शैवधर्मप्रशंसा तथा पञ्चविधसाधनविभागः / Praise of Śaiva Dharma and the Fivefold Classification of Practice

Verse 1

ऋषय ऊचुः । किं तच्छ्रेष्टमनुष्ठानं मोक्षो येनपरोक्षितः । तत्तस्य साधनं चाद्य वक्तुमर्हसि मारुत

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ການປະຕິບັດອັນປະເສີດສຸດໃດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຫັນໂມກສະໂດຍກົງ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ທາງອ້ອມຫຼືໄກ? ແລະວິທີບັນລຸມັນແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ມາຣຸຕະ (ວາຍຸ) ຂໍຈົ່ງກ່າວໃຫ້ພວກເຮົາບັດນີ້.”

Verse 2

वायुरुवाच । शैवो हि परमो धर्मः श्रेष्ठानुष्ठानशब्दितः । यत्रापरोक्षो लक्ष्येत साक्षान्मोक्षप्रदः शिवः

ວາຍຸກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງແລ້ວ ທາງໄສວະ (Śaiva) ແມ່ນທຳມະອັນສູງສຸດ ຖືກເອີ້ນວ່າການປະຕິບັດອັນປະເສີດທີ່ສຸດ. ເພາະໃນນັ້ນ ພຣະສິວະຖືກເຫັນໂດຍກົງ ແລະພຣະສິວະນັ້ນເອງ—ປາກົດເປັນຄວາມຈິງທັນທີ—ປະທານໂມກສະ.”

Verse 3

स तु पञ्चविधो ज्ञेयः पञ्चभिः पर्वभिः क्रमात् । क्रियातपोजपध्यानज्ञानात्मभिरनुत्तरैः

ການປະຕິບັດນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນຫ້າປະເພດ ຄ່ອຍໆດໍາເນີນຕາມລໍາດັບຜ່ານຫ້າຂັ້ນ: ກຣິຍາ (kriyā) ການກະທໍາພິທີ, ຕະປັສ (tapas) ຄວາມພາກເພຍ, ຈະປະ (japa) ການສວດມັນຕຣາ, ທະຍານ (dhyāna) ການພິຈາລະນາສະຫງົບ, ແລະ ຍານ (jñāna) ປັນຍາອັນນໍາໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 4

तैरेव सोत्तरैस्सिद्धो धर्मस्तु परमो मतः । परोक्षमपरोक्षं च ज्ञानं यत्र च मोक्षदम्

ໂດຍຄຳສອນເຫຼົ່ານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍນັຍສູງສຸດຂອງມັນ ທຳມະອັນສູງສຸດຖືກສ້າງຕັ້ງ. ທີ່ນັ້ນມີທັງຄວາມຮູ້ທາງອ້ອມຕາມຄຳພີ ແລະຄວາມຮູ້ທາງກົງທີ່ຮູ້ແຈ້ງ—ຄວາມຮູ້ທີ່ປະທານໂມກຊະ.

Verse 5

परमो ऽपरमश्चोभौ धर्मौ हि श्रुतिचोदितौ । धर्मशब्दाभिधेयेर्थे प्रमाणं श्रुतिरेव नः

ທຳມະທັງສອງ—ທຳມະສູງ (ປະຣະມະ) ແລະທຳມະຕ່ຳ (ອະປະຣະມະ)—ແມ່ນຖືກ Śruti ກຳຊັບໃຫ້ປະພຶດ. ສຳລັບນັຍແທ້ຂອງຄຳວ່າ “ທຳມະ” ນັ້ນ Śruti ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຫຼັກຖານອັນມີອຳນາດຂອງເຮົາ.

Verse 6

परमो योगपर्यन्तो धर्मः श्रुतिशिरोगतः । धर्मस्त्वपरमस्तद्वदधः श्रुतिमुखोत्थितः

ທັມມະອັນສູງສຸດ ທີ່ສິ້ນສຸດຢູ່ໃນໂຍຄະ ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນ “ມົກຸດ” ຂອງເວດະ ຄືຈຸດປະສົງສູງສຸດຂອງສຣຸຕິ. ແລະທັມມະລຳດັບຮອງກໍເກີດຈາກ “ປາກ” ຂອງສຣຸຕິ ຢູ່ຕໍ່າກວ່າຄຳສອນສູງນັ້ນ.

Verse 7

अपश्वात्माधिकारत्वाद्यो धरमः परमो मतः । साधारणस्ततो ऽन्यस्तु सर्वेषामधिकारतः

ທັມມະໃດທີ່ຖືກເຫັນວ່າເປັນສູງສຸດ ກໍເພາະມັນເກີ່ຍວກັບອັດຕາທີ່ມີຄຸນສົມບັດ ແລະຖືກຝຶກຝົນ (ບໍ່ແມ່ນຈິດແບບສັດປ່າ). ແຕ່ຍັງມີທັມມະອື່ນທີ່ເປັນ “ທັມມະຮ່ວມ” ເພາະດ້ວຍສິດແລະຄວາມເໝາະສົມ ມັນໃຊ້ໄດ້ກັບສັດທັງປວງ.

Verse 8

स चायं परमो धर्मः परधर्मस्य साधनम् । धर्मशास्त्रादिभिस्सम्यक्सांग एवोपबृंहितः

ແລະນີ້ແທ້ໆແມ່ນທັມມະສູງສຸດ—ເປັນເຄື່ອງມືເພື່ອບັນລຸທັມມະທີ່ສູງກວ່າ (ທັມມະແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ). ມັນຖືກເສີມກຳລັງແລະຄ້ຳຈຸນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບທັງປວງ ໂດຍທັມມະສາດ ແລະຄຳສອນອັນເປັນຫຼັກຐານອື່ນໆ.

Verse 9

शैवो यः परमो धर्मः श्रेष्ठानुष्ठानशब्दितः । इतिहासपुराणाभ्यां कथंचिदुपबृंहितः

ທັມມະສູງສຸດອັນເປັນໄສວະ (Śaiva)—ທີ່ເອີ້ນວ່າເປັນການປະຕິບັດອັນປະເສີດທີ່ສຸດ—ໄດ້ຖືກຂະຫຍາຍຄວາມ ແລະຄ້ຳຈຸນໄວ້ບາງສ່ວນ ໂດຍອິຕິຫາສະ ແລະປຸຣານະ.

Verse 10

शैवागमैस्तु संपन्नः सहांगोपांविस्तरः । तत्संस्काराधिकारैश्च सम्यगेवोपबृंहितः

ມັນພ້ອມພຽງດ້ວຍໄສວະອາຄະມະ (Śaiva Āgama) ຄົບຖ້ວນ ມີທັງອົງຫຼັກແລະອົງປະກອບຊ່ວຍ ຂະຫຍາຍລະອຽດຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ແລະມັນຖືກເສີມກຳລັງ ແລະຂັດເກົາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍຄຸນສົມບັດອັນຄວນແກ່ການຮັບພິທີ ແລະພິທີສັງສະກາຣ/ອະພິເສກ ທີ່ປະເພນີນັ້ນກຳນົດໄວ້.

Verse 11

शैवागमो हि द्विविधः श्रौतो ऽश्रौतश्च संस्कृतः । श्रुतिसारमयः श्रौतस्स्वतंत्र इतरो मतः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ອາຄະມະໄສວະ (Śaiva Āgama) ຖືກກ່າວວ່າມີສອງປະເພດ—ແບບໄວທິກ (śrauta) ແລະ ບໍ່ແມ່ນ śrauta. ສາຍ śrauta ຖືກປະກອບຈາກແກ່ນສານຂອງ Śruti, ແຕ່ອີກສາຍໜຶ່ງຖືກເຫັນວ່າເປັນອິດສະຫຼະໃນອຳນາດແລະວິທີປະຕິບັດຂອງຕົນ.

Verse 12

स्वतंत्रो दशधा पूर्वं तथाष्टादशधा पुनः । कामिकादिसमाख्याभिस्सिद्धः सिद्धान्तसंज्ञितः

ຄຳສອນໄສວະນີ້ເປັນອິດສະຫຼະໃນຕົນ: ໃນອະດີດໄດ້ຈັດແບ່ງເປັນ 10 ພາກ ແລະຕໍ່ມາອີກເທື່ອໜຶ່ງເປັນ 18 ພາກ. ດ້ວຍການສະຖາປະນາພາຍໃຕ້ຊື່ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Kāmika ແລະອື່ນໆ ຈຶ່ງຮູ້ຈັກກັນວ່າ «Siddhānta».

Verse 13

श्रुतिसारमयो यस्तु शतकोटिप्रविस्तरः । परं पाशुपतं यत्र व्रतं ज्ञानं च कथ्यते

ຄຳສອນນັ້ນທີ່ປະກອບຈາກແກ່ນສານຂອງ Śruti ແລະຂະຫຍາຍກວ້າງເຖິງຮ້ອຍໂກດິ (ຂອງຄຳກະວີ) — ໃນນັ້ນໄດ້ອະທິບາຍວິນັຍປະຕິບັດ Pāśupata ອັນສູງສຸດ ພ້ອມທັງປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ (jñāna) ອັນນຳໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 14

युगावर्तेषु शिष्येत योगाचार्यस्वरूपिणा । तत्रतत्रावतीर्णेन शिवेनैव प्रवर्त्यते

ໃນຈຸດຫັນຜັນຂອງຍຸກທັງຫຼາຍ ສາວົກຖືກຝຶກຝົນໂດຍພຣະອົງໃນຮູບແບບຂອງອາຈານໂຍຄະ; ໃນເວລາແລະສະຖານທີ່ນັ້ນໆ ພຣະສິວະເອງ—ຜູ້ເສດັດລົງມາ—ເປັນຜູ້ເລີ່ມແລະຄ້ຳຈຸນວິໄນອັນສັກສິດໃຫ້ດຳເນີນໄປ.

Verse 15

संक्षिप्यास्य प्रवक्तारश्चत्वारः परमर्षय । रुरुर्दधीचो ऽगस्त्यश्च उपमन्युर्महायशाः

ໂດຍສັ້ນໆ ຜູ້ອະທິບາຍອັນສູງສົ່ງຂອງຄຳສອນນີ້ມີ 4 ພຣະ຤ິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່: ຣຸຣຸ, ດະທີຈິ, ອະກັສຕະຍະ, ແລະ ອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ມີກຽດສຽງຫຼາຍ.

Verse 16

ते च पाशुपता ज्ञेयास्संहितानां प्रवर्तकाः । तत्संततीया गुरवः शतशो ऽथ सहस्रशः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າພວກເຂົາແມ່ນປາຊຸປະຕະ (Pāśupata) ຜູ້ເປັນຜູ້ເຜີຍແຜ່ສັມຫິຕາທັງຫຼາຍ. ຈາກສາຍສືບທອດນັ້ນ ມີຄູອາຈານເກີດຂຶ້ນເປັນຮ້ອຍ ແລະເຖິງພັນ.

Verse 17

तत्रोक्तः परमो धर्मश्चर्याद्यात्मा चतुर्विधः । तेषु पाशुपतो योगः शिवं प्रत्यक्षयेद्दृढम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະທຳອັນສູງສຸດຖືກສອນໄວ້ເປັນ 4 ປະເພດ ເລີ່ມຈາກຈັນຍາ/ຈະຣິຍາ (caryā). ໃນບັນດານັ້ນ ໂຍກະປາຊຸປະຕະ ໃຫ້ການຮູ້ເຫັນພຣະສິວະໂດຍກົງ (pratyakṣa) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 18

तस्माच्छ्रेष्ठमनुष्ठानं योगः पाशुपतो मतः । तत्राप्युपायको युक्तो ब्रह्मणा स तु कथ्यते

ດັ່ງນັ້ນ ການປະຕິບັດອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ຖືກເຫັນວ່າແມ່ນ ໂຍກະປາຊຸປະຕະ. ແລະໃນນັ້ນເອງ ວິທີການປະຕິບັດ (upāya) ທີ່ເໝາະສົມ ຖືກພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ສອນໄວ້ແທ້.

Verse 19

नामाष्टकमयो योगश्शिवेन परिकल्पितः । तेन योगेन सहसा शैवी प्रज्ञा प्रजायते

ພຣະສິວະໄດ້ຈັດຕັ້ງໂຍຄະທີ່ປະກອບດ້ວຍນາມອັນແປດ. ເມື່ອປະຕິບັດໂຍຄະນັ້ນ ປັນຍາແບບໄສວະເກີດຂຶ້ນໄວພົ້ນປານ.

Verse 20

प्रज्ञया परमं ज्ञानमचिराल्लभते स्थिरम् । प्रसीदति शिवस्तस्य यस्य ज्ञानं प्रतिष्ठितम्

ດ້ວຍປັນຍາ (prajñā) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ສູງສຸດອັນໝັ້ນຄົງໃນໄມ່ຊ້າ. ພຣະສິວະຈະໂປດປານຜູ້ທີ່ຄວາມຮູ້ນັ້ນຕັ້ງມັ້ນແລ້ວ.

Verse 21

प्रसादात्परमो योगो यः शिवं चापरोक्षयेत् । शिवापरोक्षात्संसारकारणेन वियुज्यते

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ (ປຣະສາດ) ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໂຢກະອັນສູງສຸດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຫັນພຣະສິວະໂດຍກົງ. ແລະເມື່ອເຫັນພຣະສິວະໂດຍກົງແລ້ວ ກໍຖືກແຍກອອກຈາກເຫດແຫ່ງສັງສາຣະ ອັນເປັນພັນທະໂລກີ.

Verse 22

ततः स्यान्मुक्तसंसारो मुक्तः शिवसमो भवेत् । ब्रह्मप्रोक्त इत्युपायः स एव पृथगुच्यते

ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກສັງສາຣະ; ເມື່ອຫຼຸດພົ້ນແລ້ວ ກໍເຖິງຄວາມເສມອັນກັບພຣະສິວະ. ວິທີນີ້—ທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວໄວ້—ຈຶ່ງຖືກສອນໃນນີ້ເປັນວິທີອັນແຍກຕ່າງໂດຍຈົງໃຈ.

Verse 23

शिवो महेश्वरश्चैव रुद्रो विष्णुः पितामहः । संसारवैद्यः सर्वज्ञः परमात्मेति मुख्यतः

ໂດຍແທ້ແລ້ວ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ສິວະ, ມະເຫສະວະຣະ, ແລະ ຣຸດຣະ; ພຣະອົງຍັງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ວິສນຸ ແລະ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ). ພຣະອົງແມ່ນແພດຜູ້ຮັກສາໂລກສັງສາຣະ, ເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ແລະເຫນືອສຸດແມ່ນ ປະຣະມາຕະມັນ (ອັດຕາສູງສຸດ).

Verse 24

नामाष्टकमिदं मुख्यं शिवस्य प्रतिपादकम् । आद्यन्तु पञ्चकं ज्ञेयं शान्त्यतीताद्यनुक्रमात्

ນາມາສະຕະກະນີ້ແມ່ນນາມ 8 ປະການອັນສຳຄັນ ທີ່ປະກາດພຣະສິວະຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄວນເຂົ້າໃຈເປັນກຸ່ມ 5 ຕົ້ນ ແລະ 5 ທ້າຍ ຕາມລຳດັບເລີ່ມຈາກ «ສານຕິ» ຫາ «ອະຕີຕະ».

Verse 25

संज्ञा सदाशिवादीनां पञ्चोपाधिपरिग्रहात् । उपाधिविनिवृत्तौ तु यथास्वं विनिवर्तते

ການເອີ້ນຊື່ເຊັ່ນ «ສະດາສິວະ» ແລະອື່ນໆ ເກີດຈາກການຮັບເອົາອຸປາທິ (upādhi) 5 ປະການອັນເປັນຂໍ້ຈຳກັດ. ແຕ່ເມື່ອອຸປາທິເຫຼົ່ານັ້ນດັບສິ້ນ ແຕ່ລະຢ່າງກໍກັບຄືນສູ່ສະພາບແທ້ຂອງຕົນ.

Verse 26

पदमेव हि तन्नित्यमनित्याः पदिनः स्मृताः । पदानां प्रतिकृत्तौ तु मुच्यन्ते पदिनो यतः

ພຣະຖານອັນສູງສຸດນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນນິດທິ; ຜູ້ຢູ່ໃນເສັ້ນທາງຖືກຈື່ຈໍາວ່າບໍ່ນິດທິ. ແຕ່ເມື່ອຕັດຂາດຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ “ຂັ້ນ” ທັງຫຼາຍ—ສະພາບຈໍາກັດ ແລະທີ່ພຶ່ງ—ນັກເດີນທາງຈຶ່ງພົ້ນ, ເພາະອິດສະລະຢູ່ໃນການຂ້າມພົ້ນຂັ້ນ ແລະເຖິງພຣະຖານນັ້ນ.

Verse 27

परिवृत्त्यन्तरे भूयस्तत्पदप्राप्तिरुच्यते । आत्मान्तराभिधानं स्याद्यदाद्यं नाम पञ्चकम्

ອີກຄັ້ງ ຫຼັງຈາກການປ່ຽນຜ່ານລະຫວ່າງສະພາບ ການໄດ້ຮັບພຣະຖານນັ້ນຖືກປະກາດ. ແລະການເອີ້ນນາມຂອງອາດຕະພາຍໃນ ຄືຊຸດນາມຫ້າປະການອັນດັ່ງເດີມນັ້ນ.

Verse 28

अन्यत्तु त्रितयं नाम्नामुपादानादियोगतः । त्रिविधोपाधिवचनाच्छिव एवानुवर्तते

ແຕ່ຊຸດນາມສາມປະການອື່ນນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກການເກືອບກ່ຽວກັບເຫດວັດຖຸ ແລະອື່ນໆ. ແລະເນື່ອງຈາກຖືກກ່າວຜ່ານອຸປາທິ (ຂໍ້ຈໍາກັດ) ສາມປະເພດ ຄວາມເປັນຈິງທີ່ດໍາລົງຢູ່ພາຍໃນທຸກຢ່າງຈຶ່ງແມ່ນພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 29

अनादिमलसंश्लेषः प्रागभावात्स्वभावतः । अत्यंतं परिशुद्धात्मेत्यतो ऽयं शिव उच्यते

ເນື່ອງຈາກຕາມສະພາວະແທ້ຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີການປະສົມປົນກັບມົນທິນອັນບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ—ມົນທິນນັ້ນຂາດຫາຍຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມ—ແລະອາດຕະພາບຂອງພຣະອົງບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ «ສິວະ»।

Verse 30

अथवाशेषकल्याणगुणैकधन ईश्वरः । शिव इत्युच्यते सद्भिश्शिवतत्त्वार्थवादिभिः

ຫຼືອີກນັຍໜຶ່ງ: ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເປັນຄັງສົມບັດອັນດຽວຂອງຄຸນຄວາມດີອັນເປັນມງຄົດທັງປວງ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ສິວະ» ໂດຍຜູ້ດີ ຜູ້ອະທິບາຍຄວາມໝາຍແທ້ແຫ່ງສິວະ-ຕັດຕະວະ।

Verse 31

त्रयोविंशतितत्त्वेभ्यः प्रकृतिर्हि परा मता । प्रकृतेस्तु परं प्राहुः पुरुषं पञ्चविंशकम्

ເກີນຈາກຕັດຕະວະ 23 ປະການ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ຖືກນັບວ່າສູງກວ່າ. ແລະເກີນຈາກປຣະກຣິຕິ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ປຸຣຸສະ (Puruṣa) ແມ່ນຫຼັກການທີ 25.

Verse 32

यं वेदादौ स्वरं प्राहुर्वाच्यवाचकभावतः । वेदैकवेद्ययाथात्म्याद्वेदान्ते च प्रतिष्ठितः

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ໃນຕົ້ນວິດາ ພວກເຂົາປະກາດວ່າເປັນພະຍາງສັກສິດ “ໂອມ” ທັງເປັນຜູ້ຊີ້ ແລະ ສິ່ງທີ່ຖືກຊີ້; ສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍວິດາເທົ່ານັ້ນ ແລະໃນເວດານຕະກໍຕັ້ງມັ່ນເປັນຄວາມໝາຍສຸດທ້າຍ—ພຣະສິວະ (Śiva) ພຣະປະຕິສູງສຸດ.

Verse 33

तस्य प्रकृतिलीनस्य यः परस्स महेश्वरः । तदधीनप्रवृत्तित्वात्प्रकृतेः पुरुषस्य च

ພຣະອົງຜູ້ສູງກວ່າຫຼັກການນັ້ນ ທີ່ລະລາຍເຂົ້າໃນປຣະກຣິຕິ ແມ່ນມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ແທ້. ເນື່ອງຈາກວ່າ ທັງປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸສະ ລ້ວນເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍການພຶງພາພຣະອົງ.

Verse 34

अथवा त्रिगुणं तत्त्वमुपेयमिदमव्ययम् । मायान्तु प्रकृतिं विद्यान्मायिनं तु महेश्वरम्

ຫຼືອີກນັຍໜຶ່ງ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຄວາມເປັນຈິງອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍນີ້ ແມ່ນຫຼັກການສາມຄຸນ (tri-guṇa) ທີ່ຄວນເຂົ້າເຖິງ. ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ມາຍາ (Māyā) ແມ່ນປຣະກຣິຕິ ແລະຜູ້ຄອບຄອງມາຍາ ແມ່ນມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara).

Verse 35

मायाविक्षोभको ऽनंतो महेश्वरसमन्वयात् । कालात्मा परमात्मादिः स्थूलः सूक्ष्मः प्रकीर्तितः

ເມື່ອປະສານກັບມະເຫສະວະຣະ ພຣະອົງອະນັນຕະ (ຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ) ກາຍເປັນຜູ້ກະທົບກະເທືອນມາຍາ. ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນອາດຕະຂອງເວລາ, ເປັນປຣະມາດຕະມາ, ແລະເປັນທັງຄວາມຫຍາບແລະຄວາມລະອຽດ.

Verse 36

रुद्दुःखं दुःखहेतुर्वा तद्रावयति नः प्रभुः । रुद्र इत्युच्यते सद्भिः शिवः परमकारणम्

ບໍ່ວ່າເປັນຄວາມທຸກເອງ ຫຼືເປັນເຫດໃຫ້ເກີດທຸກ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາເຮັດໃຫ້ມັນຮ້ອງໄຫ້ ແລະຂັບໄລ່ອອກໄປ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ດີງາມຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ «ຣຸດຣະ»; ພຣະສິວະນັ້ນແມ່ນເຫດສູງສຸດ.

Verse 37

तत्त्वादिभूतपर्यन्तं शरीरादिष्वतन्द्रितः । व्याप्याधितिष्ठति शिवस्ततो रुद्र इतस्ततः

ແຕ່ຫຼັກທັດຕະວະດັ່ງເດີມ ຈົນເຖິງທາດຫຍາບ ແລະໃນກາຍກັບຮູບຮ່າງທັງປວງ ພຣະສິວະ—ບໍ່ເຄີຍເມື່ອຍລ້າ—ແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປ ແລະປົກຄອງຢູ່ເທິງທຸກສິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ສິວະ» ໃນດ້ານໜຶ່ງ ແລະ «ຣຸດຣະ» ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ.

Verse 38

जगतः पितृभूतानां शिवो मूर्त्यात्मनामपि । पितृभावेन सर्वेषां पितामह उदीरितः

ພຣະສິວະເປັນພໍ່ຂອງໂລກ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ບັນດາສັດທີ່ມີຮ່າງກາຍ. ເນື່ອງຈາກພຣະອົງຢືນຢູ່ໃນພາລະບົດພໍ່ສາກົນແກ່ທຸກຜູ້ ຈຶ່ງຖືກປະກາດວ່າ «ປິຕາມະຫາ» ແຫ່ງທຸກຄົນ.

Verse 39

निदानज्ञो यथा वैद्यो रोगस्य विनिवर्तकः । उपायैर्भेषजैस्तद्वल्लयभोगाधिकारतः

ເຫມືອນແພດຜູ້ຮູ້ເຫດຂອງໂລກ ທີ່ກໍາຈັດໂລກໄດ້ດ້ວຍວິທີການແລະຢາທີ່ຖືກຕ້ອງ, ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຕາມຄວາມເໝາະສົມຂອງແຕ່ລະຄົນສໍາລັບການລະລາຍ (laya) ແລະການສຳຜັດພຣະພັກຕິ (bhoga), ຄວາມຜູກມັດຖືກຖອນອອກດ້ວຍອຸປາຍທາງຈິດວິນຍານທີ່ເໝາະຄວນ.

Verse 40

संसारस्येश्वरो नित्यं समूलस्य निवर्तकः । संसारवैद्य इत्युक्तः सर्वतत्त्वार्थवेदिभिः

ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັງສາຣະຢູ່ເປັນນິດ ແລະເປັນຜູ້ຫັນກັບຄືນ (ກໍາຈັດ) ສັງສາຣະພ້ອມທັງຮາກຖານຂອງມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວາມໝາຍແຫ່ງທັດຕະວະທັງປວງ ຈຶ່ງເອີ້ນພຣະອົງວ່າ «ແພດແຫ່ງສັງສາຣະ».

Verse 41

दशार्थज्ञानसिद्ध्यर्थमिन्द्रियेष्वेषु सत्स्वपि । त्रिकालभाविनो भावान्स्थूलान्सूक्ष्मानशेषतः

ແມ່ນແຕ່ອິນທຣີຍະເຫຼົ່ານີ້ມີຢູ່ກໍຕາມ ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸປັນຍາອັນສົມບູນໃນຕັດຕະວະສິບ ຄວນເຂົ້າໃຈໃຫ້ຄົບຖ້ວນບໍ່ເຫຼືອ ສະພາບທີ່ເກີດໃນສາມການ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ອະນາຄົດ—ທັງຫຍາບແລະລະອຽດ।

Verse 42

अणवो नैव जानन्ति माययैव मलावृताः । असत्स्वपि च सर्वेषु सर्वार्थज्ञानहेतुषु

ອະນຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ) ບໍ່ຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ເພາະຖືກມາຍາປົກຄຸມດ້ວຍມະລະ (ມົນທິນ). ແມ່ນແຕ່ເມື່ອສິ່ງທີ່ເຊື່ອວ່າເປັນເຫດໃຫ້ຮູ້ທຸກຢ່າງມີຄົບ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຄວາມຈິງຕາມທີ່ມັນເປັນ।

Verse 43

यद्यथावस्थितं वस्तु तत्तथैव सदाशिवः । अयत्नेनैव जानाति तस्मात्सर्वज्ञ उच्यते

ສິ່ງໃດຈະເປັນຢ່າງໃດ ຕາມທີ່ມັນດຳລົງຢູ່ຈິງໆ ສະດາຊິວະຮູ້ມັນຢ່າງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ; ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ (ສັບພັນຍູ).

Verse 44

सर्वात्मा परमैरेभिर्गुणैर्नित्यसमन्वयात् । स्वस्मात्परात्मविरहात्परमात्मा शिवः स्वयम्

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງທຸກສິ່ງ ແລະສະຫມັກສົມານຢູ່ນິດກັບຄຸນອັນສູງສຸດ ອີກທັງພຣະອາດຕະສູງສຸດບໍ່ເຄີຍແຍກຈາກສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຊິວະເອງແມ່ນ ປະຣະມາດຕະມັນ।

Verse 45

नामाष्टकमिदं चैव लब्ध्वाचार्यप्रसादतः । निवृत्त्यादिकलाग्रन्थिं शिवाद्यैः पञ्चनामभिः

ເມື່ອໄດ້ຮັບນາມອັນສັກສິດແປດປະການນີ້ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຄູອາຈານ ຄວນຕັດຂາດປົມເງື່ອນ (ກຣັນທິ) ຂອງກະລາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ນິວຣິຕຕິ ໂດຍອາໄສນາມຫ້າປະການທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ຊິວະ»—ເພື່ອມຸ່ງສູ່ການຮູ້ຈັກຊິວະ ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 46

यथास्वं क्रमशश्छित्वा शोधयित्वा यथागुणम् । गुणितैरेव सोद्धातैरनिरुद्धैरथापि वा

ເມື່ອຕັດແບ່ງຕາມລຳດັບໃຫ້ພໍດີຕາມສ່ວນຂອງຕົນ ແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມຄຸນລັກສະນະອັນຄວນ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງດຶງເອົາແກ່ນສານດ້ວຍຕົວຄູນທີ່ເໝາະ ແລະຕົວຫານທີ່ຖືກຕ້ອງ—ຈະເປັນແບບກຳນົດໄວ້ ຫຼືປັບໄດ້ຕາມຄວາມຈຳເປັນກໍຕາມ.

Verse 47

हृत्कण्ठतालुभ्रूमध्यब्रह्मरन्ध्रसमन्विताम् । छित्त्वा पर्यष्टकाकारं स्वात्मानं च सुषुम्णया

ເມື່ອຮວມສະຕິໃຫ້ສຳພັນກັບຫົວໃຈ, ຄໍ, ເພດານປາກ, ກາງຄິ້ວ, ແລະ ບຣະຫມະຣັນທຣະ (ຮູທີ່ກະຫຼອດຫົວ), ແລ້ວຈຶ່ງທະລຸຜ່ານປອກຫຸ້ມແປດປະການ, ຄວນນຳຕົນເອງຂຶ້ນສູງຜ່ານສຸສຸມນາ.

Verse 48

द्वादशांतःस्थितस्येन्दोर्नीत्वोपरि शिवौजसि । संहृत्यं वदनं पश्चाद्यथासंस्करणं लयात्

ເມື່ອຍົກກະແສຈັນທຣະທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນ dvādaśānta ຂຶ້ນໄປສູ່ພະລັງສະຫວ່າງໄສຂອງພຣະສິວະ, ແລ້ວຈຶ່ງຖອນໃບໜ້າ (ກະແສອາຍະຕະນະທີ່ໄຫຼອອກນອກ) ກັບຄືນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍລະລາຍ (laya) ໃຫ້ຫຼວມຮວມຕາມຂະບວນການຊຳລະແລະການກ່ອງເກົ່າພາຍໃນທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 49

शाक्तेनामृतवर्षेण संसिक्तायां तनौ पुनः । अवतार्य स्वमात्मानममृतात्माकृतिं हृदि

ເມື່ອກາຍຖືກພອຍພົມອີກຄັ້ງດ້ວຍຝົນນ້ຳອະມຣິຕະທີ່ເກີດຈາກສັກຕິ ທ່ານໄດ້ອັນເຊີນອາຕະມາຂອງຕົນລົງມາ ແລະສະຖາປະນາຮູບອາຕະມາອະມະຕະໃນດວງໃຈ।

Verse 50

द्वादशांतःस्थितस्येन्दोः परस्ताच्छ्वेतपंकजे । समासीनं महादेवं शंकरम्भक्तवत्सलम्

ເກີນກວ່າດວງຈັນທີ່ສະຖິດຢູ່ທີ່ dvādaśānta ເທິງດອກບົວຂາວ ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະມະຫາເທວ—ສັງກະຣະ—ປະທັບນັ່ງຢ່າງສົງ່າງາມ ແລະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕະຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 51

अर्धनारीश्वरं देवं निर्मलं मधुराकृतिम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं प्रसन्नं शीतलद्युतिम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະອັດທະນາຣີອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະ ບໍ່ມີມົນທິນ ມີຮູບອັນອ່ອນໂຍນນ່າຊື່ນຊົມ. ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດັ່ງສະຟະຕິກບໍລິສຸດ ໃບໜ້າສະຫງົບຜ່ອນຄາຍ ແລະສົ່ງລັງສີເຢັນສະບາຍ.

Verse 52

ध्यात्वा हि मानसे देवं स्वस्थचित्तो ऽथ मानवः । शिवनामाष्टकेनैव भावपुष्पैस्समर्चयेत्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາພຣະເທວະໃນໃຈກ່ອນ ຜູ້ຄົນຜູ້ມີໃຈສະຫງົບໝັ້ນຄົງ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງ ດ້ວຍນາມອັດຖະກະ 8 ພຣະນາມຂອງພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ ໂດຍຖວາຍດອກໄມ້ແຫ່ງສັດທາພາຍໃນ.

Verse 53

अभ्यर्चनान्ते तु पुनः प्राणानायम्य मानवः । सम्यक्चित्तं समाधाय शार्वं नामाष्टकं जपेत्

ເມື່ອສິ້ນສຸດການບູຊາແລ້ວ ຜູ້ສັດທາຄວນຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈອີກຄັ້ງດ້ວຍປຣານາຍາມ. ແລ້ວຈຶ່ງຮວບຮວມໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງໃນສະມາທິ ແລະສວດຈະປະນາມອັດຖະກະຂອງພຣະສາຣວະ—8 ພຣະນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 54

नाभौ चाष्टाहुतीर्हुत्वा पूर्णाहुत्या नमस्ततः । अष्टपुष्पप्रदानेन कृत्वाभ्यर्चनमंतिमम्

ໃນສະດື (ເປັນແທ່ນບູຊາພາຍໃນ) ຈົ່ງຖວາຍອາຮຸຕິ 8 ຄັ້ງ; ແລ້ວດ້ວຍອາຮຸຕິເຕັມສຸດທ້າຍ ກໍນົບນ້ອມ; ຈາກນັ້ນຈົ່ງສຳເລັດການບູຊາສຸດທ້າຍ ໂດຍຖວາຍດອກໄມ້ 8 ດອກ ເພື່ອປິດພິທີອາຣາທະນາແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 55

निवेदयेत्स्वमात्मानं चुलुकोदकवर्त्मना । एवं कृत्वा चिरादेव ज्ञानं पाशुपतं शुभम्

ດ້ວຍວິທີຖວາຍນ້ຳໜຶ່ງຝາມື (ຈຸລຸກໂອດະກະ) ຈົ່ງມອບຕົນເອງແດ່ພຣະອົງຢ່າງເປັນພິທີ. ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ໃນການເວລາອັນຄວນ ຈະໄດ້ຮັບປັນຍາປາສຸປະຕະອັນມົງຄຸນ—ປັນຍາປົດປ່ອຍຂອງພຣະສິວະ ທີ່ຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງຄວາມຜູກມັດ.

Verse 56

लभते तत्प्रतिष्ठां च वृत्तं चानुत्तमं तथा । योगं च परमं लब्ध्वा मुच्यते नात्र संशयः

ເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບການຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມຈິງນັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບວິຖີປະພຶດອັນຍອດຢ່າງ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ບັນລຸໂຍກະອັນສູງສຸດ ກໍພົ້ນຫຼຸດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ.