भद्रस्य देवसंघेषु विक्रमः (Bhadra’s Onslaught among the Deva Hosts)

Verse 1

वायुरुवाच । ततस्त्रिदशमुख्यास्ते विष्णुशक्रपुरोगमाः । सर्वे भयपरित्रस्तादुद्रुवुर्भयविह्वलाः

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ແລ້ວບັນດາເທວະດາຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ມີພຣະວິສນຸ ແລະ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນຜູ້ນຳ ທັງໝົດຕົກໃນຄວາມຢ້ານກົວ ແລະພາກັນຫນີໄປ ດ້ວຍໃຈສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນ।

Verse 2

निजैरदूषितैरंगैर्दृष्ट्वा देवानुपद्रुतान् । दंड्यानदंडितान्मत्वा चुकोप गणपुंगवः

ເມື່ອເຫັນບັນດາເທວະດາຖືກລົບກວນ ແລະຕົນເອງມີອະວະທີ່ບໍ່ດ່າງພ້ອງ ບໍ່ເສຍຫາຍ, ຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະກໍໂກດຂຶ້ນ ເພາະເຫັນວ່າຜູ້ຄວນຖືກລົງໂທດກັບບໍ່ຖືກລົງໂທດ।

Verse 3

ततस्त्रिशूलमादाय शर्वशक्तिनिबर्हणम् । ऊर्ध्वदृष्टिर्महाबाहुर्मुखाज्ज्वालाः समुत्सृजन्

ແລ້ວພຣະຊະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງຢືນຢັນຖືຕຣິສູນ—ອາວຸດທີ່ທຳລາຍອຳນາດສັດຕູທັງປວງ—ດ້ວຍແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ເງີຍພຣະເນດຂຶ້ນເບິ່ງເທິງ ແລະພົ່ນເປັນໄຟລຸກໂຊນອອກຈາກພຣະໂອດ.

Verse 4

अमरानपि दुद्राव द्विरदानिव केसरी । तानभिद्रवतस्तस्य गमनं सुमनोहरम्

ດັ່ງສິງໂຕພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ຊ້າງທັງຫຼາຍ ລາວໄດ້ຂັບໄລ່ແມ່ນແຕ່ເທວະໃຫ້ໜີ; ແລະເມື່ອລາວພຸ້ນຕາມໄປ ການເຄື່ອນໄຫວໄປຂ້າງໜ້ານັ້ນງາມນ່າຊົມຢ່າງຍິ່ງ។

Verse 5

वाराणस्येव मत्तस्य जगाम प्रेक्षणीयताम् । ततस्तत्क्षोभयामास महत्सुरबलं बली

ລາວກາຍເປັນສິ່ງນ່າເບິ່ງ ດັ່ງຊ້າງບ້າຄັ້ງ; ແລ້ວຜູ້ກ້າແຂງນັ້ນ ກໍ່ໃຫ້ກອງທັບເທວະອັນໃຫຍ່ຫຼວງປັ່ນປ່ວນຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 6

महासरोवरं यद्वन्मत्तो वारणयूथपः । विकुर्वन्बहुधावर्णान्नीलपांडुरलोहितान्

ດັ່ງຊ້າງຈ່າຝູງທີ່ເມົາ ລົງຫຼິ້ນໃນທະເລສາບໃຫຍ່ ກໍ່ໃຫ້ເກີດສີສັນຫຼາຍຢ່າງ—ສີນ້ຳເງິນ, ສີຂາວຈາງ, ແລະສີແດງ—ດັ່ງນັ້ນ ພະລັງນັ້ນປາກົດເປັນຫຼາຍຮູບ ແຕ່ແທ້ຈິງແມ່ນອັນດຽວ।

Verse 7

विभ्रद्व्याघ्राजिनं वासो हेमप्रवरतारकम् । छिन्दन्भिन्दन्नुद १ लिन्दन्दारयन्प्रमथन्नपि

ລາວນຸ່ງໜັງເສືອເປັນເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງທອງອັນງາມສົດ; ລາວເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍພະລັງອັນຕ້ານບໍ່ໄດ້—ຕັດ, ທຸບແຕກ, ຜັກດັນໃຫ້ຖອຍ, ສີກຂາດ, ແລະປະຫານຂ້າມອຸປະສັກທັງປວງ।

Verse 8

व्यचरद्देवसंघेषु भद्रो ऽग्निरिव कक्षगः । तत्र तत्र महावेगाच्चरंतं शूलधारिणम्

ພຣະອົງເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທ່າມກາງຫມູ່ເທວະດາ ດັ່ງໄຟປ່າທີ່ລຸກໂຊນ. ດ້ວຍຄວາມໄວອັນມະຫາສານ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ໄປມາທົ່ວທິດ.

Verse 9

तमेकं त्रिदशाः सर्वे सहस्रमिव मेनिरे । भद्रकाली च संक्रुद्धा युद्धवृद्धमदोद्धता

ເທວະດາທັງປວງເຫັນຜູ້ນັ້ນພຽງຄົນດຽວ ເຫມືອນມີພັນຄົນ. ແລະ ພັດຣະກາລີ ກໍໂກດເກຣີຍວ ຖືກຄວາມເມົາມະນະທີ່ເຕີບໃນສົງຄາມ ຍົກໃຈດຸຮ້າຍ ພ້ອມປະຫານ.

Verse 10

मुक्तज्वालेन शूलेन निर्बिभेद रणे सुरान् । स तया रुरुचे भद्रो रुद्रकोपसमुद्भवः

ດ້ວຍຕຣິສູນທີ່ປ່ອຍໄຟລຸກໂຊນ ພຣະອົງໄດ້ທະລຸທະລວງເທວະດາໃນກາງສົງຄາມ. ເກີດຈາກພຣະພິໂຣດຂອງຣຸດຣະ ຜູ້ມີມົງຄຸນນັ້ນຍິ່ງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອາວຸດນັ້ນເອງ.

Verse 11

प्रभयेव युगांताग्निश्चलया धूमधूम्रया । भद्रकाली तदायुद्धे विद्रुतत्रिदशाबभौ

ໃນສົງຄາມນັ້ນ ພັດຣະກາລີ ປາກົດດັ່ງໄຟສິ້ນຍຸກ—ກະພິບໄຫວ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວັນ ແລະມືດຄືອອກຄວັນ—ຈົນຫມູ່ເທວະດາຕ້ອງແຕກຫນີ.

Verse 12

कल्पे शेषानलज्वालादग्धाविश्वजगद्यथा । तदा सवाजिनं सूर्यं रुद्रान्रुद्रगणाग्रणीः

ເມື່ອສິ້ນກະລະປະ ດັ່ງຈັກກະວານທັງປວງຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟລຸກໂຊນທີ່ພຸ່ງອອກຈາກເສສະ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະ ຜູ້ນໍາຫມູ່ຣຸດຣະ ນໍາແມ່ນແຕ່ພຣະອາທິດ ພ້ອມມ້າລາກລົດ ໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງຣຸດຣະທັງຫລາຍ.

Verse 13

भद्रो मूर्ध्नि जघानाशु वामपादेन लीलया । असिभिः पावकं भद्रः पट्टिशैस्तु यमं यमी

ພະດຣະໄດ້ຕີສັດຕູທີ່ສີສະຢ່າງວ່ອງໄວ ດ້ວຍຕີນຊ້າຍ ດັ່ງກັບຫຼິ້ນ. ດ້ວຍດາບ ພະດຣະໄດ້ຈົມຕີພຣະອັກນິ ເທວະແຫ່ງໄຟ; ແລະດ້ວຍຂວານຄົມ ລາວໄດ້ຈົມຕີພຣະຍະມະ. ຍະມີກໍອອກມາປະຈັນໜ້າພວກເຂົາເຊັ່ນກັນ.

Verse 14

रुद्रान्दृढेन शूलेन मुद्गरैर्वरुणं दृढैः । परिघैर्निरृतिं वायुं टंकैष्टंकधरः स्वयम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງ ຜູ້ຊົງຖືຂວານເສິກອັນມີລິດເດດ ໄດ້ຊົງປາບພວກຣຸດທະດ້ວຍຫອກສາມງ່າມອັນແຂງແກ່ນ; ຊົງປາບພຣະວະລຸນດ້ວຍຕະບອງ; ຊົງຢັບຢັ້ງພຣະນິຣຶຕິດ້ວຍຄ້ອນເຫຼັກ ແລະຊົງຄວບຄຸມພຣະວາຍຸດ້ວຍຂວານອັນຄົມກ້າ.

Verse 15

निर्बिभेद रणे वीरो लीलयैव गणेश्वरः । सर्वान्देवगणान्सद्यो मुनीञ्छंभोर्विरोधिनः

ໃນການສູ້ຮົບ, ພຣະຄະເນສະວະຣະຜູ້ກ້າຫານໄດ້ຊົງປາບພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍ—ຊົງປາບເຫຼົ່າເທວະດา ແລະລຶສີທັງໝົດທີ່ຕັ້ງຕົນເປັນປໍລະປັກຕໍ່ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໃນທັນທີ。

Verse 16

ततो देवः सरस्वत्या नासिकाग्रं सुशोभनम् । चिच्छेद करजाग्रेण देवमातुस्तथैव च

ຈາກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຕັດປາຍດັງອັນງົດງາມຂອງພຣະນາງສະຣັດສະວະຕີ ດ້ວຍປາຍເລັບອັນຄົມກ້າຂອງພຣະອົງ; ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນ ພຣະອົງກໍຊົງເຮັດເຊັ່ນນັ້ນກັບພຣະເທວະມາດາ (ພຣະມານດາແຫ່ງເທວະດາ).

Verse 17

चिच्छेद च कुठारेण बाहुदंडं विभावसोः । अग्रतो द्व्यंगुलां जिह्वां मातुर्देव्या लुलाव च

ດ້ວຍຂວານ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຕັດແຂນຂອງວິພາວະສຸ (ພຣະອັກຄີ). ຈາກນັ້ນ, ຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ, ພຣະອົງກໍຊົງຕັດລີ້ນຂອງພຣະເທວີ ຜູ້ເປັນມານດາຂອງພຣະອົງ ອອກສອງອົງຄຸລີ.

Verse 18

स्वाहादेव्यास्तथा देवो दक्षिणं नासिकापुटम् । चकर्त करजाग्रेण वामं च स्तनचूचुकम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃນລັກສະນະດຽວກັນນັ້ນ ໄດ້ຕັດຮູດັງເບື້ອງຂວາຂອງພຣະນາງສະວາຫາເທວີ ດ້ວຍປາຍເລັບຂອງພຣະອົງ ແລະ ຍັງໄດ້ຕັດຫົວສົ້ມເບື້ອງຊ້າຍຂອງພຣະນາງນຳອີກ.

Verse 19

भगस्य विपुले नेत्रे शतपत्रसमप्रभे । प्रसह्योत्पाटयामास भद्रः परमवेगवान्

ຈາກນັ້ນ ພຣະພັດທະຣະຜູ້ມີລິດທານຸພາບ ແລະ ມີຄວາມໄວຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ໃຊ້ກຳລັງຄວັດດວງຕາທັງສອງທີ່ກວ້າງຂວາງຂອງພຣະພະຄະ ເຊິ່ງສ່ອງແສງຄືກັບດອກບົວຮ້ອຍກີບ.

Verse 20

पूष्णो दशनरेखां च दीप्तां मुक्तावलीमिव । जघान धनुषः कोट्या स तेनास्पष्टवागभूत्

ດ້ວຍປາຍຄັນທະນູ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຟາດແຖວແຂ້ວທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຂອງພູສັນ ດັ່ງສາຍໄຂ່ມຸກ; ເພາະບາດນັ້ນ ຄໍາເວົ້າຂອງພູສັນຈຶ່ງບໍ່ຊັດເຈນ।

Verse 21

ततश्चंद्रमसं देवः पादांगुष्ठेन लीलया । क्षणं कृमिवदाक्रम्य घर्षयामास भूतले

ແລ້ວພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ຕີນກົດດວງຈັນຢ່າງເລີ່ນໆ ແລະຢຽບມັນຊົ່ວຄາວ ດັ່ງຢຽບແມ່ທ້ອງ ພ້ອມຖູມັນກັບພື້ນດິນ।

Verse 22

शिरश्चिच्छेद दक्षस्य भद्रः परमकोपतः । क्रोशंत्यामेव वैरिण्यां भद्रकाल्यै ददौ च तत्

ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນອັນສູງສຸດ ພະບັດຣະໄດ້ຕັດສະຫຼະຫົວຂອງທັກສະ; ແລະໃນຂະນະທີ່ນາງຜູ້ເປັນສັດຕູຮ້ອງກຣີດ ລາວໄດ້ມອບຫົວນັ້ນໃຫ້ແກ່ພະນາງພັດຣະກາລີ।

Verse 23

तत्प्रहृष्टा समादाय शिरस्तालफलोपमम् । सा देवी कंडुकक्रीडां चकार समरांगणे

ເມື່ອນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ພຣະເທວີໄດ້ຍົກມັນຂຶ້ນ—ໃຫຍ່ດັ່ງຜົນຕານເທົ່າຫົວ—ແລະໃນສະໜາມຮົບ ນາງເລີ່ມຫຼິ້ນເກມລູກບານ।

Verse 24

ततो दक्षस्य यज्ञस्त्री कुशीला भर्तृभिर्यथा । पादाभ्यां चैव हस्ताभ्यां हन्यते स्म गणेश्वरैः

ຕໍ່ມາ ເວທີບູຊາຍັດຍະຂອງທັກສະ ຖືກພຣະຄະເນສະວະຣະທັງຫຼາຍຕີ—ເຕະດ້ວຍຕີນ ແລະຟາດດ້ວຍມື—ດັ່ງຍິງຜິດທາງຖືກຜົວຫຼາຍຄົນລົງໂທດ।

Verse 25

अरिष्टनेमिने सोमं धर्मं चैव प्रजापतिम् । बहुपुत्रं चांगिरसं कृशाश्वं कश्यपं तथा

ແກ່ອະຣິດຕະເນມິ ທ່ານໄດ້ມອບ/ປະກາດ ໂສມະ, ທັມມະ ແລະ ປຣະຊາປະຕິ; ພ້ອມທັງ ບະຫຸປຸດຕະ ຜູ້ສືບສາຍອັງຄິຣະສ, ກຣິຊາສະວະ ແລະ ກັດສະຍະປະ ດ້ວຍ।

Verse 26

गले प्रगृह्य बलिनो गणपाः सिंहविक्रमाः । भर्त्सयंतो भृशं वाग्भिर्निर्जघ्नुर्मूर्ध्नि मुष्टिभिः

ພວກຄະນະຜູ້ມີພະລັງ ກ້າຫານດັ່ງສິງ ຈັບຄໍເຂົາໄວ້ ແລ້ວດ່າກະທົບດ້ວຍຖ້ອຍຄຳແຂງກ້າ; ຈາກນັ້ນກໍຕີຫົວດ້ວຍກຳປັ້ນມື।

Verse 27

धर्षिता भूतवेतालैर्दारास्सुतपरिग्रहाः । यथा कलियुगे जारैर्बलेन कुलयोषितः

ເມຍ, ລູກ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຍຶດເປັນເຮືອນເຮົາ ຖືກພວກພູດ ແລະ ເວຕາລ ລົບກວນ—ດັ່ງໃນຍຸກກະລິ ຍິງຈາກຕະກູນດີຖືກຊາຍລັກລອບຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກາມຕັນຫາ ຂົ່ມເຫັງດ້ວຍກຳລັງ।

Verse 28

तच्च विध्वस्तकलशं भग्नयूपं गतोत्सवम् । प्रदीपितमहाशालं प्रभिन्नद्वारतोरणम्

ແລະສະຖານທີ່ນັ້ນປາກົດວ່າ ໝໍ້ພິທີຖືກທໍາລາຍແຕກພັງ, ເສົາບູຊາ (yūpa) ຫັກພັງ, ງານສະເຫຼີມສະຫຼອງດັບສິ້ນ—ຫໍໃຫຍ່ຖືກໄຟລຸກໂຊນ, ແລະປະຕູກັບໂທຣະນະ (ຊ່ອງປະຕູໂຄ້ງ) ຖືກຉີກຂາດພັງທະລາຍ।

Verse 29

उत्पाटितसुरानीकं हन्यमानं तपोधनम् । प्रशान्तब्रह्मनिर्घोषं प्रक्षीणजनसंचयम्

ກອງທັບເທວະດາຖືກກະຈາຍວຸ້ນວາຍ; ຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະສະຍາຖືກຕີທຳລາຍ. ສຽງສັກສິດແຫ່ງ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ກໍເງົາງຽບ ແລະ ຝູງຊົນກໍຫຼຸດຫາຍຢ່າງຫນັກ.

Verse 30

क्रन्दमानातुरस्त्रीकं हताशेषपरिच्छदम् । शून्यारण्यनिभं जज्ञे यज्ञवाटं तदार्दितम्

ໃນເວລານັ້ນ ລານຍັດ (ບ່ອນປະກອບພິທີບູຊາ) ປານດັ່ງຖືກທຳລາຍ—ເຕັມໄປດ້ວຍແມ່ຍິງທຸກທໍລະມານຮ້ອງໄຫ້, ຖືກປອດອອກຈາກເຄື່ອງຂອງທັງປວງ, ແລະຄ້າຍປ່າວ່າງເປົ່າ.

Verse 31

शूलवेगप्ररुग्णाश्च भिन्नबाहूरुवक्षसः । विनिकृत्तोत्तमांगाश्च पेतुरुर्व्यां सुरोत्तमाः

ຖືກຟາດດ້ວຍຄວາມໄວແຮງຂອງຕຣິສູນ (śūla) ເທວະດາຜູ້ສູງສຸດກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ—ບາງອົງແຂນ ຂາອ່ອນ ແລະ ອົງອົກແຕກຫັກ; ບາງອົງຖືກຕັດສະຫຼະຫົວຢ່າງຂາດຂັ້ນ.

Verse 32

हतेषु तेषु देवेषु पतितेषुः सहस्रशः । प्रविवेश गणेशानः क्षणादाहवनीयकम्

ເມື່ອເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສັງຫານ ແລະ ລົ້ມລົງເປັນພັນໆ ກະແລ້ວ, ພຣະຄະເນສານ (Gaṇeśāna) ກໍເຂົ້າໄປໃນ ອາຫະວະນີຍ (āhavanīya—ໄຟບູຊາອັນສັກສິດ) ໃນພິບຕາດຽວ.

Verse 33

प्रविष्टमथ तं दृष्ट्वा भद्रं कालाग्निसंनिभम् । दुद्राव मरणाद्भीतो यज्ञो मृगवपुर्धरः

ເມື່ອເຫັນ ພັດຣະ ເຂົ້າມາ ລຸກໂລດດັ່ງໄຟກາລາກນິໃນຍາມລະລາຍໂລກ ຍັດຍະ ຜູ້ຮັບຮ່າງເປັນກວາງ ກໍ່ຫນີດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ກົວຄວາມຕາຍ.

Verse 34

स विस्फार्य महच्चापं दृढज्याघोषणभीषणम् । भद्रस्तमभिदुद्राव विक्षिपन्नेव सायकान्

ເຂົາງໍ້ຄັນທະນູໃຫຍ່ຢ່າງເຕັມແຮງ ນ່າຢ້ານດ້ວຍສຽງສາຍທະນູຕຶງດັ່ງຟ້າຮ້ອງ; ພັດຣະ ກໍ່ພຸ້ນເຂົ້າໃສ່ເຂົາ ປານກັບກະຈາຍຝົນລູກສອນ.

Verse 35

आकर्णपूर्णमाकृष्टं धनुरम्बुदसंनिभम् । नादयामास च ज्यां द्यां खं च भूमिं च सर्वशः

ເຂົາດຶງຄັນທະນູມືດດັ່ງເມກ ເຕັມຈົນເຖິງຫູ ແລ້ວດີດສາຍທະນູໃຫ້ດັງກັງວານ ສຽງນັ້ນສັ່ນສະເທືອນໄປທົ່ວສະຫວັນ ຟ້າ ແລະແຜ່ນດິນທຸກທິດ.

Verse 36

तमुपश्रित्य सन्नादं हतो ऽस्मीत्येव विह्वलम् । शरणार्धेन वक्रेण स वीरो ऽध्वरपूरुषम्

ອາໄສສຽງກັງວານນັ້ນເປັນທີ່ພຶ່ງ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ມືດມົນ ຄິດວ່າ “ຂ້າຖືກຂ້າແນ່” ຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາ ອັດວະຣະ-ປຸຣຸສະ (ບຸກຄົນແຫ່ງຍັນ) ພ້ອມຖືໂລ່ຄຶ່ງບັງໄວ້ເປັນມຸມ.

Verse 37

महाभयस्खलत्पादं वेपन्तं विगतत्विषम् । मृगरूपेण धावन्तं विशिरस्कं तदाकरोत्

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ ຕີນລື່ນ ກາຍສັ່ນ ແສງສະຫວ່າງຫາຍໄປ ເຂົາຫນີໃນຮູບກວາງ; ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນເອງ ອຳນາດແຫ່ງພຣະສິວະ ກໍ່ເຮັດໃຫ້ເຂົາກາຍເປັນຄົນບໍ່ມີຫົວ.

Verse 38

तमीदृशमवज्ञातं दृष्ट्वा वै सूर्यसंभवम् । विष्णुः परमसंक्रुद्धो युद्धायाभवदुद्यतः

ເມື່ອເຫັນບຸດແຫ່ງດວງອາທິດຖືກຫຍັບຫຍາມເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະວິສນຸໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ ແລະກໍຕຽມພ້ອມເພື່ອສົງຄາມ.

Verse 39

तमुवाह महावेगात्स्कन्धेन नतसंधिना । सर्वेषां वयसां राजा गरुडः पन्नगाशनः

ແລ້ວກະຣຸດະ—ກະສັດແຫ່ງນົກທັງປວງ ແລະຜູ້ກິນນາກ—ໄດ້ອຸ້ມພາລາວໄປດ້ວຍຄວາມໄວອັນມະຫາສານ ໂດຍວາງໄວ້ເທິງບ່າ ແລະໂຄ້ງຂໍ້ຕໍ່ດັ່ງຜູ້ນອບນ້ອມ.

Verse 40

देवाश्च हतशिष्टा ये देवराजपुरोगमाः । प्रचक्रुस्तस्य साहाय्यं प्राणांस्त्यक्तुमिवोद्यताः

ເທວະທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ນຳໂດຍພະຣາຊາແຫ່ງເທວະ ຮີບຮ້ອນໄປຊ່ວຍທ່ານ ດັ່ງຈະພ້ອມສະຫຼະຊີວິດຂອງຕົນເອງ។

Verse 41

विष्णुना सहितान्देवान्मृगेन्द्रः क्रोष्टुकानिव । दृष्ट्वा जहास भूतेन्द्रो मृगेन्द्र इव विव्यथः

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູດະ (ພຣະສິວະ) ເຫັນເທວະທັງຫຼາຍມາພ້ອມພຣະວິສນຸ—ດັ່ງສິງໂຕເຫັນຝູງໝາປ່າ—ພຣະອົງກໍຫົວເຮາະ; ແລະຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຜູ້ເປັນ “ຈອມແຫ່ງສັດ” ນັ້ນ ກໍສັ່ນຫວາດ ດັ່ງສິງໂຕພົບສິງໂຕທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ।