त्रिपुरमोहनम् (Tripuramohana — “The Delusion/Enchanting of Tripura”)

Verse 1

व्यास उवाच । दैत्यराजे दीक्षिते च मायिना तेन मोहिते । किमुवाच तदा मायी किं चकार स दैत्यपः

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດແຫ່ງພວກໄດຕະຍະໄດ້ຮັບດີກຊາ ແລະຖືກນາຍແຫ່ງມາຍານັ້ນຫຼອກລວງ, ນັກມາຍານັ້ນໄດ້ກ່າວຫຍັງ ແລະເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະໄດ້ເຮັດຫຍັງໃນເວລານັ້ນ?

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । दीक्षां दत्त्वा यतिस्तस्मा अरिहन्नारदादिभिः । शिष्यैस्सेवितपादाब्जो दैत्यराजानमब्रवीत्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກປະທານດິກສາ (dīkṣā) ແກ່ເຂົາ ນັກບວດຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ສາວົກເຊັ່ນ ອະຣິຫັນ ແລະ ນາຣະດາ ຄອຍບູຊາບາດດັ່ງດອກບົວ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ກະສັດແຫ່ງດານະວະ.

Verse 3

अरिहन्नुवाच । शृणु दैत्यपते वाक्यं मम सञ्ज्ञानगर्भितम् । वेदान्तसारसर्वस्वं रहस्यं परमोत्तमम्

ອະຣິຫັນ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ. ນີ້ແມ່ນແກ່ນແທ້ ແລະ ຄວາມໝາຍທັງປວງຂອງເວດານຕະ ເປັນຄວາມລັບອັນສູງສຸດ»។

Verse 4

अनादिसिद्धस्संसारः कर्तृकर्मविवर्जितः । स्वयं प्रादुर्भवत्येव स्वयमेव विलीयते

ສັງສາຣະນີ້ເປັນວົງຈອນໂລກທີ່ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໂດຍຕົນເອງ; ບໍ່ມີຜູ້ກະທຳ ແລະ ບໍ່ມີກຳກະທຳທີ່ແຍກຕ່າງ. ມັນເກີດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ ແລະ ດັບສູນໂດຍຕົນເອງ—ໃນຂະນະທີ່ ພຣະມະເຫສວຣ (ພຣະສິວະ) ເປັນພື້ນຖານອັນຖາວອນຂອງທຸກສິ່ງ।

Verse 5

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पंचमे युद्धखंडे त्रिपुरमोहनं नाम पञ्चमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ»—ໃນປື້ມທີ 2 «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີ 5 «ຢຸດທະຂັນຑະ»—ບົດທີ 5 ຊື່ «ຕຣິປຸຣະໂມຫະນະ» ສິ້ນສຸດລົງ, ກ່າວເຖິງການທີ່ຕຣິປຸຣະຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງມົວໂດຍກຸລະຍຸດອັນທິບຂອງພຣະສິວະ.

Verse 6

यद्ब्रह्मविष्णुरुद्राख्यास्तदाख्या देहिनामिमाः । आख्यायथास्मदादीनामरिहन्नादिरुच्यते

ຊື່ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຣະພຣະຫມາ», «ວິສນຸ», ແລະ «ຣຸດຣະ» ນັ້ນ ເປັນແຕ່ນາມທີ່ສັດຜູ້ມີກາຍຮັບໄວ້. ແຕ່ເມື່ອກ່າວເຖິງຜູ້ດັ້ງເດີມອັນປະຖົມ ເລີ່ມຈາກພວກເຮົາ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ «ອະຣິຫັນ» ຜູ້ປາບສັດຕູ, ຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດ.

Verse 7

देहो यथास्मदादीनां स्वकालेन विलीयते । ब्रह्मादि मशकांतानां स्वकालाल्लीयते तथा

ດັ່ງທີ່ກາຍຂອງພວກເຮົາແລະຜູ້ອື່ນໆ ລະລາຍໄປເມື່ອເວລາທີ່ກໍານົດໄວ້ສິ້ນສຸດ, ກາຍຂອງທຸກຜູ້—ຈາກພຣະພຣະຫມາລົງມາຮອດຍຸງນ້ອຍທີ່ສຸດ—ກໍລະລາຍໄປເມື່ອເວລາຊະຕາຂອງຕົນມາຮອດ.

Verse 8

विचार्यमाणे देहेऽस्मिन्न किंचिदधिकं क्वचित् । आहारो मैथुनं निद्रा भयं सर्वत्र यत्समम्

ເມື່ອພິຈາລະນາກາຍນີ້ດ້ວຍປັນຍາ ກໍບໍ່ພົບສິ່ງໃດທີ່ສູງສົ່ງກວ່າຢູ່ໃສເລີຍ. ອາຫານ, ການຮ່ວມເພດ, ການນອນ, ແລະຄວາມຢ້ານກົວ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເຫັນວ່າເທົ່າກັນທົ່ວໄປໃນສັດມີກາຍທັງປວງ.

Verse 9

निराहारपरीमाणं प्राप्य सर्वो हि देहभृत् । सदृशीमेव संतृप्तिं प्राप्नुयान्नाधिकेतराम्

ເມື່ອເຂົ້າໃຈຂອບເຂດອັນພໍດີ ແມ່ນແຕ່ໃນການອົດອາຫານ, ສັດມີກາຍທຸກຕົວຄວນບັນລຸຄວາມອິ່ມໃຈທີ່ເໝາະສົມເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ໃຫ້ເກີນເລີຍ.

Verse 10

यथा वितृषिताः स्याम पीत्वा पेयं मुदा वयम् । तृषितास्तु तथान्येपि न विशेषोऽल्पकोधिकः

ເຊັ່ນດຽວກັບພວກເຮົາ ທີ່ໄດ້ດື່ມນ້ຳດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວຄວາມຫິວກໍຫາຍໄປ; ຄົນອື່ນໆກໍຫິວເຊັ່ນກັນ, ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງແທ້ ຈະນ້ອຍຫຼືຫຼາຍກໍຕາມ।

Verse 11

संतु नार्यः सहस्राणि रूपलावण्यभूमयः । परं निधुवने काले ह्यैकेवेहोपयुज्यते

ໃຫ້ມີແມ່ຍິງນັບພັນ ອຸດົມດ້ວຍຮູບງາມແລະເສນ່ຫາ; ແຕ່ໃນເວລາແຫ່ງການຮ່ວມຮັກ ຢູ່ນີ້ ມີພຽງຄົນດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນຄູ່ຮ່ວມຈິງໆ।

Verse 12

अश्वाः परश्शतास्संतु संत्वेनेकैप्यनेकधा । अधिरोहे तथाप्येको न द्वितीयस्तथात्मनः

ໃຫ້ມີມ້າຫຼາຍຮ້ອຍ ແມ່ນຈະຫຼາກຫຼາຍປານໃດກໍຕາມ; ແຕ່ເວລາຂຶ້ນຂີ່ ກໍເລືອກພຽງຕົວດຽວ. ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ສໍາລັບອາດຕະມາຂອງຕົນ ບໍ່ມີອັນທີສອງ।

Verse 13

पर्यंकशायिनां स्वापे सुखं यदुपजायते । तदेव सौख्यं निद्राभिर्भूतभूशायिनामपि

ຄວາມສຸກສະບາຍທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນການນອນ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ນອນເທິງຕຽງ; ດ້ວຍການນອນນັ້ນເອງ ສັດທັງຫຼາຍທີ່ນອນເທິງດິນໂລ່ງກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະບາຍຊະນິດດຽວກັນ।

Verse 14

यथैव मरणाद्भीतिरस्मदादिवपुष्मताम् । ब्रह्मादिकीटकांतानां तथा मरणतो भयम्

ເຊັ່ນດຽວກັບຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍ ທີ່ມີໃນສັດຜູ້ມີຮ່າງກາຍເຊັ່ນພວກເຮົາ; ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຈົນເຖິງແມງນ້ອຍທີ່ສຸດ ກໍມີຄວາມຢ້ານກົວອັນເກີດຈາກຄວາມຕາຍ.

Verse 15

सर्वे तनुभृतस्तुल्या यदि बुद्ध्या विचार्य्यते । इदं निश्चित्य केनापि नो हिंस्यः कोऽपि कुत्रचित्

ຖ້າພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາອັນແຈ້ງ ສັດທີ່ມີກາຍທັງປວງລ້ວນເທົ່າທຽມກັນໃນແກ່ນສານ. ເມື່ອຮູ້ແນ່ນອນແລ້ວ ບໍ່ຄວນໃຫ້ໃຜເຮັດຮ້າຍໃຜ ບ່ອນໃດກໍຕາມ.

Verse 16

धर्मो जीवदयातुल्यो न क्वापि जगतीतले । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कार्या जीवदया नृभिः

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີທຳໃດເທົ່າທຽມກັບຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ສັດມີຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຄວນພາກພຽນທຸກວິທີ ເພື່ອປະພຶດເມດຕາຕໍ່ສັດທັງປວງ.

Verse 17

एकस्मिन्रक्षिते जीवे त्रैलोक्यं रक्षितं भवेत् । घातिते घातितं तद्वत्तस्माद्रक्षेन्न घातयेत्

ເມື່ອປົກປ້ອງຊີວິດແມ່ນແຕ່ຊີວິດດຽວ ກໍເຫມືອນປົກປ້ອງສາມໂລກ. ເມື່ອຂ້າຊີວິດໜຶ່ງ ກໍເຫມືອນຂ້າສາມໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຮັກສາຊີວິດ ແລະຢ່າໃຫ້ເກີດການຂ້າຟັນ.

Verse 18

अहिंसा परमो धर्मः पापमात्मप्रपीडनम् । अपराधीनता मुक्तिस्स्वर्गोऽभिलषिताशनम्

ອະຫິງສາ ແມ່ນທຳອັນສູງສຸດ; ການທຳຮ້າຍຕົນເອງແມ່ນບາບ. ຄວາມພົ້ນຈາກຄວາມຜິດແມ່ນມຸກຕິ; ສະຫວັນແມ່ນການເສບສຸກອາຫານ ແລະຄວາມສຸກຕາມປາຖະໜາ.

Verse 19

पूर्वसूरिभिरित्युक्तं सत्प्रमाणतया ध्रुवम् । तस्मान्न हिंसा कर्त्तव्यो नरैर्नरकभीरुभिः

ນີ້ແມ່ນຄຳສອນທີ່ບັນດາລະສີໂບຮານໄດ້ກ່າວໄວ້ເປັນສັດຈະອັນແນ່ນອນ ດ້ວຍຫຼັກຖານອັນຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ຢ້ານນະລົກ ບໍ່ຄວນກະທຳຮຸນແຮງ (ຫິງສາ) ເລີຍ.

Verse 20

न हिंसासदृशं पापं त्रैलोक्ये सचराचरे । हिंसको नरकं गच्छेत्स्वर्गं गच्छेदहिंसकः

ໃນໄຕໂລກ—ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະທີ່ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ບໍ່ມີບາບໃດເທົ່າກັບຄວາມຮຸນແຮງ (ຫິງສາ). ຜູ້ຮຸນແຮງໄປນະລົກ; ຜູ້ບໍ່ຮຸນແຮງໄດ້ຮອດສະຫວັນ.

Verse 21

संति दानान्यनेकानि किं तैस्तुच्छफलप्रदैः । अभीतिसदृशं दानं परमेकमपीह न

ທານມີຫຼາຍຢ່າງ ແຕ່ທານທີ່ໃຫ້ຜົນນ້ອຍນິດ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ມີທານໃດເທົ່າກັບທານອັນສູງສຸດ ຄືການໃຫ້ອະໄພພົ້ນພະຍັນ—ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ ແລະ ຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງ.

Verse 22

इह चत्वारि दानानि प्रोक्तानि परमर्षिभिः । विचार्य नानाशास्त्राणि शर्मणेऽत्र परत्र च

ໃນທີ່ນີ້ ພຣະລິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ມີທານສີ່ປະການ. ເມື່ອພິຈາລະນາຄຳພີຫຼາຍຫຼາຍແລ້ວ ທ່ານສອນວ່າ ນີ້ແມ່ນຫົນທາງແຫ່ງຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມຜາສຸກ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

Verse 23

भीतेभ्यश्चाभयं देयं व्याधितेभ्यस्तथोषधम् । देया विद्यार्थिनां विद्या देयमन्नं क्षुधातुरे

ຜູ້ຢ້ານກົວຄວນໄດ້ຮັບອະໄພພົ້ນພະຍັນ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງ; ຜູ້ເຈັບໄຂ້ຄວນໄດ້ຮັບຢາ. ຜູ້ໃຝ່ຮຽນຄວນໄດ້ຮັບວິຊາຄວາມຮູ້; ຜູ້ທຸກທ້ອງຄວນໄດ້ຮັບອາຫານ. ຄວາມເມດຕາທີ່ຊ່ວຍເຫຼືອທັນເວລາ ແມ່ນທານອັນຊອບທຳ ສອດຄ່ອງກັບທຳຂອງພຣະສິວະ.

Verse 24

यानि यानीह दानानि बहुमुन्युदितानि च । जीवाभयप्रदानस्य कलां नार्हंति षोडशीम्

ທານທັງຫຼາຍທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ໃນນີ້ ໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍອົງ—ບໍ່ມີທານໃດເທົ່າກັນໄດ້ ແມ່ນແຕ່ສ່ວນສິບຫົກ ຂອງບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການໃຫ້ອະໄພ ແລະຄວາມຄຸ້ມຄອງແກ່ສັດມີຊີວິດ।

Verse 26

अर्थानुपार्ज्य बहुशो द्वादशायतनानि वै । परितः परिपूज्यानि किमन्यैरिह पूजितैः

ເມື່ອສະສົມຊັບສິນແລະປັດໃຈຊ້ໍາໆແລ້ວ ຄວນບູຊາອ້ອມຮອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງເຕັມທີ່ ຕໍ່ອາຍະຕະນະສັກສິດສິບສອງ (ຂອງພຣະສິວະ)। ເມື່ອໄດ້ບູຊາເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈະຕ້ອງການບູຊາອື່ນໃດອີກໃນນີ້?

Verse 27

पंचकर्मेन्द्रियग्रामाः पंच बुद्धींद्रियाणि च । मनो बुद्धिरिह प्रोक्तं द्वादशायतनं शुभम्

ກຸ່ມອະວະກຳທັງຫ້າ, ອະວະຮັບຮູ້ທັງຫ້າ, ແລະທີ່ນີ້ຍັງມີ ຈິດ ແລະ ປັນຍາ—ທັງໝົດນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ອາຍະຕະນະ ອັນມົງຄຸນສິບສອງ (ຖານແຫ່ງປະສົບການ)។

Verse 28

इहैव स्वर्गनरकौ प्राणिनां नान्यतः क्वचित् । सुखं स्वर्गः समाख्याता दुःखं नरकमेव हि

ສຳລັບສັດຜູ້ມີກາຍ, ສະຫວັນ ແລະ ນະລົກ ຖືກປະສົບຢູ່ທີ່ນີ້ໃນຊີວິດນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນທີ່ອື່ນໃນເວລາໃດ. ຄວາມສຸກເອີ້ນວ່າ ‘ສະຫວັນ’, ແລະ ຄວາມທຸກເທົ່ານັ້ນແທ້ໆແມ່ນ ‘ນະລົກ’.

Verse 29

सुखेषु भुज्यमानेषु यत्स्याद्देहविसर्जनम् । अयमेव परो मोक्षो विज्ञेयस्तत्त्वचिंतकैः

ເມື່ອກຳລັງເສບສຸກທາງໂລກຢູ່ກໍຕາມ, ຖ້າເກີດການປ່ອຍວາງການຍຶດຕິດວ່າ ‘ຂ້ອຍ’ ແມ່ນກາຍ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນ ໂມກສະ ອັນສູງສຸດ, ຜູ້ພິຈາລະນາຕັດຕະວະຄວນຮູ້ແຈ້ງ.

Verse 30

वासनासहिते क्लेशसमुच्छेदे सति ध्रुवम् । अज्ञानो परमो मोक्षो विज्ञेयस्तत्त्वचिंतकैः

ເມື່ອກອງທຸກຂ໌ກິເລດທັງໝົດຖືກຕັດຂາດຢ່າງແນ່ນອນ ພ້ອມກັບ ວາສະນາ (ຮອຍປະທັບແຝງ) — ແລ້ວແທ້ໆ ຜູ້ພິຈາລະນາຕັດຕະວະຄວນຮູ້ວ່າ: ໂມກສະອັນສູງສຸດ ແມ່ນການດັບສິ້ນຂອງອະວິຊາ.

Verse 31

प्रामाणिकी श्रुतिरियं प्रोच्यते वेदवादिभिः । न हिंस्यात्सर्वभूतानि नान्या हिंसा प्रवर्तिका

ນີ້ແມ່ນຄຳສອນອັນມີອຳນາດຂອງ ສຣຸຕິ (Śruti) ທີ່ນັກອະທິບາຍເວດະໄດ້ປະກາດໄວ້: ຢ່າເຮັດຮ້າຍສັດມີຊີວິດທັງປວງ ເພາະບໍ່ຄວນສົ່ງເສີມແຮງຈູງໃຈໃດໆໃຫ້ເກີດຄວາມຮຸນແຮງ।

Verse 32

अग्निष्टोमीयमिति या भ्रामिका साऽसतामिह । न सा प्रमाणं ज्ञातॄणां पश्वालंभनकारिका

ແນວຄິດວ່າ «ພິທີນີ້ແມ່ນອັກນິສໂຕມີຍ» ໃນທີ່ນີ້ ເປັນຄວາມຫຼົງຜິດຂອງຜູ້ໃຈບໍ່ສັດ. ສໍາລັບຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ມັນບໍ່ແມ່ນຫຼັກຖານອ້າງອີງ ແລະບໍ່ແມ່ນເຫດໃຫ້ອະນຸຍາດການຂ້າສັດ.

Verse 33

वृक्षांश्छित्वा पशून्हत्वा कृत्वा रुधिरकर्दमम् । दग्ध्वा वह्नौ तिलाज्यादि चित्रं स्वर्गोऽभिलष्यते

ຕັດຕົ້ນໄມ້ ຂ້າສັດ ແລະເຮັດໃຫ້ພື້ນດິນເປັນຕົມເລືອດ; ແລ້ວເຜົາໃນໄຟ ງາ ແລະນ້ໍາມັນເນີຍ (ກີ) ພ້ອມຂອງບູຊາອື່ນໆ—ແຕ່ກໍກັບປາຖະໜາສະຫວັນເປັນເປົ້າໝາຍຢ່າງແປກປະຫຼາດ.

Verse 34

इत्येवं स्वमतं प्रोच्य यतिस्त्रिपुरनायकम् । श्रावयित्वाखिलान् पौरानुवाच पुनरादरात्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຄວາມເຫັນອັນພິຈາລະນາຂອງຕົນແກ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຕຣິປຸຣະແລ້ວ ນັກບວດກໍໃຫ້ຊາວເມືອງທັງປວງຟັງ ແລະກ່າວອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຈິງໃຈ.

Verse 35

दृष्टार्थप्रत्ययकरान्देहसौख्यैकसाधकान् । बौद्धागम विनिर्दिष्टान्धर्मान्वेदपरांस्ततः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ສົ່ງເສີມຄໍາສອນທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສາສະໜາພຸດ—ຄໍາສອນທີ່ເຮັດໃຫ້ເຊື່ອແຕ່ສິ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ທັນຕາ ແລະມຸ່ງແຕ່ຄວາມສຸກຂອງຮ່າງກາຍ—ຈຶ່ງຫັນຫ່າງຈາກເວດ ອັນເປັນອໍານາດສູງສຸດໃນທາງທໍາ ແລະການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 36

आनंदं ब्रह्मणो रूपं श्रुत्यैवं यन्निगद्यते । तत्तथैव ह मंतव्यं मिथ्या नानात्वकल्पना

ສຣຸຕິກ່າວວ່າ ສະພາບ (ຮູບ) ຂອງ ພຣະພຣະຫມັນ ແມ່ນ ອານັນທະ. ຄວນເຂົ້າໃຈຕາມນັ້ນແທ້ໆ; ການປັ້ນແຕ່ງຄວາມຫຼາຍຫຼາຍເປັນມຸສາ.

Verse 37

यावत्स्वस्थमिदं वर्ष्म यावन्नेन्द्रियविक्लवः । यावज्जरा च दूरेऽस्ति तावत्सौख्यं प्रसाधयेत्

ຕາບໃດທີ່ກາຍນີ້ຍັງແຂງແຮງ, ຕາບໃດທີ່ອິນທຣີຍະຍັງບໍ່ອ່ອນແອ, ແລະຕາບໃດທີ່ຄວາມແກ່ຍັງຢູ່ໄກ—ຈົນກວ່ານັ້ນຄວນຂະຫຍັນປະກອບສຸກພາບແລະຄວາມສຸກແທ້ຕາມທຳ.

Verse 38

अस्वास्थ्येन्द्रियवैकल्ये वार्द्धके तु कुतस्सुखम् । शरीरमपि दातव्यमर्थिभ्योऽतस्सुखेप्सुभिः

ເມື່ອມີໂລກໄພ ອິນທຣີຍະບົກພ່ອງ ແລະຄວາມແກ່ ຄວາມສຸກຈະມາແຕ່ໃສ? ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມຜາສຸກອັນຍືນຍາວ ຄວນຍອມຖວາຍແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຂອງຕົນ ເພື່ອຮັບໃຊ້ຜູ້ຂັດສົນ।

Verse 39

याचमानमनोवृत्तिप्रीणने यस्य नो जनिः । तेन भूर्भारवत्येषा समुद्रागद्रुमैर्न हि

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ມີແຮງຜັກດັນໃນການເອົາໃຈຄວາມຢາກແບບຂໍທານຂອງໃຈ—ເພາະຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ແຜ່ນດິນນີ້ຈຶ່ງໜັກພາລະຢ່າງແທ້; ບໍ່ແມ່ນເພາະທະເລ ພູເຂົາ ແລະຕົ້ນໄມ້ດອກ।

Verse 40

सत्वरं गत्वरो देहः संचयास्सपरिक्षयाः । इति विज्ञाय विज्ञाता देहसौख्यं प्रसाधयेत्

ຮ່າງກາຍນີ້ເຮັ່ງໄປສູ່ຄວາມເສື່ອມສະລາຍຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະການສະສົມທັງປວງລ້ວນມີຄວາມສູນເສຍເປັນທຳມະດາ. ຮູ້ແລ້ວດັ່ງນີ້ ບັນດາຜູ້ຮູ້ຄວນຈັດລະບຽບຄວາມຜາສຸກແຫ່ງກາຍໃຫ້ຖືກທາງ ເພື່ອເປັນຖານໃຫ້ແກ່ທຳມະ ແລະການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 41

श्ववाय सकृमीणां च प्रातर्भोज्यमिदं वपुः । भस्मांतं तच्छरीरं च वेदे सत्यं प्रपठ्यते

ກາຍນີ້ໃນຕອນເຊົ້າ ເປັນອາຫານຂອງໝາ ແລະໜອນ. ກາຍນັ້ນສຸດທ້າຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ; ຄວາມຈິງນີ້ ວິດາກ່າວໄວ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 42

मुधा जातिविकषोयं लोकेषु परिकल्प्यते । मानुष्ये सति सामान्ये कोऽधर्मः कोऽथ चोत्तमः

ໃນໂລກທັງຫຼາຍ ຄວາມຄິດວ່າ “ແຕກຕ່າງຕາມວັນນະ” ແມ່ນຖືກສ້າງຂຶ້ນຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ. ເມື່ອຄວາມເປັນມະນຸດແມ່ນພື້ນຖານຮ່ວມ ຈະມີອະທັມອັນໃດ ແລະອັນໃດເອີ້ນວ່າສູງສົ່ງ?

Verse 43

ब्रह्मादिसृष्टिरेषेति प्रोच्यते वृद्धपूरुषैः । तस्य जातौ सुतौ दक्षमरीची चेति विश्रुतौ

ບັນດາຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ຜູ້ຮູ້ໄດ້ກ່າວວ່າ ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ການສ້າງທີ່ເລີ່ມຈາກພຣະພຣະຫມາ (Brahmā)». ຈາກທ່ານນັ້ນ ໄດ້ເກີດບຸດສອງຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງ—ດັກຊະ (Dakṣa) ແລະ ມະຣີຈິ (Marīci).

Verse 44

मारीचेन कश्यपेन दक्षकन्यास्सुलोचनाः । धर्मेण किल मार्गेण परिणीतास्त्रयोदश

ກັດສະຍະປະ ບຸດຂອງ ມາຣີຈິ ດຳເນີນຕາມທາງແຫ່ງທຳມະອັນຖືກຕ້ອງ ໄດ້ແຕ່ງງານຢ່າງສົມຄວນກັບບຸດສາວຂອງ ດັກສະ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ ຈຳນວນສິບສາມຄົນ।

Verse 45

अपीदानींतनैर्मर्त्यैरल्पबुद्धिपराक्रमैः । अपि गम्यस्त्वगम्योऽयं विचारः क्रियते मुधा

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດໃນຍຸກນີ້—ຜູ້ມີປັນຍາແລະກຳລັງນ້ອຍ—ກໍຍັງຖົມຖຽງຢ່າງເປົ່າໆວ່າ ເລື່ອງນີ້ຮູ້ໄດ້ຫຼືຮູ້ບໍ່ໄດ້; ການສືບສວນທີ່ຂາດປັນຍາແທ້ ເປັນການເສຍເປົ່າ।

Verse 46

मुखबाहूरुसञ्जातं चातुर्वर्ण्य सहोदितम् । कल्पनेयं कृता पूर्वैर्न घटेत विचारतः

«ຈັດລະບົບສີ່ວັນນະ ທີ່ກ່າວວ່າເກີດພ້ອມກັນຈາກປາກ, ແຂນ, ຂາອ່ອນ ແລະ ຕີນ ແມ່ນແຕ່ການສົມມຸດທີ່ຄົນເກົ່າປັ້ນແຕ່ງ; ເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດ ມັນບໍ່ອາດຕັ້ງຢູ່ໄດ້ຈິງ»।

Verse 47

एकस्यां च तनौ जाता एकस्माद्यदि वा क्वचित् । चत्वारस्तनयास्तत्किं भिन्नवर्णत्वमाप्नुयुः

ຖ້າໃນບາງກໍລະນີ ລູກຊາຍສີ່ຄົນເກີດຈາກກາຍດຽວ ແລະ ຈາກແຫຼ່ງດຽວ ແລ້ວເຂົາເຈົ້າຈະໄດ້ມີວັນນະຫຼືສີສັນຕ່າງກັນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 48

वर्णावर्णविभागोऽयं तस्मान्न प्रतिभासते । अतो भेदो न मंतव्यो मानुष्ये केनचित्क्वचित्

ດັ່ງນັ້ນ ການແບ່ງແຍກເປັນ “ວັນນະ” ແລະ “ບໍ່ແມ່ນວັນນະ” ບໍ່ປາກົດແຈ້ງເປັນສັດຈະສູງສຸດ. ເພາະສະນັ້ນ ບໍ່ຄວນໃຫ້ໃຜໆ ຄິດຫຼືບັງຄັບຄວາມແຕກຕ່າງໃດໆ ໃນມະນຸດ ບ່ອນໃດກໍຕາມ.

Verse 49

सनत्कुमार उवाच । इत्थमाभाष्य दैत्येशं पौरांश्च स यतिर्मुने । सशिष्यो वेदधर्माश्च नाशयामास चादरात्

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ ແລະຊາວເມືອງດ້ວຍ, ນັກບວດຜູ້ນັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍສິດຂອງຕົນ—ໄດ້ທຳລາຍໜ້າທີ່ແລະພິທີປະພຶດຕາມເວດ ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນໃຈຢ່າງຫນັກແນ່ນ.”

Verse 50

स्त्रीधर्मं खंडयामास पातिव्रत्यपरं महत् । जितेन्द्रियत्वं सर्वेषां पुरुषाणां तथैव सः

ພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍທຳມະຂອງສະຕຣີອັນຍິ່ງ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງປາຕິວຣັດຍະ—ຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ພຣະອົງກໍໄດ້ທຳລາຍການຄວບຄຸມອິນທຣີຍະຂອງຊາຍທັງປວງດ້ວຍ।

Verse 51

देवधर्मान्विशेषेण श्राद्धधर्मांस्तथैव च । मखधर्मान्व्रतादींश्च तीर्थश्राद्धं विशेषतः

“(ພຣະອົງໄດ້ສອນ) ໂດຍພິເສດໜ້າທີ່ທາງທຳມະຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ, ແລະທຳມະຂອງ śrāddha ດ້ວຍ; ກົດລະບຽບຂອງມະຂະ (ພິທີບູຊາ/ຍັດ) ແລະວຣະຕະກັບການປະພຶດອື່ນໆ—ໂດຍພິເສດການເຮັດ śrāddha ທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ”।

Verse 52

शिवपूजां विशेषेण लिंगाराधनपूर्विकाम् । विष्णुसूर्यगणेशादिपूजनं विधिपूर्वकम्

ຄວນບູຊາພຣະສິວະໂດຍວິທີພິເສດ ເລີ່ມຈາກການອາຣາທະນາລິງຄະ (Liṅga) ດ້ວຍສັດທາ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນບູຊາວິສນຸ, ສູຣະຍະ, ຄະເນສະ ແລະເທວະອື່ນໆ ຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 53

स्नानदानादिकं सर्वं पर्वकालं विशेषतः । खंडयामास स यतिर्मायी मायाविनां वरः

ຍະຕິຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ມີມາຍາ ແລະເປັນຍອດໃນບັນດາຜູ້ສ້າງພາບລວງ—ໄດ້ກໍ່ກວນ ແລະທໍາລາຍການປະພຶດທັງປວງ ເຊັ່ນ ການອາບນ້ໍາພິທີ ແລະການໃຫ້ທານ, ໂດຍສະເພາະໃນເວລາວັນບຸນອັນສັກສິດ.

Verse 54

किं बहूक्तेन विप्रेन्द्र त्रिपुरे तेन मायिना । वेदधर्माश्च ये केचित्ते सर्वे दूरतः कृताः

ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ? ໃນຕຣິປຸຣະ ໂດຍຜູ້ຖືມາຍານັ້ນ, ຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງທຳມະວິເທດທັງປວງ—ບໍ່ວ່າຈະມີຢ່າງໃດ—ຖືກຂັບໄລ່ໃຫ້ໄກ ແລະຖືກປະຖິ້ມໄປ.

Verse 55

पतिधर्माश्रयाः सर्वा मोहितास्त्रिपुरांगनाः । भर्तृशुश्रूषणवतीं विजहुर्मतिमुत्तमाम्

ແມ່ຍິງທັງຫມົດໃນຕຣິປຸຣາ ຜູ້ເຄີຍຍຶດຖືທຳມະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ ກໍຖືກມົວໝອງຄອບງຳ ແລະລະທິ້ງຈິດໃຈອັນສູງສຸດໃນການຮັບໃຊ້ຜົວດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີ।

Verse 56

अभ्यस्याकर्षणीं विद्यां वशीकृत्यमयीमपि । पुरुषास्सफलीचक्रुः परदारेषु मोहिताः

ເມື່ອໄດ້ຝຶກຝົນວິທະຍາມົນສະກົດໃຫ້ດຶງດູດ ແລະສິນລະປະແຫ່ງການຄອບງຳໃຈ ບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ—ຖືກຕັນຫາຕໍ່ເມຍຄົນອື່ນຫຼອກລວງ—ກໍເຮັດໃຫ້ວິຊາລັບນັ້ນ “ສຳເລັດຜົນ” ຕາມໂລກະ, ແຕ່ກັບນຳເຂົາເຂົ້າສູ່ພັນທະທີ່ໜາແນ່ຍິ່ງຂຶ້ນ।

Verse 57

अंतःपुरचरा नार्यस्तथा राजकुमारकाः । पौराः पुरांगनाश्चापि सर्वे तैश्च विमोहिताः

ແມ່ຍິງຜູ້ເດີນໄປມາໃນພະລາຊວັງຊັ້ນໃນ, ເຈົ້າຊາຍນ້ອຍທັງຫຼາຍ, ແລະຊາວເມືອງພ້ອມດ້ວຍນາງເມືອງ—ທຸກຄົນລ້ວນຖືກເຂົາເຮັດໃຫ້ຫຼົງມົວ ແລະສັບສົນໃຈ।

Verse 58

एवं पौरेषु सर्वेषु निजधर्मेषु सर्वथा । पराङ्मुखेषु जातेषु प्रोल्ललास वृषेतरः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຊາວເມືອງທັງປວງ ໃນທຸກປະການ ຫັນຫນ້າອອກຈາກທໍາອັນຊອບຂອງຕົນ ວຶສເຕຕະຣະ ກໍພອງຟູດີໃຈຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 59

माया च देवदेवस्य विष्णोस्तस्याज्ञया प्रभो । अलक्ष्मीश्च स्वयं तस्य नियोगात्त्रिपुरं गता

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ເທວະເທວະ ວິສນຸ, ມາຍາກໍໄດ້ໄປຫາ ຕຣິປຸຣະ; ແລະ ອະລັກຊະມີ ດ້ວຍການແຕ່ງຕັ້ງຂອງພຣະອົງ ກໍເຂົ້າໄປສູ່ ຕຣິປຸຣະ ເຊັ່ນກັນ.

Verse 60

या लक्ष्मीस्तपसा तेषां लब्धा देवेश्वरादरात् । बहिर्गता परित्यज्य नियोगाद्ब्रह्मणः प्रभोः

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ (ລັກຊະມີ) ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ມາດ້ວຍຕະປະ ໂດຍພຣະເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ໄດ້ອອກໄປພາຍນອກ ລະທິ້ງພວກເຂົາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ພຣະພຣະຫມາ.

Verse 61

बुद्धिमोहं तथाभूतं विष्णो र्मायाविनिर्मितम् । तेषां दत्त्वा क्षणादेव कृतार्थोऽभूत्स नारदः

ຄວາມຫຼົງໃນປັນຍານັ້ນ ອັນເກີດຈາກມາຍາຂອງພຣະວິສນຸ ນາຣະດະໄດ້ມອບໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ; ແລະໃນພິບຕາດຽວ ນາຣະດະກໍສຳເລັດຈຸດປະສົງຂອງຕົນ।

Verse 62

नारदोपि तथारूपो यथा मायी तथैव सः । तथापि विकृतो नाभूत्परमेशादनुग्रहात्

ນາຣະດະກໍໄດ້ຮັບຮູບລັກສະນະນັ້ນ ເຫມືອນຜູ້ຖືມາຍາ. ແຕ່ທ່ານບໍ່ຖືກບິດເບືອນຫຼືຫຼົງໄຫຼ ເພາະອະນຸຄຣາະຂອງພຣະປະຣະເມສະວະຣະ.

Verse 63

आसीत्कुंठितसामर्थ्यो दैत्यराजोऽपि भो मुने । भ्रातृभ्यां सहितस्तत्र मयेन च शिवेच्छया

ໂອ້ ມຸນີ, ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະສິວະເອງ ແມ່ນແຕ່ກະສັດແຫ່ງໄດຕະຍະກໍຖືກທໍາໃຫ້ກໍາລັງອ່ອນລົງ; ທີ່ນັ້ນເຂົາຢືນຢູ່ກັບພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາ ແລະກັບ ມາຍາ ດ້ວຍ ຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະສິວະ.