मृत्युञ्जय-विद्या-प्रादुर्भावः (The Manifestation/Transmission of the Mṛtyuñjaya Vidyā)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास यथा प्राप्ता मृत्युप्रशमनी परा । विद्या काव्येन मुनिना शिवान्मृत्युञ्जयाभिधात्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວຽາສະ, ວ່າວິທະຍາອັນສູງສຸດ ຜູ້ສາມາດບັນເທົາຄວາມຕາຍ ໄດ້ມາແນວໃດ. ມຸນີກາວຍາ (ຊຸກຣະ) ໄດ້ຮັບມັນຈາກພຣະຊິວະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ມຣິຕຍຸນໄຊຍະ—ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ.”

Verse 2

पुरासौ भृगुदायादो गत्वा वाराणसीं पुरीम् । बहुकालं तपस्तेपे ध्यायन्विश्वेश्वरं प्रभुम्

ໃນການກ່ອນການ ຜູ້ສືບສາຍຂອງ ພຣຶກຸ ໄດ້ໄປຍັງນະຄອນສັກສິດ ວາຣານະສີ ແລະໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາດົນນານ ໂດຍຈິດຈົ່ງຈໍ່ພິຈາລະນາພຣະວິສເວສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ.

Verse 3

स्थापयामास तत्रैव लिंगं शंभोः परात्मनः । कूपं चकार सद्रम्यं वेदव्यास तदग्रतः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ລາວໄດ້ສະຖາປະນາ ລິງຄະ ຂອງ ສັມພູ ຜູ້ເປັນອາຕະມາສູງສຸດ. ແລະຕໍ່ໜ້າມັນ ໂອ ເວດະວະຍາສະ ລາວໄດ້ໃຫ້ສ້າງບໍ່ນ້ຳທີ່ງາມ ແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 4

मृतसंजीवनी नाम विद्या या मम निर्मला । तपोबलेन महता मयैव परिनिर्मिता

“ມີວິທະຍາອັນບໍລິສຸດຂອງເຮົາ ຊື່ວ່າ ມຣິຕະສັມຈີວະນີ (ວິຊາຟື້ນຊີວິດ). ໂດຍພະລັງຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວໄດ້ສ້າງມັນໃຫ້ສົມບູນ.”

Verse 5

सहस्रकृत्वो देवेशं चन्दनैर्यक्षकर्दमैः । समालिलिंप सुप्रीत्या सुगन्धोद्वर्त्तनान्यनु

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ລາວໄດ້ທາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ດ້ວຍຂີ້ຈັນແລະຢາທາຫອມຂອງຍັກສະ ຄົບພັນເທື່ອ ແລ້ວຈຶ່ງຕໍ່ດ້ວຍນ້ຳຫອມອື່ນໆ ເພື່ອຖູນວດແລະປະດັບພຣະອົງ។

Verse 6

राजचंपकधत्तूरैः करवीरकुशेशयैः । मालतीकर्णिकारैश्च कदंबैर्बकुलोत्पलैः

ສະຖານນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍດອກຈຳປາກອັນສົງສິດ ແລະ ດອກທັດທູຣາ, ດ້ວຍດອກກະຣະວີຣ ແລະ ດອກບົວ; ດ້ວຍມາລະຕີ ແລະ ກັນນິກາຣາ, ພ້ອມທັງກະດຳບະ, ບະກຸລາ ແລະ ອຸດປະລາ ອັນບານສະພັ່ງພອນ।

Verse 7

मल्लिकाशतपत्रीभिस्सिंधुवारैस्सकिंशुकः । बन्धूकपुष्पैः पुन्नागैर्नागकेशरकेशरैः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍດອກມະລິ ແລະດອກຮ້ອຍກີບ, ດອກສິນທຸວາຣ ແລະດອກກິṃśຸກ; ອີກທັງດອກບັນທູກ, ພຸນນາກ ແລະເສັ້ນກິ່ນຫອມຂອງນາກເກສະຣ—ເປັນພວງດອກໄມ້ອັນງາມ ຄວນແກ່ການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 8

नवमल्लीचिबिलिकैः कुंदैस्समुचुकुन्दकैः । मन्दारैर्बिल्वपत्रैश्च द्रोणैर्मरुबकैर्वृकैः । ग्रन्थिपर्णैर्दमनकैः सुरम्यैश्चूतपल्लवैः

ເຂົາໄດ້ບູຊາດ້ວຍດອກມະລິສົດ ແລະດອກຈິບິລິກາ, ດອກກຸນດາຂາວ ແລະດອກສະມຸຈຸກຸນດາ; ດ້ວຍດອກມັນດາຣາອັນທິບ ແລະໃບບິລະວະ; ດ້ວຍດອກດໂຣນາ ແລະມະຣຸບະກະ; ພ້ອມທັງກຣັນທິປັນນາ, ດະມະນະກະ ແລະຍອດໃບມ່ວງອັນງາມຍິ່ງ—ເປັນວັດຖຸບູຊາອັນສັກສິດ.

Verse 9

तुलसीदेवगंधारीबृहत्पत्रीकुशांकुरैः । नद्यावर्तैरगस्त्यैश्च सशालैर्देवदारुभिः

ເຂົາຍັງບູຊາດ້ວຍຕຸລະສີ, ກັນທາຣີອັນຫອມ, ໃບໃຫຍ່ອັນສັກສິດ, ແລະຍອດຫຍ້າກຸສະອ່ອນ; ດ້ວຍດອກນັດຍາວັດຕະ ແລະດອກອະກັສຕະຍະ; ພ້ອມທັງໃບຊາລາ ແລະໄມ້ເທວະດາຣຸ (ຊີດາ) — ຮວບຮວມເປັນຂອງມົງຄຸນເພື່ອປະນີປະນອມພຣະເຈົ້າ.

Verse 10

कांचनारैः कुरबकैर्दूर्वांकुरकुरुंटकैः । प्रत्येकमेभिः कुसुमैः पल्लवैरपरैरपि

ດ້ວຍດອກກາṃຈະນາຣາສີທອງ, ດອກກຸຣະບະກະ, ຍອດຫຍ້າດູຣະວາອ່ອນ ແລະດອກກຸຣຸນຕະກະ—ແທ້ຈິງ ດ້ວຍດອກໄມ້ແຕ່ລະຢ່າງນີ້ ແລະຍອດໃບສົດອື່ນໆອີກ—ເຂົາໄດ້ບູຊາຢ່າງອຸດົມ.

Verse 11

पत्रैः सहस्रपत्रैश्च रम्यैर्नानाविधैश्शुभैः । सावधानेन सुप्रीत्या स समानर्च शंकरम्

ດ້ວຍໃບໄມ້ອັນງາມ ແລະເປັນມົງຄຸນຫຼາຍຊະນິດ ພ້ອມທັງໃບບົວພັນກີບ ພຣະອົງນັ້ນໄດ້ບູຊາພຣະຊັງກະຣະ ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ແລະຄວາມປິຕິຍິນດີຈາກໃຈ ຖວາຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 12

गीतनृत्योपहारैश्च संस्तुतः स्तुतिभिर्बहु । नाम्नां सहस्रैरन्यैश्च स्तोत्रैस्तुष्टाव शंकरम्

ລາວໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະດ້ວຍຫຼາຍວິທີ—ດ້ວຍການຖວາຍບູຊາເພງແລະຟ້ອນ, ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍ, ແລະດ້ວຍການສວດນາມອັນສັກສິດນັບພັນ—ເພື່ອນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຜູ້ເມດຕາ ຜູ້ປະທານໂມກະແກ່ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ.

Verse 13

सहस्रं पञ्चशरदामित्थं शुक्रो महेश्वरम् । नानाप्रकारविधिना महेशं स समर्चयत्

ດັ່ງນັ້ນ ສຸກຣະໄດ້ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະເປັນເວລາ 1500 ປີ ໂດຍນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ດ້ວຍພິທີກຳນົດແລະວິທີບູຊາຫຼາຍປະເພດ.

Verse 14

यदा देवं नानुलोके मनागपि वरोन्मुखम् । तदान्यं नियमं घोरं जग्राहातीव दुस्सहम्

ເມື່ອລາວບໍ່ເຫັນພຣະເຈົ້າວ່າຈະເອົາໃຈໃສ່ປະທານພອນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ, ໃນເວລານັ້ນລາວຈຶ່ງຮັບເອົາວິນັຍອັນເຂັ້ມງວດອື່ນໜຶ່ງ—ນ່າຢ້ານ ແລະທົນທານຢ່າງຫນັກໜ່ວງ.

Verse 15

प्रक्षाल्य चेतसोऽत्यंतं चांचल्याख्यं महामलम् । भावनावार्भिरसकृदिंद्रियैस्सहितस्य च

ລາວໄດ້ຊຳລະຈິດໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສິ້ນເຊີງ ຈາກມະລະໃຫຍ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຄວາມຫວັ່ນໄຫວຟຸ້ງຊ່ານ”, ໂດຍຊຳລະຊ້ຳໆດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງພາວະນາ (bhāvanā) ພ້ອມທັງອິນທຣີຍທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 16

निर्मलीकृत्य तच्चेतो रत्नं दत्त्वा पिनाकिने । प्रययौ कणधूमौघं सहस्रं शरदां कविः

ເມື່ອຊໍາລະຈິດໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ນັກກະວີໄດ້ຖວາຍແກ້ວມະນີອັນລໍ້າຄ່າແດ່ພຣະພິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກາ). ຈາກນັ້ນເຂົາໄດ້ຈາກໄປເປັນຝຸ່ນຄວັນລະອຽດຫຼາຍຫຼວງ ແລະຢູ່ຢ່າງນັ້ນຕະຫຼອດພັນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ (ປີ).

Verse 17

काव्यमित्थं तपो घोरं कुर्वन्तं दृढमानसम् । प्रससाद स तं वीक्ष्य भार्गवाय महेश्वरः

ເມື່ອເຫັນພາຣຄະວະ (ບຸດຂອງພຣະພຣຶກຸ) ກໍາລັງປະພຶດຕະປະອັນແຮງກ້າ ແລະນ່າຢ້ານ ດ້ວຍໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງ ພຣະມະເຫສະວະຣະກໍເກີດຄວາມເມດຕາ ແລະພໍພຣະໄທຕໍ່ເຂົາ.

Verse 18

तस्माल्लिंगाद्विनिर्गत्य सहस्रार्काधिकद्युतिः । उवाच तं विरूपाक्षस्साक्षाद्दाक्षायणीपतिः

ແລ້ວພຣະອົງກໍອອກມາຈາກລິງຄະນັ້ນ ມີຮັດສະມີເຫນືອກວ່າພັນດວງອາທິດ. ພຣະວິຣູປາກສະ ຜູ້ມີສາມຕາ ຜູ້ເປັນສະວາມີອັນປະຈັກຂອງດາກສາຍະນີ (ສະຕີ) ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາ.

Verse 19

महेश्वर उवाच । तपोनिधे महाभाग भृगुपुत्र महामुने । तपसानेन ते नित्यं प्रसन्नोऽहं विशेषतः

ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຄັງສົມບັດແຫ່ງຕະປະ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ໂອ ມະຫາມຸນີ ບຸດຂອງພຣະພຣຶກຸ, ໂດຍຕະປະນີ້ຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າພໍພຣະໄທຢູ່ເສມອ ແລະພໍພຣະໄທເປັນພິເສດ.”

Verse 20

मनोभिलषितं सर्वं वरं वरय भार्गव । प्रीत्या दास्येऽखिलान्कामान्नादेयं विद्यते तव

ໂອ ພາຣກະວະ, ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາທັງປວງ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ຂ້າຈະປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງໝົດ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດປະທານໃຫ້ເຈົ້າໄດ້.

Verse 21

सनत्कुमार उवाच । निशम्येति वचश्शंभोर्महासुखकरं वरम् । स बभूव कविस्तुष्टो निमग्नस्सुखवारिधौ

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາອັນປະເສີດຂອງພຣະສຳພູ ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ນັກບຸນ-ກະວີນັ້ນກໍເກີດຄວາມພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະດຸດດັ່ງຈົມລົງໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມສຸກ।

Verse 22

उद्यदानंदसंदोह रोमांचाचितविग्रहः । प्रणनाम मुदा शंभुमंभो जनयनो द्विजः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນເພີ່ມພູນເປັນຄື້ນໆ ກາຍຂອງລາວສັ່ນພ້ອມຂົນລຸກຊູ່. ພຣາຫມະນະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງນັ້ນ—ຜູ້ເກີດຈາກນ້ຳ—ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະສຳພູດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 23

तुष्टावाष्टतनुं तुष्टः प्रफुल्लनयनाचलः । मौलावंजलिमाधाय वदञ्जयजयेति च

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສິວະ ຜູ້ມີຮູບແປດ. ດວງຕາບານດັ່ງດອກໄມ້ ຍືນໝັ້ນຄົງ ນໍາຝາມືປະນົມວາງເທິງສີສະ ແລ້ວກ່າວດັງໆວ່າ «ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ!»

Verse 24

भार्गव उवाच । त्वं भाभिराभिरभिभूय तमस्समस्तमस्तं नयस्यभिमतानि निशाचराणाम् । देदीप्यसे दिवमणे गगने हिताय लोकत्रयस्य जगदीश्वर तन्नमस्ते

ພາຣຄະວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງໂດຍລັດສະໝີອັນສະຫວ່າງໄສ ຊະນະຄວາມມືດທັງປວງ ແລະຂັບໄລ່ໃຫ້ຕົກດັບ; ພຣະອົງຍັງທໍາລາຍແຜນການທີ່ພວກອະສູຣຜູ້ທ່ອງຄືນຮັກຫວັງ. ໂອ ເພັດແຫ່ງຟ້າ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງໃນນະພາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສາມໂລກ. ໂອ ຈອມໂລກ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສັດ—ຂໍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ»

Verse 25

लोकेऽतिवेलमतिवेलमहामहोभिर्निर्भासि कौ च गगनेऽखिललोकनेत्रः । विद्राविताखिलतमास्सुतमो हिमांशो पीयूष पूरपरिपूरितः तन्नमस्ते

ໂອ ພຣະຈັນ—ດວງຕາແຫ່ງທຸກໂລກ—ເຈົ້າສ່ອງສະຫວ່າງໃນຟ້າດ້ວຍລັດສະໝີອັນກວ້າງໃຫຍ່ເກີນປະມານເພີຍໃດ! ໄດ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດທັງປວງແລ້ວ, ໂອ ບຸດຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າເຕັມລົ້ນດ້ວຍສາຍນ້ໍາອະມຣິຕະ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ເຈົ້າ.

Verse 26

त्वं पावने पथि सदागतिरप्युपास्यः कस्त्वां विना भुवनजीवन जीवतीह । स्तब्धप्रभंजनविवर्द्धि तसर्वजंतोः संतोषिता हि कुलसर्वगः वै नमस्ते

ໂອ ພຣະອົງ! ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງອັນມີຢູ່ເສມອໃນເສັ້ນທາງອັນຊຳລະ ແລະຄວນແກ່ການບູຊາຢູ່ເສມອ. ບໍ່ມີພຣະອົງ—ໂອ ຊີວິດແຫ່ງບັນດາໂລກ—ໃຜຈະດຳລົງຊີວິດຢູ່ນີ້ໄດ້ແທ້? ພຣະອົງທຳໃຫ້ລົມສະຫງົບ ແລະກໍເພີ່ມພະລັງຂອງມັນໃຫ້ແກ່ສັດທັງປວງ; ພຣະອົງແມ່ນຫຼັກຄ້ຳຈຸນອັນແຜ່ຊຶມໃນທຸກຕະກູນ ແລະທຸກຊຸມຊົນ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ।

Verse 27

विश्वेकपावक न तावकपावकैकशक्तेरृते मृतवतामृतदिव्यकार्यम् । प्राणिष्यदो जगदहो जगदंतरात्मंस्त्वं पावकः प्रतिपदं शमदो नमस्ते

ໂອ ຜູ້ຊໍາລະລ້າງແຫ່ງສາກົນຜູ້ດຽວ! ຖ້າບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ປະກາຍນ້ອຍໜຶ່ງຂອງພະລັງຊໍາລະຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ເຫມືອນຕາຍແລ້ວກໍບໍ່ອາດສໍາເລັດກິດທິບທີ່ນໍາໄປສູ່ອະມະຕະ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ໃຫ້ຊີວິດແກ່ໂລກ—ແມ່ນອາດຕະພາຍໃນຂອງສາກົນ. ພຣະອົງແມ່ນໄຟອັນມີຢູ່ທຸກຂະນະ ປະທານຄວາມສະຫງົບທຸກຍ່າງກ້າວ. ຂໍນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 28

पानीयरूप परमेश जगत्पवित्र चित्रविचित्रसुचरित्रकरोऽसि नूनम् । विश्वं पवित्रममलं किल विश्वनाथ पानीयगाहनत एतदतो नतोऽस्मि

ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນນ້ໍາ—ຜູ້ຊໍາລະໂລກທັງປວງ—ພຣະອົງແນ່ນອນກໍ່ໃຫ້ເກີດກິດອັນອັດສະຈັນ ແລະມົງຄຸນຢ່າງວິຈິດ. ແທ້ຈິງ ໂອ ວິສະວະນາຖ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ໂດຍການຈົມລົງໃນນ້ໍານີ້ ຈັກກະວານທັງໝົດກໍກາຍເປັນບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍລິສຸດ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ.

Verse 29

आकाशरूपबहिरंतरुतावकाशदानाद्विकस्वरमिहेश्वर विश्वमेतत् । त्वत्तस्सदा सदय संश्वसिति स्वभावात्संकोचमेति भक्तोऽस्मि नतस्ततस्त्वाम्

ໂອ ອີສະວະຣະ, ເພາະພຣະອົງແມ່ນອາກາດເອງ—ທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ—ແລະເພາະພຣະອົງປະທານທີ່ວ່າງໃຫ້ການມີຢູ່ທັງປວງ ຈັກກະວານນີ້ຈຶ່ງແຜ່ຂະຫຍາຍ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງ. ຈາກພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ, ໂອ ຜູ້ເມດຕາ, ມັນຫາຍໃຈຢູ່ເລື້ອຍໆຕາມທໍາມະຊາດ ແລະກໍຫົດກັບເຂົ້າໄປໃນພຣະອົງອີກ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີ; ຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງຊໍ້າໆ.

Verse 30

विश्वंभरात्मक बिभर्षि विभोत्र विश्वं को विश्वनाथ भवतोऽन्यतमस्तमोरिः । स त्वं विनाशय तमो तम चाहिभूषस्तव्यात्परः परपरं प्रणतस्ततस्त्वाम्

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນຜູ້ຄໍ້າຈຸນຈັກກະວານ—ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກທີ່—ພຣະອົງຄໍ້າຈຸນສາກົນທັງໝົດ. ໂອ ວິສະວະນາຖ, ນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ ໃຜຈະເປັນຜູ້ທໍາລາຍຄວາມມືດອັນເລິກທີ່ສຸດໄດ້? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍງູ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທໍາລາຍຄວາມມືດ ແລະຄວາມມືດໃນໃຈດ້ວຍ. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະອົງ—ຜູ້ສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າສູງສຸດ—ຜູ້ຄວນສັນລະເສີນເຫນືອກວ່າຄໍາສັນລະເສີນ, ຜູ້ຂ້າມພົ້ນເຫນືອກວ່າການຂ້າມພົ້ນ.

Verse 31

आत्मस्वरूप तव रूपपरंपराभिराभिस्ततं हर चराचररूपमेतत् । सर्वांतरात्मनिलयप्रतिरूपरूप नित्यं नतोऽस्मि परमात्मजनोऽष्टमूर्ते

ໂອ ຮະຣະ, ຜູ້ມີສະພາບເປັນອາດຕະມັນແທ້—ໂດຍສາຍຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດຂອງຮູບພຣະອົງ ຈັກກະວານນີ້ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະສິ່ງຢຸດນິ່ງ ຖືກພຣະອົງແຜ່ຊຶມທົ່ວ. ໂອ ຮູບຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງອັດຕະພາຍໃນຂອງທຸກສັດ, ໂອ ຮູບແບບຕົ້ນສະບັບທີ່ສະທ້ອນໃນຮູບທັງປວງ—ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ເກີດຈາກປະຣະອາດຕະມັນ ຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງເປັນນິດ, ໂອ ອົງອັດມູຣຕິທັງແປດ.

Verse 32

इत्यष्टमूर्तिभिरिमाभिरबंधबंधो युक्तौ करोषि खलु विश्वजनीनमूर्त्ते । एतत्ततं सुविततं प्रणतप्रणीत सर्वार्थसार्थपरमार्थ ततो नतोऽस्मि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ—ຜູ້ມີຮູບເພື່ອສັດທັງປວງ—ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະອົງພົ້ນຈາກພັນທະທັງປວງ ແຕ່ກໍຍັງຮັບການສຳພັນກັບອົງປະກົດທັງແປດນີ້. ນີ້ແຫຼະການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະອົງ ທີ່ແຜ່ກວ້າງທົ່ວທຸກທີ່ ຢ່າງສົມບູນ; ພຣະອົງແມ່ນຄວາມໝາຍສູງສຸດ ແລະແກ່ນສານທີ່ສຳເລັດທຸກເປົ້າໝາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະອົງ.

Verse 33

सनत्कुमार उवाच । अष्टमूर्त्यष्टकेनेत्थं परिष्टुत्येति भार्गवः । भर्गं भूमिमिलन्मौलिः प्रणनाम पुनःपुनः

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣາກະວະ (຤ິສີ) ໄດ້ສັນລະເສີນ ພະພາກະ (Bharga) ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອົງປະກົດທັງແປດຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກົດກົ້ມນົບນ້ອມຊ້ຳໆ—ໃຫ້ຫົວແຕະພື້ນດິນ—ດ້ວຍການຍອມຈຳນົນອັນເຄົາລົບ.

Verse 34

इति स्तुतो महादेवो भार्गवेणातितेजसा । उत्थाय भूमेर्बाहुभ्यां धृत्वा तं प्रणतं द्विजम्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນໂດຍ ພາຣຄະວະ ຜູ້ມີລັດສະຫມີສຸດຍິ່ງ ພຣະມະຫາເທວະ ກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະໃຊ້ແຂນທັງສອງ ຍົກດວິຊະຜູ້ກົ້ມກາບຢູ່ຈາກພື້ນດິນ។

Verse 35

उवाच श्लक्ष्णया वाचा मेघनादगभीरया । सुप्रीत्या दशनज्योत्स्ना प्रद्योतितदिंगतरः

ພຣະອົງຕັດດ້ວຍວາຈາອ່ອນໂຍນ ແຕ່ເລິກດັ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງໃນເມກ; ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ປະກາຍດັ່ງແສງຈັນຈາກຟັນຂອງພຣະອົງ ສ່ອງສະຫວ່າງໄປທົ່ວທິດທາງ.

Verse 36

महादेव उवाच । विप्रवर्य कवे तात मम भक्तोऽसि पावनः । अनेनात्युग्रतपसा स्वजन्याचरितेन च

ມະຫາເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ກະວີ-ມຸນີ ລູກທີ່ຮັກ—ເຈົ້າເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ, ບໍລິສຸດ ແລະ ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ໂດຍຕະປະສະອັນຮຸນແຮງນີ້ ແລະໂດຍຄວາມປະພຶດອັນສົມຄວນແກ່ຊາດກໍາເນີດແລະວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າ…»

Verse 37

लिंगस्थापनपुण्येन लिंगस्याराधनेन च । दत्तचित्तोपहारेण शुचिना निश्चलेन च

ໂດຍບຸນຈາກການສ້າງຕັ້ງ ພຣະສິວະ-ລິງຄະ, ໂດຍການນະມັດສະການລິງຄະ, ແລະໂດຍການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາດ້ວຍໃຈທີ່ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະຢ່າງສິ້ນເຊີງ—ບໍລິສຸດ ແລະ ໝັ້ນຄົງ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄວາມເຄົາລົບພັກຕິນັ້ນ.

Verse 38

अविमुक्तमहाक्षेत्रपवित्राचरणेन च । त्वां सुताभ्यां प्रपश्यामि तवादेयं न किंचन

ດ້ວຍຕີນທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍມະຫາເຂດອັນສັກສິດສູງສຸດ ອະວິມຸກຕະ, ເຮົາເຫັນເຈົ້າພ້ອມກັບລູກຊາຍສອງຄົນຂອງເຈົ້າ. ສໍາລັບເຈົ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໄປເອົາຈາກຜູ້ອື່ນເລີຍ.

Verse 39

अनेनैव शरीरेण ममोदरदरीगतः । मद्वरेन्द्रियमार्गेण पुत्रजन्मत्वमेष्यसि

«ດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ ເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳແຫ່ງຄັນຂອງເຮົາ; ໂດຍທາງແຫ່ງອະວະກໍາເນີດອັນປະເສີດຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະໄດ້ເກີດເປັນບຸດ»។

Verse 40

यच्छाम्यहं वरं तेऽद्य दुष्प्राप्यं पार्षदैरपि । हरेर्हिरण्यगर्भाच्च प्रायशोहं जुगोप यम्

«ມື້ນີ້ ເຮົາຈະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ—ພອນທີ່ແມ່ນຍາກຈະໄດ້ ແມ່ນແຕ່ພວກບໍລິວານຂອງເຮົາກໍຍັງຍາກ. ຈາກຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະຈາກຮິຣັນຍະຄັຣພ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຮົາກໍໄດ້ປິດບັງມັນໄວ້ເປັນສ່ວນໃຫຍ່»។

Verse 42

त्वां तां तु प्रापयाम्यद्य मंत्ररूपां महाशुचे । योग्यता तेऽस्ति विद्यायास्तस्याश्शुचि तपोनिधे

ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດຍິ່ງໃຫຍ່! ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບວິທະຍາອັນສັກສິດ ທີ່ເປັນຮູບແຫ່ງມັນຕຣາໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ໂອ ຄັງສົມບັດແຫ່ງຕະປະສະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ເຈົ້າມີຄຸນສົມບັດພ້ອມສົມບູນເພື່ອຮັບວິຊານັ້ນ.

Verse 43

यंयमुद्दिश्य नियतमेतामावर्तयिष्यसि । विद्यां विद्येश्वरश्रेष्ठं सत्यं प्राणि ष्यति धुवम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຕັ້ງໃຈຢ່າງມີວິໄນ ແລະເພື່ອຜູ້ນັ້ນເຈົ້າຈະສວດວິທະຍານີ້ຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຊີວິດທີ່ແທ້ ແລະຄວາມຜາສຸກແນ່ນອນ ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງວິທະຍາ.

Verse 44

अत्यर्कमत्यग्निं च ते तेजो व्योम्नि च तारकम् । देदीप्यमानं भविता ग्रहाणां प्रवरो भव

ຂໍໃຫ້ຕະເຈົາຂອງເຈົ້າເກີນກວ່າດວງອາທິດ ແລະເກີນກວ່າໄຟອັນແຮງກ້າ; ແລະໃນຟ້າດັ່ງດາວ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າສ່ອງສະຫວ່າງລຸກໂຊດ—ເປັນຜູ້ເລີດສຸດໃນບັນດາດາວເຄາະ.

Verse 46

तवोदये भविष्यंति विवाहादीनि सुव्रत । सर्वाणि धर्मकार्याणि फलवंति नृणामिह

ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານດີ! ເມື່ອທ່ານຜຸດຂຶ້ນຢ່າງມົງຄຸນ ພິທີແຕ່ງງານ ແລະ ພິທີທາງທຳທັງປວງຈະເກີດຂຶ້ນ; ໃນໂລກນີ້ ການກະທຳທາງທຳຂອງມະນຸດຈະໃຫ້ຜົນສົມບູນ.

Verse 47

सर्वाश्च तिथयो नन्दास्तव संयोगतश्शुभाः । तव भक्ता भविष्यंति बहुशुक्रा बहु प्रजाः

ໂອ ນັນດາ (ນັນດິນ)! ໂດຍການສຳພັນກັບທ່ານ ທິຖີທັງປວງກໍເປັນມົງຄຸນ; ຜູ້ເປັນສາວົກຜູ້ພັກດີຕໍ່ທ່ານ ຈະຮຸ່ງເຮືອງ ມີພະລັງຊີວິດຫຼາຍ ແລະ ມີລູກຫຼາຍ.

Verse 48

त्वयेदं स्थापितं लिंगं शुक्रेशमिति संज्ञितम् । येऽर्चयिष्यंति भनुजास्तेषां सिद्धिर्भविष्यति

ລິງຄະນີ້ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ ແລະເອີ້ນວ່າ «ສຸກເກຣສະ». ບຸດຫຼານຂອງ ພານຸ ຜູ້ໃດບູຊາມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 49

आवर्षं प्रतिघस्रां ये नक्तव्रतपरायणाः । त्वद्दिने शुक्रकूपे ये कृतसर्वोदकक्रियाः

ຜູ້ໃດທີ່ຕະຫຼອດລະດູຝົນ ຍຶດໝັ້ນໃນນັກຕະວຣະຕະ (ພຣະວິນັຍຍາມຄ່ຳ) ແລະຜູ້ໃດໃນວັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ໄດ້ປະກອບພິທີນ້ຳທັງປວງທີ່ສຸກຣະກູປະອັນສັກສິດ—ຂໍໃຫ້ບັນດາຜູ້ມີພັກຕິນັ້ນ ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການບູຊາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ.

Verse 50

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे मृतसंजीविनीविद्याप्राप्तिवर्णनं नाम पञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີຫ້າສິບ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການໄດ້ຮັບ ມຣິຕະສັນຈີວິນີ ວິທະຍາ» ໃນພາກທີຫ້າ (ຢຸດທະຂັນດະ) ຂອງປຶ້ມທີສອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ໃນ ສຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ.

Verse 51

पुंस्त्वसौभाग्यसंपन्ना भविष्यंति न संशयः । उपेतविद्यास्ते सर्वे जनास्स्युः सुखभागिनः

ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ: ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ມີພະລັງ ແລະມີສິຣິມົງຄຸນ. ປະຊາຊົນທັງປວງນັ້ນຈະໄດ້ຮັບວິຊາອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຈະເປັນຜູ້ຮ່ວມສຸກ.

Verse 52

इति दत्त्वा वरान्देवस्तत्र लिंगे लयं ययौ । भार्गवोऽपि निजं धाम प्राप संतुष्टमानसः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະເຈົ້າປະທານພອນແລ້ວ ພຣະອົງກໍຫຼອມລວມເຂົ້າໄປໃນລິງຄະນັ້ນເອງ. ພາຣຄະວະກໍກັບໄປຍັງທີ່ພຳນັກຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈທີ່ອິ່ມເຕັມແລະພໍໃຈ.

Verse 53

इति ते कथितं व्यास यथा प्राप्ता तपोबलात् । मृत्युंजयाभिधा विद्या किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ວະຍາສະ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວວ່າ ວິທະຍາອັນສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມຣິຕຍຸຍັນຊະຍາ» ໄດ້ມາດ້ວຍພະລັງຕະປະ. ທ່ານຍັງປາດຖະນາຟັງອັນໃດອີກ?