गृहस्थ-जीवनसंस्काराः तथा पुत्रजन्म-शुभलक्षणवर्णनम् / Household Saṃskāras and the Auspicious Portents of a Son’s Birth

Verse 1

नन्दीश्वर उवाच । स विप्रो गृहमागत्य महाहर्षसमन्वितः । प्रियायै कथयामास तद्वृत्तान्तमशेषतः

ນັນດີອິສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: ພຣາຫມັນນັ້ນ ກັບມາຮອດເຮືອນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ແລ້ວເລົ່າເຫດການທັງໝົດໃຫ້ແກ່ພັນລະຍາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໂດຍບໍ່ປິດບັງສິ່ງໃດເລີຍ.

Verse 2

तच्छ्रुत्वा विप्रपत्नी सा मुदम्प्राप शुचिष्मती । अतीव प्रेमसंयुक्ता प्रशशंस विधिन्निजम्

ເມື່ອນາງພັນລະຍາຂອງພຣາຫມັນ—ຜູ້ບໍລິສຸດແລະສະຫວ່າງໄສ—ໄດ້ຟັງແລ້ວ ນາງກໍໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີ. ດ້ວຍຄວາມຮັກອັນເລິກຊຶ້ງ ນາງໄດ້ສັນລະເສີນທາງປະພຶດຕາມທຳມະທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບຕົນ.

Verse 3

अथ कालेन तद्योषिदन्तर्वत्नी बभूव ह । विधिवद्विहिते तेन गर्भाधानाख्यकर्मणि

ຕໍ່ມາໃນການເວລາອັນຄວນ ພັນລະຍາຂອງລາວກໍໄດ້ຕັ້ງຄັນແທ້. ເພາະລາວໄດ້ປະກອບພິທີ «ຄັນພາທານ» (Garbhādhāna) ຕາມພິທີກຳນົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 4

ततः पुंसवनन्तेन स्यन्दनात्प्राग्विपश्चिता । गृह्योक्तविधिना सम्यक्कृतम्पुंस्त्वविवृद्धये

ຕໍ່ມາ ກ່ອນທີ່ການຕັ້ງຄັນຈະປາກົດໃຫ້ເຫັນຊັດ ນາງຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ປະກອບພິທີ «ປຸໍສະວະນະ» ຕາມວິທີທີ່ກຣິຫຍະສູດຣະສອນ ເພື່ອໃຫ້ພະລັງກໍາເນີດຊາຍ ແລະ ທາຣົກ ເຕີບໂຕດີ ແລະ ມີສຸກພາບດີ។

Verse 5

सीमन्तोऽथाष्टमे मासे गर्भरूपसमृद्धिकृत् । सुखप्रसवसिद्धौ च तेनाकरि कृपाविदा

ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນທີ 8 ໄດ້ປະກອບພິທີ «ສີມັນຕະ» ອັນບໍລຸງລ້ຽງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຮູບຮ່າງຂອງທາຣົກໃນຄັນສົມບູນ; ແລະ ໂດຍການປະພຶດອັນເມດຕາ ແລະ ຮູ້ທັນນັ້ນ ການຄອດງ່າຍ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ ຈຶ່ງສໍາເລັດແນ່ນອນ।

Verse 6

अथातश्शुभतारासु ताराधिपवराननः । केन्द्रे गुरौ शुभे लग्ने सुग्रहेषु युगेषु च

ບັດນີ້—ເມື່ອນັກສັດຕະຣາ (ດາວປະຈໍາເດືອນ) ເປັນມົງຄຸນ, ເມື່ອພະຈັນ (ເຈົ້າແຫ່ງດາວ) ສະຫວ່າງໄສ ແລະ ເກື້ອກູນ, ເມື່ອພະຄູ (ພະພະຫັດ) ຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງກາງອັນດີ, ເມື່ອລັກນະເປັນສຸພະ, ແລະ ເມື່ອດາວເຄາະກັບການປະສົມຂອງມັນເປັນມົງຄຸນ—ໃນເວລານັ້ນຄວນເຮັດພິທີໄສວະອັນສັກສິດ.

Verse 7

अरिष्टदीपनिर्वाणस्सर्वारिष्टविनाशकृत् । तनयो नाम तस्यान्तु शुचिष्मत्याम्बभूव ह

ຈາກນາງນັ້ນ ໄດ້ເກີດບຸດຊາຍຊື່ «ອະຣິດຕະດີປະນິຣວານະ» ຜູ້ທໍາລາຍລາງຮ້າຍທັງປວງ; ແລະ ແທ້ຈິງແລ້ວ ລາວເກີດຈາກ «ສຸຈິສະມະຕີ».

Verse 8

शर्वस्समस्तसुखदो भूर्भुवः स्वर्न्निवासिनाम् । गन्धवाहनवाहाश्च दिग्वधूर्मुखवाससः

«ສະຣະວະ» (ພຣະສິວະ) ປະທານຄວາມສຸກທັງປວງແກ່ຜູ້ຢູ່ໃນ ພູຣ, ພູວະຫະ, ແລະ ສະວະ. ພຣະອົງມີລົມເປັນພາຫະນະ ແລະ ມີໃບໜ້າແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ—ສະແດງພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊອກຊຶມທົ່ວ (ປະຕິ) ຜູ້ຄໍ້າຈຸນ ແລະ ເກີນພົ້ນໂລກທັງປວງ.

Verse 9

इष्टगन्धप्रसूनौघैर्ववृषुस्ते घनाघनाः । देवदुन्दुभयो नेदुः प्रसेदुस्सर्व्वतो दिशः

ແລ້ວເມກໜາໜາຜູ້ອຸ້ມຝົນນັ້ນ ກໍຫຼັ່ງລົງເປັນສາຍຫຼາຍ ດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມອັນປະເສີດ. ກອງດຸນດຸບີແຫ່ງສະຫວັນດັງກ້ອງ, ແລະທຸກທິດທາງກໍແຈ້ງໃສ ສະງົບສຸກ—ເປັນນິມິດມົງຄຸນແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະທີ່ປາກົດໃນໂລກ।

Verse 10

परितस्सरितस्स्वच्छा भूतानां मानसैस्सह । तमोऽताम्यत्तु नितरां रजोऽपि विरजोऽभवत्

ທົ່ວທຸກດ້ານ ສາຍນ້ຳທັງຫຼາຍກໍໃສສະອາດ ພ້ອມກັບໃຈຂອງສັດທັງປວງ. ຄວາມມືດ (ຕະມັດ) ຖືກຂັບໄລ່ໝົດສິ້ນ, ແມ່ນແຕ່ຄວາມກະສັນ (ຣະຈັດ) ກໍກາຍເປັນບໍ່ມີມົນທິນ—ຖືກກັ່ນໃຫ້ເປັນຄວາມແຈ້ງໃສ—ໂດຍພຣະອຳນາດແຫ່ງການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະຣຸທຣະ।

Verse 11

सत्त्वास्सत्त्वसमायुक्ताः सुधावृष्टिर्बभूव वै । कल्याणी सर्वथा वाणी प्राणिनः प्रियवत्यभूत्

ສັດທັງປວງກໍເຕັມໄປດ້ວຍ ສັດຕະວະ (ຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມແຈ້ງໃສ). ແທ້ໆແລ້ວ ຄືມີຝົນນ້ຳອະມຣິຕະຕົກລົງ; ແລະວາຈາກໍກາຍເປັນມົງຄຸນທຸກປະການ ຈົນເປັນທີ່ຮັກ ແລະນ່າພໍໃຈແກ່ສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ।

Verse 12

रंभामुख्या अप्सरसो मङ्गलद्रव्यपाणयः । विद्याधर्यश्च किन्नर्य्यस्तथा मर्य्यस्सहस्रशः

ນຳໂດຍ ຣັມພາ ຝູງອັບສະຣາຫຼາຍຫຼວງໄດ້ມາ ຖືເຄື່ອງບູຊາອັນເປັນມົງຄຸນໃນມື; ພ້ອມກັນນັ້ນມີ ວິດຍາທາຣີ, ກິນນະຣີ ແລະມະນຸດນັບພັນມາດ້ວຍ.

Verse 13

गन्धर्वोरगयक्षाणां सुमानियः शुभस्वराः । गायन्त्यो मंगलं गीतन्तत्राजग्मुरनेकशः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະສັດຫຼາຍພວກ—ຄັນທັຣວະ, ນາກາ(ອຸຣະກະ) ແລະ ຢັກສະ—ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນເປັນຈຳນວນຫຼາຍ ຖືພວງມາລາງາມໆ ແລະຂັບຮ້ອງເພງມົງຄຸນດ້ວຍສຽງຫວານອັນສັກສິດ.

Verse 14

इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां गृहपत्यवतारोपाख्याने गृहपत्यवतारवर्णनंनाम चतुर्दशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີ-ສິວະມະຫາປຸຣານະ ໃນພາກທີ 3 ຄື ສະຕະຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນເລື່ອງລາວກ່ຽວກັບອະວະຕານຂອງຄຣຶຫະປະຕະຍະ, ບົດທີ 14 ຊື່ “ການພັນລະນາອະວະຕານຄຣຶຫະປະຕະຍະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 15

लोमशो रोमचरणो भरद्वाजोऽथ गौतमः । भृगुस्तु गालवो गर्गो जातूकर्ण्यः पराशरः

“(ບັນດາລະສີ) ໂລມະຊະ, ໂຣມະຈະຣະນະ, ພະຣະດວາຊະ, ແລ້ວຈຶ່ງ ໂກຕະມະ; ແລະຍັງມີ ພຣຶຄຸ, ຄາລະວະ, ຄາຣຄະ, ຊາຕູກັນຍະ, ແລະ ປະຣາຊະຣະ (ຢູ່ພ້ອມ/ຄວນຮູ້ຈັກ).”

Verse 16

आपस्तम्बो याज्ञवल्क्यो दक्षवाल्मीकिमुद्गलाः । शातातपश्च लिखितश्शिलादः शंख उञ्छभुक्

ອາປັສຕັມບະ, ຢາຊະຍະວັນກະຍະ, ທັກສະ, ວາລະມີກິ, ມຸດຄະລະ, ຊາຕາຕະປະ, ລິຄິຕະ, ຊິລາດະ, ຊັງຄະ ແລະ ອຸນຊະພຸກ—ພຣະລິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບເຫຼົ່ານີ້ ຖືກລະລຶກໄວ້ທີ່ນີ້ດ້ວຍ ເປັນອາຈານຜູ້ມີອຳນາດ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນທາງແຫ່ງທຳມະ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈໃນການບູຊາພຣະສິວະຜູ້ມີຮູບພາບຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 17

जमदग्निश्च संवर्तो मतंगो भरतोंशुमान् । व्यासः कात्यायनः कुत्सः शौनकस्तु श्रुतश्शुकः

ຈະມະດັກນິ, ສັມວັດຕະ, ມະຕັງຄະ, ພະຣະຕະ ແລະ ອັມຊຸມານຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ; ວະຍາສະ, ກາຕະຍາຍະນະ, ກຸດສະ, ຊອນະກະ ແລະ ຊຣຸຕະຊຸກະ—ພຣະລິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບເຫຼົ່ານີ້ ກໍຖືກນັບຮວມໃນບັນດາຜູ້ຖືກສັນລະເສີນ ໃນການບັນຍາຍເຖິງການປາກົດອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງພຣະສິວະ।

Verse 18

ऋष्यशृङ्गोऽथ दुर्व्वासाश्शुचिर्नारद तुम्बुरुः । उत्तंको वामदेवश्च पवनोऽसितदेवलौ

ແລ້ວມີ ຣິສຍະສຣິງຄະ, ດຸຣວາສາ, ສຸຈິ, ນາຣະດະ ແລະ ຕຸມບຸຣຸ; ອີກທັງ ອຸຕຕັງກະ, ວາມະເທວະ, ພະວະນະ, ອະສິຕະ ແລະ ເທວະລະ—ເຫຼົ່າຣິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ແລະ ຜູ້ບູຊາສະຫວັນ ຜູ້ໂດດເດັ່ນດ້ວຍຕະປະ ແລະ ພັກຕິ ທີ່ມຸ່ງສູ່ ພຣະສິວະ ພຣະປະຕິຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ປະທານພຣະກະຣຸນາ ແລະ ມົກສະ.

Verse 19

सालंकायनहारीतौ विश्वामित्रोऽथ भार्गवः । मृकण्डस्सह पुत्रेण पर्व्वतो दारुकस्तथा

ມີ ສາລັງກາຍະນະ ແລະ ຫາຣີຕະ; ຕໍ່ມາ ວິສວາມິຕຣະ ແລະ ພາຣຄະວະ (ປະຣະຊຸຣາມະ); ມຣິກັນດະ ພ້ອມກັບບຸດຂອງທ່ານ; ແລະຍັງມີ ພະຣະວະຕະ ແລະ ດາຣຸກະ—ຣິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກນັບຮວມຢູ່ນັ້ນ.

Verse 20

धौम्योपमन्युवत्साद्या मुनयो मुनिकन्यकाः । तच्छान्त्यर्थं समाजग्मुर्धन्यं विश्वानराश्रमम्

ບັນດາຣິສີເຊັ່ນ ທໍມຍະ, ອຸປະມັນຍຸ ແລະ ວັດສະ—ພ້ອມທັງບຸດສາວຂອງຣິສີທັງຫຼາຍ—ໄດ້ຊຸມນຸມກັນຢູ່ນັ້ນ. ແລະເພື່ອໃຫ້ຄວາມວຸ່ນວາຍນັ້ນສົງົບ ພວກເຂົາໄດ້ໄປພ້ອມກັນສູ່ອາສຣົມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ວິສວານະຣະ.

Verse 21

ब्रह्मा बृहस्पतियुतो देवो गरुडवाहनः । नन्दिभृङ्गि समायुक्तो गौर्य्या सह वृषध्वजः

ໃນທີ່ນັ້ນມີ ພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ; ແລະຍັງມີ ພຣະເທວະຜູ້ຂີ່ຄຣຸດ (ພຣະວິສນຸ). ອີກທັງ ພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ກໍປະທັບຢູ່ພ້ອມກັບ ພຣະເທວີໂກຣີ, ໂດຍມີ ນັນດີ ແລະ ພຣິງຄີ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມ.

Verse 22

महेन्द्रमुख्या गीर्वाणा नागाः पातालवासिनः । रत्नान्यादाय बहुशस्ससरित्का महाब्धयः

ພຣະອິນທຣາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ, ນາຄາຜູ້ຢູ່ໃນປາຕາລາ, ພ້ອມທັງມະຫາສະມຸດໃຫຍ່ໆ ແລະ ແມ່ນ້ຳສາຍຕ່າງໆ—ໄດ້ນຳອັນມະນີລ້ຳຄ່າມາຖວາຍຊ້ຳໆ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບບູຊາ।

Verse 23

स्थावरा जंगमं रूपं धृत्वा यातास्सहस्रशः । महामहोत्सवे तस्मिन्बभूवाकालकौमुदी

ພວກເຂົາຮັບຮູບເປັນທັງສິ່ງຢືນຢູ່ນິ່ງ ແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ອອກໄປເປັນພັນໆ. ໃນມະໂຫດສະວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ປາກົດແສງຈັນທຣານອກລະດູ ອັນອັດສະຈັນ—ເປັນນິມິດແຫ່ງພຣະກະຣຸນາລົ້ນເຫຼືອ ຈາກການປະກົດຮູບສະກຸນະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 24

जातकर्म स्वयं तस्य कृतवान्विधिरानतः । श्रुतिं विचार्य्य तद्रूपन्नाम्ना गृहपतिस्त्वयम्

ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກະທຳພິທີຈາຕະກັມ (ພິທີເກີດ) ໃຫ້ເຂົາດ້ວຍຕົນເອງ ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ। ແລ້ວເມື່ອພິຈາລະນາພະຍານຂອງສຣຸຕິ (ພຣະເວດ) ແລ້ວ ເຈົ້າກໍໄດ້ເປັນເຈົ້າເຮືອນ ຖືນາມທີ່ເໝາະກັບຮູບນັ້ນ ຕາມການປະກາດແຫ່ງພຣະວາຈາ।

Verse 25

इति नाम ददौ तस्मै देयमेकादशेऽहनि । नामकर्मविधानेन तदर्थश्रुतिमुच्चरन्

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປະທານນາມໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍ ໃຫ້ຕັ້ງໃນວັນທີ 11. ຕາມພິທີນາມະກັມ (ພິທີຕັ້ງຊື່) ທ່ານໄດ້ອອກສຽງພະວາຈາສັກສິດ ທີ່ສື່ຄວາມໝາຍແລະເຈດຈຳນົງຂອງນາມນັ້ນ।

Verse 26

चतुर्निगममन्त्रोक्तैराशीर्भिरभिनन्द्य च । समयाद्धंसमारुह्य सर्वेषाञ्च पितामहः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ອວຍພອນດ້ວຍຄຳອວຍພອນທີ່ກ່າວດ້ວຍມັນຕຣາແຫ່ງນິກະມະທັງສີ່ (ພຣະເວດ). ປິຕາມະຫະ—ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປູ່ຂອງສັບພະສັດ—ໄດ້ສັນລະເສີນແລະໃຫ້ກຽດແກ່ພວກເຂົາ; ເມື່ອເຖິງເວລາ ທ່ານຂຶ້ນຂີ່ຫົງ ແລ້ວເດີນທາງໄປ।

Verse 27

कृत्वा बालोचितां रक्षां लौकिकीं गतिमाश्रितः । आरुह्य यानं स्वन्धाम हरोऽपि हरिणा ययौ

ເມື່ອໄດ້ຈັດການການປົກປ້ອງແບບງ່າຍໆ ເໝາະກັບເດັກ ຕາມວິທີໂລກີແລ້ວ, ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ດຳເນີນຕາມທາງທົ່ວໄປ, ຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະຂອງພຣະອົງ ແລະໄປກັບຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 28

अहो रूपमहो तेजस्त्वहो सर्वांगलक्षणम् । अहो शुचिष्मती भाग्यमाविरासीत्स्वयं हरः

ໂອ້! ຮູບພຣະອົງຊ່າງອັດສະຈັນ! ໂອ້! ພຣະເຕຊະອັນສະຫວ່າງໄສ! ແທ້ແລ້ວ ທຸກອະວະຍະວະມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ! ໂອ້—ຊະຕາອັນບໍລິສຸດ ແລະ ເປັນມົງຄຸນນີ້: ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ປາກົດພຣະອົງເອງແລ້ວ।

Verse 29

अथवा किमिदं चित्रं शर्वभक्तजनेष्वहो । स्वयमाविरभूद्रुद्रो ययो रुद्रस्तदर्चितः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ມັນຈະແປກປະຫຼາດອັນໃດໃນຫມູ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສະຣະວະ (Śarva)? ພຣະຣຸດຣະໄດ້ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ເພື່ອໃຫ້ພຣະຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຮັບການບູຊາຜ່ານການປາກົດນັ້ນເອງ।

Verse 30

इति स्तुवन्तस्तेन्योन्यं सम्प्रहृष्टतनूरुहः । विश्वानरं समापृच्छ्य जग्मुः सर्वे यथागतम्

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາພາກັນສັນລະເສີນ (ພຣະສິວະ) ແລະເຮັດໃຫ້ກັນແລະກັນປິຕິຍິນດີ—ຂົນກາຍລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງພັກດີ. ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ລາວິສວານະຣະ (Viśvānara) ແລະທຸກຄົນກໍເດີນທາງກັບໄປ ຄືດັ່ງທີ່ມາ ແຕ່ລະຄົນກັບສູ່ຖິ່ນຂອງຕົນ।

Verse 31

अतः पुत्रं समीहन्ते गृहस्थाश्रमवासिनः । पुत्रेण लोकाञ्जयति श्रुतिरेषा सनातनी

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຢູ່ໃນອາສຣົມຄອບຄົວ ຈຶ່ງພາກພຽນສະແຫວງຫາລູກຊາຍ; ເພາະໂດຍລູກຊາຍ ຈຶ່ງຊະນະແລະເຂົ້າເຖິງໂລກທັງຫຼາຍ—ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນອັນນິລັນດອນຂອງສຣຸຕິ।

Verse 32

अपुत्रस्य गृहं शून्यमपुत्रस्यार्जनं वृथा । अपुत्रस्य तपश्छिन्नं नो पवित्रत्यपुत्रतः

ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍ ເຮືອນຖືກເວົ້າວ່າຫວ່າງເປົ່າ; ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍ ການສະສົມຊັບສິນແມ່ນເປົ່າປະໂຫຍດ. ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍ ຕະປະ (tapas) ຖືກນັບວ່າຂາດຕໍ່ເນື່ອງ; ແລະໂດຍບໍ່ມີລູກຊາຍ ບຸນຊໍາລະທີ່ຄາດຫວັງຈາກສາຍສະກຸນແລະພິທີກໍບໍ່ບັງເກີດ।

Verse 33

न पुत्रात्परमो लाभो न पुत्रात्परमं सुखम् । न पुत्रात्परमं मित्रम्परत्रेह च कुत्रचित्

ບໍ່ມີລາບໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າລູກຊາຍ, ບໍ່ມີຄວາມສຸກໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າລູກຊາຍ, ແລະບໍ່ມີມິດໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າລູກຊາຍ—ຈະໃນໂລກນີ້ ຫຼືໃນໂລກໜ້າ ຫຼືທີ່ໃດກໍຕາມ।

Verse 34

निष्क्रमोऽथ चतुर्थेऽस्य मासि पित्रा कृतो गृहात् । अन्नप्राशनमब्दार्द्धे चूडार्द्धे चार्थवत्कृता

ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນທີ່ສີ່ຂອງເດັກ ພໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີນຳເດັກອອກຈາກເຮືອນ. ເມື່ອຄົບຫົກເດືອນ ທ່ານໄດ້ເຮັດພິທີປ້ອນອາຫານຄັ້ງທຳອິດ; ແລະໃນເວລາອັນສົມຄວນ ກໍໄດ້ເຮັດພິທີໂກນຜົມ (ຈູດາ) ດ້ວຍຄວາມສັກສິດ ແລະເປົ້າໝາຍອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 35

कर्णवेधन्ततः कृत्वा श्रवणर्क्षे स कर्मवित् । ब्रह्मतेजोभिवृद्ध्यर्थं पञ्चमेऽब्दे व्रतन्ददौ

ຕໍ່ມາ ຜູ້ຮູ້ພິທີກຳອັນສັກສິດ ໄດ້ເຮັດພິທີເຈາະຫູໃນຍາມນັກສັດ «ສຣາວະນະ» ແລະໃນປີທີ່ຫ້າຂອງເດັກ ທ່ານໄດ້ຮັບແລະມອບວຣະຕະ ເພື່ອໃຫ້ຕະຫຼອດແສງພຣະພຣະຫມັນ—ລັດສະໝີວິນຍານແລະຄວາມບໍລິສຸດ—ເພີ່ມພູນ។

Verse 36

उपाकर्मं ततः कृत्वा वेदानध्यापयत्सुधीः । अब्दं वेदान्स विधिनाऽध्यैष्ट सांगपदक्रमान्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ «ອຸປາກັມມະ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ນັກປັນຍາໄດ້ເລີ່ມການສອນວິທີສຶກສາພຣະເວດາຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ। ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ທ່ານໄດ້ສຶກສາພຣະເວດາຕາມຫຼັກພິທີ—ພ້ອມວິຊາປະກອບ (Vedāṅga) ແລະວິທີອ່ານແບບ «ປະດະ» ແລະ «ກຣະມະ»—ເພື່ອຮັກສາສຽງສັກສິດໃຫ້ບໍ່ຜິດພາດ।

Verse 37

विद्याजातं समस्तं च साक्षिमात्रं गुरोमुखात् । विनयादिगुणानाविष्कुर्वञ्जग्राह शक्तिमान्

ຈາກປາກຂອງຄູບາອາຈານ ຜູ້ມີພະລັງໄດ້ຮັບວິຊາທັງຫມົດຫຼາຍສາຂາ ເພີຍແຕ່ເປັນພະຍານ; ແລະໃນຂະນະຮັບນັ້ນ ທ່ານໄດ້ສະແດງຄຸນຄ່າເຊັ່ນ ຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະວິໄນອັນດີງາມ।

Verse 38

ततोऽथ नवमे वर्षे पित्रोश्शुश्रूषणे रतम् । वैश्वानरं गृहपतिं द्रष्टुमायाच्च नारदः

ຕໍ່ມາ ໃນປີທີ່ເກົ້າ ໃນຂະນະທີ່ລາວອຸທິດຕົນຮັບໃຊ້ພໍ່ແມ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ນັກບວດນາຣະດະໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ປາຖະໜາຈະເຫັນ «ໄວສວານະຣະ» ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄຟເຮືອນ।

Verse 39

विश्वानरोटजम्प्राप्य देवर्षिस्तं तु कौतुकी । अपृच्छत्कुशलन्तत्र गृहीतार्धासनः क्रमात्

ເມື່ອດວງ຤ິຊີເທວະໄດ້ໄປຮອດອາສຣົມຂອງວິສວານະຣະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລະຄວາມຢາກຮູ້ ກໍໄດ້ຮັບອາສນະຄື່ງໜຶ່ງຕາມລຳດັບ ແລ້ວຈຶ່ງຖາມໄຖ່ສຸກທຸກຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 40

ततः सर्वं च तद्भाग्यं पुत्रधर्मं च सम्मुखे । वैश्वानरं समवदत्स्मृत्वा शिवपदाम्बुजम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອລະລຶກເຖິງພະບາດດອກບົວຂອງພຣະສິວະ ທ່ານກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາເຖິງທຸກສິ່ງ—ທັງຄວາມໂຊກດີຂອງຕົນ ແລະທຳອັນຊອບຂອງບຸດ—ແລະໄດ້ເອີ້ນວິສວານະຣະຢ່າງສົມຄວນດ້ວຍ.

Verse 41

नन्दीश्वर उवाच । इत्युक्तो मुनिना बालः पित्रोराज्ञामवाप्य सः । प्रणम्य नारदं श्रीमान् भक्त्या प्रह्व उपाविशत

ນັນດີອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກມຸນີສອນແນະແລ້ວ ເດັກນ້ອຍຜູ້ສົງສີກໍໄດ້ຮັບຄຳອະນຸຍາດຈາກບິດາມານດາ. ແລ້ວຈຶ່ງກາບນົບນາຣະດະດ້ວຍພັກຕິ ແລະນັ່ງລົງດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 42

वैश्वानर समभ्येहि ममोत्संगे निषीद भोः । लक्षणानि परीक्षेऽहं पाणिन्दर्शय दक्षिणम्

“ໂອ ວິສວານະຣະ ຈົ່ງເຂົ້າມາໃກ້ ແລະນັ່ງເທິງຕັກຂອງຂ້ອຍເຖີດ. ຂ້ອຍຈະກວດເບິ່ງເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນຂອງເຈົ້າ—ຈົ່ງຍື່ນມືຂວາໃຫ້ເບິ່ງ.”

Verse 43

ततो दृष्ट्वा तु सर्वं हि तालुजिह्वादि नारदः । विश्वानरं समवदच्छिवप्रेरणया सुधीः

ຕໍ່ມາ ນາຣະດະໄດ້ເບິ່ງກວດທຸກຢ່າງ ເລີ່ມແຕ່ເພດານປາກ ແລະລີ້ນເປັນຕົ້ນ. ແລ້ວຜູ້ຮູ້ທັນນັ້ນ ດ້ວຍແຮງດົນໃຈຈາກພຣະສິວະ ໄດ້ກ່າວກັບວິສວານະຣະ.

Verse 44

नारद उवाच । विश्वानर मुने वच्मि शृणु पुत्रांकमादरात् । सर्वांगस्वंकवान्पुत्रो महालक्षणवानयम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ ວິສວານະຣະ, ຂ້າຈະເວົ້າ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າອຸ້ມລູກໄວ້ໃນຕັກ. ລູກນີ້ມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນທຸກອະວະຍະວະ ແລະມີລັກສະນະຍິ່ງໃຫຍ່.”

Verse 45

किन्तु सर्वगुणोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम् । सम्पूर्णनिर्मलकलं पालयेद्विधुवद्विधिः

ແຕ່ຜູ້ຮູ້ປັນຍາຜູ້ມີສັດທາ ຄວນຮັກສາແລະຖະນຸຖະນອມ (ຮູບອັນສັກສິດນັ້ນ) ໃຫ້ເປັນດັ່ງຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄຸນມົງຄຸນທັງປວງ ມີໝາຍຖືກຕ້ອງທຸກປະການ ຄົບຖ້ວນ ແລະບໍ່ດ່າງພ້ອຍ—ຖະນຸຖະນອມດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນດັ່ງແສງເດືອນ ແລະດ້ວຍວິໄນອັນມັ່ນຄົງ.

Verse 46

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रक्षणीयस्त्वसौ शिशु । गुणोऽपि दोषतां याति वक्रीभूते विधातरि

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຈົ່ງປົກປ້ອງເດັກນ້ອຍນີ້; ເພາະແມ່ນແຕ່ຄຸນຄວາມດີ ກໍອາດກາຍເປັນຂໍ້ຜິດ ເມື່ອຜູ້ຈັດສັນຊະຕາ (Providence) ກັບກາຍເປັນປະປັກ.

Verse 47

शंकेऽस्य द्वादशे मासि प्रत्यूहो विद्युदग्नितः । इत्युक्त्वा नारदोऽगच्छद्देवलोकं यथागतम्

«ຂ້ອຍສົງໄສວ່າ ໃນເດືອນທີສິບສອງຂອງເຂົາ ອຸປະສັກຈະເກີດຈາກຟ້າຜ່າແລະໄຟ» ເວົ້າແລ້ວ ນາຣະດະກໍຈາກໄປສູ່ໂລກເທວະດາອີກ ດັ່ງທີ່ມາ.