शङ्खचूडदूतागमनम् — The Arrival of Śaṅkhacūḍa’s Envoy (and Praise of Śiva)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । तत्र स्थित्वा दानवेन्द्रो महान्तं दानवेश्वरम् । दूतं कृत्वा महाविज्ञं प्रेषयामास शंकरम्

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ໄດ້ຢືນຢູ່ ແລ້ວແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ນຳດານະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຮອບຮູ້ແລະສະຫຼາດ ເປັນທູດ ແລ້ວສົ່ງໄປຫາ ສັງກະຣະ (ພຣະສີວະ).

Verse 2

स तत्र गत्वा दूतश्च चन्द्रभालं ददर्श ह । वटमूले समासीनं सूर्यकोटिसमप्रभम्

ເມື່ອທູດນັ້ນໄປຮອດ ກໍໄດ້ເຫັນ ຈັນທຣະພາລ ນັ່ງຢູ່ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄຊ (ບັນຍັນ) ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງມີຣັດສະມີເທົ່າກັບພຣະອາທິດສິບລ້ານດວງ।

Verse 3

कृत्वा योगासनं दृष्ट्या मुद्रायुक्तं च सस्मितम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं ज्वलंतं ब्रह्मतेजस

ພຣະອົງໄດ້ນັ່ງໃນອາສນະໂຍຄະ ສາຍຕານິ່ງແນ່ ພ້ອມດ້ວຍມຸດຣາອັນສັກສິດ ແລະຍິ້ມອ່ອນໆ; ພຣະວະລີດດັ່ງຜະລຶກໃສບໍລິສຸດ ລຸກໂຊດດ້ວຍເທຊະແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ।

Verse 4

त्रिशूलपट्टिशधरं व्याघ्रचर्मांबरावृतम् । भक्तमृत्युहरं शांतं गौरीकान्तं त्रिलोचनम्

ພຣະອົງຖືຕຣິສູນ ແລະ ຂວານສົງຄາມ ນຸ່ງຫົ່ມຜິວເສືອ. ພຣະອົງສະງົບສັນຕິ ເປັນຄູ່ຄອງອັນຮັກຂອງ ເທວີກອຣີ, ຜູ້ມີສາມຕາ, ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຕາຍໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີ.

Verse 5

तपसां फलदातारं कर्त्तारं सर्वसंपदाम् । आशुतोषं प्रसन्नास्य भक्तानुग्रहकारकम्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຕະປະສະ, ເປັນຜູ້ຈັດຕັ້ງສິລິມົງຄຸນທັງປວງ. ພຣະອາຊຸໂຕສ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ພໍໃຈໄວ, ພຣະພັກສະຫງົບຜ່ອງໃສເສມອ—ພຣະສິວະ ຜູ້ກະທຳເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ພັກດີ.

Verse 6

विश्वनाथं विश्वबीजं विश्वरूपं च विश्वजम् । विश्वंभरं विश्वकरं विश्वसंहारकारणम्

ຂ້ອຍຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ພຣະວິສະວະນາຖ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ; ເປັນເມັດພັນແຫ່ງການສ້າງທັງປວງ, ມີຮູບເປັນສາກົນ ແລະ ເກີດເປັນສາກົນ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ອຸ້ມຊູສັບພະພົບ, ຜູ້ກະທຳທຸກສິ່ງ, ແລະເປັນເຫດແຫ່ງການສະຫຼາຍຂອງໂລກ.

Verse 7

कारणं कारणानां च नरकार्णवतारणम् । ज्ञानप्रदं ज्ञानबीजं ज्ञानानन्दं सनातनम्

ພຣະອົງເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ, ເປັນຜູ້ພາສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງທຸກຂ໌ນະລົກ. ພຣະອົງປະທານປັນຍາອັນນຳໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ; ເປັນເມັດພັນແຫ່ງປັນຍາ; ເປັນອານັນທະແຫ່ງປັນຍາແທ້—ນິລັນດອນ.

Verse 8

अवरुह्य रथाद् दूतस्तं दृष्ट्वा दानवेश्वरः । शंकरं सकुमारं च शिरसा प्रणनाम सः

ທູດໄດ້ລົງຈາກລົດສົງຄາມ; ເມື່ອເຫັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ກໍນົບນ້ອມດ້ວຍສີສະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຕໍ່ພຣະຊັງກະຣະ ແລະຕໍ່ພຣະກຸມາຣະອັນເທວະພາບ (ສະກັນດະ) ດ້ວຍ.

Verse 9

वामतो भद्रकाली च स्कंदं तत्पुरतः स्थितम् । लोकाशिषं ददौ तस्मै काली स्कंदश्च शंकरः

ທາງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ມີພຣະນາງພັດຣະກາລີຢືນຢູ່; ທາງໜ້າມີພຣະສະກັນດະຢືນຢູ່. ແລ້ວພຣະກາລີ, ພຣະສະກັນດະ ແລະ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ປະທານພອນມົງຄຸນແຫ່ງໂລກທັງປວງໃຫ້ແກ່ພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 10

अथासौ शंखचूडस्य दूतः परमशास्त्रवित् । उवाच शंकरं नत्वा करौ बद्ध्वा शुभं वचः

ຕໍ່ມາ ທູດຂອງສັງຂະຈູດ—ຜູ້ຮູ້ຊຳນານໃນຫຼັກທຳແລະຈັນຍາສູງສຸດ—ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ ສັງກະຣາ ແລະປະນົມມື ກ່າວຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ।

Verse 11

दूत उवाच । शंखचूडस्य दूतोऽहं त्वत्सकाशमिहागतः । वर्तते ते किमिच्छाद्य तत्त्वं ब्रूहि महेश्वर

ທູດກ່າວວ່າ: «ຂ້າແມ່ນທູດຂອງສັງຂະຈູດ ແລະໄດ້ມາຮອດຕໍ່ໜ້າທ່ານຢູ່ນີ້. ບັດນີ້ທ່ານປາດຖະນາຈະເຮັດຫຍັງ? ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງ, ໂອ ມະເຫສະວະ»។

Verse 12

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा च वचनं शंखचूडस्य शंकरः । प्रसन्नात्मा महादेवो भगवांस्तमुवाच ह

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນຂອງສັງຂະຈູດ, ສັງກະຣາ—ມະຫາເທວະ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ—ມີໃຈສະຫງົບ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບເຂົາ।

Verse 13

महादेव उवाच । शृणु दूत महाप्राज्ञ वचो मम सुखावहम् । कथनीयमिदं तस्मै निर्विवादं विचार्य च

ມະຫາເທວະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ທູດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາອັນນຳພາສຸກສະຫງົບແລະຄວາມດີ. ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດີແລ້ວ ຈົ່ງນຳຄຳນີ້ໄປບອກເຂົາ ໃຫ້ປາສະຈາກການໂຕ້ຖຽງ»។

Verse 14

विधाता जगतां ब्रह्मा पिता धर्मस्य धर्मवित् । मरीचिस्तस्य पुत्रश्च कश्यपस्तत्सुतः स्मृतः

ພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ) ຜູ້ຈັດວາງໂລກທັງປວງ ແລະຜູ້ຮູ້ທັນທຳ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນບິດາແຫ່ງທຳ. ມະຣີຈິເປັນບຸດຂອງພຣະອົງ ແລະ ກັດຍະປະ ເປັນບຸດຂອງມະຣີຈິ ດັ່ງທີ່ຈື່ຈຳກັນມາ.

Verse 15

दक्षः प्रीत्या ददौ तस्मै निजकन्यास्त्रयोदश । तास्वेका च दनुस्साध्वी तत्सौभाग्यविवर्द्धिनी

ດ້ວຍໃຈປິຕິ ດັກສະໄດ້ມອບບຸດສາວຂອງຕົນ 13 ນາງໃຫ້ເຂົາ. ໃນນັ້ນມີ ດະນຸ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ຜູ້ເພີ່ມພູນໂຊກລາບແລະສິຣິມົງຄຸນຂອງເຂົາ.

Verse 16

चत्वारस्ते दनोः पुत्रा दानवास्तेजसोल्बणाः । तेष्वेको विप्रचित्तिस्तु महाबलपराक्रमः

ດະນຸມີບຸດ 4 ຄົນ ເປັນດານະວະຜູ້ມີຕະເຈະສະແຮງກ້າ. ໃນນັ້ນມີ ວິປຣະຈິຕຕິ ຜູ້ໂດດເດັ່ນດ້ວຍພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະວິຣະກຳອັນນ່າກົດຂາມ.

Verse 17

तत्पुत्रो धार्मिको दंभो दानवेन्द्रो महामतिः । तस्य त्वं तनयः श्रेष्ठो धर्मात्मा दानवेश्वरः

ບຸດຂອງເຂົາຄື ດັມພະ ຜູ້ປະພຶດຖືກທຳ ມີປັນຍາໃຫຍ່ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ. ແລະເຈົ້າແມ່ນບຸດຜູ້ຍອດຂອງເຂົາ ມີໃຈທຳ ເປັນຜູ້ປົກຄອງດານະວະ.

Verse 18

पुरा त्वं पाषर्दो गोपो गोपेष्वेव च धार्मिकः । अधुना राधिकाशापाज्जातस्त्वं दानवेश्वरः

ໃນກ່ອນການ ເຈົ້າເຄີຍເປັນຄົນລ້ຽງງົວ ຢູ່ໃນຫມູ່ຄົນລ້ຽງງົວ ແລະເປັນຜູ້ຖືທຳ. ແຕ່ບັດນີ້ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງ ຣາທິກາ ເຈົ້າໄດ້ເກີດເປັນເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ.

Verse 19

दानवीं योनिमायातस्तत्त्वतो न हि दानवः । निजवृतं पुरा ज्ञात्वा देववैरं त्यजाधुना

ແມ່ນແທ້ວ່າເຈົ້າເຂົ້າມາໃນຄັນດານະວີ ແຕ່ໂດຍຄວາມຈິງເຈົ້າບໍ່ແມ່ນດານະວະ. ເມື່ອຮູ້ວ່າເຄີຍດຳເນີນຊີວິດແນວໃດ ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມພະຍາດພາຍຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍໃນບັດນີ້ເຖີດ.

Verse 20

द्रोहं न कुरु तैस्सार्द्धं स्वपदं भुंक्ष्व सादरम् । नाधिकं सविकारं च कुरु राज्यं विचार्य च

ຢ່າເຮັດການຫັກຫຼັງຕໍ່ພວກເຂົາ. ຈົ່ງຊື່ນຊົມຕໍາແໜ່ງອັນຊອບທໍາຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ແລະເມື່ອພິຈາລະນາດີແລ້ວ ຢ່າປົກຄອງອານາຈັກດ້ວຍຄວາມເກີນກໍາລັງ ຫຼືຄວາມກະວົນກະວາຍຈາກຣາກະແລະວິການ.

Verse 21

देहि राज्यं च देवानां मत्प्रीतिं रक्ष दानव । निजराज्ये सुखं तिष्ठ तिष्ठंतु स्वपदे सुराः

“ໂອ ດານະວະ, ຈົ່ງຄືນອໍານາດແຫ່ງລັດໃຫ້ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຈົ່ງຮັກສາພຣະຄວາມໂປດປານຂອງເຮົາ. ຈົ່ງຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມສຸກ ແລະໃຫ້ພວກສຸຣະຕັ້ງຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງອັນຊອບທໍາຂອງເຂົາເຈົ້າ.”

Verse 22

अलं भूतविरोधेन देवद्रोहेण किं पुनः । कुलीनाश्शुद्धकर्माणः सर्वे कश्यपवंशजाः

ພໍແລ້ວກັບຄວາມປະທະຕໍ່ສັດທັງຫຼາຍ—ແລ້ວຈະກ່າວຢ່າງໃດອີກເຖິງການຫັກຫຼັງຕໍ່ເທວະ? ທຸກຄົນເປັນຜູ້ມີຊາດຕະກູນ ກະທໍາກຳອັນບໍລິສຸດ ແລະເກີດໃນວົງສາກະສະຍະປະ.

Verse 23

यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्या दिकानि च । ज्ञातिद्रोहजपापस्य कलां नार्हंति षोडशीम्

ບາບໃດໆກໍຕາມ—ເລີ່ມຈາກການຂ້າພຣາຫມະນ ແລະອື່ນໆ—ກໍບໍ່ເທົ່າແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງໃນສິບຫົກສ່ວນຂອງບາບທີ່ເກີດຈາກການຫັກຫຼັງຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ.

Verse 24

सनत्कुमार उवाच । इत्यादिबहुवार्त्तां च श्रुतिस्मृतिपरां शुभाम् । प्रोवाच शंकरस्तस्मै बोधयन् ज्ञानमुत्तमम्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາມົງຄຸນຫຼາຍປະການ ອັນອີງໃສ່ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ແລ້ວ, ພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາ ເພື່ອຊີ້ແຈງປັນຍາອັນສູງສຸດ—ນໍາດວງວິນຍານໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈສູງສຸດໃນພຣະສິວະ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມນາຍ (Pati), ແລະ ມົກຂະ.

Verse 25

शिक्षितश्शंखचूडेन स दूतस्तर्कवित्तम । उवाच वचनं नम्रो भवितव्यविमोहितः

ຖືກຝຶກຝົນໂດຍ ສັງຂະຈູດະ ທູດນັ້ນ—ຊໍານານໃນເຫດຜົນ—ໄດ້ກ່າວຂໍ້ຄວາມດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແຕ່ປັນຍາຖືກວາສະນາບັງຄັບໃຫ້ຫຼົງ.

Verse 26

दूत उवाच । त्वया यत्कथितं देव नान्यथा तत्तथा वचः । तथ्यं किंचिद्यथार्थं च श्रूयतां मे निवेदनम्

ທູດກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຄໍາທີ່ພຣະອົງກ່າວນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ—ແທ້ຈິງກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ. ແຕ່ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຟັງການທູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ ອັນເປັນຄວາມຈິງ ແລະ ຖືກຄວນ.”

Verse 27

ज्ञातिद्रोहे महत्पापं त्वयोक्तमधुना च यत् । तत्किमीशासुराणां च न सुराणां वद प्रभो

ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແລ້ວວ່າ ການຫັກຫຼັງຍາດພີ່ນ້ອງເປັນບາບໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ມັນໃຊ້ກັບພວກອີສະ-ອະສຸຣະດ້ວຍບໍ, ແລະບໍ່ໃຊ້ກັບພວກເທວະບໍ?

Verse 28

सर्वेषामिति चेत्तद्वै तदा वच्मि विचार्य च । निर्णयं ब्रूहि तत्राद्य कुरु संदेहभंजनम्

ຖ້າພຣະອົງກ່າວວ່າ “ເປັນຢ່າງນັ້ນສໍາລັບທຸກຜູ້” ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຫຼັງຈາກພິຈາລະນາ. ບັດນີ້ ຂໍພຣະອົງປະກາດຄໍາຕັດສິນໃຫ້ແນ່ ແລະທໍາລາຍຄວາມສົງໄສຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 29

मधुकैटभयोर्दैत्यवरयोः प्रलयार्णवे । शिरश्छेदं चकारासौ कस्माच्चक्री महेश्वर

ໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງການລະລາຍໃນຍາມປະລະຍະ, ມະຫາເທວະ—ເມື່ອກາຍເປັນຜູ້ຖືຈັກຣະ—ໄດ້ຕັດສະຫຼະຫົວຂອງມະທຸ ແລະ ໄກຕະພະ ສອງອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເພາະເຫດໃດ, ໂອ ພຣະມະເຫສະວະ?

Verse 30

त्रिपुरैस्सह संयुद्धं भस्मत्वकरणं कुतः । भवाञ्चकार गिरिश सुरपक्षीति विश्रुतम्

«ການຮົບກັບ ຕຣິປຸຣະ ນັ້ນ ເປັນໄປແນວໃດຈຶ່ງຈົບລົງໃຫ້ກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ? ໂອ ກິຣີຊະ (ເຈົ້າແຫ່ງພູ) ມີຊື່ສຽງວ່າ ທ່ານເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແລະແຊ້ມຂອງເທວະ (surapakṣa)»

Verse 31

गृहीत्वा तस्य सर्वस्वं कुतः प्रस्थापितो बलिः । सुतलादि समुद्धर्तुं तद्द्वारे च गदाधरः

«ເມື່ອຍຶດເອົາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຂອງເຂົາແລ້ວ ບາລີ ຖືກສົ່ງອອກໄປແນວໃດ? ແລະເພື່ອຍົກ(ເຂົາ)ຂຶ້ນຈາກ ສຸຕະລະ ແລະໂລກບາດານອື່ນໆ ຜູ້ຖືຄອນ (ວິສນຸ) ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູນັ້ນ»

Verse 32

सभ्रातृको हिरण्याक्षः कथं देवैश्च हिंसितः । शुंभादयोऽसुराश्चैव कथं देवैर्निपातिताः

«ຮິຣັນຍາກະສະ ພ້ອມດ້ວຍພີ່ນ້ອງ ຖືກເທວະທັງຫຼາຍທຳລາຍແນວໃດ? ແລະ ຊຸມພະ ກັບອະສຸຣະອື່ນໆ ຖືກເທວະໂຄ່ນລົງແນວໃດ?»

Verse 33

पुरा समुद्रमथने पीयूषं भक्षितं सुरैः । क्लेशभाजो वयं तत्र ते सर्वे फलभोगिनः

«ໃນອະດີດ ເມື່ອກວນມະຫາສະໝຸດ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ດື່ມ ປີຍູສະ (ອະມຣິຕະ). ໃນເລື່ອງນັ້ນ ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຮັບຄວາມລຳບາກ ແຕ່ພວກເຂົາທັງໝົດເປັນຜູ້ເສບຜົນຮັບ»

Verse 34

क्रीडाभांडमिदं विश्वं कालस्य परमात्मनः । स ददाति यदा यस्मै तस्यै तस्यैश्वर्यं भवे त्तदा

«ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ ເປັນແຕ່ຂອງຫຼິ້ນຂອງ ພຣະອາຕະມະສູງສຸດ ຜູ້ເປັນກາລະ. ເມື່ອພຣະອົງປະທານໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດ ໃນເວລາໃດ ອຳນາດແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນໃນເວລານັ້ນ»

Verse 35

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे शिवदूतसंवादो नाम पंचत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ, ໃນພາກທີຫ້າ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຢຸດທະຂັນດະ, ໃນເລື່ອງການປະຫານ ສັງຂະຈູດ, ບົດທີ 35 ຊື່ «ສົນທະນາກັບທູດຂອງພຣະຊິວະ (ຊິວະດູຕະ)» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 36

तवानयोर्विरोधे च गमनं निष्फलं भवेत् । समसंबंधिनां तद्वै रोचते नेश्वरस्य ते

ຖ້າພຣະອົງໄປໃນຂະນະທີ່ສອງຝ່າຍນີ້ກໍາລັງຂັດແຍ້ງ ການໄປຂອງພຣະອົງຈະເປັນໄປຢ່າງໄຮ້ຜົນ. ທາງນີ້ອາດຖືກໃຈຜູ້ທີ່ເຫັນແຕ່ສາຍສຳພັນໂລກີວ່າເທົ່າກັນ ແຕ່ບໍ່ສົມຄວນແກ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ.

Verse 37

सुरासुराणां सर्वेषामीश्वरस्य महात्मनः । इयं ते रहिता लज्जा स्पर्द्धास्माभिस्सहाधुना

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນອົງອະທິປະໄຕເໜືອທັງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະທັງປວງ—ພຣະອົງໄດ້ຂາດຄວາມລະອາຍແລ້ວບໍ? ເປັນຫຍັງບັດນີ້ຈຶ່ງມາແຂ່ງຂັນ ແລະ ປະລະກັບພວກເຮົາ?

Verse 38

यतोधिका चैव कीर्तिर्हानिश्चैव पराजये । तवैतद्विपरीतं च मनसा संविचार्य ताम्

ໃນຄວາມພ່າຍແພ້ ການເສຍຊື່ສຽງນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ. ແຕ່ໃນກໍລະນີຂອງພຣະອົງກັບກົງກັນຂ້າມ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພິຈາລະນາເລື່ອງນັ້ນໃນໃຈຢ່າງລະອຽດ.

Verse 39

सनत्कुमार उवाच । इत्येतद्वचनं श्रुत्वा संप्रहस्य त्रिलोचनः । यथोचितं च मधुरमुवाच दानवेश्वरम्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານີ້ແລ້ວ, ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ (ພຣະສິວະ) ກໍຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ, ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ເໝາະສົມຕາມການ ແລະຫວານລະມຸນ.

Verse 40

महेश उवाच । वयं भक्तपराधीना न स्वतंत्राः कदापि हि । तदिच्छया तत्कर्माणो न कस्यापि च पक्षिणः

ມະເຫສ ກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາຢູ່ໃນອໍານາດແຫ່ງພະຄະຕະ (ຜູ້ອຸທິດບູຊາ); ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເປັນອິດສະຫຼະ. ຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງເຂົາເຈົ້າ ພວກເຮົາຈຶ່ງກະທໍາ—ບໍ່ເຂົ້າຂ້າງໃຜດ້ວຍຄວາມລໍາອຽງ.”

Verse 41

पुरा विधिप्रार्थनया युद्धमादौ हरेरपि । मधुकैटभयोर्देत्यवरयोः प्रलयार्णवे

ໃນການກ່ອນການເກົ່າ ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແມ່ນແຕ່ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ກໍຖືກເຊີນເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ ຕາມຄໍາອ້ອນວອນຂອງ ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ເພື່ອຮົບກັບ ມະທຸ ແລະ ໄກຕະພະ ໃນທະເລແຫ່ງການລະລາຍໂລກ।

Verse 42

देवप्रार्थनया तेन हिरण्यकशिपोः पुरा । प्रह्रादार्थं वधोऽकारि भक्तानां हितकारिणा

ໃນອະດີດ ຕາມຄໍາອ້ອນວອນຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະອົງຜູ້ເປັນຜູ້ອຸປະຖຳພັກຕະ ໄດ້ໃຫ້ເກີດການປະຫານ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ເພື່ອປົກປ້ອງ ປຣະຫຣາດ ແລະເພື່ອຄວາມສຸກດີຂອງຜູ້ພັກຕະຂອງພຣະເຈົ້າ।

Verse 43

त्रिपुरैस्सह संयुद्धं भस्मत्वकरणं ततः । देवप्रार्थनयाकारि मयापि च पुरा श्रुतम्

ຕໍ່ມາ ມີການຮົບກັບ ຕຣິປຸຣະ ແລະພາຍຫຼັງ ພວກນັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າ—ເພາະຄໍາອ້ອນວອນຂອງເທວະ; ນີ້ຂ້ອຍກໍໄດ້ຍິນມາຈາກປະເພນີເກົ່າແກ່ເຊັ່ນກັນ।

Verse 44

सर्वेश्वर्यास्सर्वमातुर्देवप्रार्थनया पुरा । आसीच्छुंभादिभिर्युद्धं वधस्तेषां तया कृतः

ໃນການກ່ອນ ດ້ວຍການອ້ອນວອນຂອງເທວະທັງປວງ ອຳນາດຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ—ແມ່ຂອງທຸກສິ່ງ—ໄດ້ອອກຮົບກັບ Śumbha ແລະພວກພ້ອມ ແລະນາງເອງໄດ້ທຳລາຍພວກນັ້ນ.

Verse 45

अद्यापि त्रिदशास्सर्वे ब्रह्माणं शरणं ययुः । स सदेवो हरिर्मां च देवश्शरणमागतः

ບັດນີ້ກໍຍັງ ເທວະທັງປວງໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເປັນທີ່ພຶ່ງ. ແລະ Hari (Viṣṇu) ນັ້ນດ້ວຍ ພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ມາຫາຂ້ອຍເພື່ອຂໍການຄຸ້ມຄອງ.

Verse 46

हरिब्रह्मादिकानां च प्रार्थनावशतोप्यहम् । सुराणामीश्वरो दूत युद्धार्थमगमं खलु

ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍເອງ ຖືກຊັກຊວນໂດຍຄຳອ້ອນວອນຂອງ Hari, Brahmā ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍໄດ້ອອກໄປເປັນທູດ ເພື່ອເຫດແຫ່ງສົງຄາມ ແທ້ໆ ແມ່ນວ່າຂ້ອຍເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ.

Verse 47

पार्षदप्रवरस्त्वं हि कृष्णस्य च महात्मनः । ये ये हताश्च दैतेया नहि केपि त्वया समाः

ແທ້ຈິງ ເຈົ້າແມ່ນບໍລິວານຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດຂອງ Kṛṣṇa ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ດາຍຕະ (Daitya) ທັງຫຼາຍທີ່ຖືກສັງຫານໄປ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມເຈົ້າໃນພະລັງກຳລັງເລີຍ.

Verse 48

का लज्जा महती राजन् मम युद्धे त्वया सह । देवकार्यार्थमीशोहं विनयेन च प्रेषितः

ໂອ ພຣະຣາຊາ ຂ້ອຍຈະມີຄວາມອາຍອັນໃຫຍ່ຫຍັງໃນການຮົບກັບເຈົ້າ? ເພື່ອກິດການຂອງເທວະທັງປວງ ຂ້ອຍ—ແມ່ນຈອມເຈົ້າ—ກໍຖືກສົ່ງມາດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະການຄຳນັບ.

Verse 49

गच्छ त्वं शंखचूडे वै कथनीयं च मे वचः । स च युक्तं करोत्वत्र सुरकार्यं करोम्यहम्

ເຈົ້າຈົ່ງໄປຫາ ສັງຂະຈູດ ແທ້ໆ ແລະຖ່າຍທອດຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ. ໃຫ້ເຂົາປະພຶດໃຫ້ຖືກຄວນໃນເລື່ອງນີ້; ສ່ວນຂ້າຈະປະຕິບັດພາລະກິດຂອງເທວະດາຢູ່ນີ້.

Verse 50

इत्युक्त्वा शंकरस्तत्र विरराम महेश्वरः । उत्तस्थौ शंखचूडस्य दूतोऽगच्छत्तदंतिकम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະສັງກະຣະ ມະເຫສະວະຣະ ກໍຢຸດນິ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວທູດຂອງ ສັງຂະຈູດ ກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະໄປເຂົ້າເຝົ້າຕໍ່ໜ້າເຂົາ.