देवस्तुतिवर्णनम् (Deva-stuti-varṇana) — “Description of the Gods’ Hymn/Praise”

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । एतच्छुत्वा तु सर्वेषां देवादीनां वचो हरः । अंगीचकार सुप्रीत्या शरण्यो भक्तवत्सलः

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຫະຣະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະທັງປວງ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ຂໍພຶ່ງ ແລະ ຮັກໃຜ່ຜູ້ພັກຕະ—ກໍຍອມຮັບດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 2

एतस्मिन्नंतरे देवी पुत्राभ्यां संयुता शिवा । आजगाम मुने तत्र यत्र देवान्वितो हरः

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ທ່ານມຸນີ, ພຣະເທວີ ຊິວາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະບຸດສອງອົງ ໄດ້ເດີນທາງມາຍັງສະຖານທີ່ນັ້ນ ທີ່ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ຢືນຢູ່ທ່າມກາງເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 3

अथागतां शिवां दृष्ट्वा सर्वे विष्ण्वादयो द्रुतम् । प्रणेमुरतिनम्रास्ते विस्मिता गतसंभ्रमाः

ເມື່ອເຫັນພຣະເທວີ ຊິວາ ມາຮອດ ບັນດາທັງປວງ—ເລີ່ມຈາກພຣະວິສະນຸ—ກໍຮີບກົ້ມກາບນົບນ້ອມ. ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນຢ່າງຍິ່ງ ພວກເຂົາຕື່ນຕະລຶງ ແລະຄວາມວຸ້ນວາຍທັງປວງກໍສົງບົບລົງສິ້ນ।

Verse 4

प्रोचुर्जयेति सद्वाक्यं मुने सर्वे सुलक्षणम् । तूष्णीमासन्नजानंतस्तदागमनकारणम्

ໂອ ມຸນີ, ທຸກອົງໄດ້ເວົ້າຄໍາມົງຄຸນວ່າ «ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ!» ແຕ່ຕໍ່ມາກໍສງົບງຽບ ເນື່ອງຈາກບໍ່ຮູ້ເຫດໃດທີ່ພຣະອົງເສດັດມາ।

Verse 5

अथ सर्वैः स्तुता देवैर्देव्यद्भुतकुतूहला । उवाच स्वामिनं प्रीत्या नानालीलाविशारदम्

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວີ ຜູ້ຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດພິເສດຢາກຮູ້ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສະວາມີດ້ວຍຄວາມຮັກ—ຜູ້ຊໍານານໃນລີລາອັນຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 6

देव्युवाच । क्रीडमानं विभो पश्य षण्मुखं रविसंनिभम् । पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठ भूषितं भूषणैर्वरैः

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈົ່ງເບິ່ງພຣະອົງຜູ້ມີຫົກພະພັກ ກໍາລັງຫຼິ້ນລີລາ, ສະຫວ່າງໄສດັ່ງພຣະອາທິດ; ພຣະບຸດອັນສູງສຸດ, ຍອດເຫນືອຜູ້ມີບຸດທັງປວງ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນປະເສີດ»।

Verse 7

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे देवस्तुतिवर्णनं नाम सप्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 7 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາບົດສັນລະເສີນຂອງເທວະດາຕໍ່ພຣະສິວະ» ໃນພາກທີ 5 ຍຸດທະຂັນ ແຫ່ງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ສະບັບທີ 2) ຂອງ ສຣີສິວະມະຫາປຸຣານະ ອັນສັກສິດ.

Verse 8

न सस्मारागतान्दैत्यान्निजतेजोनिपीडितान् । स्कंदमालिंग्य चाघ्राय मुगोदाति महेश्वरः

ດ້ວຍຖືກຄອບງຳໂດຍຕະເຈົາພຣະອົງອັນເຜົາຜານຂອງຕົນ, ພຣະມະເຫສະວະຣະບໍ່ໄດ້ແມ່ນແຕ່ລະລຶກເຖິງພວກໄດຕະຍະທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ. ພຣະອົງກອດພຣະສະກັນດະ ແລະດົມສີສະຂອງພຣະກຸມານດ້ວຍຄວາມຮັກ; ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຈຶ່ງນິ່ງງຽບ ຊຶມຊາບໃນຄວາມປິຕິພາຍໃນ.

Verse 9

जगदम्बाथ तत्रैव संमंत्र्य प्रभुणा च सा । स्थित्वा किञ्चित्समुत्तस्थौ नानालीलाविशारदा

ແລ້ວຈາກນັ້ນ ພຣະແມ່ຈະກະວານ (ຈະກັດອັມບາ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໄດ້ປຶກສາກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງນາງ. ນາງຢືນຢູ່ຊົ່ວຄາວ ແລະພຣະນາງຜູ້ເປັນນາຍິງ—ຊ່ຽວຊານໃນລີລາອັນຫຼາກຫຼາຍ—ກໍລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 10

ततस्सनंदी सह षण्मुखेन तया च सार्द्धं गिरिराजपुत्र्या । विवेश शम्भुर्भवनं सुलीलः सुरैस्समस्तैरभिवंद्यमानः

ແລ້ວຈາກນັ້ນ ພຣະຊັມພູ ດ້ວຍຄວາມງາມສະຫງ່າໃນລີລາ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ພ້ອມກັບນັນດີ, ພ້ອມກັບສະນະມຸຂະ (ຫົກໜ້າ), ແລະພ້ອມກັບທິດາແຫ່ງພຣະຣາຊາແຫ່ງພູ (ພາຣະວະຕີ), ໃນຂະນະທີ່ເທວະດາທັງປວງກໍກົ້ມກາບນະມັດສະການ.

Verse 11

द्वारस्य पार्श्वतः तस्थुर्देवदेवस्य धीमतः । तेऽथ देवा महाव्यग्रा विमनस्का मुनेऽखिलः

ພວກເຂົາຢືນຢູ່ຂ້າງປະຕູ ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີປັນຍາ—ເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ. ແລ້ວເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ, ໂອ ມຸນີ, ທັງໝົດກໍຕົກໃນຄວາມຫວາດຫວັ່ນ ແລະຈິດໃຈຫມົດຫວັງຢ່າງຫນັກ.

Verse 12

किं कर्तव्यं क्व गंतव्यं कः स्यादस्मत्सुखप्रदः । किं तु किंत्विति संजातं हा हताः स्मेति वादिनम्

“ຈະເຮັດຢ່າງໃດ? ຈະໄປໃສ? ໃຜຈະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແລະການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ພວກເຮົາ?”—ໃນຄວາມສັບສົນ ພວກເຂົາພູດຊ້ຳໆວ່າ “ແຕ່ຈະແນວໃດ? ແນວໃດແທ້?” ແລະຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ວ່າ “ອະນິຈາ! ພວກເຮົາຖືກທຳລາຍແລ້ວ!”

Verse 13

अन्योन्यं प्रेक्ष्य शक्राद्या बभूवुश्चातिविह्वलाः । प्रोचुर्विकलवाक्यं ते धिक्कुर्वन्तो निजं विधिम्

ເມື່ອເບິ່ງກັນແລະກັນ ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ກໍເກີດຄວາມງົດງົນຢ່າງຫນັກ. ພວກເຂົາເວົ້າດ້ວຍຄໍາທີ່ຂາດຕອນ ສັ່ນໄຫວ ຕໍ່ານຕິການກະທໍາ ແລະນະໂຍບາຍຂອງຕົນເອງ.

Verse 14

पापा वयमिहेत्यन्ये ह्यभाग्याश्चेति चापरे । ते भाग्यवंतो दैत्येन्द्रा इति चान्येऽब्रुवन् सुराः

ເທວະບາງພວກເວົ້າວ່າ “ພວກເຮົາໃນນີ້ແມ່ນຄົນບາບ” ແລະບາງພວກເວົ້າວ່າ “ແທ້ໆແລ້ວ ພວກເຮົາອັບໂຊກ.” ອີກພວກໜຶ່ງໃນຫມູ່ເທວະກໍກ່າວວ່າ “ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ມີພາກດີແທ້.”

Verse 15

तस्मिन्नेवांतरे तेषां श्रुत्वा शब्दाननेकशः । कुंभोदरो महातेजा दंडेनाताडयत्सुरान्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງແລະສຽງອື້ອຶງຫຼາຍຢ່າງຂອງພວກເຂົາ ກຸມໂພດະຣະ ຜູ້ມີລັດສະຫມີແຮງກ້າ ກໍຟາດເທວະດ້ວຍໄມ້ທ່ອນຂອງຕົນ.

Verse 16

दुद्रुवुस्ते भयाविष्टा देवा हाहेति वादिनः । अपतन्मुनयश्चान्ये विह्वलत्वं बभूव ह

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ພວກເທວະໄດ້ແລ່ນໜີ ຮ້ອງວ່າ «ອະລາດ! ອະລາດ!» ແລະມຸນີອື່ນໆກໍລົ້ມລົງ ກາຍເປັນຄວາມວຸ້ນວາຍຢ່າງຫນັກ.

Verse 17

इन्द्रस्तु विकलोतीव जानुभ्यामवनीं गतः । अन्ये देवर्षयोतीव विकलाः पतिता भुवि

ອິນທຣະດຸດດັ່ງຄົນພິການ ແລະອ່ອນແຮງຢ່າງຫນັກ ກໍຄຸກເຂົ່າລົງສູ່ພື້ນດິນ; ເທວະອື່ນໆ ແລະເທວະຣິສີກໍອ່ອນແຮງຫນັກ ລົ້ມລົງຢູ່ເທິງພື້ນ.

Verse 18

सर्वे मिलित्वा मुनयस्सुराश्च सममाकुलाः । संगता विधिहर्योस्तु समीपं मित्रचेतसोः

ແລ້ວບັນດາມຸນີ ແລະພວກເທວະທັງໝົດ ກໍມາຊຸມນຸມກັນດ້ວຍໃຈວຸ້ນວາຍ ແລະເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສນຸ—ສອງພຣະອົງຜູ້ມີໃຈເປັນມິດຕໍ່ກັນ.

Verse 19

अहो विधिबलं चैतन्मुनयः कश्यपादयः । वदंति स्म तदा सर्वे हरि लोकभयापदम्

«ໂອ້! ນີ້ແມ່ນພະລັງອັນຫນັກໜ່ວງຂອງວິທິ—ກົດແຫ່ງຊະຕາ!» ບັນດາມຸນີ ມີກັດຊະປະເປັນຕົ້ນ ກ່າວພ້ອມກັນ ແລະກ່າວຕໍ່ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງໃນວິກິດອັນນ່າຢ້ານທີ່ຄຸກຄາມໂລກ.

Verse 20

अभाग्यान्न समाप्तं तु कार्यमित्यपरे द्विजाः । कस्माद्विघ्नमिदं जातमित्यन्ये ह्यति विस्मिताः

ດວິຊະບາງພວກກ່າວວ່າ «ເນື່ອງຈາກອັບພາກ ວຽກງານນີ້ຍັງບໍ່ສຳເລັດ»; ອື່ນໆກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຫນັກ ຖາມວ່າ «ອຸປະສັກນີ້ເກີດມາຈາກໃສ?»

Verse 21

इत्येवं वचनं श्रुत्वा कश्यपाद्युदितं मुने । आश्वासयन्मुनीन्देवान् हरिर्वाक्यमुपाददे

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ກັດຊະປະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ, ຮະຣິ (ພຣະວິດສະນຸ) ໄດ້ປອບໃຈບັນດາມຸນີ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ, ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວພຣະວາຈາ.

Verse 22

विष्णुरुवाच । हे देवा मुनयस्सर्वे मद्वचः शृणुतादरात् । किमर्थं दुःखमापन्ना दुखं तु त्यजताखिलम्

ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະມຸນີທັງປວງ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ເພາະເຫດໃດຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກ? ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມໂສກນີ້ໃຫ້ໝົດສິ້ນ»។

Verse 23

महदाराधनं देवा न सुसाध्यं विचार्य्यताम् । महदाराधने पूर्वं भवेद्दुःखमिति श्रुतम् । विज्ञाय दृढतां देवाः प्रसन्नो भवति ध्रुवम्

«ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຄິດໃຫ້ລຶກ: ການອາຣາທະນາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ (ການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າສູງສຸດ) ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ສຳເລັດງ່າຍ. ຕາມທຳນຽມເກົ່າເວົ້າວ່າ ກ່ອນທີ່ການບູຊາອັນສູງສົ່ງນັ້ນຈະໃຫ້ຜົນ ຄວາມລຳບາກຈະເກີດຂຶ້ນກ່ອນ. ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງຮູ້ເຫັນຄວາມໝັ້ນຄົງ ພຣະອົງຈະພໍພຣະໄທແນ່ນອນ»។

Verse 24

शिवस्सर्वगणायक्षस्सहसा परमेश्वरः । विचार्यतां हृदा सर्वैः कथं वश्यो भवेदिति

ພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ມີຫມູ່ຄະນະ ແລະ ຍັກສະທັງປວງຕິດຕາມ—ໄດ້ມາຢ່າງກະທັນຫັນ. ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນຄິດໃນໃຈວ່າ ຈະເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຢູ່ໃນອໍານາດໄດ້ໂດຍວິທີໃດ?

Verse 25

प्रणवं पूर्वमुच्चार्य्य नमः पश्चादुदाहरेत् । शिवायेति ततः पश्चाच्छुभद्वयमतः परम्

ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ເວົ້າພຣະນະວະ (ໂອມ) ກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າ “ນະມະຫະ”. ຕໍ່ຈາກນັ້ນເວົ້າ “ສິວາຍະ” ແລະທ້າຍສຸດ ເພີ່ມພະຍາງມົງຄຸນສອງພະຍາງຕໍ່ຈາກນັ້ນ—ມະນະຕຣາຈຶ່ງສົມບູນ.

Verse 26

कुरुद्वयं ततः प्रोक्तं शिवाय च ततः पुनः । नमश्च प्रणवश्चैव मंत्रमेवं सदा बुधाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວພະຍາງສອງ “ກຸ-ຣຸ” ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວອີກຄັ້ງ “ຊິວາຍ”. ພ້ອມກັບ “ນະມະຫະ” ແລະ ພຣະນະວະ “ໂອມ”, ບັນດາຜູ້ຮູ້ຈຶ່ງກ່າວວ່າ ມັນຕຣາມີຮູບແບບນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 27

अवर्तध्वं पुनर्यूयं यदि शंभुकृते तदा । कोटिमेकं तथा जप्त्वा शिवः कार्यं करिष्यति

“ຖ້າເປັນເພື່ອພຣະສັມພູ ແທ້ໆ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຫັນກັບ ແລະກັບຄືນມາອີກ. ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດຈະປະມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງໂກຕິ; ພຣະຊິວະຈະສຳເລັດກິດນັ້ນ.”

Verse 28

इत्युक्ते च तदा तेन हरिणा प्रभविष्णुना । तथा देवाः पुनश्चक्रुर्हरस्याराधनं मुने

ເມື່ອຮະຣິ—ພຣະວິສນຸຜູ້ມີອານຸພາບ—ໄດ້ກ່າວຄໍານັ້ນແລ້ວ, ໂອ ມຸນີ, ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍກໍໄດ້ກັບມາບູຊາອາຣາທະນາພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ອີກຄັ້ງ ຕາມທີ່ຖືກຊີ້ນໍາໄວ້.

Verse 29

संजजाप हरिश्चापि सविधिश्शिवमानसः । देवानां कार्यसिद्ध्यर्थं मुनीनां च विशेषतः

ແລ້ວຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ກໍໄດ້ປະຕິບັດຊະປະຢ່າງເຂັ້ມຂັ້ນ ຕາມພິທີກຳອັນຖືກຕ້ອງ ໃຈຈົ່ມຢູ່ໃນພຣະສິວະ ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍສໍາເລັດ ແລະໂດຍພິເສດເພື່ອຄວາມສຳເລັດສຸກຂອງບັນດາມຸນີ.

Verse 30

मुहुः शिवेति भाषंतो देवा धैर्यसमन्विताः । कोटिसंख्यं तदा कृत्वा स्थितास्ते मुनिसत्तम

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ບັນດາເທວະຜູ້ມີຄວາມກ້າຫານໝັ້ນຄົງ ໄດ້ເອີ້ນຊໍ້າໆວ່າ “ສິວະ! ສິວະ!” ແລ້ວຈຶ່ງຈັດຕົນເປັນກອງຫຼາຍໂກຕິ ແລະຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 31

एतस्मिन्नंतरे साक्षाच्छिवः प्रादुरभूत्स्वयम् । यथोक्तेन स्वरूपेण वचनं चेदमब्रवीत्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະຊິວະ (Śiva) ປາກົດຂຶ້ນໂດຍກົງ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງປາກົດໃນຮູບອັນໄດ້ກ່າວໄວ້ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 32

श्रीशिव उवाच । हे हरे हे विधे देवा मुनयश्च शुभव्रताः । प्रसन्नोऽस्मि वरं ब्रूत जयेनानेन चेप्सितम्

ພຣະສີຣີຊິວະ (Śrī Śiva) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຮະຣິ (Hari), ໂອ ວິເທ (Vidhā) ຜູ້ສ້າງ, ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ມຸນີຜູ້ຖືວຣະຕະອັນມົງຄຸນ! ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈແລ້ວ. ຈົ່ງກ່າວຂໍພອນ; ໂດຍໄຊຊະນະນີ້ ຈົ່ງບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ປາດຖະໜາ.”

Verse 33

देवा ऊचुः । यदि प्रसन्नो देवेश जगदीश्वर शंकर । सुरान् विज्ञाय विकलान् हन्यंतां त्रिपुराणि च

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ໂອ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ເປັນຈອມໂລກ—ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຫັນວ່າພວກເຮົາເທວະອ່ອນແອ ແລະທຸກທ້ອນ, ແລ້ວຂໍພຣະອົງທໍາລາຍເມືອງສາມ (Tripura) ດ້ວຍ»។

Verse 34

रक्षास्मान्परमेशान दीनबंधो कृपाकर । त्वयैव रक्षिता देवास्सदापद्भ्यो मुहुर्मुहुः

ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາ, ໂອ ປະຣະເມສານ (Parameśāna)—ໂອ ທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ທຸກຍາກ, ຜູ້ເປັນບໍ່ນ້ໍາໃຈເມດຕາ. ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຊ່ວຍເທວະໃຫ້ພົ້ນຈາກໄພພິບັດແລະອັນຕະລາຍ।

Verse 35

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्तं वचनं तेषां श्रुत्वा सहरिवेधसाम् । विहस्यांतस्तदा ब्रह्मन्महेशः पुनरब्रवीत्

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອມະເຫສະ (Maheśa) ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນທີ່ພວກເຂົາ—ຮະຣິ (Viṣṇu) ແລະ ເວທະສ (Brahmā)—ໄດ້ກ່າວ, ພຣະອົງຍິ້ມຢູ່ໃນໃຈ ແລ້ວກ່າວອີກຄັ້ງ, ໂອ ພຣາຫມະນ.

Verse 36

महेश उवाच । हे हरे हे विधे देवा मुनयश्चाखिला वचः । मदीयं शृणुतादृत्य नष्टं मत्वा पुरत्रयम्

ພຣະມະເຫສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ວິເທ (ພຣະພຣະຫມາ), ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ມຸນີທັງປວງ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ໂດຍເຫັນວ່າ ຕຣິປຸຣະ ຖືກທໍາລາຍແລ້ວ»।

Verse 37

रथं च सारथिं दिव्यं कार्मुकं शरमुत्तमम् । पूर्वमंगीकृतं सर्वमुपपादयताचिरम्

ພຣະອົງໄດ້ຈັດຕຽມໃຫ້ທັນທີ ບໍ່ຊ້າ—ລົດຮົບ ແລະ ສາຣະຖີອັນທິບ, ຄັນທະນູ ແລະ ລູກສອນອັນປະເສີດ; ທຸກສິ່ງທີ່ເຄີຍຮ້ອງຂໍແລະຮັບໄວ້ ກໍໄດ້ຖືກສົ່ງມອບໃນທັນທີ।

Verse 38

हे विष्णो हे विधे त्वं हि त्रिलोकाधिपतिर्ध्रुवम् । सर्वसम्राट्प्रकारं मे कर्तुमर्हसि यत्नतः

ໂອ ວິສນຸ! ໂອ ວິທາຕຣຶ (ພຣະພຣະຫມາ)! ທ່ານແມ່ນຈອມເຈົ້າອັນໝັ້ນຄົງແຫ່ງສາມໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພາກພຽນຈັດຕັ້ງໃຫ້ເຮົາ ຮູບແບບແລະສະຖານະແຫ່ງອໍານາດອະທິລາດສາກົນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 39

नष्टं पुरत्रयं मत्वा देवसाहाय्यमित्युत । करिष्यथः प्रयत्नेनाधिकृतौ सर्गपालने

«ໂດຍເຫັນວ່າ ຕຣິປຸຣະ ຖືກທໍາລາຍແລ້ວ, ພວກເຈົ້າຈະຊ່ວຍເຫຼືອເທວະທັງຫຼາຍແນ່ນອນ; ເພາະພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ກໍາກັບການສ້າງສັນ ແລະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຈົ່ງຄ້ຳຈຸນການປົກຄອງແລະການຮັກສາໂລກທັງປວງ»។

Verse 40

अयं मंत्रो महापुण्यो मत्प्रीतिजनकश्शुभः । भुक्तिमुक्तिप्रदस्सर्वकामदश्शैवकावह

ມັນຕຣານີ້ເປັນບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນມົງຄຸນ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈ. ມັນປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະມົກຂະ ໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ ແລະນຳເຂົ້າສູ່ທາງແຫ່ງຊາຍວະ.

Verse 41

धन्यो यशस्य आयुष्यः स्वर्गकामार्थिनां नृणाम् । अपवर्गो ह्यकामानां मुक्तानां भुक्तिमुक्तिदः

ມັນເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຊື່ສຽງ ແລະເພີ່ມອາຍຸ ສໍາລັບຜູ້ປາຖະໜາສະຫວັນ ແລະຄວາມສໍາເລັດໃນໂລກ. ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ມີຕັນຫາ ມັນເປັນທາງໄປສູ່ມົກຂະ; ສໍາລັບຜູ້ຫຼຸດພົ້ນແລ້ວ ມັນປະທານທັງການເສບສຸກອັນພໍຄວນ ແລະອິດສະລະພາບສຸດທ້າຍ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ພະປະຕິ (Pati) ຜູ້ຕັດຂາດບາສະ (pāśa) ແຫ່ງພັນທະນາການ.

Verse 42

य इमं कीर्तयेन्मंत्रं शुचिर्भूत्वा सदा नरः । शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເມື່ອຊໍາລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ຖ້າສະເໝີສະເມີກ່າວສັນລະເສີນມັນຕຣານີ້ ຫຼືຟັງມັນ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ຕາມທັດສະນະໄສວະ ການບໍລິການມັນຕຣາ (mantra-sevā) ນີ້ ຊໍາລະປະຊຸ (paśu) ຜູ້ຖືກຜູກມັດ ແລະດຶງດູດພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ (Pati) ໃຫ້ໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະປະໂຫຍດສູງສຸດ.

Verse 43

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य शिवस्य परमात्मनः । सर्वे देवा मुदं प्रापुर्हरिर्ब्रह्माधिकं तथा

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທວງເທວະທັງປວງໄດ້ຮັບຄວາມຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່; ແລະຮະຣິ ກັບພຣະພຣະຫມາ ກໍຍິນດີເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 44

सर्वदेवमयं दिव्यं रथं परमशोभनम् । रचयामास विश्वार्थे विश्वकर्मा तदाज्ञया

ຕາມພຣະບັນຊານັ້ນ ວິສະວະກັມມາໄດ້ສ້າງລົດທິບອັນສັກສິດ ງາມສຸດຍອດ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະໂລກ ແລະລວມພະລັງຂອງເທວະທັງປວງໄວ້ໃນນັ້ນ।