देवपराजयः — शङ्करशरणागमनं स्कन्दकालीयुद्धं च | Devas’ Defeat, Refuge in Śaṅkara, and the Battle of Skanda and Kālī

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । तदा देवगणास्सर्वे दानवैश्च पराजिताः । दुद्रुवुर्भयभीताश्च शस्त्रास्त्रक्षतविग्रहाः

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ກອງເທວະທັງປວງ ຖືກດານະວະເອົາຊະນະ ແລະພາກັນແລ່ນໜີດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວ; ຮ່າງກາຍຖືກບາດເຈັບ ແລະຂາດຂີດດ້ວຍອາວຸດແລະອາສະຕຣາ.

Verse 2

ते परावृत्य विश्वेशं शंकरं शरणं ययुः । त्राहि त्राहीति सर्वेशेत्यू चुर्विह्वलया गिरा

ພວກເຂົາຫັນກັບ ແລ້ວເຂົ້າໄປພຶ່ງພາ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ. ດ້ວຍສຽງສັ່ນໄຫວຈາກຄວາມທຸກລຳບາກ ພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ «ຊ່ວຍພວກເຮົາ, ຊ່ວຍພວກເຮົາ, ໂອ ສະຣເວຊະ (Sarveśa) ພຣະອົງແຫ່ງທຸກສິ່ງ!»

Verse 3

दृष्ट्वा पराजयं तेषां देवादीनां स शंकरः । सभयं वचनं श्रुत्वा कोपमुच्चैश्चकार ह

ເມື່ອພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ເຫັນຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ແລ້ວໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ພຣະອົງກໍເກີດພຣະພິໂຣດຢ່າງແຮງກ້າ.

Verse 4

निरीक्ष्य स कृपादृष्ट्या देवेभ्यश्चाभयं ददौ । बलं च स्वगणानां वै वर्द्धयामास तेजसा

ພຣະອົງເບິ່ງພວກເຂົາດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງເມດຕາ ແລະປະທານອະພະຍະ (ຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວ) ແກ່ພວກເທວະ. ດ້ວຍເຕຊະອັນສະຫວ່າງຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຍັງເພີ່ມພະລັງຂອງຫມູ່ຄະນະ (gaṇa) ຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່.

Verse 5

शिवाज्ञप्तस्तदा स्कन्दो दानवानां गणैस्सह । युयुधे निर्भयस्संख्ये महावीरो हरात्मजः

ໃນເວລານັ້ນ ສະກັນດະ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ອອກຮົບຮ່ວມກັບຫມູ່ກອງດານະວະ ໃນກາງສົງຄາມ ດ້ວຍໃຈກ້າຫານ—ວີຣະບຸລຸດໃຫຍ່ ບຸດແຫ່ງຮະຣະ।

Verse 6

कृत्वा क्रोधं वीरशब्दं देवो यस्तारकांतकः । अक्षौहिणीनां शतकं समरे स जघान ह

ເມື່ອຄວາມໂກດລຸກຂຶ້ນ ແລະຮ້ອງສຽງວີຣະໃນສົງຄາມ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນທິບ—ຕາຣະການຕະກະ—ໄດ້ປະຫານກອງທັບອັກເສົາຫິນີ ໜຶ່ງຮ້ອຍໃນສະໜາມຮົບ।

Verse 7

रुधिरं पातयामास काली कमललोचना । तेषां शिरांसि संछिद्य बभक्ष सहसा च सा

ກາລີ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ ເຮັດໃຫ້ເລືອດຂອງເຂົາເຈົ້າໄຫຼນອອກ; ແລ້ວນາງຕັດສະຫຼິດສີສະ ແລະກິນກະທັນຫັນໃນທັນໃດ।

Verse 8

पपौ रक्तानि तेषां च दानवानां समं ततः । युद्धं चकार विविधं सुरदानवभीषणम्

ແລ້ວໃນທັນໃດ ພຣະອົງໄດ້ດື່ມເລືອດຂອງດານະວະເຫຼົ່ານັ້ນ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍ່ກະທຳສົງຄາມຫຼາກຮູບແບບ ນ່າສະພຶງກົວທັງເທວະ ແລະດານະວະ।

Verse 9

शतलक्षं गजेन्द्राणां शतलक्षं नृणां तथा । समादायैकहस्तेन मुखे चिक्षेप लीलया

ຊ້າງເຈົ້າໃຫຍ່ໜຶ່ງແສນ ແລະ ຄົນໜຶ່ງແສນເຊັ່ນກັນ—ພຣະອົງເກັບຮວບດ້ວຍມືດຽວ ແລ້ວໂຍນເຂົ້າປາກຂອງພຣະອົງຢ່າງຫຼິ້ນໆ ເປັນກິລາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 10

कबंधानां सहस्रं च सन्ननर्त रणे बहु । महान् कोलाहलो जातः क्लीबानां च भयंकरः

ໃນສະໜາມຮົບ ລ່າງກາຍບໍ່ມີຫົວນັບພັນ ໂອນໄຫວແລະເຕັ້ນລຳໄປຫຼາຍຢ່າງ. ສຽງອື້ອອຶງອັນໃຫຍ່ຫຼວງເກີດຂຶ້ນ—ນ່າຢ້ານຕໍ່ຜູ້ໃຈອ່ອນ ແລະ ຄົນຂີ້ຂວັນ।

Verse 11

पुनः स्कंदः प्रकुप्योच्चैः शरवर्षाञ्चकार ह । पातयामास क्षयतः कोटिशोऽसुरनायकान्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສະກັນດະ ໂກດເກຣີຍວິໄສ ຍິງຝົນລູກສອນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ແລະໂດຍນຳຄວາມພິນາດມາ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຫົວໜ້າອະສຸຣະລົ້ມລົງເປັນກະລຸນານັບໂກຕິ।

Verse 12

दानवाः शरजालेन स्कन्दस्य क्षतविग्रहाः । भीताः प्रदुद्रुवुस्सर्वे शेषा मरणतस्तदा

ດານະວະທັງຫຼາຍ ຖືກບາດເຈັບຕາມກາຍດ້ວຍຕາຂ່າຍລູກສອນຂອງສະກັນດະ ຈຶ່ງຫວາດກົວ. ຜູ້ທີ່ເຫຼືອທັງໝົດໃນເວລານັ້ນ ພາກັນແລ່ນໜີ ເພາະຢ້ານຄວາມຕາຍ।

Verse 13

वृषपर्वा विप्रचित्तिर्दंडश्चापि विकंपनः । स्कंदेन युयुधुस्सार्द्धं तेन सर्वे क्रमेण च

ວຶສະປະຣະວາ, ວິປຣະຈິຕຕິ, ດັນດະ ແລະ ວິກັມປະນະ—ທຸກຜູ້ໄດ້ຮົບກັບ ສະກັນດະ (ກາຣຕິເກຍ) ຮ່ວມກັນ ຕາມລຳດັບ।

Verse 14

महामारी च युयुधे न बभूव पराङ्मुखी । बभूवुस्ते क्षतांगाश्च स्कंदशक्तिप्रपीडिताः

ມະຫາມາຣີກໍຕໍ່ສູ້ຢູ່ ບໍ່ເຄີຍຫັນຫຼັງຈາກສະໜາມຮົບ. ແຕ່ນັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກກົດທັບໂດຍ śakti ຂອງສະກັນດະ (ອຳນາດຫອກທິບ) ຈົນອະວະຍະວະບາດເຈັບ.

Verse 15

महामारीस्कंदयोश्च विजयोभूत्तदा मुने । नेदुर्दुंदुभयस्स्वर्गे पुष्पवृष्टिः पपात ह

ໂອ ມຸນີ, ໃນເວລານັ້ນ ຊັຍຊະນະໄດ້ເກີດແກ່ມະຫາມາຣີ ແລະ ສະກັນດະ. ໃນສະຫວັນ ກອງກະຫຼອງດຸນດຸບີດັງກ້ອງ ແລະຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງ.

Verse 16

स्कंदस्य समरं दृष्ट्वा महारौद्रं तमद्भुतम् । दानवानां क्षयकरं यथाप्रकृतिकल्पकम्

ເມື່ອເຫັນສົງຄາມຂອງສະກັນດະ ອັນນ່າອັດສະຈັນ ແລະດຸຮ້າຍຢ່າງຫນັກ ຜູ້ເບິ່ງຮູ້ວ່າມັນນຳຄວາມພິນາດແກ່ພວກດານະວະ ແລະເກີດຕາມລຳດັບທຳມະຊາດທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້.

Verse 17

महामारीकृतं तच्चोपद्रवं क्षयहेतुकम् । चुकोपातीव सहसा सनद्धोभूत्स्वयं तदा

ໄພພິບັດນັ້ນ ດັ່ງໂລກລະບາດໃຫຍ່ ເກີດຂຶ້ນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມພິນາດ. ແລ້ວເຂົາ ດັ່ງຖືກພາຍຸແຫ່ງຄວາມໂກດກະທົບກະທັນຫັນ ກໍສວມອາວຸດຄົບຖ້ວນດ້ວຍໃຈຕົນເອງໃນທັນທີ.

Verse 18

वरं विमानमारुह्य नानाशस्त्रास्त्रसंयुतम् । अभयं सर्ववीराणां नानारत्नपरिच्छदम्

ເຂົາຂຶ້ນນັ່ງວິມານອາກາດອັນປະເສີດ ທີ່ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດແລະອາສະຕຣາຫຼາຍຊະນິດ—ເປັນຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວແກ່ວີຣະຊົນທັງປວງ—ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຝັງອັນມີອັນມະນີຫຼາຍຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 19

महावीरैश्शंखचूडो जगाम रथमध्यतः । धनुर्विकृष्य कर्णान्तं चकार शरवर्षणम्

ແລ້ວ ສັງຂະຈູດ ຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍວີລະຊົນຜູ້ກ້າຫານ ໄດ້ກ້າວເຂົ້າໄປກາງຫມູ່ລົດຮົບ; ດຶງຄັນທະນູຈົນເຖິງຂ້າງຫູ ແລະປ່ອຍຝົນລູກສອນລົງມາ।

Verse 20

तस्य सा शरवृष्टिश्च दुर्निवार्य्या भयंकरी । महाघोरांधकारश्च वधस्थाने बभूव ह

ຈາກເຂົາ ຝົນລູກສອນໄດ້ພຸ່ງອອກມາ—ຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ແລະນ່າຢ້ານກົວ; ແລະໃນສະໜາມສັງຫານ ຄວາມມືດອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ ກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 21

देवाः प्रदुद्रुवुः सर्वे येऽन्ये नन्दीश्वरादयः । एक एव कार्त्तिकेयस्तस्थौ समरमूर्द्धनि

ເທວະທັງປວງພາກັນແລ່ນໜີຢ່າງຮີບຮ້ອນ ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆ ເລີ່ມຈາກ ນັນດີອີສະວະຣະ; ແຕ່ກາຣຕຕິເກຍະພຽງຜູ້ດຽວ ຢືນຫມັ້ນຢູ່ທາງໜ້າສຸດຂອງສົງຄາມ।

Verse 22

पर्वतानां च सर्पाणां नागानां शाखिनां तथा । राजा चकार वृष्टिं च दुर्निवार्या भयंकरीम्

ແລ້ວກະສັດໄດ້ປ່ອຍພາຍຸຝົນລົງມາ—ຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ແລະນ່າຢ້ານກົວ—ໃຫ້ມັນກະທົບເຖິງພູເຂົາ, ງູ, ນາກ ແລະແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ດ້ວຍ।

Verse 23

तद्दृष्ट्या प्रहतः स्कन्दो बभूव शिवनन्दनः । नीहारेण च सांद्रेण संवृतौ भास्करौ यथा

ເມື່ອເຫັນສາຍພຣະເນດນັ້ນ ສະກັນດະ—ພຣະບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ—ຖືກກະທົບຈົນມືດມົນ ເຫມືອນດວງຕາເວັນສອງດວງຖືກຫມອກໜາປົກຄຸມ।

Verse 24

नानाविधां स्वमायां च चकार मयदर्शिताम् । तां नाविदन् सुराः केपि गणाश्च मुनिसत्तम

ໂອ ທ່ານມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງໄດ້ສ້າງມາຍາຂອງພຣະອົງເອງຫຼາຍຮູບແບບ ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາ ແລະສະແດງອອກ. ແຕ່ບໍ່ມີເທວະໃດໆ ຫຼືແມ່ນແຕ່ພວກຄະນະ (gaṇa) ທີ່ຈະຮູ້ແຈ້ງ ຫຼືເຂົ້າໃຈມາຍານັ້ນໄດ້ແທ້.

Verse 25

तदैव शङ्खचूडश्च महामायी महाबलः । शरेणैकेन दिव्येन धनुश्चिच्छेद तस्य वै

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ສັງຂະຈູດ ຜູ້ມີມາຍາອັນໃຫຍ່ ແລະພະລັງອັນມະຫາສານ ໄດ້ຍິງລູກສອນທິບພຽງດອກດຽວ ຕັດຂາດຄັນທະນູຂອງເຂົາໃນທັນທີ।

Verse 26

बभंज तद्रथं दिव्यं चिच्छेद रथपीडकान् । मयूरं जर्जरीभूतं दिव्यास्त्रेण चकार सः

ເຂົາໄດ້ທຳລາຍລົດທິບນັ້ນ ຕັດຂາດຜູ້ກໍ່ກວນທີ່ບີບຄັ້ນລົດ ແລະດ້ວຍອາວຸດທິບ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພາຫະນະນົກຍູງແຕກພັງຍັບເຢີນ।

Verse 27

शक्तिं चिक्षेप सूर्याभां तस्य वक्षसि घातिनीम् । मूर्च्छामवाप सहसा तत्प्रहारेण स क्षणम्

ເຂົາໄດ້ຂວ້າງຫອກສັກຕິທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ເຂົ້າໃສ່ອົກຂອງເຂົາ ເປັນອາວຸດມະຫາອັນຕາຍ. ຖືກຟັນຟາດນັ້ນແລ້ວ ເຂົາກໍສະລົບລົງທັນທີຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ।

Verse 28

पुनश्च चेतनां प्राप्य कार्तिकः परवीरहा । रत्नेन्द्रसारनिर्माणमारुरोह स्ववाहनम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ສະຕິຄືນມາ ກາຣຕິເກຍ ຜູ້ປະຫານວີລະຊົນຂອງສັດຕູ ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະຂອງຕົນ ທີ່ສ້າງຈາກແກ່ນສານແຫ່ງຈອມເຈົ້າແຫ່ງຮັດຕະນະ।

Verse 29

स्मृत्वा पादौ महेशस्य साम्बिकस्य च षण्मुखः । शस्त्रास्त्राणि गृहीत्वैव चकार रणमुल्बणम्

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພະບາດດອກບົວຂອງພຣະມະເຫສະ ແລະ ພຣະສາມບິກາ ແລ້ວ, ສະໜະມຸກະໄດ້ຈັບອາວຸດແລະອາສະຕຣາ ກໍ່ໃຫ້ສົງຄາມປັ່ນປ່ວນດຸເດືອດຢ່າງຫນັກ.

Verse 30

सर्प्पांश्च पर्वतांश्चैव वृक्षांश्च प्रस्तरांस्तथा । सर्वांश्चिच्छेद कोपेन दिव्या स्त्रेण शिवात्मजः

ດ້ວຍຄວາມໂກດ, ພຣະບຸດຂອງພຣະຊິວະໄດ້ໃຊ້ອາສະຕຣາທິບພະ ຟັນຂາດງູ, ພູເຂົາ, ຕົ້ນໄມ້ ແລະ ຫີນ—ຜ່າອອກທັງປວງ.

Verse 31

वह्निं निवारयामास पार्जन्येन शरेण ह । रथं धनुश्च चिच्छेद शंखचूडस्य लीलया

ພຣະອົງໄດ້ຫ້າມໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ດ້ວຍລູກສອນນຳຝົນ; ແລະດັ່ງກັບຫຼິ້ນຢ່າງສະບາຍ, ພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍລົດຮົບແລະຄັນທະນູຂອງ ສັງຂະຈູດາ.

Verse 32

सन्नाहं सर्ववाहांश्च किरीटं मुकुटोज्ज्वलम् । वीरशब्दं चकारासौ जगर्ज च पुनः पुनः

ພຣະອົງໄດ້ສວມເກາະ ແລະຈັດຕຽມພາຫະນະທັງປວງ; ມົກຸດຂອງພຣະອົງສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງ. ແລ້ວພຣະອົງຮ້ອງສຽງວີລະຊົນ ແລະຄຳຮາມຊ້ຳໆ.

Verse 33

चिक्षेप शक्तिं सूर्याभां दानवेन्द्रस्य वक्षसि । तत्प्रहारेण संप्राप मूर्च्छां दीर्घतमेन च

ພຣະອົງໄດ້ຂວ້າງສັກຕິ (ຫອກ) ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ໃສ່ອົກຂອງຈອມແຫ່ງດານະວະ. ຖືກຟັນທະລຸນນັ້ນ ກະສັດອະສຸຣະກໍ່ສະຫຼົບໄປດົນນານ.

Verse 34

मुहूर्तमात्रं तत्क्लेशं विनीय स महाबलः । चेतनां प्राप्य चोत्तस्थौ जगर्ज हरिवर्च सः

ທົນທານຄວາມທຸກນັ້ນໄດ້ພຽງແຕ່ຊົ່ວມູຮູຕະໜຶ່ງ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ຄືນສະຕິ ແລ້ວລຸກຂຶ້ນອີກ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຮາຣິ.

Verse 35

शक्त्या जघान तं चापि कार्तिकेयं महाबलम् । स पपात महीपृष्ठेऽमोघां कुर्वन्विधिप्रदाम्

ດ້ວຍຫອກ «ຊັກຕິ» ລາວໄດ້ຟັນຟາດໃສ່ກາຣຕິເກຍຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່. ກາຣຕິເກຍລົ້ມລົງເທິງຜືນດິນ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ພະລັງທີ່ຖືກກຳນົດໂດຍພຣະວິທິເປັນໄປໂດຍສູນ—ເຮັດໃຫ້ຄຳບັນຊາແຫ່ງຊະຕາກຳສຳເລັດ.

Verse 36

काली गृहीत्वा तं क्रोडे निनाय शिवसन्निधौ । ज्ञानेन तं शिवश्चापि जीवयामास लीलया

ກາລີອຸ້ມລາວໄວ້ໃນຕັກ ແລ້ວນຳໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະສິວະ. ແລ້ວພຣະສິວະໂດຍພະລັງແຫ່ງຍານະ (ປັນຍາວິນຍານ) ໄດ້ຊຸບຊີວິດລາວຄືນມາຢ່າງງ່າຍດາຍ ເປັນດັ່ງການຫຼິ້ນທິບ.

Verse 37

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे ससैन्यशंखचूडयुद्धवर्णनं नाम सप्तत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກທີຫ້າ ຢຸດທະຂັນດະ, ໃນຕອນການປະຫານສັງຄະຈູດ, ບົດທີ 37 ຊື່ «ການພັນລະນາສົງຄາມຂອງສັງຄະຈູດພ້ອມກອງທັບ» ກໍສິ້ນສຸດລົງເທົ່ານີ້.

Verse 38

एतस्मिन्नंतरे वीरो वीरभद्रो महाबलः । शंखचूडेन युयुधे समरे बलशालिना

ໃນຂະນະນັ້ນ ວີຣະບະດຣະ ວິລະຊົນຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເຂົ້າປະລະມືໃນສະໜາມຮົບ ກັບ ສັງຂະຈູດ ຜູ້ມີກຳລັງແກ່ກ້າ.

Verse 39

ववर्ष समरेऽस्त्राणि यानियानि च दानवः । चिच्छेद लीलया वीरस्तानितानि निजैश्शरैः

ໃນກາງສົງຄາມ ດານະວະໄດ້ຫວ່ານອາວຸດນານາປະການລົງມາດັ່ງຝົນ; ແຕ່ວິລະຊົນນັ້ນ ໄດ້ຕັດຂາດມັນທຸກຢ່າງດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍ ໂດຍລູກສອນຂອງຕົນ.

Verse 40

दिव्यान्यस्त्राणि शतशो मुमुचे दानवेश्वरः । तानि चिच्छेद तं बाणैर्वीरभद्रः प्रतापवान्

ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກດານະວະ ໄດ້ຂວ້າງອາວຸດທິບພະຈຳນວນຫຼາຍຮ້ອຍ. ແຕ່ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ກ້າຫານມີພະລັງອານຸພາບ ໄດ້ຕັດທຳລາຍມັນດ້ວຍລູກສອນ ແລະຍິງຕອບໂຕໃສ່ເຂົາ।

Verse 41

अथातीव चुकोपोच्चैश्शंखचूडः प्रतापवान् । शक्त्या जघानोरसि तं स चकंपे पपात कौ

ແລ້ວ ສັງຂະຈູດ ຜູ້ກ້າຫານມີອານຸພາບ ໄດ້ເກີດຄວາມໂກດແຮງຢ່າງຫຼວງ. ດ້ວຍຫອກສັກຕິ ເຂົາຟັນຕີຖືກອົກ; ນັກຮົບນັ້ນສັ່ນໄຫວ ແລະລົ້ມລົງໃນສະໜາມຮົບ।

Verse 42

क्षणेन चेतनां प्राप्य समुत्तस्थौ गणेश्वरः । जग्राह च धनुर्भूयो वीरभद्रो गणाग्रणीः

ພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກະເນສະວະຣະ ໄດ້ຄືນສະຕິ ແລະລຸກຂຶ້ນຢືນ. ແລ້ວ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ນຳສູງສຸດແຫ່ງກອງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ກໍຈັບຄັນທະນູອີກຄັ້ງ।

Verse 43

एतस्मिन्नंतरे काली जगाम समरं पुनः । भक्षितुं दानवान् स्वांश्च रक्षितुं कार्तिकेच्छया

ໃນຂະນະນັ້ນ ກາລີໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບອີກຄັ້ງ ເພື່ອຈະກິນດານະວະ ແລະຕາມພຣະປະສົງຂອງກາຣຕິເກຍ ເພື່ອປົກປ້ອງກອງພົນຂອງນາງເອງ.

Verse 44

वीरास्तामनुजग्मुश्च ते च नन्दीश्वरादयः । सर्वे देवाश्च गंधर्वा यक्षा रक्षांसि पन्नगाः

ບັນດາວີລະຊົນຜູ້ຕິດຕາມນາງກໍໄດ້ຕາມໄປ ແລະນັນດີອີສະວະຣະກັບຜູ້ອື່ນໆກໍເຊັ່ນກັນ. ເທວະທັງປວງກໍດ້ວຍ—ພ້ອມທັງຄັນທະວະ, ຢັກສະ, ຣາກຊະສະ, ແລະພວກນາກ—ໄດ້ຮ່ວມຕາມໄປ.

Verse 45

वाद्यभांडाश्च बहुशश्शतशो मधुवाहकाः । पुनः समुद्यताश्चासन् वीरा उभयतोऽखिलाः

ເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຢ່າງຖືກຕີໃຫ້ດັງກ້ອງ ແລະມີຜູ້ຫາບນໍ້າເຜິ້ງເປັນຮ້ອຍໆພັນໆ. ແລ້ວອີກຄັ້ງ ວິລະຊົນນັກຮົບທັງຫມົດທັງສອງຝ່າຍ ກໍລຸກຂຶ້ນພ້ອມຮົບຢ່າງຄົບຖ້ວນ।