बाणासुरस्य क्रोधाज्ञा तथा अन्तःपुरयुद्धारम्भः (Bāṇāsura’s Wrathful Command and the Onset of Battle at the Inner Palace)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ बाणासुरः क्रुद्धस्तत्र गत्वा ददर्श तम् । दिव्यलीलात्तवपुषं प्रथमे वयसि स्थितम्

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວ ບານາສຸຣະ ໂກດເກຣີຍວ ໄປທີ່ນັ້ນ ແລະເຫັນເຂົາ—ຜູ້ມີກາຍຖືກປະດັບດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງລີລາທິບພະ ດໍາລົງຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມຂັ້ນທໍາອິດ»។

Verse 2

तं दृष्ट्वा विस्मितं वाक्यं किं कारणमथाब्रवीत् । बाणः क्रोध परीतात्मा युधि शौंडो हसन्निव

ເມື່ອເຫັນເຂົາຕົກຕະລຶງ ບານະ ຈຶ່ງເວົ້າວ່າ: «ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນແບບນີ້?» ແມ່ນແທ້ວ່າໃຈຖືກຄວາມໂກດປົກຄຸມ ແຕ່ນັກຮົບຜູ້ຊໍານານນັ້ນ ໃນກາງສະໜາມຮົບ ກໍຄ້າຍຈະຍິ້ມເມື່ອເວົ້າ»។

Verse 3

अहो मनुष्यो रूपाढ्यस्साहसी धैर्यवानिति । कोयमागतकालश्च दुष्टभाग्यो विमूढधीः

ອະນິຈາ! ບຸລຸດຜູ້ນີ້—ມີຮູບໂສມງົດງາມ, ກ້າຫານ ແລະ ໝັ້ນຄົງ—(ຖືກຄິດວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ). ແຕ່ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ, ຜູ້ທີ່ເວລາແຫ່ງຄວາມຕາຍໄດ້ມາເຖິງ, ມີໂຊກຮ້າຍ ແລະ ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຜິດພາດ?

Verse 4

येन मे कुलचारित्रं दूषितं दुहिता हिता । तं मारयध्वं कुपिताश्शीघ्रं शस्त्रैस्सुदारुणैः

ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຊື່ສຽງ ແລະ ຈະລິຍະທຳຂອງວົງຕະກູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສື່ອມເສຍ, ແລະ ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ລູກສາວທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າបានຮັບຄວາມເດືອດຮ້ອນ—ຈົ່ງຂ້າເຂົາເສຍក្នុងທັນທີ, ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, ດ້ວຍອາວຸດທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ.

Verse 5

दुराचारं च तं बद्ध्वा घोरे कारा गृहे ततः । रक्षध्वं विकटे वीरा बहुकालं विशेषतः

“ຈົ່ງມັດຕົວຄົນຊົ່ວນັ້ນ ແລ້ວນຳໄປຂັງໃນຄຸກອັນນ່າຢ້ານ. ໂອ ວີຣະຊົນທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງເຝົ້າຍາມຢ່າງເຂັ້ມງວດໃນສະຖານທີ່ອັນຫົນຫວາດນັ້ນ—ໂດຍສະເພາະໃຫ້ດົນນານ.”

Verse 6

न जाने कोयमभयः को वा घोरपराक्रमः । विचार्येति महाबुद्धिस्सं दिग्धोऽभूच्छरासुरः

“ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າ ຜູ້ບໍ່ຢ້ານກົວນີ້ແມ່ນໃຜ ຫຼື ຜູ້ໃດມີລິດເດດຂີ້ຫວາດ” ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາແລ້ວ ຈາຣາສຸຣະຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສົງໄສ।

Verse 7

ततो दैत्येन सैन्यं तु दशसाहस्रकं शनैः । वधाय तस्य वीरस्य व्यादिष्टं पापबुद्धिना

ຕໍ່ມາ ອະສຸຣະຜູ້ມີໃຈບາບນັ້ນ ຄ່ອຍໆຈັດກອງທັບຈໍານວນສິບພັນ ແລະອອກຄໍາສັ່ງໃຫ້ຂ້າວີຣະບຸລຸດນັ້ນໃຫ້ຕາຍ।

Verse 8

तदादिष्टास्तु ते वीराः सर्वतोन्तःपुरं द्रुतम् । छादयामासुरत्युग्राश्छिंदि भिंदीति वादिनः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງ ວີຣະທັງຫຼາຍນັ້ນ ກໍຮີບຮ້ອນມາປິດລ້ອມພະລາຊວັງຊັ້ນໃນຈາກທຸກດ້ານ। ດຸຮ້າຍຍິ່ງ ພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ “ຟັນ! ທຸບໃຫ້ແຕກ!” ແລ້ວບຸກເຂົ້າໄປ।

Verse 9

शत्रुसैन्यं ततो दृष्ट्वा गर्जमानः स यादवः । अंतःपुरं द्वारगतं परिघं गृह्य चातुलम्

ເມື່ອເຫັນກອງທັບສັດຕູ ຍາດະວະນັ້ນກໍຄໍາຮ້ອງກັງວານ। ລາວຄວ້າເອົາຄ້ອນເຫຼັກໃຫຍ່ທີ່ວາງໄວ້ທີ່ປະຕູພະລາຊວັງຊັ້ນໃນ ແລ້ວເກີດຄວາມຮ້ອນໃຈຢາກຮົບ।

Verse 10

निष्क्रांतो भवनात्तस्माद्वज्रहस्त इवांतकः । तेन तान्किंकरान् हत्वा पुनश्चांतःपुरं ययौ

ແລ້ວເຂົາກ້າວອອກຈາກພຣະຮາຊວັງນັ້ນ ດຸດດັ່ງພຣະຍົມຖືວັດຊະຣະ. ໂດຍເຂົາ ບັນດາຄົນຮັບໃຊ້ນັ້ນຖືກສັງຫານ ແລ້ວຕໍ່ມາ ເຂົາກໍກັບເຂົ້າໄປຍັງພາຍໃນວັງອີກຄັ້ງ.

Verse 11

एवं दशसहस्राणि सैन्यानि मुनिसत्तम । जघान रोषरक्ताक्षो वर्द्धितश्शिवतेजसा

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ທ່ານນັ້ນໄດ້ສັງຫານກອງທັບສິບພັນຫມວດ—ດວງຕາແດງດ້ວຍຄວາມໂກດອັນຊອບທຳ—ອານຸພາບແລະລັດສະໝີເພີ່ມພູນໂດຍເທຊະຂອງພຣະສິວະ।

Verse 12

लक्षे हतेऽथ योधानां ततो बाणासुरो रुषा । कुभांडं स गृहीत्वा तु युद्धे शौंडं समाह्वयत्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອນັກຮົບໜຶ່ງລ້ານ (ໜຶ່ງລັກ) ຖືກສັງຫານແລ້ວ ບານາສຸຣະຜູ້ເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ຈັບກຸມກຸມພານຑະ ແລະເອີ້ນຊາວນຑະຜູ້ກ້າຫານເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ।

Verse 13

अनिरुद्धं महाबुद्धिं द्वन्द्वयुद्धे महा हवे । प्राद्युम्निं रक्षितं शैवतेजसा प्रज्वलत्तनुम्

ໃນດວນດວຽນສົງຄາມອັນໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານນັ້ນ ອະນິຣຸດທະຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ; ແລະປຣະດຍຸມນະ—ກາຍສ່ອງໄຟລຸກໂຊນ—ກໍຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍເທຊະແຫ່ງໄຊວະ।

Verse 14

ततो दशसहस्राणि तुरगाणां रथोत्तमान् । युद्धप्राप्तेन खड्गेन दैत्येन्द्रस्य जघान सः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍດາບທີ່ພ້ອມສຳລັບສົງຄາມ ທ່ານນັ້ນໄດ້ຟັນທຳລາຍລົດຮົບມ້າລາກອັນຍອດຢ້ຽມຂອງຈອມອະສຸຣະຈຳນວນສິບພັນ।

Verse 15

तद्वधाय ततश्शक्तिं कालवैश्वानरोपमाम् । अनिरुद्धो गृहीत्वा तां तया तं निजघान हि

ຕໍ່ມາ ເພື່ອຂ້າເຂົາ ອະນິຣຸດທະໄດ້ຄວ້າເອົາ “ສັກຕິ” ອາວຸດດັ່ງຫອກ ນ່າຢ້ານດັ່ງການເວລາ ແລະດັ່ງໄຟຜູ້ກິນທຸກສິ່ງ; ແລ້ວກໍຟາດຟັນເຂົາລົງດ້ວຍມັນແທ້ໆ.

Verse 16

रथोपस्थे ततो बाणस्तेन शक्त्याहतो दृढम् । स साश्वस्तत्क्षणं वीरस्तत्रैवांतरधीयत

ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ເທິງບ່ອນນັ່ງລົດຮົບ ບານາຖືກຫອກນັ້ນຟັນຖືກຢ່າງແຮງ. ແຕ່ວິລະຊົນນັ້ນຟື້ນຄືນທັນທີ ແລະຫາຍໄປຈາກສາຍຕາໃນທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 17

तस्मिंस्त्वदर्शनं प्राप्ते प्राद्युम्निरपराजितम् । आलोक्य ककुभस्सर्वास्तस्थौ गिरिरिवाचलः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນສັດຕູຜູ້ບໍ່ອາດພ່າຍແພ້ນັ້ນ ພຣາດຍຸມນາໄດ້ມອງໄປທຸກທິດ ແລະຢືນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ໄຫວຕິງ ເຫມືອນພູຜາອັນອະຈະລະ.

Verse 18

अदृश्यमानस्तु तदा कूटयोधस्स दानवः । नानाशस्त्रसहस्रैस्तं जघान हि पुनः पुनः

ໃນເວລານັ້ນ ອະສູນຜູ້ຮົບດ້ວຍກົດລວງ ຍັງຄົງຢູ່ໃນຄວາມລີບລັບ ແລ້ວຟັນຕີເຂົາຊ້ຳໆ ດ້ວຍອາວຸດນານາຊະນິດນັບພັນ.

Verse 19

छद्मनां नागपाशैस्तं बबंध स महाबलः । बलिपुत्रो महावीरश्शिवभक्तश्शरासुरः

ຕໍ່ມາ ຊະຣາສູຣະ ວິລະຊົນຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ—ເປັນບຸດຂອງບາລີ ແລະເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ—ໄດ້ໃຊ້ກົດລວງ ມັດເຂົາດ້ວຍນາກະປາຊະ (ບ່ວງງູ).

Verse 20

तं बद्ध्वा पंजरांतःस्थं कृत्वा युद्धादुपारमत् । उवाच बाणः संकुद्धस्सूतपुत्रं महाबलम्

ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ມັດລາວ ແລະ ຂັງລາວໄວ້ໃນຄອກ, Bāṇa ກໍ່ໄດ້ຢຸດເຊົາຈາກການສູ້ຮົບ. ຈາກນັ້ນ Bāṇa ທີ່ກຳລັງໂກດແຄ້ນໄດ້ກ່າວຕໍ່ລູກຊາຍຜູ້ມີອຳນາດຂອງນາຍລົດມ້າ.

Verse 21

बाणासुर उवाच । सूतपुत्र शिरश्छिंधि पुरुषस्यास्य वै लघु । येन मे दूषितं पूतं बलाद्दुष्टेन सत्कुलम्

Bāṇāsura ກ່າວວ່າ: "ໂອ້ ລູກຊາຍຂອງນາຍລົດມ້າ, ຈົ່ງຟ້າວຕັດຫົວຂອງຊາຍຜູ້ນີ້ອອກ—ລາວໄດ້ໃຊ້ກຳລັງອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງລາວເຮັດໃຫ້ຕະກູນອັນສູງສົ່ງ ແລະ ບໍລິສຸດຂອງຂ້ອຍເສື່ອມເສຍ."

Verse 22

छित्वा तु सर्वगात्राणि राक्षसेभ्यः प्रयच्छ भोः । अथास्य रक्तमांसानि क्रव्यादा अपि भुंजताम्

"ຫຼັງຈາກທີ່ຕັດອະໄວຍະວະທັງໝົດຂອງລາວແລ້ວ, ຈົ່ງມອບໃຫ້ພວກ Rākṣasas, ໂອ້ (ນັກຮົບ)! ຈາກນັ້ນໃຫ້ພວກສັດກິນຊີ້ນໄດ້ກິນເລືອດ ແລະ ຊີ້ນຂອງລາວຄືກັນ."

Verse 23

अगाधे तृणसंकीर्णे कूपे पातकिनं जहि । किं बहूक्त्या सूतपुत्र मारणीयो हि सर्वथा

ຈົ່ງຖິ້ມຄົນບາບນັ້ນລົງໃນນໍ້າສ້າງທີ່ເລິກເຊິ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຫຍ້າ ແລະຂ້າລາວເສຍ. ຈະມີປະໂຫຍດຫຍັງກັບຄໍາເວົ້າຫຼາຍຢ່າງ, ໂອ້ ລູກຊາຍຂອງນາຍລົດມ້າ? ລາວຕ້ອງຖືກຂ້າຕາຍໃນທຸກວິທີທາງ.

Verse 24

सनत्कु मार उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा धर्मबुद्धिर्निशाचरः । कुंभांडस्त्वब्रवीद्वाक्यं बाणं सन्मंत्रिसत्तमम्

ພຣະສະນັດກຸມານ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນ, ຍັກຜູ້ທ່ອງທ່ຽວໃນຍາມກາງຄືນທີ່ມີຊື່ວ່າ ທັມມະພຸດທິ ພ້ອມດ້ວຍ ກຸມພັນ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພາານະ — ຜູ້ເປັນເສນາບໍດີທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 25

कुंभांड उवाच । नैतत्कर्तुं समुचितं कर्म देव विचार्यताम् । अस्मिन्हते हतो ह्यात्मा भवेदिति मतिर्मम

ກຸມພານຑະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະ, ການກະທຳນີ້ບໍ່ສົມຄວນ ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາໃຫ້ດີ. ເພາະຕາມຄວາມເຫັນຂອງຂ້າ, ຖ້າຜູ້ນີ້ຖືກຂ້າ ກໍເຫມືອນກັບອາດມັນ (ātman) ຖືກຂ້າ»។

Verse 26

अयं तु दृश्यते देव तुल्यो विष्णोः पराक्रमैः । वर्धितश्चन्द्र चूडस्य त्वद्दुष्टस्य सुतेचसा

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ນີ້ປາກົດຢູ່ນີ້ວ່າ ເທົ່າທຽມພຣະວິດສະນຸ ໃນວິລະກຳ. ລາວໄດ້ຮັບການເສີມພະລັງດ້ວຍຕະຫຼອດແສງຂອງ ຈັນທຣະຈູດາ (ພຣະສິວະ) ແລະດ້ວຍອຳນາດໄຟຂອງລູກຊາຍຊົ່ວຂອງເຈົ້າ.

Verse 27

अथ चन्द्रललाटस्य साहसेन समत्स्वयम् । इमामवस्थां प्राप्तोसि पौरुषे संव्यवस्थितः

ບັດນີ້ ໂດຍຄວາມຫ້າວຫານຫຼືບຸ່ມບ່າມຂອງເຈົ້າເອງ ໃນການທ້າທາຍພຣະອົງຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ, ເຈົ້າໄດ້ນຳຕົນເອງມາຮອດສະພາບນີ້—ຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມທະນົງຕົນແຫ່ງຊາຍຊາດເທົ່ານັ້ນ.

Verse 28

अयं शिवप्रसादाद्वै कृष्णपौत्रो महाबलः । अस्मांस्तृणोपमान् वेत्ति दष्टोपि भुजगैर्बलात्

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ, ຫຼານຂອງພຣະກຣິດສະນະຜູ້ນີ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ແມ່ນແຕ່ຖືກງູກັດຢ່າງແຮງ ລາວກໍຍັງເຫັນພວກເຮົາເປັນແຕ່ໃບຫຍ້າເທົ່ານັ້ນ.

Verse 29

सनत्कुमार उवाच । एतद्वाक्यं तु बाणाय कथयित्वा स दानवः । अनिरुद्धमुवाचेदं राजनीतिविदुत्तमः

ສະນັດກຸມານ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຖ່າຍທອດຖ້ອຍຄຳນີ້ໃຫ້ແກ່ ບານາ ແລ້ວ, ດາຍຕະຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ຮູ້ຊຳນານໃນລາຊະນິຕິຢ່າງຍິ່ງ—ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ອະນິຣຸດທະ ດັ່ງນີ້.

Verse 30

कुंभांड उवाच । कोसि कस्यासि रे वीर सत्यं वद ममाग्रतः । केन वा त्वमिहानीतो दुराचार नराधम

ກຸມພານຑະ ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເຈົ້າເປັນຄົນຂອງໃຜ ໂອ້ ນັກຮົບ? ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງຕໍ່ໜ້າເຮົາ. ໃຜນຳເຈົ້າມາທີ່ນີ້, ຄົນປະພຶດຊົ່ວ, ຄົນຕ່ຳຊ້າທີ່ສຸດໃນມະນຸດ?”

Verse 31

दैत्येन्द्रं स्तुहि वीरं त्वं नमस्कुरु कृताजलिः । जितोस्मीति वचो दीनं कथयित्वा पुनःपुनः

ໂອ ວິລະຊົນ ຈົ່ງສັນລະເສີນເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະ. ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກົ້ມກາບຕໍ່ທ່ານ ແລະເວົ້າຊ້ຳໆຢ່າງຖ່ອມຕົນວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າພ່າຍແລ້ວ».

Verse 32

एवं कृते तु मोक्षस्स्यादन्यथा बंधनादि च । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य प्रतिवाक्यमुवाच सः

ເມື່ອເຮັດຕາມນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເກີດມົກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ); ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ຈະມີແຕ່ການຜູກມັດແລະຜົນຕາມມາ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ລາວຈຶ່ງກ່າວຄໍາຕອບກັບ.

Verse 33

अनिरुद्ध उवाच । दैत्याऽधमसखे करर्पिडोपजीवक । निशाचर दुराचार शत्रुधर्मं न वेत्सि भोः

ອະນິຣຸດທະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ໝູ່ອັນຊົ່ວຊ້າຂອງພວກໄດຕະ—ຜູ້ດຳລົງຊີວິດໂດຍບີບຄັ້ນມືຄົນອື່ນ! ໂອ ຜູ້ທ່ອງຄືນ ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ—ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ທຳນຽມຂອງສັດຕູໃນສົງຄາມແທ້ໆ.»

Verse 34

दैन्यं पलायनं चाथ शूरस्य मरणाधिकम् । विरुद्धं चोपशल्यं च भवेदिति मतिर्मम

ສຳລັບວິລະຊົນ ຄວາມອັບອາຍແລະການຫນີພ້ນ ຮ້າຍກວ່າຄວາມຕາຍ. ການປະພຶດແບບນັ້ນຂັດກັບທຳ ແລະນຳມາແຕ່ຄວາມອັບອາຍ—ນີ້ແມ່ນຄວາມເຫັນແນ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 35

क्षत्रियस्य रणे श्रेयो मरणं सन्मुखे सदा । न वीरमानिनो भूमौ दीनस्येव कृतांजलिः

ສໍາລັບກະສັດນັກຮົບ (kṣatriya) ໃນສົງຄາມ ການຕາຍໂດຍປະເຊີນໜ້າສັດຕູ ເປັນຄຸນຄ່າສູງສຸດເສມອ; ສໍາລັບຜູ້ອ້າງຕົນວ່າເປັນວີລະຊົນ ບໍ່ຄວນຢືນໃນສະໜາມຮົບ ເຫມືອນຄົນທຸກຍາກທີ່ພັບມືຂໍອະໄພຢ່າງອ່ອນແອ.

Verse 36

सनत्कुमार उवाच । इत्यादि वीरवाक्यानि बहूनि स जगाद तम् । तदाकर्ण्य सबाणोऽसौ विस्मितोऽभूच्चुकोप च

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາວີລະຊົນອີກຫຼາຍປະການໃຫ້ເຂົາ. ເມື່ອໄດ້ຍິນ ນັກຮົບນັ້ນ—ຖືອາວຸດຢູ່ໃນມື—ກໍຕົກຕະລຶງ ແລ້ວກໍລຸກໄຟໂກດຂຶ້ນດ້ວຍ.

Verse 37

तदोवाच नभोवाणी बाणस्याश्वासनाय हि । शृण्वतां सर्ववीराणामनिरुद्धस्य मंत्रिणः

ແລ້ວ ສຽງຈາກຟ້າໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ—ເພື່ອປອບໃຈ ບາṇa ແທ້ໆ—ໃນຂະນະທີ່ວີລະຊົນທັງຫມົດກໍກໍາລັງຟັງຢູ່ ພ້ອມທັງທີ່ປຶກສາຂອງ ອະນິຣຸດທະ.

Verse 38

व्योमवाण्युवाच । भो भो बाण महावीर न क्रोधं कर्तुमर्हसि । बलिपुत्रोसि सुमते शिवभक्त विचार्यताम्

ວະໂຍມະວານີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບານາ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຢ່າໃຫ້ຄວາມໂກດຄອບງໍາ. ເຈົ້າແມ່ນບຸດຂອງບາລີ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ; ຈົ່ງຄິດໃຫ້ຮອບ ເພາະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ»។

Verse 39

शिवस्सर्वेश्वरस्साक्षी कर्मणां परमेश्वरः । तदधीनमिदं सर्वं जगद्वै सचराचरम्

ພຣະສິວະແມ່ນອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ແມ່ນສະຕິຮູ້ຜູ້ເປັນພະຍານ ແລະເປັນຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດເໜືອການກະທໍາທັງປວງ. ຈັກກະວານທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ລ້ວນພຶ່ງພາພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ.

Verse 40

स एव कर्ता भर्ता च संहर्ता जगतां सदा । रजस्सत्त्वतमोधारी विधिविष्णुहरात्मकः

ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ ເປັນຜູ້ສ້າງ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະຜູ້ທຳລາຍ ບັນດາໂລກທັງປວງຢູ່ເປັນນິດ. ພຣະອົງຊົງຖືແລະຄອບຄອງ ຣະຈັສ, ສັດຕະວະ, ຕະໂມ; ແລະເປັນອາດຕະມັນອັນແທ້ໃນ ພຣະພຣະຫມາ (ວິທິ), ພຣະວິສນຸ ແລະ ຮະຣະ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພະລະກິດເທວະທັງຫມົດ ສຸດທ້າຍພັກພິງຢູ່ໃນພຣະຊິວະ ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 41

सर्वस्यांतर्गतः स्वामी प्रेरकस्सर्वतः परः । निर्विकार्यव्ययो नित्यो मायाधीशोपि निर्गुणः

ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ຢູ່ພາຍໃນສັບພະສັດທັງປວງ, ເປັນຜູ້ດົນໃຈພາຍໃນ, ແຕ່ກໍຢູ່ເຫນືອທຸກສິ່ງ. ບໍ່ມີການແປປ່ຽນ, ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ, ເປັນນິດ; ແມ່ນແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງມາຍາ ແຕ່ກໍເປັນນິຣກຸນ ເຫນືອກຸນທັງປວງ.

Verse 42

तस्येच्छयाऽबलो ज्ञेयो बली बलि वरात्मज । इति विज्ञाय मनसि स्वस्थो भव महामते

ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີກຳລັງກໍອາດກາຍເປັນຜູ້ອ່ອນແອໄດ້, ໂອ ບຸດຜູ້ປະເສີດຂອງບາລີ. ເມື່ອຮູ້ໃນໃຈແລ້ວ ຈົ່ງຮັກສາໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລະສະຫງົບ, ໂອ ຜູ້ໃຈກວ້າງ.

Verse 43

गर्वापहारी भगवान्ना नालीलाविशारदः । नाशयिष्यति ते गर्वमिदानीं भक्तवत्सलः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຖອນຄວາມຍິ່ງຍະໂສ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນລີລາທິບອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ, ແລະຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ—ບັດນີ້ຈະທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງຂອງເຈົ້າ.

Verse 44

सनत्कुमार उवाच । इत्याभाष्य नभोवाणी विरराम महामुने । बाणासुरस्तद्वचनादनिरुद्धं न जघ्निवान्

ສະນັດກຸມານ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອສຽງຈາກຟ້າໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມັນກໍສະຫງົບລົງ, ໂອ ມະຫາມຸນີ. ແລະ ບານາສຸຣະ ເຊື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຂ້າ ອະນິຣຸດທະ»។

Verse 45

किं तु स्वान्तःपुरं गत्वा पपौ पानमनुत्तमम् । मद्वाक्यं च विसस्मार विजहार विरुद्धधीः

ແຕ່ຕໍ່ມາ ລາວເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງໃນຂອງຕົນ ແລ້ວດື່ມນ້ຳເມົາອັນຍອດຢ່າງ; ປັນຍາກັບກາຍເປັນຕໍ່ຕ້ານ ຈຶ່ງລືມຄຳຂອງຂ້ອຍ ແລະຫມົດໃຈໃນການເຮັດສະໜຸກ.

Verse 46

ततोनिरुद्धो बद्धस्तु नागभोगैर्विषोल्बणैः । प्रिययाऽतृप्तचेतास्तु दुर्गां सस्मार तत्क्षणात्

ຕໍ່ມາ ອະນິຣຸດທະ ຖືກກັ້ນໄວ້ ແລະຖືກມັດດ້ວຍຂົງຂອງງູທີ່ດຸຮ້າຍດ້ວຍພິດ; ໃຈຍັງບໍ່ອິ່ມຕໍ່ຄົນຮັກ ລາວຈຶ່ງລະລຶກເຖິງເທວີທຸຣຄາ ໃນທັນທີ.

Verse 47

अनिरुद्ध उवाच । शरण्ये देवि बद्धोस्मि दह्यमानस्तु पन्नगैः । आगच्छ मे कुरु त्राणं यशोदे चंडरोषिणि

ອະນິຣຸດທະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ອ່ອນແອ! ຂ້າພະເຈົ້າຖືກມັດ ແລະກຳລັງຖືກງູເຜົາໃຫ້ເຈັບປວດ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ—ຈົ່ງຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຢະໂຊດາ, ຜູ້ມີໂທສະດຸຮ້າຍ!”

Verse 48

शिवभक्ते महादेवि सृष्टिस्थित्यंतकारिणी । त्वां विना रक्षको नान्यस्तस्माद्रक्ष शिवे हि माम्

ໂອ ມະຫາເທວີ ຜູ້ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ, ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ ຄຸ້ມຄອງ ແລະທຳລາຍສັບພະສິ່ງ; ນອກຈາກເຈົ້າ ບໍ່ມີຜູ້ປົກປ້ອງອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສິວາ, ຂໍໃຫ້ຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ.

Verse 49

सनत्कुमार उवाच । तेनेत्थं तोषिता तत्र काली भिन्नांजनप्रभा । ज्येष्ठकृष्णचतुर्दश्यां संप्राप्तासीन्महानिशि

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໃນສະຖານນັ້ນ ພຣະນາງກາລີ—ມືດດັ່ງອັນຊັນ—ກໍໄດ້ພໍພຣະໄທ; ແລະໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ ເດືອນເຈຍດຖາ ຄືນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍມາຮອດ.

Verse 50

गुरुभिर्मुष्टिनिर्घातैर्दारयामास पंजरम् । शरांस्तान्भस्मसात्कृत्वा सर्परूपान्भयानकान्

ດ້ວຍກຳປັ້ນທີ່ໜັກແລະແຮງ ເຂົາໄດ້ທຸບແຕກກົງຂັງ. ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ລູກສອນຮູບງູອັນນ່າຢ້ານນັ້ນກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ ຈົນສິ້ນ຤ິດ.

Verse 51

मोचयित्वा निरुद्धं तु ततश्चांतःपुरं ततः । प्रवेशयित्वा दुर्गा तु तत्रैवादर्शनं गता

ເມື່ອໄດ້ປົດປ່ອຍຜູ້ທີ່ຖືກກັກຂັງແລ້ວ ນາງໄດ້ນໍາເຂົາເຂົ້າໄປສູ່ຫ້ອງພາຍໃນ. ເມື່ອນໍາເຂົາເຂົ້າໄປແລ້ວ ພຣະແມ່ທຸຣຄາກໍຫາຍໄປຈາກທີ່ນັ້ນ ກາຍເປັນມອງບໍ່ເຫັນ।

Verse 52

इत्थं देव्याः प्रसादात्तु शिवशक्तेर्मुनीश्वर । कृच्छ्रमुक्तोनिरुद्धोभूत्सुखी चैव गतव्यथः

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ ໂດຍພຣະກະຣຸນາປະສາດຂອງພຣະແມ່—ຊິວະສັກຕິ ພະລັງທິບຂອງພຣະສິວະ—ເຂົາໄດ້ພົ້ນຈາກຄວາມລໍາບາກແລະການກັກຂັງ ແລະກາຍເປັນຜູ້ສຸກສະບາຍ ບໍ່ມີທຸກຂ໌ເຈັບໄຂ້।

Verse 53

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे ऊषाचरित्रे अनिरुद्धोषाविहारवर्णनंनाम त्रिपंचाशत्तमो ऽध्याय

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ ແລະ ຢຸດທະຂັນດະ ພາກທີຫ້າ ບົດທີ 53 ຊື່ «ການພັນລະນາລີລາຂອງ ອະນິຣຸດທະ ແລະ ອູສາ» ໃນເລື່ອງຂອງ ອູສາ ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 54

पूर्वंवद्विजहारासौ तया स्वप्रियया सुखी । पीतपानस्सुरक्ताक्षस्स बाणसुतया ततः

ຕໍ່ມາ ເຂົາກໍຫຼິ້ນສະໜຸກຢ່າງມີຄວາມສຸກ ກັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຕົນ ດັ່ງເກົ່າ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຜູ້ເປັນລູກເຂີຍຂອງບານະ—ດວງຕາແດງຈາກເຫຼົ້າ—ກໍຍັງຫມົດໃຈຢູ່ໃນການຮື່ນເຮີງ ກັບທິດາຂອງບານະ.