शिवदूतस्य शङ्खचूडकुलप्रवेशः — The Śiva-Envoy’s Entry into Śaṅkhacūḍa’s City

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथेशानो महारुद्रो दुष्टकालस्सतांगतिः । शंखचूडवधं चित्ते निश्चिकाय सुरेच्छया

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ອີສານ—ມະຫາຣຸດຣະ, ຜູ້ລົງໂທດຄົນຊົ່ວ ແລະ ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຄົນດີ—ໄດ້ຕັ້ງພຣະທັຍໃນໃຈ ໃຫ້ເກີດການປະຫານ ສັງຂະຈູດ, ຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 2

दूतं कृत्वा चित्ररथं गंधर्वेश्वरमीप्सितम् । शीघ्रं प्रस्थापयामास शंखचूडांतिके मुदा

ເລືອກ ຈິດຣະຣະຖະ—ເຈົ້າແຫ່ງຄັນທະວະ ຜູ້ທີ່ພຣະອົງປາຖະໜາ—ເປັນທູດ ແລ້ວພຣະອົງກໍສົ່ງເຂົາໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຖິງທີ່ປະທັບຂອງ ສັງຂະຈູດ.

Verse 3

सर्वेश्वराज्ञया दूतो ययौ तन्नगरं च सः । महेन्द्रनगरोत्कृष्टं कुबेरभवनाधिकम्

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ທູດນັ້ນໄດ້ອອກເດີນທາງ ແລະ ໄປຮອດນະຄອນນັ້ນ—ງາມສະຫງ່າກວ່ານະຄອນຂອງອິນທຣະ ແລະ ຍັງເຫນືອກວ່າວິມານສະຫວັນຂອງກຸເບຣະອີກດ້ວຍ.

Verse 4

गत्वा ददर्श तन्मध्ये शंखचूडालयं वरम् । राजितं द्वादशैर्द्वारैर्द्वारपालसमन्वितम्

ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ລາວໄດ້ເຫັນຢູ່ກາງນັ້ນ ພະລາຊວັງອັນສະຫງ່າງາມຂອງ ສັງຄະຈູດະ ປະດັບດ້ວຍປະຕູ 12 ບານ ແລະມີຍາມປະຕູຄົບຄັນ।

Verse 5

स दृष्ट्वा पुष्पदन्तस्तु वरं द्वारं ददर्श सः । कथयामास वृत्तांतं द्वारपालाय निर्भयः

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ພຸດສະປະດັນຕະໄດ້ເຫັນປະຕູອັນປະເສີດນັ້ນ; ດ້ວຍໃຈບໍ່ຢ້ານ ລາວໄດ້ເລົ່າເຫດການທັງໝົດໃຫ້ຜູ້ຮັກສາປະຕູຟັງ।

Verse 6

अतिक्रम्य च तद्द्वारं जगामाभ्यंतरे मुदा । अतीव सुन्दरं रम्यं विस्तीर्णं समलंकृतम्

ຂ້າມປະຕູນັ້ນແລ້ວ ລາວເຂົ້າໄປພາຍໃນດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ແລະໄດ້ເຫັນພາຍໃນທີ່ງາມຍິ່ງ ນ່າຮື່ນຮົມ ກວ້າງໃຫຍ່ ແລະ ປະດັບປະດາຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 7

स गत्वा शंखचूडं तं ददर्श दनुजाधिपम् । वीरमंडल मध्यस्थं रत्नसिंहासनस्थितम्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນ ສັງຄະຈູດ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ດານະວະ; ປະທັບຢູ່ເທິງບັນລັງອັນປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ຢູ່ກາງວົງວີລະຊົນ।

Verse 8

दानवेन्द्रैः परिवृतं सेवितं च त्रिकोटिभिः । शतः कोटिभिरन्यैश्च भ्रमद्भिश्शस्त्रपाणिभिः

ພຣະອົງຖືກລ້ອມຮອບໂດຍເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ແລະມີນັກຮົບສາມໂກດິເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້; ອີກທັງຮ້ອຍໂກດິອື່ນໆ ຖືອາວຸດໃນມື ພາກັນວຽນໄປມາ.

Verse 9

एवंभूतं च तं दृष्ट्वा पुष्पदंतस्सविस्मयः । उवाच रणवृत्तांतं यदुक्तं शंकरेण च

ເມື່ອເຫັນລາວຢູ່ໃນສະພາບອັນພິເສດເຊັ່ນນັ້ນ ພຸດສະປະດັນຕະກໍຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຫຼາຍ ແລະໄດ້ເລົ່າລາຍລະອຽດເຫດການຮົບທັງໝົດ ຕາມທີ່ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 10

पुष्पदंत उवाच । राजेन्द्र शिवदूतोऽहं पुष्पदंताभिधः प्रभो । यदुक्तं शंकरेणैव तच्छृणु त्वं ब्रवीमि ते

ພຸດສະປະດັນຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ກະສັດເໜືອກະສັດ, ໂອ ພຣະອົງ, ຂ້າແມ່ນທູດຂອງພຣະສິວະ ຊື່ວ່າ ພຸດສະປະດັນຕະ. ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ ສັງກະຣະ ໄດ້ກ່າວໄວ້—ຂ້າຈະປະກາດໃຫ້ທ່ານຟັງ»។

Verse 11

शिव उवाच । राज्यं देहि च देवानामधिकारं हि सांप्रतम् । नोचेत्कुरु रणं सार्द्धं परेण च मया सताम्

ພຣະສິວະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຄືນອຳນາດແຫ່ງລັດໃຫ້ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ, ເພາະສິດອັນຊອບທຳຂອງເຂົາຄວນຕັ້ງຢູ່ໃນບັດນີ້. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ—ພ້ອມພັນທະມິດອັນສູງສຸດຂອງເຈົ້າ—ແລະປະເຊີນໜ້າກັບຂ້າ ຜູ້ຢືນຂ້າງຄົນທຳດີ»។

Verse 12

देवा मां शरणापन्ना देवेशं शंकरं सताम् । अहं क्रुद्धो महारुद्रस्त्वां वधिष्याम्यसंशयम्

«ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ມາພຶ່ງພາຂ້າເປັນທີ່ພັກພິງ—ຄື ສັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຜູ້ເປັນມົງຄຸນທີ່ຄົນດີນັບຖື. ບັດນີ້ ຂ້າແມ່ນ ມະຫາຣຸດຣະ ໂກດເກີນ; ຂ້າຈະສັງຫານເຈົ້າແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 13

हरोऽस्मि सर्वदेवेभ्यो ह्यभयं दत्तवानहम् । खलदंडधरोऽहं वै शरणागतवत्सलः

«ຂ້າແມ່ນ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ). ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າໄດ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວໃຫ້ແກ່ເທວະທັງປວງ. ຂ້າແມ່ນຜູ້ລົງໂທດ ຜູ້ຖືຄັນທອນປາບຄົນຊົ່ວ, ແລະເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາຂ້າຢ່າງຍິ່ງ»។

Verse 14

राज्यं दास्यसि किं वा त्वं करिष्यसि रणं च किम् । तत्त्वं ब्रूहि द्वयोरेकं दानवेन्द्र विचार्य वै

«ເຈົ້າຈະມອບອານາຈັກຫຼື? ຫຼືຈະອອກຮົບ? ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງ—ເລືອກໜຶ່ງໃນສອງ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ໂດຍໄຕ່ຕອງໃຫ້ດີ»।

Verse 15

पुष्पदंत उवाच । इत्युक्तं यन्महेशेन तुभ्यं तन्मे निवेदितम् । वितथं शंभुवाक्यं न कदापि दनुजाधिप

ພຸດສະປະດັນຕະ ກ່າວວ່າ: ຖ້ອຍຄໍາທີ່ ພຣະມະເຫສະວະ (ພຣະສິວະ) ຕັດແກ່ເຈົ້າ ຂ້າໄດ້ນໍາມາຖວາຍແຈ້ງແລ້ວ. ໂອ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ, ຖ້ອຍຄໍາຂອງ ພຣະສັມພູ ບໍ່ເຄີຍເປັນຄໍາຫຼອກລວງເລີຍ.

Verse 16

अहं स्वस्वामिनं गंतुमिच्छामि त्वरितं हरम् । गत्वा वक्ष्यामि किं शंभोस्तथा त्वं वद मामिह

ຂ້າປາດຖະໜາຈະໄປຫາຈອມນາຍຂອງຂ້າໂດຍໄວ ຄື ພຣະຫະຣະ. ເມື່ອໄປເຖິງ ຂ້າຈະຖວາຍກ່າວຕໍ່ ພຣະສັມພູ ຕາມທີ່ຄວນກ່າວ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກຂ້າຢູ່ນີ້ໃຫ້ແນ່ຊັດ ວ່າເຈົ້າປາດຖະໜາໃຫ້ຂ້ານໍາສານໃດໄປ.

Verse 17

सनत्कुमार उवाच । इत्थं च पुष्पदंतस्य शिवदूतस्य सत्पतेः । आकर्ण्य वचनं राजा हसित्वा तमुवाच सः

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກະສັດໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ພຸດສະປະດັນຕະ ທູດແຫ່ງພຣະສິວະ ຜູ້ມີຄຸນຄ່າສູງ ແລ້ວ ພຣະອົງກໍຫົວເຮາະ ແລະກ່າວກັບເຂົາ.

Verse 18

शंखचूड उवाच । राज्यं दास्ये न देवेभ्यो वीरभोग्या वसुंधरा । रणं दास्यामि ते रुद्र देवानां पक्षपातिने

ສັງຂະຈູດ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າຈະບໍ່ຍອມມອບອານາຈັກໃຫ້ແກ່ເທວະດາ; ແຜ່ນດິນນີ້ເປັນສິ່ງໃຫ້ວີຣະຊົນໄດ້ເສບສຸກ. ແຕ່ຕໍ່ເຈົ້າ ໂອ້ ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເອີ້ນອຸ້ມຝ່າຍເທວະ, ຂ້າຈະມອບສົງຄາມໃຫ້.”

Verse 19

यस्योपरि प्रयायी स्यात्स वीरो भुवेनऽधमः । अतः पूर्वमहं रुद्र त्वां गमिष्याम्यसंशयम्

ຜູ້ທີ່ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າຜູ້ອື່ນ ແລະເອີ້ນຕົນເອງວ່າເປັນວີລະບຸລຸດ ແມ່ນມະນຸດທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດໃນໂລກນີ້. ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ້ ພຣະຣຸດທະຣະ, ຂ້ານ້ອຍຈະໄປກ່ອນພຣະອົງ—ເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 20

प्रभात आगमिष्यामि वीरयात्रा विचारतः । त्वं गच्छाचक्ष्व रुद्राय हीदृशं वचनं मम

«ເມື່ອຟ້າສາງຂຶ້ນ ຂ້າຈະມາ ຫຼັງຈາກໄດ້ພິຈາລະນາໂດຍຄວນ ເລື່ອງການເດີນທັບຂອງວີຣະຊົນ. ເຈົ້າຈົ່ງໄປດຽວນີ້ ແລະແຈ້ງແກ່ພຣະຣຸທຣະ ຄຳຂອງຂ້ານີ້ເທົ່ານັ້ນ».

Verse 21

इति श्रुत्वा शंखचूडवचनं सुप्रहस्य सः । उवाच दानवेन्द्रं स शंभुदूतस्तु गर्वितम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງ ສັງຂະຈູດ ແລ້ວ ລາວກໍຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ; ແລ້ວທູດຂອງພຣະສັມພູ (ຊຳພູ) ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເຈົ້າແຫ່ງດານະວະຜູ້ອວດອົງ.

Verse 22

अन्येषामपि राजेन्द्र गणानां शंकरस्य च । न स्थातुं संमुखे योग्यः किं पुनस्तस्य संमुखम्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ລາວຍັງບໍ່ສົມຄວນແມ່ນແຕ່ຈະຢືນປະຈັນໜ້າກັບກະນະອື່ນໆ ຂອງພຣະສັງກະຣະ; ຈະກ່າວເຖິງການປະຈັນໜ້າກັບພຣະສັງກະຣະເອງ ຍິ່ງບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເລີຍ.

Verse 23

स त्वं देहि च देवानामधिकाराणि सर्वशः । त्वमरे गच्छ पातालं यदि जीवितुमिच्छसि

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຄືນອຳນາດ ແລະຕຳແໜ່ງອັນຊອບທຳຂອງເທວະທັງປວງ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ໂອ ສັດຕູເອີຍ, ຈົ່ງລົງໄປປາຕາລະ ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາຈະມີຊີວິດຢູ່.

Verse 24

सामान्यममरं तं नो विद्धि दानवसत्तम । शंकरः परमात्मा हि सर्वेषामीश्वरेश्वरः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດານະວະ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ແມ່ນ “ອະມະຕະ” ທົ່ວໄປ. ເພາະພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ແມ່ນອາດຕະມາສູງສຸດ, ເປັນອົງອິດສະວະຣະເຫນືອອົງອິດສະວະຣະທັງປວງ.

Verse 25

इन्द्राद्यास्सकला देवा यस्याज्ञावर्तिनस्सदा । सप्रजापतयस्सिद्धा मुनयश्चाप्यहीश्वराः

ອິນທຣະ ແລະ ເທວະທັງປວງ ລ້ວນເຄື່ອນໄຫວຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງນັ້ນຢູ່ເສມອ. ພ້ອມດ້ວຍປຣາຊາປະຕິ, ຜູ້ສຳເລັດສິດ, ແລະມຸນີທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ອົງຈອມນາກ ກໍຢູ່ໃຕ້ອຳນາດພຣະອົງສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 26

हरेर्विधेश्च स स्वामी निर्गुणस्सगुणस्स हि । यस्य भ्रूभंगमात्रेण सर्वेषां प्रलयो भवेत्

ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າເໜືອຮາຣິ (ວິສນຸ) ແລະ ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ຢ່າງແທ້ຈິງ. ພຣະອົງເປັນທັງນິຣກຸນ (ເຫນືອຄຸນລັກສະນະ) ແລະສະກຸນ (ປາກົດດ້ວຍຄຸນລັກສະນະ). ເພີຍແຕ່ຂົມຄິ້ວນ້ອຍໜຶ່ງ ກໍອາດໃຫ້ການພິນາດຂອງສັບພະສັດທັງປວງເກີດຂຶ້ນໄດ້.

Verse 27

शिवस्य पूर्णरूपश्च लोकसंहारकारकः । सतां गतिर्दुष्टहंता निर्विकारः परात्परः

ພຣະອົງແມ່ນຮູບອັນສົມບູນຂອງພຣະສິວະ ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການທຳລາຍໂລກ. ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ດີ; ເປັນຜູ້ປາບຄົນຊົ່ວ; ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະສູງກວ່າສູງສຸດ.

Verse 28

ब्रह्मणोधिपतिस्सोऽपि हरेरपि महेश्वरः । अवमान्या न वै तस्य शासना दानवर्षभ

ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າເໜືອພຣະພຣົມ ແລະເປັນມະເຫສວະຣະເໜືອຮາຣິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ກ້າແຫ່ງດານະວະ, ຢ່າໄດ້ດູໝິ່ນ ຫຼືລົບຫຼູ່ພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງເດັດຂາດ.

Verse 29

किं बहूक्तेन राजेन्द्र मनसा संविचार्य च । रुद्रं विद्धि महेशानं परं ब्रह्म चिदात्मकम्

ຈະເວົ້າຫຍັງຫຼາຍອີກ, ໂອ້ ພຣະຣາຊາ? ຈົ່ງພິຈາລະນາໃນໃຈໃຫ້ດີ ແລ້ວຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຣຸດຣະແມ່ນມະເຫສານະ—ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ, ຜູ້ມີສະພາບເປັນຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດ.

Verse 30

देहि राज्यं हि देवानामधिकारांश्च सर्वशः । एवं ते कुशलं तात भविष्यत्यन्यथा भयम्

«ຈົ່ງມອບອຳນາດອະທິປະໄຕໃຫ້ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍສິດອຳນາດອັນຊອບທຳຂອງເຂົາໃນທຸກປະການ. ເຊັ່ນນີ້ ລູກເອີຍ ຄວາມສຸກສະບາຍຂອງເຈົ້າຈະໝັ້ນຄົງ; ບໍ່ຊັ້ນຈະມີຄວາມຢ້ານກົວ»។

Verse 31

सन्त्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा दानवेंद्रः शंखचूडः प्रतापवान् । उवाच शिवदूतं तं भवितव्यविमोहितः

ສັນຕະກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະຜູ້ກ້າແກ່ງ—ສັງຄະຈູດາ ຜູ້ໂດດເດັ່ນດ້ວຍລິດເດດ—ໄດ້ເວົ້າກັບທູດຂອງພຣະສິວະ ໂດຍຈິດຖືກຄວາມກຳນົດບັງບັງ»।

Verse 32

शंखचूड उवाच । स्वतो राज्यं न दास्यामि नाधिकारान् विनिश्चयात् । विना युद्धं महेशेन सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

ສັງຄະຈູດາ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ມອບອານາຈັກດ້ວຍໃຈຕົນ ແລະຈະບໍ່ຍອມປ່ອຍສິດອຳນາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ນີ້ແມ່ນຄຳຕັດສິນແນ່ນອນ. ບໍ່ມີການຮົບກັບມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ກໍບໍ່ອາດຈົບລົງ—ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວນີ້ດ້ວຍຄວາມຈິງ»।

Verse 33

कालाधीनं जगत्सर्वं विज्ञेयं सचराचरम् । कालाद्भवति सर्वं हि विनश्यति च कालतः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຈັກກະວານທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງກາລະ (ເວລາ). ທຸກສິ່ງເກີດຈາກກາລະ ແລະກໍພິນາດໄປໂດຍກາລະເຊັ່ນກັນ।

Verse 34

त्वं गच्छ शंकरं रुद्रं मयोक्तं वद तत्त्वत । स च युक्तं करोत्वेवं बहुवार्तां कुरुष्व नो

ເຈົ້າຈົ່ງໄປຫາ ພຣະສັງກະຣາ ພຣະຣຸດຣະ ແລ້ວກ່າວຖວາຍຕາມຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງກະທໍາໃຫ້ຖືກຄວນ ແລະນໍາຂ່າວຄົບຖ້ວນກັບມາໃຫ້ພວກເຮົາ.

Verse 35

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा शिवदूतोऽसौ जगाम स्वामिनं निजम् । यथार्थं कथयामास पुष्पदंतश्च सन्मुने

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກ່າວແນວນັ້ນແລ້ວ, ທູດຂອງພຣະສິວະຜູ້ນັ້ນກໍបានກັບຄືນໄປຫາເຈົ້ານາຍຂອງຕົນ. ແລະ ປຸດສະປະທັນຕະ, ໂອ້ ມະນີຜູ້ມີສິນທຳ, ກໍໄດ້ເລົ່າເລື່ອງນັ້ນຕາມຄວາມເປັນຈິງທີ່ເກີດຂຶ້ນ.