पञ्चाक्षरीविद्यायाḥ कलियुगे मोक्षोपायः | The Pañcākṣarī Vidyā as a Means of Liberation in Kali Yuga

Verse 1

देव्युवाच । कलौ कलुषिते काले दुर्जये दुरतिक्रमे । अपुण्यतमसाच्छन्ने लोके धर्मपराङ्मुखे

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໃນຍຸກກະລິ—ເມື່ອເວລາຖືກປົ່ນເປື້ອນ ຍາກຈະຊະນະ ແລະຍາກຈະຂ້າມພົ້ນ—ເມື່ອໂລກຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມມືດທີ່ເກີດຈາກບາບ ແລະຜູ້ຄົນຫັນຫນີຈາກທັມມະ…»

Verse 2

क्षीणे वर्णाश्रमाचारे संकटे समुपस्थिते । सर्वाधिकारे संदिग्धे निश्चिते वापि पर्यये

«ເມື່ອການປະພຶດຕາມວັນນະ ແລະອາສຣະມະ ເສື່ອມຖອຍ, ເມື່ອວິກິດເກີດຂຶ້ນ, ແລະເມື່ອເສັ້ນທາງອັນຖືກຕ້ອງຂອງໜ້າທີ່ທາງທັມມະທັງປວງກາຍເປັນທີ່ສົງໄສ—ຫຼືແມ່ນຈະເຫັນວ່າແນ່ນອນແລ້ວແຕ່ກັບຜັນຜວນໄປອີກ…»

Verse 3

तदोपदेशे विहते गुरुशिष्यक्रमे गते । केनोपायेन मुच्यंते भक्तास्तव महेश्वर

«ເມື່ອຄໍາສອນອັນສັກສິດນັ້ນຖືກຂັດຂວາງ ແລະສາຍສືບທອດຄູ-ສິດທີ່ຖືກຕ້ອງສູນຫາຍ, ດ້ວຍວິທີໃດ ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຈຶ່ງຈະພົ້ນໄດ້?»

Verse 4

ईश्वर उवाच । आश्रित्य परमां विद्यां हृद्यां पञ्चाक्षरीं मम । भक्त्या च भावितात्मानो मुच्यंते कलिजा नराः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂດຍອາໄສວິທະຍາອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ—ມະນະຕຣາຫ້າພະຍາງທີ່ສະຖິດໃນດວງໃຈ—ມະນຸດຜູ້ເກີດໃນຍຸກກະລິ ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກຫຼໍ່ຫຼອມດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມພົ້ນໄດ້.»

Verse 5

मनोवाक्कायजैर्दोषैर्वक्तुं स्मर्तुमगोचरैः । दूषितानां कृतघ्नानां निंदकानां छलात्मनाम्

ຜູ້ທີ່ມີນິໄສດ່າງພ້ອມ—ອົບອຸ່ນບໍ່ຮູ້ຄຸນ, ຊອກຫາຄວາມຜິດ, ແລະມີໃຈຫລອກລວງ—ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍໂທດທີ່ເກີດຈາກໃຈ, ຄໍາເວົ້າ, ແລະກາຍ; ເພາະໂທດນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ຈະເວົ້າ ຫຼືລະລຶກເຖິງພຣະສິວະອັນບໍລິສຸດ ທີ່ເກີນກວ່າຄວາມຄິດທົ່ວໄປ।

Verse 6

लुब्धानां वक्रमनसामपि मत्प्रवणात्मनाम् । मम पञ्चाक्षरी विद्या संसारभयतारिणी

ແມ່ນແຕ່ຄົນໂລບ ແລະຄົນໃຈຄົດຄ້ຽວ—ຖ້າຈິດໃນຂອງເຂົາເອົາໃຈໄປຫາເຮົາ—ວິດຍາມັນຕຣາຫ້າພະຍາງຂອງເຮົາ ແມ່ນຄວາມຮູ້ກູ້ໄພ ທີ່ພາຂ້າມຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສາຣະ।

Verse 7

मयैवमसकृद्देवि प्रतिज्ञातं धरातले । पतितो ऽपि विमुच्येत मद्भक्तो विद्ययानया

ໂອ ເທວີ, ເຮົາໄດ້ປະຕິຍານຊ້ຳໆໃນໂລກນີ້ວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບູຊາຂອງເຮົາທີ່ຕົກຕ່ຳລົງ ກໍຈະຖືກປົດປ່ອຍໄດ້ ໂດຍວິດຍານີ້ເອງ।

Verse 8

ततः कथं विमुच्येत पतितो विद्यया ऽनया । ईश्वर उवाच । तथ्यमेतत्त्वया प्रोक्तं तथा हि शृणु सुन्दरि

ແລ້ວນາງຖາມວ່າ: “ຄົນທີ່ຕົກຕ່ຳຈະພົ້ນໄດ້ແນວໃດ ໂດຍວິດຍານີ້?” ພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນແທ້ຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ຜູ້ງາມ.”

Verse 9

रहस्यमिति मत्वैतद्गोपितं यन्मया पुरा । समंत्रकं मां पतितः पूजयेद्यदि मोहितः

ຄິດວ່າ «ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບ» ຂ້ອຍເຄີຍປິດບັງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ. ເພາະຖ້າຜູ້ຕົກຕໍ່າທີ່ຫຼົງມົວ ມາບູຊາຂ້ອຍພ້ອມມົນຕຣາ ມັນກໍຍັງໃຫ້ຜົນ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຮັກສາເປັນຄວາມລັບ.

Verse 10

नारकी स्यान्न सन्देहो मम पञ्चाक्षरं विना । अब्भक्षा वायुभक्षाश्च ये चान्ये व्रतकर्शिताः

ບໍ່ມີມົນຕຣາຫ້າພະຍາງຂອງຂ້ອຍ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສວ່າຈະຕົກນະລົກ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ, ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມຢ່າງດຽວ, ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຜອມແຫ້ງເນື່ອງຈາກຕະປະ ແລະວຣະຕະ.

Verse 11

तेषामेतैर्व्रतैर्नास्ति मम लोकसमागमः । भक्त्या पञ्चाक्षरेणैव यो हि मां सकृदर्चयेत्

ສຳລັບພວກເຂົາ ດ້ວຍວຣະຕະເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີການໄດ້ພົບພາກັບໂລກຂອງຂ້ອຍ. ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ບູຊາຂ້ອຍແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ດ້ວຍສັດທາຜ່ານມົນຕຣາຫ້າພະຍາງ ຍ່ອມໄດ້ສົມາຄົມກັບຂ້ອຍ.

Verse 12

सो ऽपि गच्छेन्मम स्थानं मन्त्रस्यास्यैव गौरवात् । तस्मात्तपांसि यज्ञाश्च व्रतानि नियमास्तथा

ແມ່ນແຕ່ຄົນນັ້ນກໍຈະໄປເຖິງສະຖານຂອງຂ້ອຍ ເພາະອານຸພາບອັນສູງສົ່ງຂອງມົນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຕະປະ, ຍັດ, ວຣະຕະ ແລະນິຍະມະທັງຫຼາຍ (ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ) ຖືກສຳເລັດ ແລະສົມບູນໂດຍມັນ.

Verse 13

पञ्चाक्षरार्चनस्यैते कोट्यंशेनापि नो समः । बद्धो वाप्यथ मुक्तो वा पाशात्पञ्चाक्षरेण यः

ວິທີອື່ນໆເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ເທົ່າແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງສ່ວນໃນສິບລ້ານ ຂອງການບູຊາດ້ວຍມະນະຕຣາ «ປັນຈາກສະຣະ». ບໍ່ວ່າຈະຖືກຜູກມັດ ຫຼືພົ້ນແລ້ວ ຜູ້ໃດພຶ່ງພາປັນຈາກສະຣະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກພາຊະ (ພັນທະ) ໄດ້।

Verse 14

पूजयेन्मां स मुच्येत नात्र कार्या विचारणा । अरुद्रो वा सरुद्रो वा सकृत्पञ्चाक्षरेण यः

ຜູ້ໃດບູຊາເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນທຸກ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼືພິຈາລະນາອີກ. ຈະບໍ່ແມ່ນຣຸດຣະ ຫຼືເປັນຣຸດຣະກໍຕາມ, ຜູ້ໃດທີ່ເອີ້ນມົນຕຣາຫ້າພະຍາງ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນານີ້.

Verse 15

पूजयेत्पतितो वापि मूढो वा मुच्यते नरः । षडक्षरेण वा देवि तथा पञ्चाक्षरेण वा

ໂອ ເທວີເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ຕົກຕໍ່າ ຫຼືຫຼົງຜິດກໍຕາມ, ຖ້າບູຊາພຣະສິວະ ກໍຍ່ອມພົ້ນທຸກ—ຈະໂດຍມົນຕຣາຫົກພະຍາງ ຫຼືໂດຍມົນຕຣາຫ້າພະຍາງກໍຕາມ.

Verse 16

स ब्रह्मांगेन मां भक्त्या पूजयेद्यदि मुच्यते । पतितो ऽपतितो वापि मन्त्रेणानेन पूजयेत्

ຖ້າຜູ້ໃດບູຊາເຮົາດ້ວຍພະຍັນຊະນະແຫ່ງພັກຕິ ໂດຍໃຊ້ບຣະຫມາອັງກະ (ອົງປະກອບບູຊາອັນສັກສິດ) ຕາມທີ່ກໍານົດ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນທຸກ. ຈະຕົກຕໍ່າຫຼືບໍ່ຕົກຕໍ່າກໍຕາມ, ຄວນບູຊາດ້ວຍມົນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 17

मम भक्तो जितक्रोधो सलब्धो ऽलब्ध एव वा । अलब्धालब्ध एवेह कोटिकोटिगुणाधिकः

ສາວົກຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ຜູ້ຊະນະຄວາມໂກດ—ຈະໄດ້ຜົນລາບທາງໂລກ ຫຼືບໍ່ໄດ້ກໍຕາມ—ໃນໂລກນີ້ຍັງຄົງເທົ່າກັນໃນການໄດ້ແລະບໍ່ໄດ້; ຜູ້ນັ້ນສູງສົ່ງກວ່າຜູ້ອື່ນເປັນໂກຕິໂກຕິເທົ່າ.

Verse 18

तस्माल्लब्ध्वैव मां देवि मन्त्रेणानेन पूजयेत् । लब्ध्वा संपूजयेद्यस्तु मैत्र्यादिगुणसंयुतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ເມື່ອໄດ້ບັນລຸຖຶງເຮົາແລ້ວ ພຶງບູຊາເຮົາດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ. ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບ (ມັນຕຣາ/ການບັນລຸ) ແລ້ວບູຊາເຮົາຢ່າງສົມບູນ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳເຊັ່ນ ມິດຕະພາບ ແລະອື່ນໆ ຍ່ອມສຳເລັດແທ້.

Verse 19

ब्रह्मचर्यरतो भक्त्या मत्सादृश्यमवाप्नुयात् । किमत्र बहुनोक्तेन भक्तास्सर्वेधिकारिणः

ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະຫມະຈັຣຍາ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຄ້າຍຄືກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຼາຍອີກເຮັດໄມ? ຜູ້ມີພັກຕິທັງໝົດລ້ວນເປັນຜູ້ມີສິດ (ຮັບພຣະກະລຸນາ ແລະເສັ້ນທາງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສອນ)។

Verse 20

मम पञ्चाक्षरे मंत्रे तस्माच्छ्रेष्ठतरो हि सः । पञ्चाक्षरप्रभावेण लोकवेदमहर्षयः

ໃນມັນຕຣາຫ້າພະຍາງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ມັນຕຣານັ້ນແທ້ໆແມ່ນຍອດຢ່າງຍິ່ງ. ໂດຍພະລັງຂອງປັນຈາກສະຣະ ໂລກທັງຫຼາຍ, ພຣະເວດາ ແລະມະຫາຣິສີ ຖືກຄ້ຳຈຸນແລະສ່ອງສະຫວ່າງ.

Verse 21

तिष्ठंति शाश्वता धर्मा देवास्सर्वमिदं जगत् । प्रलये समनुप्राप्ते नष्टे स्थावरजंगमे

ເມື່ອການພິນາດ (ປຣະລະຍະ) ມາຮອດ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຢືນນິ່ງກັບທີ່ເຄື່ອນໄຫວຖືກທຳລາຍ ບັນດາຫຼັກທຳອັນອະມະຕະ, ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຈັກກະວານນີ້ທັງໝົດ ຍັງຄົງຢູ່—ຖືກຄ້ຳຈຸນໃນພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນພື້ນຖານບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 22

सर्वं प्रकृतिमापन्नं तत्र संलयमेष्यति । एको ऽहं संस्थितो देवि न द्वितीयो ऽस्ति कुत्रचित्

ທຸກສິ່ງທີ່ເຂົ້າໄປສູ່ປຣະກຣິຕິ ຈະລະລາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ. ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຍັງຕັ້ງຢູ່; ບໍ່ມີຜູ້ທີ່ສອງຢູ່ໃສໆ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 23

तदा वेदाश्च शास्त्राणि सर्वे पञ्चाक्षरे स्थिताः । ते नाशं नैव संप्राप्ता मच्छक्त्या ह्यनुपालिताः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເວດາ ແລະຄຳພີສັກສິດທັງໝົດ ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ. ພວກມັນບໍ່ໄດ້ພົບຄວາມພິນາດເລີຍ ເພາະຖືກປົກປ້ອງແລະຄ້ຳຈຸນໂດຍພະລັງອັນທິບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 24

ततस्सृष्टिरभून्मत्तः प्रकृत्यात्मप्रभेदतः । गुणमूर्त्यात्मनां चैव ततोवांतरसंहृतिः

ຕໍ່ມາ ການສ້າງສັນເກີດຂຶ້ນຈາກເຮົາ—ໂດຍການແຍກຕ່າງລະຫວ່າງປຣະກຣິຕິ ແລະອາດຕະມະປະຈໍາຕົວ. ແລະສໍາລັບສັດຜູ້ມີກາຍທີ່ເປັນຮູບແຫ່ງຄຸນະ ກໍມີການສະຫຼາຍຕົວຂັ້ນກາງ (ການກັບຄືນບາງສ່ວນ) ຕາມມາ.

Verse 25

तदा नारायणश्शेते देवो मायामयीं तनुम् । आस्थाय भोगिपर्यंकशयने तोयमध्यगः

ໃນເວລານັ້ນ ນາຣາຍະນະໄດ້ນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຮັບເອົາກາຍທີ່ຖັກທໍດ້ວຍມາຍາ—ເອື້ອຍອີງເທິງຕຽງງູ ຢູ່ກາງນ້ໍາດັ້ງເດີມ.

Verse 26

तन्नाभिपंकजाज्जातः पञ्चवक्त्रः पितामहः । सिसृक्षमाणो लोकांस्त्रीन्न सक्तो ह्यसहायवान्

ຈາກດອກບົວທີ່ສະດືອຂອງພຣະອົງນັ້ນ ໄດ້ເກີດພຣະປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີຫ້າໜ້າ. ແຕ່ເຖິງຈະປາຖະໜາສ້າງໂລກທັງສາມ ກໍບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ ເນື່ອງຈາກຂາດຜູ້ໜຸນຊ່ວຍ ແລະພຣະອໍານາດຈາກອົງສູງສຸດ.

Verse 27

मुनीन्दश ससर्जादौ मानसानमितौजसः । तेषां सिद्धिविवृद्ध्यर्थं मां प्रोवाच पितामहः

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສ້າງມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສິບອົງ ເກີດຈາກໃຈ ແລະມີສະຫວ່າງໄສຫາປະມານບໍ່ໄດ້. ເພື່ອໃຫ້ສິດທິແລະຄວາມສໍາເລັດທາງຈິດວິນຍານຂອງເຂົາເຈົ້າເພີ່ມພູນ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບເຮົາ.

Verse 28

मत्पुत्राणां महादेव शक्तिं देहि महेश्वर । इत्येवं प्रार्थितस्तेन पञ्चवक्त्रधरो ह्यहम्

“ໂອ ມະຫາເທວາ, ໂອ ມະເຫສະວະຣາ—ຂໍປະທານພະລັງສັກຕິໃຫ້ລູກຊາຍຂອງຂ້າ” ເມື່ອລາວອ້ອນວອນດັ່ງນີ້, ຂ້າ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຫນ້າຫ້າ—ຈຶ່ງຕອບກັບ।

Verse 29

पञ्चाक्षराणि क्रमशः प्रोक्तवान्पद्मयोनये । स पञ्चवदनैस्तानि गृह्णंल्लोकपितामहः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ສອນຕາມລຳດັບ ພະຍາງສັກສິດຫ້າ (ປັນຈາກສະຣະ) ແກ່ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ). ແລະປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກທັງປວງນັ້ນ ໄດ້ຮັບມັນຜ່ານພຣະພັກຫ້າຂອງພຣະອົງ.

Verse 30

वाच्यवाचकभावेन ज्ञातवान्मां महेश्वरम् । ज्ञात्वा प्रयोगं विविधं सिद्धमंत्रः प्रजापतिः

ໂດຍຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງສິ່ງທີ່ຖືກກ່າວ (ວາຈະຍະ) ແລະຜູ້ກ່າວ/ຄຳກ່າວ (ວາຈະກະ) ພຣະປຣະຊາປະຕິໄດ້ຮູ້ຈັກຂ້າ—ພຣະມະເຫສະວະຣະ. ເມື່ອເຂົ້າໃຈການນຳໃຊ້ມັນຕຣະຫຼາກຫຼາຍ ທ່ານກໍກາຍເປັນຜູ້ສຳເລັດມັນຕຣະ ຜູ້ບັນລຸມັນຕຣະສິດທິ.

Verse 31

पुत्रेभ्यः प्रददौ मंत्रं मंत्रार्थं च यथातथम् । ते च लब्ध्वा मंत्ररत्नं साक्षाल्लोकपितामहात्

ພຣະອົງໄດ້ປະທານມັນຕຣາອັນສັກສິດໃຫ້ແກ່ບຸດທັງຫຼາຍ ແລະອະທິບາຍຄວາມໝາຍຂອງມັນຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບ “ແກ້ວມັນຕຣາ” ໂດຍກົງຈາກປູ່ແຫ່ງໂລກ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວເຕັມໄປດ້ວຍພຣະຄຸນແລະອໍານາດທາງທຳມະ।

Verse 32

तदाज्ञप्तेन मार्गेण मदाराधनकांक्षिणः । मेरोस्तु शिखरे रम्ये मुंजवान्नाम पर्वतः

ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະບູຊາຂ້າພະອົງ ໄດ້ເດີນຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຂ້າພະອົງຊີ້ນໍາ. ຢູ່ເທິງຍອດອັນງາມຂອງເຂົາເມຣຸ ມີພູໜຶ່ງຊື່ “ມຸນຈະວານ”.

Verse 33

मत्प्रियः सततं श्रीमान्मद्भक्तै रक्षितस्सदा । तस्याभ्याशे तपस्तीव्रं लोकं स्रष्टुं समुत्सुकाः

“ລາວເປັນຜູ້ທີ່ຂ້າພະອົງຮັກພໍໃຈເສມອ ເປັນຜູ້ມີສິຣີມົງຄຸນ ແລະຮັ່ງມີຢູ່ເສມອ; ຖືກບັນດາຜູ້ພັກຕະຂອງຂ້າພະອົງປົກປ້ອງຢູ່ຕະຫຼອດ. ໃກ້ເຂົານັ້ນ ຜູ້ທີ່ກະຕືລືລົ້ນຈະກໍ່ກຳເນີດໂລກ ກໍ່ປະພຶດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມຂັ້ນ”។

Verse 34

दिव्यं वर्षसहस्रं तु वायुभक्षास्समाचरन् । तेषां भक्तिमहं दृष्ट्वा सद्यः प्रत्यक्षतामियाम्

ພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດຕົນໃນຕະປະສະຍາ ດ້ວຍການກິນລົມເປັນອາຫານ ຕະຫຼອດພັນປີທິບ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພັກຕິຂອງພວກເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍປາກົດຕົວທັນທີ ໃຫ້ເຫັນແຈ້ງຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ.

Verse 35

ऋषिं छंदश्च कीलं च बीजशक्तिं च दैवतम् । न्यासं षडंगं दिग्बंधं विनियोगमशेषतः

ພຶງຮູ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ: ຣິຊິ (ṛṣi) ສັນທະ (chandas) ກີລາ (kīla) ບີຊະ ແລະ ພະລັງຂອງມັນ (bīja–śakti) ພ້ອມທັງເທວະຜູ້ປົກຄອງ; ອີກທັງ ນະຍາສ (nyāsa) ສະດັງກະ (ṣaḍaṅga) ຫົກອົງ, ດິກບັນທະ (digbandha) ການຜະນຶກທິດ, ແລະ ວິນິໂຍກ (viniyoga) ການນໍາໃຊ້ໃຫ້ສົມບູນ.

Verse 36

प्रोक्तवानहमार्याणां जगत्सृष्टिविवृद्धये । ततस्ते मंत्रमाहात्म्यादृषयस्तपसेधिताः

ຂ້າໄດ້ສອນແກ່ຜູ້ສູງສົງເພື່ອການສ້າງ ແລະ ການເພີ່ມພູນຂອງໂລກ. ຕໍ່ມາ ບັນດາຣິຊິ—ຖືກກະຕຸ້ນໂດຍມະຫິມາຂອງມັນຕຣານັ້ນ—ໄດ້ຕັ້ງໜ້າປະພຶດຕະປະ (tapas) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 37

सृष्टिं वितन्वते सम्यक्सदेवासुरमानुषीम् । अस्याः परमविद्यायास्स्वरूपमधुनोच्यते

ພຣະອົງແຜ່ຂະຫຍາຍການສ້າງສັນຢ່າງຖືກລໍາດັບ—ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ. ບັດນີ້ ສະພາບແທ້ (ຮູບສະພາບ) ຂອງພຣະວິທະຍາສູງສຸດນີ້ ກໍາລັງຖືກປະກາດ.

Verse 38

आदौ नमः प्रयोक्तव्यं शिवाय तु ततः परम् । सैषा पञ्चाक्षरी विद्या सर्वश्रुतिशिरोगता

ແຕ່ແລກ ພຶງເວົ້າຄໍາວ່າ «ນະມະຫ໌»; ແລ້ວຈຶ່ງຕາມດ້ວຍ «ຊິວາຍ». ນີ້ແມ່ນວິທະຍາຫ້າພະຍາງ (pañcākṣarī) ອັນສະຖາປະນາເປັນມົກຸດແຫ່ງສິຣະຂອງວິທະຍາວິເທດທັງປວງ.

Verse 39

सर्वजातस्य सर्वस्य बीजभूता सनातनी । प्रथमं मन्मुखोद्गीर्णा सा ममैवास्ति वाचिका

ນາງແມ່ນເຫດປັດໃຈເປັນເມັດພັນອັນນິລັນດອນ ຂອງສິ່ງທັງປວງທີ່ເກີດ ແລະຂອງທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ. ວາຈາອັນເທວະນັ້ນ ຖືກເປີດເຜີຍຄັ້ງທໍາອິດຈາກປາກຂອງພຣະອົງເອງ ແລະເປັນອໍານາດແຫ່ງການສະແດງອອກຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 40

तप्तचामीकरप्रख्या पीनोन्नतपयोधरा । चतुर्भुजा त्रिनयना बालेंदुकृतशेखरा

ນາງສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄໍາທີ່ຖືກເຜົາຮ້ອນ ມີອົກເຕົ້າເຕັມແລະຍົກສູງ. ນາງມີສີ່ແຂນ ແລະສາມຕາ ພ້ອມປະດັບຈັນທຣາອ່ອນເປັນມຸກມົງກຸດຢູ່ເທິງເສົາຜົມ.

Verse 41

पद्मोत्पलकरा सौम्या वरदाभयपाणिका । सर्वलक्षणसंपन्ना सर्वाभरणभूषिता

ນາງອ່ອນໂຍນແລະເປັນມົງຄຸນ ຖືດອກບົວແລະດອກບົວສີຟ້າໃນມື. ມືອື່ນໆປະທານພອນ ແລະປະທານອະໄພພົບ. ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະອັນດີງາມທຸກປະການ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທັງປວງ.

Verse 42

सितपद्मासनासीना नीलकुंचितमूर्धजा । अस्याः पञ्चविधा वर्णाः प्रस्फुरद्रश्मिमंडलाः

ນາງນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະດອກບົວສີຂາວ ມີຜົມສີນ້ໍາເງິນເຂັ້ມຄົບຄືນແລະມ້ວນງໍ້ ສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງ. ຈາກນາງ ສີຫ້າປະເພດ—ຖືກລ້ອມດ້ວຍວົງຮັດສະມີທີ່ວິບວັບ—ແຜ່ອອກຢ່າງຮຸ່ງໂຮງ.

Verse 43

पीतः कृष्णस्तथा धूम्रः स्वर्णाभो रक्त एव च । पृथक्प्रयोज्या यद्येते बिंदुनादविभूषिताः

ສີເຫຼືອງ, ສີດໍາ, ສີຄວັນ, ສີຄໍາອ່ອນ, ແລະສີແດງ—ຖ້ານໍາໃຊ້ແຕ່ລະສີແຍກກັນ ແລະປະດັບດ້ວຍ ບິນດຸ (bindu) ແລະ ນາດ (nāda) ກໍຈະເໝາະສົມສໍາລັບການນໍາໃຊ້ພິທີກຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ໃນວິທີປະຕິບັດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 44

अर्धचन्द्रनिभो बिंदुर्नादो दीपशिखाकृतिः । बीजं द्वितीयं बीजेषु मंत्रस्यास्य वरानने

ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ໃນບັນດາພະຍາງຄ໌ບີຊະຂອງມົນຕຣານີ້ ບີຊະອັນທີສອງແມ່ນ «ບິນດຸ» ຄ້າຍພະຈັນຄື່ງດວງ; ແລະ «ນາດ» ຂອງມັນ ມີຮູບດັ່ງໄຟປາຍຕະກຽງ।

Verse 45

दीर्घपूर्वं तुरीयस्य पञ्चमं शक्तिमादिशेत् । वामदेवो नाम ऋषिः पंक्तिश्छन्द उदाहृतम्

ສຳລັບອົງປະກອບທີສີ່ ພຶງກຳນົດ «ສັກຕິ» ອັນທີຫ້າ ໂດຍໃຫ້ສະຫຼະຍາວຢູ່ຕົ້ນ. ທີ່ນີ້ ລືສີມີນາມວ່າ «ວາມເທວະ» ແລະ ສຳນວນສັນທະ (ຉັນທະ) ຖືກປະກາດວ່າ «ປັງກະຕິ».

Verse 46

देवता शिव एवाहं मन्त्रस्यास्य वरानने । गौतमो ऽत्रिर्वरारोहे विश्वामित्रस्तथांगिराः

ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ເທວະຕາຂອງມົນຕຣານີ້ແມ່ນ ພຣະສິວະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ແມ່ນຂ້ອຍເອງ. ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົ່ງ, ລືສີທັງຫຼາຍຄື ໂກຕະມະ, ອະຕຣິ, ວິສະວາມິຕຣະ ແລະ ອັງກິຣະ ດ້ວຍ.

Verse 47

भरद्वाजश्च वर्णानां क्रमशश्चर्षयः स्मृताः । गायत्र्यनुष्टुप्त्रिष्टुप्च छंदांसि बृहती विराट्

ຕາມລຳດັບ ພຣະລືສີ ພະຣະດວາຊ ແລະ ລືສີອື່ນໆ ຖືກຈື່ຈຳໃນຄວາມສຳພັນກັບຫມວດວັນນະ. ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ສຳນວນສັນທະ (ຉັນທະ) ຖືກສອນວ່າ ຄາຍະຕຣີ, ອະນຸສະຕຸບ, ຕຣິສະຕຸບ, ບຣິຫະຕີ ແລະ ວິຣາດ.

Verse 48

इन्द्रो रुद्रो हरिर्ब्रह्मा स्कंदस्तेषां च देवताः । मम पञ्चमुखान्याहुः स्थाने तेषां वरानने

ອິນທຣ, ຣຸທຣ, ຮະຣິ (ວິສນຸ), ພຣະພຣົມ ແລະ ສະກັນທະ—ພ້ອມທັງເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງພວກເຂົາ—ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ຖືກກ່າວວ່າສະຖິດຢູ່ໃນສະຖານຂອງພຣະພັກຫ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 49

पूर्वादेश्चोर्ध्वपर्यंतं नकारादि यथाक्रमम् । अदात्तः प्रथमो वर्णश्चतुर्थश्च द्वितीयकः

ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວດໍາເນີນຂຶ້ນເທິງຕາມລໍາດັບ ໂດຍເລີ່ມຈາກພະຍາງ “ນ” (na) ແລະອື່ນໆ. ອັກສອນທຳອິດເປັນອະນຸດາຕະ (ສຽງຕໍ່າ) ແລະອັກສອນທີ່ສີ່ຮັບສຳນຽງທີ່ສອງ (dvitīyaka).

Verse 50

पञ्चमः स्वरितश्चैव तृतीयो निहतः स्मृतः । मूलविद्या शिवं शैवं सूत्रं पञ्चाक्षरं तथा

ພະຍາງທີ່ຫ້າ ຄວນຂັບດ້ວຍສຳນຽງສະວະຣິຕະ (svarita) ແລະພະຍາງທີ່ສາມ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າ “ນິຫະຕະ” (nihata) ຄືສຽງທີ່ຖືກກົດ. ນີ້ແມ່ນວິທະຍາມູນ—ສູດຣະແຫ່ງຊາຍວະ ອັນເປັນພຣະສິວະເອງ: ມັນຕຣາຫ້າພະຍາງອັນສັກສິດດ້ວຍ.

Verse 51

नामान्यस्य विजानीयाच्छैवं मे हृदयं महत् । नकारश्शिर उच्येत मकारस्तु शिखोच्यते

ຄວນເຂົ້າໃຈນາມ ແລະ ໂຄງສ້າງພາຍໃນຂອງ «ຫຶດະຍະ» ໄສວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້. ພະຍາງ «ນ» ເອີ້ນວ່າ ຫົວ ແລະ «ມ» ເອີ້ນວ່າ ຊິຄາ (ຈຸກຜົມທີ່ຍອດ).

Verse 52

शिकारः कवचं तद्वद्वकारो नेत्रमुच्यते । यकारो ऽस्त्रं नमस्स्वाहा वषठुंवौषडित्यपि

ພະຍາງ «ຊິ» ເອີ້ນວ່າ ກະວະຈະ (ເກາະປ້ອງກັນ) ແລະ «ວ» ຖືກສອນວ່າ ເນດຣະ (ຕາແຫ່ງມົນຕຣາ). ພະຍາງ «ຍ» ປະກາດເປັນ ອັສຕຣະ (ອາວຸດ) ແລະຄໍາອຸທານພິທີ «ນະມະຫ», «ສະວາຫາ», «ວະສັດ», «ຫຸມ», «ວະອຸສັດ» ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 53

फडित्यपि च वर्णानामन्ते ऽङ्गत्वं यदा तदा । तत्रापि मूलमंत्रो ऽयं किंचिद्भेदसमन्वयात्

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອວາງພະຍາງ «ພະດ» (phaṭ) ໄວ້ທ້າຍອັກສອນ ແລະໃຫ້ມັນເປັນອັງຄະ (aṅga) ຊ່ວຍເສີມ ກໍຍັງເປັນມູນມົນຕຣາເດີມນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໂດຍມີການປັບຮູບແບບເພີຍເລັກນ້ອຍ.

Verse 54

तत्रापि पञ्चमो वर्णो द्वादशस्वरभूषितः । तास्मादनेन मंत्रेण मनोवाक्कायभेदतः

ໃນທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ພະຍາງທີ່ຫ້າ ຖືກປະດັບດ້ວຍສະຫຼະສິບສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍມົນຕຣານີ້—ຕາມຄວາມແຕກຕ່າງຂອງໃຈ ຄໍາເວົ້າ ແລະກາຍ—ຄວນບູຊາ ແລະປະພຶດວິນັຍ ເພື່ອນໍາວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດໃຫ້ເຂົ້າຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ປະຕິ).

Verse 55

आवयोरर्चनं कुर्याज्जपहोमादिकं तथा । यथाप्रज्ञं यथाकालं यथाशास्त्रं यथामति

ຄວນກະທໍາການບູຊາພວກເຮົາທັງສອງ ແລະປະພຶດການປະຕິບັດເຊັ່ນ ການສວດມົນ (ຈະປະ) ແລະການບູຊາໄຟ (ໂຮມ) ເປັນຕົ້ນ. ໃຫ້ເຮັດຕາມປັນຍາຂອງຕົນ ຕາມເວລາອັນຄວນ ຕາມຊາສະຕຣາ ແລະຕາມເຈດຈໍານົງອັນໝັ້ນຄົງ ເພື່ອໃຫ້ພັກຕິເປັນລະບຽບ ແລະເກີດຜົນ.

Verse 56

यथाशक्ति यथासंपद्यथायोगं यथारति । यदा कदापि वा भक्त्या यत्र कुत्रापि वा कृता

ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ ຕາມຊັບສິນທີ່ມີ ຕາມວິທີຝຶກທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະຕາມຄວາມປິຕິໃນໃຈ—ຈະເມື່ອໃດກໍໄດ້ ແລະທີ່ໃດກໍໄດ້—ຖ້າເຮັດດ້ວຍພັກຕິ ກໍນັບວ່າສໍາເລັດແທ້.

Verse 57

येन केनापि वा देवि पूजा मुक्तिं नयिष्यते । मय्यासक्तेन मनसा यत्कृतं मम सुन्दरि

ໂອ ເທວີ, ການບູຊາຈະເຮັດແນວໃດກໍຕາມ ຍ່ອມນໍາໄປສູ່ມຸກຕິ—ຖ້າເຮັດດ້ວຍໃຈທີ່ຜູກພັນຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ງາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 58

मत्प्रियं च शिवं चैव क्रमेणाप्यक्रमेण वा । तथापि मम भक्ता ये नात्यंतविवशाः पुनः

ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະບູຊາສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂອງພຣະຊິວະ—ຈະເຮັດຕາມລໍາດັບ ຫຼືບໍ່ຕາມລໍາດັບກໍຕາມ—ແຕ່ຜູ້ທີ່ເປັນພັກຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກໍບໍ່ແມ່ນຜູ້ອ່ອນແອຢ່າງສິ້ນເຊີງອີກ (ຕໍ່ພັນທະ ແລະຄວາມຫຼົງ).

Verse 59

तेषां सर्वेषु शास्त्रेषु मयेव नियमः कृतः । तत्रादौ संप्रवक्ष्यामि मन्त्रसंग्रहणं शुभम्

ໃນຄຳພີທັງຫມົດນັ້ນ ກົດລະບຽບໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໂດຍເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວ. ໃນນັ້ນ ກ່ອນອື່ນໃດ ເຮົາຈະອະທິບາຍຢ່າງແຈ້ງເຈນ ວິທີອັນເປັນມົງຄຸນ ໃນການຮວບຮວມແລະຮັບມັນຕຣາ।

Verse 60

यं विना निष्फलं जाप्यं येन वा सफलं भवेत्

ຖ້າຂາດພຣະອົງ ການຈະປະມັນຕຣາກໍໄຮ້ຜົນ; ແຕ່ໂດຍພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈຶ່ງກາຍເປັນມີຜົນສຳເລັດ।