शिवस्य आश्वासनं हरि-ब्रह्मणोः तथा शङ्खचूडवृत्तान्तकथनम् / Śiva’s Reassurance to Hari and Brahmā; Account of Śaṅkhacūḍa’s Origin

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथाकर्ण्य वचश्शंभुर्हरिविध्योस्सुदीनयोः । उवाच विहसन्वाण्या मेघनादगभीरया

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະສັມພູ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ຮະຣິ ແລະ ວິທີ ຜູ້ທຸກໃຈຫນັກ ຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ໃນສຽງເລິກດັ່ງຟ້າຮ້ອງຂອງເມກ।

Verse 2

शिव उवाच । हे हरे वत्स हे ब्रह्मंस्त्यजतं सर्वशो भयम् । शंखचूडोद्भवं भद्रं सम्भविष्यत्यसंशयम्

ພຣະສິວະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຮະຣິ ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ; ໂອ ພຣະພຣະຫມາ—ຈົ່ງປະຖິ້ມຄວາມຢ້ານກົວໃຫ້ໝົດສິ້ນ. ຈາກ ສັງຄະຈູດາ ຈະເກີດຜົນມົງຄຸນແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 3

शंखचूडस्य वृत्तांतं सर्वं जानामि तत्त्वतः । कृष्णभक्तस्य गोपस्य सुदाम्नश्च पुरा प्रभो

ໂອ ພຣະອົງ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງເຖິງເລື່ອງລາວທັງໝົດຂອງ ສັງຄະຈູດາ ແລະຍັງຮູ້ເຖິງ ສຸດາມາ ໃນການກ່ອນ—ຄົນລ້ຽງງົວຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ ພຣະກຣິດສະນະ.

Verse 4

मदाज्ञया हृषीकेशो कृष्णरूपं विधाय च । गोशालायां स्थितो रम्ये गोलोके मदधिष्ठिते

“ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຮຶສີເກສະ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນ ພຣະກຣິດສະນະ ແລະພັກຢູ່ໃນໂຮງງົວ, ໃນ ໂກໂລກະ ອັນງາມຊື່ນ ທີ່ຢູ່ໃຕ້ການປົກຄອງອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 5

स्वतंत्रोहमिति स्वं स मोहं मत्वा गतः पुरा । क्रीडास्समकरोद्बह्वीस्स्वैरवर्तीव मोहितः

“ເຂົາຄິດວ່າ ‘ຂ້າພະເຈົ້າເປັນອິດສະລະ’ ແລ້ວໃນການກ່ອນ ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຈາກຕົນເອງ. ແລະເມື່ອຖືກຫຼົງຄອບງໍາ ດັ່ງຜູ້ປະພຶດຕາມໃຈຕົນ, ເຂົາໄດ້ກະທໍາການຫຼິ້ນສະໜຸກຫຼາຍປະການອັນເປົ່າປະໂຫຍດ.”

Verse 6

तं दृष्ट्वा मोहमत्युग्रं तस्याहं मायया स्वया । तेषां संहृत्य सद्बुद्धिं शापं दापितवान् किल

ເມື່ອເຫັນມົວມົນອັນຮ້າຍແຮງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ມາຍາ (Māyā) ຂອງຕົນເອງຕໍ່ຕ້ານເຂົາ; ແລະໂດຍດຶງຄືນປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງຂອງພວກເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາກ່າວຄຳສາບ ດັ່ງທີ່ເລົ່າກັນມາ।

Verse 7

इत्थं कृत्वा स्वलीलां तां मायां संहृतवानहम् । ज्ञानयुक्तास्तदा ते तु मुक्तमोहास्सुबुद्धयः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳມາຍານັ້ນເປັນລີລາ—ການຫຼິ້ນທິບຂອງຕົນ—ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍດຶງຄືນມາຍານັ້ນ. ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຜູ້ມີຍານອັນແທ້ ພົ້ນຈາກມົວມົນ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນປັນຍາອັນແຈ້ງໃສ.

Verse 8

समीपमागतास्ते मे दीनीभूय प्रणम्य माम् । अकुर्वन्सुनुतिं भक्त्या करौ बद्ध्वा विनम्रकाः

ແລ້ວພວກເຂົາເຂົ້າມາໃກ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ດ້ວຍໃຈອ່ອນນ້ອມ ພວກເຂົາກໍກົ່ມກາບຂ້າພະເຈົ້າ. ດ້ວຍພັກດີ ພວກເຂົາສັນລະເສີນຢ່າງຈິງໃຈ ປະນົມມື (ອັນຈະລີ) ດ້ວຍທ່າທີຖ່ອມຕົນ.

Verse 9

वृत्तांतमवदन्सर्वं लज्जाकुलितमानसाः । ऊचुर्मत्पुरतो दीना रक्षरक्षेति वै गिरः

ດ້ວຍໃຈທີ່ສັ່ນໄຫວເນື່ອງຈາກຄວາມອາຍ ພວກເຂົາໄດ້ເລົ່າເຫດການທັງໝົດ. ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກ ພວກເຂົາຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ “ປົກປ້ອງພວກເຮົາ, ປົກປ້ອງພວກເຮົາ!”

Verse 10

तदा त्वहं भवस्तेषां संतुष्टः प्रोक्तवान् वचः । भयं त्यजत हे कृष्ण यूयं सर्वे मदाज्ञया

ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າ—ພະພົວະ (ພຣະສິວະ)—ພໍໃຈຕໍ່ພວກເຂົາ ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຣິສນະ, ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຢ້ານ; ພວກເຈົ້າທັງໝົດ ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ»។

Verse 11

रक्षकोऽहं सदा प्रीत्या सुभद्रं वो भविष्यति । मदिच्छयाऽखिलं जातमिदं सर्वं न संशयः

ເຮົາເປັນຜູ້ປົກປ້ອງເຈົ້າຢູ່ເສມອ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງຄວາມຮັກ; ຄວາມມົງຄຸນຈະເປັນຂອງເຈົ້າແນ່ນອນ. ໂດຍພຣະປະສົງຂອງເຮົາ ສັບພະສິ່ງທັງປວງໃນຈັກກະວານນີ້ເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 12

स्वस्थानं गच्छ त्वं सार्द्धं राधया पार्षदेन च । दानवस्तु भवेत्सोयं भारतेऽत्र न संशयः

ເຈົ້າຈົ່ງກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງເຈົ້າ ພ້ອມກັບຣາທາ ແລະຜູ້ຕິດຕາມຂອງເຈົ້າ. ສ່ວນຜູ້ນີ້—ຈະເກີດເປັນດານະວະໃນພາຣະຕະແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 13

शापोद्धारं करिष्येऽहं युवयोस्समये खलु । मदुक्तमिति संधार्य शिरसा राधया सह

ໃນເວລາອັນຄວນ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຄຳສາບທີ່ຕົກແກ່ເຈົ້າທັງສອງຖືກຖອນອອກແນ່ນອນ. ຈົ່ງຈື່ຈຳວ່ານີ້ແມ່ນຄຳຂອງເຮົາ ແລະຮັບໄວ້ດ້ວຍການນ້ອມສີສະ—ພ້ອມກັບຣາທາ.

Verse 14

श्रीकृष्णोऽमोददत्यंतं स्वस्थानमगमत्सुधीः । न्यष्ठातां सभयं तत्र मदाराधनतत्परौ

ພຣະສີກຣິດສະນະ ຜູ້ມີປັນຍາ ຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະອົງ. ທີ່ນັ້ນ ທັງສອງຢູ່ໃນຄວາມຫວາດຫວັນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນທັງໝົດໃນການບູຊາເຮົາ (ພຣະສິວະ).

Verse 15

मत्वाखिलं मदधीनमस्वतन्त्रं निजं च वै । स सुदामाऽभवद्राधाशापतो दानवेश्वरः

ເຂົາຄິດວ່າ “ສິ່ງທັງປວງນີ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເຮົາ ບໍ່ເປັນອິດສະລະ ແລະເປັນຂອງເຮົາແທ້ໆ” ແລ້ວເຂົາ—ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງຣາທາ—ໄດ້ກາຍເປັນສຸດາມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ.

Verse 16

शङ्खचूडाभिधो देवद्रोही धर्मविचक्षणः । क्लिश्नाति सुबलात्कृत्स्नं सदा देवगणं कुधीः

ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຊື່ ສັງຂະຈູດ ເປັນສັດຕູຂອງເທວະ ແຕ່ກໍຮູ້ທັນທາງທຳມະ; ດ້ວຍພະລັງອັນແຮງກ້າ ລາວບີບຄັ້ນກອງເທວະທັງປວງຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 17

मन्मायामोहितस्सोतिदुष्टमंत्रिसहा यवान् । तद्भयं त्यजताश्वेव मयि शास्तरि वै सति

“ພວກຢະວະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກມາຍາຂອງເຮົາຫຼອກລວງ ແລະມີທີ່ປຶກສາຊົ່ວຮ້າຍຄຽງຂ້າງ ຈຶ່ງກາຍເປັນເຫດໃຫ້ຢ້ານ. ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຢ້ານນັ້ນໃນທັນທີ—ເພາະເຮົາຢູ່ນີ້ເປັນຜູ້ລົງໂທດແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງເຈົ້າ.”

Verse 18

सनत्कुमार उवाच । इत्यूचिवाञ्शिवो यावद्धरिब्रह्मपुरः कथाम् । अभवत्तावदन्यच्च चरितं तन्मुने शृणु

ສະນັດກຸມານ ກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ ພຣະສິວະ ກຳລັງເລົ່າເລື່ອງກ່ຽວກັບ ຮະຣິ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ຢູ່ນັ້ນ, ເຫດການອື່ນໜຶ່ງກໍເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນັ້ນເຖີດ.

Verse 19

तस्मिन्नेवांतरे कृष्णो राधया पार्षदैः सह । सद्गोपैराययौ शंभुमनुकूलयितुं प्रभुम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະກຣິດສະນະ ພ້ອມດ້ວຍ ຣາທາ ແລະບໍລິວານຂອງພຣະອົງ ກັບບັນດາໂກປະຜູ້ດີ ໄດ້ໄປຫາ ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຜູ້ເປັນນາຍສູງສຸດ ເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາໃຫ້ເປັນທີ່ພໍໃຈ.

Verse 20

प्रभुं प्रणम्य सद्भक्त्या मिलित्वा हरिमादरात् । संमतो विधिना प्रीत्या संतस्थौ शिवशासनात्

ເມື່ອໄດ້ກາບນົບພຣະອົງດ້ວຍພະຄວາມພັກດີອັນແທ້ ແລະໄດ້ພົບພາ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ລາວຖືກຕ້ອນຮັບຢ່າງຖືກພິທີດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ແລ້ວກໍຢືນຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 21

ततः शंभुं पुनर्नत्वा तुष्टाव विहिताञ्जलिः । श्रीकृष्णो मोहनिर्मुक्तो ज्ञात्वा तत्त्वं शिवस्य हि

ຕໍ່ມາ ພຣະກຣິດສະນະ ໄດ້ກົ້ມນົບ ພຣະສຳພູ (Śambhu) ອີກຄັ້ງ ແລະປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕູຕິ; ເພາະໄດ້ຮູ້ຕັດຕະວະແທ້ຂອງ ພຣະສິວະ ຈຶ່ງພົ້ນຈາກຄວາມຫຼົງ.

Verse 22

श्रीकृष्ण उवाच । देवदेव महादेव परब्रह्म सतांगते । क्षमस्व चापराधं मे प्रसीद परमेश्वर

ພຣະກຣິດສະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ (Parabrahman), ທີ່ພຶ່ງແລະເປົ້າໝາຍຂອງຜູ້ດີ; ຂໍໂທດຄວາມຜິດຂອງຂ້າພະອົງ. ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ, ໂອ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (Parameśvara).

Verse 23

त्वत्तः शर्व च सर्वं च त्वयि सर्वं महेश्वर । सर्वं त्वं निखिलाधीश प्रसीद परमेश्वर

ໂອ ສະຣະວະ (Śarva), ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະອົງ ແລະທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງດໍາລົງຢູ່ໃນພຣະອົງ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ. ພຣະອົງເອງແມ່ນທຸກສິ່ງ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ; ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ, ໂອ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ.

Verse 24

त्वं ज्योतिः परमं साक्षात्सर्वव्यापी सनातनः । त्वया नाथेन गौरीश सनाथास्सकला वयम्

ພຣະອົງແມ່ນແສງສະຫວ່າງສູງສຸດໂດຍຕົວຈິງ ປາກົດຊັດ ຄອບຄຸມທົ່ວສັບພະສິ່ງ ແລະດຳລົງນິລັນດອນ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວີກໍຣີ (ພຣະສິວະ) ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ພວກເຮົາທັງປວງຈຶ່ງມີທີ່ພຶ່ງ ແລະປອດໄພແທ້.

Verse 25

सर्वोपरि निजं मत्वा विहरन्मोहमाश्रितः । तत्फलं प्राप्तवानस्मि शापं प्राप्तस्सवामकः

“ຂ້ອຍເຫັນຕົນເອງວ່າສູງສຸດເໜືອທຸກຜູ້ ແລ້ວພາຕົນໄປພະເນຈອນ ອາໄສມົວໝອງ. ບັດນີ້ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຜົນຂອງມັນ—ພ້ອມກັບວາມະກະ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄຳສາບແຊ່ງ” ເຂົາກ່າວ.

Verse 26

पार्षदप्रवरो यो मे सुदामा नाम गोपकः । स राधाशापतः स्वामिन्दानवीं योनिमाश्रितः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ຕິດຕາມຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດຂອງຂ້າ ຊື່ ສຸດາມາ ຜູ້ເລີ້ຍງງົວ—ເນື່ອງຈາກຄໍາສາບຂອງ ຣາທາ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ຄັນອະສູຣ ເກີດໃນພວກດານະວະ.

Verse 27

अस्मानुद्धर दुर्ग्गेश प्रसीद परमेश्वर । शापोद्धारं कुरुष्वाद्य पाहि नश्शरणागतान्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງ ດຸຣຄາ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ, ຂໍໃຫ້ເມດຕາ. ຂໍໃຫ້ຖອນຄໍາສາບໃນມື້ນີ້ ແລະປົກປ້ອງພວກເຮົາຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 28

इत्युक्त्वा विररामैव श्रीकृष्णो राधया सह । प्रसन्नोऽभूच्छिवस्तत्र शरणागतवत्सलः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະກຣິດສະນາ ພ້ອມດ້ວຍ ຣາທາ ກໍຢຸດນິ່ງສງົບ. ໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະສິວະ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາເສມອ—ກໍຊົມຊື່ນພໍໃຈ.

Verse 29

श्रीशिव उवाच । हे कृष्ण गोपिकानाथ भयं त्यज सुखी भव । मयानुगृह्णता तात सर्वमाचरितं त्विदम्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ກຣິດສະນາ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໂກປີ, ຈົ່ງລະຄວາມຢ້ານ ແລະຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ. ລູກເອີຍ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ທຸກຢ່າງນີ້ໄດ້ດໍາເນີນຖືກທາງ ແລະສໍາເລັດໂດຍເຈົ້າ.”

Verse 30

संभविष्यति ते भद्रं गच्छ स्वस्थानमुत्तमम् । स्थातव्यं स्वाधिकारे च सावधानतया सदा

ຄວາມມົງຄຸນຈະເກີດແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ. ບັດນີ້ຈົ່ງໄປສູ່ຖິ່ນພໍານັກອັນປະເສີດຂອງເຈົ້າ ແລະຈົ່ງຢູ່ໃນໜ້າທີ່ອັນຄວນຂອງຕົນເສມອ ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ.

Verse 31

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे शंखचूडवधे शिवोपदेशो नामैकत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຊື່ວ່າ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກທີຫ້າ ຢຸດທະຂັນດະ, ໃນເລື່ອງການປະຫານສັງຂະຈູດ, ບົດທີສາມສິບເອັດ ຊື່ວ່າ «ຄໍາສອນຂອງພຣະຊິວະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 32

वाराहप्रवरे कल्पे तरुण्या राधया सह । शापप्रभावं भुक्त्वा वै पुनरायास्यति स्वकम्

ໃນວາຣາຫະກັລປະອັນປະເສີດ ພ້ອມກັບນາງສາວນ້ອຍ ຣາທາ, ພຣະອົງຈະຮັບຜົນແຫ່ງຄໍາສາບແຊ່ງແທ້ໆ. ເມື່ອໄດ້ປະສົບອໍານາດຂອງມັນແລ້ວ ພຣະອົງຈະກັບຄືນສູ່ສະພາບແລະຖິ່ນພໍານັກອັນເປັນຂອງຕົນ.

Verse 33

सुदामा पार्षदो यो हि तव कृष्ण प्रियप्रियः । दानवीं योनिमाश्रित्येदानीं क्लिश्नाति वै जगत्

ສຸດາມາ ຜູ້ເຄີຍເປັນບໍລິວານຂອງເຈົ້າ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ເຈົ້າຮັກຍິ່ງ ໂອ ກຣິດສະນະ; ບັດນີ້ໄດ້ເກີດໃນຄອບຄົວດານະວະ ແລະກໍາລັງທໍາໃຫ້ໂລກເດືອດຮ້ອນແທ້ໆ.

Verse 34

शापप्रभावाद्राधाया देवशत्रुश्च दानवः । शङ्खचूडाभिधस्सोऽति दैत्यपक्षी सुरदुहः

ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງຄໍາສາບຂອງຣາທາ ໄດ້ປາກົດດານະວະຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງເທວະ. ລາວມີນາມວ່າ ສັງຄະຈູດະ ຜູ້ເຂົ້າຝ່າຍໄດຕະຍະ ແລະນໍາຄວາມທຸກໃຫ້ແກ່ເທວະ.

Verse 35

तेन निस्सारिता देवास्सेन्द्रा नित्यं प्रपीडिताः । हृताधिकारा विकृतास्सर्वे याता दिशो दश

ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ບັນດາເທວະພ້ອມອິນທຣາ ຖືກຂັບໄລ່ ແລະຖືກກົດຂີ່ຮັງແກຢູ່ເປັນນິດ. ຖືກຍຶດອໍານາດອັນຊອບທໍາ ແລະຕົກໃນຄວາມທຸກ ທຸກອົງພາກັນຫນີໄປທົ່ວສິບທິດ.

Verse 36

ब्रह्माच्युतौ तदर्थे ही हागतौ शरणं मम । तेषां क्लेशविनिर्मोक्षं करिष्ये नात्र संशयः

«ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ອະຈຸຕະ (ວິສນຸ) ໄດ້ມາຫາເຮົາເພາະເຫດນັ້ນແທ້ ໂດຍຂໍພຶ່ງພາເຮົາ. ເຮົາຈະປົດປ່ອຍເຂົາເຈົ້າຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»

Verse 37

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा शंकरः कृष्णं पुनः प्रोवाच सादरम् । हरिं विधिं समाभाष्य वचनं क्लेशनाशनम्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະສັງກະຣາ ໄດ້ເວົ້າກັບພຣະກຣິສນະອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ແລະເມື່ອໄດ້ສົນທະນາກັບ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາທີ່ທໍາລາຍຄວາມທຸກທໍລະມານ.

Verse 38

शिव उवाच । हे हरे हे विधे प्रीत्या ममेदं वचनं शृणु । गच्छतं त्वरितं तातौ देवानंदाय निर्भयम्

ພຣະຊິວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ), ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາດ້ວຍຄວາມຮັກ. ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ, ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ—ເພື່ອຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມສຸກຂອງເທວະ»

Verse 39

कैलासवासिनं रुद्रं मद्रूपं पूर्णमुत्तमम् । देवकार्यार्थमुद्भूतं पृथगाकृतिधारिणम्

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນ ຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ພໍານັກຢູ່ເຂົາໄກລາສາ—ເປັນທາດທຽບດັ່ງເຮົາເອງ ສົມບູນ ສູງສຸດ ແລະຫາຜູ້ໃດເທົ່າບໍ່. ພຣະອົງໄດ້ປາກົດເພື່ອກິດຂອງເທວະ ໂດຍຮັບຮູບຮ່າງແຍກຕ່າງ ແລະເຫັນໄດ້ຊັດ.

Verse 40

एतदर्थे हि मद्रूपः परिपूर्णतमः प्रभुः । कैलासे भक्तवशतस्संतिष्ठति गिरौ हरे

ແທ້ຈິງແລ້ວ ເພາະເຫດນີ້ເອງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ—ຜູ້ສົມບູນພ້ອມຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີຮູບດັ່ງຂ້າພະເຈົ້າ—ປະທັບຢູ່ເທິງພູໄກລາສ, ໂອ ຮຣິ, ໂດຍຖືກຄວາມພັກດີຊັກນໍາ ແລະຢູ່ໃນອໍານາດແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງຜູ້ພັກດີທັງຫຼາຍ।

Verse 41

मत्तस्त्वत्तो न भेदोऽस्ति युवयोस्सेव्य एव सः । चराचराणां सर्वेषां सुरादीनां च सर्वदा

ລະຫວ່າງຂ້າພະເຈົ້າກັບເຈົ້າ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ. ພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ຄວນໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງສອງບູຊາຮັບໃຊ້ເປັນນິດ—ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບໍລິການຂອງສັດທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະຂອງເທວະດາທັງຫຼາຍຕະຫຼອດການ।

Verse 42

आवयोभेदकर्ता यस्स नरो नरकं व्रजेत् । इहापि प्राप्नुयात्कृष्टं पुत्रपौत्रविवर्जितः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມແບ່ງແຍກລະຫວ່າງພວກເຮົາ ຈະໄປສູ່ນະລົກ; ແລະໃນຊີວິດນີ້ເອງກໍຈະປະສົບຄວາມທຸກທໍລະມານ ໂດຍປາດສະຈາກລູກແລະຫຼານ।

Verse 43

इत्युक्तवंतं दुर्गेशं प्रणम्य च मुहुर्मुहुः । राधया सहितः कृष्णः स्वस्थानं सगणो ययौ

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ ດຸຣເກສ (Durgēśa) ແລ້ວ, ພຣະກຣິດສະນະ ພ້ອມດ້ວຍ ຣາທາ ໄດ້ກົ້ມກາບຊໍ້າໆ ແລ້ວເດີນທາງກັບໄປຍັງພຣະສະຖານຂອງພຣະອົງ ພ້ອມບໍລິວານ।

Verse 44

हरिर्ब्रह्मा च तौ व्यास सानन्दौ गतसाध्वसौ । मुहुर्मुहुः प्रणम्येशं वैकुंठं ययतुर्द्रुतम्

ໂອ ວຽາສ, ຮະຣິ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ທັງສອງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານ, ໄດ້ກົ້ມກາບພຣະອີສະ (Īśa) ພຣະສິວະ ຊໍ້າໆ; ແລ້ວຮີບໄປຍັງ ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 45

तत्रागत्याखिलं वृत्तं देवेभ्यो विनिवेद्य तौ । तानादाय ब्रह्मविष्णू कैलासं ययतुर्गिरिम्

ເມື່ອມາຮອດທີ່ນັ້ນ ທັງສອງ (ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ທູນລາຍງານແກ່ເທວະທັງປວງເຖິງເຫດການທັງໝົດ. ແລ້ວພາເທວະເຫຼົ່ານັ້ນໄປ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ໄປສູ່ພູເຂົາໄກລາສາ।

Verse 46

तत्र दृष्ट्वा महेशानं पार्वतीवल्लभं प्रभुम् । दीनरक्षात्तदेहं च सगुणं देवनायकम्

ທີ່ນັ້ນ ເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສານ—ອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະປາຣະວະຕີ—ແລະຍັງເຫັນຮູບກາຍນັ້ນທີ່ພຣະອົງຮັບໄວ້ເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ທຸກຍາກ: ພຣະອົງແບບສະຄຸນ ແລະເປັນນາຍແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 47

तुष्टुवुः पूर्ववत्सर्वे भक्त्या गद्गदया गिरा । करौ बद्ध्वा नतस्कंधा विनयेन समन्विताः

ເຊັ່ນເກົ່າ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພັກດີ ສຽງສັ່ນຄ້າງດ້ວຍອາລົມ. ພັບມືນົບນ້ອມ ກົ້ມບ່າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະມາລະຍາດອັນດີ।

Verse 48

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव गिरिजानाथ शंकर । वयं त्वां शरणापन्ना रक्ष देवान्भयाकुलान्

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວະ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ພຣະນາຖແຫ່ງກິຣິຊາ, ໂອ ຊັງກະຣະ—ພວກເຮົາຜູ້ຖືກຄວາມຢ້ານຄອບງຳ ໄດ້ມາພຶ່ງພາພຣະອົງ. ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ເທວະທັງປວງ»។

Verse 49

शंखचूडदानवेन्द्रं जहि देवनिषूदनम् । तेन विक्लाविता देवाः संग्रामे च पराजिताः

«ຂໍໃຫ້ທ່ານປາບ ສັງຂະຈູດ ຈອມແຫ່ງດານະວະ, ໂອ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູຂອງເທວະ. ເພາະເຂົາ ເທວະທັງຫຼາຍຖືກສັ່ນສະເທືອນ ແລະໃນສົງຄາມກໍພ່າຍແພ້»।

Verse 50

हृताधिकाराः कुतले विचरंति यथा नराः । देवलोको हि दुर्दृश्यस्तेषामासीच्च तद्भयात्

ເມື່ອຖືກຍຶດສິດອໍານາດເກົ່າໄປ ພວກເຂົາກໍພາກັນພະເລີນໄປມາໃນແຜ່ນດິນ ເຫມືອນຄົນທົ່ວໄປ; ແລະໂລກເທວະດາກໍຍາກຈະເຫັນສໍາລັບພວກເຂົາ ເພາະຖືກປິດບັງໄວ້ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ໄພນັ້ນ।

Verse 51

दीनोद्धर कृपासिन्धो देवानुद्धर संकटात् । शक्रं भयान्महेशानहत्वा तं दानवाधिपम्

ໂອ ມະເຫສານະ ຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ແລະຜູ້ຍົກຂຶ້ນຜູ້ທຸກຍາກ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊ່ວຍກູ້ເທວະດາທັງປວງຈາກໄພນີ້. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຂ້າຈອມນາຍແຫ່ງດານະວະນັ້ນ ເພື່ອປົດປ່ອຍສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຈາກຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 52

इति श्रुत्वा वचश्शंभुर्देवानां भक्तवत्सलः । उवाच विहसन् वाण्या मेघनादगभीरया

ເມື່ອຊຳບູ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ບູຊາໃນຫມູ່ເທວະດາ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະອົງກໍກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ໃນສຽງທີ່ເລິກແລະກັງວານ ດັ່ງສຽງຄໍາຮ້ອງຂອງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 53

श्रीशंकर उवाच । हे हरे हे विधे देवाः स्वस्थानं गच्छत धुवम् । शंखचूडं वधिष्यामि सगणं नात्र संशयः

ພຣະສີສັງກະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ວິເທ (ຜູ້ສ້າງ), ໂອ ເທວະດາທັງປວງ—ຈົ່ງກັບໄປສູ່ຖິ່ນພໍ່ມານຂອງພວກເຈົ້າໂດຍໄວ. ຂ້າຈະຂ້າ ສັງຄະຈູດະ ພ້ອມຫມູ່ພວກຂອງມັນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ»។

Verse 54

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य महेशस्य वचः पीयूषसंनिभम् । ते सर्वे प्रमुदा ह्यासन्नष्टं मत्वा च दानवम्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ທີ່ຫວານດັ່ງອະມຣິຕ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍປິຕິຍິນດີ ເຊື່ອວ່າດານະວະ (ອະສຸຣ) ຖືກທຳລາຍແລ້ວ।

Verse 55

हरिर्जगाम वैकुंठं सत्यलोके विधिस्तदा । प्रणिपत्य महेशं च सुराद्याः स्वपदं ययुः

ຮະຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ໄປສູ່ ໄວກຸນຖະ; ແລ້ວ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍກັບໄປສູ່ ສັດຕະຍະໂລກ. ເມື່ອໄດ້ກົ້ມກາບມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ ກໍກັບໄປສູ່ຖິ່ນພໍ່ມີຂອງຕົນເອງ.