शिवलोकप्रवेशः (Entry into Śivaloka through successive gateways)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । गत्वा तदैव स विधिस्तदा व्यास रमेश्वरः । शिवलोकं महादिव्यं निराधारमभौतिकम्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ແລ້ວໃນທັນທີ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຈັດລະບຽບສັບພະສິ່ງ ໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ໂອ ວະຍາສະ ໄປຍັງໂລກຂອງພຣະສິວະອັນສູງສຸດແລະດິວະຍິ່ງ ທີ່ບໍ່ອາໄສຖານຮອງທາງວັດຖຸ ແລະເກີນພົ້ນຈາກສານຮ່າງກາຍ.

Verse 2

साह्लादोभ्यन्तरं विष्णुर्जगाम मुदिताननः । नानारत्नपरिक्षिप्तं विलसंतं महोज्ज्वलम्

ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະວິສນຸໄດ້ເດີນໄປ ໃບໜ້າສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ເຂົ້າສູ່ຫ້ອງພາຍໃນອັນວິຈິດງາມ ສ່ອງປະກາຍສຸດສວ່າງ ແລະປະດັບລ້ອມດ້ວຍຮັດຕະນະນານາຊະນິດ।

Verse 3

संप्राप्य प्रथमद्वारं विचित्रं गणसेवितम् । शोभितं परया लक्ष्म्या महोच्चमतिसुन्दरम्

ເມື່ອມາຮອດປະຕູດ່ານທຳອິດ ອັນວິຈິດພິສດ ແລະມີພວກຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະສິວະຄອຍຮັບໃຊ້ ພຣະອົງເຫັນວ່າມັນຖືກປະດັບດ້ວຍສະຫງ່າງາມອັນສູງສຸດ ສູງສົ່ງເຫຼືອຄະນາ ແລະງາມຍິ່ງນັກ।

Verse 4

ददर्श द्वारपालांश्च रत्नसिंहासनस्थितान् । शोभिताञ्श्वेतवस्त्रैश्च रत्नभूषणभूषितान्

ພຣະອົງເຫັນພວກຍາມປະຕູນັ້ນ ນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງປະດັບຮັດຕະນະ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຂາວ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນຮັດຕະນະມີຄ່າ।

Verse 5

पञ्चवक्त्रत्रिनयनान्गौरसुन्दरविग्रहान् । त्रिशूलादिधरान्वीरान्भस्मरुद्राक्षशोभितान्

ພຣະອົງເຫັນວີລະບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຫ້າໃບໜ້າ ແລະສາມດວງຕາ ຮູບກາຍສະຫວ່າງງາມ—ຖືຕຣິສູນ ແລະອາວຸດອື່ນໆ ພ້ອມທັງສົດສະຫງ່າດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (bhasma) ແລະລູກປັດຣຸດຣາກຊະ (rudrākṣa)។

Verse 6

सब्रह्मापि रमेशश्च तान् प्रणम्य विनम्रकः । कथयामास वृत्तान्तं प्रभुसंदर्शनार्थकम्

ຕໍ່ມາ ຣາເມຊະ ພ້ອມດ້ວຍ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະເລົ່າເລື່ອງລາວ ທີ່ນໍາໄປສູ່ການໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍອັນປະເສີດ।

Verse 7

तदाज्ञां च ददुस्तस्मै प्रविवेश तदाज्ञया । परं द्वारं महारम्यं विचित्रं परम प्रभम्

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ລາວ; ແລະຕາມພຣະບັນຊານັ້ນ ລາວເຂົ້າຜ່ານປະຕູສູງສຸດ—ງາມຢ່າງຫຼາຍ ພິສົດອັດສະຈັນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນສູງສຸດ।

Verse 8

प्रभूपकंठगत्यर्थं वृत्तांतं संन्यवेदयत् । तद्द्वारपाय चाज्ञप्तस्तेनान्यं प्रविवेश ह

ເພື່ອໄດ້ເຂົ້າເຝົ້າພຣະເຈົ້າ ລາວໄດ້ກາບທູນເລື່ອງລາວທັງໝົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກຜູ້ພິທັກປະຕູ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າທາງອື່ນທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 9

एवं पंचदशद्वारान्प्रविश्य कमलोद्भवः । महाद्वारं गतस्तत्र नन्दिनं प्रददर्श ह

ດັ່ງນັ້ນ ກະມະໂລດພະວະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຂົ້າຜ່ານປະຕູທັງສິບຫ້າ ແລ້ວໄປຮອດປະຕູໃຫຍ່. ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນນັນດິນຢືນເປັນຜູ້ພິທັກພຣະສະຖານຂອງພຣະສິວະ.

Verse 10

सम्यङ्नत्वा च तं स्तुत्वा पूर्ववत्तेन नन्दिना । आज्ञप्तश्च शनैर्विष्णुर्विवेशाभ्यंतरं मुदा

ເມື່ອກາບນົບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະສັນລະເສີນທ່ານແລ້ວ ພຣະວິສະນຸ—ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກນັນດິນເຊັ່ນເກົ່າ—ຈຶ່ງເຂົ້າໄປພາຍໃນຢ່າງຊ້າໆ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 11

ददर्श गत्वा तत्रोच्चैस्सभां शंभोस्समुत्प्रभाम् । तां पार्षदैः परिवृतां लसद्देहैस्सुभूषिताम्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນສະພາຫ້ອງປະຊຸມອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະສຳພູ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະພາອັນຮຸ່ງໂຮງ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍບໍລິວານຂອງພຣະສິວະ ແລະປະດັບງາມດ້ວຍຮ່າງກາຍທີ່ເປັນປະກາຍຂອງພວກເຂົາ.

Verse 12

महेश्वरस्य रूपैश्च दिग्भुजैश्शुभकांतिभिः । पञ्चवक्त्रैस्त्रिनयनैश्शितिकंठमहोज्ज्वलैः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນຮູບພຣະມະເຫສະວະຣະ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣີມົງຄຸນ ແຂນແຜ່ໄປທຸກທິດ ມີຫ້າໜ້າ ແລະສາມຕາ ສະຫວ່າງໄສເປັນພຣະນີລະກັນຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 13

सद्रत्नयुक्तरुद्राक्षभस्माभरणभूषितैः । नवेन्दुमंडलाकारां चतुरस्रां मनोहराम्

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີມົງຄຸນ ດ້ວຍລູກປັດຣຸດຣາກະສະ ດ້ວຍພະສະມະ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ແລະເຄື່ອງປະດັບ ງາມຊື່ນໃຈ ມີຮູບດັ່ງວົງເດືອນໃໝ່ ແລະເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມອັນພິສຸດງາມ।

Verse 14

मणीन्द्रहारनिर्माणहीरसारसुशोभिताम् । अमूल्यरत्नरचितां पद्मपत्रैश्च शोभिताम्

ມັນງາມສະຫວ່າງດ້ວຍສານະສຳຄັນອັນປະເສີດຂອງເພັດ ທີ່ປະກອບເປັນສາຍຄໍສົມຄວນແກ່ຈອມແຫ່ງແກ້ວມະນີ; ຖືກສ້າງດ້ວຍອັນມະນີລ້ຳຄ່າຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະປະດັບເພີ່ມດ້ວຍລາຍກີບໃບດອກບົວ।

Verse 15

माणिक्यजालमालाभिर्नानाचित्रविचित्रिताम् । पद्मरागेन्द्ररचितामद्भुतां शंकरेच्छया

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍພວງມາລາທັບທິມ (ມານິກຍະ) ແລະປະດັບດ້ວຍລາຍລະອຽດອັນອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ; ເປັນຜົນງານອັນນ່າພິສົດ ທີ່ຈອມແຫ່ງແກ້ວປັດມະຣາກະສ້າງຂຶ້ນ ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະສັງກະຣະເອງ।

Verse 16

सोपानशतकैर्युक्तां स्यमंतकविनिर्मितैः । स्वर्णसूत्रग्रन्थियुक्तैश्चारुचन्दनपल्लवैः

ມັນມີຂັ້ນບັນໄດຫຼາຍຮ້ອຍຂັ້ນ ທີ່ສະຍະມັນຕະກະສ້າງຂຶ້ນ ແລະປະດັບດ້ວຍກິ່ງໃບຈັນທະນາອັນງາມ ຜູກເປັນປົກກະຕິດ້ວຍເສັ້ນດ້າຍຄຳ।

Verse 17

इन्द्रनीलमणिस्तंभैर्वेष्टितां सुमनोहराम् । सुसंस्कृतां च सर्वत्र वासितां गंधवायुना

ສະຖານນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍເສົາມະນີອິນທຣະນີລ (ໄພລິນ) ງາມຈັບໃຈຢ່າງຍິ່ງ—ປະດັບປະດາດີທົ່ວທຸກສ່ວນ ແລະຫອມຟຸ້ງທົ່ວດ້ວຍລົມຫອມ.

Verse 18

सहस्रयोजनायामां सुपूर्णां बहुकिंकरैः । ददर्श शंकरं सांबं तत्र विष्णुस्सुरेश्वरः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະດາ ໄດ້ເຫັນພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນມງຄົລ ພ້ອມດ້ວຍອຳບາ (ອຸມາ) ໃນດິນແດນກວ້າງຍາວໜຶ່ງພັນໂຍຊະນາ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍບໍລິວານຫຼາຍ.

Verse 19

वसंतं मध्यदेशे च यथेन्दुतारकावृतम् । अमूल्यरत्ननिर्माणचित्रसिंहासनस्थितम्

ໃນກາງດິນແດນ ປາກົດມີປະກາຍສະຫວ່າງດັ່ງລະດູວະສັນ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍດວງຈັນແລະດາວ; ແລະປະທັບຢູ່ເທິງບັນລັງອັນວິຈິດ ສ້າງດ້ວຍອັນມະນີລ້ຳຄ່າຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະຝີມືອັນປະນີດ.

Verse 20

किरीटिनं कुंडलिनं रत्नमालाविभूषितम् । भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं बिभ्रतं केलिपंकजम्

ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍມົງກຸດ ແລະຕຸ້ມຫູ ງາມດ້ວຍພວງມະນີ; ພຣະວະຍະວະທັງປວງຖືກປະພອຍດ້ວຍບັສມະ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ແລະຊົງຖືດອກບົວ ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງລີລາອັນອ່ອນຊ້ອຍ.

Verse 21

पुरतो गीतनृत्यश्च पश्यंतं सस्मितं मुदा

ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງມີການຂັບຮ້ອງແລະຟ້ອນລຳ; ພຣະອົງຊົງຊົມເບິ່ງ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 22

शांतं प्रसन्नमनसमुमाकांतं महोल्लसम् । देव्या प्रदत्त ताम्बूलं भुक्तवंतं सुवासितम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະສິວະ—ຜູ້ສະງົບສຸກ ຈິດໃສສະອາດ ເປັນທີ່ຮັກຂອງອຸມາ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ—ຜູ້ຮັບແລະຄ້ຽວຕຳບູລາ (ໃບພູ) ທີ່ເທວີຖວາຍ ມີກິ່ນຫອມ.

Verse 23

गणैश्च परया भक्त्या सेवितं श्वेतचामरैः । स्तूयमानं च सिद्धैश्च भक्तिनम्रात्मकंधरैः

ພຣະອົງຖືກປະຄອງຮັບໃຊ້ໂດຍພວກຄະນະດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ, ຖືກພັດດ້ວຍຈາມະຣາສີຂາວ, ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍພວກສິດທະ—ຜູ້ມີອາການທັງປວງອ່ອນນ້ອມເພາະພັກດີ.

Verse 24

गुणातीतं परेशानं त्रिदेवजनकं विभुम् । निर्विकल्पं निराकारं साकारं स्वेच्छया शिवम्

ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາພຣະສິວະ—ອົງສູງສຸດຜູ້ຢູ່ເຫນືອສາມຄຸນ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມເຫນືອທຸກສິ່ງ, ແຫຼ່ງກຳເນີດອັນແຜ່ຊາຍຂອງເທວະສາມອົງ; ຜູ້ພົ້ນຈາກການແບ່ງແຍກແຫ່ງຄວາມຄິດ ແລະໄຮ້ຮູບໃນສະພາບສູງສຸດ, ແຕ່ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ ຈຶ່ງປາກົດເປັນຮູບເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 25

अमायमजमाद्यञ्च मायाधीशं परात्परम् । प्रकृतेः पुरुषस्यापि परमं स्वप्रभुं सदा

ພຣະອົງພົ້ນຈາກຄວາມຫຼົງ, ບໍ່ເກີດ ແລະບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ; ເປັນຈອມແຫ່ງມາຍາ, ສູງກວ່າສູງສຸດ. ເປັນພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຕົນອັນສູງສຸດຕະຫຼອດການ, ຢູ່ເຫນືອທັງປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດ) ແລະປຸຣຸສະ (ຈິດຮູ້ສ່ວນບຸກຄົນ).

Verse 26

एवं विशिष्टं तं दृष्ट्वा परिपूर्णतमं समम् । विष्णुर्ब्रह्मा तुष्टुवतुः प्रणम्य सुकृतांजली

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງດັ່ງນັ້ນ—ຜູ້ວິເສດຢ່າງຍິ່ງ, ສົມບູນພ້ອມທີ່ສຸດ, ແລະເທົ່າທຽມຄົງທີ່ຕະຫຼອດ—ພຣະວິສນຸ ແລະພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກົ້ມກາບ, ປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ, ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 27

विष्णुविधी ऊचतुः । देवदेव महादेव परब्रह्माखिलेश्वर । त्रिगुणातीत निर्व्यग्र त्रिदेवजनक प्रभो

ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ ມະຫາເທວ—ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ແລະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ! ຜູ້ເກີນພົ້ນສາມຄຸນ ແລະ ສະຫງົບບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ຜູ້ເປັນບິດາແຫ່ງເທວະສາມ, ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່!»

Verse 28

वयं ते शरणापन्ना रक्षस्मान्दुखितान्विभो । शंखचूडार्दितान्क्लिष्टान्सन्नाथान्परमेश्वर

«ພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າມາພຶ່ງພາພຣະອົງແລ້ວ. ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາ, ໂອ ພຣະຜູ້ສະຫວ່າງຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ເພາະພວກເຮົາຖືກທຸກໂສກ—ຖືກຊັງຄະຈູດາກົດຂີ່ ແລະ ທໍລະມານ. ໂອ ປະຣະເມສະວະຣະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ທີ່ພຶ່ງອັນແທ້ຂອງພວກເຮົາ»

Verse 29

अयं योऽधिष्ठितो लोको गोलोक इति स स्मृतः । अधिष्ठाता तस्य विभुः कृष्णोऽयं त्वदधिष्ठितः

«ໂລກນີ້ທີ່ຖືກອະທິສະຖິດຄຸ້ມຄອງ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ໂກໂລກ’. ຜູ້ປົກຄອງຂອງມັນແມ່ນ ກຣິສນະ ຜູ້ສະຫວ່າງຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ແຕ່ແມ່ນແມ່ນພຣະອົງນັ້ນເອງກໍຢູ່ໃຕ້ການປົກຄອງຂອງພຣະອົງ (ໂອ ພຣະສິວະ) ເພາະຖືກພຣະອົງສະຖາປະນາ»

Verse 30

इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडवधे देवदेवस्तुतिर्नाम त्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ»—ໃນພາກທີສອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກຍ່ອຍທີຫ້າ ຢຸດທະຂັນດະ—ໃນເລື່ອງການປະຫານ ຊັງຄະຈູດາ, ບົດທີສາມສິບ ຊື່ «ເທວະເທວະສະຕຸຕິ» ຄື ບົດສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 31

तेन निस्सारिताः शंभो पीड्यमानाः समंततः । हृताधिकारस्त्रिदशा विचरंति महीतले

ໂອ ພຣະສຳພູ, ເທວະສາມສິບພຣະອົງຖືກລາວຂັບໄລ່ ແລະຖືກບີບຄັ້ນຈາກທຸກດ້ານ; ຖືກຍຶດອຳນາດເທວະໄປແລ້ວ ພວກເຂົາພາກັນພະເນຈອນຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນ.

Verse 32

त्वां विना न स वध्यश्च सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् । तं घातय महेशान लोकानां सुखमावह

ຖ້າບໍ່ມີພຣະອົງ ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອາດຖືກສັງຫານໂດຍຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນທັງສາມໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຟັນລົງເຂົາ ແລະນຳຄວາມສຸກສະບາຍມາໃຫ້ແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ.

Verse 33

त्वमेव निर्गुणस्सत्योऽनंतोऽनंतपराक्रमः । सगुणश्च सन्निवेशः प्रकृतेः पुरुषात्परः

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຄວາມຈິງອັນປາສະຈາກຄຸນລັກສະນະ—ແທ້ຈິງ ອະນັນຕະ ແລະມີພະລັງອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ. ແຕ່ພຣະອົງກໍປາກົດເປັນຜູ້ມີຄຸນ ແລະມີຮູບຮ່າງ; ພຣະອົງຢູ່ເຫນືອທັງ ປຣະກຣິຕິ (ທໍາມະຊາດ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ຈິດຮູ້ສຶກປະຈໍາຕົວ) ຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 34

रजसा सृष्टिसमये त्वं ब्रह्मा सृष्टिकृत्प्रभो । सत्त्वेन पालने विष्णुस्त्रिभुवावन कारकः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ໃນຍາມສ້າງສັນ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຣະຈັສ ພຣະອົງເປັນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ກໍ່ກຳເນີດໂລກ. ແລະໃນການປົກປັກຮັກສາ ໂດຍສັດຕະວະ ພຣະອົງເປັນພຣະວິສະນຸ ຜູ້ອະນຸລັກສາສາມໂລກ.

Verse 35

तमसा प्रलये रुद्रो जगत्संहारकारकः । निस्त्रैगुण्ये शिवाख्यातस्तुर्य्यो ज्योतिः स्वरूपकः

ໃນຍາມພຣະລະຍະ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕະມັສ ຣຸດຣະເປັນຜູ້ຖອນຄືນແລະລະລາຍຈັກກະວານ. ແຕ່ໃນສະພາວະທີ່ຢູ່ເຫນືອກຸນທັງສາມ ພຣະອົງຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ຊິວະ»—ຕຸຣີຍະ (ທີ່ສີ່) ຜູ້ມີສະພາບເປັນແສງບໍລິສຸດ (ຈະໂຍຕິສ).

Verse 36

त्वं दीक्षया च गोलोके त्वं गवां परिपालकः । त्वद्गोशालामध्यगश्च कृष्णः क्रीडत्यहर्निशम्

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງດີກສາ (ພິທີອຸປະນະຍະ) ຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າຄວນຄູ່ແກ່ການຢູ່ໃນ ໂກໂລກະ; ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ພິທັກຮັກສາຝູງງົວ. ແລະພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ຢູ່ກາງຄອກງົວຂອງເຈົ້າ ກໍຫຼິ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 37

त्वं सर्वकारणं स्वामी विधि विष्ण्वीश्वरः परम् । निर्विकारी सदा साक्षी परमात्मा परेश्वरः

ພຣະອົງແມ່ນເຈົ້ານາຍ ແລະເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ ເປັນຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດເຫນືອພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສນຸ. ພຣະອົງບໍ່ແປປ່ຽນ ເປັນພະຍານນິລັນດອນ ເປັນພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ແລະພຣະເຈົ້າເຫນືອທຸກສິ່ງ.

Verse 38

दीनानाथसहायी च दीनानां प्रतिपालकः । दीनबंधुस्त्रिलोकेशश्शरणागतवत्सलः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອ່ອນແອ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ທຸກຍາກ ເປັນມິດແທ້ຂອງຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ. ພຣະອົງເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ແລະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 39

अस्मानुद्धर गौरीश प्रसीद परमेश्वरः । त्वदधीना वयं नाथ यदिच्छसि तथा कुरु

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວີເກົາຣີ (Gaurīśa) ຂໍພຣະອົງເມດຕາ, ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຂໍຍົກພວກເຮົາຂຶ້ນ ແລະຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ. ໂອ ພຣະນາຖ, ພວກເຮົາພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ; ພຣະອົງປາດຖະນາແນວໃດ ຂໍໃຫ້ເປັນແນວນັ້ນ.

Verse 40

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा तौ सुरौ व्यास हरिर्ब्रह्मा च वै तदा । विरेमतुः शिवं नत्वा करौ बद्ध्वा विनीतकौ

ສນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ວະຍາສະ, ເທວະສອງອົງ—ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະ ພຣະພຣະຫມາ—ກໍຢຸດລົງ. ພວກເຂົານ້ອມກາຍກົ້ມກາບພຣະສິວະ ແລະຢືນດ້ວຍມືພັບປະນົມ ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະມີວິໄນ.