बाणस्य शोकः शिवस्मरणं च — Bāṇa’s Grief and the Turn to Śiva-Remembrance

Verse 1

नारद उवाच । कृष्णे गते द्वारकायाम निरुद्धेन भार्यया । अकार्षीत्किं ततो बाणस्तत्त्वं वद महामुने

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກຣິສນະໄດ້ໄປດວາຣະກາແລ້ວ ບານະໄດ້ເຮັດຫຍັງຕໍ່ມາ ກ່ຽວກັບອະນິຣຸດທະ ແລະ ພັນລະຍາຂອງລາວ? ໂອ ມະຫາມຸນີ ຂໍຈົ່ງເລົ່າຄວາມຈິງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ»

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । कृष्णे गते द्वारकायामनिरुद्धेन भार्यया । दुःखितोऽभूत्ततो बाणस्स्वाज्ञानं संस्मरन्हृदा

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະກຣິດສະນະເສດັດໄປດວາຣະກາ ພ້ອມອະນິຣຸດທະ ແລະ ພັນລະຍາຂອງລາວ ບານະກໍເກີດຄວາມໂສກເສົ້າ ເພາະລະລຶກໃນໃຈເຖິງຄວາມໂງ່ເຂົາຂອງຕົນອັນເກີດຈາກອະວິຊາ।

Verse 3

ततो नन्दीशिवगणो बाणं प्रोवाच दुःखितम् । दैत्यं शोणितदिग्धांगमनुता पसमन्वितम्

ຕໍ່ມາ ນັນດີ ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນຄະນະຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ເວົ້າກັບບານະຜູ້ໂສກເສົ້າ; ອະສຸຣະນັ້ນກາຍຖືກທາດ້ວຍເລືອດ ແລະ ຖືກຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາຄວ້າຈັບໄວ້।

Verse 4

नन्दीश्वर उवाच । बाण शंकरसद्भक्त मानुतापं कुरुष्व भोः । भक्तानुकंपी शंभुर्वै भक्तवत्सलनामधृक्

ນັນດີອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ບານະ ຜູ້ເປັນພັກຕະອັນສັດຊື່ຂອງພຣະສັງກະຣະ ຢ່າໂສກເສົ້າເຫມືອນມະນຸດເລີຍ. ພຣະສັມພູເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ພັກຕະ ແລະ ຊົງມີນາມ ‘ພັກຕະວັດສະລະ’ ຜູ້ຖະນອມປົກປ້ອງຜູ້ບູຊາພຣະອົງ»។

Verse 5

तदिच्छया च यज्जातं तज्जातमिति चेतसा । मन्यस्व भक्तशार्दूल शिवं स्मर पुनःपुनः

ສິ່ງໃດທີ່ເກີດຂຶ້ນ ກໍເກີດຂຶ້ນດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ—ຈົ່ງຍຶດຄວາມເຊື່ອນີ້ໃຫ້ໝັ້ນໃນໃຈ. ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ຜູ້ພັກດີ, ຈົ່ງຍອມຮັບແລະລະລຶກພຣະສິວະເຈົ້າຊ້ຳໆ.

Verse 6

मन आद्ये समाधाय कुरु नित्यं महो त्सवम् । भक्तानुकंपनश्चाऽस्य शंकरस्य पुनःपुनः

ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນໃນສະມາທິ; ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບມະໂຫດສະວະອັນສັກສິດທຸກມື້. ເພາະພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ປະທານພຣະກະລຸນາຊ້ຳໆ.

Verse 7

नन्दिवाक्यात्ततो बाणो द्विषा शीर्षकमात्रकः । शिवस्थानं जगामाशु धृत्वा धैर्यं महामनाः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ບານະໄດ້ນໍາຖ້ອຍຄໍາຂອງນັນດິໄວ້ໃນໃຈ. ແມ່ນແຕ່ຖືກສັດຕູຫັ່ນເຫຼືອພຽງຫົວດຽວ ລາວກໍຍັງຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມກ້າ ແລະເປັນຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ຮີບໄປຫາພຣະສະຖານຂອງພຣະສິວະໂດຍໄວ.

Verse 8

गत्वा तत्र प्रभुं नत्वा रुरोदातीव विह्वलः । गतगर्वव्रजो बाणः प्रेमाकुलितमानसः

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ບານະໄດ້ກົດກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ (ພຣະສິວະ). ລາວຖືກຄວາມສະເທືອນໃຈຄອບງໍາ ແລະຮ້ອງໄຫ້ດັ່ງຄົນອ່ອນແອ; ຄວາມຍິ່ງຍະໂສຖືກປະລະທິ້ງ ໃຈຖືກອ່ອນລົງດ້ວຍຄວາມຮັກແລະພັກດີ.

Verse 9

संस्तुवन्विविधैः स्तोत्रै स्संनमन्नुतितस्तथा । यथोचितं पादघातं कुर्वन्विक्षेपयन्करान्

ລາວສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍຮູບແບບ ແລະກົດກາບນົບນ້ອມ ຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ລາວກ້າວຍ່າງເປັນຈັງຫວະ ຕີພື້ນດ້ວຍຕີນ ແລະເຄື່ອນໄຫວມືເປັນທ່າທາງ.

Verse 10

ननर्त तांडवं मुख्यं प्रत्यालीढादिशोभितम् । स्थानकैर्विविधाकारैरालीढप्रमुखैरपि

ລາວໄດ້ຟ້ອນຕານດະວະອັນສູງສຸດ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍທ່າວີລະພາບ pratyālīḍha ແລະທ່າອື່ນໆ; ພ້ອມດ້ວຍສະຖານະຫຼາຍຮູບແບບ ເຊັ່ນ ālīḍha ແລະອື່ນໆ ປາກົດເປັນຮູບຮ່າງນານາ.

Verse 11

सुखवादसहस्राणि भ्रूक्षेपसहितान्यपि । शिरःकम्पसहस्राणि प्राप्तानीकः सहस्रशः

ມາເຖິງເປັນຄື້ນໆບໍ່ມີທີ່ສິ້ນ ມີສຽງສັນລະເສີນອັນຫວານຊື່ນນັບພັນນັບໝື່ນ ພ້ອມທັງການຍົກຄິ້ວ ແລະການສັ່ນຫົວນັບພັນໆ ເກີດຂຶ້ນຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 12

वारीश्च विविधाकारा दर्शयित्वा शनैश्शनः । तथा शोणितधाराभिस्सिञ्चयित्वा महीतलम्

ຢ່າງຊ້າໆ ພຣະອົງໄດ້ສະແດງນ້ຳໃຫ້ປາກົດເປັນຮູບຮ່າງຫຼາຍປະການ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍສາຍເລືອດ ພຣະອົງໄດ້ຊຸມຊ່ຳຜິວໜ້າແຜ່ນດິນທັງປວງ។

Verse 13

रुद्रं प्रसादयामास शूलिनं चन्द्र शेखरम् । बाणासुरो महाभक्तो विस्मृतात्मगतिर्नतः

ບານາສຸຣະ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຍິ່ງ—ໄດ້ກົ້ມກາບ ລືມຄວາມຫ່ວງໃຍເຖິງຊະຕາຕົນ ແລະຂໍພຣະກະລຸນາຈາກ ຣຸດຣະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດເທິງສີສະ।

Verse 14

ततो नृत्यं महत्कृत्वा भगवान्भक्तवत्सलः । उवाच बाणं संहृष्टो नृत्य गीतप्रियो हरः

ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ—ໄດ້ຟ້ອນລຳຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່. ຮະຣະ ຜູ້ຮັກການຟ້ອນແລະບົດຂັບຮ້ອງອັນສັກສິດ ມີພຣະທັຍຍິນດີ ແລະກ່າວກັບບານາ।

Verse 15

रुद्र उवाच । बाण तात बलेः पुत्र संतुष्टो नर्तनेन ते । वरं गृहाण दैत्येन्द्र यत्ते मनसि वर्तते

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ບານາ ລູກຮັກ ບຸດແຫ່ງບາລີ! ເຮົາພໍໃຈໃນການຟ້ອນຂອງເຈົ້າ. ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ, ຈົ່ງຮັບພອນ—ສິ່ງໃດທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ (ຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ).”

Verse 16

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य वचश्शंम्भोर्दैत्येन्द्रेण तदा मुने । बाणेन संवृणीतोऽभूद्वरस्तु व्रणरोपणे

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນັກບວດ, ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງຊຳພູແລ້ວ ໃນເວລານັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຖືກບານາຄອບງຳ; ແຕ່ພອນນັ້ນຍັງຄົງມີ຤ິດໃນການສົມານແລະຮັກສາບາດແຜຂອງເຂົາ.”

Verse 17

बाहुयुद्धस्य चोद्ध त्तिर्गाणपत्यमथाक्षयम् । उषापुत्रस्य राज्यं तु तस्मिञ्शोणितकाह्वये

ຈາກການຕໍ່ສູ້ແຂນຕໍ່ແຂນນັ້ນ ໄດ້ເກີດອຳນາດອັນບໍ່ເສື່ອມຂອງພຣະຄະເນສ (Gaṇapati); ແລະອານາຈັກຂອງບຸດແຫ່ງນາງອຸສາ ກໍໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນນະຄອນທີ່ມີນາມວ່າ «ໂຊນິຕະກະ» (Śoṇitaka).

Verse 18

निर्वैरता च विबुधैर्विष्णुना च विशेषतः । न पुनर्दैत्यता दुष्टा रजसा तमसा युता

ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ—ໂດຍສະເພາະພຣະວິສນຸ (Viṣṇu)—ກໍດຳລົງຢູ່ໃນພາວະບໍ່ມີຄວາມພະຍາດພະຍາບາດ. ແຕ່ທາດອະສຸຣະອັນຊົ່ວຮ້າຍບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຖືກຜູກມັດດ້ວຍ rajas ແລະ tamas.

Verse 19

शंभुभक्तिर्विशेषेण निर्विकारा सदा मुने । शिवभक्तेषु च स्नेहो दया सर्वेषु जंतुषु

ໂອ ມຸນີ, ຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະສຳພູ (Śambhu) ເປັນສິ່ງສູງສຸດ ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ບິດເບືອນເລີຍ. ມັນປາກົດເປັນຄວາມຮັກໃຄ່ຕໍ່ຜູ້ພັກດີພຣະສິວະ (Śiva) ແລະເປັນຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ.

Verse 20

कृत्वा वराञ्शंभोर्बलिपुत्रो महाऽसुरः । प्रेम्णाऽश्रुनयनो रुद्रं तुष्टाव सुकृतांजलिः

ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະສຳພູ (Śambhu) ແລ້ວ, ມະຫາອະສຸຣະ—ບຸດແຫ່ງບາລິ (Bali)—ມີນ້ຳຕາເຕັມດວງຕາດ້ວຍຄວາມຮັກ, ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຣຸທຣະ (Rudra) ດ້ວຍມືປະນົມເປັນອັນຊະລີ (añjali) ຢ່າງສຸພາບ.

Verse 21

बाण उवाच । देवदेव महादेव शरणा गतवत्सल । त्वां नमामि महेशान दीनबन्धो दयानिधे

ບານ (Bāṇa) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ; ໂອ ມະເຫສານ (Maheśāna), ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນມິດແຫ່ງຜູ້ທຸກຍາກ, ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມກະລຸນາ»។

Verse 22

कृता मयि कृपातीव कृपासागर शंकर । गर्वोपहारितस्सर्वः प्रसन्नेन मम प्रभो

ໂອ ຊັງກະຣາ ຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ! ພຣະອົງໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາຢ່າງຫຼາຍແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ໂອ ພຣະນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄວາມຍິ່ງຍະໂສທັງໝົດຖືກຖອນອອກແລ້ວ.

Verse 23

त्वं ब्रह्म परमात्मा हि सर्वव्याप्यखिलेश्वरः । ब्रह्मांडतनुरुग्रेशो विराट् सर्वान्वितः परः

ພຣະອົງແທ້ໆແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ແມ່ນພຣະອາຕະມາສູງສຸດ ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ. ໂອ ຈອມອະທິລາດອັນດຸດັນ ຜູ້ມີກາຍເປັນຈັກກະວານ, ພຣະອົງແມ່ນ ວິຣາດ (Virāṭ) ຜູ້ຮວບຮວມທຸກສິ່ງ ແລະເປັນພຣະສູງສຸດເຫນືອທຸກຢ່າງ.

Verse 24

नाभिर्नभोऽग्निर्वदनमंबु रेतो दिशः श्रुतिः । द्यौश्शीर्षमंघ्रिरुर्वी ते मनश्चन्द्रस्तव प्रभो

ໂອ ພຣະນາຍ! ສະດືຂອງພຣະອົງແມ່ນອາກາດ; ປາກຂອງພຣະອົງແມ່ນໄຟ; ນ້ຳແມ່ນເມັດພັນຂອງພຣະອົງ. ທິດທັງຫຼາຍແມ່ນຫູຂອງພຣະອົງ. ຟ້າແມ່ນສີສະ; ແຜ່ນດິນແມ່ນຕີນ; ແລະດວງຈັນແມ່ນໃຈຂອງພຣະອົງ.

Verse 25

दृगर्को जठरं वार्द्धिर्भुजेंद्रो धिषणा विधिः । प्रजापतिर्विसर्गश्च धर्मो हि हृदयं तव

ດວງຕາຂອງພຣະອົງແມ່ນດວງອາທິດ; ທ້ອງຂອງພຣະອົງແມ່ນມະຫາສະມຸດ; ແຂນຂອງພຣະອົງແມ່ນຈອມນາກ. ປັນຍາຂອງພຣະອົງແມ່ນວິທີອັນເປັນລະບຽບແຫ່ງຈັກກະວານ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາ, ເປັນປຣະຊາປະຕິ ແລະເປັນການສ້າງສັນເອງ; ແທ້ຈິງ ທັມມະແມ່ນຫົວໃຈຂອງພຣະອົງ.

Verse 26

रोमाण्यौषधयो नाथ केशा जलमुचस्तव । गुणास्त्रयस्त्रिनेत्राणि सर्वात्मा पुरुषो भवान्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຂົນຕາມພຣະກາຍຂອງພຣະອົງແມ່ນສະຫມຸນໄພຮັກສາໂລກ; ຊົງຊົມຜົມຊະຕາຂອງພຣະອົງແມ່ນເມກນຳຝົນ. ກຸນະສາມປະການແມ່ນດວງຕາສາມ. ພຣະອົງແມ່ນອາດຕະພາຍໃນຂອງທຸກສິ່ງ ແລະເປັນປຸຣຸສະສູງສຸດ.

Verse 27

ब्राह्मणं ते मुखं प्राहुर्बाहुं क्षत्रियमेव च । ऊरुजं वैश्यमाहुस्ते पादजं शूद्रमेव च

ເຂົາກ່າວວ່າ ພຣະໂອດ (ປາກ) ຂອງພຣະອົງແມ່ນ ພຣາຫມະນະ; ແຂນຂອງພຣະອົງແມ່ນ ກະສັດຕຣິຍະ. ເຂົາກ່າວວ່າ ຂາອ່ອນ (ຕົ້ນຂາ) ຂອງພຣະອົງແມ່ນ ໄວສະຍະ ແລະ ຕີນຂອງພຣະອົງແມ່ນ ຊູດຣະ—ເພື່ອສະແດງວ່າ ວັນນະທັງສີ່ເກີດຈາກພຣະບຸຣຸດສາກົນຂອງພຣະອົງ ເປັນໜ້າທີ່ຕ່າງໆ ໃນຄວາມສັກສິດອັນດຽວ.

Verse 28

त्वमेव सर्वदोपास्यस्सर्वैर्जीवैर्महेश्वर । त्वां भजन्परमां मुक्तिं लभते पुरुषो ध्रुवम्

ໂອ ມະເຫສະວະຣາ, ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການບູຊາຂອງສັດມີຊີວິດທັງປວງ. ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບມຸກຕິອັນສູງສຸດແນ່ນອນ.

Verse 29

यस्त्वां विसृजते मर्त्य आत्मानं प्रियमीश्वरम् । विपर्ययेन्द्रियार्थार्थं विषमत्त्यमृतं त्यजन्

ຜູ້ມະນຸດໃດທີ່ລະທິ້ງພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນອົງອາດມາພາຍໃນ ແລະເຈົ້ານາຍອັນຮັກຍິ່ງ—ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈບິດເບືອນ ໄລ່ຕາມອາຣົມສຳຜັດ, ຜູ້ນັ້ນລະທິ້ງນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງອະມະຕະ ແລະເລືອກພິດຂົມແຫ່ງພັນທະນາການ.

Verse 30

विष्णुर्ब्रह्माऽथ विबुधा मुनयश्चामलाशयाः । सर्वात्मना प्रपन्नास्त्वां शंकरं प्रियमीश्वरम्

ພຣະວິສະນຸ, ພຣະພຣະຫມາ, ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະມຸນີຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ ໄດ້ພຶ່ງພາອາໄສພຣະອົງດ້ວຍທັງກາຍໃຈ—ໂອ ສັງກະຣາ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ຮັກຍິ່ງ ແລະຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ.

Verse 31

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा बलिपुत्रस्तु विरराम शरासुरः । प्रेमप्रफुल्लितांगश्च प्रणम्य स महेश्वरम्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ຊະຣາສຸຣະ ບຸດຂອງບາລີ ກໍຢຸດລົງ. ແລະດ້ວຍກາຍໃຈທີ່ບານສະພັ່ງດ້ວຍຄວາມຮັກ, ລາວໄດ້ນະມັດສະການມະເຫສະວະຣາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 32

इति श्रुत्वा स्वभक्तस्य बाणस्य भगवान्भवः । सर्वं लभिष्यसीत्युक्त्वा तत्रैवांतरधीयत

ເມື່ອພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພາກ ໄດ້ຟັງຄຳຂອງບານະ ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ພຣະອົງກ່າວວ່າ «ເຈົ້າຈະໄດ້ທຸກສິ່ງ» ແລະໃນທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະອົງກໍອັນຕະທານໄປຈາກສາຍຕາ।

Verse 33

ततश्शंभोः प्रसादेन महाकालत्वमागतः । रुद्रस्यानुचरो बाणो महाप्रमुदितोऽभवत्

ຕໍ່ມາ ໂດຍພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງ ສັມພູ (Śambhu) ບານະ ໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນ ມະຫາກາລ. ບານະ ຜູ້ເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງ ຣຸດຣະ ນັ້ນ ມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 34

इति किल शरनाम्नः शंकरस्यापि वृत्तं सकलगुरु जनानां सद्गुरोश्शूलपाणेः । कथितमिह वरिष्ठं श्रोत्ररम्यैर्वचोभिस्सकलभुवनमध्ये क्रीडमानस्य नित्यम्

ດັ່ງນັ້ນ ປະຫວັດອັນສັກສິດຂອງພຣະສັງກະຣະ—ທີ່ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ສະຣະ»—ຂອງພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ຜູ້ເປັນສັດຄູຣູແຫ່ງຄູຣູທັງປວງ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນທີ່ນີ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນປະເສີດ ໄພຣະຫູ; ກ່ຽວກັບພຣະອົງຜູ້ຫຼິ້ນລີລາຢູ່ກາງສັບພະໂລກທັງຫມົດເປັນນິດ।

Verse 56

इति श्रीशिवमहापुराणे द्विती यायां रुद्रसंहितायां पं० युद्धखंडे बाणासुरगणपत्वप्राप्तिवर्णनं नाम षट्पंचाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ, ໃນ «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ», ໃນ «ຢຸດທະຂັນດະ» ບົດທີ 56 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການທີ່ບານາສຸຣະໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນຄະນະຂອງພຣະຊິວະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.