सत्रप्रवृत्तिः — वायोः आगमनं च (Commencement of the Satra and the Arrival of Vāyu)

Verse 1

तच्च सत्रं प्रववृते सर्वाश्चर्यं महर्षिणाम्

ແລ້ວພິທີສັດຕຣະ (ການບູຊາຍັດຍະອັນຍາວ) ນັ້ນກໍເລີ່ມຂຶ້ນ—ເປັນຄວາມອັດສະຈັນຢ່າງຄົບຖ້ວນສໍາລັບມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ।

Verse 2

विश्वं सिसृक्षमाणानां पुरा विश्वसृजामिव

ໃນປະຖົມການ ເມື່ອຜູ້ສ້າງໂລກກໍາລັງຈະສ້າງສັບພະຈັກກະວານ, ໂລກທັງປວງກໍປາກົດຂຶ້ນ—ດັ່ງທີ່ປາກົດແກ່ຜູ້ທີ່ປັ້ນແຕ່ງຈັກກະວານເອງ.

Verse 3

अथ काले गते सत्रे समाप्ते भूरिदक्षिणे । पितामहनियोगेन वायुस्तत्रागमत्स्वयम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາທີ່ກໍານົດໄດ້ຜ່ານໄປ ແລະພິທີສັດຕຣະອັນອຸດົມດ້ວຍທານໄດ້ສໍາເລັດ ພຣະວາຍຸໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນໂດຍຕົນເອງ ຕາມພຣະບິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ມອບໝາຍ।

Verse 4

शिष्यस्स्वयंभुवो देवस्सर्वप्रत्यक्षदृग्वशी । आज्ञायां मरुतो यस्य संस्थितास्सप्तसप्तकाः

ພຣະອົງເປັນສິດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນເທວະຜູ້ປົກຄອງໄດ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເຫັນທຸກສິ່ງໂດຍກົງ. ພາຍໃຕ້ພຣະບັນຊາ ມີພວກມະຣຸດຕັ້ງຢູ່ເປັນ 7 ກຸ່ມໆ ລະ 7.

Verse 5

प्रेरयञ्छश्वदंगानि प्राणाद्याभिः स्ववृत्तिभिः । सर्वभूतशरीराणां कुरुते यश्च धारणम्

ພຣະອົງຜູ້ກະຕຸ້ນອະວະຍະວະທັງຫຼາຍຢູ່ເສມອ ໂດຍກິດຈະກໍາຕາມທໍາມະຊາດເລີ່ມແຕ່ປຣານ (ລົມຫາຍໃຈ) ແລະພະລັງຊີວິດອື່ນໆ ແລະຜູ້ຄໍ້າຈຸນຮ່າງກາຍຂອງສັດທັງປວງ—ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນຜູ້ຄໍ້າຈຸນຢູ່ພາຍໃນ. ຕາມທັດສະນະແຫ່ງໄສວະສິດທານຕະ ການປົກຄອງພາຍໃນນີ້ແມ່ນພຣະເຈົ້າ (ປະຕິ) ຜູ້ນໍາຊີວິດມີຮ່າງຂອງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ ຜ່ານເຄື່ອງມືແຫ່ງລົມຫາຍໃຈ ແລະກິດຈະກໍາຊີວິດ ແຕ່ພຣະອົງຍັງຄົງເຫນືອກວ່າທຸກສິ່ງ.

Verse 6

अणिमादिभिरष्टाभिरैश्वर्यैश्च समन्वितः । तिर्यक्कालादिभिर्मेध्यैर्भुवनानि बिभर्ति यः

ພຣະອົງຜູ້ພ້ອມດ້ວຍອິດທິລິດທັງແປດ ເລີ່ມຈາກອະນິມາ ແລະດ້ວຍອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າຜູ້ຄອງ; ພ້ອມທັງໂດຍຫຼັກການອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ເຊັ່ນ ຕິຣະຍັກ-ກາລະ (tiryak-kāla) ແລະອື່ນໆ ພຣະອົງທົງຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ.

Verse 7

आकाशयोनिर्द्विगुणः स्पर्शशब्दसमन्वयात् । तेजसां प्रकृतिश्चेति यमाहुस्तत्त्वचिंतकाः

ເນື່ອງຈາກເກີດຈາກອາກາດ (ākāśa) ຈຶ່ງກ່າວວ່າມັນມີຄຸນສົມບັດສອງປະການ—ສຽງ ແລະ ການສຳຜັດ. ນັກພິຈາລະນາຕັດຕະວະກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນປະກຣິຕິ (prakṛti) ອັນແທ້ຂອງເຕຊັສ (tejas) ຫຼືໄຟ.

Verse 8

तमाश्रमगतं दृष्ट्वा मुनयो दीर्घसत्रिणः । पितामहवचः स्मृत्वा प्रहर्षमतुलं ययुः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງເຂົ້າມາຮອດອາສຣົມນັ້ນ ບັນດາມຸນີ—ຜູ້ປະກອບຍັດຍາວນານ—ໄດ້ລະລຶກພຣະວາຈາຂອງພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະປິຕິຍິນດີຢ່າງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້।

Verse 9

अभ्युत्थाय ततस्सर्वे प्रणम्यांबरसंभवम् । चामीकरमयं तस्मै विष्टरं समकल्पयन्

ແລ້ວບັນດາທ່ານທັງໝົດລຸກຂຶ້ນ ກໍ່ກາບນົບພຣະອົງ—ຜູ້ເກີດຈາກຟ້າ—ແລະຈັດຕຽມວິສຕະຣະ (ບ່ອນນັ່ງ) ອັນງາມສະຫງ່າ ເຮັດດ້ວຍຄຳໃຫ້ພຣະອົງ।

Verse 10

सोपि तत्र समासीनो मुनिभिस्सम्यगर्चितः । प्रतिनंद्य च तान् सर्वान् पप्रच्छ कुशलं ततः

ພຣະອົງກໍ່ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຄວນຈາກບັນດາມຸນີ। ແລ້ວພຣະອົງກໍ່ທັກທາຍຕອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະສອບຖາມຄວາມສຸກສະບາຍຂອງພວກເຂົາ।

Verse 11

वायुरुवाच । अत्र वः कुशलं विप्राः कच्चिद्वृत्ते महाक्रतौ । कच्चिद्यज्ञहनो दैत्या न बाधेरन्सुरद्विषः

ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ທີ່ນີ້ພວກເຈົ້າສະບາຍດີບໍ? ພິທີຍັດຍະອັນໃຫຍ່ ດໍາເນີນໄປຖືກຕ້ອງດີບໍ? ແລະພວກໄດຕະຍະ—ສັດຕູຂອງເທວະ ແລະຜູ້ທໍາລາຍຍັດຍະ—ບໍ່ໄດ້ມາລົບກວນພວກເຈົ້າບໍ?»

Verse 12

प्रायश्चित्तं दुरिष्टं वा न कच्चित्समजायत । स्तोत्रशस्त्रगृहैर्देवान् पित्ःन् पित्र्यैश्च कर्मभिः

ບໍ່ມີປຣາຍະຈິດຕະ (ພິທີແກ້ບາບ) ຫຼືວິທີແກ້ໄຂຄວາມຜິດອັນຮ້າຍແຮງເກີດຂຶ້ນເລີຍ. (ຜູ້ຄົນ) ພະຍາຍາມຫາທາງພົ້ນທຸກດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ແລະພິທີຕາມຄໍາພີ, ດ້ວຍການສ້າງສະຖານບູຊາແດ່ເທວະ, ແລະດ້ວຍການປະກອບກຳພິທີແດ່ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ຕ່າງໆ।

Verse 13

कच्चिदभ्यर्च्य युष्माभिर्विधिरासीत्स्वनुष्ठितः । निवृत्ते च महासत्रे पश्चात्किं वश्चिकीर्षितम्

«ພວກເຈົ້າໄດ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະປະກອບພິທີຕາມວິທີທີ່ກໍານົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວບໍ? ແລະເມື່ອມະຫາສັດຕຣະ (ການບູຊາຍາວນານ) ສິ້ນສຸດແລ້ວ, ຕໍ່ໄປພວກເຈົ້າປາດຖະໜາຈະເຮັດຫຍັງ?»

Verse 14

इत्युक्ता मुनयः सर्वे वायुना शिवभाविना । प्रहृष्टमनसः पूताः प्रत्यूचुर्विनयान्विताः

ເມື່ອວາຍຸ ຜູ້ມີຈິດໃຈເປັນພະສິວະພັກດີ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມຸນີທັງປວງ ກໍຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຍິນດີໃນໃຈ ຈຶ່ງຕອບກັບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນແລະຄວາມເຄົາລົບ។

Verse 15

मुनय ऊचुः । अद्य नः कुशलं सर्वमद्य साधु भवेत्तपः । अस्मच्छ्रेयोभिवृद्ध्यर्थं भवानत्रागतो यतः

ບັນດາມຸນີກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ ທຸກຢ່າງຂອງພວກເຮົາສະຫງົບດີ. ມື້ນີ້ ຕະປະ (ຕະປັດ) ຂອງພວກເຮົາໄດ້ໃຫ້ຜົນດີແທ້ ເພາະທ່ານໄດ້ມາທີ່ນີ້ເພື່ອເພີ່ມພູນສິຣິມົງຄຸນສູງສຸດຂອງພວກເຮົາ»।

Verse 16

शृणु चेदं पुरावृत्तं तमसाक्रांतमानसैः । उपासितः पुरास्माभिर्विज्ञानार्थं प्रजापतिः

ຈົ່ງຟັງເລື່ອງເກົ່າແກ່ນີ້. ເມື່ອໃຈຂອງພວກເຮົາຖືກຄວາມມືດ (ອະວິຊາ) ຄອບງຳ ໃນອະດີດພວກເຮົາເຄີຍບູຊາພຣະປຣະຊາປະຕິ (ພຣະພຣະຫມາ) ເພື່ອໄດ້ຮັບປັນຍາຮູ້ຈິງທາງວິນຍານ.

Verse 17

सोप्यस्माननुगृह्याह शरण्यश्शरणागतान् । सर्वस्मादधिको रुद्रो विप्राः परमकारणम्

ແລ້ວພຣະອົງກໍໄດ້ເມດຕາອະນຸເຄາະພວກເຮົາຜູ້ເຂົ້າມາພຶ່ງພາ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ຣຸດຣະສູງກວ່າທຸກສິ່ງ; ພຣະອົງແມ່ນເຫດປັດໃຈສູງສຸດ»។

Verse 18

तमप्रतर्क्यं याथात्म्यं भक्तिमानेव पश्यति । भक्तिश्चास्य प्रसादेन प्रसादादेव निर्वृतिः

ມີແຕ່ຜູ້ອຸທິດຕົນດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເຫັນຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະອົງ ອັນເກີນກວ່າຕັກກະແລະບໍ່ອາດອະທິບາຍໄດ້. ແລະພັກຕິນັ້ນເກີດຈາກພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ; ຈາກພຣະປະສາດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງມີຄວາມສະຫງົບສຸດທ້າຍ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 19

तस्मादस्य प्रसादार्थं नैमिषे सत्रयोगतः । यजध्वं दीर्घसत्रेण रुद्रं परमकारणम्

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໃນນາຍມິສະ ເມື່ອທ່ານປະຕິບັດສັດຕະຍະຊະນະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈົ່ງບູຊາພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນເຫດສູງສຸດ ດ້ວຍພິທີຍະຊະນະອັນຍາວນານ।

Verse 20

तत्प्रसादेन सत्रांते वायुस्तत्रागमिष्यति । तन्मुखाज्ज्ञानलाभो वस्तत्र श्रेयो भविष्यति

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ເມື່ອສິ້ນສຸດສັດຕະຍະຊະນະ ພຣະວາຍຸຈະມາຮອດທີ່ນັ້ນ। ຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງເອງ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບປັນຍາທາງວິນຍານ ແລະໃນນັ້ນ ຄວາມດີສູງສຸດຂອງທ່ານຈະສຳເລັດ।

Verse 21

इत्यादिश्य वयं सर्वे प्रेषिता परमेष्ठिना । अस्मिन्देशे महाभाग तवागमनकांक्षिणः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຊີ້ນໍາແລ້ວ ພວກເຮົາທັງຫມົດຖືກສົ່ງມາໂດຍພຣະປຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ). ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ພວກເຮົາຄອຍຢູ່ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາການມາຮອດຂອງທ່ານ.

Verse 22

दीर्घसत्रं समासीना दिव्यवर्षसहस्रकम् । अतस्तवागमादन्यत्प्रार्थ्यं नो नास्ति किंचन

ພວກເຮົານັ່ງຢູ່ໃນພິທີສະຕຣະຍາກອັນຍາວນານ ຕະຫຼອດພັນປີທິບ. ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ພວກເຮົາບໍ່ມີສິ່ງໃດຈະຂໍອີກ ນອກຈາກການມາຮອດຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ.

Verse 23

इत्याकर्ण्य पुरावृत्तमृषीणां दीर्घसत्रिणाम् । वायुः प्रीतमना भूत्वा तत्रासीन्मुनिसंवृतः

ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງເກົ່າແກ່ຈາກບັນດາລິສີຜູ້ປະກອບສະຕຣະຍາກອັນຍາວນານແລ້ວ ພຣະວາຍຸກໍເກີດຄວາມປິຕິ ແລະນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມີມຸນີຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 24

ततस्तैर्मुनिभिः पृष्टस्तेषां भावविवृद्धये । सर्गादि शार्वमैश्वर्यं समासाद वदद्विभुः

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີໄດ້ຖາມພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈແຫ່ງພັກຕິຂອງພວກເຂົາເຈົ້າເພີ່ມພູນ. ພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກຫນ່ວຍ ໄດ້ເລີ່ມອະທິບາຍໂດຍຫຍໍ້ ອໍານາດອັນເປັນເທວະລາຊະຂອງ ສາຣະວະ (ພຣະສິວະ) ກ່ຽວກັບການສ້າງ ແລະອື່ນໆ.