दुन्दुभिनिर्ह्रादनिर्णयः / Dundubhinirhrāda’s Stratagem: Targeting the Brāhmaṇas

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास प्रवक्ष्यामि चरितं शशिमौलिनः । यथा दुंदुभिनिर्ह्रादमवधीद्दितिजं हरः

ສນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ວະຍາສະ; ຂ້າຈະເລົ່າວິລະກຳອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງຜູ້ມີດວງຈັນເປັນມົກກຸດ—ວ່າ ຮະຣະ (Hara) ໄດ້ປາບອະສູຣະຜູ້ເກີດຈາກດິຕິ ຊື່ ດຸມດຸບິ-ນິຣຮຣາດ (Duṃdubhi-nirhrāda) ແນວໃດ»។

Verse 2

हिरण्याक्षे हते दैत्ये दितिपुत्रे महाबले । विष्णुदेवेन कालेन प्राप दुखं पहद्दितिः

ເມື່ອ ຮິຣັນຍາກຊະ (Hiraṇyākṣa) ອະສູຣະຜູ້ແຂງແກ່ງ ບຸດຂອງດິຕິ ຖືກພຣະວິສນຸ ປາບລົງຕາມການເວລາ ດິຕິກໍໄດ້ຮັບຄວາມທຸກໂສກຢ່າງໜັກ ໃຈນາງຈົນຈົບໃນຄວາມເສົ້າ.

Verse 3

दैत्यो दुंदुभिनिर्ह्रादो दुष्टः प्रह्लादमातुलः । सांत्वयामास तां वाग्भिर्दुःखितां देवदुःखदः

ໄດ້ມີດາຍຕະ ດຸມດຸບິນິຣຮຣາດ (Duṃdubhinirhrāda) ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ເປັນລຸງຝ່າຍແມ່ຂອງ ພຣະຫລາດ (Prahlāda) ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ທຸກໃຫ້ເທວະດາ; ລາວໄດ້ພະຍາຍາມປອບໃຈນາງຜູ້ໂສກເສົ້າ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫວານຊັກຊວນ.

Verse 4

अथ दैत्यस्स मायावी दितिमाश्वास्य दैत्यराट् । देवाः कथं सुजेयाः स्युरित्युपायमर्चितयत्

ຕໍ່ມາ ກະສັດແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ ຜູ້ມີມາຍາກົນ ໄດ້ປອບໃຈດິຕິ ແລະເລີ່ມຄິດອຸບາຍ ດ້ວຍຄວາມຄິດວ່າ: «ຈະຊະນະເທວະໄດ້ງ່າຍໆແນວໃດ?»

Verse 5

देवैश्च घातितो वीरो हिरण्याक्षो महासुरः । विष्णुना च सह भ्रात्रा सच्छलैर्देत्यवैरिभिः

ວີລະບຸລຸດອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຮິຣັນຍາກສະ ຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັງຫານ—ພ້ອມທັງພຣະວິສນຸ ກັບພີ່ນ້ອງຂອງພຣະອົງ—ໂດຍອຸບາຍການຮົບ ໃນຖານະສັດຕູແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ.

Verse 6

किंबलाश्च किमाहारा किमाधारा हि निर्जराः । मया कथं सुजेयास्स्युरित्युपायमचिंतयत्

ເຂົາໄດ້ຄິດຫາອຸບາຍ ໂດຍຄິດວ່າ: «ພວກນິຣະຈະຣະນີ້ມີກຳລັງເທົ່າໃດ? ອາຫານຫຼືສິ່ງຫຼ້ຽງຊີວິດຂອງເຂົາແມ່ນຫຍັງ? ພວກອະມະຕະນີ້ພຶ່ງພາຫຍັງ? ແລະຂ້ອຍຈະຊະນະເຂົາໄດ້ແນ່ນອນໂດຍວິທີໃດ?»

Verse 7

विचार्य बहुशो दैत्यस्तत्त्वं विज्ञाय निश्चितम् । अवश्यमग्रजन्मानो हेतवोऽत्र विचारतः

ເມື່ອໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຫຼາຍເທື່ອ ໄດຕະຍະນັ້ນກໍໄດ້ຮູ້ແຈ້ງຫຼັກທຳອັນແທ້ ແລະຕັດສິນໃຈແນ່ນອນ. ເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດ ເຫດປັດໃຈທັງຫຼາຍໃນນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງຝັງຮາກຢູ່ໃນຜູ້ເກີດກ່ອນ—ບັນດາຜູ້ເຖົ້າຜູ້ໃຫຍ່ອັນສູງສຸດ.

Verse 8

ब्राह्मणान्हंतुमसकृदन्वधावत वै ततः । दैत्यो दुन्दुभिनिर्ह्रादो देववैरी महाखलः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດາຍຕະຜູ້ຊົ່ວ ດຸນດຸບີ ຜູ້ມີສຽງຮ້ອງດັ່ງກອງສົງຄາມ ແລະເປັນສັດຕູແຫ່ງເທວະ ໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າມາຊ້ຳໆ ໂດຍມຸ່ງຈະຂ້າພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ.

Verse 9

यतः क्रतुभुजो देवाः क्रतवो वेदसंभवाः । ते वेदा ब्राह्मणाधारास्ततो देवबलं द्विजाः

ເພາະວ່າເທວະທັງຫຼາຍດຳລົງຢູ່ໄດ້ດ້ວຍສ່ວນແບ່ງຈາກຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ), ແລະ ຍັດຍະເກີດຈາກເວດ. ເວດນັ້ນອາໄສພຣາຫມະນະ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ພະລັງຂອງເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງຂຶ້ນກັບພຣາຫມະນະ.

Verse 10

निश्चितं ब्राह्मणाधारास्सर्वे वेदास्सवासवाः । गीर्वाणा ब्राह्मणबला नात्र कार्या विचारणा

ແນ່ນອນຢ່າງຫນັກແນ່ນວ່າ ເວດທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ລ້ວນອາໄສການຄ້ຳຈຸນຂອງພຣາຫມະນະ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ (ເທວະ) ກໍໄດ້ພະລັງຈາກອຳນາດຂອງພຣາຫມະນະ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼື ພິຈາລະນາອີກ.

Verse 11

ब्राह्मणा यदि नष्टास्स्युर्वेदा नष्टास्ततस्त्वयम् । अतस्तेषु प्रणष्टेषु विनष्टाः सततं सुराः

ຖ້າພຣາຫມະນະຖືກທຳລາຍ ເວດກໍຖືກທຳລາຍ ແລະ ພ້ອມກັນນັ້ນ ພວກເຈົ້າເອງກໍພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຂົາເຈົ້າສູນໄປ ເທວະທັງຫຼາຍກໍພິນາດຢ່າງຫຼີກບໍ່ພົ້ນ.

Verse 12

यज्ञेषु नाशं गच्छत्सु हताहारास्ततस्सुराः । निर्बलास्सुखजय्याः स्युर्निर्जितेषु सुरेष्वथ

ເມື່ອພິທີຍັດຍະກຳລັງຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຂາດອາຫານຫຼ້ຽງຊີວິດ. ເມື່ອອ່ອນແຮງ ແລະ ຖືກພິຊິດໄດ້ງ່າຍ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງຖືກຊະນະໃນສົງຄາມ.

Verse 13

अहमेव भविष्यामि मान्यस्त्रिजगतीपतिः । अहरिष्यामि देवा नामक्षयास्सर्वसंपदः

«ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈະເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ ແຫ່ງສາມໂລກ. ຂ້າຈະຍຶດເອົາຈາກເທວະທັງປວງ ສົມບັດອັນບໍ່ຮູ້ສິ້ນທັງໝົດ»।

Verse 14

निर्वेक्ष्यामि सुखान्येव राज्ये निहतकंटके । इति निश्चित्य दुर्बुद्धिः पुनश्चिंतितवान्खलः

«ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະເສບສຸກແທ້ໆ ໃນອານາຈັກທີ່ໄດ້ຕັດໜາມຫນາມ (ສັດຕູແລະອຸປະສັກ) ອອກແລ້ວ»। ເມື່ອຕັດສິນໃຈດັ່ງນັ້ນ ຄົນຊົ່ວຜູ້ປັນຍາບິດເບືອນກໍເລີ່ມຄິດອີກຄັ້ງ.

Verse 15

द्विजाः क्व संति भूयांसो ब्रह्मतेजोतिबृंहिता । श्रुत्यध्यनसंपन्नास्तपोबलसमन्विताः

ແທ້ໆແລ້ວ ພວກດວິຊະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຈໍານວນຫຼາຍຢູ່ໃສ—ຜູ້ຖືກເສີມແຮງດ້ວຍລັດສະຫມີແຫ່ງພຣະວິຊາ, ສໍາເລັດໃນການສຶກສາວິດາ ແລະມີພະລັງຕະປະ?

Verse 16

भूयसां ब्राह्मणानां तु स्थानं वाराणसी खलु । तामादावुपसंहृत्य यायां तीर्थांतरं ततः

ແທ້ໆແລ້ວ ວາຣານາສີ (ກາຊີ) ແມ່ນຖິ່ນພໍານັກອັນສູງສຸດຂອງພວກພຣາຫມະນະຈໍານວນຫຼາຍ. ຄວນໄປຊຸມນຸມຢູ່ນັ້ນກ່ອນ ແລ້ວສໍາເລັດພິທີວຣະຕະໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫາຕີຣຖະອື່ນໆ.

Verse 17

यत्र यत्र हि तीर्थेषु यत्र यत्राश्रमेषु च । संति सर्वेऽग्रजन्मानस्ते मयाद्यास्समंततः

ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງທີ່ເປັນຕີຣຖະ, ແລະບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງທີ່ເປັນອາສຣົມ, ທີ່ນັ້ນມີບັນດາຜູ້ເກີດອັນປະເສີດທັງປວງຢູ່—ໂດຍມີຂ້າພະເຈົ້າ, ຜູ້ເປັນປະຖົມ, ລ້ອມຮອບຢູ່ທຸກທິດ.

Verse 18

इति दुंदुभिनिर्ह्रादो मतिं कृत्वा कुलोचिताम् । प्राप्यापि काशीं दुर्वृत्तो मायावी न्यवधीद्द्विजान्

ດັ່ງນັ້ນ ດຸມດຸບິນິຣຮາດາ ໄດ້ຕັ້ງໃຈໃນແນວທາງທີ່ສົມຄວນແກ່ຕະກູນຂອງຕົນ ແລ້ວໄປຮອດກາຊີ; ແຕ່ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ມີເລ່ຫຼຽມນັ້ນ ຖືກມາຍາຫຼອກລວງ ໄດ້ຂ້າບັນດາດວິຊະພຣາຫມະນະ.

Verse 19

समित्कुशान्समादातुं यत्र यांति द्विजोत्तमाः । अरण्ये तत्र तान्सर्वान्स भक्षयति दुर्मतिः

ບ່ອນໃດທີ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດເຂົ້າປ່າເພື່ອເກັບຟືນສັກສິດ ແລະຫຍ້າກຸສະ ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນກໍໄປທີ່ນັ້ນ ແລ້ວກິນເຂົາເຈົ້າທັງໝົດ.

Verse 20

यथा कोऽपि न वेत्त्येवं तथाऽच्छन्नोऽभवत्पुनः । वने वनेचरो भूत्वा यादोरूपो जलाशये

ເພື່ອໃຫ້ບໍ່ມີໃຜຈຳແນກເຂົາໄດ້ ເຂົາຈຶ່ງປິດບັງຕົນອີກຄັ້ງ. ໃນປ່າເຂົາຢູ່ດັ່ງຄົນປ່າ, ແລະໃນນ້ຳເຂົາແປງຮູບເປັນສັດນ້ຳຄ້າຍປາໃນອ່າງນ້ຳ.

Verse 21

अदृश्यरूपी मायावी देवानामप्यगोचरः । दिवा ध्यानपरस्तिष्ठेन्मुनिवन्मुनिमध्यगः

ເຂົາເປັນຜູ້ມີຮູບອັນມອງບໍ່ເຫັນ ແລະເປັນຜູ້ໃຊ້ມາຍາອັນອັດສະຈັນ; ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງເຂົ້າບໍ່ເຖິງ. ກາງວັນເຂົາຢືນຢູ່ໃນສະມາທິຢ່າງໝົດຈິດ ດັ່ງມຸນີຢູ່ທ່າມກາງມຸນີທັງຫຼາຍ.

Verse 22

प्रवेशमुटजानां च निर्गमं हि विलोकयन् । यामिन्यां व्याघ्ररूपेणाभक्षयद्ब्राह्मणान्बहून्

ລາວເຝົ້າເບິ່ງການເຂົ້າອອກຂອງກະຕູບປ່າຂອງພວກ຤ິສີ; ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ລາວແປງເປັນຮູບເສືອ ແລ້ວກິນພຣາຫມະນຫຼາຍຄົນ.

Verse 23

निश्शंकम्भक्षयत्येवं न त्यजत्यपि कीकशम् । इत्थं निपातितास्तेन विप्रा दुष्टेन भूरिशः

ລາວກິນຢ່າງນີ້ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ ແລະບໍ່ປ່ອຍແມ່ນແຕ່ກະດູກ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມະນຫຼາຍຄົນຖືກຄົນຊົ່ວນັ້ນທຳລາຍລົງເປັນຈຳນວນຫຼາຍ.

Verse 24

एकदा शिवरात्रौ तु भक्तस्त्वेको निजोटजे । सपर्यां देवदेवस्य कृत्वा ध्यानस्थितोऽभवत्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຄືນອັນສັກສິດ «ສິວະຣາຕຣີ» ຜູ້ສັດທາຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ໃນກະຕິຂອງຕົນ ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະສິວະ ພຣະເທວະເທວາ; ແລ້ວເມື່ອສຳເລັດການບູຊາ ກໍ່ຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ.

Verse 25

स च दुंदुभिनिर्ह्रादो दैत्येन्द्रो बलदर्पितः । व्याघ्ररूपं समास्थाय तमादातुं मतिं दधे

ແລ້ວ ດາຍຕະຣາຊາ «ດຸນດຸບິນິຣະຮຣາດ» ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງກຳລັງ ໄດ້ແປງກາຍເປັນເສືອ ແລະຕັ້ງໃຈຈະຈັບເຂົາໄປ.

Verse 26

तं भक्तं ध्यानमापन्नं दृढचित्तं शिवेक्षणे । कृतास्त्रमन्त्रविन्यासं तं क्रांतुमशकन्न सः

ແຕ່ເຂົາກໍບໍ່ອາດຂົ່ມເຫັງຜູ້ສັດທານັ້ນໄດ້—ຜູ້ທີ່ຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ ຈິດແນ່ວແນ່ ແລະຈ້ອງມອງພຣະສິວະ—ເພາະເຂົາໄດ້ຈັດວາງມັນຕຣາອາວຸດໃຫ້ຖືກຮູບແບບ ແລະປຸກເສກພະລັງແລ້ວ.

Verse 27

अथ सर्वं गतश्शम्भुर्ज्ञात्वा तस्याशयं हरः । दैत्यस्य दुष्टरूपस्य वधाय विदधे धियम्

ແລ້ວ ພຣະສັມພູ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໃຈເຈດນາພາຍໃນຂອງອະສູຣນັ້ນ; ແລະ ພຣະຫະຣະ ເພື່ອກຳຈັດດາຍຕະຜູ້ມີຮູບອັນຊົ່ວ ຈຶ່ງວາງດຳລິເຖິງວິທີສັງຫານ.

Verse 28

यावदादित्सति व्याघ्रस्तावदाविरभूद्धरः । जगद्रक्षामणिस्त्र्यक्षो भक्तरक्षणदक्षधीः

ເມື່ອເສືອກຳລັງຈະຈົບຕີ ພຣະຫະຣະກໍປາກົດຂຶ້ນທັນທີຢູ່ນັ້ນ—ພຣະເຈົ້າສາມຕາ ເປັນແກ້ວແຫ່ງການຄຸ້ມຄອງໂລກທັງປວງ ແລະມີດຳລິຊຳນານຍິ່ງໃນການປົກປ້ອງຜູ້ສັດທາຂອງພຣະອົງ.

Verse 29

रुद्रमायांतमालोक्य तद्भक्तार्चितलिंगतः । दैत्यस्तेनैव रूपेण ववृधे भूधरोपमः

ເມື່ອເຫັນອໍານາດອັນອັດສະຈັນຂອງຣຸດຣະ ປາກົດອອກຈາກລິງຄະທີ່ບັນດາຜູ້ພັກດີໄດ້ບູຊາ, ດາຍຕະນັ້ນກໍຮັບຮູບດຽວກັນ ແລ້ວເຕີບໃຫຍ່ມະຫາສານ ດັ່ງພູເຂົາ.

Verse 30

सावज्ञमथ सर्वज्ञं यावत्पश्यति दानवः । तावदायातमादाय कक्षायंत्रे न्यपीडयत्

ຕໍ່ມາ ໃນຂະນະທີ່ດານະວະຍັງຈ້ອງມອງດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ມັນກໍຄວ້າຈັບຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາໃກ້ທັນທີ ແລ້ວບີບອັດໃນເຄື່ອງກັກຮັດທີ່ຜູກໄວ້ທີ່ຂ້າງຮັກແຮ້.

Verse 31

पंचास्यस्त्वथ पंचास्यं मुष्ट्या मूर्द्धन्यताडयत । भक्तवत्सलनामासौ वज्रादपि कठोरया

ແລ້ວພັນຈາສະຍະ ກໍຕີພັນຈາສະຍະທີ່ກະຫຼົກຫົວດ້ວຍກໍາປັ້ນ. ພຣະອົງນັ້ນມີນາມວ່າ “ພັກຕະວັດສະລະ” ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ, ແຕ່ກໍາປັ້ນຂອງພຣະອົງແຂງກ້າກວ່າວັດຊະຣະ.

Verse 32

स तेन मुष्टिघातेन कक्षानिष्पेषणेन च । अत्यार्तमारटद्व्याघ्रो रोदसीं पूरयन्मृतः

ຖືກຕີດ້ວຍກຳປັ້ນອັນບີບທັບ ແລະຖືກບົດຂ້າງລຳຕົວ ເສືອຮ້ອງຄຳຮາມດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຢ່າງຫນັກ ກ້ອງກັງວານເຕັມທັງດິນແລະຟ້າ ແລ້ວກໍຕາຍລົງ।

Verse 33

तेन नादेन महता संप्रवेपितमानसाः । तपोधनास्समाजग्मुर्निशि शब्दानुसारतः

ດ້ວຍສຽງກ້ອງກັງວານອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ໃຈຂອງພວກເຂົາສັ່ນສະເທືອນ ບັນດາດຸດສີຜູ້ມີທະປະສະສົມບູນ ໄດ້ມາຊຸມນຸມໃນຄືນ ຕາມຮອຍສຽງນັ້ນເປັນທາງນຳ।

Verse 34

अत्रेश्वरं समालोक्य कक्षीकृतमृगेश्वरम् । तुष्टुवुः प्रणतास्सर्वे शर्वं जयजयाक्षरैः

ເມື່ອເຫັນອັດເຣສະວະ—ພຣະສາຣະວະ—ຜູ້ກອດເຈົ້າແຫ່ງສັດປ່າໄວ້ຂ້າງກາຍ, ທຸກຄົນກໍກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນພຣະສິວະດ້ວຍສຽງ «ໄຊ! ໄຊ!» ຊໍ້າໆ.

Verse 35

ब्राह्मणा ऊचुः । परित्राताः परित्राताः प्रत्यूहाद्दारुणादितः । अनुग्रहं कुरुष्वेश तिष्ठात्रैव जगद्गुरो

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາຖືກຊ່ວຍແລ້ວ—ຖືກຊ່ວຍແທ້ໆ—ຈາກໄພພິບັດອັນນ່າຢ້ານນີ້. ໂອ ພະເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງໂປດປານ; ຂໍຈົ່ງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ໂອ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ»។

Verse 36

अनेनैव स्वरूपेण व्याघ्रेश इति नामतः । कुरु रक्षां महादेव ज्येष्ठस्थानस्य सर्वदा

ໂອ ມະຫາເທວ, ຂໍຈົ່ງປະທັບຢູ່ໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ ແລະດ້ວຍນາມ «ວຽາເຄຣສະ» ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງສະຖານະອັນສັກສິດ ຈເຍດຖະ-ສະຖານ ນີ້ຕະຫຼອດໄປ.

Verse 37

अन्येभ्यो ह्युपसर्गेभ्यो रक्ष नस्तीर्थवासिनः । दुष्टानष्टास्य गौरीश भक्तेभ्यो देहि चाभयम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວີເກົາຣີ (Gaurīśa) ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ຜູ້ພັກອາໄສຢູ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້ ຈາກໄພພິບັດ ແລະ ອຸປະສັກທັງປວງ. ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີໃບໜ້າແປດ ຈົ່ງປາບຄົນຊົ່ວ ແລະ ປະທານອະໄພຍະແກ່ຜູ້ສັດທາຂອງພຣະອົງ.

Verse 38

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां भक्तानां चन्द्रशेखरः । तथेत्युक्त्वा पुनः प्राह स भक्तान्भक्तवत्सलः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຈັນທຣະເສກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງຜູ້ສັດທາເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຕອບວ່າ “ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວອີກຄັ້ງແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 39

महेश्वर उवाच । यो मामनेन रूपेण द्रक्ष्यति श्रद्धयात्र वै । तस्योपसर्गसंधानं पातयिष्याम्यसंशयम्

ພຣະມະເຫສວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນທີ່ນີ້ ເຫັນເຮົາໃນຮູບນີ້ ດ້ວຍສັດທາອັນຈິງໃຈ—ເຮົາຈະທໍາລາຍການຮຸກຮານແຫ່ງທຸກຂ໌ແລະອຸປະສັກທັງປວງທີ່ປະທຸກເຂົາ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»।

Verse 40

मच्चरित्रमिदं श्रुत्वा स्मृत्वा लिंगमिदं हृदि । संग्रामे प्रविशन्मर्त्यो जयमाप्नोत्यसंशयम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງປະຫວັດຂອງເຮົານີ້ ແລະລະລຶກຖືລິງຄະນີ້ໄວ້ໃນດວງໃຈ, ມະນຸດຜູ້ເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບ ຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 41

एतस्मिन्नंतरे देवास्समाजग्मुस्सवासवाः । जयेति शब्दं कुर्वंतो महोत्सवपुरस्सरम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣະ ໄດ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຮ້ອງສຽງ «ໄຊຊະນະ!» ແລະເຄື່ອນຂະບວນດຸດດັ່ງຢູ່ໜ້າຂະບວນມະໂຫລານງານສະເຫຼີມສະຫຼອງໃຫຍ່।

Verse 42

प्रणम्य शंकरं प्रेम्णा सर्वे सांजलयस्सुराः । नतस्कंधाः सुवाग्भिस्ते तुष्टुवुर्भक्तवत्सलम्

ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະພັກດີ ພວກເທວະທັງປວງໄດ້ກາບນົບພຣະສັງກະຣະ ປະນົມມື ແລະກົ້ມບ່າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນງາມ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີເສມອ້າຍ।

Verse 43

देवा ऊचुः । जय शंकर देवेश प्रणतार्तिहर प्रभो । एतद्दुंदुभिनिर्ह्रादवधात्त्राता वयं सुराः

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ຊະນະແດ່ພຣະສັງກະຣະ ຈອມເທວະ! ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ ຜູ້ລົບລ້າງທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ກາບນົບ! ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາ—ເທວະທັງປວງ—ຈາກສຽງກອງສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ດັງກຶກກ້ອງເຫມືອນຟ້າຮ້ອງ; ພວກເຮົາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ»।

Verse 44

सदा रक्षा प्रकर्तव्या भक्तानां भक्तवत्सल । वध्याः खलाश्च देवेश त्वया सर्वेश्वर प्रभो

ໂອ້ພຣະເຈົ້າຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີຢູ່ເສມອ ພຣະອົງພຶງປົກປ້ອງຜູ້ພັກດີທັງຫຼາຍຢູ່ເສມອ. ແລະໂອ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ໂອ້ພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ພວກຄົນຊົ່ວຮ້າຍກໍຄວນຖືກພຣະອົງປາບປາມໃຫ້ສິ້ນ.

Verse 45

इत्याकर्ण्य वचस्तेषां सुराणां परमेश्वरः । तथेत्युक्त्वा प्रसन्नात्मा तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ

ເມື່ອພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ) ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ກໍຕອບວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ»। ດ້ວຍພຣະຫົວໃຈສະຫງົບ ແລະເມດຕາ ພຣະອົງເຂົ້າສູ່ການຫຼຸມລຶກ—ລະລາຍຮວມໃນລິງຄະນັ້ນເອງ।

Verse 46

सविस्मयास्ततो देवास्स्वंस्वं धाम ययुर्मुदा । तेऽपि विप्रा महाहर्षात्पुनर्याता यथागतम्

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍຕື່ນຕະລຶງດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ ແລະອອກເດີນທາງກັບໄປສູ່ວິມານຂອງຕົນແຕ່ລະອົງດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ບຣາຫມະນະລະສີເຫຼົ່ານັ້ນກໍດີໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະກັບໄປຕາມເສັ້ນທາງເກົ່າທີ່ເຄີຍມາ।

Verse 47

इदं चरित्रं परम व्याघ्रेश्वरसमुद्भवम् । शृणुयाच्छ्रावयेद्वापि पठेद्वा पाठयेत्तथा

ປະຫວັດອັນສູງສຸດນີ້ ອັນເກີດຈາກພຣະສິຣິຂອງ ວຽາຄເຣສະວະຣະ ຄວນໄດ້ຟັງ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນໄດ້ຟັງ (ໃຫ້ສວດອ່ານ) ຫຼືອ່ານເອງ ແລະໃຫ້ຜູ້ອື່ນອ່ານເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 48

सर्वान्कामानवाप्नोति नरस्स्वमनसेसितान् । परत्र लभते मोक्षं सर्वदुःखविवर्जितः

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງປວງທີ່ໃຈປະສົງ. ແລະໃນປະໂລກ ຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ—ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ—ໂດຍປາສະຈາກທຸກຂ໌ທັງມວນ।

Verse 49

इदमाख्यानमतुलं शिवलीला मृताक्षरम् । स्वर्ग्यं यशस्यमायुष्यं पुत्रपौत्रप्रवर्द्धनम्

ນິທານອັນປະເສີດນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ເປັນລີລາທິບຂອງພຣະສິວະ ແລະອັກສອນຂອງມັນບໍ່ເສື່ອມສູນ. ມັນປະທານບຸນສະຫວັນ, ຊື່ສຽງ, ອາຍຸຍືນ ແລະການເພີ່ມພູນລູກຫຼານ.

Verse 50

परं भक्तिप्रदं धन्यं शिवप्रीतिकरं शिवम् । परमज्ञानदं रम्यं विकारहरणं परम्

ພຣະສິວະອັນສູງສຸດ ຜູ້ເປັນມງຄົລຢ່າງຍິ່ງ ເປັນຜູ້ປະທານພັກຕິອັນສູງສຸດ ເປັນຜູ້ມີພອນແທ້ ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈ. ພຣະອົງປະທານປັນຍາອັນສູງສຸດ ງາມວິເສດ ແລະເປັນຜູ້ກຳຈັດຄວາມບິດເບືອນແລະມົນທິນໃນໃຈຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 58

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वि रुद्रसंहितायां पञ्च युद्धखण्डे दुंदुभिनिर्ह्राददैत्यवधवर्णनं नामाष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນຂັນທີຫ້າ «ຢຸດທະຂັນທະ» ຈົບລົງອັດທະຍາຍທີ 58 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການສັງຫານອະສຸຣະ ດຸມດຸບິ-ນິຣະຮຣາດ».