मन्दरगिरिवर्णनम् — Description of Mount Mandara as Śiva’s Residence (Tapas-abode)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अन्तर्धानगतो देव्या सह सानुचरो हरः । क्व यातः कुत्र वासः किं कृत्वा विरराम ह

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: «ພຣະຮະຣະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະເທວີ ແລະບໍລິວານ ໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ພຣະອົງໄປໃສ? ພັກຢູ່ໃສ? ແລະໄດ້ກະທຳຫຍັງແລ້ວຈຶ່ງສະງົບນິ່ງ?»

Verse 2

वायुरुवाच । महीधरवरः श्रीमान्मंदरश्चित्रकंदरः । दयितो देवदेवस्य निवासस्तपसो ऽभवत्

ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ພູມັນດາຣະ ອັນສະຫງ່າງາມ ເປັນພູທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ປະດັບດ້ວຍຖ້ຳອັນພິສົດ ໄດ້ກາຍເປັນທີ່ພັກອັນເປັນທີ່ຮັກ ສຳລັບຕະປະ (ຕະປັດ) ຂອງພຣະເທວະເທວະ ຄືພຣະສິວະ»

Verse 3

तपो महत्कृतं तेन वोढुं स्वशिरसा शिवौ । चिरेण लब्धं तत्पादपंकजस्पर्शजं सुखम्

ພຣະອົງໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເພື່ອຈະຮັບພຣະສິວະໄວ້ເທິງສີສະຂອງຕົນ; ແລະເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຸກອັນເກີດຈາກການສຳຜັດດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ.

Verse 4

तस्य शैलस्य सौन्दर्यं सहस्रवदनैरपि । न शक्यं विस्तराद्वक्तुं वर्षकोटिशतैरपि

ຄວາມງາມຂອງພູອັນສັກສິດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ມີປາກພັນປາກກໍບໍ່ອາດພູດບັນຍາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍໂກດິປີ ກໍບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ລະອຽດທັງໝົດ.

Verse 5

शक्यमप्यस्य सौन्दर्यं न वर्णयितुमुत्सहे । पर्वतान्तरसौन्दर्यं साधारणविधारणात्

ແມ່ນແຕ່ຈະພອດບັນຍາຍໄດ້ກໍຕາມ ຂ້ອຍກໍບໍ່ກ້າກ່າວຖຶງຄວາມງາມຂອງສະຖານທີ່ນີ້; ເພາະຄວາມງາມຂອງມັນເຫນືອກວ່າພູອື່ນໆ ແລະບໍ່ອາດຖືກຮອງຮັບໄວ້ໃນຄຳບັນຍາຍທົ່ວໄປ.

Verse 6

इदन्तु शक्यते वक्तुमस्मिन्पर्वतसुन्दरे । ऋद्ध्या कयापि सौन्दर्यमीश्वरावासयोग्यता

ແຕ່ຢ່າງນ້ອຍກໍສາມາດກ່າວໄດ້ກ່ຽວກັບພູອັນງາມນີ້ວ່າ: ໂດຍຄວາມຮັ່ງມີແຫ່ງເທວະອັນພິເສດບາງປະການ ມັນມີຄວາມສະຫງ່າງາມແລະຄວາມເໝາະສົມ ຄວນເປັນທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງເຈົ້າ (ພຣະສິວະ)។

Verse 7

अत एव हि देवेन देव्याः प्रियचिकीर्षया । अतीव रमणीयोयं गिरिरन्तःपुरीकृतः

ດັ່ງນັ້ນແທ້ ພຣະເຈົ້າ ໂດຍປາດຖະນາຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວີ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພູເຂົານີ້ອັນງາມຍິ່ງ ເປັນວັງພາຍໃນ (ທີ່ປະທັບສ່ວນພຣະອົງ) ຂອງພຣະອົງ.

Verse 8

मेखलाभूमयस्तस्य विमलोपलपादपाः । शिवयोर्नित्यसान्निध्यान्न्यक्कुर्वंत्यखिलंजगत्

ລານວົງຮອບແລະຂັ້ນບັນໄດຫີນອັນບໍລິສຸດຂອງມັນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການປະທັບຢູ່ຄຽງຄູ່ຕະຫຼອດການຂອງພຣະສິວະແລະເທວີ ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງດູເຫມືອນຖືກຫຍໍ້ລົງ ເພາະຄວາມເກງຂາມຕໍ່ພຣະສະຫງ່າລາສີນັ້ນ.

Verse 9

पितृभ्यां जगतो नित्यं स्नानपानोपयोगतः । अवाप्तपुण्यसंस्कारः प्रसरद्भिरितस्ततः

ໂດຍນ້ຳອັນສັກສິດຂອງປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໂລກຖືກຫຼ້ຽງດູຢູ່ເປັນນິດ ດ້ວຍການນຳໄປອາບແລະດື່ມ. ຈາກນ້ຳນັ້ນ ບຸນກຸສົນແລະຮອຍພຣະບຸນອັນບໍລິສຸດຖືກໄດ້ຮັບ ແຜ່ກະຈາຍໄປທຸກທິດທາງ.

Verse 10

लघुशीतलसंस्पर्शैरच्छाच्छैर्निर्झराम्बुभिः । अधिराज्येन चाद्रीणामद्रीरेषो ऽभिषिच्यते

ດ້ວຍການສຳຜັດອ່ອນນຸ່ມແລະເຢັນສະບາຍ ຂອງນ້ຳຕົກຈາກຕານ້ຳພູອັນໃສສະອາດ ແລະດ້ວຍຄວາມເປັນຈອມເຈົ້າເໜືອພູເຂົາທັງປວງ ພູເຂົາຜູ້ເປັນກະສັດນີ້ ດູປານວ່າຖືກອະພິເສກ (ຊຳລະສັກສິດ) ຢູ່ເສມືອນ.

Verse 11

निशासु शिखरप्रान्तर्वर्तिना स शिलोच्चयः । चंद्रेणाचल साम्राज्यच्छत्रेणेव विराजते

ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ພູສູງນັ້ນທີ່ຍອດຢູ່ຕາມຂອບສັນ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະຈັນ. ດຸດດັ່ງພຣະຈັນເປັນຮົ່ມພະຣາຊະອຳນາດເຫນືອອານາຈັກແຫ່ງພູ, ປະກາດສະຫງ່າລາສີແຫ່ງອະທິປະໄຕ.

Verse 12

स शैलश्चंचलीभूतैर्बालैश्चामरयोषिताम् । सर्वपर्वतसाम्राज्यचामरैरिव वीज्यते

ພູນັ້ນດັ່ງຖືກພັດວີດໂດຍປອຍຜົມທີ່ພິວໄຫວຂອງນາງສາວຜູ້ຖືຈາມະຣາ (ຫາງຢັກ) ເຫມືອນຈາມະຣາຫຼວງແຫ່ງອານາຈັກພູທັງປວງ ພັດວີດອ້ອມຮອບມັນ។

Verse 13

प्रातरभ्युदिते भानौ भूधरो रत्नभूषितः । दर्पणे देहसौभाग्यं द्रष्टुकाम इव स्थितः

ເມື່ອຕາເວັນເພິ່ງຂຶ້ນໃນຍາມເຊົ້າ ພູທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ຢືນຢູ່ດັ່ງຢືນຫນ້າກະຈົກ ປາດຖະນາຈະເບິ່ງສິຣິສຸກ ແລະຄວາມງາມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງກາຍຕົນ.

Verse 14

कूजद्विहंगवाचालैर्वातोद्धृतलताभुजैः । विमुक्तपुष्पैः सततं व्यालम्बिमृदुपल्लवैः

ມັນຄຶກຄື້ນຢູ່ເສມອດ້ວຍສຽງນົກຮ້ອງກູ້; ກິ່ງເຄືອຖືກລົມຍົກຂຶ້ນ ແລະຍອດອ່ອນນຸ່ມໆຫ້ອຍລົງ, ໃນຂະນະທີ່ດອກໄມ້ທີ່ຫຼຸດອອກ ຕົກລົງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 15

लताप्रतानजटिलैस्तरुभिस्तपसैरिव । जयाशिषा सहाभ्यर्च्य निषेव्यत इवाद्रिराट्

ພູຣາຊາຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງພູ ຖືກພັນພົວດ້ວຍເຄືອທີ່ແຜ່ກວ້າງ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທີ່ຢືນດັ່ງກຳລັງບຳເນັດຕະປະ, ປານດັ່ງຖືກບູຊາພ້ອມພອນໄຊ ແລະຖືກປະຄອງຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢູ່ເສມອ.

Verse 16

अधोमुखैरूर्ध्वमुखैश्शृंगैस्तिर्यङ्मुखैस्तथा । प्रपतन्निव पाताले भूपृष्ठादुत्पतन्निव

ດ້ວຍຍອດບາງສ່ວນຫັນລົງລຸ່ມ ບາງສ່ວນຫັນຂຶ້ນເທິງ ແລະບາງສ່ວນສຽງໄປຂ້າງຂ່າງ ມັນປານດັ່ງກໍາລັງດິ່ງລົງສູ່ປາຕາລາ (Pātāla) ແລະພ້ອມກັນນັ້ນ ປານດັ່ງກໍາລັງພຸ່ງຂຶ້ນຈາກຜິວແຜ່ນດິນ.

Verse 17

परीतः सर्वतो दिक्षु भ्रमन्निव विहायसि । पश्यन्निव जगत्सर्वं नृत्यन्निव निरन्तरम्

ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກທິດທາງ ປານດັ່ງກໍາລັງເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ; ປານດັ່ງກໍາລັງເບິ່ງເຫັນຈັກກະວານທັງປວງ; ແລະປານດັ່ງກໍາລັງຟ້ອນລໍາບໍ່ຂາດສາຍ—ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປ ແລະຄຸ້ມຄອງສິ່ງທັງປວງຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.

Verse 18

गुहामुखैः प्रतिदिनं व्यात्तास्यो विपुलोदरैः । अजीर्णलावण्यतया जृंभमाण इवाचलः

ດ້ວຍປາກຖ້ຳຫຼາຍໆທີ່ອ້າປາກກວ້າງທຸກມື້ ດຸດດັ່ງສັດທ້ອງໃຫຍ່ທີ່ອ້າປາກ ພູນັ້ນປານດັ່ງກຳລັງຫາວ; ຄວາມງາມຂອງມັນກໍຄ້າຍຖືກຫມອງລົງ ດັ່ງມີອາການອາຫານບໍ່ຍ່ອຍ.

Verse 19

ग्रसन्निव जगत्सर्वं पिबन्निव पयोनिधिम् । वमन्निव तमोन्तस्थं माद्यन्निव खमम्बुदैः

ມັນປານດັ່ງກຳລັງກືນໂລກທັງປວງ, ປານດັ່ງດື່ມທະເລໃຫຍ່, ປານດັ່ງຄາຍຄວາມມືດທີ່ຊ່ອນຢູ່ພາຍໃນ, ແລະປານດັ່ງເມົາມົນໃນຟ້າດ້ວຍເມກ.

Verse 20

निवास भूमयस्तास्ता दर्पणप्रतिमोदराः । तिरस्कृतातपास्स्निग्धाश्रमच्छायामहीरुहाः

ບ່ອນພັກອາໄສເຫຼົ່ານັ້ນ ແຕ່ລະແຫ່ງຄ້າຍພາຍໃນກະຈົກທີ່ບໍ່ມີມົນທິນ—ເຢັນສະບາຍ ແລະນ່າຊື່ນໃຈ. ຄວາມຮ້ອນແດດຖືກກັ້ນໄວ້ ເພາະຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ໃຫ້ເງົາໜານຸ່ມເຫນືອອາສຣົມ.

Verse 21

सरित्सरस्तडागादिसंपर्कशिशिरानिलाः । तत्र तत्र निषण्णाभ्यां शिवाभ्यां सफलीकृताः

ລົມເຢັນທີ່ເຢັນສະບາຍເນື່ອງຈາກການສຳຜັດກັບແມ່ນ້ຳ ທະເລສາບ ແລະສະໜອງນ້ຳຕ່າງໆ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ ຢູ່ທຸກໆແຫ່ງ ໂດຍສອງຜູ້ເປັນມງຄຸນ—ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວາ—ຜູ້ນັ່ງຄຽງກັນ।

Verse 22

तमिमं सर्वतः श्रेष्ठं स्मृत्वा साम्बस्त्रियम्बकः । रैभ्याश्रमसमीपस्थश्चान्तर्धानं गतो ययौ

ເມື່ອລະລຶກພຣະອົງວ່າເປັນຜູ້ສູງສຸດທຸກດ້ານ ພຣະຕຣິຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ໄດ້ໄປໃກ້ອາສຣົມຂອງໄຣພະຍະ ແລ້ວກໍຫາຍໄປເປັນອະນັນຕະທານ ໂດຍ຤ິດທິຍົກະຂອງພຣະອົງ।

Verse 23

तत्रोद्यानमनुप्राप्य देव्या सह महेश्वरः । रराम रमणीयासु देव्यान्तःपुरभूमिषु

ເມື່ອໄປຮອດສວນນັ້ນ ພຣະມະເຫສວະຣະ (ມະຫາເທວະ) ພ້ອມດ້ວຍພຣະເທວີ ໄດ້ສະໜຸກສະໜານດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພາຍໃນເຂດອັນງາມຂອງພຣະຣາຊວັງຊັ້ນໃນຂອງພຣະເທວີ—ເປີດເຜີຍຄວາມໃກ້ຊິດອັນມົງຄຸນຂອງປະຕິ (ສິວະ) ກັບສັກຕິ (ເທວີ).

Verse 24

तथा गतेषु कालेषु प्रवृद्धासु प्रजासु च । दैत्यौ शुंभनिशुंभाख्यौ भ्रातरौ संबभूवतुः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ແລະປະຊາກອນເພີ່ມພູນ ອະສຸຣະ (ໄດຕະຍະ) ສອງພີ່ນ້ອງກໍເກີດຂຶ້ນ ມີນາມວ່າ ຊຸມພະ ແລະ ນິຊຸມພະ।

Verse 25

ताभ्यां तपो बलाद्दत्तं ब्रह्मणा परमेष्टिना । अवध्यत्वं जगत्यस्मिन्पुरुषैरखिलैरपि

ແກ່ອະສຸຣະທັງສອງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສູງສຸດ (ປະຣະເມດຖິນ) ເຫັນແກ່ພະລັງຕະປະສະຍາຂອງເຂົາ ໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ເປັນ “ບໍ່ອາດຖືກຂ້າ” ໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍບຸລຸດທັງປວງກໍຕາມ।

Verse 26

अयोनिजा तु या कन्या ह्यंबिकांशसमुद्भवा । अजातपुंस्पर्शरतिरविलंघ्यपराक्रमा

ແຕ່ນາງພຣະກັນຍານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກຄັນມານດາ ແຕ່ເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງອຳບິກາ ຍິນດີໃນຄວາມບໍລິສຸດທີ່ບໍ່ຖືກຊາຍແຕະຕ້ອງ ບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກການສຳຜັດຂອງຊາຍ ແລະມີພະລັງອັນບໍ່ອາດລະເມີດໄດ້.

Verse 27

तया तु नौ वधः संख्ये तस्यां कामाभिभूतयोः । इति चाभ्यर्थितो ब्रह्मा ताभ्याम्प्राह तथास्त्विति

«ໂດຍນາງນີ້ແທ້ ຄວາມຕາຍຂອງພວກເຮົາຈະເກີດໃນສົງຄາມ»—ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງຜູ້ຖືກກາມະຄອບງຳ ໄດ້ອ້ອນວອນພຣະພຣະຫມາ. ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາຕອບວ່າ «ຈົ່ງເປັນໄປຕາມນັ້ນ»។

Verse 28

ततः प्रभृति शक्रादीन्विजित्य समरे सुरान् । निःस्वाध्यायवषट्कारं जगच्चक्रतुरक्रमात्

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ລາວໄດ້ຊະນະພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆໃນສົງຄາມ; ດ້ວຍພະລັງອັນຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ລາວເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງເງົາງຽບ ຈົນການສວດວິດ ແລະສຽງຍັນ «ວະສັດ» ກໍດັບຫາຍ।

Verse 29

तयोर्वधाय देवेशं ब्रह्माभ्यर्थितवान्पुनः । विनिंद्यापि रहस्यं वां क्रोधयित्वा यथा तथा

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເພື່ອການທຳລາຍທັງສອງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ອ້ອນວອນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ (ພຣະສິວະ). ແລ້ວໂດຍການຕຳນິຄວາມລັບຂອງພວກເຈົ້າທັງສອງ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ ລາວກໍກະຕຸ້ນໃຫ້ພວກເຈົ້າໂກດຂຶ້ນ।

Verse 30

तद्वर्णकोशजां शक्तिमकामां कन्यकात्मिकाम् । निशुम्भशुंभयोर्हंत्रीं सुरेभ्यो दातुमर्हसि

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຄວນປະທານແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ພະລັງອຳນາດທີ່ເກີດຈາກແກ່ນສານອັນສະຫວ່າງນັ້ນ—ພຣະສັກຕິ (Śakti) ຜູ້ເປັນກຸມາຣີ ປາສະຈາກກາມະ—ເພື່ອໃຫ້ນາງເປັນຜູ້ສັງຫານ ນິຊຸມພະ ແລະ ຊຸມພະ।

Verse 31

एवमभ्यर्थितो धात्रा भगवान्नीललोहितः । कालीत्याह रहस्यं वां निन्दयन्निव सस्मितः

ເມື່ອຖືກທ່ານທາຕຣິ (ພຣະພຣະຫມາ) ອ້ອນວອນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານີລະໂລຫິຕະ—ຍິ້ມດັ່ງຈະຕຳນິຢ່າງອ່ອນໂຍນ—ໄດ້ເອີ້ນຊື່ລັບໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງສອງວ່າ «ກາລີ».

Verse 32

ततः क्रुद्धा तदा देवी सुवर्णा वर्णकारणात् । स्मयन्ती चाह भर्तारमसमाधेयया गिरा

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະເທວີ ສຸວັນນາ ໂກດເພາະເລື່ອງສີຜິວ ຍິ້ມແລ້ວກ່າວກັບພຣະສາມີ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ບໍ່ໄດ້ເພື່ອປອບໃຈພຣະອົງ।

Verse 33

देव्युवाच । ईदृशो मम वर्णेस्मिन्न रतिर्भवतो ऽस्ति चेत् । एवावन्तं चिरं कालं कथमेषा नियम्यते

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: «ຖ້າໃນຮູບດັ່ງຂ້ານີ້ ພຣະອົງແທ້ໆບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ແລ້ວຄວາມໃຄ່ນີ້ ຖືກຂັບຄຸມໄວ້ດົນນານແນວໃດ?»

Verse 34

अरत्या वर्तमानो ऽपि कथं च रमसे मया । न ह्यशक्यं जगत्यस्मिन्नीश्वरस्य जगत्प्रभोः

«ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມບໍ່ພໍໃຈ ພຣະອົງຈະຍັງຊື່ນຊົມກັບຂ້າໄດ້ແນວໃດ? ເພາະໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສໍາລັບພຣະອົງ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ.»

Verse 35

स्वात्मारामस्य भवतो रतिर्न सुखसाधनम् । इति हेतोः स्मरो यस्मात्प्रसभं भस्मसात्कृतः

«ສໍາລັບພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຜູ້ຊື່ນຊົມໃນອານັນດແຫ່ງອາດຕະ ຄວາມກໍາໜັດບໍ່ແມ່ນທາງໄປສູ່ຄວາມສຸກ. ເພາະເຫດນີ້ແຫຼະ ກາມະ (ສະມະຣະ) ຈຶ່ງຖືກພຣະອົງເຜົາໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າຢ່າງຮຸນແຮງ.»

Verse 36

या च नाभिमता भर्तुरपि सर्वांगसुन्दरी । सा वृथैव हि जायेत सर्वैरपि गुणान्तरैः

ແມ່ນແມ່ຍິງຈະງາມພ້ອມທຸກອະວະຍະວະກໍຕາມ ຖ້ານາງບໍ່ເປັນທີ່ຮັກ ແລະບໍ່ຖືກໃຈຜົວ ນາງກໍເກີດມາເປົ່າໆແທ້—ແມ່ນຈະມີຄຸນຄ່າດີອື່ນໆຫຼາຍກໍຕາມ។

Verse 37

भर्तुर्भोगैकशेषो हि सर्ग एवैष योषिताम् । तथासत्यन्यथाभूता नारी कुत्रोपयुज्यते

ສໍາລັບແມ່ຍິງ ການກໍ່ກໍາເນີດນີ້ຖືກກ່າວວ່າເຫຼືອຢູ່ພຽງຢ່າງດຽວ ຄືການເປັນວັດຖຸໃຫ້ຜົວເສບສຸກ. ແຕ່ຖ້າຍັງຖືກປະທັບຕາວ່າ “ບໍ່ສັດຊື່” ແລະຖືກບິດເບືອນໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນ ແມ່ຍິງຈະໄດ້ບ່ອນທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະການຍອມຮັບຢູ່ໃສ?

Verse 38

तस्माद्वर्णमिमं त्यक्त्वा त्वया रहसि निन्दितम् । वर्णान्तरं भजिष्ये वा न भजिष्यामि वा स्वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງວັນນະ/ຖານະນີ້ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ນິນທາຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລັບໆ. ໂດຍຈິດໃຈຂອງຕົນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າສູ່ວັນນະອື່ນ ຫຼືຈະບໍ່ເຂົ້າເລີຍກໍໄດ້.

Verse 39

इत्युक्त्वोत्थाय शयनाद्देवी साचष्ट गद्गदम् । ययाचे ऽनुमतिं भर्तुस्तपसे कृतनिश्चया

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີລຸກຂຶ້ນຈາກທີ່ນອນ ແລະເວົ້າກັບພຣະອົງດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະອາລົມ. ນາງຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງຈະປະຕິບັດຕະປັສຍາ (tapas) ແລະຂໍອະນຸຍາດຈາກຜົວຂອງນາງ.

Verse 40

तथा प्रणयभंगेन भीतो भूतपतिः स्वयम् । पादयोः प्रणमन्नेव भवानीं प्रत्यभाषत

ດັ່ງນັ້ນ ເພາະຢ້ານການແຕກຮ້າວໃນຄວາມຮັກກົມກຽວ ພຣະພູຕະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ເອງ ໃນຂະນະທີ່ກົ້ມກາບຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະພະວານີ ໄດ້ກ່າວກັບນາງ.

Verse 41

ईश्वर उवाच । अजानती च क्रीडोक्तिं प्रिये किं कुपितासि मे । रतिः कुतो वा जायेत त्वत्तश्चेदरतिर्मम

ພຣະອີສະວະກ່າວວ່າ: “ທີ່ຮັກເອີຍ ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າ ຄໍານັ້ນເປັນພຽງຄໍາຫຼິ້ນ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໂກດຂ້າ? ຖ້າໃນຂ້າມີຄວາມບໍ່ພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າ ຄວາມຮັກຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 42

माता त्वमस्य जगतः पिताहमधिपस्तथा । कथं तदुत्पपद्येत त्वत्तो नाभिरतिर्मम

ເຈົ້າແມ່ນແມ່ຂອງຈັກກະວານນີ້; ຂ້າແມ່ນພໍ່ຂອງມັນ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າດ້ວຍ. ແລ້ວຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຂ້າຈະບໍ່ຊື່ນຊົມຍິນດີໃນເຈົ້າ?

Verse 43

आवयोरभिकामो ऽपि किमसौ कामकारितः । यतः कामसमुत्पत्तिः प्रागेव जगदुद्भवः

ແມ່ນແຕ່ຄວາມປາຖະໜາເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເຮົາ ມັນຈະເປັນຜົນຈາກກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ) ໄດ້ແນວໃດ? ເພາະການເກີດຂອງຄວາມປາຖະໜາ ມີຢູ່ກ່ອນການປາກົດຂອງໂລກແລ້ວ.

Verse 44

पृथग्जनानां रतये कामात्मा कल्पितो मया । ततः कथमुपालब्धः कामदाहादहं त्वया

ເພື່ອຄວາມຊື່ນບານ ແລະການຮ່ວມຮັກຂອງສັດໂລກ ຂ້າໄດ້ຈັດວາງຫຼັກກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ໃນການສ້າງ. ຖ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຕຳນິຂ້າເລື່ອງການເຜົາກາມະໄດ້ແນວໃດ—ຂ້າຈະຖືກໂທດໂດຍເຈົ້າເພາະການເຮັດໃຫ້ກາມະເປັນຂີ້ເຖົ່າໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 45

मां वै त्रिदशसामान्यं मन्यमानो मनोभवः । मनाक्परिभवं कुर्वन्मया वै भस्मसात्कृतः

ມໂນພະວະ (ກາມະ) ຄິດວ່າຂ້າເປັນແຕ່ເທົ່າທຽມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ແລະໄດ້ດູໝິ່ນຂ້າເພີຍນ້ອຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຂົາກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 46

विहारोप्यावयोरस्य जगतस्त्राणकारणात् । ततस्तदर्थं त्वय्यद्य क्रीडोक्तिं कृतवाहनम्

ແມ່ນແຕ່ການຫຼິ້ນຢ່າງສະບາຍຂອງພວກເຮົາ ກໍກາຍເປັນເຫດໃຫ້ໂລກນີ້ໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ໃນມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັດວາງການກະທຳອັນເປັນການຫຼິ້ນນີ້ ໂດຍໃຫ້ເຈົ້າເປັນພາຫະນະແລະເປັນທາງຜ່ານ.

Verse 47

स चायमचिरादर्थस्तवैवाविष्करिष्यते । क्रोधस्य जनकं वाक्यं हृदि कृत्वेदमब्रवीत्

«ເລື່ອງນີ້ແທ້ ຈະຖືກເປີດແຈ້ງໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ໃນໄວໆນີ້»។ ເມື່ອນໍາຄໍາທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດໂກດໄວ້ໃນໃຈ ລາວຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້។

Verse 48

देव्युवाच । श्रुतपूर्वं हि भगवंस्तव चाटु वचो मया । येनैवमतिधीराहमपि प्रागभिवंचिता

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກ! ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍໄດ້ຍິນຄໍາຍໍ້ຍ້ອງອ່ອນຫວານຂອງພຣະອົງມາກ່ອນແລ້ວ; ໂດຍຄໍານັ້ນແມ່ນແທ້ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມີປັນຍາໝັ້ນຄົງ ກໍເຄີຍຖືກຫລອກໃນກ່ອນ»។

Verse 49

प्राणानप्यप्रिया भर्तुर्नारी या न परित्यजेत् । कुलांगना शुभा सद्भिः कुत्सितैव हि गम्यते

ແມ່ນແຕ່ນາງບໍ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜົວ ແຕ່ຜູ້ຍິງຜູ້ບໍ່ລະທິ້ງຜົວ ແມ່ນແຕ່ຕ້ອງເສຍຊີວິດ ຖືກຄົນດີຍົກຍ້ອງວ່າເປັນພັນລະຍາກຸນດີ ແລະເປັນມງຄົດ; ແຕ່ຄົນຊົ່ວກັບດູຖູກນາງ.

Verse 50

भूयसी च तवाप्रीतिरगौरमिति मे वपुः । क्रीडोक्तिरपि कालीति घटते कथमन्यथा

ຄວາມບໍ່ພໍໃຈຂອງເຈົ້າຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນຫນັກໜ່ວງຫຼາຍ ໂດຍຄິດວ່າ «ຮ່າງກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ງາມດັ່ງ ເກົາຣີ». ແມ່ນແຕ່ຄໍາຫຼິ້ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າເປັນ «ກາລີ» ກໍກັບເຂົ້າກັນ—ຈະເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 51

सद्भिर्विगर्हितं तस्मात्तव कार्ष्ण्यमसंमतम् । अनुत्सृज्य तपोयोगात्स्थातुमेवेह नोत्सहे

ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມແຂງກະດ້າງຂອງເຈົ້າ ຖືກຜູ້ດີມີທຳຕຳນິ ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ. ໂດຍບໍ່ລະທິ້ງການປະສານຂອງຕະປະແລະໂຍກະ ຂ້ອຍບໍ່ກ້າຢູ່ທີ່ນີ້ອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 52

शिव उवाच । स यद्येवंविधतापस्ते तपसा किं प्रयोजनम् । ममेच्छया स्वेच्छया वा वर्णान्तरवती भव

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ຖ້າຕະປະຂອງເຈົ້າເປັນແນວນີ້ ການບຳເນັດນັ້ນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຈະໂດຍພຣະປະສົງຂອງເຮົາ ຫຼືໂດຍຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງເປັນຜູ້ຖືວັນນະອື່ນ»។

Verse 53

देव्युवाच । नेच्छामि भवतो वर्णं स्वयं वा कर्तुमन्यथा । ब्रह्माणं तपसाराध्य क्षिप्रं गौरी भवाम्यहम्

ເທວີກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍບໍ່ປາດຖະໜາຈະປ່ຽນຄຳກຳນົດຂອງພຣະອົງດ້ວຍຕົນເອງ. ໂດຍບູຊາພຣະພຣະຫມາດ້ວຍຕະປະ ຂ້ອຍຈະເປັນ ໂກຣີ ຢ່າງໄວວາ»។

Verse 54

ईश्वर उवाच । मत्प्रसादात्पुरा ब्रह्मा ब्रह्मत्वं प्राप्तवान्पुरा । तमाहूय महादेवि तपसा किं करिष्यसि

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໃນອະດີດ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມາ. ເມື່ອເຮົາເອີ້ນທ່ານນັ້ນມາແລ້ວ ໂອ ມະຫາເທວີ ເຈົ້າຈະສຳເລັດອັນໃດດ້ວຍຕະປະ?»

Verse 55

देव्युवाच । त्वत्तो लब्धपदा एव सर्वे ब्रह्मादयः सुराः । तथाप्याराध्य तपसा ब्रह्माणं त्वन्नियोगतः

ເທວີກ່າວວ່າ: «ບັນດາເທວະທັງຫມົດ ເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງແລະອຳນາດຈາກພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ແຕ່ກໍຍັງຕາມ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາບູຊາພຣະພຣະຫມາດ້ວຍຕະປະ»។

Verse 56

पुरा किल सती नाम्ना दक्षस्य दुहिता ऽभवम् । जगतां पतिमेवं त्वां पतिं प्राप्तवती तथा

ໃນກ່ອນການ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເປັນບຸດສາວຂອງ ດັກສະ ຊື່ວ່າ ສະຕີ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະອົງ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ—ເປັນສາມີ.

Verse 57

एवमद्यापि तपसा तोषयित्वा द्विजं विधिम् । गौरी भवितुमिच्छामि को दोषः कथ्यतामिह

ແມ່ນແຕ່ບັດນີ້ ດ້ວຍຕະປະສະຍາ ຂ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ຜູ້ຈັດລະບຽບ) ພໍພຣະໄທ. ຂ້າປາດຖະນາເປັນ ເກົາຣີ—ມີຜິດອັນໃດຢູ່ນີ້? ຂໍໃຫ້ກ່າວອອກມາເຖິງທີ່ນີ້.

Verse 58

एवमुक्तो महादेव्या वामदेवः स्मयन्निव । न तां निर्बंधयामास देवकार्यचिकीर्षया

ເມື່ອຖືກມະຫາເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນ ວາມະເທວະກໍຄ້າຍຈະຍິ້ມ ແລະບໍ່ໄດ້ກົດດັນນາງຕໍ່ໄປ ເນື່ອງຈາກປາດຖະນາຈະສຳເລັດພະລະກິດອັນເປັນເທວະ.