साधक-दीक्षा तथा मन्त्रसाधन (Puraścaraṇa and the Discipline of the Mantra-Sādhaka)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि साधकं नाम नामतः । संस्कारमन्त्रमाहात्म्यं कथने सूचितं मया

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: ຈາກນີ້ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໂດຍຊື່ ວິນັຍທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສາທະກະ» ສໍາລັບຜູ້ປະຕິບັດ. ພິທີສັງສະການ ແລະ ມະຫິມາຂອງມັນຕຣາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຊີ້ນໍາໄວ້ແລ້ວໃນການເລົ່ານີ້.

Verse 2

संपूज्य मंडले देवं स्थाप्य कुम्भे च पूर्ववत् । हुत्वा शिष्यमनुष्णीषं प्रापयेद्भुवि मंडले

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າໃນມັນດະລາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ອັນເຊີນພຣະອົງປະດິດໃນກຸມພະຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ອາຈານຄວນປະກອບພິທີຮໍມ (ບູຊາໄຟ) ແລ້ວນໍາສິດ—ບໍ່ຄຸມຫົວ—ໃຫ້ເຂົ້າໄປຮັບທີ່ໃນມັນດະລາທີ່ຢູ່ເທິງພື້ນດິນ.

Verse 3

पूर्वांतं पूर्ववत्कृत्वा हुत्वाहुतिशतं तथा । संतर्प्य मूलमन्त्रेण कलशैर्देशिकोत्तमः

ເມື່ອສໍາເລັດພິທີກ່ອນໜ້າຕາມເກົ່າແລ້ວ ອາຈານຜູ້ປະເສີດໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິ 100 ຄັ້ງລົງໃນໄຟສັກສິດ; ແລະໂດຍມູນມັນຕຣາ ທ່ານໄດ້ບໍລິບູນການສະໜອງແດ່ເທວະດາ ຜ່ານກະລະຊະ (kalaśa) ໝໍ້ນ້ໍາທີ່ໄດ້ປະພິທີສົມພອນ.

Verse 4

सन्दीप्य च यथापूर्वं कृत्वा पूर्वोदितं क्रमात् । अभिषिच्य यथापूर्वं प्रदद्यान्मन्त्रमुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຈຸດໄຟບູຊາດັ່ງເກົ່າ ແລະປະຕິບັດຕາມລຳດັບທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ແຕ່ກ່ອນຢ່າງເປັນຂັ້ນຕອນ ຄວນເຮັດອະພິເສກດັ່ງເກົ່າ ແລ້ວຈຶ່ງມອບມັນຕຣາອັນສູງສຸດຕາມນັ້ນ।

Verse 5

तत्र विद्योपदेशांतं कृत्वा विस्तरशः क्रमात् । पुष्पाम्बुना शिशोः पाणौ विद्यां शैवीं समर्पयेत्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອສຳເລັດການສອນວິທະຍາອັນສັກສິດຢ່າງລະອຽດຕາມລຳດັບແລ້ວ ຄວນມອບວິທະຍາແຫ່ງໄສວະໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍ ໂດຍນຳນ້ຳທີ່ຊຸບຊື່ນດ້ວຍດອກໄມ້ວາງໃສ່ຝາມືຂອງເດັກ।

Verse 6

तवैहिकामुष्मिकयोः सर्वसिद्धिफलप्रदः । भवत्येव महामन्त्रः प्रसादात्परमेष्ठिनः

ສຳລັບເຈົ້າ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ມະຫາມັນຕຣານີ້ແທ້ຈິງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ ແລະຜົນຂອງມັນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມດຖິນ)۔

Verse 7

इत्युत्वा देवमभ्यर्च्य लब्धानुज्ञः शिवाद्गुरुः । साधनं शिवयोगं च साधकाय समादिशेत्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແລະບູຊາພຣະເຈົ້າ ຈົນໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະສິວະ ຄູອາຈານຈຶ່ງຄວນສັ່ງສອນແກ່ຜູ້ປະຕິບັດ ໃຫ້ຮູ້ວິທີສາທະນາ ແລະສິວະໂຍກະ।

Verse 8

तच्छ्रुत्वा गुरुसंदेशं क्रमशो मंत्रसाधकः । पुरतो विनियोगस्य मन्त्रसाधनमाचरेत्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາສັ່ງສອນຂອງຄູບາອາຈານແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາພຶງປະພຶດວິໄນການສໍາເລັດມັນຕຣາທີລະຂັ້ນ ໂດຍເລີ່ມຈາກວິນິໂຢກ (ການນໍາໃຊ້ອັນຖືກຕ້ອງ) ທີ່ນໍາໜ້າກ່ອນ।

Verse 9

साधनं मूलमन्त्रस्य पुरश्चरणमुच्यते । पुरतश्चरणीयत्वाद्विनियोगाख्यकर्मणः

ການປະພຶດວິໄນອັນເອີ້ນວ່າ «ປຸຣະຈະຣະນະ» ຖືກປະກາດວ່າເປັນຫົວໃຈໃນການສໍາເລັດມູນມັນຕຣາ. ມັນໄດ້ຊື່ນີ້ເພາະເປັນການປະຕິບັດກ່ອນ ທີ່ຕ້ອງເຮັດເປັນອັນດັບທໍາອິດ ກ່ອນວິນິໂຢກຂອງມັນຕຣາ.

Verse 10

नात्यन्तं करणीयन्तु मुमुक्षोर्मन्त्रसाधनम् । कृतन्तु तदिहान्यत्र तास्यापि शुभदं भवेत्

ສໍາລັບຜູ້ປາດຖະໜາຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ) ບໍ່ຄວນໝົກມຸ່ນໃນການສໍາເລັດມັນຕຣາຢ່າງເກີນໄປ. ແຕ່ຖ້າໄດ້ປະຕິບັດ—ຢູ່ນີ້ຫຼືທີ່ໃດກໍຕາມ—ມັນກໍເປັນມົງຄຸນ ແລະເກີດຜົນດີແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 11

शुभे ऽहनि शुभे देशे काले वा दोषवर्जिते । शुक्लदन्तनखः स्नातः कृतपूर्वाह्णिकक्रियः

ໃນວັນອັນເປັນມົງຄຸນ ໃນສະຖານທີ່ອັນເປັນມົງຄຸນ ຫຼືໃນເວລາທີ່ປາສະຈາກມົນທິນ ພຶງອາບນໍ້າໃຫ້ບໍລິສຸດ—ມີແຂ້ວແລະເລັບສະອາດຂາວ—ແລະໄດ້ປະກອບພິທີຕອນເຊົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ເມື່ອພ້ອມແລ້ວ ຈຶ່ງເໝາະສົມທີ່ຈະເຂົ້າສູ່ການບູຊາພຣະສິວະ ແລະການພິຈາລະນາພາວະນາ.

Verse 12

अलंकृत्य यथा लब्धैर्गंधमाल्यविभूषणैः । सोष्णीषः सोत्तरासंगः सर्वशुक्लसमाहितः

ພຣະອົງໄດ້ປະດັບກາຍດ້ວຍນ້ຳຫອມ ພວງດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງປະດັບທີ່ໄດ້ມາ. ສວມຜ້າພັນຫົວ ແລະຜ້າຄຸມບ່າ ດ້ວຍຈິດໃຈສະຫງົບ ແລະນຸ່ງຂາວທັງໝົດ.

Verse 13

देवालये गृहे ऽन्यस्मिन्देशे वा सुमनोहरे । सुखेनाभ्यस्तपूर्वेण त्वासनेन कृतासनः

ໃນວັດ ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ຫຼືໃນສະຖານທີ່ອື່ນທີ່ງາມນ່າຊື່ນໃຈ ຄວນນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ໂດຍຈັດອາສນະໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ເທິງບ່ອນນັ່ງທີ່ເຄີຍຝຶກມາແລ້ວ ແລະເໝາະກັບຕົນ.

Verse 14

तनुं कृत्वात्मनः शैवीं शिवशास्त्रोक्तवर्त्मना । संपूज्य देवदेवेशं नकुलीश्वरमीश्वरम्

ເມື່ອເຮັດໃຫ້ກາຍຂອງຕົນເປັນແນວໄສວະ (Śaiva) ໂດຍດຳເນີນຕາມທາງທີ່ຄຳພີຂອງພຣະສິວະກ່າວໄວ້, ເຂົາໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກພິທີແດ່ «ເທວະເທວະເອສະ» ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຄື ນະກຸລີສະວະຣະ (Nakulīśvara) ຜູ້ເປັນອົງອິດສະຫຼະສູງສຸດ.

Verse 15

निवेद्य पायसं तस्मै समप्याराधनं क्रमात् । प्रणिपत्य च तं देवं प्राप्तानुज्ञश्च तन्मुखात्

ເມື່ອໄດ້ນໍາຂ້າວນົມຫວານ (ປາຍະສະ) ໄປຖວາຍແດ່ພຣະອົງ ແລະປະກອບພິທີບູຊາໃຫ້ສໍາເລັດຕາມລໍາດັບ ລາວໄດ້ກາບລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ຈາກໄປຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງເອງ។

Verse 16

कोटिवारं तदर्धं वा तदर्धं वा जपेच्छिवम् । लक्षविंशतिकं वापि दशलक्षमथापि वा

ຄວນສະດຸດສຽງນາມ/ມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະ ໃຫ້ໄດ້ໜຶ່ງໂກຕິຄັ້ງ—ຫຼືເຄິ່ງໜຶ່ງ, ຫຼືເຄິ່ງຂອງເຄິ່ງນັ້ນ; ຫຼືບໍ່ກໍ່ສອງສິບລ້ານ, ຫຼືສິບລ້ານ ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ।

Verse 17

ततश्च पायसाक्षारलवणैकमिताशनः । अहिंसकः क्षमी शांतो दांतश्चैव सदा भवेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຮັບປະທານອາຫານແຕ່ພອດປະມານ—ອາຫານງ່າຍໆ ເຊັ່ນ ຂອງກິນຈາກນົມ, ນ້ໍາຂ້າວຕົ້ມດ່າງ, ແລະເກືອຢ່າງດຽວ—ແລະໃຫ້ເປັນຜູ້ບໍ່ເບັດບຽນ, ອະໄພ, ສະງົບ, ແລະຄວບຄຸມຕົນເອງຢູ່ເສມອ.

Verse 18

अलाभे पायसस्याश्नन्फलमूलादिकानि वा । विहितानि शिवेनैव विशिष्टान्युत्तरोत्तरम्

ຖ້າບໍ່ມີເຂົ້ານົມຫວານ (ພາຍາສະ) ກໍອາດກິນຜົນໄມ້ ຮາກ ແລະອື່ນໆແທນໄດ້. ທາງເລືອກເຫຼົ່ານີ້ພຣະສິວະໄດ້ກໍານົດໄວ້ເອງ ໂດຍມີລໍາດັບຄວາມເໝາະສົມທີ່ສູງຂຶ້ນເປັນຂັ້ນໆ.

Verse 19

चरुं भक्ष्यमथो सक्तुकणान्यावकमेव च । शाकं पयो दधि घृतं मूलं फलमथोदकम्

ເຂົ້າບູຊາທີ່ຫຸງສຸກ (ຈາຣຸ), ອາຫານທີ່ກິນໄດ້ເພື່ອຖວາຍ, ແປ້ງຄົ້ວເປັນເມັດ (ສັກຕຸ), ແລະເຂົ້າປ່າ (ອາວະກະ); ຜັກໃບ, ນົມ, ນົມສົ້ມ, ນ້ໍາມັນເນີຍໃສ (ຄຣິຕະ), ຮາກ, ຜົນໄມ້ ແລະນ້ໍາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອາຫານບໍລິສຸດທີ່ເໝາະສົມ ໃນການບູຊາ ແລະວິນັຍຂອງພຣະສິວະ.

Verse 20

अभिमंत्र्य च मन्त्रेण भक्ष्यभोज्यादिकानि च । साधने ऽस्मिन्विशेषेण नित्यं भुञ्जीत वाग्यतः

ເມື່ອໄດ້ປະພອມອາຫານແລະຂອງກິນດ້ວຍມັນຕຣາແລ້ວ ໃນສາທະນານີ້ເປັນວິໄນພິເສດ ຄວນຮັບປະທານທຸກມື້ດ້ວຍຄໍາເວົ້າສຳລວມ ຄຸ້ມຄອງລີ້ນ ແລະຮວບຮວມໃຈໃນພຣະສິວະ।

Verse 21

मन्त्राष्टशतपूतेन जलेन शुचिना व्रती । स्नायान्नदीनदोत्थेन प्रोक्षयेद्वाथ शक्तितः

ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຮັບການຊຳລະດ້ວຍການສວດມັນຕຣາ 108 ຈົນ; ຫຼືຫຼັງອາບແລ້ວ ຕາມກຳລັງ ໃຫ້ພອຍນ້ຳໃສ່ຕົນດ້ວຍນ້ຳທີ່ຕັກຈາກແມ່ນ້ຳ ຫຼືທາງນ້ຳສັກສິດ।

Verse 22

तर्पयेच्च तथा नित्यं जुहुयाच्च शिवानले । सप्तभिः पञ्चभिर्द्रव्यैस्त्रिभिर्वाथ घृतेन वा

ຄວນຖວາຍຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳ) ເປັນປະຈຳ ແລະທຸກມື້ຈຸຮຸຍາ—ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟສັກສິດຂອງພຣະສິວະ। ອາດຖວາຍດ້ວຍວັດຖຸ 7 ຢ່າງ ຫຼື 5 ຫຼື 3 ຫຼືແມ່ນແຕ່ດ້ວຍກີ (ghṛta) ຢ່າງດຽວກໍໄດ້।

Verse 23

इत्थं भक्त्या शिवं शैवो यः साधयति साधकः । तस्येहामुत्र दुष्प्रापं न किंचिदपि विद्यते

ດັ່ງນີ້ ຜູ້ປະຕິບັດສາຍໄຊວະ (Śaiva) ຜູ້ບຳເນົາດ້ວຍພັກຕິ ຈົນສຳເລັດການບູຊາ-ຮູ້ແຈ້ງພຣະສິວະ; ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍທີ່ຍາກຈະໄດ້ຮັບ.

Verse 24

अथवा ऽहरहर्मंत्रं जपेदेकाग्रमानसः । अनश्नन्नेव साहस्रं विना मन्त्रस्य साधनम्

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຄວນຈະຈະປະ (japa) ມັນຕຣະ ທຸກມື້ດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່ພຽງຈຸດດຽວ; ແມ່ນແຕ່ອົດອາຫານກໍຄວນໃຫ້ຄົບພັນຄັ້ງ—ນີ້ແຫຼະແມ່ນວິທີສຳເລັດມັນຕຣະ.

Verse 25

न तस्य दुर्लभं किंचिन्न तस्यास्त्यशुभं क्वचित् । इह विद्यां श्रियं सौख्यं लब्ध्वा मुक्तिं च विंदति

ສໍາລັບຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ພຣະສິວະເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຍາກຈະໄດ້ ແລະອັບມົງຄົນບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ. ໃນຊີວິດນີ້ເອງ ໄດ້ຮັບວິຊາ ສິຣີສົມບັດ ແລະຄວາມສຸກ ແລ້ວຍັງບັນລຸໂມກສະອີກດ້ວຍ.

Verse 26

साधने विनियोगे च नित्ये नैमित्तिके तथा । जपेज्जलैर्भस्मना च स्नात्वा मन्त्रेण च क्रमात्

ທັງໃນການປະຕິບັດສາທະນາ ແລະການນໍາໃຊ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ທັງໃນພິທີປະຈໍາວັນ ແລະພິທີເປັນຄັ້ງຄາວ, ຄວນເຮັດຈະປະ (japa) ຕາມລໍາດັບ—ກ່ອນດ້ວຍນໍ້າ, ຕໍ່ມາດ້ວຍພະສະມະ (bhasma) ແລະຫຼັງອາບນໍ້າ ພ້ອມມັນຕຣາ ຕາມຂັ້ນຕອນ.

Verse 27

शुचिर्बद्धशिखस्सूत्री सपवित्रकरस्तथा । धृतत्रिपुंड्ररुद्राक्षो विद्यां पञ्चाक्षरीं जपेत्

ເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະມີວິໄນ—ມັດຜົມຈຸກ (śikhā), ສວມສາຍສັກສິດ (yajñopavīta) ແລະມີວົງພະວິຕຣະຈາກຫຍ້າກຸສະຢູ່ທີ່ມື—ພ້ອມທາຕຣິປຸນຑຣະດ້ວຍພະສະມະ ແລະສວມລູກປັດຣຸດຣາກສະ, ຄວນສວດຈະປະວິທະຍາມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ (Pañcākṣarī) ເພື່ອເຂົ້າໃກ້ພຣະສິວະ.