षडध्ववेदनम् (Ṣaḍadhva-vedanam) — The Sixfold Path: Sound, Meaning, and Tattva-Distribution

Verse 1

वायुरुवाच । निवेदयामि जगतो वागर्थात्म्यं कृतं यथा । षडध्ववेदनं सम्यक्समासान्न तु विस्तरात्

ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດວ່າ ຈັກກະວານຖືກປະກອບເປັນເອກະພາບຂອງຄໍາແລະຄວາມໝາຍແນວໃດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຄວາມຮູ້ເກືອບທາງຫົກ (ṣaḍ-adhvan) ຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນຮູບສະຫຼຸບ ບໍ່ໃຫ້ຍາວເກີນ».

Verse 2

नास्ति कश्चिदशब्दार्थो नापि शब्दो निरर्थकः । ततो हि समये शब्दस्सर्वस्सर्वार्थबोधकः

ບໍ່ມີຄວາມໝາຍໃດທີ່ປາດສະຈາກຄໍາ ແລະກໍບໍ່ມີຄໍາໃດທີ່ແທ້ຈິງໄຮ້ຄວາມໝາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຂໍ້ຕົກລົງແລະການໃຊ້ທີ່ຖືກຕ້ອງ ຄໍາທຸກຄໍາຈຶ່ງເປັນຜູ້ເປີດເຜີຍນັຍທີ່ປະສົງ.

Verse 3

प्रकृतेः परिणामो ऽयं द्विधा शब्दार्थभावना । तामाहुः प्राकृतीं मूर्तिं शिवयोः परमात्मनोः

ການປະກົດນີ້ແມ່ນຜົນແປປ່ຽນຂອງປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ເຂົ້າໃຈໄດ້ສອງທາງ—ເປັນສຽງ ແລະເປັນຄວາມໝາຍ. ບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນຮູບທຳມະຊາດ (prākṛtī) ຂອງອາຕະມັນສູງສຸດສອງພາກ—ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ.

Verse 4

शब्दात्मिका विभूतिर्या सा त्रिधा कथ्यते बुधैः । स्थूला सूक्ष्मा परा चेति स्थूला या श्रुतिगोचरा

ພະລັງອຳນາດທີ່ມີສະພາບເປັນສຽງ ບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າມີສາມປະການ—ຫຍາບ (sthūla) ລະອຽດ (sūkṣma) ແລະ ສູງສຸດ (parā). ໃນນັ້ນ ຮູບຫຍາບແມ່ນສິ່ງທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍການຟັງ ເປັນສຽງທີ່ໄດ້ຍິນ.

Verse 5

सूक्ष्मा चिन्तामयी प्रोक्ता चिंतया रहिता परा । या शक्तिः सा परा शक्तिश्शिवतत्त्वसमाश्रया

ນາງຖືກກ່າວວ່າ ລະອຽດລຶກ ແລະມີສະພາບເປັນຄວາມຮູ້ຕື່ນ (cintā) ແຕ່ໃນຄວາມຈິງສູງສຸດ ນາງເຫນືອກວ່າການຄິດປຸງແຕ່ງທັງປວງ. ພະລັງນັ້ນແມ່ນພະລັງສູງສຸດ ອາໄສຢູ່ໃນຕັດຕະວະຂອງພຣະສິວະ (Śiva-tattva).

Verse 6

ज्ञानशक्तिसमायोगादिच्छोपोद्बलिका तथा । सर्वशक्तिसमष्ट्यात्मा शक्तितत्त्वसमाख्यया

ເມື່ອພະລັງແຫ່ງຄວາມຮູ້ (jñāna-śakti) ປະສານກັນ ພະລັງແຫ່ງຈິດປາຖະໜາ (icchā-śakti) ກໍຖືກເສີມແຮງຕາມຄວນ. ແລະເນື່ອງຈາກເປັນແກ່ນຮວມຂອງພະລັງທັງປວງ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “Śakti-tattva”.

Verse 7

समस्तकार्यजातस्य मूलप्रकृतितां गता । सैव कुण्डलिनी माया शुद्धाध्वपरमा सती

ນາງຜູ້ກາຍເປັນທໍາມະຊາດຮາກ (mūlaprakṛti) ຂອງຜົນທັງປວງ ແມ່ນນາງນັ້ນເອງ—ກຸນດະລິນີ—ມາຍາ—ສະຕີ ຜູ້ສູງສຸດໃນເສັ້ນທາງບໍລິສຸດ (śuddhādhvan).

Verse 8

सा विभागस्वरूपैव षडध्वात्मा विजृंभते । तत्र शब्दास्त्रयो ऽध्वानस्त्रयश्चार्थाः समीरिताः

ສະພາວະຄວາມເປັນຈິງນັ້ນ ຜູ້ມີທຳມະຊາດເປັນການແບ່ງແຍກແລະການຄ່ອຍໆຄລີ່ຄາຍຕາມລຳດັບ ຍ່ອມແຜ່ຂະຫຍາຍເປັນອາດມານແຫ່ງຫົກເສັ້ນທາງ (ṣaḍ-adhvā). ໃນນັ້ນ ມີສາມເສັ້ນທາງແຫ່ງສຽງ (śabda) ແລະອີກສາມເສັ້ນທາງແຫ່ງອັດຖະ (artha) ຫຼືຄວາມເປັນວັດຖຸ ຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 9

सर्वेषामपि वै पुंसां नैजशुद्ध्यनुरूपतः । लयभोगाधिकारास्स्युस्सर्वतत्त्वविभागतः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ສໍາລັບສັດທັງປວງ ຕາມລະດັບຄວາມບໍລິສຸດພາຍໃນຂອງຕົນ ສິດໃນການເຂົ້າສູ່ລະຍະ (laya ການຫຼວມຮວມໄປສູ່ມົກສະ) ຫຼື ການເສບສຸກ (bhoga ການຮັບຜົນໂລກີ) ເກີດຂຶ້ນ ອີງຕາມການແຍກຕ່າງຂອງຕັດຕະວະທັງຫມົດ।

Verse 10

कलाभिस्तानि तत्त्वानि व्याप्तान्येव यथातथम् । परस्याः प्रकृतेरादौ पञ्चधा परिणामतः

ຕັດຕະວະເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຄະລາ (ພະລັງງານທິບ) ແຜ່ຊຶມຄຸ້ມຄອງຢ່າງແທ້ຈິງ ຕາມທີ່ມັນເປັນ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງປຣະກຣິຕິອັນສູງສຸດ ໂດຍການປ່ຽນແປງ ມັນຄ່ອຍໆຄລີ່ຄາຍອອກເປັນຫ້າປະການ।

Verse 11

कलाश्च ता निवृत्त्याद्याः पर्याप्ता इति निश्चयः । मंत्राध्वा च पदाध्वा च वर्णाध्वा चेति शब्दतः

ຄະລາເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ນິວຣິຕຕິ ແມ່ນພຽງພໍສົມບູນ—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ສະຫຼຸບອັນແນ່ນອນ. ໃນແງ່ຂອງສຽງສັກສິດ ພວກມັນຖືກເອີ້ນວ່າ “ທາງແຫ່ງມັນຕຣາ”, “ທາງແຫ່ງຄໍາ”, ແລະ “ທາງແຫ່ງອັກສອນ”.

Verse 12

भुवनाध्वा च तत्त्वाध्वा कलाध्वा चार्थतः क्रमात् । अत्रान्योन्यं च सर्वेषां व्याप्यव्यापकतोच्यते

ຕາມລໍາດັບ ແລະຕາມຄວາມໝາຍແທ້ ໄດ້ສອນ “ທາງແຫ່ງໂລກ” (bhuvanādhvā), “ທາງແຫ່ງຕັດຕະວະ” (tattvādhvā), ແລະ “ທາງແຫ່ງຄະລາ” (kalādhvā). ໃນນີ້ ຄວາມສຳພັນຂອງທັງຫມົດ ຖືກອະທິບາຍເປັນຜູ້ແຜ່ຊຶມແລະຜູ້ຖືກແຜ່ຊຶມ—ແຕ່ລະຢ່າງເປັນພາຊະນະແລະສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນພາຊະນະ ຕາມລະດັບຂອງຕົນ.

Verse 13

मंत्राः सर्वैः पदैर्व्याप्ता वाक्यभावात्पदानि च । वर्णैर्वर्णसमूहं हि पदमाहुर्विपश्चितः

ມັນຕຣາທັງຫມົດ ຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍຄໍາທັງຫມົດທີ່ເປັນອົງປະກອບຂອງມັນ; ແລະຄໍາທັງຫມົດ ກໍເກີດຈາກເຈດຈໍານົງແລະຄວາມໝາຍຂອງປະໂຫຍກ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂດຍອັກສອນນັ້ນແຫຼະ ຄໍາຈຶ່ງເປັນກຸ່ມສຽງ—ດັ່ງນີ້ບັນດາຜູ້ຮູ້ແຈ້ງກ່າວໄວ້.

Verse 14

वर्णास्तु भुवनैर्व्याप्तास्तेषां तेषूपलंभनात् । भुवनान्यपि तत्त्वौघैरुत्पत्त्यांतर्बहिष्क्रमात्

ວັນນະ (ອັກສອນແລະສຽງ) ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວບັນດາໂລກ ເນື່ອງຈາກຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ໃນໂລກນັ້ນໆ. ແລະໂລກທັງຫຼາຍກໍຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍກະແສຂອງຕັດຕະວະ (ຫຼັກການຈັກກະວານ) ເພາະໃນຍາມສ້າງ ຕັດຕະວະເຫຼົ່ານັ້ນເຄື່ອນອອກນອກແລະເຂົ້າໃນ ເປີດເຜີຍລຳດັບທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກຂອງການດຳລົງຢູ່.

Verse 15

व्याप्तानि कारणैस्तत्त्वैरारब्धत्वादनेकशः । अंतरादुत्थितानीह भुवनानि तु कानिचित्

ໂລກບາງຢ່າງໃນນີ້ ຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍຕັດຕະວະອັນເປັນເຫດ ແລະຖືກເລີ່ມຂັບເຄື່ອນຫຼາຍຫຼັກຫຼາຍທາງດ້ວຍແຮງກະຕຸ້ນຂອງມັນ; ດັ່ງນັ້ນໂລກເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຈາກພາຍໃນ ແລະປາກົດອອກມາໃຫ້ເຫັນ.

Verse 16

पौराणिकानि चान्यानि विज्ञेयानि शिवागमे । सांख्ययोगप्रसिद्धानि तत्त्वान्यपि च कानिचित्

ໃນຊິວາອາຄະມະ (Śiva-āgama) ຄວນເຂົ້າໃຈຄຳສອນແນວປູຣານະອື່ນໆດ້ວຍ; ແລະຕັດຕະວະບາງປະການທີ່ໂດງດັງໃນສາງຂະຍະ ແລະ ໂຍຄະ ກໍຖືກສອນຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 17

शिवशास्त्रप्रसिद्धानि ततोन्यान्यपि कृत्स्नशः । कलाभिस्तानि तत्त्वानि व्याप्तान्येव यथातथम्

ຕັດຕະວະທັງປວງທີ່ຮູ້ຈັກໃນຄຳພີໄສວະ ແລະຕັດຕະວະອື່ນໆທັງໝົດດ້ວຍ ຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍກະລາ (ພະລັງ) ຂອງພຣະສິວະ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ແລະຕາມລຳດັບຂອງແຕ່ລະຢ່າງ.

Verse 18

परस्याः प्रकृतेरादौ पञ्चधा परिणामतः । कलाश्च ता निवृत्त्याद्या व्याप्ताः पञ्च यथोत्तरम्

ໃນຕົ້ນເດີມແຫ່ງປຣະກຣິຕິອັນສູງສຸດ ໂດຍການປ່ຽນແປງ ເກີດການປະກົດຕົວເປັນຫ້າປະການ. ກະລາ (kalā) ຫ້ານັ້ນ ເລີ່ມຈາກ ນິວຣິຕຕິ (Nivṛtti) ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມຕາມລໍາດັບ ໂດຍແຕ່ລະອັນທີ່ຕາມມາກວ້າງຂວາງກວ່າອັນກ່ອນ.

Verse 19

व्यापिकातः परा शक्तिरविभक्ता षडध्वनाम् । परप्रकृतिभावस्य तत्सत्त्वाच्छिवतत्त्वतः

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງມີສະພາບລະບາຍຄອບຄຸມທົ່ວທັງປວງ ພະລັງອັນສູງສຸດ (Śakti) ຈຶ່ງບໍ່ແຕກແຍກໃນຫົກເສັ້ນທາງ. ແລະເພາະສະພາບຂອງປຣະກຣິຕິອັນສູງ (Parā Prakṛti) ມີຢູ່ຈິງ ມັນຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນຫຼັກການແຫ່ງພຣະສິວະ (Śiva-tattva) ໂດຍກົງ.

Verse 20

शक्त्यादि च पृथिव्यन्तं शिवतत्त्वसमुद्भवम् । व्याप्तमेकेन तेनैव मृदा कुंभादिकं यथा

ແຕ່ແຕ່ Śakti ໄປຈົນເຖິງທາດດິນ ສິ່ງທັງປວງທີ່ເກີດຈາກຫຼັກການແຫ່ງພຣະສິວະ (Śiva-tattva) ຖືກພຣະອົງຜູ້ດຽວນັ້ນລະບາຍຄອບຄຸມທົ່ວໝົດ—ເຫມືອນດິນເຜົາທີ່ລະບາຍຢູ່ໃນໝໍ້ ແລະຮູບດິນເຜົາອື່ນໆ.

Verse 21

शैवं तत्परमं धाम यत्प्राप्यं षड्भिरध्वभिः । व्यापिका ऽव्यापिका शक्तिः पञ्चतत्त्वविशोधनात्

ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງໄສວະນັ້ນແມ່ນພຣະທີ່ສູງສຸດ ອັນບັນລຸໄດ້ດ້ວຍຫົກເສັ້ນທາງ (adhvan). ໂດຍການຊໍາລະທັດຕະວະທັງຫ້າ (pañca-tattva) ຈຶ່ງຮູ້ແຈ້ງ Śakti ວ່າເປັນທັງຜູ້ລະບາຍຄອບຄຸມທົ່ວໝົດ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍເກີນກວ່າການຄອບຄຸມ—ອັນລ້ຳເກີນ.

Verse 22

निवृत्त्या रुद्रपर्यन्तं स्थितिरण्डस्य शोध्यते । प्रतिष्ठया तदूर्ध्वं तु यावदव्यक्तगोचरम्

ໂດຍຫຼັກການທີ່ເອີ້ນວ່າ Nivṛtti ສະພາບຂອງໄຂ່ຈັກກະວານ (brahmāṇḍa) ຖືກຊໍາລະຈົນເຖິງຂັ້ນຂອງ Rudra. ແລະໂດຍຫຼັກການທີ່ເອີ້ນວ່າ Pratiṣṭhā ສິ່ງທີ່ຢູ່ເທິງນັ້ນຖືກຊໍາລະຕໍ່ໄປ—ຈົນເຖິງຂອບເຂດຂອງ Avyakta ອັນບໍ່ປາກົດ.

Verse 23

तदूर्ध्वं विद्यया मध्ये यावद्विश्वेश्वरावधि । शान्त्या तदूर्ध्वं मध्वान्ते विशुद्धिः शान्त्यतीतया

ເທິງຂຶ້ນໄປນັ້ນ ໃນພາກກາງ ຈົນເຖິງຂັ້ນຂອງ ວິສເວສະວະຣະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ) ມີການບັນລຸໂດຍ ວິທະຍາ (ປັນຍາທີ່ແທ້). ເທິງຂຶ້ນໄປອີກ ທີ່ປາຍທາງກາງ ມີ ສານຕິ (ຄວາມສະງົບ); ແລະເຫນືອກວ່ານັ້ນ ໂດຍການຂ້າມພົ້ນແມ່ນແຕ່ສານຕິ (ສານຕິຍະຕີຕາ) ຈຶ່ງມີ ວິສຸດທິ ອັນບໍລິສຸດສົມບູນ—ສະພາບບໍ່ມີມົນທິນ ທີ່ຫັນໄປຫາພຣະສິວະ।

Verse 24

यामाहुः परमं व्योम परप्रकृतियोगतः । एतानि पञ्चतत्त्वानि यैर्व्याप्तमखिलं जगत्

ສິ່ງທີ່ທ່ານທັງຫຼາຍເອີ້ນວ່າ “ວຽມະອັນສູງສຸດ” ໂດຍອາໄສການປະສານກັບ ປຣະກຣິຕິ ອັນສູງ—ນີ້ແຫຼະແມ່ນ ຕັດຕະວະ 5 ປະການ ທີ່ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມທັ້ງຈັກກະວານ।

Verse 25

तत्रैव सर्वमेवेदं द्रष्टव्यं खलु साधकैः । अध्वव्याप्तिमविज्ञाय शुद्धिं यः कर्तुमिच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ນັກປະຕິບັດ (ສາທະກະ) ຄວນເຫັນແລະພິຈາລະນາທຸກສິ່ງນີ້ໃຫ້ແຈ້ງ ໃນບົດບາດນັ້ນເອງ. ຜູ້ໃດປາດຖະນາຈະເຮັດການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແຕ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈການແຜ່ຊຶມຂອງ ອັດວັນ (ເສັ້ນທາງລໍາດັບແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ) ຍ່ອມບໍ່ອາດບັນລຸຄວາມບໍລິສຸດແທ້ໄດ້।

Verse 26

स विप्रलम्भकः शुद्धेर्नालम्प्रापयितुं फलम् । वृथा परिश्रमस्तस्य निरयायैव केवलम्

ຜູ້ຫລອກລວງແບບນີ້ ບໍ່ສາມາດນໍາໃຫ້ເກີດຜົນແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດພາຍໃນໄດ້. ຄວາມພາກພຽນຂອງເຂົາເປັນການເສຍເປົ່າ ນໍາໄປສູ່ນະລົກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 27

शक्तिपातसमायोगादृते तत्त्वानि तत्त्वतः । तद्व्याप्तिस्तद्विवृद्धिश्च ज्ञातुमेवं न शक्यते

ຖ້າບໍ່ມີການປະສານກັບການປະທານພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ (śaktipāta) ກໍບໍ່ອາດຮູ້ຕັດຕະວະທັງຫຼາຍຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ທັງການແຜ່ຊຶມແລະການຄ່ອຍໆຄືບໜ້າຂອງມັນ ກໍບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ໃນທາງນີ້.

Verse 28

शक्तिराज्ञा परा शैवी चिद्रूपा मरमेश्वरी । शिवो ऽधितिष्ठत्यखिलं यया कारणभूतया

ໂດຍອຳນາດອັນເປັນລາຊະສັກຕິ—ສູງສຸດ ແຫ່ງໄສວະ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງຈິດບໍລິສຸດ—ພຣະມະຫາເທວີ ຜູ້ເປັນອົງນາງສູງສຸດ; ໂດຍນາງຜູ້ເປັນເຫດປັດໃຈນັ້ນ ພຣະສິວະຈຶ່ງປົກຄອງ ແລະຄ້ຳຈຸນສັບພະຈັກກະວານທັງປວງ.

Verse 29

नात्मनो नैव मायैषा न विकारो विचारतः । न बंधो नापि मुक्तिश्च बंधमुक्तिविधायिनी

ເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງແທ້ຈິງ ມາຍານີ້ບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງອາຕະມັນ ແລະບໍ່ແມ່ນການປ່ຽນແປງທີ່ແທ້. ໃນຄວາມເປັນຈິງ ບໍ່ມີທັງການຜູກມັດ ແລະບໍ່ມີທັງການຫຼຸດພົ້ນ—ແມ່ນແຕ່ຖືກເວົ້າວ່າເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຜູກມັດ ແລະການປົດປ່ອຍ.

Verse 30

सर्वैश्वर्यपराकाष्टा शिवस्य व्यभिचारिणी । समानधर्मिणी तस्य तैस्तैर्भावैर्विशेषतः

ນາງແມ່ນຈຸດສູງສຸດແຫ່ງອຳນາດອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທັງປວງ ແລະສະຫມັກສົມານຢ່າງບໍ່ແຍກຈາກພຣະສິວະ। ມີທຳມະດຽວກັນກັບພຣະອົງ ແລະປາກົດໂດຍສະພາບພິເສດຫຼາຍປະການ।

Verse 31

स तयैव गृही सापि तेनैव गृहिणी सदा । तयोरपत्यं यत्कार्यं परप्रकृतिजं जगत्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄອບຄອງເຮືອນໄດ້ກໍ່ດ້ວຍນາງເທົ່ານັ້ນ ແລະນາງກໍ່ເປັນແມ່ເຮືອນຢູ່ເທົ່ານັ້ນດ້ວຍພຣະອົງ. ຈັກກະວານ—ເກີດຈາກປຣະກຣິຕິອັນສູງສຸດ—ແມ່ນບຸດຫຼານຂອງທັງສອງ, ເປັນຜົນຈາກການກະທຳຮ່ວມກັນ.

Verse 32

स कर्ता कारणं सेति तयोर्भेदो व्यवस्थितः । एक एव शिवः साक्षाद्द्विधा ऽसौ समवस्थितः

ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ກະທຳ» ແລະ «ເຫດປັດໃຈ» ດັ່ງນັ້ນຄວາມແຕກຕ່າງຂອງທັງສອງຈຶ່ງຖືກວາງໄວ້ຕາມຂະບວນປະເພນີ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະສິວະເປັນໜຶ່ງດຽວ; ພຣະອົງນັ້ນຖືກນຳສະເໜີເປັນສອງພາກ (ຜູ້ກະທຳ ແລະຖານເຫດ).

Verse 33

स्त्रीपुंसभावेन तयोर्भेद इत्यपि केचन । अपरे तु परा शक्तिः शिवस्य समवायिनी

ບາງຄົນກ່າວວ່າ ທັງສອງແຕກຕ່າງກັນຕາມພາວະຍິງແລະຊາຍ. ແຕ່ອີກພວກໜຶ່ງປະກາດວ່າ ນາງແມ່ນພະລັງອັນສູງສຸດ (ຊັກຕິ) ທີ່ສະຫມັກສົມານຢູ່ໃນພຣະສິວະຢ່າງບໍ່ແຍກຈາກກັນ.

Verse 34

प्रभेव भानोश्चिद्रूपा भिन्नैवेति व्यवस्थितः । तस्माच्छिवः परो हेतुस्तस्याज्ञा परमेश्वरी

ເຊັ່ນດຽວກັບຮັດສະມີຂອງດວງອາທິດ ມີສະພາບເປັນຈິດຮູ້ ແຕ່ກໍ່ຖືກເຫັນວ່າແຍກຕ່າງ, ກໍ່ຖືກວາງໄວ້ດັ່ງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນແມ່ນເຫດສູງສຸດ; ແລະພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງແມ່ນ ປຣະເມສະວະຣີ—ອຳນາດອົງອະທິຣາດສູງສຸດ.

Verse 35

तयैव प्रेरिता शैवी मूलप्रकृतिरव्यया । महामाया च माया च प्रकृतिस्त्रिगुणेति च

ໂດຍພຣະນາງພຽງຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ກະຕຸ້ນ ມູນປຣະກຣິຕິແຫ່ງສາຍວະ ອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຈຶ່ງເລີ່ມດໍາເນີນ; ນາງຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ມະຫາມາຍາ, ມາຍາ, ແລະ ປຣະກຣິຕິຜູ້ມີສາມຄຸນ (ຕຣິກຸນ).

Verse 36

त्रिविधा कार्यवेधेन सा प्रसूते षडध्वनः । स वागर्थमयश्चाध्वा षड्विधो निखिलं जगत्

ໂດຍການແຍກຜົນອອກເປັນສາມປະການ ນາງໃຫ້ກໍ່ເກີດ «ຫົກເສັ້ນທາງ» (ṣaḍ-adhvan)។ ເສັ້ນທາງຫົກປະການນັ້ນ—ອັນປະກອບດ້ວຍສຽງ (vāk) ແລະ ຄວາມໝາຍ (artha)—ແມ່ນຈັກກະວານທັງປວງ.

Verse 37

अस्यैव विस्तरं प्राहुः शास्त्रजातमशेषतः

ເຂົາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ບັນດາຄໍາພີທັງປວງ ໂດຍບໍ່ເຫຼືອສ່ວນໃດ ລ້ວນແຕ່ເປັນການຂະຫຍາຍອະທິບາຍຄໍາສອນນີ້ເທົ່ານັ້ນ.