पापभेदवर्णनम् (Classification of Sins / Taxonomy of Pāpa)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । द्विजद्रव्यापहरणमपि दायव्यतिक्रमः । अतिमानोऽतिकोपश्च दांभिकत्वं कृतघ्नता

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: “ການລັກຊັບສິນຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ) ແມ່ນການລ່ວງເກີນອັນໜັກ. ການລະເມີດສ່ວນທີ່ຄວນໄດ້ ຫຼືມໍລະດົກຂອງຕົນກໍເຊັ່ນກັນ. ຄວາມຍິ່ງທະນົງເກີນ, ຄວາມໂກດເກີນ, ຄວາມຫລອກລວງ, ແລະຄວາມອະກະຕັນຍູ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນຄວາມຜິດທີ່ຜູກມັດວິນຍານ.”

Verse 3

परिवित्तिः परिवेत्ता च यया च परिविद्यते । तयोर्दानं च कन्यायास्तयोरेव च याजनम्

‘ປະຣິວິຕຕິ’ ແມ່ນອ້າຍໃຫຍ່ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຕ່ງງານ; ‘ປະຣິເວຕຕາ’ ແມ່ນນ້ອງຊາຍທີ່ແຕ່ງງານກ່ອນ; ແລະຍິງຜູ້ເຮັດໃຫ້ການລ່ວງເກີນນີ້ເກີດຂຶ້ນ—ສຳລັບອ້າຍນ້ອງສອງຄົນນັ້ນ ການມອບສາວນ້ອຍເຂົ້າພິທີແຕ່ງງານພຶງເຮັດ; ແລະສຳລັບສອງຄົນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງບັນຍັດໃຫ້ປະກອບພິທີຍາຈະນະ (yājana) ເປັນປຸໂຣຫິດ।

Verse 4

शिवाश्रमतरूणां च पुष्पारामविनाशनम् । यः पीडामाश्रमस्थानामाचरेदल्पिकामपि

ຜູ້ໃດທຳລາຍຕົ້ນໄມ້ໃນອາສຣົມຂອງພຣະສິວະ ແລະທຳລາຍສວນດອກໄມ້ຂອງມັນ, ຫຼືເຮັດໃຫ້ຜູ້ຢູ່ໃນອາສຣົມເຈັບປວດແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ—ຜູ້ນັ້ນກໍກະທຳຜິດຫນັກຕໍ່ເຂດສັກສິດຂອງພຣະສິວະ।

Verse 5

सभृत्यपरिवारस्य पशुधान्यधनस्य च । कुप्यधान्यपशुस्तेयमपां व्यापावनं तथा

ການລັກສັດລ້ຽງ, ເຂົ້າຂອງ ແລະ ຊັບສິນຂອງເຮືອນຊານພ້ອມທັງຄົນຮັບໃຊ້ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ; ການລັກຂອງມີຄ່າ, ເຂົ້າຂອງ ແລະ ງົວ; ແລະການເຮັດໃຫ້ນ້ຳເປື້ອນຫຼືເສຍ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນກຳບາບຫນັກ.

Verse 6

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्या मुमासंहितायां पापभेदवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນປຶ້ມທີ 5 ຄື ອຸມາ-ສັມຫິຕາ, ບົດທີ 6 ຊື່ “ການພັນລະນາປະເພດຂອງບາບ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 7

स्त्रीधनान्युपजीवंति स्त्रीभिरप्यन्तनिर्जिताः । अरक्षणं च नारीणां मायया स्त्रीनिषेवणम्

ເຂົາເຈົ້າດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຊັບຂອງແມ່ຍິງ ແລະຖືກແມ່ຍິງປົກຄອງຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ບໍ່ປົກປ້ອງແມ່ຍິງ, ແລະໂດຍມາຍາຫຼອກລວງ ກໍຫມົດໃຈໃນການຄົບຫາແມ່ຍິງ.

Verse 8

कालागताप्रदानं च धान्यवृद्ध्युपसेवनम् । निंदिताच्च धनादानं पण्यानां कूट जीवनम्

ການໃຫ້ທານເມື່ອເວລາອັນຄວນໃຫ້ໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ, ການຫາກຳໄລໂດຍກັກຕຸນເຂົ້າຂອງແລະບິດເບືອນລາຄາ, ການຮັບຂອງກຳນັນຈາກຜູ້ຄວນຖືກຕຳນິ, ແລະການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຫລອກລວງໃນການຄ້າ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວິຖີຊີວິດທີ່ຖືກປະນາມ, ຜູກມັດວິນຍານໃຫ້ເປື້ອນມົນ ແລະຂັດຂວາງພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 9

विषमारण्यपत्राणां सततं वृषवाहनम् । उच्चाटनाभिचारं च धान्यादानं भिषक्क्रिया

ໃຊ້ໃບໄມ້ປ່າທີ່ມີພິດ ແລະເຮັດພິທີໂດຍຫັນໃຈໄປຫາພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ເສມອ; ບາງຄົນກໍ່ກະທຳກິດອັນຮ້າຍ ເຊັ່ນ ພິທີຂັບໄລ່ຜູ້ອື່ນ ແລະມົນຕີອາບິຈາຣະ. ອີກທັງຍັງໄລ່ຕາມການໃຫ້ທານເຂົ້າທັນຍາ ແລະວິຊາແພດ—ກິດໂລກທີ່ອາດກາຍເປັນເຄື່ອງຜູກມັດ ຫາກຂາດພັກຕິອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 10

जिह्वाकामोपभोगार्थं यस्यारंभः सुकर्मसु । मूलेनख्यापको नित्यं वेदज्ञानादिकं च यत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເລີ່ມແມ່ນແຕ່ກິດດີ ເພື່ອສະໜອງຄວາມຢາກຂອງລີ້ນ—ເພື່ອການເສບສຸກ—ແຕ່ກໍຍັງປະກາດຢູ່ເສມອວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມຮູ້ເວດ ແລະອື່ນໆ»; ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍກາມ ແລະການອວດອ້າງ ບໍ່ແມ່ນໂດຍພັກຕິ.

Verse 11

ब्राह्म्यादिव्रतसंत्यागश्चान्याचारनिषेवणम् । असच्छास्त्राधिगमनं शुष्कतर्कावलम्बनम्

ການລະທິ້ງວຣະຕະອັນສັກສິດ ເຊັ່ນ ພຣະຫມະ-ວຣະຕະ, ການໄປປະພຶດອາຈານອື່ນທີ່ບໍ່ຖືກທາງ, ການຮຽນຄຳສອນຫຼອກລວງ, ແລະການເກາະກຽວກັບຕັກກະທີ່ແຫ້ງແລ້ງ—ທັງໝົດນີ້ນຳໃຫ້ຫ່າງຈາກມັກຄາໄສວະທີ່ແທ້ຈິງ।

Verse 12

देवाग्निगुरुसाधूनां निन्दया ब्राह्मणस्य च । प्रत्यक्षं वा परोक्षं वा राज्ञां मण्डलिनामपि

ການນິນທາເທວະ, ໄຟບູຊາອັນສັກສິດ, ຄູອາຈານ, ແລະບັນດາສາທຸຜູ້ບໍລິສຸດ; ພ້ອມທັງການດ່າວ່າພຣາຫມະນະ—ຈະໂດຍກົງຫຼືໂດຍອ້ອມ—ແລະການເວົ້າຮ້າຍຕໍ່ກະສັດແລະຜູ້ປົກຄອງ—ເປັນກຳຜິດໜັກ ທີ່ຂັດຂວາງທຳມະ ແລະຫຼຸດຜົນແຫ່ງການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 13

उत्सन्नपितृदेवेज्या स्वकर्म्मत्यागिनश्च ये । दुःशीला नास्तिकाः पापास्सदा वाऽसत्यवादिनः

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງການບູຊາອັນຄວນແກ່ປິຕຣະແລະເທວະ, ລະທິ້ງໜ້າທີ່ກຳນົດຂອງຕົນ, ມີຈິດປະພຶດເສື່ອມ, ເປັນນາສຕິກ, ເປັນຄົນບາບ, ແລະເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງເປັນນິດ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຕົກຫ່າງຈາກຊີວິດໄສວະອັນຊອບທຳ ແລະບໍ່ຄວນແກ່ມັກຄາທີ່ນຳໄປສູ່ພຣະກະລຸນາແລະມຸກຕິຂອງພຣະສິວະ।

Verse 14

पर्वकाले दिवा वाप्सु वियोनौ पशुयोनिषु । रजस्वलाया योनौ च मैथुनं यः समाचरेत्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະພຶດການຮ່ວມເພດໃນເວລາຕ້ອງຫ້າມ, ໃນຕອນກາງວັນ, ໃນນ້ໍາ, ໃນສະຖານທີ່ບໍ່ຄວນ, ກັບສັດ, ຫຼືກັບຍິງທີ່ມີປະຈໍາເດືອນ—ຍ່ອມຂັດຕໍ່ທຳມະ ແລະເພີ່ມພາສະ(ຄວາມຜູກມັດ) ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະກະລຸນາປົດປ່ອຍຂອງພຣະສິວະ.

Verse 15

स्त्रीपुत्रमित्रसंप्राप्तावाशाच्छेदकराश्च ये । जनस्याप्रिय वक्तारः क्रूरा समयवेदिनः

ຜູ້ໃດໄດ້ຄົບຄືນກັບແມ່ຍິງ ລູກ ແລະມິດ ແລ້ວຕັດຂາດຄວາມຫວັງຂອງຜູ້ອື່ນ; ເວົ້າຄໍາທີ່ຜູ້ຄົນບໍ່ພໍໃຈ; ໂຫດຮ້າຍແມ່ນແຕ່ພາຍນອກຮູ້ກົດລະບຽບ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າຖືກຜູກດ້ວຍປາຊະ (ພັນທະ) ແລະຫ່າງໄກຈາກມັງຄະລະມາກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 16

भेत्ता तडागकूपानां संक्रयाणां रसस्य च । एकपंक्तिस्थितानां च पाकभेदं करोति यः

ຜູ້ໃດກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຕກແຍກແລະຄວາມວຸ່ນວາຍ—ໂດຍທໍາລາຍອ່າງນໍ້າແລະບໍ່ນໍ້າ, ໂດຍບິດເບືອນມາດຕາຊັ່ງຕວງແລະການແລກປ່ຽນ, ໂດຍປົນປ່ອຍສານແລະລົດຊາດ, ແລະເຮັດໃຫ້ອາຫານທີ່ປຸງເພື່ອຜູ້ນັ່ງແຖວດຽວກັນບໍ່ເທົ່າກັນ—ຜູ້ນັ້ນກໍ່ກະທໍາຜິດຮ້າຍແຮງ ອັນລະເມີດລະບຽບແຫ່ງທຳມະ.

Verse 17

इत्येतैः स्त्रीनराः पापैरुपपातकिनः स्मृताः । युक्ता एभिस्तथान्येऽपि शृणु तांस्तु ब्रवीमि ते

ດັ່ງນັ້ນ ຍິງແລະຊາຍຜູ້ຖືກມົນທິນດ້ວຍບາບເຫຼົ່ານີ້ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ອຸປະປາຕະກິນ» (ຜູ້ມີຄວາມຜິດຮອງ). ຍັງມີຄົນອື່ນອີກທີ່ເຂົ້າຢູ່ໃນຈໍາພວກດຽວກັນ; ຈົ່ງຟັງ—ຂ້ອຍຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ບັດນີ້.

Verse 18

ये गोब्राह्मणकन्यानां स्वामिमित्रतपस्विनाम् । विनाशयंति कार्य्याणि ते नरा नारकाः स्मृताः

ຊາຍຜູ້ໃດທໍາລາຍກິດຈະການອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຄວາມຜາສຸກຂອງງົວ, ພຣາຫມັນ, ສາວນ້ອຍພຣົມຈັນ, ນາຍຂອງຕົນ, ມິດຂອງຕົນ, ແລະນັກຕະປະ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ມຸ່ງໄປສູ່ນະຣົກ.

Verse 19

परस्त्रियाभितप्यंते ये परद्रव्यसूचकाः । परद्रव्यहरा नित्यं तौलमिथ्यानुसारकाः

ຜູ້ຫຼົງໃຫຼ້ເມຍຂອງຄົນອື່ນ, ຜູ້ຊີ້ບອກຫຼືໂລບຢາກໄດ້ຊັບຂອງຄົນອື່ນ, ຜູ້ລັກຊັບຂອງຄົນອື່ນເປັນນິດ, ແລະຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມທຸຈຣິດໃນຕາຊັ່ງແລະມາດຕາ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍທຸກຂ໌ ເນື່ອງຈາກພັນທະຂອງຕົນເອງ।

Verse 20

द्विजदुःखकरा ये च प्रहारं चोद्धरंति ये । सेवन्ते तु द्विजाश्शूद्रां सुरां बध्नंति कामतः

ຜູ້ທຳໃຫ້ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເຈັບປວດ, ແລະຜູ້ທີ່ຕີຫຼືຮຸກຮານເຂົາ; ດວິຊະທີ່ຄົບຫາກັບຍິງຊູດຣາ; ແລະຜູ້ທີ່ດ້ວຍຕັນຫາ ຕົ້ມເຫຼົ້າແລະຄ້າຂາຍມຶນເມົາ—ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເອີ້ນວ່າຜູ້ກະທຳອະທັມ ແລະຜູກມັດຕົນໃຫ້ແນ່ນຫນາໃນບ່ວງ pāśa (ພັນທະ).

Verse 21

ये पापनिरताः क्रूराः येऽपि हिंसाप्रिया नराः । वृत्त्यर्थं येऽपि कुर्वंति दानयज्ञादिकाः क्रियाः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊອບພາບບາບ, ໂຫດຮ້າຍ, ແລະຮັກຄວາມຮຸນແຮງ—ຮວມທັງຜູ້ທີ່ເຮັດການກຸສົນເຊັ່ນ ທານ ແລະ ຍັດຍະ ເພື່ອຫາລ້ຽງຊີວິດເທົ່ານັ້ນ—ກໍຍັງຖືກຜູກມັດ ເພາະຂາດພັກຕິແທ້ ແລະຄວາມບໍລິສຸດໃນເຈດຕະນາ।

Verse 22

गोष्ठाग्निजलरथ्यासु तरुच्छाया नगेषु च । त्यजंति ये पुरीषाद्यानारामायतनेषु च

ຜູ້ທີ່ໃນຄອກງົວ, ໃກ້ໄຟ, ໃນນ້ຳ, ຕາມຖະໜົນສາທາລະນະ, ໃຕ້ຮົ່ມໄມ້, ຫຼືເທິງພູ—ລະເວັ້ນການຂັບຖ່າຍແລະສິ່ງຄ້າຍຄື; ແລະຍັງຫຼີກເວັ້ນໃນສວນ ແລະໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ—ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຄວາມສຳລວມ, ສົມຄວນແກ່ຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 23

लज्जाश्रमप्रासादेषु मयपानरताश्च ये । कृतकेलिभुजंगाश्च रन्ध्रान्वेषणतत्पराः

ແລະຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນວັງຂອງ «ລັຊຊາ» ແລະ «ສຣະມະ» ກໍຫມົດໃຈໃນການດື່ມຂອງມຶນເມົາ; ນຳງູມາເຮັດເປັນການຫຼິ້ນ; ແລະມຸ່ງໝັ້ນຄົ້ນຫາຈຸດອ່ອນ ແລະຊ່ອງໂຫວ່ຂອງຜູ້ອື່ນ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແຫຼະ।

Verse 24

वंशेष्टका शिलाकाष्ठैः शृङ्गैश्शंकुभिरेव च । ये मार्गमनुरुंधंति परसीमां हरंति ये

ຜູ້ໃດນໍາໄມ້ໄຜ່ແຫຼມ ຫີນ ແລະໄມ້ທ່ອນຕ່າງໆ ພ້ອມທັງເຂົາ ແລະເສົາປັກ ມາກີດຂວາງທາງ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນລ່ວງເກີນຂອບເຂດອັນຊອບທໍາ ແລະຍຶດເອົາຂອງຜູ້ອື່ນຢ່າງຜິດກົດໝາຍ।

Verse 25

कूटशासनकर्तारः कूटकर्मक्रियारताः । कूटपाकान्नवस्त्राणां कूटसंव्यवहारिणः

ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ອອກຄໍາສັ່ງປອມ ໝົກມຸ່ນໃນການກະທໍາແລະພິທີການຫຼອກລວງ; ຄ້າຂາຍອາຫານປຸງສຸກແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມປອມ ແລະດໍາເນີນທຸລະກໍາທັງປວງດ້ວຍກົນອຸບາຍແລະຄໍາຕົວະ।

Verse 26

धनुषः शस्त्रशल्यानां कर्ता यः क्रयविक्रयी । निर्द्दयोऽतीवभृत्येषु पशूनां दमनश्च यः

ຜູ້ໃດຜະລິດຄັນທະນູ ແລະອາວຸດຕ່າງໆ ແລ້ວດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍການຊື້ຂາຍມັນ; ຜູ້ໃດໃຈຮ້າຍຢ່າງຫນັກຕໍ່ຄົນຮັບໃຊ້ ແລະຜູ້ໃດກົດຂີ່ທໍລະມານສັດ—ຜູ້ນັ້ນມີບາບຫນັກ।

Verse 27

मिथ्या प्रवदतो वाच आकर्णयति यश्शनैः । स्वामिमित्रगुरुद्रोही मायावी चपलश्शठः

ຜູ້ໃດຟັງຄໍາຂອງຜູ້ເວົ້າຕົວະ ແລ້ວຄ່ອຍໆຖືກອິດທິພົນນັ້ນເປື້ອນໃຈ—ຜູ້ນັ້ນກາຍເປັນຜູ້ທໍລະຍົດຕໍ່ນາຍ ມິດ ແລະຄູ; ເປັນຄົນຫຼອກລວງ ມີມາຍາ ຈິດວ່ອງໄວ ແລະຄົດຄ້ຽວໂດຍສັນດານ।

Verse 28

ये भार्य्यापुत्रमित्राणि बालवृद्धकृशातुरान् । भृत्यानतिथिबंधूंश्च त्यक्त्वाश्नंति बुभुक्षितान्

ຜູ້ໃດ ແມ່ນແຕ່ຕົນເອງກໍຫິວ ແຕ່ກິນໂດຍປະຖິ້ມ ເມຍ ລູກ ແລະມິດສະຫາຍ ພ້ອມທັງເດັກນ້ອຍ ຄົນເຖົ້າ ຄົນຜອມ ຄົນເຈັບ ຄົນຮັບໃຊ້ ແຂກ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ—ຜູ້ນັ້ນຂັດກັບທຳມະ ແລະໄດ້ບາບ ເພາະບໍ່ເຄົາລົບໜ້າທີ່ແຫ່ງເມດຕາ ທີ່ພຣະສິວະພໍໃຈ.

Verse 29

यः स्वयं मिष्टमश्नाति विप्रेभ्यो न प्रयच्छति । वृथापाकस्स विज्ञेयो ब्रह्मवादिषु गर्हितः

ຜູ້ໃດກິນອາຫານຫວານເອງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຖວາຍແບ່ງໃຫ້ແກ່ພຣະພຣາຫມັນ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ປຸງອາຫານໂດຍໄຮ້ຜົນ ແລະຖືກນັກອະທິບາຍເວດາຕຳນິ।

Verse 30

नियमान्स्वयमादाय ये त्यजंत्यजितेन्द्रियाः । प्रव्रज्यावासिता ये च हरस्यास्यप्रभेदकाः

ຜູ້ໃດຮັບເອົາວິນັຍປະພຶດດ້ວຍຕົນເອງ ແຕ່ກໍລະທິ້ມເມື່ອອິນທຣີຍະຍັງບໍ່ຖືກຊະນະ—ແລະຜູ້ທີ່ຮັບແຕ່ຮູບນອກຂອງການອອກບວດ—ຍ່ອມເປັນຜູ້ກໍ່ກວນເສັ້ນທາງ ແລະຄຳສອນຂອງພຣະຮະຣະ (Hara) ອົງນີ້।

Verse 31

ये ताडयंति गां क्रूरा दमयंते मुहुर्मुहुः । दुर्बलान्ये न पुष्णंति सततं ये त्यजंति च

ຄົນໂຫດຮ້າຍທີ່ຕີງົວ ແລະທຳຮ້າຍນາງຊ້ຳໆ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ບຳລຸງຜູ້ອ່ອນແອ ແລະທີ່ລະທິ້ມພວກເຂົາເປັນນິດ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບາບໜັກ ແລະຕົກຈາກທາງທຳມະ।

Verse 32

पीडयंत्यतिभारेणाऽसहंतं वाहयंति च । योजयन्नकृताहारान्न विमुंचंति संयतान्

ເຂົາເຈົ້າກົດຂີ່ດ້ວຍພາລະໜັກເກີນ ແລະບັງຄັບໃຫ້ຂົນສິ່ງທີ່ບໍ່ອາດອົດທົນໄດ້. ເຂົາເຈົ້າຜູກເຂົ້າກັບງານທັງທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ອາຫານ ແລະບໍ່ປ່ອຍຜູ້ທີ່ຖືກມັດຮັດໃຫ້ເປັນລະບຽບ।

Verse 33

ये भारक्षतरोगार्तान्गोवृषांश्च क्षुधातुरान् । न पालयंति यत्नेन गोघ्नास्ते नारकास्स्मृताः

ຜູ້ໃດບໍ່ປົກປ້ອງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ງົວແລະງົວຜູ້ທີ່ທຸກທ້ອນເນື່ອງຈາກພາລະໜັກ ບາດແຜ ຫຼືໂລກໄພ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກທໍລະມານໂດຍຄວາມຫິວ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຂ້າງົວ ແລະຖືກຈື່ຈຳວ່າມຸ່ງໄປສູ່ສະພາບນະຣົກ।

Verse 34

वृषाणां वृषणान्ये च पापिष्ठा गालयंति च । वाहयंति च गां वंध्यां महानारकिनो नराः

ຜູ້ຊາຍບາບຫນັກທີ່ຕັດອະໄວຍະວະຂອງງົວຜູ້, ຂັບໄລ່ທໍລະມານມັນ, ແລະບັງຄັບໃຫ້ງົວແມ່ທີ່ເປັນຫມັນແບກພາລະເຫມືອນສັດພາຫະນະ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕົກສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 35

आशया समनुप्राप्तान्क्षुत्तृष्णाश्रमकर्शितान् । अतिथींश्च तथानाथान्स्वतन्त्रा गृहमागतान्

ດ້ວຍຄວາມຫວັງ ຜູ້ທີ່ມາຂໍພຶ່ງພາ—ຖືກຄວາມຫິວ ຄວາມກະຫາຍ ແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າບີບຄັ້ນ—ພ້ອມທັງແຂກ ແລະຜູ້ອ່ອນແອບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງທີ່ມາຮອດເຮືອນນາງໂດຍຕົນເອງ, ນາງໄດ້ຮັບໄວ້ແລະດູແລພວກເຂົາ.

Verse 36

अन्नाभिलाषान्दीनान्वा बालवृद्धकृशातुरान् । नानुकंपंति ये मूढास्ते यांति नरकार्णवम्

ຜູ້ຫຼົງຜິດທີ່ບໍ່ມີເມດຕາຕໍ່ຄົນທຸກຍາກທີ່ປາຖະໜາອາຫານ, ຫຼືຕໍ່ເດັກນ້ອຍ, ຄົນເຖົ້າ, ຄົນຜອມແຫ້ງ ແລະຄົນເຈັບໄຂ້—ຜູ້ໃຈແຂງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕົກລົງໃນທະເລແຫ່ງນະລົກ.

Verse 37

गृहेष्वर्था निवर्तन्ते स्मशानादपि बांधवाः । सुकृतं दुष्कृतं चैव गच्छंतमनुगच्छति

ຊັບສິນຢຸດຢູ່ແຕ່ໃນເຮືອນ, ແລະແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງກໍກັບຄືນຈາກປ່າຊ້າ; ແຕ່ບຸນແລະບາບ—ກຳດີກຳຊົ່ວ—ຈະຕາມວິນຍານຜູ້ຈາກໄປຕໍ່ໜ້າ.

Verse 38

अजाविको माहिषिकस्सामुद्रो वृषलीपतिः । शूद्रवत्क्षत्रवृत्तिश्च नारकी स्याद् द्विजाधमः

ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການລ້ຽງແບ້, ດ້ວຍການຄ້າຄວາຍ, ດ້ວຍການຄ້າທາງທະເລ, ຫຼືເປັນຜົວຂອງຍິງຊູດຣະ, ຫຼືຮັບອາຊີບແບບກະສັດຕຣິຍະແຕ່ປະພຶດເຫມືອນຊູດຣະ—ພຣາຫມັນຜູ້ຕົກຕ່ຳນັ້ນຍ່ອມຄວນແກ່ນະລົກ.

Verse 39

शिल्पिनः कारवो वैद्या हेमकारा नृपध्वजाः । भृतका कूटसंयुक्ताः सर्वे ते नारकाः स्मृताः

ຊ່າງຝີມື, ຊ່າງຫັດຖະກຳ, ແພດ, ຊ່າງຄຳ ແລະຜູ້ຖືທຸງຂອງກະສັດ—ເມື່ອຮ່ວມກັບການຫລອກລວງແລະການທຸຈຣິດ—ທັງໝົດນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ໄປນະລົກ।

Verse 40

यश्चोचितमतिक्रम्य स्वेच्छयै वाहरेत्करम् । नरके पच्यते सोऽपि योपि दण्डरुचिर्नरः

ຜູ້ໃດລ້ຳເກີນຄວາມຄວນ ແລະເກັບພາສີຕາມໃຈຕົນ ຜູ້ນັ້ນກໍຖືກຕົ້ມໃນນະລົກ; ແລະຜູ້ຊາຍທີ່ພໍໃຈໃນການລົງໂທດກໍຖືກທໍລະມານຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 41

उत्कोचकै रुचिक्रीतैस्तस्करैश्च प्रपीड्यते । यस्य राज्ञः प्रजा राष्ट्रे पच्यते नरकेषु सः

ກະສັດຜູ້ໃດທີ່ໃນອານາຈັກຂອງຕົນ ປະຊາຊົນຖືກກົດຂີ່ໂດຍຜູ້ຮັບສິນບົນ ແລະໂດຍໂຈນທີ່ຖືກຊື້ດ້ວຍຄວາມລຳເອີຍ—ກະສັດນັ້ນເອງຖືກຕົ້ມໃນນະລົກ ເນື່ອງຈາກປະຊາຂອງຕົນທົນທຸກໃນແຜ່ນດິນ।

Verse 42

ये द्विजाः परिगृह्णंति नृपस्यान्यायवर्तिनः । ते प्रयांति तु घोरेषु नरकेषु न संशयः

ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດຮັບຂອງກຳນັນ ແລະການອຸປະຖຳຂອງກະສັດຜູ້ດຳເນີນຕາມອະທຳ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 43

अन्यायात्समुपादाय द्विजेभ्यो यः प्रयच्छति । प्रजाभ्यः पच्यते सोऽपि नरकेषु नृपो यथा

ຜູ້ໃດສະສົມຊັບດ້ວຍຄວາມອະຍຸດຕິທໍາ ແລ້ວນໍາໄປຖວາຍແກ່ທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ກໍຍັງຖືກຕົ້ມໃນນະລົກ ເນື່ອງຈາກຜິດຕໍ່ປະຊາ—ເຫມືອນກະສັດທີ່ກົດຂີ່ລາຊະດອນ।

Verse 44

पारदारिकचौराणां चंडानां विद्यते त्वघम् । परदाररतस्यापि राज्ञो भवति नित्यशः

ໃນພວກຜູ້ລໍ້ລວງເມຍຄົນອື່ນ, ໂຈນ, ແລະຄົນດຸຮ້າຍ ຍ່ອມມີບາບແທ້. ແມ່ນແຕ່ກະສັດຜູ້ຕິດໃນເມຍຂອງຊາຍອື່ນ ກໍ່ຮັບບາບນັ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 45

अचौरं चौरवत्पश्येच्चौरं वाचौररूपिणम् । अविचार्य नृपस्तस्माद्धातयन्नरकं व्रजेत्

ຖ້າກະສັດເຫັນຄົນບໍ່ຜິດເປັນໂຈນ ຫຼືບໍ່ຮູ້ຈັກໂຈນທີ່ປອມຕົວເປັນຄົນບໍ່ແມ່ນໂຈນ ແລ້ວສັ່ງລົງໂທດໂດຍບໍ່ພິຈາລະນາ ກໍ່ຈະຕົກນະລົກ.

Verse 46

घृततैलान्नपानानि मधुमांससुरासवम् । गुडेक्षुशाकदुग्धानि दधिमूलफलानि च

ເນີຍໃສ (ກີ) ແລະນ້ຳມັນ, ອາຫານປຸງແຕ່ງແລະເຄື່ອງດື່ມ; ນ້ຳເຜິ້ງ, ເນື້ອສັດ, ເຫຼົ້າ ແລະນ້ຳໝັກມຶນເມົາ; ນ້ຳຕານອ້ອຍ/ນ້ຳຕານກ້ອນ, ອ້ອຍ, ຜັກ ແລະນົມ; ພ້ອມທັງນົມສົ້ມ, ຮາກ ແລະໝາກໄມ້—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນລາຍການທີ່ຄວນຄວບຄຸມ ຫຼືຫຼີກເວັ້ນ ໃນການປະພຶດທາງໄສວະ.

Verse 47

तृणं काष्ठं पत्रपुष्पमौषधं चात्मभोजनम् । उपानत्छत्रशकटमासनं च कमंडलुम्

ຫຍ້າ, ໄມ້, ໃບ, ດອກໄມ້ ແລະ ສະໝຸນໄພຮັກສາ—ພ້ອມທັງອາຫານທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍວິທີງ່າຍໆຂອງຕົນ; ເກີບ, ຮົ່ມ, ລົດເກວຽນ, ບ່ອນນັ່ງ ແລະ ກະມັນດະລຸ (ພາຊະນະນ້ຳ)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄື່ອງຈຳເປັນອັນສົມຖະຂອງຜູ້ຝຶກຕົນ.

Verse 48

ताम्रसीसत्रपुः शस्त्रं शंखाद्यं च जलोद्भवम् । वैद्यं च वैणवं चान्यद्गृहोपस्करणानि च

ອາວຸດທີ່ເຮັດດ້ວຍທອງແດງ, ຕະກົ່ວ ແລະ ດີບຸກ; ແລະສິ່ງທີ່ເກີດຈາກນ້ຳ ເຊັ່ນ ສັງຂ໌ ແລະອື່ນໆ; ພ້ອມທັງເຄື່ອງມືແພດ, ເຄື່ອງດົນຕີທຳດ້ວຍໄມ້ໄຜ່, ແລະເຄື່ອງໃຊ້ໃນເຮືອນອື່ນໆ—ທັງໝົດນີ້ກໍຖືກນັບຮວມ.

Verse 49

और्ण्णकार्पासकौशेयपट्टसूत्रोद्भवानि च । स्थूलसूक्ष्माणि वस्त्राणि ये लोभाद्धि हरंति च

ແລະຜູ້ໃດທີ່ເພາະຄວາມໂລບ ລັກເອົາເສື້ອຜ້າ—ທັງທີ່ເຮັດຈາກຂົນສັດ, ຝ້າຍ, ໄໝ, ຜ້າລະອຽດ ຫຼື ເສັ້ນດ້າຍ; ທັງຫຍາບແລະລະອຽດ—ຜູ້ນັ້ນກໍກະທຳກຳຊົ່ວອັນນ່າຕຳໜິ ທີ່ຜູກມັດວິນຍານດ້ວຍກຳ.

Verse 50

एवमादीनि चान्यानि द्रव्याणि विविधानि च । नरकेषु ध्रुवं यान्ति चापहृत्याल्पकानि च

ດັ່ງດຽວກັນ ຜູ້ທີ່ລັກເອົາຊັບສິນອື່ນໆຫຼາຍຢ່າງ—ແມ່ນແຕ່ຂອງນ້ອຍນິດທີ່ເບິ່ງຄືບໍ່ສຳຄັນ—ຍ່ອມໄປສູ່ນະລົກແນ່ນອນ ເພາະການລັກນັ້ນຜູກມັດວິນຍານໃຫ້ຮັບຜົນກຳອັນເຈັບປວດ.

Verse 51

तद्वा यद्वा परद्रव्यमपि सर्षपमात्रकम् । अपहृत्य नरा यांति नरकं नात्र संशयः

ຈະເປັນອັນນີ້ຫຼືອັນນັ້ນກໍຕາມ ຜູ້ໃດລັກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ ແມ່ນແຕ່ພຽງເທົ່າເມັດຜັກກາດ (mustard) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປນະລົກ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 52

एवमाद्यैर्नरः पापैरुत्क्रांतिसमनंतरम् । शरीरयातनार्थाय सर्वाकारमवाप्नुयात्

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກບາບເຊັ່ນນີ້ແລະອື່ນໆ ບຸກຄົນໜຶ່ງ—ທັນທີຫຼັງຈາກອອກຈາກຮ່າງກາຍ—ຈະໄດ້ຮັບຮູບຮ່າງທຸກປະເພດ ເພື່ອຮັບທຸກທໍລະມານທາງກາຍ ເປັນຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນ.

Verse 53

यमलोकं व्रजंत्येते शरीरेण यमाज्ञया । यमदूतैर्महाघोरैनीयमानास्सुदुःखिताः

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຍົມ ສັດທັງຫຼາຍນີ້ອອກເດີນທາງ—ຖືອາການແຫ່ງກາຍອັນລະອຽດ—ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະຍົມ ແລະຖືກທູດພຣະຍົມອັນນ່າຢ້ານກົວລາກນໍາ ຈົນເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ອັນແຮງກ້າ.

Verse 54

देवतिर्यङ्मनुष्याणामधर्मनिरतात्मनाम् । धर्मराजः स्मृतश्शास्ता सुघोरैर्विविधैर्वधैः

ສຳລັບເທວະ, ສັດ, ແລະມະນຸດ ຜູ້ມີໃຈຈົມຢູ່ໃນອະທຳ, ທັມມະຣາຊ (ຍະມະ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ລົງໂທດ ດ້ວຍການລົງທັນທີ່ສະຫວັນຫນ້າຢ້ານ ແລະ ຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 55

नियमाचारयुक्तानां प्रमादात्स्खलितात्मनाम् । प्रायश्चित्तैर्गुरुश्शास्ता न बुधैरिष्यते यमः

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນນິຍະມະ (ວັດ) ແລະຈາຣິຍະທຳ ແຕ່ພະລາດພົ້ນເພາະຄວາມປະມາດ, ນັກປັນຍາບໍ່ຍອມຮັບວ່າ ຍະມະ ເປັນຜູ້ລົງໂທດ. ການແກ້ໄຂຂອງເຂົາເຈົ້າ ເກີດຈາກຄູອາຈານ ດ້ວຍປຣາຍະຊິດຕະ (ພິທີຊົດໃຊ້) ຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 56

पारदारिकचौराणामन्यायव्यवहारिणाम् । नृपतिश्शासकः प्रोक्तः प्रच्छन्नानां स धर्म्मराट्

ສໍາລັບຜູ້ລ່ວງລະເມີດເມຍຄົນອື່ນ, ຂໂຈນ, ແລະຜູ້ປະພຶດທຸຈຣິດອັນບໍ່ຍຸດຕິທໍາ, ກະສັດໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ລົງໂທດ. ໂດຍການຫ້າມປະຫານຜູ້ຮ້າຍທີ່ຊ່ອນເຊື່ອງ, ພຣະອົງແທ້ໆແມ່ນກະສັດແຫ່ງທໍາມະ.

Verse 57

तस्मात्कृतस्य पापस्य प्रायश्चित्तं समाचरेत् । नाभुक्तस्यान्यथानाशः कल्पकोटिशतैरपि

ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບບາບທີ່ໄດ້ກະທໍາແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດປຣາຍະຈິຕຕະ (ການຊໍາລະບາບ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ກຳທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນ ບໍ່ມີການທໍາລາຍອື່ນໃດໄດ້ ແມ່ນແມ່ນຈະຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍໂກດິກັລປະກໍຕາມ.

Verse 58

यः करोति स्वयं कर्म्म कारयेच्चानुमोदयेत् । कायेन मनसा वाचा तस्य पापगतिः फलम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດກຳດ້ວຍຕົນເອງ, ໃຫ້ຄົນອື່ນເຮັດ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຍິນຍອມຕໍ່ມັນ—ດ້ວຍກາຍ, ໃຈ, ຫຼືວາຈາ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທີ່ນໍາໄປສູ່ພົນທຸກຂອງບາບ.