शुक्रोत्पत्तिः तथा महेश्वरदर्शनम् (Śukra’s Emergence and the Vision of Maheśvara)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । ॐ नमस्ते देवेशाय सुरासुरनम स्कृताय भूतभव्यमहादेवाय हरितपिगललोचनाय बलाय बुद्धिरूपिणे वैयाघ्रवसनच्छदायारणेयाय त्रैलोक्यप्रभवे ईश्वराय हराय हरितनेत्राय युगान्तकरणायानलायगणेशायलोकपालाय महाभुजायमहाहस्ताय शूलिने महादंष्ट्रिणे कालाय महेश्वरायअव्ययाय कालरूपिणे नीलग्रीवाय महोदराय गणाध्यक्षाय सर्वात्मने सर्वभावनाय सर्वगाय मृत्युहंत्रे पारियात्रसुव्रताय ब्रह्मचारिणे वेदान्त गाय तपोंतगाय पशुपतये व्यंगाय शूलपाणये वृषकेतवे हरये जटिने शिखंडिने लकुटिने महायशसे भूतेश्वराय गुहावासिने वीणा पणवतालंबते अमराय दर्शनीयाय बालसूर्यनिभाय श्मशानवासिने भगवते उमापतये अरिन्दमाय भगस्याक्षिपातिने पूष्णोर्दशननाशनाय कूरकर्तकाय पाशहस्ताय प्रलयकालाय उल्कामुखायाग्निकेतवे मुनये दीप्ताय विशांपतये उन्नयते जनकाय चतुर्थकाय लोक सत्तमाय वामदेवाय वाग्दाक्षिण्याय वामतो भिक्षवे भिक्षुरूपिणे जटिने स्वयंजटिलाय शक्रहस्तप्रतिस्तंभकाय वसूनां स्तंभाय क्रतवे क्रतुकराय कालाय मेधाविने मधुकराय चलाय वानस्पत्याय वाजसनेति समाश्रमपूजिताय जगद्धात्रे जगत्कर्त्रे पुरुषाय शाश्वताय ध्रुवाय धर्माध्यक्षाय त्रिवर्त्मने भूतभावनाय त्रिनेत्राय बहुरूपाय सूर्यायुतसमप्रभाय देवाय सर्वतूर्यनिनादिने सर्वबाधाविमोचनाय बंधनाय सर्वधारिणे धर्म्मोत्तमाय पुष्पदंतायापि भागाय मुखाय सर्वहराय हिरण्यश्रवसे द्वारिणे भीमाय भीमपराक्रमाय ओंनमो नमः । सनत्कुमार उवाच । इमं मन्त्रवरं जप्त्वा शुक्रो जठरपंजरात् । निष्क्रान्तो लिंगमार्गेण शंभोश्शुक्रमिवोत्कटम्

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: "ໂອມ, ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທວຍເທບ—ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຈາກເທວະດາ ແລະ ອະສູນ... ຫຼັງຈາກໄດ້ສວດມົນອັນປະເສີດນີ້, ພຣະສຸກຣະກໍໄດ້ອອກມາຈາກຄຸກແຫ່ງທ້ອງ ໂດຍຜ່ານທາງລິງຄະ—ອັນມີພະລັງ, ຄືກັບນ້ຳອະສຸຈິຂອງພຣະສັມພູເອງ."

Verse 2

गौर्या गृहीतः पुत्रार्थं विश्वेशेन ततः कृतः । अजरश्चामरः श्रीमान्द्वितीय इव शंकरः

ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ບຸດຊາຍ, ພຣະນາງໂຄຣີໄດ້ຮັບເອົາລາວ; ຈາກນັ້ນລາວໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍ ວິສເວສະ (ພຣະສິວະ). ລາວໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີວັນແກ່ ແລະ ບໍ່ມີວັນຕາຍ, ຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍລັດສະໝີອັນເປັນມຸງຄຸນ—ຄືກັບພຣະສັງກະຣະອົງທີສອງ.

Verse 3

त्रिभिर्वर्षसहस्रैस्तु समतीतैर्महीतले । महेश्वरात्पुनर्जातः शुक्रो वेदनिधिर्मुनिः

ຫຼັງຈາກສາມພັນປີຜ່ານໄປໃນໂລກ, ລືສີສຸກຣະ—ຜູ້ເປັນຄັງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຄວາມຮູ້ທາງພະເວດ—ກໍໄດ້ເກີດໃໝ່ອີກຄັ້ງ ໂດຍຜ່ານພຣະຄຸນ ແລະ ພະລັງຂອງ ມະເຫສວະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 4

ददर्श शूले संशुष्कं ध्यायंतं परमेश्वरम् । अंधकं धैर्यसद्वन्यदानवेशं तपस्विनम्

ລາວໄດ້ເຫັນ ອັນທະກະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ຜອມແຫ້ງເນື່ອງຈາກຕະປະ ມີຄວາມກ້າຫານໝັ້ນຄົງ ນັ່ງເທິງຕຣິຊູນ ຈົ່ງຈິດສະມາທິຕໍ່ ພະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ດຳລົງດັ່ງດຸດຕະປະໃນປ່າ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພະລັງຕະປະ.

Verse 5

महादेवं विरूपाक्षं चन्द्रार्द्धकृतशेखरम् । अमृतं शाश्वतं स्थाणुं नीलकंठं पिनाकिनम्

ຂ້ອຍຂໍນອບນ້ອມແດ່ ມະຫາເທວະ—ວິຣູປາກສະ, ຜູ້ປະດັບຍອດດ້ວຍພຣະຈັນຄຶ່ງດວງ; ຜູ້ອະມະຕະ ແລະອະມະຕະນິລັນດອນ; ສະຖານຸ ຜູ້ໝັ້ນຄົງ; ນີລະກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ); ແລະ ປິນາກິນ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກາ।

Verse 6

वृषभाक्षं महाज्ञेयं पुरुषं सर्वकामदम् । कामारिं कामदहनं कामरूपं कपर्दिनम्

ຂ້ອຍຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ຜູ້ສູງສຸດອັນຄວນຮູ້ແທ້, ປຸຣຸສະ, ຜູ້ປະທານຈຸດໝາຍອັນຊອບທຳທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນສັດຕູແຫ່ງກາມະ, ຜູ້ເຜົາຜານຕັນຫາ; ແຕ່ກໍຊົງຮັບຮູບທຸກຢ່າງຕາມທີ່ຜູ້ບູຊາປາຖະໜາ, ແລະຊົງເປັນ ກະປັຣດິນ ຜູ້ມີຜົມມັດກອງ।

Verse 7

विरूपं गिरिशं भीमं स्रग्विणं रक्तवाससम् । योगिनं कालदहनं त्रिपुरघ्नं कपालिनम्

ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ—ຜູ້ມີຮູບອັນພິສົດ ແລະນ່າຢ້ານກົວ—ສວມພວງມາລາ ແລະນຸ່ງຜ້າສີແດງ; ພຣະໂຍຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ເຜົາຜານແມ່ນແຕ່ ກາລະ (ຄວາມຕາຍ); ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ; ນັກບຳເນັດຜູ້ຖືກະໂຫຼກ (ກະປາລິນ)—ພຣະສິວະເອງ।

Verse 8

गूढव्रतं गुप्तमंत्रं गंभीरं भावगोचरम् । अणिमादिगुणाधारत्रिलोक्यैश्वर्य्यदायकम्

ນີ້ແມ່ນພິທີຖືສິນລັບ ແລະ ມັນຕຣາລັບ—ລຶກຊຶ້ງ ແລະ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍພັກຕິໃນໃຈ. ເປັນຖານຮອງຂອງສິດທິເລີ່ມຈາກ ອະນິມາ ແລະ ປະທານອຳນາດອະທິປະໄຕ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນສາມໂລກ.

Verse 9

वीरं वीरहणं घोरं विरूपं मांसलं पटुम् । महामांसादमुन्मत्तं भैरवं वै महेश्वरम्

ພຣະອົງແມ່ນວີຣະບຸລຸດ ແລະ ເປັນຜູ້ປະຫານວີຣະບຸລຸດ—ນ່າຢ້ານ, ນ່າຄາລົບສະຫງົບ, ເກີນກວ່າຮູບລັກທົ່ວໄປ; ກາຍແຂງແຮງ ແລະ ຊຳນານຢ່າງສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນ “ຜູ້ກິນເນື້ອ” ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ (ຄືການກືນກິນສະພາວະມີກາຍທັງປວງ) ເມົາມົນດ້ວຍອຳນາດອັນໄຮ້ຂອບເຂດຂອງພຣະອົງ—ພຣະໄພຣະວະ (Bhairava) ແທ້ໆ, ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 10

त्रैलोक्यद्रावणं लुब्धं लुब्धकं यज्ञसूदनम् । कृत्तिकानां सुतैर्युक्तमुन्मत्तकृत्तिवाससम्

ພຣະອົງ/ເຂົາແມ່ນຄວາມຫວາດຫວັນທີ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ສາມໂລກສັ່ນສະເທືອນ—ໂລບຫຼາຍ, ເປັນນັກລ່າໂດຍສັນດານ, ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍພິທີຍັດ. ທ່ານມີບຸດຂອງກຣິດຕິກາທັງຫຼາຍຕິດຕາມ ແລະຖືກເຫັນຢູ່ໃນອາການຄຸ້ມຄັ່ງ ນຸ່ງເຄື່ອງຫນັງ.

Verse 11

गजकृत्तिपरीधानं क्षुब्धं भुजगभूषणम् । दद्यालंबं च वेतालं घोरं शाकिनिपूजितम्

ທ່ານນຸ່ງຫນັງຊ້າງເປັນເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະໃນກາຍທີ່ກະສັບກະສ່າຍນັ້ນ ງູທັງຫຼາຍເປັນເຄື່ອງປະດັບ. ທ່ານຍັງມີເວຕາລາອັນນ່າຢ້ານກົວຢູ່ໃກ້ຊິດ ດັ່ງຫ້ອຍຕິດຕາມ—ຜູ້ທີ່ຊາກິນີທັງຫຼາຍນັບຖືບູຊາ—ເປີດເຜີຍພາບອັນດຸຮ້າຍນ່າຄາລະວະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 12

अघोरं घोरदैत्यघ्नं घोरघोषं वनस्पतिम् । भस्मांगं जटिलं शुद्धं भेरुंडशतसेवितम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະສິວະ—ອະໂຄຣາ, ຄວາມຈິງອັນບໍ່ນ່າຢ້ານ—ແຕ່ກໍທຳລາຍຝູງອະສຸຣະອັນນ່າຢ້ານ; ສຽງຄຳຮ້ອງດັ່ງຟ້າຮ້ອງຂອງພຣະອົງນ່າສະພຶງ; ພຣະອົງຢືນໝັ້ນດັ່ງໄມ້ໃຫຍ່ເຈົ້າປ່າ; ອະວະຍະວະທາດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ; ມີຜົມຈະຕາ ແລະບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ; ແລະມີຜູ້ຮັບໃຊ້ດຸດັນດັ່ງໄພຣະວະນັບຮ້ອຍລ້ອມຮອບ.

Verse 13

भूतेश्वरं भूतनाथं पञ्चभूताश्रितं खगम् । क्रोधितं निष्ठुरं चण्डं चण्डीशं चण्डिकाप्रियम्

ພຣະອົງໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນພຣະພູເຕສວະຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສັດ ແລະ ວິນຍານທັງຫຼາຍ—ພຣະອົງຜູ້ຊົງແຜ່ຊ່ານໃນມະຫາພູດທັງຫ້າ—ຊົງເຄື່ອນທີ່ຢ່າງວ່ອງໄວຄືດັ່ງນົກ; ຊົງພິໂລດ, ບໍ່ຍອມຈຳນົນ, ແລະ ໜ້າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ: ຄືພຣະຈັນເດສະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງພຣະນາງຈັນດິກາ.

Verse 14

चण्डं तुंगं गरुत्मंतं नित्यमासवभोजनम् । लेलिहानं महारौद्रं मृत्युं मृत्योरगोचरम्

ພຣະອົງຊົງດຸຮ້າຍ ແລະ ສູງສົ່ງ ຊົງມີປີກທີ່ວ່ອງໄວຢ່າງບໍ່ມີສິ່ງໃດຂັດຂວາງໄດ້ ຊົງເປັນຜູ້ສະເວຍລົດຊາດອັນມຶນເມົາຢູ່ສະເໝີ; ຊົງແລບລີ້ນອອກມາດ້ວຍຄວາມພິໂລດອັນຮ້ອນແຮງ—ພຣະອົງຄືຄວາມຕາຍດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແຕ່ກໍ່ຢູ່ເໜືອຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 15

मृत्योर्मृत्युं महासेनं श्मशानारण्यवासिनम् । रागं विरागं रागांधं वीतरागशताचितम्

ພຣະອົງແມ່ນ “ຄວາມຕາຍຂອງຄວາມຕາຍ” ເປັນແມ່ທັບໃຫຍ່ແຫ່ງກອງທັບອັນມະຫາ, ຜູ້ພຳນັກໃນປ່າຊ້າແລະປ່າສະຫງົບ. ພຣະອົງຖືກເຫັນເປັນທັງຄວາມຫຼົງໃຫຼ (ຣາກະ) ແລະຄວາມຄາຍຫຼົງ (ວິຣາກະ); ເປັນທັງຜູ້ຖືກຣາກະບັງຕາ ແລະຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈິດນັບຮ້ອຍອັນປອດຈາກຣາກະຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 16

सत्त्वं रजस्तमोधर्ममधर्मं वासवानुजम् । सत्यं त्वसत्यं सद्रूपमसद्रूपमहेतुकम्

ພຣະອົງແມ່ນຫຼັກການແຫ່ງສັດຕະວະ, ຣະຈະສະ, ແລະຕະມະສະ; ຖືກເອີ້ນທັງທຳມະ ແລະອະທຳມະ, ແມ່ນກະທັ້ງ “ນ້ອງຊາຍຂອງອິນທຣະ”. ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຈິງ ແຕ່ຢູ່ເຫນືອການຈັບຕ້ອງຂອງຄວາມບໍ່ຈິງ; ເປັນຮູບອັນແທ້ ແລະກໍເປັນຮູບທີ່ປາກົດດັ່ງບໍ່ແທ້—ຜູ້ບໍ່ມີເຫດ, ຜູ້ຢືນຢູ່ກ່ອນເຫດທັງປວງ.

Verse 17

अर्द्धनारीश्वरं भानुं भानुकोटिशतप्रभम् । यज्ञं यज्ञपतिं रुद्रमीशानं वरदं शिवम्

ຜູ້ສັດທາພິຈາລະນາພຣະສິວະເປັນອັດທະນາຣີອີສະວະຣະ, ເປັນດວງອາທິດທີ່ຮັດສະມີເຫນືອກວ່າດວງອາທິດນັບຮ້ອຍລ້ານ; ເປັນຍັດຍະເອງ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍະ; ເປັນຣຸດຣະ, ອີຊານະອັນສູງສຸດ, ຜູ້ປະທານພອນ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 18

अष्टोत्तरशतं ह्येतन्मूर्तीनां परमात्मनः । शिवस्य दानवो ध्यायन्मुक्तस्तस्मान्महाभयात्

ແທ້ຈິງ ນີ້ແມ່ນພຣະມູຣຕິ 108 ປາງ ຂອງພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ ຄືພຣະສິວະ. ເມື່ອອະສຸຣະນັ້ນພິຈາລະນາສະມາທິຕໍ່ພຣະມູຣຕິເຫຼົ່ານີ້ ກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 19

दिव्येनामृतवर्षेण सोऽभिषिक्तः कपर्दिना । तुष्टेन मोचितं तस्माच्छूलाग्रादवरोपितः

ແລ້ວພຣະກະປັຣດິນ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຫຼັ່ງຝົນອະມຣິຕະອັນທິບ ເພື່ອອະພິເສກໃຫ້ເຂົາ. ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ ພຣະສິວະໄດ້ປົດປ່ອຍເຂົາ ແລະນຳລົງຈາກປາຍຕຣິສູນ.

Verse 20

उक्तश्चाथ महादैत्यो महेशानेन सोंऽधकः । असुरस्सांत्वपूर्वं यत्कृतं सर्वं महात्मना

ແລ້ວມາ ອັນທະກະ ມະຫາໄດຕະ ຖືກພຣະມະເຫສານ (ພຣະສິວະ) ຕັດກ່າວ. ອະສຸຣະນັ້ນໄດ້ຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ທັງສິ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ໃຈຍິ່ງໄດ້ເຮັດ ແລະໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ໂດຍເລີ່ມຈາກການປອບໂຍນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ।

Verse 21

ईश्वर उवाच । भो भो दैत्येन्द्रतुष्टोऽस्मि दमेन नियमेन च । शौर्येण तव धैर्येण वरं वरय सुव्रत

ພຣະອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຕັດວ່າ: «ໂອ ຈອມອະທິລາດແຫ່ງໄດຕະ! ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນການຂົ່ມໃຈ ແລະວິໄນປະພຶດຂອງເຈົ້າ, ທັງໃນຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມອົດທົນໝັ້ນຄົງ. ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນດີ—ຈົ່ງເລືອກພອນ ແລະຂໍພອນເຖີດ!»

Verse 22

आराधितस्त्वया नित्यं सर्वनिर्धूतकल्मषः । वरदोऽहं वरार्हस्त्वं महादैत्येन्द्रसत्तम

ເຈົ້າໄດ້ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ; ດັ່ງນັ້ນມົນທິນທັງປວງຂອງເຈົ້າຖືກຊຳລະຈົນໝົດສິ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານພອນ; ເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບພອນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຈອມອະສຸຣະໄດຕະຜູ້ໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ.

Verse 23

प्राणसंधारणादस्ति यच्च पुण्यफलं तव । त्रिभिर्वर्षसहस्रैस्तु तेनास्तु तव निर्वृतिः

ບຸນຜົນໃດທີ່ເຈົ້າໄດ້ສະສົມໄວ້ຈາກວິໄນແຫ່ງການຮັກສາລົມຫາຍໃຈຊີວິດ, ຂໍໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແລະຄວາມສະຫງົບສຸກຂອງເຈົ້າ ດຳລົງຢູ່ດ້ວຍບຸນນັ້ນ ເປັນເວລາສາມພັນປີ.

Verse 24

सनत्कुमार उवाच । एतच्छ्रुत्वांधकः प्राह वेपमानः कृतांजलिः । भूमौ जानुद्वयं कृत्वा भगवंतमुमापतिम्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ອັນທະກະ ສັ່ນສະທ້ານ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະຄຸກເຂົ່າທັງສອງລົງກັບພື້ນ ຕໍ່ໜ້າພຣະພະຄະວັນ ອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 25

अंधक उवाच । भगवन्यन्मयोक्तोऽसि दीनोदीनः परात्परः । हर्षगद्गदया वाचा मया पूर्वं रणाजिरे

ອັນທະກະກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງເປັນຜູ້ສູງສຸດເຫນືອຄວາມສູງສຸດ, ແຕ່ກໍເປັນຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍແລະຜູ້ທຸກຍາກ. ໃນອະດີດທີ່ສະໜາມຮົບ, ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີລົ້ນໃຈ, ຂ້າໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະອາລົມ»។

Verse 26

यद्यत्कृतं विमूढत्वात्कर्म लोकेषु गर्हितम् । अजानता त्वां तत्सर्वं प्रभो मनसि मा कृथाः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຂ້າໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມຫຼົງຜິດ ໃນໂລກນີ້ ອັນເປັນກຳທີ່ຖືກຕຳນິ, ເພາະບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງແທ້—ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຢ່າໄດ້ຈື່ຈຳທັງໝົດນັ້ນໄວ້ໃນພຣະຫົວໃຈເພື່ອລົງໂທດຂ້າເລີຍ.

Verse 27

पार्वत्यामपि दुष्टं यत्कामदोषात्कृतं मया । क्षम्यतां मे महादेव कृपणो दुःखितो भृशम्

ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ພຣະນາງປາຣະວະຕີ ການຊົ່ວໃດກໍຕາມທີ່ຂ້າໄດ້ເຮັດເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດແຫ່ງກາມຕັນຫາ—ໂອ ມະຫາເທວະ, ຂໍຈົ່ງອະໄພໃຫ້ຂ້າ. ຂ້າເປັນຜູ້ອັບຈົນ ແລະ ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ.

Verse 28

दुःखितस्य दया कार्या कृपणस्य विशेषतः । दीनस्य भक्तियुक्तस्य भवता नित्यमेव हि

ຈົ່ງສະແດງເມດຕາກະລຸນາເປັນນິດຕໍ່ຜູ້ທຸກໂສກ—ໂດຍພິເສດຕໍ່ຜູ້ອ່ອນແອ ແລະຜູ້ຍາກຈົນ; ແທ້ຈິງ ຈົ່ງປະທານພຣະເມດຕາເປັນນິດແກ່ຜູ້ນະມັດສະການຜູ້ຖ່ອມຕົນທີ່ມີພັກຕິ.

Verse 29

सोहं दीनो भक्तियुक्त आगतश्शरणं तव । रक्षा मयि विधातव्या रचितोऽयं मयांजलिः

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ ແລະທຸກຍາກ ແຕ່ມີພັກຕິ ໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເບິ່ງເຖີດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພະນົມມືຖວາຍອັນຈະລີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 30

इयं देवी जगन्माता परितुष्टा ममोपरि । क्रोधं विहाय सकलं प्रसन्ना मां निरीक्षताम्

“ຂໍໃຫ້ ເທວີນີ້—ແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ—ຜູ້ພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ, ຈົ່ງວາງຄວາມໂກດທັງປວງ ແລະ ເປັນຜູ້ເມດຕາ ເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພຣະກຸນ.”

Verse 31

क्वास्याः क्रोधः क्व कृपणो दैत्योऽहं चन्द्रशेखर । तत्सोढा नाहमर्द्धेन्दुचूड शंभो महेश्वर

“ຄວາມໂກດຂອງນາງຢູ່ໃສ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ—ໄດຕະຍະຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ—ຢູ່ໃສ, ໂອ ຈັນທຣະເສກະຣະ! ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດອົດທົນໄດ້. ໂອ ສັມພູ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຜູ້ມີຈັນທຣະເສີມເປັນມົງກຸດ!”

Verse 32

क्व भवान्परमोदारः क्व चाहं विवशीकृतः । कामक्रोधादिभिर्दोषैर्जरसा मृत्युना तथा

ທ່ານຢູ່ໃສ—ຜູ້ສູງສຸດ ແລະ ໃຈກວ້າງຂວາງ—ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃສ ຜູ້ຖືກບັງຄັບໃຫ້ໝົດທາງ. ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄອບງໍາໂດຍຄວາມບົກພ່ອງເຊັ່ນ ຕັນຫາ ແລະ ຄວາມໂກດ, ແລະຍັງໂດຍຄວາມແກ່ ແລະ ຄວາມຕາຍອີກດ້ວຍ.

Verse 33

अयं ते वीरकः पुत्रो युद्धशौंडो महाबलः । कृपणं मां समालक्ष्य मा मन्युवशमन्वगाः

ນີ້ແມ່ນລູກຊາຍຜູ້ກ້າຫານຂອງທ່ານ—ຊໍານານສົງຄາມ ແລະ ມີພະລັງອັນໃຫຍ່. ເຫັນຂ້ອຍຢູ່ໃນສະພາບນ່າສົງສານ ຂໍຢ່າຕົກໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງຄວາມໂກດ.

Verse 34

तुषारहारशीतांशुशंखकुन्देन्दुवर्ण भाक् । पश्येयं पार्वतीं नित्यं मातरं गुरुगौरवात्

ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄູບາອາຈານ ແລະ ອໍານາດອັນສັກສິດອັນໜັກແນ່ນຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນແມ່ພາຣະວະຕີເປັນນິດ—ຜູ້ມີສີດັ່ງພວງຫິມະ, ແສງຈັນເຢັນ, ຫອຍສັງຂ໌, ດອກມະລິ ແລະ ດວງຈັນເຕັມດວງ.

Verse 35

नित्यं भवद्भ्यां भक्तस्तु निर्वैरो दैवतैः सह । निवसेयं गणैस्सार्द्धं शांता त्मा योगचिंतकः

«ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະອົງທັງສອງເປັນນິດ ແລະບໍ່ມີຄວາມພະຍາດພາຍກັບເທວະອື່ນໆ. ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັກອາໄສກັບພວກຄະນະ (gaṇa) ດ້ວຍໃຈສະງົບ ແລະໝັ້ນຄົງໃນການຄິດຄຳນຶງໂຍຄະ»។

Verse 36

मा स्मरेयं पुनर्जातं विरुद्धं दानवोद्भवम् । त्वत्कृपातो महेशान देह्येतद्वरमुत्तमम्

ໂອ ມະເຫສານາ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ລະລຶກ ຫຼືຖືກດຶງກັບໄປສູ່ການເກີດໃໝ່ ທີ່ເກີດຈາກການຕໍ່ຕ້ານຂອງອະສຸຣ. ຂໍພຣະອົງປະທານພອນສູງສຸດນີ້ແດ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 37

सनत्कुमार उवाच । एतावदुक्त्वा वचनं दैत्येन्द्रो मौनमास्थितः । ध्यायंस्त्रिलोचनं देवं पार्वतीं प्रेक्ष्य मातरम्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າຄໍານັ້ນແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະກໍຢຸດນິ່ງຢູ່ໃນຄວາມງຽບ. ລາວເຂົ້າສະມາທິຕໍ່ພຣະເທວະຜູ້ມີສາມຕາ (ພຣະສິວະ) ແລະເບິ່ງພາຣະວະຕີເປັນແມ່ ພ້ອມປັກໃຈໄວ້ທີ່ນາງ.

Verse 38

ततो दृष्टस्तु रुद्रेण प्रसन्नेनैव चक्षुषा । स्मृतवान्पूर्ववृत्तांतमात्मनो जन्म चाद्भुतम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກພຣະຣຸດຣະເບິ່ງດ້ວຍດວງຕາອັນສະງົບແລະເມດຕາ, ລາວກໍລະລຶກໄດ້ທັນທີເຖິງເຫດການໃນອະດີດ ແລະການເກີດອັນພິສົດຂອງຕົນເອງດ້ວຍ.

Verse 39

तस्मिन्स्मृते च वृत्तांते ततः पूर्णमनोरथः । प्रणम्य मातापितरौ कृतकृत्योऽभवत्ततः

ເມື່ອລະລຶກເຖິງເລື່ອງນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍເຕັມເຕັມດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈ. ລາວກໍກາບນົບແມ່ແລະພໍ່ ແລ້ວຮູ້ສຶກວ່າໜ້າທີ່ໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ.

Verse 40

पार्वत्या मूर्ध्न्युपाघ्रातश्शंकरेण च धीमता । तथाऽभिलषितं लेभे तुष्टाद्बालेन्दुशेखरात्

ພຣະສັງກະຣະຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາເສົາ ໄດ້ລູບແລະດົມຢ່າງອ່ອນໂຍນເທິງສີສະຂອງນາງປາຣວະຕີເພື່ອປະທານພອນ; ພຣະອົງພໍໃຈ ແລະຈາກພຣະບາເລນດຸເສກະຣະຜູ້ປິຕິ ນາງໄດ້ຮັບຕາມປາດຖະນາທັງໝົດ।

Verse 41

एतद्वस्सर्वमाख्यातमन्धकस्य पुरातनम् । गाणपत्यं महादेवप्रसादात्परसौख्यदम्

ດັ່ງນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງຄົບຖ້ວນເຖິງເລື່ອງເກົ່າແກ່ຂອງອັນທະກະ—ວ່າດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະມະຫາເທວະ ຈຶ່ງໄດ້ສະພາບເປັນຄະນະ (gaṇapatya) ອັນໃຫ້ສຸກສູງສຸດ।

Verse 42

मृत्युंजयश्च कथितो मंत्रो मृत्युविनाशनः । पठितव्यः प्रयत्नेन सर्वकामफलप्रदः

ດັ່ງນີ້ ມົນຕຣະມຣິຕຍຸນໄຊຍະ ໄດ້ຖືກປະກາດ—ເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມຕາຍ. ຄວນສວດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເພາະມັນປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາອັນຊອບທັງປວງ।

Verse 49

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे अंधकगण जीवितप्राप्तिवर्णनं नामैकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ «ຣຸທຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີຫ້າ «ຍຸດທະຂັນຑະ» ບົດທີ 49 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການທີ່ຫມູ່ຄະນະຂອງອັນທະກະໄດ້ຊີວິດຄືນ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।