गाणपत्यदानकथा (Bāṇāsura Receives Gaṇapatya; Genealogical Prelude)

Verse 1

व्यास उवाच । सनत्कुमार सर्वज्ञ श्राविता सुकथाद्भुता । भवतानुग्रहात्प्रीत्या शभ्वनुग्रहनिर्भरा

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ສະນັດກຸມາຣະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ໂດຍພຣະກຸນອະນຸເຄາະຂອງທ່ານ ຂ້າໄດ້ຟັງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ກະຖາອັນວິເສດແລະງາມຍິ່ງນີ້ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍພຣະອະນຸຄອນຂອງ ສັມພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 2

इदानीं श्रोतुमिच्छामि चरितं शशिमौलिनः । गाणपत्यं ददौ प्रीत्या यथा बाणासुराय वै

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງປະຫວັດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ພຣະສິວະ) ວ່າ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະອົງໄດ້ປະທານສະຖານະ «ການະປັດຕະຍະ» ແກ່ບານາສູຣາ ແນວໃດ.

Verse 3

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यासादरात्तां वै कथां शंभोः परात्मनः । गाणपत्यं यथा प्रीत्या ददौ बाणा सुराय हि

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ—ແທ້ຈິງ—ເລື່ອງອັນສັກສິດຂອງພຣະສຳພູ ຜູ້ເປັນອາຕະມັນສູງສຸດ ທີ່ໄດ້ຮັບມາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຈາກວຽສະ: ວ່າພຣະອົງໄດ້ປະທານສະຖານະ «ການະປັດຕະຍະ» ແກ່ບານາສູຣາ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາແນວໃດ.

Verse 4

अत्रैव सुचरित्रं च शंकरस्य महाप्रभोः । कृष्णेन समरोप्यत्र शंभोर्बाणानुगृह्णतः

ໃນທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນກໍມີເລື່ອງລາວອັນງາມຂອງພຣະສັງກະຣະ ມະຫາອົງ—ໃນສົງຄາມນີ້ທີ່ກຣິສນະເຮັດໃຫ້ເກີດ ພຣະສັມພູໄດ້ປະທານພຣະອະນຸຄຣາະແກ່ບານະດ້ວຍຄວາມເມດຕາ।

Verse 5

अत्रानुरूपं शृणु मे शिवलीलान्वितं परम् । इतिहासं महापुण्यं मनःश्रोत्रसुखावहम्

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍເລົ່າສິ່ງທີ່ເໝາະສົມໃນທີ່ນີ້—ເລື່ອງອັນສູງສຸດທີ່ປະດັບດ້ວຍລີລາທິບຂອງພຣະສິວະ. ມັນເປັນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດມີບຸນຍິ່ງ ນຳຄວາມຊື່ນບານແກ່ໃຈແລະຫູ.

Verse 6

ब्रह्मपुत्रो मरीचिर्यो मुनिरासीन्महामतिः । मानसस्सर्वपुत्रेषु ज्येष्ठः श्रेष्ठः प्रजापतिः

ມະຣີຈິ ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ເປັນມຸນີຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ. ໃນບັນດາບຸດທີ່ເກີດຈາກໃຈທັງຫມົດ ທ່ານເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ ແລະເປັນປຣະຊາປະຕິຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 7

तस्य पुत्रो महात्मासीत्कश्यपो मुनिसत्तमः । सृष्टिप्रवृद्धकोऽत्यंतं पितुर्भक्तो विधेरपि

ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ກັດຊະປະ ມະຫາອາດຕະມາ ຜູ້ເປັນມຸນີຍອດຢ່າງ. ທ່ານໄດ້ຂະຫຍາຍການສ້າງສັນໃຫ້ເຈີຣິນຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີພັກຕິສູງສຸດຕໍ່ບິດາ ແລະຕໍ່ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຈັດລະບຽບ) ດ້ວຍ.

Verse 8

स्वस्य त्रयोदशमितादक्षकन्या स्सुशीलिकाः । कश्यपस्य मुनेर्व्यास पत्न्यश्चासन्पतिव्रताः

ບຸດສາວຂອງດັກສະ 13 ນາງ—ມີສິນທຳດີ ແລະ ປະພຶດດີ—ໄດ້ເປັນພັນລະຍາຜູ້ຮັກສາພັນທະ ແລະ ພັກດີຕໍ່ສາມີ ຂອງມຸນີກັສຍະປະ, ໂອ ວະຍາສະ.

Verse 9

तत्र ज्येष्ठा दितिश्चासीद्दैत्यास्तत्तनयास्स्मृताः । अन्यासां च सुता जाता देवाद्यास्सचराचराः

ທີ່ນັ້ນ ດິຕິເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດ ແລະ ລູກຊາຍຂອງນາງຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນພວກໄດຕະຍະ. ຈາກພັນລະຍາອື່ນໆ ກໍເກີດລູກຫຼານເລີ່ມຈາກເທວະ—ຈົນເຖິງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວທັງປວງ.

Verse 10

ज्येष्ठायाः प्रथमौ पुत्रौ दितेश्चास्तां महाबलौ । हिरण्यकशिपुर्ज्येष्ठो हिरण्याक्षोऽनुजस्ततः

ຈາກດິຕິ ຜູ້ເປັນພັນລະຍາຜູ້ໃຫຍ່ ໄດ້ເກີດລູກຊາຍສອງຄົນແຕ່ຕົ້ນ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່: ຜູ້ໃຫຍ່ຄື ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ, ແລະ ຕໍ່ມາຜູ້ນ້ອຍຄື ຮິຣັນຍາກຊະ.

Verse 11

हिरण्यकशिपोः पुत्राश्चत्वारो दैत्यसत्तमाः । ह्रादानुह्रादसंह्रादा प्रह्रादश्चेत्यनुक्रमात्

ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ມີລູກຊາຍສີ່ຄົນ ເປັນຜູ້ຍອດໃນພວກໄດຕະຍະ: ຮຣາດະ, ອະນຸຮຣາດະ, ສັມຮຣາດະ, ແລະ ຕາມລຳດັບ ປຣະຮຣາດະ.

Verse 12

प्रह्रादस्तत्र हि महान्विष्णुभक्तो जितेन्द्रियः । यं नाशितुं न शक्तास्तेऽभवन्दैत्याश्च केपि ह

ໃນນັ້ນ ປຣະຫລາດະແທ້ໆແມ່ນມະຫາວິນຍານ—ເປັນຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແລະ ຊະນະອິນທຣີຍະຂອງຕົນ. ພວກໄດຕະຍະເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ອາດທຳລາຍລາວໄດ້ເລີຍ ແມ່ນຈະພະຍາຍາມຫຼາຍວິທີກໍຕາມ.

Verse 13

विरोचनः सुतस्तस्य महा दातृवरोऽभवत् । शक्राय स्वशिरो योऽदाद्याचमानाय विप्रतः

ບຸດຂອງລາວ ວິໂຣຈະນະ ເປັນຜູ້ໃຫ້ທານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໂດງດັງ; ເມື່ອອິນທຣະ (ສັກຣະ) ປາງເປັນພຣາຫມັນມາຂໍ ວິໂຣຈະນະຍັງຖວາຍຫົວຂອງຕົນເປັນທານອີກດ້ວຍ।

Verse 14

तस्य पुत्रो बलिश्चासीन्महादानी शिवप्रियः । येन वामनरूपाय हरयेऽदायि मेदिनी

ບຸດຂອງລາວແມ່ນ ບາລີ ກະສັດຜູ້ໃຫ້ທານຢ່າງສູງສຸດ ແລະເປັນຜູ້ຮັກພຣະສິວະ; ຜູ້ນັ້ນແຫຼະໄດ້ຖວາຍແຜ່ນດິນແກ່ພຣະຫຣິ ຜູ້ປາງເປັນວາມະນະ।

Verse 15

तस्यौरसः सुतो बाणश्शिवभक्तो बभूव ह । मान्यो वदान्यो धीमांश्च सत्यसंधस्स हस्रदः

ຈາກລາວໄດ້ເກີດບຸດແທ້ຊື່ ບານະ ຜູ້ເປັນສາວົກຜູ້ບູຊາພຣະສິວະແທ້. ລາວເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖື, ໃຈບຸນໃຫ້ທານ, ມີປັນຍາ, ຍຶດສັດຈະໝັ້ນຄົງ, ແລະໂດງດັງວ່າເປັນຜູ້ປະທານທານນັບພັນ।

Verse 16

शोणिताख्ये पुरे स्थित्वा स राज्यमकरोत्पुरा । त्रैलोक्यं च बलाञ्ज्जित्वा तन्नाथानसुरेश्वरः

ຢູ່ໃນນະຄອນຊື່ ໂຊນິຕະ ລາວ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອະສຸຣະ—ໄດ້ສ້າງອຳນາດລາຊະອານາຈັກຂອງຕົນ. ດ້ວຍພະລັງອັນແກ່ກ້າ ລາວພິຊິດສາມໂລກ ແລະກົດຂີ່ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງໂລກນັ້ນໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ।

Verse 17

तस्य बाणासुरस्यैव शिवभक्तस्य चामराः । शंकरस्य प्रसादेन किंकरा इव तेऽभवन्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສັງກະຣະ ຈາມາຣາທີ່ເປັນຂອງບານາສຸຣະ—ຜູ້ເປັນສາວົກພຣະສິວະແທ້—ກໍກາຍເປັນເຫມືອນຄົນຮັບໃຊ້ ດຸດດັ່ງຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະສິວະເອງ.

Verse 18

तस्य राज्येऽमरान्हित्वा नाभवन्दुःखिताः प्रजाः । सापत्न्यादुःखितास्ते हि परधर्मप्रवर्तिनः

ໃນລັດຖະບານຂອງລາວ ເມື່ອວາງເທວະທັງຫຼາຍໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ (ບໍ່ໃຫ້ແຊກແຊງ) ປະຊາຊົນກໍບໍ່ເກີດຄວາມທຸກໃຈ. ຜູ້ໃດທີ່ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມອິດສາແຂ່ງຂັນ ແລະທຸກຂໍ້ອື່ນໆ ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນຜູ້ຫັນໄປປະພຶດທຳອັນແປກປະຫຼາດ ລະທິ້ງທາງທຳຂອງຕົນ.

Verse 19

सहस्रबाहुवाद्येन स कदाचिन्महासुरः । तांडवेन हि नृत्येनातोषयत्तं महेश्वरम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຫາອະສຸຣານັ້ນ ດ້ວຍສຽງດົນຕີກັງວານຈາກແຂນພັນຂອງລາວ ໄດ້ຟ້ອນລຳຕານດະວະ ແລະດ້ວຍນາດະລີລານັ້ນ ກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະມະເຫສະວະຣະ—ພຣະມະຫາເທວະ—ພໍພຣະໄທ.

Verse 20

तेन नृत्येन संतुष्टस्सुप्रसन्नो बभूव ह । ददर्श कृपया दृष्ट्या शंकरो भक्तवत्सलः

ໂດຍການຟ້ອນນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະປິຕິສຸດຊື່ນ. ພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ບູຊາ—ຊົງຈ້ອງເບິ່ງ (ເຂົາ) ດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງກະຣຸນາ.

Verse 21

भगवान्सर्वलोकेश्शशरण्यो भक्तकामदः । वरेण च्छंदयामास बालेयं तं महासुरम्

ພຣະພະຄະວານ ພຣະສິວະ (Śiva) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ—ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ ແລະຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທຳຂອງຜູ້ບູຊາ—ໄດ້ໃຫ້ພອນ ເພື່ອໃຫ້ມະຫາອະສຸຣະ ບາເລຍະ (Bāleya) ພໍໃຈ.

Verse 22

शंकर उवाच । बालेयः स महादैत्यो बाणो भक्तवरस्सुधीः । प्रणम्य शंकरं भक्त्या नुनाव परमेश्वरम्

ພຣະສັງກະຣະກ່າວວ່າ: ບານະ ອະສຸຣະໃຫຍ່ ບຸດຂອງບາລີ ເປັນຜູ້ມີພັກຕິອັນປະເສີດ ແລະມີປັນຍາ; ເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບພຣະສັງກະຣະດ້ວຍພັກຕິຈາກໃຈ ແລະເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ।

Verse 23

बाणासुर उवाच । देवदेव महादेव शरणागतवत्सल । संतुष्टोऽसि महेशान ममोपरि विभो यदि

ບານາສຸຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ; ໂອ ມະເຫສານ, ອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 24

मद्रक्षको भव सदा मदुपस्थः पुराधिपः । सर्वथा प्रीतिकृन्मे हि ससुतस्सगणः प्रभो

ໂອ ພຣະອົງ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າເມືອງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຢູ່ໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າເສມອ ແລະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານຄວາມປິຕິ ແລະພຣະອະນຸຄຣາະແກ່ຂ້າພະເຈົ້າທຸກປະການ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ ແລະຫມູ່ບໍລິວານຂອງພຣະອົງ, ໂອ ນາຍເອກ.”

Verse 25

सनत्कुमार उवाच । बलिपुत्रस्स वै बाणो मोहितश्शिवमायया । मुक्तिप्रदं महेशानं दुराराध्यमपि ध्रुवम्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງ ບານະ ບຸດຂອງບາລິ ຖືກຫຼອກລວງໂດຍ ມາຍາຂອງພຣະສິວະ. ແຕ່ ມະເຫສານະ ຜູ້ປະທານໂມກສະ ແລະຍາກຈະບູຊາໃຫ້ພໍ ຍັງຄົງມັ່ນຄົງຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 26

स भक्तवत्सलः शंभुर्दत्त्वा तस्मै वरांश्च तान् । तत्रोवास तथा प्रीत्या सगणस्ससुतः प्रभुः

ພຣະສັມພູ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ໄດ້ປະທານພອນເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ແກ່ເຂົາ. ແລ້ວພຣະອົງຊົງປິຕິ ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະກະນະ (gaṇa) ແລະພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ.

Verse 27

स कदाचिद्बाणपुरे चक्रे देवासुरैस्सह । नदीतीरे हरः क्रीडां रम्ये शोणितकाह्वये

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນເມືອງຂອງບານະ ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍເທວະແລະອະສຸຣະ ໄດ້ສະໜຸກໃນການລີລາອັນທິບພະ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳອັນງາມ ຊື່ວ່າ «ໂຊນິຕ».

Verse 28

ननृतुर्जहसुश्चापि गंधर्वासरसस्तथा । जेयुः प्रणेमुर्मुनय आनर्चुस्तुष्टुवुश्च तम्

ພວກກັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ເຕັ້ນລຳ ແລະ ຫົວເຮາະດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ບັນດາມຸນີຮ້ອງວ່າ «ໄຊຊະນະ!» ກໍ່ກາບນົບ ບູຊາ ແລະ ສັນລະເສີນພຣະສິວະ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ.

Verse 29

ववल्गुः प्रथमास्सर्वे ऋषयो जुहुवुस्तथा । आययुः सिद्धसंघाश्च दृदृशुश्शांकरी रतिम्

ແຕ່ກ່ອນ ຣິສີທັງຫມົດເຕັ້ນລຳດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະ ຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟບູຊາ. ຕໍ່ມາ ຝູງສິດທະຈຳນວນຫຼາຍມາຮອດ ແລະ ໄດ້ເຫັນລີລາແຫ່ງຄວາມຮັກອັນທິບຂອງ ສັງກະຣະ ແລະ ສັກຕິຂອງພຣະອົງ.

Verse 30

कुतर्किका विनेशुश्च म्लेच्छाश्च परिपंथिनः । मातरोभिमुखास्तस्थुर्विनेशुश्च विभीषिका

ພວກນັກໂຕ້ຖຽງດ້ວຍເຫດຜົນຜິດ, ພວກມເລັດຊະ ແລະ ຜູ້ດັກທາງທີ່ເປັນສັດຕູ ຖືກທຳລາຍ. ບັນດາແມ່ເທວີ (ມາຕຣິກາ) ຫັນໜ້າເຂົ້າຫາສັດຕູ ແລະ ຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ; ກຳລັງແຫ່ງຄວາມພິນາດ ແລະ ຄວາມຫວາດກົວ ກໍຖືກກຳຈັດເຊັ່ນກັນ.

Verse 31

रुद्रसद्भावभक्तानां भवदोषाश्च विस्तृताः । तस्मिन्दृष्टे प्रजास्सर्वाः सुप्रीतिं परमां ययुः

ຄວາມຜິດພາດແຫ່ງສັງສາຣະ ທີ່ກະທົບແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ຣຸດຣະດ້ວຍໃຈຈິງ ຖືກເປີດເຜີຍຢ່າງລະອຽດ. ແຕ່ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ປະຊາຊົນທັງຫມົດກໍໄດ້ຮັບຄວາມຊື່ນບານສູງສຸດ ແລະ ຄວາມອິ່ມໃຈລຶກຊຶ້ງ.

Verse 32

ववल्गुर्मुनयस्सिद्धाः स्त्रीणां दृष्ट्वा विचेष्टितम् । पुपुषुश्चापि ऋतवस्स्वप्रभावं तु तत्र च

ເມື່ອເຫັນການເຄື່ອນໄຫວອັນແປກປະຫຼາດ ແລະກໍ່ໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວຂອງບັນດາຍິງ ບັນດາມຸນີຜູ້ສໍາເລັດ (ສິດທະ) ກໍຖືກກະທົບໃນໃຈ. ແລະທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ລະດູການທັງຫຼາຍກໍເລີ່ມສະແດງ ແລະເພີ່ມພູນອໍານາດຈໍາເພາະຂອງຕົນ।

Verse 33

ववुर्वाताश्च मृदवः पुष्पकेसरधूसराः । चुकूजुः पक्षिसंघाश्च शाखिनां मधुलम्पटाः

ລົມອ່ອນໆພັດຜ່ານ ມີສີເທົາເນື່ອງຈາກຝຸ່ນເກສອນດອກໄມ້; ຝູງນົກທີ່ໂລບນ້ຳເຜິ້ງຕາມກິ່ງໄມ້ ຮ້ອງຂັບຂານຢ່າງຫວານຊື່ນ।

Verse 34

पुष्पभारावनद्धानां रारट्येरंश्च कोकिलाः । मधुरं कामजननं वनेषूपवनेषु च

ໃນປ່າແລະສວນປ່າ ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍຖືກຫຸ້ມຫໍ້ດ້ວຍພວງດອກໄມ້ໜັກໜ່ວງ; ນົກໂກກິລາຮ້ອງກັງວານຢ່າງຊື່ນບານ. ຄວາມຫວານທີ່ປຸກຄວາມປາຖະໜາເກີດຂຶ້ນທົ່ວໄປ—ເສ່ຫຼ່ຽມແຫ່ງລະດູໃບໄມ້ຜຸດຊຶມໃນປ່າແລະສວນ.

Verse 35

ततः क्रीडाविहारे तु मत्तो बालेन्दुशेखरः । अनिर्जितेन कामेन दृष्टाः प्रोवाच नन्दिनम्

ຕໍ່ມາ ໃນການຫຼິ້ນສະໜຸກແຫ່ງລີລາ ພຣະບາເລນດຸເສຂະຣະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ສວມຈັນທຣາເສົາ) ຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍການຫຼິ້ນທິບ; ຄວາມປາຖະໜາຍັງບໍ່ຖືກຊະນະ ເມື່ອທອດພຣະເນດເຫັນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວກັບນັນດິນ.

Verse 36

चन्द्रशेखर उवाच । वामामानय गौरीं त्वं कैलासात्कृतमंडनाम् । शीघ्रमस्माद्वनाद्गत्वा ह्युक्त्वाऽकृष्णामिहानय

ຈັນທຣາເສຂະຣະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າຈົ່ງໄປນຳເອົາ ເກົາຣີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ ຈາກໄກລາສ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນ. ຈົ່ງອອກຈາກປ່ານີ້ໄປໃຫ້ໄວ; ແຈ້ງແກ່ ອະກຣິສນາ ແລ້ວນຳນາງມາທີ່ນີ້.”

Verse 37

सनत्कुमार उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय गत्वा तत्राह पार्वतीम् । सुप्रणम्य रहो दूतश्शंकरस्य कृतांजलिः

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: “ລາວຮັບປາກວ່າ ‘ເປັນດັ່ງນັ້ນ’ ແລ້ວໄປຍັງທີ່ນັ້ນ. ໃນທີ່ລັບ ທູດຂອງ ສັງກະຣະ ໄດ້ກ່າວກັບ ພາຣະວະຕີ ດ້ວຍການກ້ມກາບຢ່າງເຄົາລົບ ແລະປະນົມມື.”

Verse 38

नन्दीश्वर उवाच । द्रष्टुमिच्छति देवि त्वां देवदेवो महेश्वरः । स्ववल्लभां रूपकृतां मयोक्तं तन्निदेशतः

ນັນດີອິສວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ພຣະມະເຫສວະຣະ ມະຫາເທວະ ເທວເທວາທິເທວ ປາຖະນາຈະເຫັນເຈົ້າ. ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ຂ້າໄດ້ປັ້ນຮູບນັ້ນໃຫ້ ເຫມາະສົມກັບຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ»។

Verse 39

सनत्कुमार उवाच । ततस्तद्वचनाद्गौरी मंडनं कर्तुमादरात् । उद्यताभून्मुनिश्रेष्ठ पतिव्रतपरायणा

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ນາງເກົາຣີ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນທຳແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ພຣະສາມີ ກໍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ເພື່ອປະດັບອົງ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 40

आगच्छामि प्रभुं गच्छ वद तं त्वं ममाज्ञया । आजगाम ततो नंदी रुद्रासन्नं मनोगतिः

«ຂ້າຈະໄປ. ເຈົ້າຈົ່ງໄປຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະກ່າວຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ» ເມື່ອນັ້ນ ນັນດີ ຜູ້ໄວດັ່ງຄວາມຄິດ ກໍໄປເຂົ້າໃກ້ ຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 41

पुनराह ततो रुद्रो नन्दिनं परविभ्रमः । पुनर्गच्छ ततस्तात क्षिप्रमा नय पार्वतीम्

ແລ້ວຣຸດຣະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ມັ່ນຄົງ ແລະມີອຳນາດ ກ່າວກັບນັນດິນອີກຄັ້ງວ່າ: «ລູກເອີຍ, ຈົ່ງໄປອີກເທື່ອໃນທັນທີ ແລະນຳພາຣະວະຕີມາໃຫ້ໄວ»។

Verse 42

बाढमुक्त्वा स तां गत्वा गौरीमाह सुलोचनाम् । द्रष्टुमिच्छति ते भर्ता कृतवेषां मनोरमाम्

ເມື່ອເວົ້າວ່າ “ດີແທ້” ແລ້ວ ລາວໄປຫາເທວີເກົາຣີຜູ້ມີດວງຕາງາມ ແລະກ່າວວ່າ: “ພຣະສາມີຂອງເຈົ້າປາດຖະນາຈະເຫັນເຈົ້າ ໃນເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ຈັດແຕ່ງໄວ້ຢ່າງງາມ.”

Verse 43

शंकरो बहुधा देवि विहर्तुं संप्रतीक्षते । एवं पतौ सुकामार्ते गम्यतां गिरिनंदिनि

ໂອ ເທວີເອີຍ, ພຣະສັງກະຣະກຳລັງຄອຍຖ້າຫຼາຍປະການເພື່ອຫຼິ້ນລີລາ. ເມື່ອພຣະຜົວຂອງເຈົ້າກຳລັງໂຫຍຫາດ້ວຍຄວາມຮັກ, ໂອ ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ, ຈົ່ງໄປຫາພຣະອົງ.

Verse 44

क्सरोभिस्समग्राभिरन्योन्यमभिमंत्रितम् । लब्धभावो यथा सद्यः पार्वत्या दर्शनोत्सुकः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣາແລະເຄື່ອງໝາຍທີ່ຄົບຖ້ວນ ແລະແລກປ່ຽນກັນໄປມາ, ລາວໄດ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມສະຫງົບໃຈໃນທັນທີ ແລະເກີດຄວາມປາດຖະນາຈະເຫັນພາຣະວະຕີ—ໃຈຂອງລາວຫັນໄປຫາການປະຈົບນາງຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 45

अयं पिनाकी कामारिः वृणुयाद्यां नितंबिनीम् । सर्वासां दिव्यनारीणां राज्ञी भवति वै धुवम्

ພຣະອົງຜູ້ຖືພິນາກາ ຜູ້ປະຫານກາມະ ຈະເລືອກນາງສາວຜູ້ມີສະໂພກງາມນີ້; ນາງຈະເປັນຣາຊນີໃນຫມູ່ນາງເທວະທັງປວງແນ່ນອນ।

Verse 46

वीक्षणं गौरिरूपेण क्रीडयेन्मन्मथैर्गणैः । कामोऽयं हंति कामारिमूचुरन्योन्यमादताः

ເມື່ອຊົງຮັບຮູບເປັນນາງເກົາຣີ ພຣະອົງກໍຫຼິ້ນຢ່າງສະໜຸກ ດ້ວຍການຫຼຽວມອງ ພ້ອມຫມູ່ພະລັງອັນຄ້າຍກາມະ. ແລ້ວພວກເຂົາກ່າວກັນວ່າ: “ຄວາມປາຖະໜານີ້ແທ້ ຍັງກະທົບເຖິງຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງກາມະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ.”

Verse 47

स्प्रष्टुं शक्नोति या काचिदृते दाक्षायणी स्त्रियम् । सा गच्छेत्तत्र निश्शंकं मोहयेत्पार्वतीपतिम्

ແມ່ຍິງຄົນໃດກໍຕາມທີ່ສາມາດເຂົ້າໃກ້ແລະແຕະຕ້ອງພຣະອົງໄດ້—ຍົກເວັ້ນແຕ່ ດາກຊາຍະນີ (ສະຕີ)—ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ຫວາດຫວັນ ແລະພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ພຣະຜົວຂອງພາຣະວະຕີ (ພຣະສິວະ) ຫຼົງໄຫຼ.

Verse 48

कूष्मांडतनया तत्र शंकरं स्प्रष्टुमुत्सहे । अहं गौरीसुरूपेण चित्रलेखा वचोऽब्रवीत्

ທີ່ນັ້ນ ບຸດສາວຂອງ ກູສະມານຑະ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍສາມາດແຕະຕ້ອງ ພຣະຊັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້.” ແລ້ວ ຈິດຣະເລຂາ ໄດ້ສວມຮູບງາມດັ່ງ ເກົາຣີ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 49

चित्रलेखोवाच । यदधान्मोहिनीरूपं केशवो मोह नेच्छया । पुरा तद्वैष्णवं योगमाश्रित्य परमार्थतः

ຈິດຕຣະເລຂາ ກ່າວວ່າ: ໃນກ່ອນນັ້ນ ເກສະວະ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນ ໂມຫິນີ ບໍ່ແມ່ນເພາະປາດຖະນາຈະຫລອກລວງ ແຕ່ໂດຍອາໄສພະລັງຍະໂຍກະແຫ່ງໄວສະນະວະ ຕາມສັດຈະອັນສູງສຸດ.

Verse 50

उर्वश्याश्च ततो दृष्ट्वा रूपस्य परिवर्तनम् । कालीरूपं घृताची तु विश्वाची चांडिकं वपुः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນວ່າ ຮູບຂອງ ອຸຣະວະຊີ ປ່ຽນໄປ ກຣຶຕາຈີ ກໍໄດ້ຮັບຮູບເປັນ ກາລີ ແລະ ວິສະວາຈີ ກໍໄດ້ຮັບກາຍອັນດຸຮ້າຍຂອງ ຈານຑິກາ.

Verse 51

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे ऊषा चरित्रवर्णनं शिवशिवाविवाहवर्णनं नामैकपंचाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກທີຫ້າ ຢຸດທະຂັນດະ, ບົດທີ 51 ຈົບລົງ ມີຊື່ວ່າ «ການເລົ່າເລື່ອງຂອງອູສາ» ແລະ «ການພັນລະນາພິທີອະພິເສກຂອງພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ)».

Verse 52

मातॄणामप्यनुक्तानामनुक्ताश्चाप्सरोवराः । रत्नाद्रूपाणि ताश्चक्रुस्स्वविद्यासंयुता अनु

ແມ່ເທວີທີ່ບໍ່ໄດ້ເອີ້ນນາມ ແລະ ອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດທີ່ບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງ ກໍໄດ້ອາໄສວິທະຍາລັບຂອງຕົນ ປ່ຽນຮູບເປັນດັ່ງແກ້ວມະນີ ແລະ ສານມີຄ່າທັງຫຼາຍ।

Verse 53

ततस्तासां तु रूपाणि दृष्ट्वा कुंभां डनंदिनी । वैष्णवादात्मयोगाच्च विज्ञातार्था व्यडंबयत्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນຮູບພວກນັ້ນ ກຸມພານະນັນດິນີ ດ້ວຍຍະໂຄຄວາມຮູ້ພາຍໃນ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈກົນລະຍຸດແບບໄວສະນະວະ ຈຶ່ງຮູ້ເຈດຈຳນົງ ແລະ ຕ້ານທານການສະແດງນັ້ນຢ່າງຊຳນານ।

Verse 54

ऊषा बाणासुरसुता दिव्ययोगविशारदा । चकार रूपं पार्वत्या दिव्यमत्यद्भुतं शुभम्

ອຸສາ ບຸດສາວຂອງບານາສຸຣະ ຜູ້ຊຳນານໃນໂຍຄະທິບ ໄດ້ສ້າງໃຫ້ແກ່ພາຣະວະຕີ ຮູບອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ສະຫວ່າງໄສ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ।

Verse 55

महारक्ताब्जसंकाशं चरणं चोक्तमप्रभम् । दिव्यलक्षणसंयुक्तं मनोऽभीष्टार्थदायकम्

ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ຖືກພັນລະນາວ່າຄ້າຍດອກບົວແດງໃຫຍ່ ປາສຈາກຄວາມສະຫວ່າງແບບໂລກີ; ປະດັບດ້ວຍໝາຍມົງຄຸນທິບ ແລະ ໃຫ້ຜົນສຳເລັດແກ່ຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຂອງຜູ້ພັກດີ।

Verse 56

तस्या रमणसंकल्पं विज्ञाय गिरिजा ततः । उवाच सर्वविज्ञाना सर्वान्तर्यामिनी शिवा

ແລ້ວກິຣິຈາ ເມື່ອຮູ້ເຫັນເຈດນາຂອງນາງກ່ຽວກັບຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ—ນາງຜູ້ເປັນຊີວາ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ສະຖິດຢູ່ໃນທຸກຜູ້ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງພາຍໃນໃນດວງໃຈທຸກດວງ.

Verse 57

गिरिजोवाच । यतो मम स्वरूपं वै धृतभूषे सखि त्वया । सकामत्वेन समये संप्राप्ते सति मानिनि

ກິຣິຈາກ່າວວ່າ: “ໂອ ເພື່ອນເອີຍ, ໂອ ຜູ້ປະດັບງາມ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ຮັບເອົາຮູບພຣະອົງຂອງຂ້າເອງໄປສວມ—ໃນຍາມທີ່ຄວາມປາຖະໜາເກີດຂຶ້ນ ແລະເວລາທີ່ກຳນົດໄດ້ມາຮອດ—ໂອ ຜູ້ຖືມານ (ຈົ່ງຟັງ).”

Verse 58

अस्मिंस्तु कार्तिके मासि ऋतुधर्मास्तु माधवे । द्वादश्यां शुक्लपक्षे तु यस्तु घोरे निशागमे

ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ແລະເຊັ່ນດຽວກັນໃນເດືອນມາທະວະ (ໄວສາຂະ) ເມື່ອມີຂໍ້ປະພຶດຕາມລະດູການຖືກກຳນົດ—ໃນວັນທີ 12 (ທວາດະຊີ) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ—ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີນີ້ ໃນຍາມທີ່ຄືນກຳລັງຄືບຄານຢ່າງນ່າຢ້ານ…

Verse 59

कृतोपवासां त्वां भोक्ता सुप्तामंतःपुरे नरः । स ते भर्त्ता कृतो देवैस्तेन सार्द्धं रमिष्यसि

ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າກຳລັງຖືສິນ, ຊາຍຄົນໜຶ່ງຈະມາຮ່ວມກັບເຈົ້າໃນຂະນະທີ່ເຈົ້ານອນຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນໃນ. ເຫຼົ່າເທວະດາໄດ້ກຳນົດໃຫ້ເຂົາເປັນສາມີຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າຈະຢູ່ຮ່ວມກັບເຂົາດ້ວຍຄວາມສຸກ.

Verse 60

आबाल्याद्विष्णुभक्तासि यतोऽनिशमतंद्रिता । एवमस्त्विति सा प्राह मनसा लज्जितानना

ຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີສັດທາຕໍ່ພຣະວິສະນຸ ຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ ແລະ ບໍ່ອິດເມື່ອຍ. ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ນາງກໍກົ້ມໜ້າລົງດ້ວຍຄວາມອາຍ ແລະ ຕອບໃນໃຈວ່າ 'ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນເຖີດ'。

Verse 61

अथ सा पार्वती देवी कृतकौतुकमण्डना । रुद्रसंनिधिमागत्य चिक्रीडे तेन शंभुना

ແລ້ວນາງປາຣະວະຕີ ເທວີ ໄດ້ປະດັບກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງງານມົງຄຸນ ແລະເຂົ້າໄປສູ່ພຣະຣຸດຣະ. ນາງໄດ້ຫຼິ້ນຢ່າງປິຕິກັບພຣະສຳພູ, ເປີດເຜີຍຄວາມໃກ້ຊິດອັນມົງຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຮູບຄຸນ (ສະກຸນ) ກັບພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງ.

Verse 62

ततो रतांते भगवान्रुद्रश्चादर्शनं ययौ । सदारः सगणश्चापि सहितो दैवतैर्मुने

ເມື່ອການຮ່ວມຮັກອັນອ່ອນຫວານນັ້ນສິ້ນສຸດ ພຣະພະຄະວານ ຣຸດຣະ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ—ໂອ ມຸນີ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ຄະນະ (gaṇa) ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ।