दक्षस्य रुद्रनिन्दा-निमित्तकथनम् / The Cause of Dakṣa’s Censure of Rudra

Verse 1

ऋषय ऊचुः । देवी दक्षस्य तनया त्यक्त्वा दाक्षायणी तनुम् । कथं हिमवतः पुत्री मेनायामभवत्पुरा

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເທວີ ຜູ້ເປັນທິດາຂອງທັກສະ ໄດ້ລະທິ້ງກາຍເປັນ ດາກຊາຍະນີ ແລ້ວ, ນາງເຄີຍກາຍເປັນທິດາຂອງຮິມະວັດ ເກີດຈາກເມນາ ໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 2

कथं च निन्दितो रुद्रो दक्षेण च महात्मना । निमित्तमपि किं तत्र येन स्यान्निंदितो भवः

ແລະອີກຢ່າງ ຣຸດຣະຖືກທັກສະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຕຳນິດ່າຢ່າງໃດ? ແລະເຫດປັດໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທີ່ເຮັດໃຫ້ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຖືກຕຳນິ?

Verse 3

उत्पन्नश्च कथं दक्षो अभिशापाद्भवस्य तु । चाक्षुषस्यांतरे पूर्वं मनोः प्रब्रूहि मारुत

ໂອ ມາຣຸຕ (ວາຍຸ) ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຟັງ: ດັກສະ ເກີດຄືນອີກໄດ້ແນວໃດ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບທີ່ກ່ຽວກັບ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ)? ຂໍອະທິບາຍໃນສະໄໝ ຈາກຊຸສະມະນຸ ກ່ອນ ວາຍວັດສະວະຕະມະນຸ.

Verse 4

वायुरुवाव । शृण्वंतु कथयिष्यामि दक्षस्य लघुचेतसः । वृत्तं पापात्प्रमादाच्च विश्वामरविदूषणम्

ວາຍຸກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ. ຂ້າຈະເລົ່າເລື່ອງຂອງ ດັກສະ ຜູ້ມີໃຈຄັບແຄບ—ເຫດການທີ່ເກີດຈາກບາບ ແລະຄວາມປະມາດ ອັນນຳຄວາມອັບອາຍແກ່ເທວະ ແລະກໍ່ກວນລະບຽບໂລກ.”

Verse 5

पुरा सुरासुराः सर्वे सिद्धाश्च परमर्षयः । कदाचिद्द्रष्टुमीशानं हिमवच्छिखरं ययुः

ໃນການກ່ອນເກົ່າ ທັງໝົດເທວະແລະອະສຸຣະ ພ້ອມດ້ວຍສິດທະຜູ້ສຳເລັດ ແລະລິສີຜູ້ສູງສຸດ ເຄີຍໄປຍັງຍອດພູຫິມາລະຍະ ເພື່ອເບິ່ງພຣະອີຊານ—ພຣະສິວະ ຈອມເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ.

Verse 6

तदा देवश्च देवी च दिव्यासनगतावुभौ । दर्शनं ददतुस्तेषां देवादीनां द्विजोत्तमाः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຈົ້າແລະພຣະເທວີ ທັງສອງປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງທິບ ແລະປະທານການເຫັນອັນສັກສິດໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ—ແກ່ເທວະແລະຜູ້ອື່ນໆ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 7

तदानीमेव दक्षो ऽपि गतस्तत्र सहामरैः । जामातरं हरं द्रष्टुं द्रष्टुं चात्मसुतां सतीम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ດັກຊະກໍໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບເທວະ ເພື່ອເບິ່ງລູກເຂີຍຂອງຕົນ ຄື ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະເພື່ອເບິ່ງລູກສາວຂອງຕົນ ຄື ສະຕີ.

Verse 8

तदात्मगौरवाद्देवो देव्या दक्षे समागते । देवादिभ्यो विशेषेण न कदाचिदभूत्स्मृतिः

ເນື່ອງດ້ວຍການເຄົາລົບຕໍ່ກຽດສັກສີແຫ່ງອັດຕະສະພາບຂອງພຣະອົງ ເມື່ອພຣະເທວີມາຮອດສະພາຍັດຍະຂອງດັກສະ ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍ—ໂດຍສະເພາະຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍແລະຜູ້ອື່ນ—ສະແດງການຮູ້ຈັກ ຫຼືຄວາມຄຸ້ນເຄີຍພາຍນອກເລີຍ।

Verse 9

तस्य तस्याः परं भावमज्ञातुश्चापि केवलम् । पुत्रीत्येवं विमूढस्य तस्यां वैरमजायत

ເພາະບໍ່ອາດຮູ້ຈັກພາວະພາຍໃນອັນສູງສຸດຂອງນາງໄດ້ ລາວຈຶ່ງຮູ້ນາງແຕ່ໃນຄວາມໝາຍຈຳກັດວ່າ “(ລູກ) ສາວຂອງຂ້ອຍ” ເທົ່ານັ້ນ। ດັ່ງນັ້ນ ໃນຄວາມຫຼົງຜິດຂອງລາວ ຄວາມເປັນສັດຕູຕໍ່ນາງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 10

ततस्तेनैव वैरेण विधिना च प्रचोदितः । नाजुवाह भवं दक्षो दीक्षितस्तामपि द्विषन्

ຕໍ່ມາ ໂດຍຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍຄວາມພະຍາດພາຍນັ້ນເອງ ແລະຖືກຜັກດັນໂດຍພຣະພິທີແຫ່ງຊະຕາ, ດັກສະ—ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຮັບດິກສາເພື່ອຍັດຍະ—ກໍບໍ່ໄດ້ເຊີນພະພະວະ (ພຣະສິວະ); ແລະເນື່ອງຈາກຊັງນາງ ກໍບໍ່ເຊີນນາງ (ສະຕີ) ດ້ວຍ.

Verse 11

अन्याञ्१ आमातरस्सर्वानाहूय स यथाक्रमम् । शतशः पुष्कलामर्चाञ्चकार च पृथक्पृथक्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເຊີນອໍາມາດອື່ນໆທັງຫມົດມາຕາມລໍາດັບ ແລະຈັດການພິທີບູຊາອັນອຸດົມສົມບູນ—ແຍກເປັນຄົນໆ—ເປັນຮ້ອຍໆຄັ້ງ.

Verse 12

तथा तान्संगताञ्छ्रुत्वा नारदस्य मुखात्तदा । ययौ रुद्राय रुद्राणी विज्ञाप्य भवनं पितुः

ເມື່ອນາງຣຸດຣານີໄດ້ຟັງຈາກປາກຂອງນາຣະດະເຖິງເຫດການທັງຫມົດຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ ນາງຈຶ່ງໄປຫາພຣະຣຸດຣະ; ແລ້ວແຈ້ງໃຫ້ເຮືອນພໍ່ຮູ້ ແລະທູນລາຍງານເລື່ອງນັ້ນ.

Verse 13

अथ संनिहितं दिव्यं विमानं विश्वतोमुखम् । लक्षणाढ्यं सुखारोहमतिमात्रमनोहरम्

ໃນເວລານັ້ນ ໃກ້ໆກໍປາກົດມີວິມານທິບ ຫັນໜ້າໄປທຸກທິດ; ພ້ອມດ້ວຍໝາຍມົງຄຸນ ຂຶ້ນຂີ່ສະດວກ ແລະງາມຈົນຊຶ້ງໃຈຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 14

तप्तजांबूनदप्रख्यं चित्ररत्नपरिष्कृतम् । मुक्तामयवितानाग्न्यं स्रग्दामसमलंकृतम्

ມັນສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳຈຳບູນະດະທີ່ຖືກເຜົາຮ້ອນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາກຊະນິດຢ່າງວິຈິດ; ງາມສະຫງ່າດ້ວຍວິຕານໄຂ່ມຸກ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງດອກໄມ້ກັບສາຍຫ້ອຍອັນງາມ.

Verse 15

तप्तकंचननिर्व्यूहं रत्नस्तंभशतावृतम् । वज्रकल्पितसोपानं विद्रुमस्तंभतोरणम्

ມັນເປັນໂຄງສ້າງອັນສະຫງ່າງາມທີ່ເຮັດດ້ວຍຄໍາທີ່ຜ່ານການເຜົາໄໝ້, ອ້ອມຮອບດ້ວຍເສົາແກ້ວປະເສີດຫຼາຍຮ້ອຍເສົາ; ຂັ້ນໄດຂອງມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນຄືກັບເພັດ (vajra), ແລະ ປະຕູຂອງມັນຖືກປະດັບດ້ວຍເສົາປະກາລັງ.

Verse 16

पुष्पपट्टपरिस्तीर्णं चित्ररत्नमहासनम् । वज्रजालकिरच्छिद्रमच्छिद्रमणिकुट्टिमम्

ພະບັນລັງໃຫຍ່ອັນສະຫງ່າງາມ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍອັນມະນີຫຼາກສີ ຖືກປູດ້ວຍຜ້າປູດອກໄມ້. ມີຕາຂ່າຍປະກາຍດັ່ງວັດຊະຣະປົກປ້ອງ ແລະຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນປູອັນມະນີບໍ່ມີຕໍາໜິ।

Verse 17

मणिदंडमनोज्ञेन महावृषभलक्ष्मणा । अलंकृतपुरोभागमब्भ्रशुब्भ्रेण केतुना

ສ່ວນດ້ານໜ້າຂອງມັນຖືກປະດັບຢ່າງງາມ: ມີເສົາຄໍາທີ່ຝັງອັນມະນີອັນນ່າຊົມ ມີເຄື່ອງໝາຍຮູບພະວົງວົວໃຫຍ່ (ວຣິສະພະ) ແລະມີທຸງຂາວສະຫວ່າງດັ່ງເມກປະກາຍຢູ່ເທິງສຸດ।

Verse 18

रत्नकंचुकगुप्तांगैश्चित्रवेत्रकपाणिभिः । अधिष्ठितमहाद्वारमप्रधृष्यैर्गुणेश्वरैः

ປະຕູໃຫຍ່ນັ້ນຖືກປົກປ້ອງໂດຍຫົວໜ້າຜູ້ຕິດຕາມພຣະສິວະ (ຄຸນເອສະວະຣະ) ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ. ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາຖືກປົກຄຸມດ້ວຍເກາະອັນມະນີ ແລະຖືຄທາຫຼາກສີອັນພິສົດໃນມື।

Verse 19

मृदंगतालगीतादिवेणुवीणाविशारदैः । विदग्धवेषभाषैश्च बहुभिः स्त्रीजनैर्वृतम्

ບ່ອນນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍສະຕຣີຫຼາຍຄົນ ຜູ້ຊໍານານໃນກອງມຣິດັງກະ, ຈັງຫວະຕາລະ, ການຂັບຮ້ອງ, ແລະສິລະປະຂອງຂຸ່ຍແລະວີນາ. ພວກນາງແຕ່ງກາຍປະນີດ ແລະເວົ້າຈາສຸພາບມີວັດທະນະທໍາ।

Verse 20

आरुरोह महादेवी सह प्रियसखीजनैः । चामारव्यञ्जनं तस्या वज्रदंडमनोहरे

ພຣະມະຫາເທວີໄດ້ຂຶ້ນປະທັບເທິງພາຫະນະ/ສາລີກາ ພ້ອມກັບຫມູ່ສະຫາຍຍິງອັນເປັນທີ່ຮັກ. ສໍາລັບພຣະນາງ ມີຈາມາຣາຫາງຍັກທີ່ພັດຢ່າງງາມ ດ້ວຍດ້າມຈັບອັນນ່າຫຼົງໄຫຼດັ່ງວັຊຣະ.

Verse 21

गृहीत्वा रुद्रकन्ये द्वे विवीजतुरुभे शुभे । तदाचामरयोर्मध्ये देव्या वदनमाबभौ

ແລ້ວບຸດຣີຂອງຣຸດຣະສອງນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ຈັບຈາມາຣາຂຶ້ນພັດຢ່າງອ່ອນໂຍນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ລະຫວ່າງຈາມາຣາທັງສອງ ໃບໜ້າອັນຮັດສະມີຂອງພຣະເທວີກໍສ່ອງປະກາຍຢ່າງສົງ່າງາມ.

Verse 22

अन्योन्यं युध्यतोर्मध्ये हंसयोरिव पंकजम् । छत्रं शशिनिभं तस्याश्चूडोपरि सुमालिनी

ເມື່ອຈາມາຣາທັງສອງແກວ່ງປະລະກັນດັ່ງກໍາລັງຕໍ່ສູ້ ໃນກາງການປະລະນັ້ນ ດັ່ງດອກບົວຢູ່ລະຫວ່າງຫົງສອງຕົວ ມີຮົ່ມອັນສະຫງ່າງາມສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ ປາກົດເທິງມວຍຜົມຂອງພຣະນາງ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາ.

Verse 23

धृतमुक्तापरिक्षिप्तं बभार प्रेमनिर्भरा । तच्छत्रमुज्ज्वलं देव्या रुरुचे वदनोपरि

ພຣະເທວີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ໄດ້ຊົງຖືຮົ່ມອັນສະຫວ່າງນັ້ນ ທີ່ປະດັບດ້ວຍສາຍໄຂ່ມຸກ. ຮົ່ມອັນສ່ອງປະກາຍນັ້ນ ງາມສະຫງ່າຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງພຣະນາງ.

Verse 24

उपर्यमृतभांडस्य मंडलं शशिनो यथा । अथ चाग्रे समासीना सुस्मितास्या शुभावती

ດັ່ງດວງຈັນເປັນວົງກົມປາກົດເທິງພາຊະນະແຫ່ງອະມຣິຕ, ນາງໄດ້ນັ່ງຢູ່ຂ້າງໜ້າ—ເປັນມົງຄຸນ ໃບໜ້າສະຫວ່າງດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ។

Verse 25

अक्षद्यूतविनोदेन रमयामास वै सतीम् । सुयशाः पादुके देव्याश्शुभे रत्नपरिष्कृते

ດ້ວຍຄວາມສະໜຸກສະໜານໃນການຫຼິ້ນລູກເຕົ໋າ ແລະກິລາ, ຜູ້ມີກຽດສູງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະນາງສະຕີຊື່ນບານ. ຄູ່ຮອງເທົ້າອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະເທວີ ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີງາມ ເປັນທີ່ເລື່ອງລືອດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນດີເລີດ.

Verse 26

स्तनयोरंतरे कृत्वा तदा देवीमसेवतः । अन्या कांचनचार्वंगी दीप्तं जग्राह दर्पणम्

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ເຂົາໄດ້ວາງມັນໄວ້ລະຫວ່າງອົງອົບຂອງພຣະເທວີ ແລະຮັບໃຊ້ພຣະນາງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ໃນຂະນະດຽວກັນ ສາວອີກຄົນໜຶ່ງ—ຜິວດັ່ງຄໍາ ແລະອວຍວະງາມ—ໄດ້ຢືນຢັນຈັບກະຈົກທີ່ສ່ອງປະກາຍ.

Verse 27

अपरा तालवृन्तं च परा तांबूलपेटिकाम् । काचित्क्रीडाशुकं चारु करे ऽकुरुत भामिनी

ຄົນໜຶ່ງຖືພັດໃບຕານ, ອີກຄົນໜຶ່ງຖືກ່ອງຕໍາບູນ (ກ່ອງໝາກພູ), ແລະຍັງມີນາງຜູ້ງາມອີກຄົນໜຶ່ງຈັບນົກແກ້ວນ້ອຍອັນນ່າຮັກເພື່ອຫຼິ້ນໄວ້ໃນມື—ແຕ່ລະຄົນຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມອ່ອນຊ້ອຍງາມ.

Verse 28

काचित्तु सुमनोज्ञानि पुष्पाणि सुरभीणि च । काचिदाभरणाधारं बभार कमलेक्षणा

ນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ຄົນໜຶ່ງ ຖືດອກໄມ້ຫອມຫວານນ່າຊື່ນໃຈ; ອີກນາງໜຶ່ງ ຖືຖາດພ້ອມຖານ ເພື່ອວາງເຄື່ອງປະດັບ।

Verse 29

काचिच्च पुनरालेपं सुप्रसूतं शुभांजनम् । अन्याश्च सदृशास्तास्ता यथास्वमुचितक्रियाः

ບາງນາງອີກ ຈັດເຮັດນ້ຳຫອມລູບກາຍ ແລະ ອັນຊະນະມົງຄຸນສຳລັບດວງຕາ; ນາງອື່ນໆກໍເຊັ່ນກັນ ແຕ່ລະຄົນປະຕິບັດພິທີ ແລະ ການຮັບໃຊ້ຕາມໜ້າທີ່ຂອງຕົນ।

Verse 30

आवृत्त्या तां महादेवीमसेवंत समंततः । अतीव शुशुभे तासामंतरे परमेश्वरी

ພວກນາງໄດ້ວົງລ້ອມມະຫາເທວີນັ້ນ ແລະ ຮັບໃຊ້ບູຊາຈາກທຸກດ້ານ; ພຣະເທວີສູງສຸດ ຜູ້ຢືນຢູ່ກາງພວກນາງ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າງາມເຫນືອປະມານ.

Verse 31

तारापरिषदो मध्ये चंद्रलेखेव शारदी । ततः शंखसमुत्थस्य नादस्य समनंतरम्

ໃນກາງສະພາແຫ່ງດາວທັງຫຼາຍ ນາງສ່ອງສະຫວ່າງເຫມືອນເດືອນເສັ້ນໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນອັນແຈ້ງໃສ. ແລ້ວທັນທີນັ້ນ ກໍໄດ້ຍິນສຽງກັງວານທີ່ເກີດຈາກສັງຂ໌.

Verse 32

प्रास्थानिको महानादः पटहः समताड्यत । ततो मधुरवाद्यानि सह तालोद्यतैस्स्वनैः

ໃນເວລາອອກເດີນທາງ ກອງປະຫາ (ກອງໃຫຍ່) ທີ່ມີສຽງກັງວານຖືກຕີ. ຈາກນັ້ນ ດົນຕີອັນຫວານໄພເພາະກໍດັງຂຶ້ນ ພ້ອມກັບສຽງກະທົບຂອງສາຍສິ່ງ (ສິ່ງຕີ) ທີ່ຍົກຂຶ້ນຕີຕາມຈັງຫວະ.

Verse 33

अनाहतानि सन्नेदुः काहलानां शतानि च । सायुधानां गणेशानां महेशसमतेजसाम्

ແມ່ນວ່າບໍ່ມີໃຜຕີ ແຕ່ແກຣງສົງຄາມນັບຮ້ອຍກໍດັງຂຶ້ນເອງ; ໝູ່ກອງພະຄະເນຊາຜູ້ຖືອາວຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະເຈດສະເໝີພຣະມະເຫສະ ໄດ້ຊຸມນຸມດ້ວຍພະລັງອັນໃຫຍ່.

Verse 34

सहस्राणि शतान्यष्टौ तदानीं पुरतो ययुः । तेषां मध्ये वृषारूढो गजारूढो यथा गुरुः

ໃນເວລານັ້ນ ແປດແສນຄົນໄດ້ເດີນອອກໄປຢູ່ດ້ານໜ້າ. ທ່າມກາງພວກເຂົາມີຜູ້ຂີ່ງົວຢູ່—ດຸດດັ່ງຄູອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ປານດັ່ງນັ່ງຢູ່ເທິງຊ້າງ ສູງສົງດ້ວຍສິຣິມະຫິມາ.

Verse 35

जगाम गणपः श्रीमान् सोमनंदीश्वरार्चितः । देवदुंदुभयो नेदुर्दिवि दिव्यसुखा घनाः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຄະນະປະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ (ຄະເນຊາ) ໄດ້ເດີນທາງຈາກໄປ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຄວນຄ່າໂດຍ ໂສມະ, ນັນດີ ແລະ ອີສະວະຣະ. ໃນສະຫວັນ ກອງກະດິ່ງທິບດັງກ້ອງ ແລະເມກໄດ້ຫຼົ່ນຝົນທິບອັນໃຫ້ຄວາມສຸກ.

Verse 36

ननृतुर्मुनयस्सर्वे मुमुदुः सिद्धयोगिनः । ससृजुः पुष्पवृष्टिं च वितानोपरि वारिदाः

ບັນດາມຸນີທັງຫມົດໄດ້ຟ້ອນລຳ ແລະບັນດາໂຍຄີຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ກໍຍິນດີປິຕິ. ແມ່ນແຕ່ເມກຜູ້ນຳຝົນກໍຫຼົ່ນຝົນດອກໄມ້ເທິງພະວິຫານຜ້າຄຸມ—ເປັນນິມິດມົງຄຸນປະກາດພຣະກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະການຍົກຈິດວິນຍານໃນພຣະສະນິດ.

Verse 37

तदा देवगणैश्चान्यैः पथि सर्वत्र संगता । क्षणादिव पितुर्गेहं प्रविवेश महेश्वरी

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະນາງມະເຫສະວະຣີ ໄດ້ມີຫມູ່ເທວະອື່ນໆມາຮ່ວມຕາມທາງທຸກແຫ່ງ ແລະໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ເຮືອນຂອງບິດາຂອງນາງ ດັ່ງກັບໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາດຽວ.

Verse 38

तां दृष्ट्वा कुपितो दक्षश्चात्मनः क्षयकारणात् । तस्या यवीयसीभ्यो ऽपि चक्रे पूजाम सत्कृताम्

ເມື່ອເຫັນນາງ ທ່ານດັກສະໂກດເຄືອງ ເພາະເຫັນວ່ານາງເປັນເຫດໃຫ້ຕົນເສື່ອມຖອຍ. ແຕ່ກໍຍັງຈັດການບູຊາຢ່າງເປັນພິທີ ພ້ອມກຽດຕິຍົດ ແມ່ນແຕ່ແກ່ນ້ອງສາວທີ່ອ່ອນກວ່າຂອງນາງດ້ວຍ.

Verse 39

तदा शशिमुखी देवी पितरं सदसि स्थितम् । अंबिका युक्तमव्यग्रमुवाचाकृपणं वचः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະນາງອັມບິກາ ຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະບິດາຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນສະພາ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ເໝາະສົມ ສະຫງົບ ແລະສົງ່າງາມ।

Verse 40

देव्युवाच । ब्रह्मादयः पिशाचांता यस्याज्ञावशवर्तिनः । स देवस्सांप्रतं तात विधिना नार्चितः किल

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຮັກ, ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ຈົນເຖິງພວກປິສາດ, ທຸກຜູ້ລ້ວນຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນ ບັດນີ້ກັບບໍ່ຖືກບູຊາຕາມວິທີ ແລະພິທີອັນຖືກຕ້ອງ”។

Verse 41

तदास्तां मम ज्यायस्याः पुत्र्याः पूजां किमीदृशीम् । असत्कृतामवज्ञाय कृतवानसि गर्हितम्

“ບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງວ່າ ເຈົ້າໄດ້ບູຊາລູກສາວຂອງພີ່ສາວໃຫຍ່ຂອງຂ້າແນວໃດ. ໂດຍການບໍ່ໃຫ້ກຽດ ແລະດູໝິ່ນນາງ, ເຈົ້າໄດ້ກະທຳການອັນນ່າຕຳນິ.”

Verse 42

एवमुक्तो ऽब्रवीदेनां दक्षः क्रोधादमर्षितः । त्वत्तः श्रेष्ठा विशिष्टाश्च पूज्या बालाः सुता मम

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ, ທັກສະ ໂກດແຄ້ນ ແລະອົດກັ້ນບໍ່ໄດ້, ຈຶ່ງກ່າວກັບນາງວ່າ: “ລູກສາວນ້ອຍໆຂອງຂ້າ ສູງສົ່ງກວ່າເຈົ້າ, ໂດດເດັ່ນກວ່າ, ແລະຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖື.”

Verse 43

तासां तु ये च भर्तारस्ते मे बहुमता मुदा । गुनैश्चाप्यधिकास्सर्वैर्भर्तुस्ते त्र्यंबकादपि

ແຕ່ບັນດາສາມີຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້ານັບຖືຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ໂດຍຄຸນທຳທັງປວງ ພວກເຂົາຍັງເຫນືອກວ່າສາມີຂອງຕົນ ຄື ຕຣຽມບະກະ (ພຣະສິວະ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 44

स्तब्धात्मा तामसश्शर्वस्त्वमिमं समुपाश्रिता । तेन त्वामवमन्ये ऽहं प्रतिकूलो हि मे भवः

ເຈົ້າໄດ້ໄປພຶ່ງພາ ສາຣະວະ (Śarva) ຜູ້ຈິດແຂງ ແລະເປັນຕາມະສະ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງດູໝິ່ນເຈົ້າ; ເພາະ ພະວະ (Bhava) ແທ້ໆແລ້ວເປັນປະປັກຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 45

तथोक्ता पितरं दक्षं क्रुद्धा देवी तमब्रवीत् । शृण्वतामेव सर्वेषां ये यज्ञसदसि स्थिताः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີເກີດຄວາມໂກດ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຕໍ່ພໍ່ຂອງນາງ ຄື ດັກສະ ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນທີ່ຢືນຢູ່ໃນສະພາຍັດນະ ກຳລັງຟັງຢູ່.

Verse 46

अकस्मान्मम भर्तारमजाताशेषदूषणम् । वाचा दूषयसे दक्ष साक्षाल्लोकमहेश्वरम्

ໂອ ດັກສະ, ໂດຍບໍ່ມີເຫດ ເຈົ້າກ່າວດ້ວຍວາຈາດູຖູກສາມີແລະພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ—ຜູ້ບໍ່ເຄີຍມີມົນທິນໃດໆ—ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະມະຫາເທວະ ມະເຫສວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ.

Verse 47

विद्याचौरो गुरुद्रोही वेदेश्वरविदूषकः । त एते बहुपाप्मानस्सर्वे दंड्या इति श्रुतिः

ຜູ້ລັກຂໂມຍວິຊາອັນສັກສິດ, ຜູ້ທໍລະຍົດຄູບາອາຈານ, ແລະຜູ້ກ່າວຮ້າຍຈອມເຈົ້າແຫ່ງເວດາ—ຄົນເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນໜັກໄປດ້ວຍບາບຫຼາຍປະການ. ສຣຸຕິກ່າວວ່າ ທຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຄວນຖືກລົງໂທດ.

Verse 48

तस्मादत्युत्कटस्यास्य पापस्य सदृशो भृशम् । सहसा दारुणो दंडस्तव दैवाद्भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງນີ້ຂອງເຈົ້າ ການລົງໂທດອັນຮ້າຍແຮງສົມຄວນ ຕາມກົດແຫ່ງວາສະນາ ຈະຕົກມາຫາເຈົ້າຢ່າງກະທັນຫັນ।

Verse 49

त्वया न पूजितो यस्माद्देवदेवस्त्रियंबकः । तस्मात्तव कुलं दुष्टं नष्टमित्यवधारय

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບູຊາ ພຣະຕຣິຍຳບະກະ (Tryambaka) ຜູ້ເປັນເທວະເທວະ ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແນ່ນອນວ່າ ຕະກູນຂອງເຈົ້າໄດ້ເສື່ອມຊົ່ວ ແລະຖືກກຳນົດໃຫ້ພິນາດ।

Verse 50

इत्युक्त्वा पितरं रुष्टा सती संत्यक्तसाध्वसा । तदीयां च तनुं त्यक्त्वा हिमवंतं ययौ गिरिम्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະຕີໂກດຕໍ່ພໍ່ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ ໄດ້ລະທິ້ງກາຍຂອງສາຍຕະກູນນັ້ນ ແລ້ວໄປສູ່ພູຫິມະວັນ।

Verse 51

स पर्वतपरः श्रीमांल्लब्धपुण्यफलोदयः । तदर्थमेव कृतवान् सुचिरं दुश्चरं तपः

ພຣະອົງນັ້ນມີໃຈມຸ່ງໄປທີ່ພູເປັນບ່ອນສັກສິດ ສະຫງ່າງາມດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນ ແລະຜົນບຸນເກົ່າພຶ້ງຜຸດຂຶ້ນ ຈຶ່ງປະຕິບັດຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງຍາກຍິ່ງ ນານຫຼາຍ ເພື່ອເປົ້າໝາຍນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 52

तस्मात्तमनुगृह्णाति भूधरेश्वरमीश्वरी । स्वेच्छया पितरं चक्रे स्वात्मनो योगमायया

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີອີສະວະຣີ ໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ ພູທະເຣສະວະຣະ; ແລະດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງນາງເອງ ໂດຍຍົກມາຍາອັນເປັນຕົນຕົວຂອງນາງ ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານນັ້ນເປັນພໍ່ຂອງນາງ।

Verse 53

यदा गता सती दक्षं विनिंद्य भयविह्वला । तदा तिरोहिता मंत्रा विहतश्च ततो ऽध्वरः

ເມື່ອສະຕີໄດ້ຈາກໄປ ຫຼັງຈາກຕຳນິດັກສະ ດ້ວຍໃຈສັ່ນຢ້ານ ໃນຂະນະນັ້ນ ມັນຕຣາທັງຫຼາຍກໍຖືກປິດບັງ ແລະນັບແຕ່ນັ້ນ ພິທີບູຊາ (ອັດວະຣະ) ຖືກຂັດຂວາງ ແລະພັງທະລາຍ।

Verse 54

तदुपश्रुत्य गमनं देव्यास्त्रिपुरुमर्दनः । दक्षाय च ऋषिभ्यश्च चुकोप च शशाप तान्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວການເດີນທາງຈາກໄປຂອງພຣະເທວີ ຕຣິປຸຣຸມັຣດະນະ (ພຣະສິວະ) ກໍໂກດກະຫນັກ ໂກດຕໍ່ດັກສະ ແລະບັນດາລຶສີດ້ວຍ ແລ້ວໄດ້ປະກາດຄຳສາບແຊ່ງໃສ່ພວກເຂົາ।

Verse 55

यस्मादवमता दक्षमत्कृते ऽनागसा सती । पूजिताश्चेतराः सर्वाः स्वसुता भर्तृभिः सह

ເນື່ອງຈາກສະຕີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຖືກດັກສະດູຖູກຕາມໃຈຂອງເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ດັ່ງນັ້ນບຸດສາວອື່ນໆທັງໝົດຂອງເຂົາ ພ້ອມດ້ວຍສາມີ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາຢ່າງສົມຄວນ (ແທນ).

Verse 56

वैवस्वते ऽंतरे तस्मात्तव जामातरस्त्वमी । उत्पत्स्यंते समं सर्वे ब्रह्मयज्ञेष्वयोनिजाः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັຍວັສວະຕະມັນວັນຕະຣະ ລູກເຂີຍຂອງເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ຈະປາກົດຂຶ້ນພ້ອມກັນທັງໝົດ—ເປັນ «ອະໂຍນິຊາ» (ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ)—ໃນພິທີບູຊາພຣະພຣະຫມາ (ພຣະຫມະຍັດ) ອັນສັກສິດ. ໂດຍການປາກົດອັນເທວະນີ້ ພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າຈະຄ່ອຍໆຄລີ່ຄາຍ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງທັມມະ ແລະ ໃຫ້ດວງຈິດສຸກງອມໄປສູ່ໂມກສະ.

Verse 57

भविता मानुषो राजा चाक्षुषस्य त्वमन्वये । प्राचीनबर्हिषः पौत्रः पुत्रश्चापि प्रचेतसः

«ເຈົ້າຈະເກີດເປັນກະສັດມະນຸດ ໃນສາຍສະກຸນຂອງຈາກຊຸສະ. ເຈົ້າຈະເປັນຫຼານຂອງປຣາຈີນະບັຣຫິສ ແລະ ເປັນບຸດຂອງປຣະເຈຕະສ» ເຊິ່ງກ່າວໄວ້.

Verse 58

अहं तत्रापि ते विघ्नमाचरिष्यामि दुर्मते । धर्मार्थकामयुक्तेषु कर्मस्वपि पुनः पुनः

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍຕາມ ໂອ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຂ້າຈະສ້າງອຸປະສັກໃຫ້ເຈົ້າຊ້ຳໆ ແມ່ນແຕ່ໃນການກະທຳທີ່ມຸ່ງຫາ ທັມມະ, ອັດຖະ ແລະ ກາມະ ກໍຕາມ।

Verse 59

तेनैवं व्याहृतो दक्षो रुद्रेणामिततेजसा । स्वायंभुवीं तनुं त्यक्त्वा पपात भुवि दुःखितः

ເມື່ອຖືກຣຸດຣະ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ກ່າວຕັກເຕືອນແບບນັ້ນ ດັກສະ ໄດ້ລະທິ້ງສະພາບກາຍສະວາຍັມພູວະ (ພຣະປຣະຊາປະຕິຜູ້ເກີດເອງ) ແລ້ວລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 60

ततः प्राचेतसो दक्षो जज्ञे वै चाक्षुषे ऽन्तरे । प्राचीनबर्हिषः पौत्रः पुत्रश्चैव प्रचेतसाम्

ຈາກນັ້ນ ໃນມັນວັນຕະຣະຂອງ ຈາກຊຸສະ (Cākṣuṣa) ດັກຊະ—ຜູ້ເກີດຈາກປຣະເຈຕະສະ—ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນແທ້. ທ່ານເປັນຫຼານຂອງ ປຣາຈີນະບັຣຫິສ ແລະເປັນບຸດຂອງປຣະເຈຕະສະດ້ວຍ।

Verse 61

भृग्वादयो ऽपि जाता वै मनोर्वैवस्वतस्य तु । अंतरे ब्रह्मणो यज्ञे वारुणीं बिभ्रतस्तनुम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະລິສີພຣຶກຄຸ ແລະ ລິສີອື່ນໆ ກໍເກີດໃນຍຸກຂອງ ໄວວັສວະຕະມະນຸ—ໃນຊ່ວງຄັ້ນຂອງຍັດຍະຂອງພຣະພຣະຫມາ—ເມື່ອທ່ານນັ້ນຊົງຮູບເປັນ ວາຣຸນີ।

Verse 62

तदा दक्षस्य धर्मार्थं यज्ञे तस्य दुरात्मनः । महेशः कृतवान्विघ्नं मना ववस्वते सति

ໃນເວລານັ້ນ ເພື່ອຄ້ຳຈຸນທຳມະອັນແທ້ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກໃນຍັດຍະຂອງ ດັກຊະ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ—ໂດຍພຣະປະສົງພຽງຢ່າງດຽວ ໃນຂະນະທີ່ ວິວັສວັດ (ພຣະອາທິດ) ເບິ່ງຢູ່।