शङ्खचूडवधकथनम् / The Account of Śaṅkhacūḍa’s Slaying

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथान्यच्छंभुचरितं प्रेमतः शृणु वै मुने । यस्य श्रवणमात्रेण शिवभक्तिर्दृढा भवेत्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຮັກແລະພັກຕິ ເລື່ອງອັນສັກສິດອື່ນໜຶ່ງຂອງ ສັມພູ (ພຣະສິວະ). ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນ ພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະກໍຈະໝັ້ນຄົງ.

Verse 2

शंखचूडाभिधो वीरो दानवो देवकंटकः । यथा शिवेन निहतो रणमूर्ध्नि त्रिशूलतः

ເລື່ອງວ່າ ວີຣະດານະວະ ນາມ ສັງຄະຈູດາ—ຜູ້ເປັນໜາມແຫຼມແລະຜູ້ທຳທຸກໃຫ້ເທວະ—ຖືກພຣະສິວະປະຫານ ຢູ່ກາງສົງຄາມ ດ້ວຍການຟາດຂອງຕຣິຊູລ.

Verse 3

तच्छंभुचरितं दिव्यं पवित्रं पापनाशनम् । शृणु व्यास सुसंप्रीत्या वच्मि सुस्नेहतस्तव

ໂອ ວະຍາສາ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງເຕັມໃຈ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຮັກແພງຕໍ່ເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າກິດຈະກຳອັນທິບຂອງ ສັມພູ, ຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະທຳລາຍບາບ.

Verse 4

मरीचेस्तनयो धातुः पुत्रो यः कश्यपो मुनिः । स धर्मिष्ठस्सृष्टिकर्त्ता विध्याज्ञप्तः प्रजापतिः

ບຸດຂອງ ມະຣີຈິ ແມ່ນ ທາຕາ; ແລະບຸດຂອງທ່ານນັ້ນ ແມ່ນ ມຸນີ ກັດຍະປະ. ກັດຍະປະຜູ້ທຳມະສູງສຸດນັ້ນ ໄດ້ເປັນຜູ້ສ້າງໃນການປະກົດສັບພະສິ່ງ, ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໂດຍພຣະບັນຊາຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ໃຫ້ເປັນ ປຣາຊາປະຕິ.

Verse 5

दक्षः प्रीत्या ददौ तस्मै निजकन्यास्त्रयोदश । तासां प्रसूतिः प्रसभं न कथ्या बहुविस्तृताः

ດັກສະ ມີໃຈຍິນດີ ຈຶ່ງໄດ້ມອບບຸດຣີຂອງຕົນ ຈຳນວນສິບສາມນາງ ໃຫ້ແກ່ລາວ. ບັນດາລູກຫຼານທີ່ເກີດຈາກນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ກວ້າງໃຫຍ່ເຫຼືອເກີນ ບໍ່ອາດເລົ່າໄດ້ໝົດ ເນື່ອງຈາກລະອຽດອັນຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 6

यत्र देवादिनिखिलं चराचरमभूज्जगत् । विस्तरात्तत्प्रवक्तुं च कः क्षमोऽस्ति त्रिलोकके

ໃນພຣະອົງ/ໃນທີ່ນັ້ນ ທົ່ວສາກົນ—ເລີ່ມແຕ່ເທວະດາ ຈົນເຖິງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ໃນສາມໂລກ ຜູ້ໃດຈະສາມາດພັນລະນາພຣະຕັດຕະວະນັ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້?

Verse 7

प्रस्तुतं शृणु वृत्तांतं शंभुलीलान्वितं च यत् । तदेव कथयाम्यद्य शृणु भक्तिप्र वर्द्धनम्

ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວທີ່ກໍາລັງນໍາສະເໜີນີ້—ເປັນຕອນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍລີລາທິບຂອງພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ). ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າເລື່ອງນັ້ນເອງ; ຈົ່ງຟັງ ເພື່ອເພີ່ມພູນພັກຕິ.

Verse 8

तासु कश्यपत्नीषु दनुस्त्वेका वरांगना । महारूपवती साध्वी पतिसौभाग्यवर्द्धिता

ໃນບັນດາພຣະຍາຂອງກັດຊະປະ ມີພຽງແຕ່ດະນຸເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນນາງຜູ້ສູງສົ່ງ—ມີຮູບງາມຍິ່ງ ມີຄຸນທຳບໍລິສຸດ ແລະເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນສິຣິມົງຄຸນແກ່ສາມີ.

Verse 9

आसंस्तस्या दनोः पुत्रा बहवो बलवत्तराः । तेषां नामानि नोच्यंते विस्तारभयतो मुने

ໂອ ມຸນີ, ດະນຸມີບຸດຫຼາຍຄົນ ແຂງແກ່ງຢ່າງຍິ່ງ. ຊື່ຂອງເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວໃນນີ້ ເພາະກົວການຂະຫຍາຍເລື່ອງເກີນໄປ.

Verse 10

तेष्वेको विप्रचित्तिस्तु महाबलपराक्रमः । तत्पुत्रो धार्मिको दंभो विष्णुभक्तो जितेन्द्रियः

ໃນພວກນັ້ນ ມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ວິປຣະຈິຕຕິ ມີກໍາລັງຫຼາຍ ແລະກ້າຫານກະຫານກອງ. ບຸດຂອງລາວຊື່ ດັມພະ ປະພຶດທາງທໍາ ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ ພຣະວິສນຸ ແລະຊະນະອິນທຣີຍທັງຫຼາຍ.

Verse 11

नासीत्तत्तनयो वीरस्ततश्चिंतापरोऽभवत् । शुक्राचार्यं गुरुं कृत्वा कृष्णमंत्रमवाप्य च

ເນື່ອງຈາກວິລະຊົນນັ້ນບໍ່ມີບຸດ ລາວຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍ “ຈິນຕາ” ຄວາມກັງວົນ. ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ຮັບ ສຸກຣາຈາຣຍະ ເປັນຄູອາຈານ ແລະໄດ້ຮັບມົນຕຣາຂອງ ກຣິສນະ ດ້ວຍ.

Verse 12

तपश्चकार परमं पुष्करे लक्षवर्षकम् । कृष्णमंत्रं जजापैव दृढं बद्धासनं चिरम्

ທີ່ ພຸສກະຣະ ລາວໄດ້ປະພຶດຕະປະສະອັນສູງສຸດ ເປັນເວລາໜຶ່ງແສນປີ. ນັ່ງໃນອາສນະໂຍຄະອັນໝັ້ນຄົງ ຜູກທ່າໄວ້ດົນນານ ແລະສະດຸດຈິດຈະປະມາດບໍ່ໄດ້ ຈຶ່ງສວດຈະປະມົນຕຣາ ກຣິສນະ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 13

तपः प्रकुर्वतस्तस्य मूर्ध्नो निस्सृत्य प्रज्व लत् । विससार च सर्वत्र तत्तेजो हि सुदुस्सहम्

ເມື່ອລາວກໍາລັງປະພຶດຕະປະສະຢ່າງແຮງກ້າ ມີລັດສະໝີໄຟລຸກໂພງພຸ່ງອອກຈາກກະຫຼົກສີສະ. ພະລັງແສງນັ້ນແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວທຸກທິດ ເພາະເປັນເຕໂຊອັນເຜົາຮ້ອນ ທົນຮັບໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 14

तेन तप्तास्सुरास्सर्वे मुनयो मनवस्तथा । सुनासीरं पुरस्कृत्य ब्रह्माणं शरणं ययुः

ດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານນັ້ນ ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ແລະ ມະນຸ ໄດ້ນໍາພາພຣະອິນທຣາໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາ (ພຣະບຣະຫມາ) ເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 15

प्रणम्य च विधातारं दातारं सर्वसंपदाम् । तुष्टुवुर्विकलाः प्रोचुः स्ववृत्तांतं विशेषतः

ເຂົາທັງຫຼາຍຜູ້ທຸກທ້ອນ ໄດ້ກາບນົບພຣະຜູ້ຈັດສັນ ຜູ້ປະທານຄວາມຮັ່ງມີທຸກປະການ. ແລ້ວພວກເຂົາສັນລະເສີນພຣະອົງ ແລະເລົ່າລາຍລະອຽດເຖິງເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ຕົນ.

Verse 16

तदाकर्ण्य विधातापि वैकुंठं तैर्ययौ सह । तदेव विज्ञापयितुं निखिलेन हि विष्णवे

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງ ກໍໄປພ້ອມພວກເຂົາສູ່ໄວກຸນຖະ ເພື່ອທູນລາຍງານເລື່ອງທັງໝົດຕາມຄວາມເປັນຈິງແດ່ພຣະວິສນຸ।

Verse 17

तत्र गत्वा त्रिलोकेशं विष्णुं रक्षाकरं परम् । प्रणम्य तुष्टुवुस्सर्वे करौ बद्ध्वा विनम्रकाः

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດເຂົ້າໄປຫາພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ແລະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສູງສຸດ। ພວກເຂົາກໍກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນ ພ້ອມປະນົມມືດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 18

देवा ऊचुः । देवदेव न जानीमो जातं किं कारणं त्विह । संतप्तास्स कला जातास्तेजसा केन तद्वद

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ, ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າທີ່ນີ້ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ ແລະເພາະເຫດໃດ. ພະລັງອັນທິບ ແລະສ່ວນແຫ່ງອຳນາດຖືກເຜົາໄໝ້—ໂດຍລັດສະມີຂອງໃຜ? ຂໍພຣະອົງໂປດບອກເຮົາ.”

Verse 19

तप्तात्मनां त्वमविता दीनबंधोऽनुजीविनाम् । रक्षरक्ष रमानाथ शरण्यश्शरणागतान्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຂອງຜູ້ທີ່ໃຈຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍທຸກຂ໌ ແລະເປັນຍາດຂອງຜູ້ອ່ອນແອທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ. ໂອ ພຣະນາຖແຫ່ງຣາມາ (ລັກສະມີ), ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງ—ປົກປ້ອງ ຜູ້ທີ່ມາຂໍພຶ່ງພາ; ເພາະພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງອັນແທ້ຂອງຜູ້ຍອມຈຳນົນ.

Verse 20

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा वचो विष्णुर्ब्रह्मादीनां दिवौकसाम् । उवाच विहसन्प्रेम्णा शरणागतवत्सलः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະດາສະຫວັນອື່ນໆ ແລ້ວ, ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ—ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມແຫ່ງຄວາມຮັກ.

Verse 21

विष्णुरुवाच । सुस्वस्था भवताव्यग्रा न भयं कुरुतामराः । नोपप्लवा भविष्यन्ते लयकालो न विद्यते

ພຣະວິສນຸ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍ ແລະຢ່າວຸ່ນວາຍ; ຈົ່ງໝັ້ນຄົງ ຢ່າກັງວົນ. ໂອ ເທວະດາທັງຫຼາຍ, ຢ່າເຮັດໃຈຢ້ານ. ບໍ່ມີໄພພິບັດຈະເກີດ; ນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາແຫ່ງການລະລາຍ (ປຣະລະຍະ)»

Verse 22

दानवो दंभनामा हि मद्भक्तः कुरुते तपः । पुत्रार्थी शमयिष्यामि तमहं वरदानतः

«ມີດານະວະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ດັມພະ ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ເຮົາ ແລະກໍາລັງບໍາເພັນຕະປະ. ລາວປາຖະໜາບຸດ; ເຮົາຈະໃຫ້ລາວສົມປາຖະໜາ ໂດຍປະທານພອນ»

Verse 23

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्तास्ते सुरास्सर्वे धैर्यमालंब्य वै मुने । ययुर्ब्रह्मादयस्सुस्थास्स्वस्वधामानि सर्वशः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ເທວະດາທັງປວງ—ໂອ ມຸນີ—ກໍໄດ້ຄືນສູ່ຄວາມສະຫງົບ ຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມກ້າຫານ; ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຜູ້ມີໃຈສະບາຍ ກໍໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງທີ່ພໍານັກຂອງຕົນແຕ່ລະແຫ່ງ.

Verse 24

अच्युतोऽपि वरं दातुं पुष्करं संजगाम ह । तपश्चरति यत्रासौ दंभनामा हि दानवः

ແມ່ນແຕ່ ອະຈຸຕະ (ພຣະວິສນຸ) ກໍໄດ້ໄປຍັງ ປຸສະກະຣະ ເພື່ອປະທານພອນ; ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ດານະວະຊື່ ດັມພະ ກໍາລັງບໍາເພັນຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ.

Verse 25

तत्र गत्वा वरं ब्रूहीत्युवाच परिसांत्वयन् । गिरा सूनृतया भक्तं जपंतं स्वमनुं हरिः

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ໄດ້ກ່າວປອບໃຈວ່າ: «ຈົ່ງຂໍພອນໜຶ່ງ». ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ ແລະສັດຈິງ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ມີພັກຕິ ຜູ້ກຳລັງສວດມັນຕຣາຂອງຕົນຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ.

Verse 26

तच्छ्रुत्वा वचनं विष्णोर्दृष्ट्वा तं च पुरः स्थितम् । प्रणनाम महाभक्त्या तुष्ट्वाव च पुनः पुनः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງວິສນຸ ແລະເຫັນພຣະອົງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ລາວກໍໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິອັນຍິ່ງ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງຊ້ຳໆ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ.

Verse 27

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे शंखचूडोत्पत्तिवर्णनं नाम सप्तविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 27 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາກຳເນີດຂອງ Śaṃkhacūḍa” ໃນພາກທີ 5 ຢຸດທະຂັນ (Yuddha-khaṇḍa) ຂອງພາກທີ 2 ຣຸດຣະສັມຫິຕາ (Rudra-saṃhitā) ໃນ Śrī Śiva Mahāpurāṇa.

Verse 28

स्वभक्तं तनयं देहि महाबल पराक्रमम् । त्रिलोकजयिनं वीरमजेयं च दिवौकसाम्

ຂໍພຣະອົງປະທານບຸດຊາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນພັກດີຂອງພຣະອົງເອງ ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະຄວາມກ້າຫານກະຫຼ່າ ຊະນະສາມໂລກ ເປັນວີຣະບຸລຸດ ແລະບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍເທວະໃນສະຫວັນ.

Verse 29

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्तो दानवेन्द्रेण तं वरं प्रददौ हरिः । निवर्त्य चोग्रतपसस्ततस्सोंतरधान्मुने

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພະຣາຊາແຫ່ງດານະວະກ່າວຂໍດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິໄດ້ປະທານພອນນັ້ນ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ຕະປະສະຍາອັນດຸຮ້າຍຢຸດລົງ ແລະຫາຍໄປຈາກທີ່ນັ້ນ, ໂອ ມຸນີ.

Verse 30

गते हरौ दानवेन्द्रः कृत्वा तस्यै दिशे नमः । जगाम स्वगृहं सिद्धतदाः पूर्ण मनोरथः

ເມື່ອພຣະຫຣິເສດຈາກໄປ ພະຣາຊາແຫ່ງດານະວະໄດ້ນົບນ້ອມກ່າວນະມະສະການໄປທາງນັ້ນ. ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ—ຈຸດປະສົງສຳເລັດ ແລະຄວາມປາຖະໜາເຕັມບໍລິບູນ.

Verse 31

कालेनाल्पेन तत्पत्नी सगर्भा भाग्यवत्यभूत् । रराज तेजासात्यंतं रोचयंती गृहांतरम्

ໄມ່ດົນນານ ພັນລະຍາຂອງລາວ—ຜູ້ມີວາສະນາ—ໄດ້ຕັ້ງຄັນ. ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະມີອັນປະເສີດ ຈົນສ່ອງໃຫ້ຫ້ອງໃນເຮືອນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 32

सुदामानाम गोपो यो कृष्णस्य पार्षदाग्रणीः । तस्या गर्भे विवेशासौ राधाशप्तश्च यन्मुने

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ຄົນລ້ຽງງົວນາມ “ສຸດາມາ” ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນບັນດາຜູ້ຕິດຕາມໃກ້ຊິດຂອງພຣະກຣິດສະນະ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ຄັນຂອງນາງ ເນື່ອງຈາກຄໍາສາບຂອງຣາທາ.

Verse 33

असूत समये साध्वी सुप्रभं तनयं ततः । जातकं सुचकारासौ पिताहूय मुनीन्बहून्

ໃນເວລາຄອດ ນາງຜູ້ມີສິນທຳໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ສະຫວ່າງໄສ. ຕໍ່ມາ ບິດາໄດ້ເຊີນມຸນີຫຼາຍອົງ ແລະໃຫ້ປະກອບພິທີຈາຕະກະກຳ ແລະພິທີມົງຄຸນແຫ່ງການເກີດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 34

उत्सवस्सुमहानासीत्तस्मिञ्जाते द्विजोत्तम । नाम चक्रे पिता तस्य शंख चूडेति सद्दिने

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເຂົາເກີດມາ ມີງານສະເຫຼີມສະຫຼອງໃຫຍ່ຫຼາຍ. ໃນວັນມົງຄຸນນັ້ນ ບິດາໄດ້ປະກອບພິທີຕັ້ງຊື່ ແລະໃຫ້ນາມວ່າ “ສັງຄະຈູດາ”.

Verse 35

पितुर्गेहे स ववृधे शुक्लपक्षे यथा शशी । शैशवेभ्यस्तविद्यस्तु स बभूव सुदीप्तिमान्

ໃນເຮືອນຂອງບິດາ ເຂົາເຕີບໃຫຍ່ຮຸ່ງເຮືອງ ດັ່ງດວງຈັນທີ່ເພີ່ມແສງໃນຂ້າງຂຶ້ນ. ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍ ເຂົາຊຳນານວິຊາຫຼາຍສາຂາ ແລະມີປັນຍາກັບສະຫງ່າງາມສະຫວ່າງໄສ.

Verse 36

स बालक्रीडया नित्यं पित्रोर्हर्षं ततान ह । प्रियो बभूव सर्वेषां कुलजानां विशेषतः

ໂດຍການຫຼິ້ນແບບເດັກນ້ອຍຢູ່ເປັນນິດ ເຂົາເຮັດໃຫ້ຄວາມຍິນດີຂອງພໍ່ແມ່ເພີ່ມພູນຢູ່ເສມອ. ແລະເຂົາກໍເປັນທີ່ຮັກຢ່າງພິເສດຂອງຄົນໃນຕະກູນແລະວົງສາທັງປວງ.