अनिरुद्धापहरणानन्तरं कृष्णस्य शोणितपुरगमनम् तथा रुद्रकृष्णयुद्धारम्भः | After Aniruddha’s Abduction: Kṛṣṇa Marches to Śoṇitapura and the Rudra–Kṛṣṇa Battle Begins

Verse 1

व्यास उवाच । अनिरुद्धे हृतै पौत्रे कृष्णस्य मुनिसत्तम । कुंभांडसुतया कृष्णः किमकार्षीद्धि तद्वद

ພຣະວະຍາສກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອອະນິຣຸດທະ—ຫລານຊາຍຂອງພຣະກຣິສນະ—ຖືກລູກສາວຂອງກຸມພານດາລັກພາໄປ, ພຣະກຣິສນະໄດ້ເຮັດຫຍັງໃນເວລານັ້ນ? ຂໍທ່ານບອກຂ້ອຍ»។

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । ततो गतेऽनिरुद्धे तु तत्स्त्रीणां रोदनस्वनम् । श्रुत्वा च व्यथितः कृष्णो बभूव मुनिसत्तम

ສະນັດກຸມາຣກ່າວວ່າ: ເມື່ອອະນິຣຸດທະໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ, ພຣະກຣິສນະໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງສະຕຣີທັງຫລາຍ ແລະກໍເກີດຄວາມເຈັບປວດຢ່າງລຶກຊຶ້ງ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 3

अपश्यतां चानिरुद्धं तद्बंधूनां हरेस्तथा । चत्वारो वार्षिका मासा व्यतीयुरनुशोचताम्

ເມື່ອບໍ່ເຫັນອະນິຣຸດທະ, ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງລາວ ແລະຍາດຂອງພຣະຫະຣິ (ວິສນຸ) ພາກັນໂສກເສົ້າ. ໃນຂະນະທີ່ເຂົາເຈົ້າອາໄລອາວອນ, ສີ່ເດືອນແຫ່ງລະດູຝົນກໍຜ່ານໄປ.

Verse 4

नारदात्तदुपाकर्ण्य वार्तां बद्धस्य कर्म च । आसन्सुव्यथितास्सर्वे वृष्णयः कृष्णदेवताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຈາກນາຣະດະເຖິງຂ່າວ ແລະການກະທຳທີ່ກ່ຽວກັບຜູ້ຖືກມັດພັນ, ວຣິສນິທັງປວງ—ຜູ້ມີພຣະກຣິສນະເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ເລືອກນັບຖື—ກໍເກີດຄວາມທຸກໃຈຢ່າງຫນັກ.

Verse 5

कृष्णस्तद्वृत्तमखिलं श्रुत्वा युद्धाय चादरात् । जगाम शोणितपुरं तार्क्ष्यमाहूय तत्क्षणात्

ເມື່ອ ກຣິສນະ ໄດ້ຟັງເລື່ອງລາວທັງໝົດທີ່ເກີດຂຶ້ນ ດ້ວຍໃຈຮ້ອນຮົນຈະອອກຮົບ ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນ ຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ໃນທັນທີ ແລະອອກເດີນທາງໄປ ສົໂນິຕະປຸຣະ ທັນຄວາມ.

Verse 6

प्रद्युम्नो युयुधानश्च गतस्सांबोथ सारणः । नंदोपनंदभद्राद्या रामकृष्णानुवर्तिनः

ປຣັດຍຸມນະ ແລະ ຢຸຢຸທານະ ໄດ້ອອກເດີນທາງ; ສາມບະ ແລະ ສາຣະນະ ກໍໄປດ້ວຍ. ນັນດະ, ອຸປະນັນດະ, ພັດຣະ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ຕິດຕາມພຣະຣາມ ແລະ ກຣິສນະ ກໍໄດ້ເຄື່ອນໄປສູ່ສະໜາມຮົບເຊັ່ນກັນ.

Verse 7

अक्षौहिणीभिर्द्वादशभिस्समेतासर्वतो दिशम् । रुरुधुर्बाणनगरं समंतात्सात्वतर्षभाः

ວີຣະຊົນຜູ້ເລີດລ້ຳໃນຫມູ່ສາຕະວະຕະ ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບ ອັກເສົາຫິນີ 12 ກອງ ໄດ້ລ້ອມເມືອງຂອງ ບານະ ຈາກທຸກທິດ ປິດກັ້ນໄວ້ຮອບດ້ານ.

Verse 8

भज्यमानपुरोद्यानप्राकाराट्टालगोपुरम् । वीक्ष्यमाणो रुषाविष्टस्तुल्यसैन्योभिनिर्ययौ

ເມື່ອເຫັນສວນເມືອງ, ກຳແພງ, ຫໍຍາມ ແລະ ປ້ອມປະຕູ ຖືກທຳລາຍ ທ່ານກໍເກີດໂກດແຄ້ນຢ່າງແຮງ ແລ້ວອອກໄປປະຈັນໜ້າ ພ້ອມກອງທັບທີ່ມີກຳລັງເທົ່າທຽມກັນ।

Verse 9

बाणार्थे भगवान् रुद्रस्ससुतः प्रमथैर्वृतः । आरुह्य नन्दिवृषभं युद्धं कर्त्तुं समाययौ

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ ບານາ, ພຣະພະຄະວານ ຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະບຸດ ແລະ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພຣະມະຖະ, ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ ນັນດິວຶຣະພະ (ງົວນັນດິ) ແລ້ວອອກມາເພື່ອກະທຳຍຸດທະການ।

Verse 10

आसीत्सुतुमुलं युद्धमद्भुतं लोमहर्षणम् । कृष्णादिकानां तैस्तत्र रुद्राद्यैर्बाणरक्षकैः

ແລ້ວກໍເກີດສົງຄາມອັນດຸເດືອດສັ່ນສະເທືອນ ນ່າອັດສະຈັນ ແລະເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ; ທີ່ນັ້ນ ຝ່າຍໜຶ່ງແມ່ນກຣິສນະແລະພວກພ້ອມ, ອີກຝ່າຍແມ່ນພວກຣຸດຣະແລະຜູ້ພິທັກທະນູຜູ້ປ້ອງກັນດ້ວຍລູກສອນ।

Verse 11

कृष्णशंकरयोरासीत्प्रद्युम्नगुहयोरपि । कूष्मांडकूपकर्णाभ्यां बलेन सह संयुगः

ມີການປະຈັນໜ້າອັນດຸເດືອດລະຫວ່າງ ກຣິສນະ ແລະ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ). ເຊັ່ນດຽວກັນ ປຣັດຍຸມນະ ແລະ ກຸຫະ (ກາຣຕິເກຍ) ກໍຮົບກັນ; ແລະ ບະລະຣາມ ສູ້ກັບ ກູສະມານຑະ ແລະ ກູປະກັນນະ।

Verse 12

सांबस्य बाणपुत्रेण बाणेन सह सात्यकेः । नन्दिना गरुडस्यापि परेषां च परैरपि

ສາມບະ ຮົບກັບບຸດຂອງບານະ; ສາຕະຍະກິ ຮົບກັບບານະເອງ. ນັນດິນ ກໍປະຈັນໜ້າກັບ ກະຣຸດະ ເຊັ່ນກັນ, ແລະນັກຮົບອື່ນໆກໍໄດ້ພົບຄູ່ຕໍ່ສູ້ຂອງຕົນແຕ່ລະຄົນ।

Verse 13

ब्रह्मादयस्सुराधीशा मुनयः सिद्धचारणाः । गंधर्वाऽप्सरसो यानैर्विमानैर्द्रष्टुमागमन्

ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ອົງເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ທັງກັນດະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ໄດ້ຂຶ້ນຍານ ແລະ ວິມານສະຫວັນ ມາເພື່ອຊົມເຫັນເຫດການອັນອັດສະຈັນນັ້ນ।

Verse 14

प्रमथैर्विविधाकारै रेवत्यंतैः सुदारुणम् । युद्धं बभूव विप्रेन्द्र तेषां च यदुवंशिनाम्

ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ ສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ລະຫວ່າງພຣະມະຖະຜູ້ມີຮູບຮ່າງຫຼາກຫຼາຍ ມີເຣວະຕີແລະອື່ນໆຢູ່ໃນນັ້ນ ກັບນັກຮົບແຫ່ງວົງຍະດຸ।

Verse 15

भ्रात्रा रामेण सहितः प्रद्युम्नेन च धीमता । कृष्णश्चकार समरमतुलं प्रमथैस्सह

ພຣະກຣິດສະນະ ມີພີ່ນ້ອງຣາມະ ແລະ ປຣະດຍຸມນະຜູ້ສະຫລາດຢູ່ຄຽງຂ້າງ ໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຮ່ວມກັບພຣະມະຖະທັງຫຼາຍ ຜູ້ເປັນບໍລິວານດຸດັນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 16

तत्राग्निनाऽभवद्युद्धं यमेन वरुणेन च । विमुखेन त्रिपादेन ज्वरेण च गुहेन च

ທີ່ນັ້ນ ການຮົບໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ກັບອັກນິ, ກັບຍະມະ, ແລະກັບວະຣຸນະ; ພ້ອມທັງກັບວິມຸຂະ, ຕຣິປາດະ, ຊະວະຣະ, ແລະ ກຸຫະ ອີກດ້ວຍ.

Verse 17

प्रमथैर्विविधाकारैस्तेषामन्यं तदारुणम् । युद्धं बभूव विकटं वृष्णीनां रोमहर्षणम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍພຣະມະຖະຂອງພຣະສິວະຜູ້ມີຮູບຮ່າງຫຼາກຫຼາຍ ກໍເກີດການຮົບອີກຄັ້ງທີ່ດຸຮ້າຍ ແລະນ່າສະພຶງກົວ—ຮຸນແຮງຢ່າງຫນັກ—ເຮັດໃຫ້ພວກວຣິສນີຂົນລຸກດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັນ.

Verse 18

विभीषिकाभिर्बह्वीभिः कोटरीभिः पदेपदे । निर्ल्लज्जाभिश्च नारीभिः प्रबलाभिरदूरतः

ທຸກກ້າວຍ່າງມີພາບຜີຫຼອນອັນນ່າຢ້ານຫຼາຍ ແລະ ຮູຮ່ອງລຶກດັ່ງຖໍ້າຢູ່ທຸກບ່ອນ; ບໍ່ໄກນັ້ນຍັງເຫັນສະຕຣີອະສຸຣາຜູ້ແຂງກ້າ ໄຮ້ຄວາມອາຍ—ເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມສະພຶງກົວທີ່ລຸກຂຶ້ນຮອບດ້ານ।

Verse 19

शंकरानुचराञ्शौरिर्भूतप्रमथगुह्यकान् । द्रावयामास तीक्ष्णाग्रैः शरैः शार्ङ्गधनुश्च्युतैः

ແລ້ວສາວຣິ (ພຣະວິສນຸ) ປ່ອຍລູກສອນປາຍແຫຼມດັ່ງມີດ ອອກຈາກຄັນທະນູ ສາຣັງກະ ໄລ່ຕອນໃຫ້ຖອຍ ແລະ ກະຈາຍບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະສັງກະຣະ—ຝູງພູດ, ປຣະມະຖະ, ແລະ ກຸຫຍະກະ।

Verse 20

एवं प्रद्युम्नप्रमुखा वीरा युद्धमहोत्सवाः । चक्रुर्युद्धं महाघोरं शत्रुसैन्यं विनाशयन्

ດັ່ງນັ້ນ ວີຣະຊົນທັງຫຼາຍ ນຳໂດຍ ປຣັດຍຸມນະ ຊື່ນບານດັ່ງວ່າສົງຄາມເປັນງານບຸນ ໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ ທຳລາຍກອງທັບສັດຕູ।

Verse 21

विशीर्यमाणं स्वबलं दृष्ट्वा रुद्रोत्यमर्षणः । क्रोधं चकार सुमहन्ननाद च महोल्बणम्

ເມື່ອເຫັນກອງກຳລັງຂອງຕົນຖືກທຳລາຍແຕກກະຈາຍ ຣຸດຣະ ຜູ້ຍາກຈະຕ້ານທານໃນສົງຄາມ ກໍເກີດຄວາມໂກດຢ່າງແຮງກ້າ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍອຳນາດອັນລົ້ນເຫຼືອ।

Verse 22

तच्छ्रुत्वा शंकरगणा विनेदुर्युयुधुश्च ते । मर्दयन्प्रतियोद्धारं वर्द्धिताश्शंभुतेजसा

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຄະນະຂອງ ສັງກະຣະ ກໍຮ້ອງຄຳຮາມກ້ອງກັງວານ ແລະເຂົ້າສູ່ການຮົບ. ໄດ້ຮັບພະລັງຈາກລັດສະໝີແຫ່ງ ສຳພູ ພວກເຂົາກໍບົດຂີ້ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານໃຫ້ແຕກພ່າຍ।

Verse 23

पृथग्विधानि चायुक्तं शार्ङ्गास्त्राणि पिनाकिने । प्रत्यक्षैश्शमयामास शूलपाणिरविस्मितः

ແລ້ວ ຜູ້ຖືຕຣີສູນ—ບໍ່ຫວາດຫວັນ—ໄດ້ລະງັບໂດຍກົງ ອາວຸດລູກສອນຫຼາຍປະເພດ ທີ່ເກີດຈາກ Śārṅga ແລະຖືກຍິງໃສ່ ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ສະຫງົບລົງຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ.

Verse 24

ब्रह्मास्त्रस्य च ब्रह्मास्त्रं वायव्यस्य च पार्वतम् । आग्नेयस्य च पार्जन्यं नैजं नारायणस्य च

ເພື່ອຕ້ານ Brahmāstra ພຣະອົງປ່ອຍ Brahmāstra ອອກໄປ; ຕໍ່ຕ້ານອາວຸດລົມ Vāyavya ພຣະອົງໃຊ້ອາວຸດພູເຂົາ Pārvatā; ຕໍ່ຕ້ານອາວຸດໄຟ Āgneya ພຣະອົງປ່ອຍອາວຸດຝົນ Pārjanya; ແລະຕໍ່ຕ້ານອາວຸດ Nārāyaṇa ພຣະອົງໃຊ້ພະລັງອັນເກີດມາພ້ອມຕົນຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 25

कृष्णसैन्यं विदुद्राव प्रतिवीरेण निर्जितम् । न तस्थौ समरे व्यास पूर्णरुद्रसुतेजसा

ໂອ ວຽາສະ ກອງທັບຂອງພຣະກຣິສນະແຕກພ່າຍ ແລະ ແລ່ນໜີ ເພາະຖືກວີຣະບຸຣຸດຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານຊະນະ. ໃນສົງຄາມມັນບໍ່ອາດຢືນຢັນໄດ້ ເພາະຖືກຄວາມສະຫວ່າງອັນເຕັມປຽມ ທີ່ເກີດຈາກຣຸດຣະ ຂອງນັກຮົບນັ້ນກົດທັບ।

Verse 26

विद्राविते स्वसैन्ये तु श्रीकृष्णश्च परंतपः । स्वं ज्वरं शीतलाख्यं हि व्यसृजद्दारुणं मुने

ເມື່ອກອງທັບຂອງຕົນຖືກໄລ່ໃຫ້ແຕກໜີ ພຣະສຣີກຣິສນະ ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ ໂອ ມຸນີ ຈຶ່ງປ່ອຍ «ຊະວະຣະ» ໄຂ້ອັນດຸຮ້າຍຂອງພຣະອົງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສີຕະລະ» (ໄຂ້ເຢັນ) ออกมา।

Verse 27

विद्राविते कृष्णसैन्ये कृष्णस्य शीतलज्वरः । अभ्यपद्यत तं रुद्रं मुने दशदिशो दहन्

ເມື່ອກອງທັບຂອງພຣະກຣິດສະນະຖືກຂັບໃຫ້ແຕກພ່າຍ ໂອ ມຸນີ, «ສີຕະລະ-ຊະວະຣະ» ໄຂ້ຂອງພຣະກຣິດສະນະ ເຜົາໄໝ້ທິດທັງສິບ ໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະຣຸທຣະນັ້ນ।

Verse 28

महेश्वरोथऽ तं दृष्ट्वायांतं स्वं विसृजज्ज्वरम् । माहेश्वरो वैष्णवश्च युयुधाते ज्वरावुभौ

ແລ້ວພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຫັນມັນເຂົ້າມາ ຈຶ່ງປ່ອຍ «ຊະວະຣະ» ຂອງພຣະອົງເປັນອາວຸດ. ດັ່ງນັ້ນ «ມາເຫສະວະຣະ-ຊະວະຣະ» ແລະ «ໄວສະນະວະ-ຊະວະຣະ» ໄຂ້ທັງສອງ ໄດ້ຮົບກັນເອງ।

Verse 29

वैष्णवोऽथ समाक्रदन्माहेश्वरबलार्दितः । अलब्ध्वा भयमन्यत्र तुष्टाव वृषभध्वजम्

ແລ້ວຝ່າຍໄວສະນະວະ ຖືກອຳນາດແຫ່ງກອງພຣະສິວະກະແທກຢ່າງໜັກ ຈຶ່ງຮ້ອງຄາງ. ບໍ່ພົບທີ່ພຶ່ງພາຈາກຄວາມຢ້ານກົວໃນທີ່ອື່ນ ຈຶ່ງເລີ່ມສັນລະເສີນ «ວຶຣະສະພະທະວະຊະ» ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ।

Verse 30

अथ प्रसन्नो भगवान्विष्णुज्वरनुतो हरः । विष्णुशीतज्वरं प्राह शरणागतवत्सलः

ຕໍ່ມາ ພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຊົມຊື່ນພຣະໄທ ເມື່ອຖືກຍ້ອງຍໍໂດຍພະຍາດ-ອະສູຣຂອງພຣະວິສນຸ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍເມດຕາແກ່ “ໄຂ້ເຢັນ” ຂອງພຣະວິສນຸ—ຜູ້ຮັກຜູ້ມາພຶ່ງພາເປັນນິດ।

Verse 31

महेश्वर उवाच । शीतज्वर प्रसन्नोऽहं व्येतु ते मज्ज्वराद्भयम् । यो नौ स्मरति संवादं तस्य न स्याज्ज्वराद्भयम्

ພຣະມະເຫສວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສີຕະຊະວະຣະ, ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ໄຂ້ຂອງເຮົາ ຈົ່ງຫາຍໄປຈາກເຈົ້າ. ຜູ້ໃດລະລຶກການສົນທະນານີ້ ຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກໄຂ້.”

Verse 32

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्तो रुद्रमानम्य गतो नारायणज्वरः । तं दृष्ट्वा चरितं कृष्णो विसिस्माय भयान्वितः

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກສອນສັ່ງດັ່ງນັ້ນ ໄຂ້ນາຣາຍະນະກໍໄດ້ກົ້ມນົບພຣະຣຸດຣະ ແລ້ວຈາກໄປ. ເມື່ອກຣິສນະເຫັນເຫດການອັນພິເສດນັ້ນ ກໍພິສົມພິສັງ ແລະຄວາມຢ້ານກົວກໍເກີດສັ່ນໄຫວໃນໃຈ.

Verse 33

स्कन्द प्रद्युम्नबाणौघैरर्द्यमानोऽथ कोपितः । जघान शक्त्या प्रद्युम्नं दैत्यसंघात्यमर्षणः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກກົດດັນຢ່າງໜັກດ້ວຍຝົນລູກສອນຈາກສະກັນດະ ແລະ ປຣະດຸມນະ ໄດຕະຍະນັ້ນກໍໂກດກະຫຼາຍ; ຜູ້ທຳລາຍຝູງອະສູຣ ຜູ້ບໍ່ອົດທົນຕໍ່ການຫຍັບຫຍາມ ໄດ້ຟາດປຣະດຸມນະດ້ວຍອາວຸດຫອກ “ສັກຕິ” ຂອງຕົນ.

Verse 34

स्कंदप्राप्तिहतस्तत्र प्रद्युम्नः प्रबलोपि हि । असृग्विमुंचन्गात्रेभ्यो बलेनापाक्रमद्रणात्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ປຣະດຸມນະ ແມ່ນແມ່ນຈະແຂງແກ່ງ ແຕ່ກໍຖືກສະກັນດະຟັນຖືກ. ເລືອດໄຫຼອອກຈາກອະໄວຍະວະທັງຫຼາຍ ແຕ່ດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນ ລາວກໍຖອນຕົວອອກຈາກສະໜາມຮົບ.

Verse 35

कुंभांडकूपकर्णाभ्यां नानास्त्रैश्च समाहतः । दुद्राव बलभद्रोपि न तस्थेपि रणे बली

ຖືກກຸມພານດາ ແລະ ກູປະກັນນະ ຟັນຟາດດ້ວຍອາວຸດນານາຊະນິດຢ່າງໜັກ ແມ່ນແຕ່ບາລະພະດຣະຜູ້ມີກໍາລັງຫນັກກໍຖອຍຫຼັງແລະແລ່ນກັບ; ຜູ້ກ້າແຂງນັ້ນບໍ່ອາດຢືນຢັນໃນສົງຄາມນັ້ນໄດ້.

Verse 36

कृत्वा सहस्रं कायानां पीत्वा तोयं महार्णवात् । गरुडो नाशयत्यर्थाऽऽवर्तैर्मेघार्णवांबुभिः

ກະຣຸດາ ສ້າງກາຍໄດ້ເຖິງພັນຮ່າງ ແລະດື່ມນ້ໍາຈາກມະຫາສະໝຸດ; ແລ້ວພຣະອົງທໍາລາຍດ້ວຍກະແສວົງວຽນ ໂດຍໃຊ້ນ້ໍາຈາກສະໝຸດດັ່ງເມກນັ້ນ.

Verse 37

अथ क्रुद्धो महेशस्य वाहनो वृषभो बली । वेगेन महतारं वै शृंगाभ्यां निजघान तम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ວຶສະພະ—ພາຫະນະໂຄຖືກຂີ່ຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ—ຜູ້ມີກໍາລັງຫນັກ ໂກດຂຶ້ນ ແລະພຸ່ງໄປດ້ວຍແຮງອັນມະຫາສານ ກະແທກສັດຕູນັ້ນດ້ວຍເຂົາທັງສອງ.

Verse 38

शृंगघातविशीर्णांगो गरुडोऽतीव विस्मितः । विदुद्राव रणात्तूर्णं विहाय च जनार्दनम्

ຖືກຟາດດ້ວຍການກະແທກຂອງເຂົາ ກາຍຂອງກະຣຸດາແຕກຊຳຮຸດ; ຕົກຕະລຶງຢ່າງຫນັກ ລາວໜີອອກຈາກສະໜາມຮົບຢ່າງວ່ອງໄວ ປະລະຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ໄວ້.

Verse 39

एवं जाते चरित्रं तु भगवान्देवकीसुतः । उवाच सारथिं शीघ्रं रुद्रतेजोतिविस्मितः

ເມື່ອເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະບຸດຂອງເທວະກີ ຕົກຕະລຶງຕໍ່ລັດສະໝີເຕຊະຂອງຣຸດຣະ ແລ້ວເວົ້າກັບສາຣະຖີຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 40

श्रीकृष्ण उवाच । हे सूत शृणु मद्वाक्यं रथं मे वाहय द्रुतम् । महादेवसमीपस्थो यथा स्यां गदितुं वचः

ພຣະສີກຣິດສະນາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ (ຄົນຂັບລົດສົງຄາມ) ຈົ່ງຟັງຄໍາຂ້າ; ຈົ່ງຂັບລົດຂອງຂ້າໃຫ້ໄວ, ເພື່ອໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຂົ້າໃກ້ພຣະມະຫາເທວ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າແດ່ພຣະອົງ»។

Verse 41

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्तो हरिणा सूतो दारुकस्स्वगुणाग्रणीः । द्रुतं तं वाहयामास रथं रुद्रसमीपतः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຈາກ ຮະຣິ (ວິດສະນຸ) ແລ້ວ, ດາຣຸກະ ຄົນຂັບລົດ—ຜູ້ເລີດໃນຄຸນຄ່າຂອງຕົນ—ໄດ້ຂັບລົດນັ້ນຢ່າງໄວ ເຂົ້າໃກ້ພຣະຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 42

अथ विज्ञापयामास नतो भूत्वा कृतांजलिः । श्रीकृष्णः शंकरं भक्त्या प्रपन्नो भक्तवत्सलम्

ຕໍ່ມາ ພຣະສີກຣິດສະນາ ໄດ້ກົ້ມກາບ ແລະປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ, ທູນຂໍຕໍ່ ພຣະສັງກະຣະ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ, ແລະພຣະສີກຣິດສະນາໄດ້ພຶ່ງພາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພັກຕິ.

Verse 43

श्रीकृष्ण उवाच । देवदेव महादेव शरणागतवत्सल । नमामि त्वाऽनंतशक्तिं सर्वात्मानं परेश्वरम्

ພຣະສີກຣິດສະນາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວະ ພຣະມະຫາເທວ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ; ຂ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງ—ຜູ້ມີພະລັງອັນອະນັນຕະ, ຜູ້ເປັນອາດຕະພາຍໃນຂອງສັບພະສັດ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ»។

Verse 44

विश्वोत्पत्तिस्थाननाशहेतुं सज्ज्ञप्ति मात्रकम् । ब्रह्मलिंगं परं शांतं केवलं परमेश्वरम्

ພຣະບຣະຫມະ-ລິງຄະນັ້ນ ແມ່ນພຣະປະຣະເມສະວະຣະສູງສຸດ ສະງົບສະຫງົບ ແລະບໍລິສຸດດຽວ—ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກເກີດ ດໍາລົງ ແລະດັບສູນ; ແຕ່ຖືກຊີ້ບອກໄດ້ພຽງແຕ່ດ້ວຍນາມແລະເຄື່ອງໝາຍ ເນື່ອງຈາກຢູ່ເຫນືອການຈັບຕ້ອງເປັນວັດຖຸ.

Verse 45

कालो दैवं कर्म जीवस्स्वभावो द्रव्यमेव च । क्षेत्रं च प्राण आत्मा च विकारस्तत्समूहकः

ເວລາ, ພຣະພິລິດ/ຊະຕາກຳ, ກຳ, ຊີວະ (ວິນຍານປະຈຳຕົວ), ສະພາວະເດີມ, ແລະສານວັດຖຸ; ພ້ອມທັງ ກະເສດຣະ (ຂອບເຂດແຫ່ງກາຍ), ປຣານ (ລົມຫາຍໃຈ) ແລະອາດມາ—ທັງໝົດນີ້ຮ່ວມກັບການແປປ່ຽນຂອງມັນ ເປັນກຸ່ມລວມແຫ່ງການປາກົດຕົວຂອງສັງຂານ.

Verse 46

बीजरोहप्रवाहस्तु त्वन्मायैषा जगत्प्रभो । तन्निबंधं प्रपद्येह त्वामहं परमेश्वरम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ກະແສແຫ່ງເມັດພັນທີ່ງອກງາມ—ວົງຈອນການເກີດເປັນໂລກທີ່ບໍ່ຢຸດ—ນີ້ແທ້ໆແມ່ນມາຍາຂອງພຣະອົງ. ຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນພັນທະທີ່ຜູກວິນຍານ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ, ໂອ ປຣະເມສະວະຣະ, ໃນບັດນີ້ແລະທີ່ນີ້.

Verse 47

नाना भावैर्लीलयैव स्वीकृतैर्निर्जरादिकान् । नूनं बिभषिं लोकेशो हंस्युन्मार्गान्स्वभावतः

“ແນ່ນອນແລ້ວ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ໂດຍຮັບເອົາອາລົມຫຼາຍຢ່າງ ແລະລີລາອັນເປັນທິບ, ພຣະອົງໄດ້ນໍາເທວະດາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດພຣະອົງແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ພຣະອົງຄືກໍາລັງກັ້ນໄວ້ເສັ້ນທາງຂອງຜູ້ທີ່ໂດຍສະພາບຕົນ ຈະພຸ່ງໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.”

Verse 48

त्वं हि ब्रह्म परं ज्योतिर्गूढं ब्रह्मणि वाङ्मये । यं पश्यंत्यमलात्मानमाकाशमिव केवलम्

ພຣະອົງແທ້ໆແມ່ນ ພຣະພຣະມັນ—ແສງສູງສຸດ—ທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນພຣະພຣະມັນແຫ່ງເວດະ ອັນປາກົດເປັນຖ້ອຍຄໍາສັກສິດ. ຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດເຫັນພຣະອົງເປັນອາດຕະອັນບໍ່ມີມົນທິນ, ໂດດດ່ຽວແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວ, ດັ່ງຟ້າອາກາດເອງ.

Verse 49

त्वमेव चाद्यः पुरुषोऽद्वितीयस्तुर्य आत्मदृक् । ईशो हेतुरहेतुश्च सविकारः प्रतीयसे

ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວແມ່ນປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ ບໍ່ມີຜູ້ທີສອງ—ເປັນຕຸຣິຍະ (turya) ຜູ້ເຫັນອາດຕະໂດຍກົງ. ພຣະອົງແມ່ນອີສະວະຣະ: ເປັນເຫດ ແລະເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ; ແຕ່ໃນການປາກົດ ພຣະອົງຖືກເຫັນວ່າມີການແປປ່ຽນ.

Verse 50

स्वमायया सर्वगुणप्रसिद्ध्यै भगवन्प्रभो । सर्वान्वितः प्रभिन्नश्च सर्वतस्त्वं महेश्वर

ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍ! ດ້ວຍມາຍາຂອງພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ຄຸນທັງປວງປາກົດແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ, ພຣະອົງເປັນທັງຜູ້ຮວບຮວມທຸກສິ່ງ (sarvānvita) ແລະຜູ້ປາກົດແບບຫຼາກຫຼາຍ (prabhinna). ທຸກທາງ ແລະທຸກບ່ອນ ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນມະເຫສະວະຣາ.

Verse 51

यथैव सूर्योऽपिहितश्छायारूपाणि च प्रभो । स्वच्छायया संचकास्ति ह्ययं परमदृग्भवान्

ໂອ ພຣະອົງ! ເຫມືອນດວງອາທິດ ເມື່ອຖືກບັງ ກໍໃຫ້ເກີດຮູບເງົາຕ່າງໆ ດ້ວຍເງົາຂອງຕົນເອງ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເຫັນອັນສູງສຸດ—ຄືພຣະອົງ—ດ້ວຍອໍານາດການບັງຂອງພຣະອົງ ກໍໃຫ້ເກີດການລະບຳແຫ່ງຮູບປາກົດ.

Verse 52

गुणेनापिहितोपि त्वं गुणे व गुणान् विभो । स्वप्रदीपश्चकास्सि त्वं भूमन् गिरिश शंकर

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ! ແມ່ນແຕ່ຖືກບັງໂດຍຄຸນ (guṇa) ພຣະອົງກໍຍັງເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄຸນ ຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງຄຸນນັ້ນເອງ. ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແສງຂອງພຣະອົງເອງ, ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວສ່ອງໄສ—ໂອ ຜູ້ອັນອະນັນຕະ, ໂອ ກິຣິຊະ, ໂອ ຊັງກະຣະ.

Verse 53

त्वन्मायामोहितधियः पुत्रदारगृहादिषु । उन्मज्जंति निमज्जंति प्रसक्ता वृजिनार्णवे

ຜູ້ທີ່ປັນຍາຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກລວງ ຈະຕິດພັນກັບລູກ ເມຍ ເຮືອນ ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອຍຶດຕິດຢ່າງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງລອຍຂຶ້ນລອຍລົງຊໍ້າໆ ຖືກຄື້ນຊັດໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງບາບ ແລະຄວາມທຸກ.

Verse 54

इति शिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे बाणाऽसुररुद्रकृष्णादियुद्धवर्णनं नाम चतुःपंचाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 54 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາສົງຄາມທີ່ກ່ຽວກັບ ບານາສຸຣະ, ຣຸດຣະ(ພຣະສິວະ), ກຣິດສະນະ ແລະອື່ນໆ” ໃນຢຸດທະຂັນດາ ພາກທີ 5 ຂອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ໃນປຶ້ມທີ 2 ຂອງ ສິວະມະຫາປຸຣານະ.

Verse 55

त्वदाज्ञयाहं भगवान्बाणदोश्छेत्तुमागतः । त्वयैव शप्तो बाणोऽयं गर्वितो गर्वहारिणा

“ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະອົງ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ໄດ້ມາເພື່ອຕັດຂາດຄວາມຜິດ (ຄວາມທະນົງຕົນອັນລ່ວງເກີນ) ຂອງບານະ. ບານະນີ້ຖືກພຣະອົງສາບແຊ່ງ—ໂດຍພຣະອົງ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທະນົງຕົນ—ແຕ່ລາວຍັງເມົາມົນດ້ວຍອະຫັງການ.”

Verse 56

निवर्त्तस्व रणा द्देव त्वच्छापो न वृथा भवेत् । आज्ञां देहि प्रभो मे त्वं बाणस्य भुजकृंतने

“ຂໍພຣະອົງຖອນອອກຈາກສະໜາມຮົບ ໂອ ເທວະ, ເພື່ອໃຫ້ຄຳສາບຂອງພຣະອົງບໍ່ເປັນໄປຢ່າງເປົ່າປ່ຽວ. ຂໍພຣະອົງປະທານພຣະບັນຊາແກ່ຂ້າພະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເພື່ອຕັດແຂນຂອງບານະ.”

Verse 57

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य वचश्शंभुः श्रीकृष्णस्य मुनीश्वर । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा कृष्णस्तुत्या महेश्वरः

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມນັກບວດ, ເມື່ອພຣະສຳພູ—ມະຫາເທວ—ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະສີກຣິສນາ ແລ້ວ, ຈິດໃນຂອງພຣະອົງສະຫງົບດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ແລະພຣະອົງຈຶ່ງຕອບ»។

Verse 58

महेश्वर उवाच । सत्यमुक्तं त्वया तात मया शप्तो हि दैत्यराट् । मदाज्ञया भवान्प्राप्तो बाणदोदंडकृंतने

ພຣະມະເຫສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: «ຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນແທ້ຈິງ ໂອ ລູກເອີຍ. ກະສັດແຫ່ງໄດຕະຍະ ຖືກຂ້າສາບໄວ້ໂດຍຂ້າ. ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ ເພື່ອຕັດທຳລາຍອຳນາດອັນຈອງຫອງຂອງບານ ແລະພະລັງດັ່ງຄັນທອນຂອງລາວ»។

Verse 59

किं करोमि रमानाथ भक्ताधीनस्सदा हरे । पश्यतो मे कथं वीर स्याद्बाणभुजकृंतनम्

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງໄດ້ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຣາມາ (ລັກສະມີ) ໂອ ຮະຣິ—ຜູ້ຢູ່ໃນອໍານາດແຫ່ງຜູ້ບູຊາສະເໝີ? ໂອ ວີຣະບຸລຸດ, ການຕັດແຂນຂອງບານາຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງເບິ່ງ?»

Verse 60

अतस्त्वं जृंभणास्त्रेण मां जंभय मदाज्ञया । ततस्त्वं कुरु कार्यं स्वं यथेष्टं च सुखी भव

«ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ຈົ່ງໃຊ້ອາວຸດຈຶມພະນາ (Jṛmbhaṇa) ຕີເຮົາ ໃຫ້ເຮົາມືດມົນສະຫຼົບ. ແລ້ວຈົ່ງເຮັດວຽກຂອງເຈົ້າຕາມປາຖະໜາ ແລະຈົ່ງເປັນສຸກ»

Verse 61

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्तश्शंकरेणाथ शार्ङ्गपाणिस्तु विस्मितः । स्वरणस्थानमागत्य मुमोद स मुनीश्वरः

ສນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຖືກຊັງກະຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຊາຣັງກະປານິ (ວິດສະນຸ) ກໍຕົກໃຈພິສົດ. ທ່ານໄດ້ໄປຮອດຖິ່ນຂອງຕົນ ແລະຊື່ນບານ—ທ່ານເປັນຈອມມຸນີໃນຫມູ່ມຸນີ»

Verse 62

जृंभणास्त्रं मुमोचाथ संधाय धनुषि द्रुतम् । पिनाकपाणये व्यास नानास्त्रकुशलो हरिः

ຕໍ່ມາ ຮະຣິ—ຜູ້ຊໍານານໃນອາວຸດທິບຫຼາຍປະການ—ໄດ້ຜູກອາວຸດຈຶມພະນາໄວ້ໃນຄັນທະນູຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະຍິງໄປຫາ ພິນາກະປານິ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືພິນາກະ), ໂອ ວະຍາສະ

Verse 63

मोहयित्वा तु गिरिशं जृंभणास्त्रेण जृंभितम् । बाणस्य पृतनां शौरिर्जघानासिगदर्ष्टिभिः

ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ ກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ມືດມົນດ້ວຍອາວຸດຈຶມພະນາ ຈົນພຣະອົງງ່ວງແລະຫາວ, ຈາກນັ້ນ ວີຣະບຸລຸດສໍຣິ ກໍຟັນຟາດກອງທັບຂອງບານາ ດ້ວຍດາບ ຄ້ອນກະບອງ ແລະຫອກ