मन्वन्तर-कल्प-प्रश्नोत्तरम् / Discourse on Manvantaras, Kalpas, and Re-creation

Verse 1

मुनय ऊचुः । मन्वंतराणि सर्वाणि कल्पभेदांश्च सर्वशः । तेष्वेवांतरसर्गं च प्रतिसर्गं च नो वद

ບັນດາມຸນີກ່າວວ່າ: “ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບມັນວັນຕະຣະທັງໝົດ ແລະຄວາມແຕກຕ່າງຂອງກັລປະທຸກປະການ. ແລະໃນນັ້ນ ຂໍອະທິບາຍການສ້າງກາງຄັນ ແລະການສ້າງຄືນໃໝ່ໃຫ້ພວກເຮົາດ້ວຍ.”

Verse 2

वायुरुवाच । कालसंख्याविवृत्तस्य परार्धो ब्रह्मणस्स्मृतः । तावांश्चैवास्य कालोन्यस्तस्यांते प्रतिसृज्यते

ວາຍຸກ່າວວ່າ: “ໃນການນັບເວລາ ‘ປະຣາຣດະ’ (parārdha) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນມາດຕະຖານຂອງພຣະພຣະຫມາ. ແລະຍັງມີໄລຍະເວລາອື່ນທີ່ເທົ່າກັນ; ເມື່ອສິ້ນໄລຍະນັ້ນ ການສ້າງຈະຖືກປະກາດອອກມາອີກຄັ້ງ.”

Verse 3

दिवसे दिवसे तस्य ब्रह्मणः पूर्वजन्मनः । चतुर्दशमहाभागा मनूनां परिवृत्तयः

ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ໃນວົງຈອນການປະກົດຕົວກ່ອນໜ້າຂອງພຣະພຣະຫມາ ການສືບຕໍ່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມະນຸ (Manu) ຈຳນວນ 14 ອົງ ໄດ້ໝຸນວຽນໄປຕາມລຳດັບ.

Verse 4

अनादित्वादनंतत्वादज्ञेयत्वाच्च कृत्स्नशः । मन्वंतराणि कल्पाश्च न शक्या वचनात्पृथक्

ເນື່ອງຈາກມັນບໍ່ມີຕົ້ນກໍ່, ບໍ່ມີທ້າຍ, ແລະເກີນກວ່າຈະຮູ້ໄດ້ທັງໝົດ ດັ່ງນັ້ນ ມັນວັນຕະຣະ ແລະ ກັລປະ ຈຶ່ງບໍ່ອາດນັບແຍກໂດຍຄໍາເວົ້າໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ।

Verse 5

उक्तेष्वपि च सर्वेषु शृण्वतां वो वचो मम । किमिहास्ति फलं तस्मान्न पृथक्वक्तुमुत्सहे

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເວົ້າທັງໝົດແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າຜູ້ຟັງ ຟັງຄໍາຂ້ອຍ: ທີ່ນີ້ຈະມີຜົນອັນໃດທີ່ຕ້ອງເວົ້າແຍກອອກອີກ? ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ກ້າກ່າວຜົນແຍກຕ່າງຫາກ ເພາະຄໍາສອນນີ້ເອງແມ່ນທາງໄປສູ່ພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ।

Verse 6

य एव खलु कल्पेषु कल्पः संप्रति वर्तते । तत्र संक्षिप्य वर्तंते सृष्टयः प्रतिसृष्टयः

ໃນບັນດາວົງຈອນແຫ່ງການສ້າງ ກັລປະທີ່ກໍາລັງດໍາເນີນຢູ່ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ແມ່ນກັລປະທີ່ກໍາລັງກ່າວເຖິງ. ໃນກັລປະນີ້ ການສ້າງ ແລະ ການສ້າງຄືນ ດໍາເນີນໄປໃນຮູບແບບສັງຂະເປັນຫຍໍ້।

Verse 7

यस्त्वयं वर्तते कल्पो वाराहो नाम नामतः । अस्मिन्नपि द्विजश्रेष्ठा मनवस्तु चतुर्दश

ກັລປະທີ່ກໍາລັງດໍາເນີນຢູ່ນີ້ ມີນາມວ່າ “ວາຣາຫະ ກັລປະ”. ແລະໃນກັລປະນີ້ເຊັ່ນກັນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ ມີມະນຸ 14 ອົງແທ້ໆ।

Verse 8

स्वायंभुवादयस्सप्त सप्त सावर्णिकादयः । तेषु वैवस्वतो नाम सप्तमो वर्तते मनुः

ມີມະນຸ 7 ອົງ ເລີ່ມຈາກ ສະວາຍັມພູວະ ແລະອີກ 7 ອົງ ເລີ່ມຈາກ ສາວັນນິ. ໃນພວກນັ້ນ ມະນຸທີ່ມີນາມວ່າ ໄວວັສວະຕະ ແມ່ນອົງທີ 7 ຜູ້ກໍາລັງປົກຄອງຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ।

Verse 9

मन्वंतरेषु सर्वेषु सर्गसंहारवृत्तयः । प्रायः समाभवंतीति तर्कः कार्यो विजानता

ໃນມະນວັນຕະຣະທັງໝົດ ການສ້າງແລະການລະລາຍທຳລາຍ ໂດຍທົ່ວໄປຍ້ອນກັບເກີດຄ້າຍກັນ—ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທີ່ມີປັນຍາ ຄວນໃຊ້ເຫດຜົນອັນຖືກຕ້ອງເພື່ອເຂົ້າໃຈມັນ।

Verse 10

पूर्वकल्पे परावृत्ते प्रवृत्ते कालमारुते । समुन्मूलितमूलेषु वृक्षेषु च वनेषु च

ເມື່ອກັລປະເກົ່າຫັນຜ່ານໄປ ແລະລົມແຫ່ງກາລະເວລາເລີ່ມພັດອອກ ຕົ້ນໄມ້ແລະປ່າພົງຖືກຖອນລົງ—ຮາກຖືກດຶງຂາດ ແລະກະຈາຍໄປທົ່ວ।

Verse 11

जगंति तृणवक्त्रीणि देवे दहति पावके । वृष्ट्या भुवि निषिक्तायां विवेलेष्वर्णवेषु च

ເມື່ອໄຟເທວະດາລຸກໂຊນ ສັດທັງຫຼາຍຮາວກັບວ່າປາກເຕັມດ້ວຍຫຍ້າແຫ້ງ—ຖືກເຜົາຜານ ແລະທຸກທົນ; ແລະເມື່ອຝົນຖືກຫຼັ່ງລົງໃສ່ພື້ນດິນ ທັງເມື່ອມີຮອຍແຍກໃຫຍ່ ແມ່ນກະທັ້ງໃນມະຫາສະໝຸດ (ສັດທັງປວງຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍພະລັງຂອງສະພາບນັ້ນ)។

Verse 12

दिक्षु सर्वासु मग्नासु वारिपूरे महीयसि । तदद्भिश्चटुलाक्षेपैस्तरंगभुजमण्डलैः

ເມື່ອທິດທັງປວງຈົມຢູ່ໃນນ້ຳ ແລະແຜ່ນດິນອັນໃຫຍ່ຖືກເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳທົ່ວທຸກແຫ່ງ ນ້ຳນັ້ນດ້ວຍການສັດສ່າຍອັນບໍ່ຢຸດ ແລະວົງຄື້ນດັ່ງແຂນທີ່ໂອບລ້ອມ ໄດ້ພຸ່ງຊູງ ແລະແຜ່ກະຈາຍໄປທຸກທິດ।

Verse 13

प्रारब्धचण्डनृत्येषु ततः प्रलयवारिषु । ब्रह्मा नारायणो भूत्वा सुष्वाप सलिले सुखम्

ເມື່ອການຟ້ອນຮ້າຍແຮງແຫ່ງຈັກກະວານເລີ່ມຕົ້ນ ແລະຕໍ່ມານ້ຳແຫ່ງປຣະລະຍະແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວ ພຣະພຣະຫມາ—ເມື່ອກາຍເປັນນາຣາຍະນະ—ໄດ້ນອນຫຼັບຢ່າງສະຫງົບສຸກເທິງນ້ຳນັ້ນ।

Verse 14

इमं चोदाहरन्मंत्रं श्लोकं नारायणं प्रति । तं शृणुध्वं मुनिश्रेष्ठास्तदर्थं चाक्षराश्रयम्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວມະນະຕະຣາ-ສະໂລກນີ້ ທີ່ຖວາຍແດ່ ນາຣາຍະນະ ແລ້ວ, ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ພ້ອມທັງຄວາມໝາຍ ອັນອາໄສອັກສອນອະມະຕະ (ແຫ່ງມະນະຕະຣາ).

Verse 15

आपो नारा इति प्रोक्ता आपो वै नरसूनवः । अयनं तस्य ता यस्मात्तेन नारायणः स्मृतः

“ນ້ຳ” ຖືກເອີ້ນວ່າ “ນາຣາ”; ແທ້ຈິງແລ້ວ ນ້ຳເປັນລູກຫຼານຂອງ ນະຣະ. ເນື່ອງຈາກນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນເປັນ “ອະຍະນະ”—ທີ່ພັກ/ທີ່ສະຖິດ—ຂອງພຣະອົງ, ຈຶ່ງຖືກລະລຶກນາມວ່າ “ນາຣາຍະນະ”.

Verse 16

शिवयोगमयीं निद्रां कुर्वन्तं त्रिदशेश्वरम् । बद्धांजलि पुटास्सिद्धा जनलोकनिवासिनः

ສິດທະທີ່ພຳນັກໃນ ຊະນະໂລກ ພ້ອມຝາມືປະນົມດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ສະຖິດຢູ່ໃນນິດຣາອັນເປັນສິວະໂຍກ—ເປັນການດູດຊຶມພາຍໃນ ບໍ່ແມ່ນການນອນທົ່ວໄປ.

Verse 17

स्तोत्रैः प्रबोधयामासुः प्रभातसमये सुराः । यथा सृष्ट्यादिसमये ईश्वरं श्रुतयः पुरा

ໃນຍາມອຸທອນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ປຸກພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ—ເຫມືອນດັ່ງໃນການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການສ້າງໂລກໃນອະດີດ ພຣະເວດາ (ສຣຸຕິ) ເຄີຍປຸກ ອີສະວະຣະ ດ້ວຍຄຳສັນລະເສີນ.

Verse 18

ततः प्रबुद्ध उत्थाय शयनात्तोयमध्यगात् । उदैक्षत दिशः सर्वा योगनिद्रालसेक्षणः

ແລ້ວພຣະອົງຕື່ນຂຶ້ນ ລຸກຈາກທີ່ບັນທົມ ແລະເຄື່ອນເຂົ້າໄປກາງນ້ຳ. ດ້ວຍດວງຕາທີ່ຍັງອ່ອນລ້າຈາກໂຍກນິດຣາ, ພຣະອົງໄດ້ເບິ່ງໄປທຸກທິດທາງ.

Verse 19

नापश्यत्स तदा किंचित्स्वात्मनो व्यतिरेकि यत् । सविस्मय इवासीनः परां चिंतामुपागमत्

ໃນເວລານັ້ນ ລາວບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດເລີຍທີ່ແຍກອອກຈາກອາຕະມາຂອງຕົນ. ນັ່ງຢູ່ດັ່ງຖືກຄວາມພິສົດປະຫລາດ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ການພິຈາລະນາອັນລຶກຊຶ້ງ.

Verse 20

क्व सा भगवती या तु मनोज्ञा महती मही । नानाविधमहाशैलनदीनगरकानना

ແຜ່ນດິນອັນມີພອນ ງາມນ່າຫຼົງໃຫຍ່ຫຼວງນັ້ນ ຢູ່ໃສແທ້—ທີ່ປະດັບດ້ວຍພູໃຫຍ່ຫຼາຍຊະນິດ ແມ່ນ້ຳ ເມືອງ ແລະປ່າໄມ້?

Verse 21

एवं संचिंतयन्ब्रह्मा बुबुधे नैव भूस्थितिम् । तदा सस्मार पितरं भगवंतं त्रिलोचनम्

ຄິດພິຈາລະນາຢ່າງນີ້ຊ້ຳໆ ພຣະພຣະມາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈສະພາບແທ້ ແລະຖານຮາກຂອງການດຳລົງຢູ່ໄດ້. ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງລະລຶກເຖິງພຣະບິດາ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພອນ, ຜູ້ມີສາມຕາ (ພຣະສິວະ).

Verse 22

स्मरणाद्देवदेवस्य भवस्यामिततेजसः । ज्ञातवान्सलिले मग्नां धरणीं धरणीपतिः

ໂດຍການລະລຶກເຖິງ ພະພະວະ (Bhava) ພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ແຜ່ນດິນໄດ້ຈົມຢູ່ໃຕ້ນ້ຳ.

Verse 23

ततो भूमेस्समुद्धारं कर्तुकामः प्रजापतिः । जलक्रीडोचितं दिव्यं वाराहं रूपमस्मरत्

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະປະຊາປະຕິ ປາດຖະນາຈະຍົກກູ້ແຜ່ນດິນ ຈຶ່ງລະລຶກເຖິງຮູບທິບພະອັນສັກສິດຂອງພຣະວະຣາຫະ (ໝູປ່າ) ຜູ້ເໝາະສົມກັບການລີລາໃນນ້ຳ।

Verse 24

महापर्वतवर्ष्माणं महाजलदनिःस्वनम् । नीलमेघप्रतीकाशं दीप्तशब्दं भयानकम्

ພຣະອົງມີກາຍໃຫຍ່ດັ່ງພູເຂົາມະຫາ ຮ້ອງກັງວານດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງອັນແຮງ ມືດດັ່ງເມກຝົນສີຟ້າ ແລະມີສຽງສະຫວ່າງອັນນ່າຢ້ານກົວ।

Verse 25

पीनवृत्तघनस्कंधपीनोन्नतकटीतटम् । ह्रस्ववृत्तोरुजंघाग्रं सुतीक्ष्णपुरमण्डलम्

ບ່າຂອງພຣະອົງເຕັມອຸດົມ ກົມກຽວ ແລະແນ່ນໜາມີພະລັງ; ແອວແລະສະໂພກກວ້າງ ແນ່ນໜາ ແລະຍົກສູງ. ຕົ້ນຂາແລະແຂ້ງຂາສັ້ນກົມງາມ ແລະສ່ວນດ້ານໜ້າມີເສັ້ນຮູບກົມຄົມຊັດ—ນີ້ແມ່ນຮູບອັນສົງ່າຜ່າເຜີຍທີ່ຖືກພັນລະນາ।

Verse 26

पद्मरागमणिप्रख्यं वृत्तभीषणलोचनम् । वृत्तदीर्घमहागात्रं स्तब्धकर्णस्थलोज्ज्वलम्

ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດັ່ງມະນີທັບທິມ; ດວງຕາກົມນ່າຄາລະວະແລະນ່າຢ້ານ. ກາຍໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງກົມແລະຍາວ ແລະບ່ອນຂ້າງຫູສ່ອງສະຫວ່າງ ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງແລະຕັ້ງຕົວຕົງ।

Verse 27

उदीर्णोच्छ्वासनिश्वासघूर्णितप्रलयार्णवम् । विस्फुरत्सुसटाच्छन्नकपोलस्कंधबंधुरम्

ດ້ວຍລົມຫາຍໃຈອອກແລະເຂົ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງການພິນາດສິ້ນກະລະປັນຖືກກວນໃຫ້ຫມຸນວຽນ. ແກ້ມແລະບ່າອັນງາມສົມສ່ວນຂອງພຣະອົງ ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຊຸດຊະຕາຜົມມັດອັນສະຫວ່າງວາບວາບທີ່ສັ່ນໄຫວ।

Verse 28

मणिभिर्भूषणैश्चित्रैर्महारत्नैःपरिष्कृतम् । विराजमानं विद्युद्भिर्मेघसंघमिवोन्नतम्

ຖືກປະດັບດ້ວຍມະນີຫຼາຍຊະນິດ ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນພິສົດ ຕົກແຕ່ງຢ່າງປະນີດດ້ວຍອັນມະນີລ້ຳຄ່າໃຫຍ່; ມັນຕັ້ງສູງສົງ່າ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຟ້າຜ່າໃນກຸ່ມເມກໜາແນ່ນ।

Verse 29

आस्थाय विपुलं रूपं वाराहममितं विधिः । पृथिव्युद्धरणार्थाय प्रविवेश रसातलम्

ພຣະຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ) ຮັບຮູບວາຣາຫະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ເຂົ້າໄປສູ່ຣະສາຕະລະ ເພື່ອຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນ।

Verse 30

स तदा शुशुभे ऽतीव सूकरो गिरिसंनिभः । लिंगाकृतेर्महेशस्य पादमूलं गतो यथा

ໃນເວລານັ້ນ ວາຣາຫະນັ້ນ—ຮູບດັ່ງພູເຂົາ—ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ ເມື່ອລົງໄປຮອດຖານຮາກແຫ່ງພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ຢູ່ໃນຮູບລິງຄະ।

Verse 31

ततस्स सलिले मग्नां पृथिवीं पृथिवींधरः । उद्धृत्यालिंग्य दंष्ट्राभ्यामुन्ममज्ज रसातलात्

ຕໍ່ມາ ຜູ້ທົດທຽມແຜ່ນດິນ ໄດ້ຍົກແຜ່ນດິນທີ່ຈົມໃນນ້ຳຂຶ້ນ ແລະກອດນາງດ້ວຍງາທັງສອງ ກ່ອນຈະຜຸດຂຶ້ນຈາກຣະສາຕະລະ।

Verse 32

तं दृष्ट्वा मुनयस्सिद्धा जनलोकनिवासिनः । मुमुदुर्ननृतुर्मूर्ध्नि तस्य पुष्पैरवाकिरन्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ບັນດາມຸນີຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ຜູ້ຢູ່ໃນຊະນະໂລກ ກໍປິຕິຍິນດີ; ພວກເຂົາເຕັ້ນລຳ ແລະໂຮຍດອກໄມ້ລົງເທິງສີສະຂອງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 33

वपुर्महावराहस्य शुशुभे पुष्पसंवृतम् । पतद्भिरिव खद्योतैः प्राशुरंजनपर्वतः

ກາຍຂອງມະຫາວາຣາຫະ ສ່ອງງາມເມື່ອຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກໄມ້; ດັ່ງພູປຣາຊຸຣັນຈະນະ ທີ່ວິບວັບດ້ວຍແສງຫິ່ງຫ້ອຍທີ່ບິນໄປມາ।

Verse 34

ततः संस्थानमानीय वराहो महतीं महीम् । स्वमेव रूपमास्थाय स्थापयामास वै विभुः

ຕໍ່ມາ ພຣະວະຣາຫະຜູ້ມີລິດອຳນາດ ໄດ້ນຳແຜ່ນດິນອັນໃຫຍ່ກັບຄືນສູ່ສະຖານທີ່ອັນຖືກຕ້ອງ; ດ້ວຍການສະຖິດໃນຮູບທິບພະຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄດ້ສະຖາປະນານາງໃຫ້ໝັ້ນຄົງອີກຄັ້ງ।

Verse 35

पृथिवीं च समीकृत्य पृथिव्यां स्थापयन्गिरीन् । भूराद्यांश्चतुरो लोकान् कल्पयामास पूर्ववत्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ປັບແຜ່ນດິນໃຫ້ຮາບພຽງ ແລະວາງພູເຂົາໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນ; ຈາກນັ້ນກໍຈັດສ້າງໂລກທັງສີ່ ເລີ່ມຈາກ ພູḥ (Bhūḥ) ດັ່ງເກົ່າເດີມ।

Verse 36

इति सह महतीं महीं महीध्रैः प्रलयमहाजलधेरधःस्थमध्यात् । उपरि च विनिवेश्य विश्वकर्मा चरमचरं च जगत्ससर्ज भूयः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຍົກແຜ່ນດິນອັນກວ້າງໃຫຍ່ພ້ອມພູເຂົາ ອອກຈາກພາກກາງທາງລຸ່ມຂອງມະຫາສະມຸດນ້ຳພິບັດແຫ່ງປະລະຍະ, ວິສະວະກັມມາ ໄດ້ວາງນາງໄວ້ເທິງອີກຄັ້ງ ແລະສ້າງໂລກທັງປວງໃໝ່—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະສິ່ງທີ່ຢຸດນິ່ງ।