अर्धनारीश्वरप्रादुर्भावः (Manifestation of Ardhanārīśvara and the Impulse for Procreative Creation)
ອັດທະຍາ 15 ອະທິບາຍວິກິດໃນຍຸກແຫ່ງການສ້າງໂລກ: ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງສັດທັງຫຼາຍແລ້ວ ແຕ່ບໍ່ເພີ່ມພູນ. ພຣະອົງຄິດຈະຕັ້ງ maithunajā sṛṣṭi (ການສ້າງໂດຍການສືບພັນທາງເພດ) ແຕ່ທຳບໍ່ໄດ້ ເນື່ອງຈາກຫຼັກການຝ່າຍຍິງຍັງບໍ່ປາກົດຈາກ ອີສະວະຣະ. ຈຶ່ງຕັດສິນໃຈເຂົ້າເຝົ້າພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ເພາະບໍ່ມີ prasāda (ພຣະກະລຸນາ) ການເພີ່ມພູນຈະບໍ່ເກີດ. ພຣະພຣະຫມາບຳເນັດຕະປະສະຢ່າງແຮງກ້າ ພ້ອມສະມາທິໃນ ພາຣາ-ຊັກຕິ ອັນລະອຽດສູງສຸດ—ອະນັນຕະ, ບໍລິສຸດ, ເກີນກຸນ ແລະ ເກີນຄວາມຄິດ, ຢູ່ໃກ້ອີສະວະຣະເສມອ. ພຣະສິວະພໍໃຈ ຈຶ່ງປາກົດເປັນ ອັດທະນາຣີສະວະຣະ ຮູບທີ່ຮວມຫຼັກຊາຍ-ຍິງເປັນໜຶ່ງ. ຄຳສອນຊີ້ວ່າ ຄວາມຫຼາກຫຼາຍແຫ່ງການກຳເນີດ ຕ້ອງອາໄສການເປີດເຜີຍຄູ່ສິວະ-ຊັກຕິ ໃນພຣະອົງອັນບໍ່ສອງ ແລະ ຕະປະສະນຳໄປສູ່ການປາກົດພຣະອົງ ບໍ່ແມ່ນພຽງການສ້າງແບບກົນໄກ.
Shlokas
Verse 1
वायुरुवाच । यदा पुनः प्रजाः सृष्टा न व्यवर्धन्त वेधसः । तदा मैथुनजां सृष्टिं ब्रह्मा कर्तुममन्यत
ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອປະຊາທີ່ຜູ້ຈັດລະບຽບ (ເວທະສະ, ພຣະພຣະຫມາ) ສ້າງໄວ້ ຍັງບໍ່ເພີ່ມພູນ, ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຄິດຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງທີ່ເກີດຈາກການຮ່ວມເພດ (ໄມຖຸນະຈາ), ເພື່ອໃຫ້ປະຊາເພີ່ມພູນຕາມລະບຽບແຫ່ງສາກົນ.
Verse 2
न निर्गतं पुरा यस्मान्नारीणां कुलमीश्वरात् । तेन मैथुनजां सृष्टिं न शशाक पितामहः
ເນື່ອງຈາກໃນກ່ອນນັ້ນ ສາຍພົວພັນຂອງແມ່ຍິງຍັງບໍ່ໄດ້ອອກມາຈາກພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງທີ່ເກີດຈາກການຮ່ວມເພດໄດ້.
Verse 3
ततस्स विदधे बुद्धिमर्थनिश्चयगामिनीम् । प्रजानमेव वृद्ध्यर्थं प्रष्टव्यः परमेश्वर
ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ຈັດຕັ້ງປັນຍາອັນຮອບຄອບ ທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມແນ່ນອນໃນສັດຈະ. ເພື່ອປະໂຫຍດ ແລະຄວາມເຈຣິນຂອງສັດທັງຫຼາຍ, ຄວນເຂົ້າໄປຫາ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະທູນຖາມ.
Verse 4
प्रसादेन विना तस्य न वर्धेरन्निमाः प्रजाः । एवं संचिन्त्य विश्वात्मा तपः कर्तुं प्रचक्रमे
“ຖ້າບໍ່ມີພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ສັດທັງຫຼາຍທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນນີ້ ຈະບໍ່ຈະເລີນງອກງາມແທ້” ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນ ອາດຕະສາກົນ (ວິສະວາດມາ) ຈຶ່ງເລີ່ມປະຕິບັດຕະປະ (ວິນັຍອົບຮົມອັນເຂັ້ມງວດ) ເພື່ອຮັບພຣະອະນຸຄຣາະນັ້ນ.
Verse 5
तदाद्या परमा शक्तिरनंता लोकभाविनी । आद्या सूक्ष्मतरा शुद्धा भावगम्या मनोहरा
ນາງແມ່ນປະຖົມ—ພຣະພະລັງສູງສຸດ (ສັກຕິ) ອັນອະນັນຕະ ແລະເປັນບໍ່ກໍ່ເກີດຂອງໂລກທັງປວງ. ປະຖົມ, ລະອຽດຍິ່ງກວ່າຄວາມລະອຽດ, ບໍລິສຸດ; ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍປັນຍາພາຍໃນ ແລະງາມຈົນໃຈຫຼົງ.
Verse 6
निर्गुणा निष्प्रपञ्चा च निष्कला निरुपप्लवा । निरंतरतरा नित्या नित्यमीश्वरपार्श्वगा
ນາງເຫນືອກວ່າກຸນະທັງສາມ, ເຫນືອກວ່າຈັກກະວານທີ່ປາກົດ; ບໍ່ມີສ່ວນ, ບໍ່ມີຄວາມປັ່ນປ່ວນ. ຕໍ່ເນື່ອງຢ່າງລຶກຊຶ້ງພາຍໃນ, ນິດຕະຍະ; ສະຖິດຄຽງຂ້າງພຣະອີສະວະຣະ (Īśvara) ຢູ່ເທື່ອນິລັນດອນ.
Verse 7
तया परमया शक्त्या भगवंतं त्रियम्बकम् । संचिन्त्य हृदये ब्रह्मा तताप परमं तपः
ໂດຍອາໄສພຣະພະລັງສູງສຸດນັ້ນ (ສັກຕິ) ເປັນທີ່ພຶ່ງ, ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ພິຈາລະນາໃນດວງໃຈເຖິງພຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ ຕຣິຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດຕະປະອັນສູງສຸດ ເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາ ແລະການປະກົດແຈ້ງຂອງພຣະອົງ.
Verse 8
तीव्रेण तपसा तस्य युक्तस्य परमेष्ठिनः । अचिरेणैव कालेन पिता संप्रतुतोष ह
ດ້ວຍຕະປະສາ (ການບຳເນັດພະຕະບະ) ອັນແຮງກ້າຂອງຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນວິໄນແລະສະມາທິ ພຣະບິດາຂອງທ່ານກໍພໍພຣະໄທໃນໄມ່ຊ້າ।
Verse 9
ततः केनचिदंशेन मूर्तिमाविश्य कामपि । अर्धनारीश्वरो भूत्वा ययौ देवस्स्वयं हरः
ຕໍ່ມາ ພຣະຫຣະເອງ ໂດຍອຳນາດສ່ວນໜຶ່ງ ໄດ້ເຂົ້າສະຖິດໃນຮູບໃດໜຶ່ງ ແລ້ວກາຍເປັນ ອັຣທະນາຣີສະວະຣະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຊາຍຄື່ງຍິງ—ແລະເສດັດດຳເນີນຕໍ່ໄປເປັນເທວະດາ।
Verse 10
तं दृष्ट्वा परमं देवं तमसः परमव्ययम् । अद्वितीयमनिर्देश्यमदृश्यमकृतात्मभिः
ເມື່ອເຂົາເຫັນພຣະເທວະສູງສຸດນັ້ນ—ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະຢູ່ເຫນືອຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ຝຶກຝົນຈິດໃນພາຍໃນກໍຮັບຮູ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ດຽວບໍ່ມີສອງ: ບໍ່ອາດບັນຍາຍ ແລະບໍ່ອາດເຫັນໄດ້।
Verse 11
सर्वलोकविधातारं सर्वलोकेश्वरेश्वरम् । सर्वलोकविधायिन्या शक्त्या परमया युतम्
ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມກາບນະມັດສະການພຣະອົງ ຜູ້ຈັດວາງໂລກທັງປວງ, ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າເຫນືອຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ, ແລະຜູ້ຮ່ວມປະສານກັບພຣະສັກຕິ (Śakti) ອັນສູງສຸດ ຜູ້ບັນດານແລະປົກຄອງທຸກພູມໂລກ।
Verse 12
अप्रतर्क्यमनाभासममेयमजरं ध्रुवम् । अचलं निर्गुणं शांतमनंतमहिमास्पदम्
ພຣະອົງເກີນກວ່າເຫດຜົນຈະຄາດຄະເນ, ບໍ່ມີຮູບປາກົດອັນຈຳກັດ, ບໍ່ອາດວັດໄດ້, ບໍ່ເກີດ ແລະຖາວອນ. ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ, ພົ້ນຈາກຄຸນະ (guṇa) ທັງສາມ, ສະງົບສັນຕິຢ່າງຍິ່ງ—ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງມະຫິມາອັນອະນັນຕະ।
Verse 13
सर्वगं सर्वदं सर्वसदसद्व्यक्तिवर्जितम् । सर्वोपमाननिर्मुक्तं शरण्यं शाश्वतं शिवम्
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະສິວະຜູ້ນິລັນດອນ—ຜູ້ແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວທຸກສິ່ງ, ຜູ້ປະທານທຸກຢ່າງ, ຜູ້ເກີນພົ້ນຈາກການປາກົດເປັນ «ມີ» ແລະ «ບໍ່ມີ», ຜູ້ພົ້ນຈາກການປຽບທຽບທັງປວງ, ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງອັນສູງສຸດຂອງສັບພະສັດທັງຫມົດ।
Verse 14
प्रणम्य दंडवद्ब्रह्मा समुत्थाय कृतांजलिः । श्रद्धाविनयसंपन्नैः श्राव्यैः संस्करसंयुतैः
ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກົ່ມກາບລົງດັ່ງໄມ້ທ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ພ້ອມປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳທີ່ຄວນແກ່ການຟັງ ອຸດົມດ້ວຍສັດທາແລະຄວາມຖ່ອມຕົນ ພ້ອມດ້ວຍວິໄນອັນຖືກຕ້ອງຕາມທາງສັກສິດ।
Verse 15
यथार्थयुक्तसर्वार्थैर्वेदार्थपरिबृंहितैः । तुष्टाव देवं देवीं च सूक्तैः सूक्ष्मार्थगोचरैः
ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນທີ່ທຸກຄວາມໝາຍແທ້ ແລະເໝາະສົມ—ອຸດົມດ້ວຍນັຍຂອງພຣະເວດ ແລະເຂົ້າເຖິງອະທິບາຍທາງວິນຍານອັນລະອຽດ—ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນທັງພຣະອົງຊິວະ ພຣະປະຕິສູງສຸດ ແລະພຣະເທວີ ຊັກຕິອັນບໍ່ອາດແຍກຈາກພຣະອົງໄດ້.
Verse 16
ब्रह्मोवाच । जय देव महादेव जयेश्वर महेश्वर । जय सर्वगुण श्रेष्ठ जय सर्वसुराधिप
ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: «ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ມະຫາເທວະ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ມະເຫສະວະຣະ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຄຸນທັງປວງ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຈອມອະທິປະໄຕແຫ່ງເທວະທັງຫມົດ»
Verse 17
जय प्रकृति कल्याणि जय प्रकृतिनायिके । जय प्रकृतिदूरे त्वं जय प्रकृतिसुन्दरि
«ຊະນະແດ່ເຈົ້າ ໂອ ປຣະກຣິຕິຜູ້ເປັນມົງຄຸນ; ຊະນະແດ່ເຈົ້າ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນຈອມນາຍແຫ່ງປຣະກຣິຕິ. ຊະນະແດ່ເຈົ້າ ຜູ້ຢືນຢູ່ເຫນືອປຣະກຣິຕິ; ຊະນະແດ່ເຈົ້າ ໂອ ຄວາມງາມທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງແມ່ນແຕ່ຜ່ານປຣະກຣິຕິ»
Verse 18
जयामोघमहामाय जयामोघ मनोरथ । जयामोघमहालील जयामोघमहाबल
ຊະນະແດ່ມະຫາມາຍາຜູ້ບໍ່ເຄີຍຜິດພາດໃນພະລັງ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເຄີຍຜິດຫວັງ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ ຜູ້ມີລີລາອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ ຜູ້ມີພະລັງອັນສູງສຸດ.
Verse 19
जय विश्वजगन्मातर्जय विश्वजगन्मये । जय विश्वजगद्धात्रि जय विश्वजगत्सखि
ຊະນະແດ່ພຣະແມ່ແຫ່ງສາກົນທັງປວງ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມແລະເປັນສາກົນນີ້. ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນມິດ ແລະຜູ້ນຳທາງໃກ້ຊິດຂອງໂລກ.
Verse 20
जय शाश्वतिकैश्वर्ये जय शाश्वतिकालय । जय शाश्वतिकाकार जय शाश्वतिकानुग
ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີອຳນາດອັນນິລັນດອນ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງອັນຖາວອນ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນເຫນືອການເວລາ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ຕາມຄຸ້ມຄອງຜູ້ພັກພິງຢ່າງເມດຕາ ເປັນພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນໃຈ.
Verse 21
जयात्मत्रयनिर्मात्रि जयात्मत्रयपालिनि । जयात्मत्रयसंहर्त्रि जयात्मत्रयनायिके
ຊະນະແດ່ພຣະແມ່ຜູ້ສ້າງສາມອັດຕາ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ຄ້ຳຈຸນສາມອັດຕານັ້ນ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖອນຄືນສາມອັດຕານັ້ນ; ຊະນະແດ່ພຣະນາຍິກາ ຜູ້ນຳສູງສຸດແຫ່ງສາມອັດຕາ.
Verse 22
जयावलोकनायत्तजगत्कारणबृंहण । जयोपेक्षाकटाक्षोत्थहुतभुग्भुक्तभौतिक
ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍສາຍພຣະເນດອັນມີໄຊ ຈັກກະວານຖືກຄ້ຳຈຸນ ແລະຫຼັກເຫດປັດໃຈຖືກຂະຫຍາຍ. ຈາກການຊຳເລີຍຫຼືການເບິ່ງຂ້າງໆອັນມີໄຊຂອງພຣະອົງ ເກີດໄຟຜູ້ກິນທຸກສິ່ງ; ແລະໂລກແຫ່ງຄວາມເພີດເພີນທາງວັດຖຸທັງປວງຖືກ “ກິນ” ຄືຖືກຫຍໍ້ລົງແລະຖືກຄອບງຳໂດຍພຣະອຳນາດນັ້ນ.
Verse 23
जय देवाद्यविज्ञेये स्वात्मसूक्ष्मदृशोज्ज्वले । जय स्थूलात्मशक्त्येशेजय व्याप्तचराचरे
ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ສູງສຸດກໍຍັງຮູ້ບໍ່ເຖິງ, ແຕ່ສ່ອງສະຫວ່າງໃນສາຍຕາອັນລະອຽດຂອງອາດຕະ. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພະລັງງານທີ່ຄຸ້ມຄອງຊີວິດມີຮ່າງ. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.
Verse 24
जय नामैकविन्यस्तविश्वतत्त्वसमुच्चय । जयासुरशिरोनिष्ठश्रेष्ठानुगकदंबक
ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ນາມດຽວຂອງພຣະອົງຮວບຮວມ ແລະສະຖາປະນາບັນດາຕັດຕະວະທັງປວງໃນຈັກກະວານ. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ຢືນເທິງສີສະອະສຸຣະ ແລະມີຫມູ່ສາວົກຜູ້ຈົ່ງຮັກອັນປະເສີດຄອບລ້ອມ.
Verse 25
जयोपाश्रितसंरक्षासंविधानपटीयसि । जयोन्मूलितसंसारविषवृक्षांकुरोद्गमे
ໂອ ພຣະພະລັງອັນນຳໄຊ—ພຣະອົງຊຳນານຢ່າງສູງໃນການຈັດວາງການຄຸ້ມຄອງແກ່ຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາອາໄສ. ພຣະອົງແມ່ນການເກີດຂຶ້ນເອງ ດັ່ງຫນໍ່ອ່ອນທີ່ຜຸດຂຶ້ນ ເມື່ອໄຊຊະນະຖອນຮາກຕົ້ນໄມ້ພິດແຫ່ງສັງສານ.
Verse 26
जय प्रादेशिकैश्वर्यवीर्यशौर्यविजृंभण । जय विश्वबहिर्भूत निरस्तपरवैभव
ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ການປາກົດຕາມຖິ່ນຖານຂອງພຣະອົງ ຂະຫຍາຍເປັນອຳນາດ ພະລັງ ແລະວິລະກຳອັນກ້າຫານ. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເຫນືອກວ່າຈັກກະວານ ແລະທຳໃຫ້ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຄູ່ແຂ່ງທັງປວງສູນສິ້ນ.
Verse 27
जय प्रणीतपञ्चार्थप्रयोगपरमामृत । जय पञ्चार्थविज्ञानसुधास्तोत्रस्वरूपिणि
ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນນ້ຳອະມະຕະອັນສູງສຸດ ຂອງການນຳໃຊ້ບັນດາ “ຫ້າຫມວດ” ທີ່ຖືກສອນຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ມີຮູບເປັນບົດສັນລະເສີນ ອັນເປັນນ້ຳຫວານອະມະຕະແຫ່ງປັນຍາທີ່ແທ້ຈິງກ່ຽວກັບ “ຫ້າຫມວດ” ນັ້ນ.
Verse 28
जयति घोरसंसारमहारोगभिषग्वर । जयानादिमलाज्ञानतमःपटलचंद्रिके
ຊະນະແດ່ຈອມແພດຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ຮັກສາໂລກໃຫຍ່ອັນນ່າຢ້ານຂອງສັງສານ. ຊະນະແດ່ແສງຈັນທຣາ ຜູ້ຂັບໄລ່ຜ້າຄຸມແຫ່ງຄວາມມືດ ອັນເກີດຈາກມະລະອັນບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະ ອະວິຊາ.
Verse 29
जय त्रिपुरकालाग्ने जय त्रिपुरभैरवि । जय त्रिगुणनिर्मुक्ते जय त्रिगुणमर्दिनि
ຊະນະແດ່ພຣະນາງ ກາລະ-ໄຟ ຜູ້ເຜົາຜານ ຕຣິປຸຣະ; ຊະນະແດ່ພຣະນາງ ໄພຣະວີ ຜູ້ດຸດັນ ທີ່ຂົ່ມຂວັນ ຕຣິປຸຣະ. ຊະນະແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ພົ້ນຈາກ ສາມກຸນ; ຊະນະແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ປາບປະຫານ ສາມກຸນ.
Verse 30
जय प्रथमसर्वज्ञ जय सर्वप्रबोधिक । जय प्रचुरदिव्यांग जय प्रार्थितदायिनि
ຊະນະແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ຮູ້ທັງປວງແຕ່ເດີມ; ຊະນະແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ປຸກໃຫ້ທຸກຜູ້ຕື່ນຮູ້. ຊະນະແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ມີຮູບກາຍອັນອຸດົມດ້ວຍອະວະຍະທິບ; ຊະນະແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ປະທານພອນຕາມຄຳອະທິຖານອັນຈິງໃຈ.
Verse 31
क्व देव ते परं धाम क्व च तुच्छं च नो वचः । तथापि भगवन् भक्त्या प्रलपंतं क्षमस्व माम्
ໂອ ເທວະ, ທີ່ພຳນັກອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງຢູ່ໃສ, ແລະຖ້ອຍຄຳນ້ອຍນິດຂອງພວກເຮົາຢູ່ໃສ? ແຕ່ກໍຕາມ, ໂອ ພະຄະວານ, ຂໍພຣະອົງອະໄພໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ພູດພະລຳດ້ວຍແຕ່ຄວາມພັກດີ.
Verse 32
विज्ञाप्यैवंविधैः सूक्तैर्विश्वकर्मा चतुर्मुखः । नमश्चकार रुद्राय रद्राण्यै च मुहुर्मुहुः
ເມື່ອໄດ້ທູນວິນຍາບັດດ້ວຍຖ້ອຍຄຳສັນລະເສີນແບບນີ້ແລ້ວ, ວິສະວະກັມມາ—ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ຜູ້ສ້າງ—ໄດ້ກົ້ມນົບບູຊາຊ້ຳໆ ແດ່ພຣະຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະ ພຣະຣຸດຣານີ (ພຣະປາຣະວະຕີ) ໂດຍຍອມຮັບພຣະອົງເປັນອົງສູງສຸດ ແລະສັກຕິຜູ້ປະທານພຣະຄຸນ.
Verse 33
इदं स्तोत्रवरं पुण्यं ब्रह्मणा समुदीरितम् । अर्धनारीश्वरं नाम शिवयोर्हर्षवर्धनम्
ນີ້ແມ່ນສະໂຕດຣະອັນປະເສີດ ແລະບຸນຍະອັນບໍລິສຸດ ທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ. ມັນມີນາມວ່າ “ອັດທະນາຣີອີສະວະຣະ” ແລະເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຍິນດີແກ່ທັງສອງ—ພຣະສິວະ ແລະພຣະປາຣະວະຕີ (ສັກຕິ).
Verse 34
य इदं कीर्तयेद्भक्त्या यस्य कस्यापि शिक्षया । स तत्फलमवाप्नोति शिवयोः प्रीतिकारणात्
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສວດບົດນີ້ດ້ວຍສັດທາ ແມ່ນແມ່ນຮຽນມາຈາກການສອນຂອງໃຜກໍຕາມ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ເພາະເປັນເຫດໃຫ້ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ (ຄູ່ເທວະ) ປິຕິຍິນດີ.
Verse 35
सकलभुवनभूतभावनाभ्यां जननविनाशविहीनविग्रहाभ्याम् । नरवरयुवतीवपुर्धराभ्यां सततमहं प्रणतोस्मि शंकराभ्याम्
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຢູ່ເປັນນິດແດ່ ສັງກະຣະທັງສອງ—ພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ—ຜູ້ອຸ້ມຊູທຸກໂລກ ແລະ ສັດທັງປວງ; ຜູ້ມີອົງຮູບເທວະທີ່ພົ້ນຈາກການເກີດແລະການດັບ; ແລະໂດຍພຣະກະຣຸນາ ຊົງຮັບຮູບເປັນບຸລຸດສູງສຸດ ແລະ ນາງສາວຜູ້ມີສິຣິ (ຄູ່ມົງຄຸນທີ່ບູຊາໃນຮູບສະຄຸນ).
Frequently Asked Questions
Brahmā’s creation stalls; he performs tapas and Śiva appears in response as Ardhanārīśvara, revealing the integrated male–female principle needed for procreative creation.
It signals that generativity is not merely biological or procedural; it requires the manifestation of Śakti and the sanction of Parameśvara—creation increases only when Śiva–Śakti polarity is revealed within the one reality.
Parā Śakti is described as subtle, pure, infinite, nirguṇa and niṣprapañca; Śiva is praised as transcendent and ineffable, yet capable of embodied revelation as Ardhanārīśvara.