भक्ताधिकारि-द्विजधर्म-योगिलक्षणवर्णनम् / Duties of Qualified Devotees and Marks of Yogins

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ वक्ष्यामि देवेशि भक्तानामधिकारिणाम् । विदुषां द्विजमुख्यानां वर्णधर्मसमासतः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ ໂອ ເທເວຊີ—ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໂດຍຫຍໍ້ ເຖິງຄວາມເໝາະສົມແລະໜ້າທີ່ອັນຄວນ ຂອງຜູ້ພັກດີຜູ້ມີສິດໃນທາງນີ້ ໂດຍສະເພາະບັນດາດວິຈະຜູ້ຮູ້ທີ່ເປັນເລີດ ຕາມຫຼັກວັນນະ ແລະ ທັມມະ.”

Verse 2

त्रिः स्नानं चाग्निकार्यं च लिंगार्चनमनुक्रमम् । दानमीश्ररभावश्च दया सर्वत्र सर्वदा

ອາບນ້ໍາສາມເທື່ອ ເຮັດພິທີໄຟສັກສິດ ແລະບູຊາພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ; ໃຫ້ທານ ຮັກສາຈິດໃຈແຫ່ງພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະມີເມດຕາກະຣຸນາທຸກບ່ອນທຸກເວລາ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ພຶງປະຕິບັດ.

Verse 3

सत्यं संतोषमास्तिक्यमहिंसा सर्वजंतुषु । ह्रीश्रद्धाध्ययनं योगस्सदाध्यापनमेव च

ຄວາມຈິງ ຄວາມພໍໃຈ ຄວາມເຊື່ອຖືໃນພຣະເຈົ້າ (ອາສຕິກຍະ) ແລະອະຫິງສາຕໍ່ສັດທັງປວງ; ຄວາມລະອາຍ ສັດທາອັນເຄົາລົບ ການສຶກສາຄໍາສອນອັນສັກສິດ ວິໄນໂຍຄະ ແລະການສອນຜູ້ອື່ນຢ່າງສະເໝີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຸນຄ່າອັນຖືກສັນລະເສີນ.

Verse 4

व्याख्यानं ब्रह्मचर्यं च श्रवणं च तपः क्षमा । शौचं शिखोपवीतं च उष्णीषं चोत्तरीयकम्

ການອະທິບາຍຄໍາສອນອັນສັກສິດ, ການຮັກສາພຣະຫມະຈັນ (ພຣະຫມະຈັນຍະ), ການຟັງຄໍາພີດ້ວຍໃຈຈົ່ງ, ຕະປະສະ ແລະ ຄວາມອົດທົນ; ຄວາມບໍລິສຸດ, ຈຸກຜົມ (śikhā) ແລະ ສາຍສັກສິດ (upavīta), ຜ້າພັນຫົວ, ແລະ ຜ້າຄຸມໄຫລ່—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍ ແລະ ວິນັຍທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບຜູ້ນັບຖືພຣະສິວະ.

Verse 5

निषिद्धासेवनं चैव भस्मरुद्राक्षधारणम् । पर्वण्यभ्यर्चनं देवि चतुर्दश्यां विशेषतः

ໂອ ເທວີ, ຄວນຫຼີກເວັ້ນການປະພຶດສິ່ງທີ່ຖືກຫ້າມ ແລະຄວນນຸ່ງຫົ່ມພະສົມ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ພ້ອມທັງສວມລູກປັດຣຸທຣາກະສະຕາມຄວນ. ແລະຄວນບູຊາພຣະສິວະໃນວັນພິທີສັກສິດ, ໂດຍສະເພາະໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ (ວັນທີ 14 ຂອງດວງຈັນ).

Verse 6

पानं च ब्रह्मकूर्चस्य मासि मासि यथाविधि । अभ्यर्चनं विशेषेण तेनैव स्नाप्य मां प्रिये

ແລະໃນແຕ່ລະເດືອນ ຈົ່ງດື່ມຢາປະສົມພຣະພຣະມະກູຣຈະ (Brahmakūrca) ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ. ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງບູຊາຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມພັກດີຢ່າງພິເສດ ແລະໃຊ້ສິ່ງນັ້ນເອງອາບສະນານ (ສະນາປະ) ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 7

सर्वक्रियान्न सन्त्यागः श्रद्धान्नस्य च वर्जनम् । तथा पर्युषितान्नस्य यावकस्य विशेषतः

ບໍ່ຄວນລະທິ້ງອາຫານທີ່ຫຼ້ຽງດູກິດທຳອັນສັກສິດທັງປວງ; ແລະບໍ່ຄວນປະຕິເສດອາຫານທີ່ຖວາຍດ້ວຍສັດທາ. ອີກທັງຄວນຫຼີກລ້ຽງອາຫານເກົ່າຄ້າງ ໂດຍສະເພາະອາຫານຈາກຢາວະກະ (ຂ້າວບາເລີຫຍາບ/ຂ້າວຕົ້ມບາເລີ).

Verse 8

मद्यस्य मद्यगन्धस्य नैवेद्यस्य च वर्जनम् । सामान्यं सर्ववर्णानां ब्राह्मणानां विशेषतः

ການງົດເຫຼົ້າມຶນເມົາ, ກະທັ້ງກິ່ນຂອງມັນ, ແລະການຫຼີກລ້ຽງນາຍເວດຍະ (ເຄື່ອງຖວາຍ) ທີ່ປົນເປື້ອນດ້ວຍມັນ ເປັນກົດທົ່ວໄປສຳລັບທຸກວັນນະ—ໂດຍສະເພາະສຳລັບພຣາຫມັນ.

Verse 9

क्षमा शांतिश्च सन्तोषस्सत्यमस्तेयमेव च । ब्रह्मचर्यं मम ज्ञानं वैराग्यं भस्मसेवनम्

ຄວາມອະໄພ, ຄວາມສະຫງົບ, ແລະຄວາມພໍໃຈ; ຄວາມຈິງ ແລະການບໍ່ລັກ; ພຣະຫມະຈັນຍະ (ວິໄນພຣະຈັນ), ຄວາມຮູ້ອັນເປັນຂອງເຮົາ; ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ ແລະການນົບນ້ອມໃຊ້ບັສມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຸນທຳແລະວັດຕະປະຕິບັດຂອງເຮົາ ທີ່ນຳວິນຍານຜູ້ຖືກຜູກມັດໄປສູ່ພຣະກະລຸນາປົດປ່ອຍຂອງພຣະສິວະ.

Verse 10

सर्वसंगनिवृत्तिश्च दशैतानि विशेषतः । लिंगानि योगिनां भूयो दिवा भिक्षाशनं तथा

ການຖອນຕົນອອກຈາກຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ—ສິບປະການນີ້ໂດຍພິເສດ ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງຜູ້ປະຕິບັດໂຍຄະ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາກິນແຕ່ອາຫານບິນດະບາດ ແລະກິນແຕ່ຕອນກາງວັນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 11

वानप्रस्थाश्रमस्थानां समानमिदमिष्यते । रात्रौ न भोजनं कार्यं सर्वेषां ब्रह्मचारिणाम्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນອາສຣົມວານະປຣັສຖະ ກໍຖືກກໍານົດວິໄນດຽວກັນນີ້. ສໍາລັບພຣະພຣະຫມະຈາຣິນທັງປວງ ບໍ່ຄວນກິນອາຫານຕອນກາງຄືນ.

Verse 12

अध्यापनं याजनं च क्षत्रियस्याप्रतिग्रहः । वैश्यस्य च विशेषेण मया नात्र विधीयते

ການສອນພຣະເວດ ແລະການເປັນຜູ້ປະກອບພິທີຍັດຍະ ບໍ່ໄດ້ຖືກກໍານົດໃນບົດນີ້ສໍາລັບກະສັດຕຣິຍະ; ສໍາລັບເຂົາ ການບໍ່ຮັບຂອງກໍານັນແມ່ນຖືກບັງຄັບ. ສໍາລັບໄວຊະຍະໂດຍພິເສດ ກິດພິທີພຣາຫມະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບັນຍັດໃນບົດບາດນີ້.

Verse 13

रक्षणं सर्ववर्णानां युद्धे शत्रुवधस्तथा । दुष्टपक्षिमृगाणां च दुष्टानां शातनं नृणाम्

«(ໜ້າທີ່ຂອງເຂົາແມ່ນ) ການປົກປ້ອງວັນນະທັງປວງ; ແລະໃນສົງຄາມ ການສັງຫານສັດຕູ. ອີກທັງ (ຕ້ອງ) ກໍາຈັດນົກແລະສັດປ່າທີ່ຊົ່ວ ແລະລົງໂທດກົດຂີ່ຄົນຊົ່ວ»।

Verse 14

अविश्वासश्च सर्वत्र विश्वासो मम योगिषु । स्त्रीसंसर्गश्च कालेषु चमूरक्षणमेव च

«ທຸກແຫ່ງຈົ່ງມີຄວາມບໍ່ໄວ້ໃຈ; ແຕ່ຕໍ່ໂຍຄີຂອງເຮົາ ຈົ່ງມີຄວາມໄວ້ໃຈ. ການຄົບຫາກັບຍິງ ຄວນເຮັດແຕ່ໃນການເວລາທີ່ເໝາະສົມ; ແລະຄວນໃສ່ໃຈແຕ່ການປົກປ້ອງກອງທັບເທົ່ານັ້ນ»।

Verse 15

सदा संचारितैश्चारैर्लोकवृत्तांतवेदनम् । सदास्त्रधारणं चैव भस्मकंचुकधारणम्

ໂດຍມີສາຍລັບທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເທື່ອງໆ ຈຶ່ງຮູ້ຂ່າວຄາວແລະເຫດການໃນໂລກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ແລະຍັງມີການຖືອາວຸດເປັນນິດ ພ້ອມທັງນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍພະສົມ (bhasma) ເປັນເຄື່ອງຄຸ້ມກາຍອັນສັກສິດ.

Verse 16

राज्ञां ममाश्रमस्थानामेष धर्मस्य संग्रहः । गोरक्षणं च वाणिज्यं कृषिर्वैश्यस्य कथ्यते

ສໍາລັບກະສັດ ແລະຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນວິໄນແຫ່ງອາສຣົມ ນີ້ແມ່ນສະຫຼຸບຫຍໍ້ຂອງທຳມະ. ສໍາລັບໄວຊະຍະ ຖືກສອນວ່າ ໜ້າທີ່ຄື ປົກປ້ອງງົວ, ການຄ້າ, ແລະການກະສິກໍາ.

Verse 17

शुश्रूषेतरवर्णानां धर्मः शूद्रस्य कथ्यते । उद्यानकरणं चैव मम क्षेत्रसमाश्रयः

ທຳມະຂອງຊູດຣະ ຖືກປະກາດວ່າ ແມ່ນການຮັບໃຊ້ວັນນະອື່ນໆ. ອີກທັງ ການເຮັດສວນ ແລະການເຂົ້າພຶ່ງພາໃນເຂດສັກສິດຂອງຂ້ອຍ (ພື້ນທີ່ວັດ/ນາພຣະ) ກໍຖືກສັນລະເສີນ.

Verse 18

धर्मपत्न्यास्तु गमनं गृहस्थस्य विधीयते । ब्रह्मचर्यं वनस्थानां यतीनां ब्रह्मचारिणाम्

ສໍາລັບຄົນຄອບຄົວ (ຄຣະຫັດສະ) ການຢູ່ຮ່ວມກັນກັບພັນລະຍາຜູ້ຊອບທຳ ຖືກກໍານົດໄວ້. ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ຢູ່ປ່າ, ນັກບວດຜູ້ສະຫຼະ (ຢະຕິ) ແລະນັກຮຽນພຣະຫມະຈາຣີ ກໍກໍານົດໃຫ້ຮັກສາພຣະຫມະຈາຣະ (brahmacarya) ແຫ່ງຄວາມສະອາດ.

Verse 19

स्त्रीणां तु भर्तृशुश्रूषा धर्मो नान्यस्सनातनः । ममार्चनं च कल्याणि नियोगो भर्तुरस्ति चेत्

ສໍາລັບແມ່ຍິງ ການຮັບໃຊ້ສາມີດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກ ແມ່ນທຳມະອັນຖາວອນ ບໍ່ມີອື່ນ. ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ການບູຊາຂ້າພະເຈົ້າກໍເປັນໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ ຖ້າມີຄໍາສັ່ງ ຫຼື ການອະນຸຍາດຈາກສາມີ.

Verse 20

या नारी भर्तृशुश्रूषां विहाय व्रततत्परा । सा नारी नरकं याति नात्र कार्या विचारणा

ແມ່ຍິງໃດທີ່ລະທິ້ງການຮັບໃຊ້ສາມີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວມຸ່ງແຕ່ວຣະຕະ ແລະພິທີປະພຶດ, ແມ່ຍິງນັ້ນຈະໄປນະຣົກ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອື່ນໃດອີກ।

Verse 21

अथ भर्तृविहीनाया वक्ष्ये धर्मं सनातनम् । व्रतं दानं तपः शौचं भूशय्यानक्तभोजनम्

ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວຖຶງທຳມະອັນນິລັນດອນ ສໍາລັບແມ່ຍິງຜູ້ຂາດສາມີ: ການຖືວຣະຕະ, ການໃຫ້ທານ, ການບໍາເພັນຕະປະ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ນອນກັບພື້ນ, ແລະກິນອາຫານພຽງຄັ້ງດຽວໃນຕອນກາງຄືນ—ວິໄນເຫຼົ່ານີ້ເຮັດໃຫ້ໃຈໝັ້ນຄົງ ແລະຫັນໄປຫາພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານໂມກສະ।

Verse 22

ब्रह्मचर्यं सदा स्नानं भस्मना सलिलेन वा । शांतिर्मौनं क्षमा नित्यं संविभागो यथाविधि

ການຮັກສາພຣະຫມະຈັນຍາ, ການອາບນ້ຳໃຫ້ບໍລິສຸດເປັນນິດ—ດ້ວຍບັສມະ (ເຖົ່າສັກສິດ) ຫຼືດ້ວຍນ້ຳ—ພ້ອມຄວາມສະຫງົບໃນໃຈ, ຄວາມງຽບ (ການສຳລວມວາຈາ), ຄວາມອະໄພບໍ່ຂາດ ແລະການແບ່ງປັນຕາມພິທີທຳມະ: ຄວນປະພຶດເປັນນິດ.

Verse 23

अष्टाभ्यां च चतुर्दश्यां पौर्णमास्यां विशेषतः । एकादश्यां च विधिवदुपवासोममार्चनम्

ໃນວັນທີ 8, ວັນທີ 14 ແລະໂດຍພິເສດໃນວັນເຕັມດວງຈັນ—ພ້ອມທັງໃນວັນເອກາດະສີ—ຄວນຖືອົດອາຫານຕາມພິທີ ແລະບູຊາຂ້າ (ພຣະສິວະ) ຕາມກົດລະບຽບ.

Verse 24

इति संक्षेपतः प्रोक्तो मयाश्रमनिषेविणाम् । ब्रह्मक्षत्रविशां देवि यतीनां ब्रह्मचारिणाम्

«ດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງວິນັຍຂອງຜູ້ຢູ່ໃນວິຖີອາສຣະມະ—ສຳລັບພຣາຫມະນະ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ແລະທັງຍະຕີ (ນັກບວດຜູ້ສະຫຼະ) ກັບພຣະຫມະຈາຣິນ (ນັກສຶກສາຜູ້ຖືພຣະຫມະຈັນຍາ)»។

Verse 25

तथैव वानप्रस्थानां गृहस्थानां च सुन्दरि । शूद्राणामथ नारीणां धर्म एष सनातनः

«ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ຜູ້ງາມ, ນີ້ແມ່ນທຳອັນນິລັນດອນ ສຳລັບຜູ້ຢູ່ຂັ້ນວານະປຣັສຖະ (ຜູ້ອາໄສປ່າ) ແລະສຳລັບຄົນເຮືອນດ້ວຍ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ສຳລັບຊູດຣະ ແລະສຳລັບແມ່ຍິງ»។

Verse 26

ध्येयस्त्वयाहं देवेशि सदा जाप्यः षडक्षरः । वेदोक्तमखिलं धर्ममिति धर्मार्थसंग्रहः

ໂອ ເທເວຊີ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ເຈົ້າພຶງພິຈາລະນາຂ້າພະເຈົ້າເປັນອາລົມສະເໝີ ແລະພຶງສວດຈາປະມັນຕຣາຫົກພະຍາງ (ṣaḍakṣara) ຢ່າງບໍ່ຂາດ. «ທັງປວງທຳມະຕາມທີ່ວິດາກ່າວ»—ນີ້ແມ່ນສານະສຳຄັນ ແລະບົດສະຫຼຸບແຫ່ງຈຸດປະສົງຂອງທຳມະ.

Verse 27

अथ ये मानवा लोके स्वेच्छया धृतविग्रहाः । भावातिशयसंपन्नाः पूर्वसंस्कारसंयुताः

ຕໍ່ມາ ມະນຸດໃນໂລກນີ້ຜູ້ທີ່ໂດຍຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ ຮັບເອົາຮູບກາຍ (vigraha) ເປັນຮ່າງອັນປະຈັກ; ພວກເຂົາມີຄວາມເຂັ້ມແຂງແຫ່ງພາວະໃນໃຈ ແລະມີສັງສະກາຣະ (saṃskāra) ຈາກອະດີດຕິດຕາມມາ.

Verse 28

विरक्ता वानुरक्ता वा स्त्र्यादीनां विषयेष्वपि । पापैर्न ते विलिंपंते १ पद्मपत्रमिवांभसा

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຕິດພັນ (virakta) ຫຼືຍັງຕິດໃຈ (anurakta) ຕໍ່ອາລົມວິໄສ ເຊັ່ນ ສະຕຣີ ແລະອື່ນໆ ກໍຕາມ, ບາບບໍ່ອາດຈະເປື້ອນເຂົາໄດ້; ເຫມືອນນ້ຳບໍ່ເກາະໃບບົວ.

Verse 29

तेषां ममात्मविज्ञानं विशुद्धानां विवेकिनाम् । मत्प्रसादाद्विशुद्धानां दुःखमाश्रमरक्षणात्

ສຳລັບຜູ້ມີປັນຍາແຍກແຍະ (viveka) ແລະບໍລິສຸດ ຄວາມຮູ້ແຈ້ງເຖິງອາຕະມັນອັນແທ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ. ແຕ່ແມ່ນແມ່ນຜູ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຍັງມີຄວາມລຳບາກຈາກການປົກປ້ອງແລະຮັກສາອາສຣະມະ (āśrama) ແຫ່ງວິໄນຊີວິດ.

Verse 30

नास्ति कृत्यमकृत्यं च समाधिर्वा परायणम् । न विधिर्न निषेधश्च तेषां मम यथा तथा

ສໍາລັບພວກເຂົາ ບໍ່ມີທັງ “ສິ່ງທີ່ຕ້ອງເຮັດ” ແລະ “ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ”; ສະມາທິກໍບໍ່ແມ່ນທີ່ພຶ່ງພາພຽງຢ່າງດຽວ. ສໍາລັບພວກເຂົາ ບໍ່ມີທັງຂໍ້ບັງຄັບ ແລະຂໍ້ຫ້າມ—ເຊັ່ນດຽວກັນກັບເຮົາ.

Verse 31

तथेह परिपूर्णस्य साध्यं मम न विद्यते । तथैव कृतकृत्यानां तेषामपि न संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ນີ້ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ສົມບູນພ້ອມແລ້ວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃຫ້ເຮົາຕ້ອງບັນລຸອີກ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດສໍາເລັດສິ່ງທີ່ຄວນສໍາເລັດແລ້ວ ກໍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 32

मद्भक्तानां हितार्थाय मानुषं भावमाश्रिताः । रुद्रलोकात्परिभ्रष्टास्ते रुद्रा नात्र संशयः

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອຸທິດຕົນເປັນພັກດີຂອງເຮົາ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບສະພາບເປັນມະນຸດ. ເມື່ອລົງມາຈາກ ຣຸດຣະໂລກ (Rudra-loka) ພວກເຂົາແມ່ນຣຸດຣະແທ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 33

ममानुशासनं यद्वद्ब्रह्मादीनां प्रवर्तकम् । तथा नराणामन्येषां तन्नियोगः प्रवर्तकः

ດັ່ງທີ່ຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ກະຕຸ້ນໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ລົງມືກະທໍາ, ສໍາລັບມະນຸດ ແລະສັດອື່ນໆ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ: ນິຍົກນັ້ນແຫຼະເປັນແຮງຂັບໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 34

ममाज्ञाधारभावेन सद्भावातिशयेन च । तदालोकनमात्रेण सर्वपापक्षयो भवेत्

ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ແລະ ດ້ວຍຄວາມສັດທາອັນແຮງກ້າ ພຽງແຕ່ການໄດ້ເຫັນສິ່ງນັ້ນ ບາບທັງປວງກໍຈະຖືກທຳລາຍໄປ.

Verse 35

प्रत्ययाश्च प्रवर्तंते प्रशस्तफलसूचकाः । मयि भाववतां पुंसां प्रागदृष्टार्थगोचराः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ມີພັກຕິດ້ວຍໃຈຕໍ່ຂ້າ ຄວາມໝັ້ນໃຈພາຍໃນອັນຢືນຢັນຈະເກີດຂຶ້ນ—ເປັນລາງບອກຜົນມົງຄຸນ—ເຮັດໃຫ້ຄວາມຈິງທີ່ບໍ່ເຄີຍຮັບຮູ້ມາກ່ອນ ກາຍເປັນສິ່ງທີ່ປະສົບໄດ້ໂດຍກົງ.

Verse 36

कंपस्वेदो ऽश्रुपातश्च कण्ठे च स्वरविक्रिया । आनंदाद्युपलब्धिश्च भवेदाकस्मिकी मुहुः

ການສັ່ນໄຫວ, ເຫື່ອອອກ, ນ້ໍາຕາໄຫຼ, ແລະສຽງໃນຄໍປ່ຽນໄປ—ພ້ອມທັງການຮັບຮູ້ອານັນທະ ແລະອື່ນໆ ທີ່ເກີດຂຶ້ນກະທັນຫັນໂດຍບໍ່ມີເຫດ—ຈະເກີດຂຶ້ນເອງຊ້ໍາໆໃນຜູ້ພັກຕິ.

Verse 37

स तैर्व्यस्तैस्समस्तैर्वा लिंगैरव्यभिचारिभिः । मंदमध्योत्तमैर्भावैर्विज्ञेयास्ते नरोत्तमाः

ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາມະນຸດ ພຶງຮູ້ຈັກໄດ້ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍອັນບໍ່ຜິດພາດເຫຼົ່ານີ້—ຈະປາກົດແຍກກັນຫຼືປາກົດພ້ອມກັນທັງໝົດກໍຕາມ—ໂດຍມີພາວະສາມຂັ້ນ: ອ່ອນ, ກາງ, ແລະສູງສຸດ.

Verse 38

यथायोग्निसमावेशान्नायो भवति केवलम् । स तथैव मम सान्निध्यान्न ते केवलमानुषाः

ເຫມືອນເຫຼັກທີ່ຖືກໄຟແຊກຊຶມເຂົ້າໄປ ບໍ່ແມ່ນເຫຼັກລ້ວນໆອີກຕໍ່ໄປ, ສັນນັ້ນແຫຼະ ໂດຍຄວາມສະຖິດໃກ້ຊິດຂອງຂ້າ, ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ແມ່ນມະນຸດທຳມະດາແຕ່ຢ່າງດຽວ.

Verse 39

हस्तपादादिसाधर्म्याद्रुद्रान्मर्त्यवपुर्धरान् । प्राकृतानिव मन्वानो नावजानीत पंडितः

ເນື່ອງຈາກພຣະຣຸດຣາຜູ້ຖືກາຍມະນຸດ ມີລັກສະນະຮ່ວມກັນເຊັ່ນ ມື ແລະ ຕີນ ນັກປັນຍາບໍ່ຄວນເຂົ້າໃຈຜິດວ່າເປັນຄົນທຳມະດາ ແລະບໍ່ຄວນດູໝິ່ນເລີຍ।

Verse 40

अवज्ञानं कृतं तेषु नरैर्व्यामूढचेतनैः । आयुः श्रियं कुलं शीलं हित्वा निरयमावहेत्

ເມື່ອມະນຸດຜູ້ຈິດໃຈຫຼົງຜິດ ກະທຳການດູໝິ່ນຕໍ່ພວກເຂົາ ກໍຈະສູນເສຍອາຍຸ ສິລິມົງຄຸນ ກຽດຕິວົງສາ ແລະຄວາມປະພຶດດີ; ແລ້ວນຳຕົນເອງໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳແຫ່ງນະລົກ—ເປັນພາສະ (pāśa) ທີ່ຜູກມັດ ຂັດຂວາງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ແລະທາງສູ່ມຸກຕິ।

Verse 41

ब्रह्मविष्णुसुरेशानामपि तूलायते पदम् । मत्तोन्यदनपेक्षाणामुद्धृतानां महात्मनाम्

ແມ່ນແຕ່ສະຖານະທີ່ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະຈອມເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ບັນລຸ ກໍຖືກຊັ່ງເຫັນເປັນດັ່ງບໍ່ມີຄ່າ ເມື່ອທຽບກັບສະພາວະຂອງມະຫາອາດມາຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍົກຂຶ້ນປົດປ່ອຍ ແລະຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 42

अशुद्धं बौद्धमैश्वर्यं प्राकृतं पौरुषं तथा । गुणेशानामतस्त्याज्यं गुणातीतपदैषिणाम्

ຄວາມຮັ່ງມີອຳນາດທີ່ສະແຫວງຫາດ້ວຍວິທີບໍ່ບໍລິສຸດ ແຕ່ເປັນແຕ່ປັນຍາທາງຄວາມຄິດ (bauddha) ແລະຄວາມສຳເລັດໂລກີທີ່ເກີດຈາກປະກຣິຕິ ພ້ອມທັງຜົນສຳເລັດຈາກກຳລັງມະນຸດ (pauruṣa)—ທັງໝົດນີ້ເປັນອຳນາດໃນຂອບເຂດຂອງຄຸນ (guṇa). ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາສະຖານະເຫນືອຄຸນ ຄວນລະທິ້ງມັນເສຍ।

Verse 43

अथ किं बहुनोक्तेन श्रेयः प्राप्त्यैकसाधनम् । मयि चित्तसमासंगो येन केनापि हेतुना

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເຮັດຫຍັງ? ວິທີດຽວເພື່ອບັນລຸຄຸນຄ່າສູງສຸດຄື: ໃຫ້ໃຈຍຶດໝັ້ນຕິດພັນຢູ່ກັບຂ້າ—ດ້ວຍເຫດໃດກໍຕາມ.

Verse 44

उपमन्युरुवाच । इत्थं श्रीकण्ठनाथेन शिवेन परमात्मना । हिताय जगतामुक्तो ज्ञानसारार्थसंग्रहः

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ ພຣະສິວະ—ພຣະອາຕະມາສູງສຸດ, ພຣະເຈົ້າສຣີກັນຖະ—ໄດ້ປະກາດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະໂລກ ບົດສະຫຼຸບທີ່ຮວບຮວມແກ່ນສານແຫ່ງປັນຍາທາງວິນຍານ.”

Verse 45

विज्ञानसंग्रहस्यास्य वेदशास्त्राणि कृत्स्नशः । सेतिहासपुराणानि विद्या व्याख्यानविस्तरः

ໃນຄຳສະຫຼຸບວິຊາຄວາມຮູ້ທາງຈິດວິນຍານນີ້, ພຣະເວດ ແລະ ຊາສະຕຣາ ຖືກວາງໄວ້ຄົບຖ້ວນ; ພ້ອມທັງ ອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ—ເປັນວິຊາທີ່ຂະຫຍາຍດ້ວຍການອະທິບາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງ.

Verse 46

ज्ञानं ज्ञेयमनुष्ठेयमधिकारो ऽथ साधनम् । साध्यं चेति षडर्थानां संग्रहत्वेष संग्रहः

ຄວາມຮູ້, ສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້ (ສັດຈະ), ສິ່ງທີ່ຄວນປະຕິບັດ, ຜູ້ມີສິດທິ (ອະທິກາຣ), ວິທີການ, ແລະເປົ້າໝາຍ—ນີ້ແມ່ນຫົວຂໍ້ຫົກປະການ; ຄຳສອນນີ້ເປັນການສະຫຼຸບທີ່ຮວບຮວມທັງໝົດໄວ້.

Verse 47

गुरोरधिकृतं ज्ञानं ज्ञेयं पाशः पशुः पतिः । लिंगार्चनाद्यनुष्ठेयं भक्तस्त्वधिकृतो ऽपि यः

ຄວາມຮູ້ທີ່ກູຣຸອະນຸຍາດແລະຮັບຮອງ ໃຫ້ເຂົ້າໃຈເປັນຄຳສອນແທ້—ຄື ສາມສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້: ປາຊະ (ພັນທະ), ປາຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ), ແລະ ປະຕິ (ອົງພຣະເຈົ້າ). ແລະຜູ້ມີຄຸນສົມບັດເປັນພັກຕະ ຄວນປະຕິບັດພິທີທີ່ກຳນົດ ເລີ່ມຈາກການບູຊາພຣະສິວະ-ລິງຄະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 48

साधनं शिवमंत्राद्यं साध्यं शिवसमानता । षडर्थसंग्रहस्यास्य ज्ञानात्सर्वज्ञतोच्यते

ວິທີບຳເນົາເລີ່ມຈາກມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະ ແລະ ເປົ້າໝາຍທີ່ຈະບັນລຸແມ່ນຄວາມເຫມືອນພຣະສິວະ. ຜູ້ໃດຮູ້ຊຸດສະຫຼຸບຫົກຫມວດນີ້ ຖືກກ່າວວ່າບັນລຸສະພັຍຍະຕາ (ຄວາມຮູ້ທົ່ວທັງ).

Verse 49

प्रथमं कर्म यज्ञादेर्भक्त्या वित्तानुसारतः । बाह्येभ्यर्च्य शिवं पश्चादंतर्यागरतो भवेत्

ກ່ອນອື່ນ ຄວນປະຕິບັດກຳມະເຊັ່ນພິທີຍັດ ແລະ ໜ້າທີ່ອື່ນໆ ດ້ວຍສັດທາ ຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ. ເມື່ອບູຊາພຣະສິວະພາຍນອກດ້ວຍພິທີການແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນມຸ່ງໝັ້ນສູ່ການບູຊາພາຍໃນ—ຖວາຍຍັດໃນດວງໃຈ.

Verse 50

रतिरभ्यंतरे यस्य न बाह्ये पुण्यगौरवात् । न कर्म करणीयं हि बहिस्तस्य महात्मनाः

ຜູ້ທີ່ມີຈິດວິນຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢູ່ພາຍໃນ ແລະບໍ່ແມ່ນຢູ່ໃນການປະຕິບັດພາຍນອກ—ຍ້ອນຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄວາມບໍລິສຸດຂອງພາຍໃນ—ບໍ່ມີຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະຕ້ອງເຮັດການກະທຳພາຍນອກໃດໆ.

Verse 51

ज्ञानामृतेन तृप्तस्य भक्त्या शैवशिवात्मनः । नांतर्न च बहिः कृष्ण कृत्यमस्ति कदाचन

ໂອ້ ກຣິດສະນະ, ສຳລັບຜູ້ທີ່ພໍໃຈກັບນ້ຳອຳມະລິດແຫ່ງຄວາມຮູ້ທາງຈິດວິນຍານ, ແລະຜູ້ທີ່ຜ່ານຄວາມສັດທາໄດ້ກາຍເປັນທຳມະຊາດຂອງພຣະສິວະ—ທັງພາຍໃນ ແລະພາຍນອກ—ກໍບໍ່ມີໜ້າທີ່ທີ່ຕ້ອງເຮັດໃນເວລາໃດເລີຍ.

Verse 52

तस्मात्क्रमेण संत्यज्य बाह्यमाभ्यंतरं तथा । ज्ञानेन ज्ञेयमालोक्याज्ञानं चापि परित्यजेत्

ດັ່ງນັ້ນ, ບຸກຄົນຄວນຄ່ອຍໆສະລະທັງຄວາມຜູກພັນພາຍນອກ ແລະພາຍໃນ. ດ້ວຍຄວາມຮູ້ທີ່ແທ້ຈິງ, ບຸກຄົນຄວນເບິ່ງຄວາມຈິງທີ່ຄວນຮູ້, ແລະສະລະຄວາມບໍ່ຮູ້ໄປນຳ.

Verse 53

नैकाग्रं चेच्छिवे चित्तं किं कृतेनापि कर्मणा । एकाग्रमेव चेच्चित्तं किं कृतेनापि कर्मणा

ຖ້າຈິດບໍ່ຮວມເປັນຈຸດດຽວໃນພຣະສິວະ ການກະທຳໃດໆ—even ເຮັດແລ້ວ—ຈະມີປະໂຫຍດຫຍັງ? ແຕ່ຖ້າຈິດຮວມເປັນຈຸດດຽວໃນພຣະສິວະ ຈະຈຳເປັນຕ້ອງພຶ່ງການກະທຳໃດ—even ເຮັດແລ້ວ—ອີກຫຼື?

Verse 54

तस्मात्कर्माण्यकृत्वा वा कृत्वा वांतर्बहिःक्रमात् । येन केनाप्युपायेन शिवे चित्तं निवेशयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຈະເຮັດກຳຫຼືບໍ່ເຮັດກຳ—ຈະຕາມພິທີພາຍນອກຫຼືວິໄນພາຍໃນ—ໂດຍວິທີໃດກໍຕາມ ຄວນນໍາຈິດໃຫ້ຝັງແນ່ນອນໃນພຣະສິວະ. ຈາກການຍຶດຈິດໄວ້ທີ່ພຣະເຈົ້ານັ້ນ ພັນທະຈະຄ່ອຍຄາຍ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈະສຸກງອມ.

Verse 55

शिवे निविष्टचित्तानां प्रतिष्ठितधियां सताम् । परत्रेह च सर्वत्र निर्वृतिः परमा भवेत्

ສໍາລັບຜູ້ດີຜູ້ສຸດທີ່ຈິດໃຈຝັງແນ່ນຢູ່ໃນພຣະສິວະ ແລະປັນຍາຕັ້ງມັ່ນແລ້ວ ຄວາມສະຫງົບສຸກອັນສູງສຸດ ແລະຄວາມເຕັມພ້ອມ ຈະເກີດຂຶ້ນທົ່ວໄປ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 56

इहोन्नमः शिवायेति मंत्रेणानेन सिद्धयः । स तस्मादधिगंतव्यः परावरविभूतये

ໃນໂລກນີ້ເອງ ດ້ວຍມັນຕຣານີ້—«(ໂອມ) ນະມະຫະ ສິວາຍະ»—ບັນດາສິດທິ (siddhi) ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະພຶງຖືກຮູ້ແຈ້ງຜ່ານມັນ ເພື່ອຄວາມເຕັມພ້ອມແຫ່ງອໍານາດພຣະອົງ ທັງພາຣາ ແລະ ອະພາຣາ (vibhūti).