कौशिकी-गौरी तथा शार्दूलरूप-निशाचरस्य पूर्वकर्मवर्णनम् | Kauśikī-Gaurī and Brahmā’s account of the tiger-formed niśācara

Verse 1

वायुरुवाच । उत्पाद्य कौशिकीं गौरी ब्रह्मणे प्रतिपाद्य ताम् । तस्य प्रत्युपकाराय पितामहमथाब्रवीत्

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ບັງເກີດ ກໍສິກີ—ຄື ເທວີ ໂກຣີ—ແລ້ວ ໄດ້ນໍານາງໄປຖວາຍແດ່ພຣະພຣະຫມາ. ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ປາດຖະນາຈະຕອບແທນກຸສົນນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວຄໍາດັ່ງນີ້.

Verse 2

देव्युवाच । दृष्टः किमेष भवता शार्दूलो मदुपाश्रयः । अनेन दुष्टसत्त्वेभ्यो रक्षितं मत्तपोवनम्

ເທວີກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເຫັນເສືອຕົວນີ້ບໍ ຜູ້ມາພຶ່ງພາຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງຂ້ອຍ? ໂດຍມັນ ສວນຕະປະສະຍາຂອງຂ້ອຍ ໄດ້ຖືກປົກປ້ອງຈາກສັດຊົ່ວທັງຫຼາຍ.”

Verse 3

मय्यर्पितमना एष भजते मामनन्यधीः । अस्य संरक्षणादन्यत्प्रियं मम न विद्यते

ດ້ວຍໃຈທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະສິວະຢ່າງສິ້ນເຊີງ ຜູ້ພັກດີນີ້ນະມັດສະການຂ້າພຣະອົງດ້ວຍປັນຍາບໍ່ແບ່ງໃຈ. ສໍາລັບຂ້າພຣະອົງ ບໍ່ມີສິ່ງໃດຮັກຍິ່ງກວ່າການປົກປ້ອງເຂົາ.

Verse 4

भवितव्यमनेनातो ममान्तःपुरचारिणा । गणेश्वरपदं चास्मै प्रीत्या दास्यति शंकरः

ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນຊະຕາກຳທີ່ກຳນົດໄວ້ສຳລັບຜູ້ຮັບໃຊ້ໃນພະລາຊວັງພາຍໃນຂອງຂ້ອຍ. ແລະພຣະສັງກະຣະ ເມື່ອພໍພຣະໄທ ຈະປະທານດ້ວຍຄວາມເມດຕາໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງ «ຄະເນສະວະຣະ» ຄືອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ.

Verse 5

एनमग्रेसरं कृत्वा सखीभिर्गन्तुमुत्सहे । प्रदीयतामनुज्ञा मे प्रजानां पतिना १ त्वया

ໃຫ້ທ່ານນັ້ນເດີນນໍາໜ້າເປັນຜູ້ນໍາ ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມຈະໄປກັບສະຫາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງປະຊາສັດ ຂໍພຣະອົງປະທານອະນຸຍາດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 6

इत्युक्तः प्रहसन्ब्रह्मा देवीम्मुग्धामिव स्मयन् । तस्य तीव्रैः पुरावृत्तैर्दौरात्म्यं समवर्णयत्१

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາກໍຫົວເຮາະ ແລະຍິ້ມດັ່ງກັບມອງສາວນ້ອຍຜູ້ບໍ່ຮູ້ເລື່ອງ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ບອກແກ່ເທວີ ດ້ວຍເລື່ອງລາວອະດີດອັນຮຸນແຮງ ເຖິງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍແລະຄວາມຫລົງທາງຂອງຜູ້ນັ້ນ.

Verse 7

ब्रह्मोवाच । पशौ देवि मृगाः क्रूराः क्व च ते ऽनुग्रहः शुभः । आशीविषमुखे साक्षादमृतं किं निषिच्यते

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ເທວີ, ສັດເດືອດແລະສັດປ່າດຸຮ້າຍເປັນນິໄສ—ແລ້ວຄວາມເມດຕາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງເຈົ້າຢູ່ໃສຕໍ່ພວກນັ້ນ? ຈະເທນ້ຳອະມຣິຕະລົງໃນປາກງູພິດໂດຍກົງຫຼື?”

Verse 8

व्याघ्रमात्रेण सन्नेष दुष्टः को ऽपि निशाचरः । अनेन भक्षिता गावो ब्राह्मणाश्च तपोधनाः

ຢູ່ນີ້ມີອະສູຣຜູ້ທ່ອງຄືນຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຄົນໜຶ່ງ ປອມຕົວແຕ່ເປັນຮູບເສືອ. ໂດຍມັນ ງົວຖືກກິນ ແລະແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີທະປະສະສົມບັດ ກໍຖືກກິນເຊັ່ນກັນ.

Verse 9

तर्पयंस्तान्यथाकामं कामरूपी चरत्यसौ । अवश्यं खलु भोक्तव्यं फलं पापस्य कर्मणः

ເຂົາໃຫ້ຄວາມພໍໃຈແກ່ພວກນັ້ນຕາມຄວາມປາຖະໜາ ແລະເຄື່ອນໄຫວໄປມາໂດຍຮັບຮູບຕາມກາມຕັນຫາ. ແນ່ນອນ ຜົນແຫ່ງກຳບາບ ຈຳຕ້ອງໄດ້ຮັບປະສົບ.

Verse 10

अतः किं कृपया कृत्यमीदृशेषु दुरात्मसु । अनेन देव्याः किं कृत्यं प्रकृत्या कलुषात्मना

ດັ່ງນັ້ນ ຈະໃຊ້ຄວາມເມດຕາກັບຄົນຈິດຊົ່ວແບບນີ້ໄປເພື່ອຫຍັງ? ແລະສຳລັບເທວີ ຈະໄດ້ປະໂຫຍດຫຍັງຈາກຜູ້ນີ້ ຜູ້ທີ່ທຳມະຊາດເປື້ອນມົນ ແລະໃຈຖືກມົນທິນ?

Verse 11

देव्युवाच । यदुक्तं भवता सर्वं तथ्यमस्त्वयमीदृशः । तथापि मां प्रपन्नो ऽभून्न त्याज्यो मामुपाश्रितः

ເທວີ ກ່າວວ່າ: «ທຸກຢ່າງທີ່ທ່ານເວົ້າ ແມ່ນຄວາມຈິງ; ຜູ້ນີ້ກໍເປັນແບບນັ້ນແທ້. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ເຂົາໄດ້ມາພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາຢູ່ໃນຮົ່ມເງົາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ຄວນຖືກທິ້ງ»

Verse 12

ब्रह्मोवाच । अस्य भक्तिमविज्ञाय प्राग्वृत्तं ते निवेदितम् । भक्तिश्चेदस्य किं पापैर्न ते भक्तः प्रणश्यति

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: «ເພາະບໍ່ຮູ້ເຖິງພັກຕິຂອງເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ທູນເລື່ອງກ່ອນໜ້ານີ້ໃຫ້ທ່ານ. ແຕ່ຖ້າພັກຕິມີຢູ່ໃນເຂົາແທ້ ບາບຈະເຮັດຫຍັງໄດ້? ຜູ້ພັກຕະຂອງທ່ານ ບໍ່ພິນາດ»

Verse 13

पुण्यकर्मापि किं कुर्यात्त्वदीयाज्ञानपेक्षया । अजा प्रज्ञा पुराणी च त्वमेव परमेश्वरी

ບໍ່ອາໄສພຣະຍານອັນທິບຂອງພຣະອົງ ກຳບຸນແມ່ນຈະສຳເລັດຫຍັງໄດ້? ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນອະຊະ ປັນຍາສູງສຸດ ຜູ້ເກົ່າແກ່—ແທ້ຈິງແມ່ນ ປະຣເມສະວະຣີ।

Verse 14

त्वदधीना हि सर्वेषां बंधमोक्षव्यवस्थितिः । त्वदृते परमा शक्तिः संसिद्धिः कस्य कर्मणा

ສຳລັບສັດທັງປວງ, ລະບຽບແຫ່ງການຜູກມັດແລະການພົ້ນທຸກ (ໂມກະ) ລ້ວນອາໄສພຣະອົງ. ນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ, ໂດຍການກະທຳຂອງໃຜຈຶ່ງຈະມີພະລັງອັນສູງສຸດ ຫຼືຄວາມສຳເລັດອັນແທ້ຈິງໄດ້?

Verse 15

त्वमेव विविधा शक्तिः भवानामथ वा स्वयम् । अशक्तः कर्मकरणे कर्ता वा किं करिष्यति

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນພະລັງອັນຫຼາກຫຼາຍ—ເປັນພະລັງຂອງສັດທັງປວງ ຫຼືເປັນພະລັງໂດຍພຣະອົງເອງ. ຖ້າຂາດພະລັງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ກະທຳ” ຈະເຮັດສຳເລັດຫຍັງໃນການກະທຳໄດ້?

Verse 16

विष्णोश्च मम चान्येषां देवदानवरक्षसाम् । तत्तदैश्वर्यसम्प्राप्त्यै तवैवाज्ञा हि कारणम्

ສຳລັບພຣະວິສນຸ ສຳລັບຂ້າພະອົງ ແລະສຳລັບຜູ້ອື່ນທັງປວງ—ເທວະ, ດານະວະ, ແລະຣາກສະສະ—ການໄດ້ຮັບອຳນາດແລະຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ ເກີດຈາກພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ; ພຣະອະນຸຍາດຂອງພຣະອົງແມ່ນເຫດທີ່ແທ້ຈິງ.

Verse 17

अतीताः खल्वसंख्याता ब्रह्माणो हरयो भवाः । अनागतास्त्वसंख्यातास्त्वदाज्ञानुविधायिनः

ບຣະຫມາ, ຮະຣິ(ວິສນຸ), ແລະຣຸດຣະທີ່ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ ມີຈຳນວນນັບບໍ່ຖ້ວນ. ຜູ້ທີ່ຈະມາໃນອະນາຄົດກໍນັບບໍ່ຖ້ວນເຊັ່ນກັນ—ແຕ່ລະອົງລ້ວນປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ.

Verse 18

त्वामनाराध्य देवेशि पुरुषार्थचतुष्टयम् । लब्धुं न शक्यमस्माभिरपि सर्वैः सुरोत्तमैः

ໂອ ເທເວຊີ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຖ້າບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະນາງ ພວກເຮົາແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປຸຣຸສາຣຖະສີ່ປະການ (ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ໂມກສະ) ໄດ້ເລີຍ.

Verse 19

व्यत्यासो ऽपि भवेत्सद्यो ब्रह्मत्वस्थावरत्वयोः । सुकृतं दुष्कृतं चापि त्वयेव स्थापितं यतः

ແມ່ນແຕ່ການກັບຄືນທັນທີ ລະຫວ່າງສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມາ ແລະ ສະພາບເປັນຜູ້ຢູ່ນິ່ງບໍ່ເຄື່ອນ ກໍອາດເກີດຂຶ້ນ—ເພາະຜູ້ທີ່ສ້າງຕັ້ງທັງບຸນ ແລະ ບາບ (ພ້ອມຜົນ) ຄືທ່ານເອງ.

Verse 20

त्वं हि सर्वजगद्भर्तुश्शिवस्य परमात्मनः । अनादिमध्यनिधना शक्तिराद्या सनातनी

ທ່ານແທ້ໆແມ່ນ ສັກຕິດັ້ງເດີມ ອັນນິລັນດອນ ຂອງພຣະສິວະ ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ຜູ້ອຸ້ມຊູ້ທົ່ວສາກົນ—ບໍ່ມີຕົ້ນ, ບໍ່ມີກາງ, ບໍ່ມີທ້າຍ.

Verse 21

समस्तलोकयात्रार्थं मूर्तिमाविश्य कामपि । क्रीडसे २ विविधैर्भावैः कस्त्वां जानाति तत्त्वतः

ເພື່ອໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວຂອງໂລກທັງປວງເປັນລະບຽບ ທ່ານເຂົ້າສູ່ຮູບອັນໃດກໍໄດ້ຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ທ່ານສະແດງລີລາໃນພາວະຫຼາກຫຼາຍ—ໃຜໜໍຈະຮູ້ທ່ານຕາມສັດຈະທີ່ແທ້?

Verse 22

अतो दुष्कृतकर्मापि व्याघ्रो ऽयं त्वदनुग्रहात् । प्राप्नोतु परमां सिद्धिमत्र कः प्रतिबन्धकः

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເສືອນີ້ເຄີຍເຮັດກຳຊົ່ວ ແຕ່ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ມັນໄດ້ຮັບສິດທິສູງສຸດ (ຫຼຸດພົ້ນ). ທີ່ນີ້ ໃຜຈະເປັນອຸປະສັກໄດ້?

Verse 23

इत्यात्मनः परं भावं स्मारयित्वानुरूपतः । ब्रह्मणाभ्यर्थिता गौरी तपसो ऽपि न्यवर्तत

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນາງລະລຶກຢ່າງເໝາະສົມເຖິງພາວະວິນຍານອັນສູງສຸດຂອງຕົນ ນາງເກົາຣີ ຜູ້ຖືກພຣະພຣະຫມາອ້ອນວອນ ກໍຢຸດແມ່ນແຕ່ການຕະປະສະຍາຂອງນາງເອງ។

Verse 24

ततो देवीमनुज्ञाप्य ब्रह्मण्यन्तर्हिते सति । देवीं च मातरं दृष्ट्वा मेनां हिमवता सह

ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ຂໍລາຈາກພຣະເທວີ; ແລະເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ເຂົາກໍໄດ້ເຫັນ ເມນາ ມານດາຂອງພຣະເທວີ ຢູ່ກັບຮິມະວານ.

Verse 25

प्रणम्याश्वास्य बहुधा पितरौ विरहासहौ । तपः प्रणयिनो देवी तपोवनमहीरुहान्

ເມື່ອໄດ້ກໍລົງກາບແລ້ວ ພຣະເທວີໄດ້ປອບໂຍນບິດາມານດາຫຼາຍເທື່ອ ຜູ້ທົນຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງການພັດພາກບໍ່ໄດ້. ແລ້ວພຣະນາງ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນຕະປະ ກໍມຸ່ງໜ້າໄປຫາຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ໃນປ່າຕະປະ (ສວນສັກສິດແຫ່ງການບຳເນັດ).

Verse 26

विप्रयोगशुचेवाग्रे पुष्पबाष्पं विमुंचतः । तत्तुच्छाखासमारूढविहगो दीरितै रुतैः

ຢູ່ດ້ານໜ້າສຸດ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າແຫ່ງການພັດພາກ ມັນໄດ້ປ່ອຍ «ນ້ຳຕາດອກໄມ້». ແລະນົກຕົວໜຶ່ງທີ່ເກາະຢູ່ເທິງກິ່ງນັ້ນ ຮ້ອງສຽງຍາວນານດ້ວຍສຽງອັນອ້ອຍອິ່ງ.

Verse 27

व्याकुलं बहुधा दीनं विलापमिव कुर्वतः । सखीभ्यः कथयंत्येवं सत्त्वरा भर्तृदर्शने

ເມື່ອນາງເຫັນຜົວ ນາງກໍຕື່ນຕົກຫຼາຍ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກຊ້ຳໆ ດັ່ງກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນ; ໃນສະພາບນັ້ນເອງ ນາງໄດ້ເວົ້າຄຳນີ້ຢ່າງຮີບດ່ວນແກ່ໝູ່ສາວຂອງນາງ។

Verse 28

पुरस्कृत्य च तं व्याघ्रं स्नेहात्पुत्रमिवौरसम् । देहस्य प्रभया चैव दीपयन्ती दिशो दश

ນາງໄດ້ນຳວິລະບຸລຸດຜູ້ດຸດັ່ງເສືອນັ້ນໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່ ດັ່ງລູກຊາຍແທ້ຂອງນາງ ນາງກໍກ້າວໄປ; ດ້ວຍປະກາຍກາຍຂອງນາງ ຮາວກັບວ່າໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງສິບ।

Verse 29

प्रययौ मंदरं गौरी यत्र भर्ता महेश्वरः । सर्वेषां जगतां धाता कर्ता पाता विनाशकृत्

ພຣະເກົາຣີໄດ້ເດີນທາງໄປຫາພູມັນດະຣະ ບ່ອນທີ່ພຣະຜົວຂອງນາງ ມະເຫສະວະຣະ ປະທັບຢູ່—ພຣະອົງເປັນຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກທັງປວງ, ເປັນຜູ້ສ້າງ, ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ, ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການລະລາຍສິ້ນສຸດ.