແລະອື່ນໆ—ແຍກກັນໄປ.

Verse 21

स्वानेव नान्यान्देवस्य दिव्येनाज्ञाबलेन वै । वागादीन्यपि यान्यासंस्तानि कर्मेन्द्रियाणि च

ດ້ວຍພະລັງອັນທິບຂອງພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກມັນຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງຕົນ ບໍ່ໄປປະປົນກັບຂອບເຂດອື່ນ; ແລະທຳນອງດຽວກັນ ວາກ (ການເວົ້າ) ແລະອື່ນໆ ກໍ່ກາຍເປັນອິນທຣີຍະແຫ່ງການກະທຳ (karmendriya).

Verse 22

यथा स्वं कर्म कुर्वन्ति नान्यत्किंचिच्छिवाज्ञया । शब्दादयोपि गृह्यंते क्रियन्ते वचनादयः

ເຊັ່ນດຽວກັບສັດທັງຫຼາຍທີ່ປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຕາມທີ່ໄດ້ຮັບມອບຫມາຍ—ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດນອກເຫນືອຈາກຄໍາສັ່ງຂອງພຣະສິວະ—ດັ່ງນັ້ນ ສຽງແລະສິ່ງອື່ນໆຈຶ່ງຖືກຮັບຮູ້ ແລະການເວົ້າແລະສິ່ງອື່ນໆຈຶ່ງຖືກປະຕິບັດ ໂດຍອໍານາດການສັ່ງການຂອງພຣະອົງ.

Verse 23

अविलंघ्या हि सर्वेषामाज्ञा शंभोर्गरीयसी । अवकाशमशेषाणां भूतानां संप्रयच्छति

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ສໍາລັບສັດທັງຫຼາຍ, ຄໍາສັ່ງຂອງພຣະສັມພູແມ່ນສິ່ງທີ່ລະເມີດບໍ່ໄດ້ແລະມີຄວາມສໍາຄັນສູງສຸດ; ມັນມອບຂອບເຂດທີ່ເຫມາະສົມແລະສະຖານທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບການຈັດສັນໃຫ້ແກ່ສັດທຸກຕົວໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ.

Verse 24

आकाशः परमेशस्य शासनादेव सर्वगः । प्राणाद्यैश्च तथा नामभेदैरंतर्बहिर्जगत्

ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງ ພຣະປະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ອາກາສ—ຊ່ອງວ່າງ—ຈຶ່ງແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ແລະດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງນາມ ເຊັ່ນ ປຣານ ແລະອື່ນໆ ມັນກໍດຳເນີນການ ທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກຈັກກະວານ.

Verse 25

बिभर्ति सर्वं शर्वस्य शासनेन प्रभञ्जनः । हव्यं वहति देवानां कव्यं कव्याशिनामपि

ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງ ພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ປຣະພັນຊະນະ—ລົມ—ຄ້ຳຈຸນແລະຫຼ້ຽງຮັກສາທຸກສິ່ງ. ມັນພາຫັວຍະ (havya) ເຄື່ອງບູຊາສຳລັບເທວະດາ ແລະພາກັວຍະ (kavya) ເຄື່ອງບູຊາສຳລັບຜູ້ກິນກັວຍະ ຄື ພິຕຣະ (Pitṛs) ດ້ວຍ.

Verse 26

पाकाद्यं च करोत्यग्निः परमेश्वरशासनात् । संजीवनाद्यं सर्वस्य कुर्वत्यापस्तदाज्ञया

ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງ ພຣະປະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄຟຈຶ່ງເຮັດການປຸງສຸກ ແລະກິດອື່ນໆ ທຳນອງນັ້ນ. ແລະໂດຍພຣະບັນຊາດຽວກັນນັ້ນ ນ້ຳທັງຫຼາຍກໍກະທຳການໃຫ້ຊີວິດ ແລະການຫຼ້ຽງຮັກສາສັດທັງປວງ.

Verse 27

विश्वम्भरा जगन्नित्यं धत्ते विश्वेश्वराज्ञया । देवान्पात्यसुरान् हंति त्रिलोकमभिरक्षति

ໂດຍຄໍາສັ່ງຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະ (ພຣະສິວະ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ), ພະລັງອັນສັກສິດທີ່ຄໍ້າຈູນທຸກສິ່ງໄດ້ຮັກສາຈັກກະວານໄວ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ພຣະນາງປົກປ້ອງເທວະດາ, ປາບອະສຸຣະ ແລະ ຄຸ້ມຄອງສາມໂລກ.

Verse 28

आज्ञया तस्य देवेन्द्रः सर्वैर्देवैरलंघ्यया । आधिपत्यमपां नित्यं कुरुते वरुणस्सदा

ໂດຍຄໍາສັ່ງຂອງພຣະອົງ—ເຊິ່ງແມ່ນແຕ່ເທວະດາທັງໝົດກໍບໍ່ສາມາດຂັດຂືນໄດ້—ພຣະວະລຸນ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນບັນດາເທວະດາ, ໄດ້ປົກຄອງເໜືອນ້ຳຢ່າງເປັນນິດ.

Verse 29

पाशैर्बध्नाति च यथा दंड्यांस्तस्यैव शासनात् । ददाति नित्यं यक्षेन्द्रो द्रविणं द्रविणेश्वरः

ດັ່ງທີ່ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຄວນຖືກລົງໂທດຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງເຊືອກ ດັ່ງນັ້ນເທົ່າກັນ ຍັກເສນທຣາ ກຸເບຣາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ ຜູ້ຄອງຄັງທອງ ກໍປະທານຄວາມຮັ່ງມີຢ່າງສະເໝີ ຕາມພຣະບັນຊານັ້ນເອງ।

Verse 30

पुण्यानुरूपं भूतेभ्यः पुरुषस्यानुशासनात् । करोति संपदः शश्वज्ज्ञानं चापि सुमेधसाम्

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະບຸລຸດສູງສຸດ (ປະຕິ) ສັດທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບຜົນຕາມບຸນກຸສົນຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະສໍາລັບຜູ້ມີປັນຍາດີ ພຣະອົງປະທານຄວາມຮັ່ງມີ ແລະປັນຍາຮູ້ແທ້ ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 31

निग्रहं चाप्यसाधूनामीशानश्शिवशासनात् । धत्ते तु धरणीं मूर्ध्ना शेषः शिवनियोगतः

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ອີສານະກໍຄວບຄຸມແລະຫ້າມປາມຄົນຊົ່ວ; ແລະດ້ວຍການແຕ່ງຕັ້ງຂອງພຣະສິວະ ເສສະຈຶ່ງແບກໂລກໄວ້ເທິງສີສະຂອງຕົນ.

Verse 32

यामाहुस्तामसीं रौद्रीं मूर्तिमंतकरीं हरेः । सृजत्यशेषमीशस्य शासनाच्चतुराननः

ພະລັງອໍານາດທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າ ຕາມະສິກ ແລະ ເຣົາດຣີ ອັນດຸຮ້າຍ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຮູບກາຍ—ພາຍໃຕ້ພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ (ອີສະ) ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ສ້າງສັນສິ່ງທີ່ເຫຼືອທັງປວງໃນການສ້າງໂລກ.

Verse 33

अन्याभिर्मूर्तिभिः स्वाभिः पाति चांते निहन्ति च । विष्णुः पालयते विश्वं कालकालस्य शासनात्

ດ້ວຍຮູບປາກົດອື່ນໆຂອງພຣະອົງ ພຣະວິສະນຸປົກປ້ອງ ແລະໃນທ້າຍສຸດກໍທໍາໃຫ້ສະລາຍ. ພຣະວິສະນຸຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານໄດ້ ແຕ່ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງ ກາລະກາລາ ຜູ້ເຫນືອເວລາ (ພຣະສິວະ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 34

सृजते त्रसते चापि स्वकाभिस्तनुभिस्त्रिभिः । हरत्यंते जगत्सर्वं हरस्तस्यैव शासनात्

ດ້ວຍກາຍ (ພະລັງ) ສາມປະການຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງຊົງສ້າງ ແລະໃຫ້ສັດທັງປວງເຄື່ອນໄຫວ; ແລະໃນທ້າຍສຸດ ພຣະຫະຣະ (ສີວະ) ຊົງຖອນຄືນຈັກກະວານທັງໝົດ ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 35

सृजत्यपि च विश्वात्मा त्रिधा भिन्नस्तु रक्षति । कालः करोति सकलं कालस्संहरति प्रजाः

ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຊົງສ້າງ ພຣະວິດສະວາດມາ (ອາດຕະສາກົນ) ແມ່ນປານດັ່ງແບ່ງເປັນສາມ ແຕ່ກໍຊົງປົກປັກຮັກສາແທ້. ກາລະ (ເວລາ) ກະທຳທຸກສິ່ງ; ແລະກາລະນັ້ນເອງ ຊົງຖອນຄືນສັດທັງປວງໃຫ້ລະລາຍ.

Verse 36

कालः पालयते विश्वं कालकालस्य शासनात् । त्रिभिरंशैर्जगद्बिभ्रत्तेजोभिर्वृष्टिमादिशन्

ກາລະ (ເວລາ) ຄຸ້ມຄອງຈັກກະວານ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງຜູ້ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມແມ່ນແຕ່ກາລະ. ພຣະອົງຊົງທົດທຽມໂລກດ້ວຍສາມສ່ວນແຫ່ງພະລັງສະຫວ່າງ ແລະຊົງກຳນົດໃຫ້ຝົນຕົກ ເພື່ອຄວາມເປັນລະບຽບຂອງການສ້າງ.

Verse 37

दिवि वर्षत्यसौ भानुर्देवदेवस्य शासनात् । पुष्णात्योषधिजातानि भूतान्याह्लादयत्यपि

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງເທວະເທວະ (ສີວະ) ພຣະອາທິດຊົງໃຫ້ຝົນຕົກໃນຟ້າ. ພຣະອາທິດຊົງຫຼ້ຽງດູພືດຢານານາຊະນິດ ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ສັດມີຊີວິດທັງປວງຊື່ນບານອີກດ້ວຍ.

Verse 38

देवैश्च पीयते चंद्रश्चन्द्रभूषणशासनात् । आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ मरुतस्तथा

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາເປັນເຄື່ອງປະດັບ (ສີວະ) ແມ່ນແຕ່ດວງຈັນກໍຖືກເທວະທັງຫຼາຍ “ດື່ມ” (ດຶງເອົາພະລັງ/ແສງ) ໄປ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ, ອັສວິນ, ແລະມະຣຸດ ກໍຮ່ວມຮັບສ່ວນ—ແຕ່ລະພວກຖືກຫຼ້ຽງດູດ້ວຍພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.

Verse 39

खेचरा ऋषयस्सिद्धा भोगिनो मनुजा मृगाः । पशवः पक्षिणश्चैव कीटाद्याः स्थावराणि च

ສັດຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ, ຣິສີແລະສິດທະ, ພວກນາກ, ມະນຸດແລະສັດປ່າ—ສັດລ້ຽງ, ນົກທັງຫມົດ, ແມງໄມ້ແລະອື່ນໆ, ພ້ອມທັງສັດຢືນຕິດທີ່—ທັງປວງນີ້ຖືກນັບຮວມໄວ້.

Verse 40

नद्यस्समुद्रा गिरयः काननानि सरांसि च । वेदाः सांगाश्च शास्त्राणि मंत्रस्तोममखादयः

ແມ່ນ້ໍາ, ທະເລ, ພູເຂົາ, ປ່າ ແລະ ໜອງນ້ໍາ; ພຣະເວດພ້ອມອົງປະກອບຊ່ວຍ, ຄໍາພີຊາສະຕຣະ, ກອງມັນຕຣາ ແລະ ພິທີບູຊາຍັດຍະເປັນຕົ້ນ—ທັງຫມົດນີ້ຢູ່ໃນລະບຽບອັນແຜ່ຊາຍຂອງພຣະອົງ ແລະ ຢູ່ໃຕ້ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນປະຕິສູງສຸດ.

Verse 41

कालाग्न्यादिशिवांतानि भुवनानि सहाधिपैः । ब्रह्मांडान्यप्यसंख्यानि तेषामावरणानि च

ຈາກ ກາລາກນິ ເຖິງ ພຣະສິວະ, ໂລກທັງຫມົດດໍາລົງຢູ່ພ້ອມກັບເຈົ້າຜູ້ປົກຄອງຂອງຕົນ. ໄຂ່ຈັກກະວານ (ພຣະພຣະຫມານະ) ມີນັບບໍ່ຖ້ວນ, ແລະ ຊັ້ນຫຸ້ມຫໍ່ຂອງພວກມັນກໍມີນັບບໍ່ຖ້ວນເຊັ່ນກັນ.

Verse 42

वर्तमानान्यतीतानि भविष्यन्त्यपि कृत्स्नशः । दिशश्च विदिशश्चैव कालभेदाः कलादयः

ສິ່ງທັງປວງ—ປັດຈຸບັນ, ອະດີດ, ແລະ ອະນາຄົດ—ຖືກຮູ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ທັງທິດ ແລະ ທິດຍ່ອຍ, ການແບ່ງເວລາ, ແລະ ມາດຕາວັດເລີ່ມຈາກ “ກະລາ” ກໍຖືກຮູ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 43

यच्च किंचिज्जगत्यस्मिन् दृश्यते श्रूयते ऽपि वा । तत्सर्वं शंकरस्याज्ञा बलेन समधिष्ठितम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມໃນຈັກກະວານນີ້ ທີ່ເຫັນໄດ້ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບ—ທັງໝົດນັ້ນຖືກຄ້ຳຈຸນ ແລະ ຄອບຄອງໂດຍພະລັງແຫ່ງພຣະບັນຊາຂອງ ພຣະສັງກະຣະ.

Verse 44

आज्ञाबलात्तस्य धरा स्थितेह धराधरा वारिधराः समुद्राः । ज्योतिर्गणाः शक्रमुखाश्च देवाः स्थिरं चिरं वा चिदचिद्यदस्ति

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ນີ້; ພູເຂົາ, ຜູ້ຖືກເມກ, ແລະມະຫາສະໝຸດ ກໍຢູ່ຕາມຖານະຂອງຕົນ. ຝູງດວງແສງ ແລະເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີພຣະອິນທຣາເປັນຫົວໜ້າ ກໍດຳລົງຢູ່ຍາວນານ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ມີ—ທັງມີສະຕິຮູ້ ແລະບໍ່ມີສະຕິຮູ້—ລ້ວນຕັ້ງຢູ່ໝັ້ນຄົງດົນນານ ໂດຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອະທິປະໄຕ (ປະຕິ) ນັ້ນຄ້ຳຈຸນ.

Verse 45

उपमन्युरुवाच । अत्याश्चर्यमिदं कृष्ण शंभोरमितकर्मणः । आज्ञाकृतं शृणुष्वैतच्छ्रुतं श्रुतिमुखे मया

ອຸປະມັນຍຸ ກ່າວວ່າ: "ໂອ້ ກຣິດສະນະ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຫນ້າອັດສະຈັນທີ່ສຸດ ກ່ຽວກັບພຣະສັມພູ ຜູ້ທີ່ມີການກະທຳອັນຫາທີ່ປຽບບໍ່ໄດ້. ຈົ່ງຟັງການກະທຳທີ່ໄດ້ເຮັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ, ເຊິ່ງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຈາກປາກຂອງພຣະເວດເອງ"။

Verse 46

पुरा किल सुराः सेंद्रा विवदंतः परस्परम् । असुरान्समरे जित्वा जेताहमहमित्युत

ໃນສະໄໝກ່ອນ, ພວກເທວະດາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນ ໄດ້ເລີ່ມຜິດຖຽງກັນເອງ. ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ເອົາຊະນະພວກອະສຸຣະໃນສະໜາມຮົບ, ແຕ່ລະອົງກໍປະກາດວ່າ: "ມີແຕ່ຂ້ອຍຜູ້ດຽວທີ່ເປັນຜູ້ຊະນະ!"

Verse 47

तदा महेश्वरस्तेषां मध्यतो वरवेषधृक् । स्वलक्षणैर्विहीनांगः स्वयं यक्ष इवाभवत्

ຄາວນັ້ນ ພຣະມະເຫສວນ, ໂດຍການປອມຕົວຢ່າງງົດງາມ, ໄດ້ປະກົດຕົວຂຶ້ນໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ; ໂດຍທີ່ຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງປາສະຈາກເຄື່ອງໝາຍອັນເປັນເອກະລັກຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງໄດ້ກາຍເປັນຄືກັບຍັກສ໌ດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 48

स तानाह सुरानेकं तृणमादाय भूतले । य एतद्विकृतं कर्तुं क्षमते स तु दैत्यजित्

ໂດຍການຖືຫຍ້າເສັ້ນໜຶ່ງຈາກພື້ນດິນ, ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຕໍ່ພວກເທວະດາວ່າ: "ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ສິ່ງນີ້ (ສິ່ງທີ່ລຽບງ່າຍນີ້) ປ່ຽນແປງໄປ ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນຢ່າງອື່ນ—ຜູ້ນັ້ນແຫຼະຄືຜູ້ຊະນະພວກໄທຕະຍະຢ່າງແທ້ຈິງ."

Verse 49

यक्षस्य वचनं श्रुत्वा वज्रपाणिः शचीपतिः । किंचित्क्रुद्धो विहस्यैनं तृणमादातुमुद्यतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຍັກສະ ອິນທຣະ ຜູ້ຖືວັດຊຣະ ແລະເຈົ້າແຫ່ງສະຈີ ກໍເກີດໂກດນ້ອຍໆ ແຕ່ຫົວເຮາະເຢາະເຍີ້ຍ ແລ້ວຈະກົດເອົາໃບຫຍ້ານັ້ນຂຶ້ນ.

Verse 50

न तत्तृणमुपदातुं मनसापि च शक्यते । यथा तथापि तच्छेत्तुं वज्रं वज्रधरो ऽसृजत्

ໃບຫຍ້ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈຄິດຈະຍົກຂຶ້ນກໍຍັງບໍ່ສາມາດ. ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ເພື່ອຈະຕັດມັນ ຜູ້ຖືວັດຊຣະ (ອິນທຣະ) ກໍປ່ອຍວັດຊຣະອອກມາ.

Verse 51

तद्वज्रं निजवज्रेण संसृष्टमिव सर्वतः । तृणेनाभिहतं तेन तिर्यगग्रं पपात ह

ວັດຊຣະນັ້ນ ດັ່ງກັບຖືກຫຼວມຮວມກັບອຳນາດວັດຊຣະຂອງຕົນ ທົ່ວທຸກດ້ານ. ແຕ່ຖືກຫຍ້ານັ້ນກະທົບດັ່ງກັບຖືກຕີດ້ວຍຂອງນ້ອຍໆ ແລ້ວປາຍມັນຫັນອອກ ຕົກລົງແບບສຽງ.

Verse 52

ततश्चान्ये सुसंरब्धा लोकपाला महाबलाः । ससृजुस्तृणमुद्दिश्य स्वायुधानि सहस्रशः

ຕໍ່ມາ ບັນດາໂລກປາລະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຜູ້ເດືອດດານດ້ວຍຄວາມໂກດ ກໍພາກັນປ່ອຍອາວຸດຂອງຕົນເປັນພັນໆ ເລັ່ງໄປຫາໃບຫຍ້ານ້ອຍນັ້ນ.

Verse 53

प्रजज्ज्वाल महावह्निः प्रचंडः पवनो ववौ । प्रवृद्धो ऽपांपतिर्यद्वत्प्रलये समुपस्थिते

ໄຟອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ລຸກໄໝ້ຂຶ້ນ ລົມພັດແຮງ ແລະເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳໄດ້ເພີ່ມກຳລັງຂຶ້ນ ຄືກັບວ່າເວລາແຫ່ງການດັບສູນ (Pralaya) ໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.

Verse 54

एवं देवैस्समारब्धं तृणमुद्दिश्य यत्नतः । व्यर्थमासीदहो कृष्ण यक्षस्यात्मबलेन वै

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ພາກພຽນຢ່າງຫນັກ ເພື່ອເລັ່ງໃສ່ແຕ່ໃບຫຍ້ານ້ອຍໆ ແຕ່ກໍກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຜົນ—ໂອ ກຣິສນາ—ເນື່ອງຈາກພະລັງອັນເກີດແຕ່ຕົນຂອງຢັກສະນັ້ນ.

Verse 55

तदाह यक्षं देवेंद्रः को भवानित्यमर्षितः । ततस्स पश्यतामेव तेषामंतरधादथ

ແລ້ວອິນທຣະ ຈອມເທວະ ໄດ້ກ່າວກັບຢັກສະນັ້ນວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ, ຜູ້ໂກດເຄືອງຢູ່ເປັນນິດ?” ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ລາວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 56

तदंतरे हैमवती देवी दिव्यविभूषणा । आविरासीन्नभोरंगे शोभमाना शुचिस्मिता

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວີໄຫມະວະຕີ (ປາຣະວະຕີ) ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບ ໄດ້ປາກົດໃນອາກາດກວ້າງໃຫຍ່ ງາມສະຫງ່າ ແລະຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດສະງົບ.

Verse 57

तां दृष्ट्वा विस्मयाविष्टा देवाः शक्रपुरोगमाः । प्रणम्य यक्षं पप्रच्छुः को ऽसौ यक्षो विलक्षणः

ເມື່ອເຫັນສິ່ງທີ່ໜ້າອັດສະຈັນນັ້ນ ເຫຼົ່າເທວະດາທີ່ມີພຣະອິນເປັນຜູ້ນຳ ກໍເກີດຄວາມປະຫຼາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ພວກເຂົາກົ້ມຂາບຍັກຂະ ແລ້ວຖາມວ່າ: "ຍັກຂະທີ່ວິເສດນີ້ແມ່ນໃຜ?"

Verse 58

सा ऽब्रवीत्सस्मितं देवी स युष्माकमगोचरः । तेनेदं भ्रम्यते चक्रं संसाराख्यं चराचरम्

ພຣະແມ່ຍິ້ມແລ້ວຕັດວ່າ: "ພຣະອົງຢູ່ເໜືອການຮັບຮູ້ຂອງພວກເຈົ້າທັງໝົດ. ໂດຍພຣະອົງ, ກົງລໍ້ທີ່ໝູນວຽນນີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສັງສາລະ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ ແລະ ບໍ່ມີຊີວິດ ໄດ້ຖືກຂັບເຄື່ອນ."

Verse 59

तेनादौ क्रियते विश्वं तेन संह्रियते पुनः । न तन्नियन्ता कश्चित्स्यात्तेन सर्वं नियम्यते

ໂດຍພຣະອົງ ໃນປະຖົມການ ຈັກກະວານນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ; ໂດຍພຣະອົງອີກ ມັນຖືກຮວບຮວມກັບຄືນ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດເປັນຜູ້ຄວບຄຸມເໜືອພຣະອົງ; ແຕ່ໂດຍພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ ທຸກສິ່ງຖືກຄວບຄຸມ ແລະຖືກຈຳກັດໄວ້.

Verse 60

इत्युक्त्वा सा महादेवी तत्रैवांतरधत्त वै । देवाश्च विस्मिताः सर्वे तां प्रणम्य दिवं ययुः

ເມື່ອພຣະມະຫາເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍຫາຍວັບໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ທວງເທວະທັງປວງພິສົດປະຫລາດ ກໍກົ້ມກາບນາງ ແລ້ວກັບຄືນສູ່ສະຫວັນ.