पञ्चाक्षर-षडक्षरमन्त्र-माहात्म्यम् | The Greatness of the Pañcākṣara/Ṣaḍakṣara Mantra

Verse 1

श्रीकृष्ण उवाच । महर्षिवर सर्वज्ञ सर्वज्ञानमहोदधे । पञ्चाक्षरस्य माहात्म्यं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः

ພຣະສີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາຣິຊີຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ໂອ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງປັນຍາ— ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງຕາມສັດທຳ ກ່ຽວກັບມະຫິມາຂອງມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ»។

Verse 2

उपमन्युरुवाच । पञ्चाक्षरस्य माहात्म्यं वर्षकोटिशतैरपि । अशक्यं विस्तराद्वक्तुं तस्मात्संक्षेपतः शृणु

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ມະຫິມາຂອງມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະໃຊ້ເວລາຫຼາຍຮ້ອຍໂກດິປີ ກໍບໍ່ອາດກ່າວຂະຫຍາຍໃຫ້ຄົບໄດ້; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງແບບຫຍໍ້»។

Verse 3

वेदे शिवागमे चायमुभयत्र षडक्षरेः । सर्वेषां शिवभक्तानामशेषार्थसाधकः

ໃນພຣະເວດ ແລະ ໃນອາຄະມະຂອງພຣະສິວະ ກໍສອນມັນຕຣາຫົກພະຍາງນີ້ເຊັ່ນກັນ. ສໍາລັບຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະທັງປວງ ມັນບັນລຸທຸກຈຸດປະສົງ—ທັງຄວາມຜາສຸກໃນໂລກ ແລະ ເປົ້າໝາຍສູງສຸດ.

Verse 4

तदल्पाक्षरमर्थाढ्यं वेदसारं विमुक्तिदम् । आज्ञासिद्धमसंदिग्धं वाक्यमेतच्छिवात्मकम्

ຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ມີພຽງບໍ່ກີ່ພະຍາງ ແຕ່ອຸດົມດ້ວຍຄວາມໝາຍ; ເປັນແກ່ນສານຂອງເວດ ແລະເປັນຜູ້ປະທານວິມຸກຕິ. ມັນຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍອຳນາດແຫ່ງພຣະບັນຊາ, ປາສະຈາກຄວາມສົງໄສ—ຖ້ອຍຄຳນີ້ເປັນສະພາບແຫ່ງພຣະສິວະເອງ.

Verse 5

नानासिद्धियुतं दिव्यं लोकचित्तानुरंजकम् । सुनिश्चितार्थं गंभीरं वाक्यं तत्पारमेश्वरम्

ຖ້ອຍຄຳອັນເປັນຂອງພຣະປາຣະເມສະວະຣະນັ້ນ ເປັນທິບພະ ພ້ອມດ້ວຍສິດທິຫຼາຍປະການ, ຊື່ນຊົມໃຈຂອງສັດໂລກທັງປວງ. ຄວາມໝາຍຂອງມັນແນ່ນອນ ແລະລຶກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 6

मन्त्रं सुखमुकोच्चार्यमशेषार्थप्रसिद्धये । प्राहोन्नमः शिवायेति सर्वज्ञस्सर्वदेहिनाम्

ເພື່ອໃຫ້ຄວາມໝາຍ ແລະ ເປົ້າໝາຍທັງປວງປາກົດຊັດເຈນ ພຣະອົງໄດ້ປະກາດມົນຕຣາທີ່ອອກສຽງງ່າຍ: «ໂອມ ນະມະຫະ ຊິວາຍ». ນີ້ແມ່ນພຣະວາຈາຂອງພຣະຊິວະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງສັດມີກາຍທັງຫມົດ.

Verse 7

तद्बीजं सर्वविद्यानां मंत्रमाद्यं षडक्षरम् । अतिसूक्ष्मं महार्थं च ज्ञेयं तद्वटबीजवत्

ນັ້ນແມ່ນເມັດພັນແຫ່ງວິຊາທັງປວງ—ມົນຕຣາດັ້ງເດີມຫົກພະຍາງ. ແມ່ນລະອຽດຍິ່ງແຕ່ມີຄວາມໝາຍຍິ່ງໃຫຍ່; ຄວນເຂົ້າໃຈດັ່ງເມັດພັນຕົ້ນໄຊ (ນ້ອຍແຕ່ພະລັງອັນໄພສານ).

Verse 8

देवो गुणत्रयातीतः सर्वज्ञः सर्वकृत्प्रभुः । ओमित्येकाक्षरे मन्त्रे स्थितः सर्वगतः शिवः

ພຣະເຈົ້າຢູ່ເຫນືອກວ່າຄຸນສາມ, ເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະເປັນອົງປະທານຜູ້ກໍ່ເກີດທຸກຢ່າງ. ໃນມົນຕຣາພະຍາງດຽວ «ໂອມ» ພຣະຊິວະສະຖິດຢູ່ ແລະແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວທຸກທີ່.

Verse 9

मंत्रे षडक्षरे सूक्ष्मे पञ्चब्रह्मतनुः शिवः । वाच्यवाचकभावेन स्थितः साक्षात्स्वभावतः

ໃນມົນຕຣາຫົກພະຍາງອັນລະອຽດນັ້ນ ພຣະສິວະ—ຜູ້ມີກາຍເປັນປັນຈະພຣະພຣະຫມັນ—ສະຖິດຢູ່ຕາມສະພາບແທ້ ເປັນທັງ “ຄວາມໝາຍທີ່ຖືກກ່າວ” (ວາຈະ) ແລະ “ສຽງທີ່ກ່າວ” (ວາຈະກະ) ຢ່າງປະຈັກຊັດ.

Verse 10

वाच्यश्शिवोप्रमेयत्वान्मंत्रस्तद्वाचकस्स्मृतः । वाच्यवाचकभावो ऽयमनादिसंस्थितस्तयोः

ເນື່ອງຈາກພຣະສິວະໃນຖານະ “ວາຈະ” ເປັນຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ມົນຕຣາຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ “ວາຈະກະ” ຜູ້ກ່າວຖືກພຣະອົງ. ຄວາມສຳພັນ “ສິ່ງທີ່ຖືກກ່າວ–ຜູ້ກ່າວ” ນີ້ ຕັ້ງຢູ່ມາແຕ່ອະນາດີການ.

Verse 11

यथा ऽनादिप्रवृत्तोयं घोरसंसारसागरः । शिवो ऽपि हि तथानादिसंसारान्मोचकः स्थितः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງສັງສາຣະອັນນ່າຢ້ານກົວ ທີ່ໄຫຼສືບມາແຕ່ອະນາດີການ, ພຣະສິວະກໍສະຖິດຢູ່ແຕ່ອະນາດີການເຊັ່ນກັນ ເປັນຜູ້ປົດປ່ອຍ ຜູ້ນຳສັດທັງຫຼາຍອອກຈາກສັງສາຣະນັ້ນ.

Verse 12

व्याधीनां भेषजं यद्वत्प्रतिपक्षः स्वभावतः । तद्वत्संसारदोषाणां प्रतिपक्षः शिवस्स्मृतः

ເຊັ່ນຢາຮັກສາ ດ້ວຍສະພາບຂອງມັນເອງ ເປັນຄູ່ຕໍ່ຕ້ານແກ່ໂລກໄພ, ດັ່ງນັ້ນພຣະສິວະກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນພະລັງຕໍ່ຕ້ານໂດຍທຳມະຊາດ ຕໍ່ຄວາມບົກພ່ອງແຫ່ງສັງສາຣະ (ພັນທະໂລກີ).

Verse 13

असत्यस्मिन् जगन्नाथे तमोभूतमिदं भवेत् । अचेतनत्वात्प्रकृतेरज्ञत्वात्पुरषस्य च

ຖ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານບໍ່ແທ້ ໂລກທັງປວງນີ້ຈະຈົມຢູ່ໃນຄວາມມືດ; ເພາະປຣະກຣິຕິບໍ່ມີຈິດຮູ້ ແລະປຸຣຸສະກໍບໍ່ມີປັນຍາແທ້ໂດຍລໍາພັງ.

Verse 14

प्रधानपरमाण्वादि यावत्किंचिदचेतनम् । न तत्कर्तृ स्वयं दृष्टं बुद्धिमत्कारणं विना

ຕັ້ງແຕ່ປຣະທານ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ລົງມາຮອດອະນຸພາກ ແລະສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຈິດຮູ້ທັງປວງ—ບໍ່ເຄີຍເຫັນວ່າມັນກະທໍາເປັນຜູ້ສ້າງຂອງຕົນເອງໂດຍບໍ່ມີເຫດປັນຍາ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງ—ປະຕິຜູ້ຮູ້—ແມ່ນເຫດການກະທໍາແທ້ ເຫນືອສານອະສະຕິ.

Verse 15

धर्माधर्मोपदेशश्च बंधमोक्षौ विचारणात् । न सर्वज्ञं विना पुंसामादिसर्गः प्रसिद्ध्यति

ຄໍາສອນເກືອບກ່ຽວກັບທັມມະແລະອະທັມມະ ແລະການພິຈາລະນາເລື່ອງພັນທະແລະຫຼຸດພົ້ນ ບໍ່ອາດຕັ້ງມັ່ນໃນມະນຸດໄດ້ ຫາກບໍ່ມີພຣະອົງຜູ້ຮູ້ທັງປວງ; ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈການສ້າງດັ້ງເດີມກໍບໍ່ປາກົດນອກຈາກພຣະອົງ.

Verse 16

वैद्यं विना निरानंदाः क्लिश्यंते रोगिणो यथा । तस्मादनादिः सर्वज्ञः परिपूर्णस्सदाशिवः

ເຫມືອນຄົນເຈັບປ່ວຍ ຖ້າບໍ່ມີແພດ ກໍທົນທຸກໂດຍບໍ່ມີຄວາມປິຕິ; ສັດທັງຫຼາຍກໍຖືກຄວາມທຸກບີບຄັ້ນເມື່ອຂາດພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ສະດາຊິວະແມ່ນອະນາດິ, ຮູ້ທັງປວງ, ແລະສົມບູນພ້ອມ.

Verse 17

अस्ति नाथः परित्राता पुंसां संसारसागरात् । आदिमध्यांतनिर्मुक्तस्स्वभावविमलः प्रभुः

ມີພຣະນາຖ—ຜູ້ຄຸ້ມຄອງແລະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ—ຜູ້ນໍາສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນຈາກທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ. ພຣະອົງພົ້ນຈາກຕົ້ນ-ກາງ-ທ້າຍ; ເປັນພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ທີ່ບໍລິສຸດໂດຍສະພາບ ໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 18

सर्वज्ञः परिपूर्णश्च शिवो ज्ञेयश्शिवागमे । तस्याभिधानमन्त्रो ऽयमभिधेयश्च स स्मृतः

ໃນຄຳພີອາຄະມະຂອງສາຍໄສວະ ພຣະສິວະພຶງຮູ້ຈັກວ່າເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະສົມບູນພ້ອມທຸກປະການ. ມົນຕຣານີ້ແມ່ນມົນຕຣານາມຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງເອງຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ທີ່ມົນຕຣານັ້ນຊີ້ບອກ.

Verse 19

अभिधानाभिधेयत्वान्मंत्रस्सिद्धः परश्शिवः । एतावत्तु शिवज्ञानमेतावत्परमं पदम्

ເນື່ອງຈາກມົນຕຣາແລະຄວາມໝາຍທີ່ມັນຊີ້ບອກ ຜູກພັນກັນດັ່ງ “ນາມ” ແລະ “ຜູ້ມີນາມ” ຢ່າງແຍກບໍ່ອອກ, ມົນຕຣານັ້ນເອງຄືພຣະສິວະສູງສຸດຜູ້ສຳເລັດພ້ອມ. ເທົ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມຮູ້ແທ້ເຖິງສິວະ; ເທົ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນສະຖານະສູງສຸດ.

Verse 20

यदोंनमश्शिवायेति शिववाक्यं षडक्षरम् । विधिवाक्यमिदं शैवं नार्थवादं शिवात्मकम्

ຖ້ອຍຄຳ «ໂອມ ນະມະຫະ ສິວາຍະ» ແມ່ນພຣະວາຈາຫົກພະຍາງຂອງພຣະສິວະເອງ. ນີ້ແມ່ນຄຳສັ່ງປະຕິບັດແບບໄສວະ ບໍ່ແມ່ນຄຳສັນລະເສີນລ້ວນໆ; ມັນເປັນສະພາບແຫ່ງສິວະໂດຍຕົວມັນເອງ.

Verse 21

यस्सर्वज्ञस्सुसंपूर्णः स्वभावविमलः शिवः । लोकानुग्रहकर्ता च स मृषार्थं कथं वदेत्

ພຣະສິວະເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ສົມບູນພ້ອມດ້ວຍທຸກຄຸນ ແລະບໍລິສຸດຕາມສະພາບດັ່ງເດີມ; ພຣະອົງຍັງເປັນຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈະກ່າວດ້ວຍໃຈຫລອກລວງ ຫຼືກ່າວຄຳບໍ່ຈິງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 22

यद्यथावस्थितं वस्तु गुणदोषैः स्वभावतः । यावत्फलं च तत्पूर्णं सर्वज्ञस्तु यथा वदेत्

ສິ່ງໃດໜຶ່ງຄວນຖືກພັນລະນາຕາມທີ່ມັນເປັນຢູ່ຈິງ—ຕາມສະພາບດັ່ງເດີມຂອງມັນ ພ້ອມທັງຄຸນແລະໂທດ—ແລະກ່າວເຖິງຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ດັ່ງທີ່ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງຈະກ່າວໄວ້.

Verse 23

रागाज्ञानादिभिर्दोषैर्ग्रस्तत्वादनृतं वदेत् । ते चेश्वरे न विद्येते ब्रूयात्स कथमन्यथा

ເນື່ອງຈາກຖືກຄອບງຳໂດຍຂໍ້ບົກພ່ອງເຊັ່ນ ຣາກະ (ຄວາມຍຶດຕິດ) ແລະ ອະວິດຍາ (ຄວາມບໍ່ຮູ້) ຄົນອາດກ່າວຄຳບໍ່ຈິງ. ແຕ່ຂໍ້ບົກພ່ອງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ມີໃນ ອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ); ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈະກ່າວຢ່າງອື່ນນອກຈາກຄວາມຈິງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 24

अज्ञाताशेषदोषेण सर्वज्ञेय शिवेन यत् । प्रणीतममलं वाक्यं तत्प्रमाणं न संशयः

ຄຳສອນອັນບໍລິສຸດ ໄຮ້ມົນທິນ ທີ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້ ແລະບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຂໍ້ບົກພ່ອງໃດໆ—ໄດ້ປະພັນໄວ້ ຄຳນັ້ນແຫຼະເປັນຫຼັກຖານອັນມີອຳນາດ (ປຣະມານະ) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 25

तस्मादीश्वरवाक्यानि श्रद्धेयानि विपश्चिता । यथार्थपुण्यपापेषु तदश्रद्धो व्रजत्यधः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນມີສັດທາໃນພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະພຣະອົງກ່າວຄວາມຈິງເຖິງບຸນແລະບາບ; ຜູ້ບໍ່ມີສັດທາຈະຕົກຕ່ຳລົງ।

Verse 26

स्वर्गापवर्गसिद्ध्यर्थं भाषितं यत्सुशोभनम् । वाक्यं मुनिवरैः शांतैस्तद्विज्ञेयं सुभाषितम्

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຄຳສອນອັນງາມສະຫງ່າທີ່ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ ແລະສະງົບ ກ່າວເພື່ອບັນລຸສະຫວັນ ແລະເກີນກວ່ານັ້ນຄື ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ແມ່ນ ‘ຄຳເວົ້າດີ’।

Verse 27

रागद्वेषानृतक्रोधकामतृष्णानुसारि यत् । वाक्यं निरयहेतुत्वात्तद्दुर्भाषितमुच्यते

ຄຳເວົ້າໃດທີ່ຕາມຫຼັງຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມຊັງ, ຄຳຕົວະ, ຄວາມໂກດ, ກາມ ແລະຕັນຫາ—ເນື່ອງຈາກເປັນເຫດໃຫ້ຕົກນະລົກ—ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ຄຳເວົ້າຊົ່ວ’।

Verse 28

संस्कृतेनापि किं तेन मृदुना ललितेन वा । अविद्यारागवाक्येन संसारक्लेशहेतुना

ຄຳເວົ້າຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ—ແມ່ນແຕ່ຈະປະນີດ ອ່ອນໂຍນ ແລະງາມລະມຸນພຽງໃດ—ຖ້າຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍອະວິຊາ ແລະຄວາມຕິດພັນ ແລະກາຍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກໃນສັງສານ?

Verse 29

यच्छ्रुत्वा जायते श्रेयो रागादीनां च संशयः । विरूपमपि तद्वाक्यं विज्ञेयमिति शोभनम्

ຄໍາສອນໃດທີ່ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ຄວາມເຈຣິນດີເກີດຂຶ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສົງໄສຕໍ່ຄວາມຕິດພັນແລະກິເລດ—ຄໍານັ້ນຄວນຮັບຮູ້ວ່າເປັນຄວາມຈິງ ແມ່ນຄວນຮູ້ ແມ່ນແມ່ນວ່າຖ້ອຍຄໍາຈະບໍ່ງາມສົມບູນກໍຕາມ; ນີ້ແມ່ນເກນອັນມົງຄຸນທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 30

बहुत्वेपि हि मंत्राणां सर्वज्ञेन शिवेन यः । प्रणीतो विमलो मन्त्रो न तेन सदृशः क्वचित्

ແມ່ນແທ້ວ່າມັນຕຣາມີຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ ແຕ່ມັນຕຣາອັນບໍລິສຸດປາສະຈາກມົນທິນ ທີ່ພຣະສິວະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຊົງປະພັນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມໄດ້ໃນທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 31

सांगानि वेदशास्त्राणि संस्थितानि षडक्षरे । न तेन सदृशस्तस्मान्मन्त्रो ऽप्यस्त्यपरः क्वचित्

ພຣະເວດທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍວິຊາປະກອບ ແລະຄໍາສອນໃນຄຳພີທັງປວງ ລ້ວນສະຖິດຢູ່ໃນມັນຕຣາຫົກພະຍາງ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີມັນຕຣາອື່ນໃດທີ່ເທົ່າທຽມມັນໄດ້ໃນທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 32

सप्तकोटिमहामन्त्रैरुपमन्त्रैरनेकधा । मन्त्रः षडक्षरो भिन्नस्सूत्रं वृत्यात्मना यथा

ແມ່ນແທ້ວ່າຈະຖືກກ່າວອອກເປັນຫຼາຍຮູບແບບ ຜ່ານມະຫາມັນຕຣາເຈັດໂກດິ ແລະອຸປະມັນຕຣາອີກຫຼາຍ, ແຕ່ມັນຕຣາຫົກພະຍາງແທ້ໆແລ້ວເປັນອັນດຽວ—ເຫມືອນເສັ້ນດ້າຍສາຍດຽວ ທີ່ເມື່ອນໍາໄປໃຊ້ຕ່າງວິທີ ກໍປານດັ່ງມີຮູບຮ່າງຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 33

शिवज्ञानानि यावंति विद्यास्थानापि यानि च । षडक्षरस्य सूत्रस्य तानि भाष्यं समासतः

ຄວາມຮູ້ທັງປວງທີ່ກ່ຽວກັບພຣະສິວະ ແລະບ່ອນຕັ້ງແຫ່ງວິຊາ ພ້ອມທັງວິໄນການຮຽນຮູ້ທັງໝົດ—ໂດຍຫຍໍ້—ເປັນຄຳອະທິບາຍຂອງສູດຕຣະແຫ່ງມັນຕຣະຫົກພະຍາງ.

Verse 34

किं तस्य बहुभिर्मंत्रैश्शास्त्रैर्वा बहुविस्तरैः । यस्योन्नमः शिवायेति मन्त्रो ऽयं हृदि संस्थितः

ເມື່ອມັນຕຣະ «ໂອມ ນະມະຫະ ສິວາຍະ» ນີ້ ສະຖິດໝັ້ນຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງລາວແລ້ວ, ຈະຈຳເປັນຫຍັງຕ້ອງມີມັນຕຣະອື່ນຫຼາຍໆ ຫຼືຄຳພີອັນຍາວຫຼາຍພ້ອມການຂະຫຍາຍອັນລະອຽດ.

Verse 35

तेनाधीतं श्रुतं तेन कृतं सर्वमनुष्ठितम् । येनोन्नमश्शिवायेति मंत्राभ्यासः स्थिरीकृतः

ໂດຍທ່ານນັ້ນ ການຮຽນຮູ້ທັງປວງສຳເລັດ ສິ່ງທີ່ຄວນຟັງກໍໄດ້ຟັງ ແລະໜ້າທີ່ທັງຫມົດກໍໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ໂດຍທ່ານນີ້ແຫຼະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ສ້າງໃຫ້ການຝຶກມະນະຕຣາ «ໂອມ ນະມະຫ ສິວາຍ» ໝັ້ນຄົງຢ່າງຖາວອນ।

Verse 36

नमस्कारादिसंयुक्तं शिवायेत्यक्षरत्रयम् । जिह्वाग्रे वर्तते यस्य सफलं तस्य जीवितम्

ຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ປາຍລີ້ນມີອັກສອນສາມ «ສິ-ວາ-ຢ» ປະກອບກັບການນະມັດສະການ «ນະມະຫ» ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ—ຊີວິດຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມມີພອນ ແລະສຳເລັດຜົນແທ້ ເພາະການລະລຶກມະນະຕຣານຳໃຫ້ພຣະປະຕິ ພຣະສິວະ ປະທັບຢູ່ໃນໃຈ।

Verse 37

अंत्यजो वाधमो वापि मूर्खो वा पंडितो ऽपि वा । पञ्चाक्षरजपे निष्ठो मुच्यते पापपंजरात्

ຈະເປັນຄົນເກີດຕ່ຳ ຫຼືຖືກເຫັນວ່າຕ່ຳຕ້ອຍ, ຈະໂງ່ຂົນ ຫຼືເປັນນັກປັນຍາກໍຕາມ—ຜູ້ໃດທີ່ໝັ້ນຄົງໃນການຈະປະ (japa) ມະນະຕຣາຫ້າພະຍາງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກກົງຂັງແຫ່ງບາບທັງປວງ।

Verse 38

इत्युक्तं परमेशेन देव्या पृष्टेन शूलिना । हिताय सर्वमर्त्यानां द्विजानां तु विशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ໄດ້ກ່າວຕອບຕາມຄໍາຖາມຂອງເທວີ—ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດທັງປວງ ແລະໂດຍພິເສດແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ)។