Maṇḍala–Pūjā–Homa Krama (Maṇḍala Worship and Homa Sequence for the Disciple)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । ततः स्नानादिकं सर्वं समाप्याचार्यचोदितः । गच्छेद्बद्धांजलिर्ध्यायञ्छिवमण्डलपार्श्वतः

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ຈາກນັ້ນ ເມື່ອສໍາເລັດກິດທັງປວງເລີ່ມຈາກການອາບນ້ໍາ ຕາມທີ່ອາຈານຊີ້ນໍາ ຄວນໄປດ້ວຍມືປະນົມ ພ້ອມພິຈາລະນາພຣະສິວະ ໄປຍັງຂ້າງໆຂອງມັນດະລາພຣະສິວະ»។

Verse 2

अथ पूजां विना सर्वं कृत्वा पूर्वदिने यथा । नेत्रबंधनपर्यंतं दर्शयेन्मण्डलं गुरुः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຢ່າງເປັນທາງການ ອາຈານພຶງກະທຳທຸກຢ່າງດັ່ງທີ່ເຮັດໃນມື້ກ່ອນ ແລະພຶງສະແດງມັນດະລາເຖິງຂັ້ນຜູກຕາ (ເນດຣະ-ບັນທະນະ)។

Verse 3

बद्धनेत्रेण शिष्येण पुष्पावकिरणे कृते । यत्रापतंति पुष्णाणि तस्य नामा ऽस्य संदिशेत्

ເມື່ອສິດທິສາວົກທີ່ຖືກຜູກຕາ ໄດ້ໂປຍດອກໄມ້ແລ້ວ ບ່ອນທີ່ດອກໄມ້ຕົກລົງ ອາຈານພຶງຊີ້ແຈງຊື່ຂອງບ່ອນນັ້ນໃຫ້ເຂົາ (ເປັນຈຸດສັກສິດທີ່ຖືກຊີ້ນຳ)។

Verse 4

तं चोपनीय निर्माल्यमण्डले ऽस्मिन्यथा पुरा । पूजयेद्देवमीशानं जुहुयाच्च शिवानले

ນຳສິ່ງນັ້ນເຂົ້າມາໃນ ນິຣມາລະຍ-ມັນດະລາ (ເຂດສັກສິດແຫ່ງເຄື່ອງເຫຼືອທີ່ຖືກປະພອງ) ດັ່ງເກົ່າ ພຶງບູຊາພຣະອີຊານະ (ພຣະສິວະ) ແລະຖວາຍອາຫູຕິລົງໃນໄຟສິວະ।

Verse 5

शिष्येण यदि दुःस्वप्नो दृष्टस्तद्दोषशांतये । शतमर्धं तदर्धं वा जुहुयान्मूलविद्यया

ຖ້າສິດທິສາວົກໄດ້ເຫັນຄວາມຝັນອັບມົງຄົນ ເພື່ອສະງົບຄວາມດ່າງພ້ອງນັ້ນ ພຶງຖວາຍອາຫູຕິດ້ວຍມູລະວິທະຍາ (ມົນຕຣາຮາກ) ໜຶ່ງຮ້ອຍ ຫຼື ຫ້າສິບ ຫຼື ຊາວຫ້າ ຄັ້ງ।

Verse 6

ततः सूत्रं शिखाबद्धं लंबयित्वा यथा पुरा । आधारपूजाप्रभृति यन्निवृत्तिकलाश्रयम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດັ່ງເກົ່າ ໃຫ້ປ່ອຍສາຍສິດ (sūtra) ທີ່ຜູກກັບຈຸກຜົມ (śikhā) ໃຫ້ຫ້ອຍລົງ. ແລ້ວເລີ່ມຈາກການບູຊາຖານ (ādhāra) ເປັນຕົ້ນໄປ ໃຫ້ປະກອບພິທີທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນ ນິວຣິຕຕິ-ກະລາ (nivṛtti-kalā) ອັນເປັນພະລັງຫັນໃຈເຂົ້າໃນ ນຳວິນຍານໄປສູ່ພຣະສິວະ.

Verse 7

वागीश्वरीपूजनांतं कुर्याद्धोमपुरस्सरम् । अथ प्रणम्य वागीशं निवृत्तेर्व्यापिकां सतीम्

ໃຫ້ສຳເລັດການບູຊາ ວາກີສະວະຣີ ໂດຍມີການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟສັກສິດເປັນປະການນຳ. ແລ້ວຈຶ່ງກົ້ມນົບ ວາກີສະ—ນາງສະຕີ ພະລັງອັນບໍລິສຸດທີ່ແຜ່ຊຶມທາງແຫ່ງນິວຣິຕຕິ—ແລະດຳເນີນຕໍ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 8

मण्डले देवमभ्यर्च्य हुत्वा चैवाहुतित्रयम् । प्रापयेच्च शिशोः प्राप्तिं युगपत्सर्वयोनिषु

ເມື່ອບູຊາພຣະເຈົ້າໃນມັນດະລະພິທີທີ່ຖືກຊຳລະແລ້ວ ແລະຖວາຍອາຮຸຕິສາມຄັ້ງໃນໄຟ, ຈຶ່ງຄວນອະທິຖານໃຫ້ໄດ້ບຸດທາຍາດ—ເພື່ອໃຫ້ພົນລູກຖືກປະທານພ້ອມກັນ ໃນທຸກຍົນີທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 9

सूत्रदेहे ऽथ शिष्यस्य ताडनप्रोक्षणादिकम् । कृत्वात्मानं समादाय द्वादशांते निवेद्य च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນກາຍລະອຽດ (sūtra-deha) ຂອງສິດ ຫຼັງຈາກປະກອບພິທີເຊັ່ນ ການຕີຕາມພິທີ ແລະການພອຍນ້ຳຊຳລະ ເປັນຕົ້ນ, ອາຈານຮວບຮວມແລະທຳໃຫ້ສະຕິຂອງຕົນໝັ້ນຄົງ ແລ້ວຖວາຍມອບໄວ້ທີ່ປາຍທາງສິບສອງ (dvādaśānta) ດ້ວຍການຍອມຈຳນົນໃນສະມາທິ.

Verse 10

ततो ऽप्यादाय मूलेन मुद्रया शास्त्रदृष्टया । योजयेन्मनसाचार्यो युगपत्सर्वयोनिषु

ຈາກນັ້ນອີກຄັ້ງ ໂດຍຖືເອົາມູນມັນຕຣາ (root mantra) ພ້ອມມຸດຣາທີ່ຄຳພີກຳນົດ, ອາຈານຄວນນຳໃຊ້ດ້ວຍຈິດທີ່ຈົ່ງຈ້ອງ ໃຫ້ພ້ອມກັນໃນທຸກຍົນີ—ເພື່ອນຳທຸກຊັ້ນຂອງການມີກາຍເຂົ້າສູ່ວິໄນແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 11

देवानां जातयश्चाष्टौ तिरश्चां पञ्च जातयः । जात्यैकया च मानुष्या योनयश्च चतुर्दश

ເທວະທັງຫຼາຍມີຈໍາພວກ 8 ປະເພດ; ສັດເດີນສີ່ຂາ (ຕິຣັດສະຈານ) ມີ 5 ປະເພດ. ມະນຸດມີພຽງ 1 ປະເພດ; ດັ່ງນັ້ນ ແຫຼ່ງເກີດ (yoni) ທັງໝົດເປັນ 14.

Verse 12

तासु सर्वासु युगपत्प्रवेशाय शिशोर्धिया । वागीशान्यां यथान्यायं शिष्यात्मानं निवेशयेत्

ເພື່ອໃຫ້ເດັກນ້ອຍຝຶກຝົນເຂົ້າໄປ ແລະ ຊໍານານໃນທຸກສິ່ງພ້ອມກັນ ອາຈານພຶງວາງອັດຕາພາຍໃນຂອງສິດໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ການນໍາພາຂອງ ວາກີສານີ (ອໍານາດປະທານແຫ່ງວາຈາ ແລະ ວິຊາ) ຕາມຫຼັກທີ່ຖືກຕ້ອງ।

Verse 13

गर्भनिष्पत्तये देवं संपूज्य प्रणिपत्य च । हुत्वा चैव यथान्यायं निष्पन्नं तदनुस्मरेत्

ເພື່ອໃຫ້ການປະສົບຜົນແຫ່ງການປະສົມພັນສໍາເລັດ ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຄາລະວະ ກໍ່ກົດກົງກາບ ແລະ ທໍາການຖວາຍໄຟບູຊາຕາມຫຼັກ; ແລ້ວຈຶ່ງລະລຶກໃນໃຈ ແລະ ພິຈາລະນາພິທີທີ່ສໍາເລັດນັ້ນ ພ້ອມຜົນອັນສັກສິດຂອງມັນ।

Verse 14

निष्पन्नस्यैवमुत्पत्तिमनुवृत्तिं च कर्मणा । आर्जवं भोगनिष्पत्तिः कुर्यात्प्रीतिं परां तथा

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການກະທໍາທີ່ຖືກຕ້ອງ ຄວນເຂົ້າໃຈທັງການເກີດຂຶ້ນ ແລະ ການດໍາເນີນຕໍ່ໄປຂອງສິ່ງທີ່ເກີດແລ້ວ. ຄວາມຊື່ສັດຕົງ ແລະ ຜົນສໍາເລັດອັນສົມຄວນແຫ່ງການເສບສຸກ ຍັງນໍາໃຫ້ເກີດຄວາມປິຕິສູງສຸດ ພາອັດຕາໄປສູ່ພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 15

निष्कृत्यर्थं च जात्यायुर्भोगसंस्कारसिद्धये । हुत्वाहुतित्रयं देवं प्रार्थयेद्देशिकोत्तमः

ເພື່ອການຊໍາລະບາບ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ການຊໍາລະສັນສະການຂອງການເກີດ, ອາຍຸຂັຍ ແລະ ປະສົບການແຫ່ງການເສບສຸກ ສໍາເລັດ ອາຈານຜູ້ປະເສີດ ຫຼັງຈາກຖວາຍໄຟບູຊາສາມຄັ້ງ ຄວນອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ)។

Verse 16

भोक्तृत्वविषयासंगमलं तत्कायशोधनम् । कृत्वैवमेव शिष्यस्य छिंद्यात्पाशत्रयं ततः

ເມື່ອໄດ້ຊໍາລະກາຍຂອງສາວົກ ໂດຍກໍາຈັດມົນທິນທີ່ເກີດຈາກຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ «ຂ້ອຍເປັນຜູ້ເສບສຸກ» ແລະການຍຶດຕິດໃນອາຣົມວັດຖຸ ແລ້ວ ອາຈານພຶງຕັດຂາດພາສະ (pāśa) ສາມປະການຂອງສາວົກນັ້ນຕໍ່ໄປ।

Verse 17

निकृत्या परि बद्धस्य पाशस्यात्यंतभेदतः । कृत्वा शिष्यस्य चैतन्यं स्वच्छं मन्येत केवलम्

ເມື່ອຕັດຂາດຢ່າງສິ້ນເຊີງຈາກພາຊະ (pāśa) ບ່ວງຜູກມັດທີ່ຮັດແນ່ນວິນຍານ ອາຈານພຶງເຮັດໃຫ້ຈິດຮູ້ຂອງສິດສະອາດໃສ ແລະເຫັນວ່າມັນດໍາລົງຢູ່ໃນຄວາມແຈ້ງແທ້ດັ່ງເດີມແຕ່ລໍາພັງ.

Verse 18

हुत्वा पूर्णाहुतिं वह्नौ ब्रह्माणं पूजयेत्ततः । हुत्वाहुतित्रयं तस्मै शिवाज्ञामनुसंदिशेत्

ເມື່ອຖວາຍອາຮຸຕິອັນເຕັມສົມບູນລົງໃນໄຟອັນສັກສິດແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖວາຍອາຮຸຕິສາມຄັ້ງແດ່ພຣະອົງ ແລະຖ່າຍທອດພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະໃຫ້ພຣະອົງ.

Verse 19

पितामह त्वया नास्य यातुः शैवं परं पदम् । प्रतिबन्धो विधातव्यः शैवाज्ञैषा गरीयसी

“ໂອ ພຣະປິຕາມະຫະ (Brahmā) ໂດຍພຣະອົງ ຜູ້ນີ້ຜູ້ກາຍເປັນຢາຕຸ (ສັດຮ້າຍ) ຢ່າໃຫ້ເຂົາໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດອັນເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງພຣະສິວະ. ຈົ່ງວາງຂໍ້ຫ້າມໄວ້ ເພາະພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະນີ້ໜັກແນ່ນກວ່າທຸກສິ່ງ.”

Verse 20

इत्यादिश्य तमभ्यर्च्य विसृज च विधानतः । समभ्यर्च्य महादेवं जुहुयादाहुतित्रयम्

ເມື່ອສັ່ງສອນດັ່ງນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະອົງຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງສົ່ງພຣະອົງກັບຄືນຢ່າງເປັນທາງການຕາມຂະບວນພິທີ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອບູຊາພຣະມະຫາເທວະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງເຕັມທີ່ ພຶງຖວາຍອາຮຸຕິສາມຄັ້ງລົງໃນໄຟອັນສັກສິດ.

Verse 21

निवृत्त्या शुद्धमुद्धृत्य शिष्यात्मानं यथा पुरा । निवेश्यात्मनि सूत्रे च वागीशं पूजयेत्ततः

ຈາກນັ້ນ ໂດຍນິວຣິຕຕິ (ການຖອນຄືນຈາກພາຍນອກ) ໄດ້ຊໍາລະແລະຍົກຈິດວິນຍານຂອງສິດສະວົງໃຫ້ບໍລິສຸດດັ່ງເກົ່າ, ແລ້ວສະຖາປະນາໃຫ້ຢູ່ໃນອາຕະມາ ແລະໃນສາຍດ້າຍສັກສິດ, ຈຶ່ງຄວນບູຊາພຣະວາກີຊະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ.

Verse 22

हुत्वाहुतित्रयं तस्मै प्रणम्य च विसृज्य ताम् । कुर्यान्निवृत्तः संधानं प्रतिष्ठां कलया सह

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຮຸຕິສາມປະການແດ່ພຣະອົງແລ້ວ ກໍກາບນົບ ແລະປ່ອຍສະຖິດພາບທີ່ເຊີນມານັ້ນໃຫ້ກັບຄືນ. ຈາກນັ້ນ ຖອນໃຈຈາກກິດຈະກໍາພາຍນອກ ແລ້ວປະກອບພິທີສັນທານ (ການປະສານຄືນ) ແລະການສະຖາປະນາ (ປະຕິສະຖາ) ພ້ອມກັບກະລາຕາມທີ່ກໍານົດ.

Verse 23

संधाने युगपत्पूजां कृत्वा हुत्वाहुतित्रयम् । शिष्यात्मनः प्रतिष्ठायां प्रवेशं त्वथ भावयेत्

ໃນເວລາຂອງສັນທານ ເມື່ອໄດ້ປະກອບການບູຊາພ້ອມກັນ ແລະຖວາຍອາຮຸຕິສາມປະການແລ້ວ, ອາຈານຄວນພິຈາລະນາໃນສະມາທິໃຫ້ເຫັນວ່າ ອາຕະມາຂອງສິດສະວົງເຂົ້າສູ່ປະຕິສະຖາ—ຕັ້ງມັ່ນຢ່າງແນ່ນອນໃນພຣະສິວະ.

Verse 24

ततः प्रतिष्ठामावाह्य कृत्वाशेषं पुरोदितम् । तद्व्याप्तिं व्यापिकां तस्य वागीशानीं च भावयेत्

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ອາວາຫນະພະລັງແຫ່ງການປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ແລະປະກອບພິທີທັງໝົດຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ພຶງພິຈາລະນານາງເປັນການປະທັບຢູ່ອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ທີ່ແຊກຊຶມໃນເທວະ/ມັນດະລາ/ລິງຄະນັ້ນ; ແລະພຶງຄິດຖຶງ Vāgīśānī ອົງອະທິປະໄຕແຫ່ງພະວາຈາອັນສັກສິດ ຢູ່ໃນນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 25

पूर्णेदुमंडलप्रख्यां कृत्वा शेषं च पूर्ववत् । विष्णवे संविशेदाज्ञां शिवस्य परमात्मनः

ເມື່ອປັ້ນໃຫ້ຄ້າຍວົງເດືອນເຕັມດວງ ແລະຈັດສ່ວນທີ່ເຫຼືອຕາມເກົ່າແລ້ວ ຜູ້ປະກອບພິທີພຶງນໍາພະບັນຊາຂອງພະສິວະ (Śiva) ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ ໄປຖວາຍແດ່ພະວິສນຸ (Viṣṇu).

Verse 26

विष्णोर्विसर्जनाद्यं च कृत्वा शेषं च विद्यया । प्रतिष्ठामनुसंधाय तस्यां चापि यथा पुरा

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້ກ່ອນ ເລີ່ມຈາກການສົ່ງຄືນ/ປະກາດຈົບ (visarjana) ຂອງ ວິສນຸ (Viṣṇu) ແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດຂັ້ນຕອນທີ່ເຫຼືອໃຫ້ສໍາເລັດດ້ວຍວິທະຍາມັນຕຣາອັນຖືກຕ້ອງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງພິຈາລະນາພິທີປະຕິສຖາ (pratiṣṭhā) ຢ່າງຄວນຄ່າ ແລະປະກອບໃນທີ່ນັ້ນ ດັ່ງທີ່ເຄີຍປະຕິບັດມາກ່ອນຕາມປະເພນີ।

Verse 27

कृत्वानुचिन्त्य तद्व्याप्तिं वागीशां च यथाक्रमम् । दीप्ताग्नौ पूर्णहोमान्तं कृत्वा शेषं च पूर्ववत्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີແລ້ວ ພຶງເຮັດສະມາທິພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ແລ້ວຕາມລຳດັບບູຊາ “ວາກີຊາ” ເທວີຜູ້ປົກຄອງວາຈາອັນສັກສິດ. ໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ຈົນຮອດການສິ້ນສຸດຂອງໂຮມາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລ້ວເຮັດຂັ້ນຕອນທີ່ເຫຼືອຕາມທີ່ໄດ້ບັນຍັດໄວ້ກ່ອນ.

Verse 28

नीलरुद्रमुपस्थाप्य तस्मै पूजादिकं तथा । कृत्वा कर्म शिवाज्ञां च दद्यात्पूर्वोक्तवर्त्मना

ເມື່ອໄດ້ອັນເຊີນແລະສະຖາປະນາ “ນີລະຣຸດຣະ” (Nīlarudra) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງປະກອບການບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ ແດ່ພຣະອົງ. ເມື່ອສຳເລັດການປະພຶດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະແລ້ວ ພຶງຖວາຍບູຊາຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 29

तपस्तमपि चोद्वास्य कृत्वा तस्याथ शांतये । विद्याकलां समाधाय तद्व्याप्तिं चावलोकयेत्

ເມື່ອໄດ້ຂັບໄລ່ຄວາມຮ້ອນອັນເກີດຈາກຕະປັດ (tapas) ອອກແລ້ວ ແລະເພື່ອໃຫ້ມັນສະງົບ ພຶງສະຖາປະນາພະລັງແຫ່ງວິທະຍາອັນສັກສິດໃນສະມາທິອັນເລິກ ແລ້ວພິຈາລະນາການແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປຂອງມັນ.

Verse 30

स्वात्मनो व्यापिकां तद्वद्वागीशीं च यथा पुरा । बालार्कसदृशाकारां भासयंतीं दिशो दश

ເຊັ່ນເກົ່າ ລາວໄດ້ເຫັນ “ວາກີຊີ” (Vāgīśī) ເປັນຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປດັ່ງອາດຕະມັນຂອງຕົນ—ມີຮູບອັນສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນອ່ອນທີ່ກຳລັງຂຶ້ນ ສ່ອງແສງໄປທັງສິບທິດ.

Verse 31

ततः शेषं यथापूर्वं कृत्वा देवं महेश्वरम् । आवाह्याराध्य हुत्वास्मै शिवाज्ञां मनसा दिशेत्

ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງສໍາເລັດພິທີທີ່ເຫຼືອຕາມທີ່ເຄີຍກໍານົດໄວ້ ແລ້ວອັນເຊີນພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheshvara) ມາ ບູຊາພຣະອົງ ແລະຖວາຍຮຸຕະແດ່ພຣະອົງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ດ້ວຍໃຈ ຈົ່ງຮັບແລະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ (ຄໍາສັ່ງພາຍໃນ).

Verse 32

महेश्वरं तथोत्सृज्य कृत्वान्यां च कलामिमाम् । शांत्यतीतां कलां नीत्वा तद्व्याप्तिमवलोकयेत्

ເມື່ອລະວາງແມ່ນແຕ່ຄວາມຄິດທີ່ຈະເອົາ «ມະເຫສະວະຣະ» ເປັນວັດຖຸແຫ່ງສະມາທິ ແລະສ້າງວິທີພິຈາລະນາອື່ນນີ້ແລ້ວ, ຄວນນໍາສະຕິໃຫ້ເກີນລະດັບ «ສານຕິ» ເຂົ້າສູ່ກະລາອັນເຫນືອກວ່າ; ແລ້ວຈຶ່ງເບິ່ງການແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກທີ່ຂອງພຣະນັ້ນ.

Verse 33

स्वात्मनो व्यापिकां तद्वद्वागीशां च विचिंतयेत् । नभोमंडलसंकाशां पूर्णांतं चापि पूर्ववत्

ໃນທໍານອງດຽວກັນ ຄວນພິຈາລະນາພະລັງອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປພາຍໃນອາດຕະຂອງຕົນ; ແລະຄວນພິຈາລະນາ «ວາກີຊາ» ເທວີຜູ້ປົກຄອງວາຈາສັກສິດ. ຈົ່ງເຫັນນາງສະຫວ່າງດັ່ງພື້ນຟ້າກວ້າງ ແລະສົມບູນ—ແຜ່ຄອບຈາກຕົ້ນຮອດທ້າຍ—ດັ່ງທີ່ໄດ້ສອນໄວ້ກ່ອນ.

Verse 34

कृत्वा शेषविधानेन समभ्यर्च्य सदाशिवम् । तस्मै समादिशेदाज्ञां शंभोरमितकर्मणः

ເມື່ອສໍາເລັດພິທີທີ່ເຫຼືອຕາມຂັ້ນຕອນທີ່ກໍານົດ ແລະບູຊາ «ສະດາຊິວະ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນຖວາຍຄໍາສັ່ງ—ພຣະອາຊະນາຂອງ «ຊັມພູ» ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງກິດຈະການອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ແກ່ພຣະນັ້ນ.

Verse 35

तत्रापि च यथापूर्वं शिवं शिरसि पूर्ववत् । समभ्यर्च्य च वागीशं प्रणम्य च विसर्जयेत्

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ດັ່ງເກົ່າ ຄວນສະຖາປະນາ «ຊິວະ» ໄວ້ເທິງສີສະຂອງຕົນດ້ວຍໃຈ ຕາມທີ່ເຄີຍເຮັດ. ເມື່ອບູຊາ «ວາກີຊະ» ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຈຶ່ງກ້ມນົບ ແລະປະກອບພິທີສົ່ງຄືນເທວະ ເພື່ອສິ້ນສຸດພິທີ.

Verse 36

ततश्शिवेन सम्प्रोक्ष्य शिष्यं शिरसि पूर्ववत् । विलयं शांत्यतीतायाः शक्तितत्त्वे ऽथ चिंतयेत्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດັ່ງເກົ່າ ອາຈານໃຊ້ອຳນາດແຫ່ງພຣະສິວະ ພອຍນ້ຳສັກສິດລົງເທິງສີສະຂອງສິດ ແລ້ວພຶງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ການລະລາຍຂອງອັດຕາອັນຈຳກັດແລະພັນທະ ເຂົ້າສູ່ຕັດຕະວະແຫ່ງສັກຕິ ຜູ້ເກີນກວ່າຄວາມສະງົບສັນຕິ.

Verse 37

षडध्वनः परे पारे सर्वाध्वव्यापिनी पराम् । कोटिसूर्यप्रतीकाशं शैवीं शक्तिञ्च चिन्तयेत्

ເກີນກວ່າຫົກເສັ້ນທາງ (ṣaḍ-adhvan) ແລະຢູ່ຝັ່ງອັນໄກສຸດພົ້ນຈາກມັນ ພຶງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ພະລັງສັກຕິແຫ່ງໄສວະອັນສູງສຸດ ຜູ້ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມທຸກເສັ້ນທາງ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນສິບລ້ານດວງ.

Verse 38

तदग्रे शिष्यमानीय शुद्धस्फटिकनिर्मलम् । प्रक्षाल्य कर्तरीं पश्चाच्छिवशास्त्रोक्तमार्गतः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ນຳສິດມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕົນ ອາຈານພຶງເອົາກັນໄກຄູ່ໜຶ່ງ ທີ່ບໍລິສຸດໃສສະອາດດັ່ງຜະລຶກບໍລິສຸດ ລ້າງໃຫ້ສະອາດ ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປຕາມທາງທີ່ຄຳພີແຫ່ງພຣະສິວະໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 39

कुर्यात्तस्य शिखाच्छेदं सह सूत्रेण देशिकः । ततस्तां गोमये न्यस्य शिवाग्नौ जुहुयाच्छिखाम्

ອາຈານຜູ້ໃຫ້ດິກສາ (dīkṣā-guru) ພຶງຕັດຈຸກຜົມຍອດ (śikhā) ຂອງສິດ ພ້ອມກັບສາຍດ້າຍສັກສິດ. ແລ້ວນຳ śikhā ນັ້ນວາງໄວ້ເທິງຂີ້ງົວ (ເປັນເຊື້ອໄຟບໍລິສຸດ) ແລະຖວາຍລົງໃນໄຟແຫ່ງພຣະສິວະເປັນອາຫູຕິ—ເປັນນິມິດວ່າມອບອັດຕາເກົ່າແດ່ພຣະອົງ ແລະສະຖາປະນາສິດໃນມາກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 40

वौषडंतेन मूलेन पुनः प्रक्षाल्य कर्तरीम् । हस्ते शिष्यस्य चैतन्यं तद्देहे विनिवर्तयेत्

ເມື່ອລ້າງກັນໄກອີກຄັ້ງດ້ວຍມູລະມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «vauṣaṭ» ແລ້ວ, ອາຈານພຶງຟື້ນຄືນຈິດຊີວິດອັນຮູ້ຕື່ນ (caitanya) ຂອງສິດ ໂດຍໃຫ້ມັນກັບເຂົ້າສູ່ຮ່າງນັ້ນຜ່ານມືຂອງສິດ.

Verse 41

ततः स्नातं समाचांतं कृतस्वस्त्ययनं शिशुम् । प्रवेश्य मंडलाभ्यासं प्रणिपत्य च दंडवत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄດ້ອາບນ້ຳໃຫ້ເດັກ ໃຫ້ເຂົາເຮັດອາຈະມະນະເພື່ອຊຳລະບາບ ແລະປະກອບພິທີສະວັດສະຕະຍະນະເພື່ອຄວາມມົງຄຸນ. ແລ້ວນຳເຂົາເຂົ້າສູ່ມົນດົນພິທີອັນສັກສິດເພື່ອຝຶກປະຕິບັດ ແລະເດັກນັ້ນກໍກົ້ມກາບລົງທັງຕົວ ດັ່ງໄມ້ທ່ອນ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 42

पूजां कृत्वा यथान्यायं क्रियावैकल्यशुद्धये । वाचकेनैव मंत्रेण जुहुयादाहुतित्रयम्

ເມື່ອປະກອບການບູຊາຕາມຫຼັກພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ເພື່ອຊຳລະຄວາມຂາດຕົກບົກພ່ອງໃນພິທີ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິສາມຄັ້ງລົງໃນໄຟ ໂດຍໃຊ້ແຕ່ມັນຕຣະທີ່ຜູ້ອ່ານກຳນົດໄວ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 43

उपांशूच्चारयोगेन जुहुयादाहुतित्रयम् । पुनस्संपूज्य देवेशं मन्त्रवैकल्यशुद्धये

ດ້ວຍວິທີອອກສຽງເບົາໆ (ອຸປາງຊູ) ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິສາມຄັ້ງ. ແລ້ວບູຊາພຣະເທວະເອດ (ຈອມເທວະ) ອີກຄັ້ງ ເພື່ອຊຳລະຄວາມຂາດຕົກບົກພ່ອງໃນມັນຕຣະ.

Verse 44

हुत्वाहुतित्रयं पश्चात्प्रार्थयेत्प्रांजलिर्गुरुः । भगवंस्त्वत्प्रसादेन शुद्धिरस्य षडध्वनः

ເມື່ອຖວາຍອາຫຸຕິທັງສາມແລ້ວ ຄູບາ—ຢືນພ້ອມປະນົມມື—ຄວນອະທິຖານວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ທາງຫົກປະການ (ṣaḍ-adhvan) ຂອງສິດນີ້ ບໍລິສຸດເຖິງ»។

Verse 45

कृता तस्मात्परं धाम गमयैनं तवाव्ययम् । इति विज्ञाप्य देवाय नाडीसंधानपूर्वकम्

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ຂໍພາເຂົາໄປສູ່ທິບພະສະຖານອັນສູງສຸດ ແລະອະມະຕະຂອງພຣະອົງ» ເມື່ອທູນຂໍຕໍ່ເທວະແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມການປະສານນາດີ (nāḍī) ພາຍໃນຕາມຍົກຄະ ເປັນວິໄນເບື້ອງຕົ້ນ.

Verse 46

पूर्णांतं पूर्ववत्कृत्वा ततो भूतानि शोधयेत् । स्थिरास्थिरे ततः शुद्ध्यै शीतोष्णे च ततः पदे

ເມື່ອເຮັດຂັ້ນຕອນຈົນຮອດ «ປູນານຕະ» ດັ່ງເກົ່າໃຫ້ສໍາເລັດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຊໍາລະທາດທັງຫມົດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດພາຍໃນ ຈົ່ງພິຈາລະນາສິ່ງທີ່ຄົງທີ່ ແລະບໍ່ຄົງທີ່ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ຂັ້ນຂອງຄວາມໜາວແລະຄວາມຮ້ອນ.

Verse 47

ध्यायेद्व्याप्त्यैकताकारे भूतशोधनकर्मणि । भूतानां ग्रंथिविच्छेदं कृत्वा त्यक्त्वा सहाधिपैः

ຄວນເພ່ງສະມາທິໃນກິດການຊໍາລະທາດ ໃຫ້ເປັນຮູບດຽວທີ່ແຜ່ຊອກຊອນທົ່ວໄປ. ເມື່ອຕັດຂາດປົກມັດຂອງທາດທັງຫມົດແລ້ວ ຈຶ່ງປ່ອຍວາງມັນ ພ້ອມທັງເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ເພື່ອໃຫ້ຈິດສຳນຶກພັກຢູ່ໃນພຣະສິວະ ພະຜູ້ເປັນປະຕິ ເຫນືອພັນທະທັງປວງ.

Verse 48

भूतानि स्थितयोगेन यो जपेत्परमे शिवे । विशोध्यास्य तनुं दग्ध्वा प्लावयित्वा सुधाकणैः

ຜູ້ໃດຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະອັນໝັ້ນຄົງ ແລ້ວສວດຈະປະ (japa) ແດ່ພຣະສິວະສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຊໍາລະກາຍອັນເປັນຮູບຂອງຕົນ. ເຜົາມົນທິນໃຫ້ມອດໄປ ແລ້ວຊຸມຊໍາມັນດ້ວຍຫຍອດອະມະຕະແຫ່ງພຣະກະລຸນາ.

Verse 49

स्थाप्यात्मानं ततः कुर्याद्विशुद्धाध्वमयं वपुः । तत्रादौ शान्त्यतीतां तु व्यापिकां स्वाध्वनः कलाम्

ເມື່ອຕັ້ງຕົນໃຫ້ໝັ້ນຄົງແລ້ວ ຈຶ່ງປັ້ນຮ່າງໃນສະມາທິເປັນກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍອັດວັນ (ເສັ້ນທາງ) ອັນບໍລິສຸດ. ທີ່ນັ້ນ ໃນຕອນເລີ່ມ ຄວນພິຈາລະນາກະລາ (Kalā) ອັນແຜ່ຊອກຊອນຂອງເສັ້ນທາງຂອງຕົນ—ພະລັງອັນເກີນກວ່າແມ່ນແຕ່ «ຊານຕິ».

Verse 50

शुद्धामेव शिशोर्मूर्ध्नि न्यसेच्छान्तिमुखे तथा । विद्यां गलादिनाभ्यंतं प्रतिष्ठां तदधः क्रमात्

ຄວນວາງ (ປະດິດຕັ້ງ) ‘Śuddhā’ ໄວ້ເທິງສີສະຂອງເດັກ, ແລະ ວາງ ‘Śānti’ ໄວ້ທີ່ໃບໜ້າເຊັ່ນດຽວກັນ. ‘Vidyā’ ຄວນວາງຈາກຄໍລົງເຖິງສະດື, ແລະ ‘Pratiṣṭhā’ ຢູ່ຕໍ່າກວ່ານັ້ນ—ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 51

जान्वंतं तदधो न्यस्येन्निवृत्तिं चानुचिंतयेत् । स्वबीजैस्सूत्रमंत्रं च न्यस्यां गैस्तं शिवात्मकम्

ເຂົາຄວນວາງ (ມັນຕຣາ) ໄວ້ທີ່ຫົວເຂົ່າ ແລ້ວວາງຕໍ່ລົງຂ້າງລຸ່ມ ແລະພິຈາລະນາຕັດຕະວະ «ນິວຣິຕຕິ» (ການຖອນຄືນ)។ ດ້ວຍພະຍາງຄ໌ບີຊະຂອງແຕ່ລະສ່ວນ ໃຫ້ເຮັດນະຍາສະ ວາງ «ສູຕຣະ-ມັນຕຣາ» ລົງໃນອະວະຍະວະ ໂດຍຮູ້ວ່າການວາງນັ້ນທັງໝົດເປັນສະພາບຂອງພຣະສິວະແທ້ໆ।

Verse 52

बुद्ध्वा तं हृदयांभोजे देवमावाह्य पूजयेत् । आशास्य नित्यसांनिध्यं शिवस्वात्म्यं शिशौ गुरुः

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໃຈພຣະອົງແລ້ວ ຄວນອັນເຊີນເທວະນັ້ນເຂົ້າສູ່ດອກບົວໃນຫົວໃຈ ແລະບູຊາ. ຄູບາ (ກຸຣຸ) ຜູ້ສອນສິດ ຄວນອະທິຖານໃຫ້ພຣະເຈົ້າປະທັບຢູ່ຄົງຄືນຕະຫຼອດ ແລະໃຫ້ສິດຮູ້ແຈ້ງວ່າຕົນເອງເປັນອັນດຽວກັບພຣະສິວະ।

Verse 53

शिवतेजोमयस्यास्य शिशोरापादयेद्गुणान् । अणिमादीन्प्रसीदेति प्रदद्यादाहुतित्रयम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າເດັກນ້ອຍນີ້ປະກອບດ້ວຍພຣະຣັດສະມີແຫ່ງພຣະສິວະ ຄວນອັນເຊີນຄຸນທິພະ—ເລີ່ມຈາກ «ອະນິມາ» ແລະສິດທິໂຍຄະອື່ນໆ—ໃຫ້ປະທັບໃນເຂົາ. ແລ້ວກ່າວວ່າ «ປຣະສີດະ» (ຂໍໂປດເມດຕາ) ແລະຖວາຍອາຫຸຕິສາມຄັ້ງ។

Verse 54

तथैव तु गुणानेव पुनरस्योपपादयेत् । सर्वज्ञातां तथा तृप्तिं बोधं चाद्यन्तवर्जितम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນສ້າງຕັ້ງອີກຄັ້ງໃນຄວາມເຂົ້າໃຈ ຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງເອງ: ຄວາມເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ (ສັບພະຍະຍານ), ຄວາມເຕັມພໍສົມບູນ (ຕຣິປຕິ) ແລະພຣະສະຕິຮູ້ (ໂບດະ) ທີ່ປາດຈາກຕົ້ນແລະປາຍ।

Verse 55

अलुप्तशक्तिं स्वातन्त्र्यमनंतां शक्तिमेव च । ततो देवमनुज्ञाप्य सद्यादिकलशैस्तु तम्

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າວ່າ ພຣະອຳນາດບໍ່ເຄີຍຫາຍສູນ ພຣະສະພາບແຫ່ງອິດສະລະພາບສົມບູນ ແລະພຣະສັກຕິອັນອະນັນຕະ. ແລ້ວຂໍອະນຸຍາດຈາກເທວະ ແລະປະກອບພິທີຖວາຍພຣະອົງ ດ້ວຍພາຊະນະອະພິເສກ ເລີ່ມຈາກກະລະສະ Sadyaḥ (Sadyojāta).

Verse 56

अभिषिंचेत देवेशं ध्यायन्हृदि यथाक्रमम् । अथोपवेश्य तं शिष्यं शिवमभ्यर्च्य पूर्ववत्

ໃນໃຈຈົ່ງພິຈາລະນາຕາມລຳດັບທີ່ກຳນົດ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບອະພິເສກແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ. ຈາກນັ້ນໃຫ້ນັ່ງສິດ ແລະບູຊາພຣະສິວະອີກຄັ້ງ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເຮັດກ່ອນ.

Verse 57

लब्धानुज्ञः शिवाच्छैवीं विद्यामस्मै समादिशेत् । ओंकारपूर्विकां तत्र संपुटान्तु नमो ऽंतगाम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະສິວະແລ້ວ ອາຈານຄວນຖ່າຍທອດວິທະຍາມັນຕຣາແຫ່ງໄສວະໃຫ້ເຂົາ. ມັນເລີ່ມດ້ວຍພຣະນະວະ “ໂອມ” ແລະໃນສຳພຸຕະ (saṁpuṭa) ອັນເປັນກອບຄຸ້ມຄອງນັ້ນ ໃຫ້ນຳ “ນະໂມ” ຄຳນົບນ້ອມທີ່ວາງໄວ້ພາຍໃນ ມາໃຊ້.

Verse 58

शिवशक्तियुताञ्चैव शक्तिविद्यां च तादृशीम् । ऋषिं छन्दश्च देवं च शिवतां शिवयोस्तथा

ຄວນຮູ້ອີກວ່າ ສັກຕິ-ວິທະຍານັ້ນ ເປັນວິທະຍາທີ່ປະກອບດ້ວຍພຣະສິວະແລະພຣະສັກຕິ. ແລະຄວນຮູ້ດ້ວຍວ່າ ມີຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນ, ສັນທະ (chandas) ຂອງມັນ, ເທວະຜູ້ປົກຄອງ (deva) ຂອງມັນ, ແລະ “ສິວະຕາ” ຄືສະພາບສິວະອັນແທ້ ຂອງຄູ່ເທວະທັງສອງ.

Verse 59

पूजां सावरणां शम्भोरासनानि च सन्दिशेत् । पुनः संपूज्य देवेशं यन्मया समनुष्ठितम्

ຄວນປະກອບພິທີບູຊາພຣະສັມພູ (Śambhu) ພ້ອມດ້ວຍເທວະບໍລິວານ (āvaraṇa) ແລະຈັດອາສນະ (āsana) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ຈາກນັ້ນ ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງອີກຄັ້ງ ແລ້ວປະກາດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: «ນີ້ແມ່ນພິທີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດ».

Verse 60

सुकृतं कुरु तत्सर्वमिति विज्ञापयेच्छिवम् । सहशिष्यो गुरुर्देवं दण्डवत्क्षितिमंडले

«ຈົ່ງເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ເປັນກຸສົນ»—ດັ່ງນີ້ ຄູອາຈານພ້ອມດ້ວຍສິດທິສາວົກ ຄວນກາບທູນຕໍ່ພຣະສິວະ; ແລ້ວຈຶ່ງກົ້ມກາບດັ່ງໄມ້ທ່ອນ ລົງເທິງພື້ນດິນ ຕໍ່ພຣະເທວະອົງນັ້ນ.

Verse 61

प्रणम्योद्वासयेत्तस्मान्मंडलात्पावकादपि । ततः सदसिकाः सर्वे पूज्याः पूजार्हकाः क्रमात्

ເມື່ອກາບນົບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ຄວນອະນຸຍາດສົ່ງຄືນພຣະສານນິທິທີ່ໄດ້ເຊີນມາ ອອກຈາກມົນດົນອັນສັກສິດ—ແມ່ນແຕ່ຈາກໄຟກໍດີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະກອບພິທີທັງຫມົດທີ່ນັ່ງໃນສະພາ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຕາມລໍາດັບ.

Verse 63

सेव्या वित्तानुसारेण सदस्याश्च सहर्त्विजः । वित्तशाठ्यं न कुर्वीत यदीच्छेच्छिवमात्मनः

ຜູ້ຮັບໃຊ້ ແລະ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະກອບພິທີ ຄວນໄດ້ຮັບການບໍລິການຕາມກໍາລັງຊັບຂອງຕົນ. ຢ່າເຮັດການຫລອກລວງໃນເລື່ອງຊັບສິນ; ຖ້າປາຖະໜາພຣະສິວະເປັນອາດຕະມາຂອງຕົນ ຈົ່ງຊື່ສັດ ແລະ ຍຸດຕິທໍາ.