देवस्तुतिः — Hymn of Praise by the Devas (Devastuti)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ ब्रह्मादयो देवा मुनयश्चाखिलास्तथा । तुष्टुवुर्देवदेवेशं वाग्भिरिष्टाभिरानताः

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງມຸນີທັງປວງ ກໍ່ກົ້ມນົບ ແລະສັນລະເສີນ «ເທວະເທວະເອສະ» ຈອມເທວະທັງປວງ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາສັນລະເສີນອັນຮັກແລະເໝາະສົມຂອງພວກເຂົາ।

Verse 2

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव शरणागतवत्सल । साधुसौख्यप्रदस्त्वं हि सर्वदा भक्तदुःखहा

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາພຶ່ງພາ; ພຣະອົງແທ້ໆເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແກ່ຜູ້ດີ ແລະລຶບລ້າງຄວາມໂສກຂອງຜູ້ພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ»។

Verse 3

त्वं महाद्भुतसल्लीलो भक्तिगम्यो दुरासदः । दुराराध्योऽसतां नाथ प्रसन्नस्सर्वदा भव

ພຣະອົງເປັນເຈົ້າແຫ່ງລີລາອັນອັດສະຈັນແລະເປັນມົງຄຸນ; ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍພັກຕິ ແຕ່ຍາກຈະເຂົ້າໃກ້. ໂອ ນາຖາ, ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ສັດຊື່ແລະບໍ່ບໍລິສຸດ ພຣະອົງຍາກຈະບູຊາໃຫ້ພໍໃຈ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເມດຕາ ແລະພໍໃຈກັບພວກເຮົາເສມອ.

Verse 4

वेदोऽपि महिमानं ते न जानाति हि तत्त्वतः । यथामति महात्मानस्सर्वे गायंति सद्यशः

ແມ່ນແຕ່ພຣະເວດາກໍບໍ່ອາດຮູ້ພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງຄົບຖ້ວນ. ຕາມກຳລັງປັນຍາຂອງແຕ່ລະຄົນ ບັນດາມະຫາວິນຍານທັງປວງຈຶ່ງຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະກຽດຕິນັ້ນ ຕາມທີ່ຕົນສາມາດເຮັດໄດ້.

Verse 5

माहात्म्यमतिगूढं ते सहस्रवदनादयः । सदा गायंति सुप्रीत्या पुनंति स्वगिरं हि ते

ພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງນັ້ນລຶກລັບແລະເລິກຊຶ້ງຢ່າງຍິ່ງ. ຜູ້ມີພັນໜ້າ ແລະເທວະອື່ນໆ ຮ້ອງສັນລະເສີນຢູ່ເປັນນິດດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ, ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງຕົນ ພວກເຂົາກໍຊຳລະຄຳເວົ້າຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 6

कृपया तव देवेश ब्रह्मज्ञानी भवेज्जडः । भक्तिगम्यस्सदा त्वं वा इति वेदा ब्रुवंति हि

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນກໍອາດກາຍເປັນດັ່ງຄົນເຉື່ອຍຊາ. ແຕ່ພຣະອົງເຂົ້າເຖິງໄດ້ເສມອດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນ—ພຣະເວດາກ່າວໄວ້ແນ່ນອນດັ່ງນີ້.

Verse 7

त्वं वै दीनदयालुश्च सर्वत्र व्यापकस्सदा । आविर्भवसि सद्भक्त्या निर्विकारस्सतां गतिः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ ແລະເປັນຜູ້ສະຫວ່າງຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງເສມອ. ດ້ວຍພັກຕິອັນຈິງໃຈ ພຣະອົງປາກົດໃຫ້ຮູ້ໄດ້; ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ແລະເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ດີງາມ.

Verse 8

भक्त्यैव ते महेशान बहवस्सिद्धिमागताः । इह सर्वसुखं भुक्त्वा दुःखिता निर्विकारतः

ໂອ ມະເຫສານາ, ດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນ ຄົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດອັນສົມບູນ. ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກທຸກປະການໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ຖືກທຸກຂ໌ແຕະຕ້ອງ—ໝັ້ນຄົງ ແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ສຸກຫຼືທຸກຂ໌.

Verse 9

पुरा यदुपतिर्भक्तो दाशार्हस्सिद्धिमागतः । कलावती च तत्पत्नी भक्त्यैव परमां प्रभो

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ໃນການກ່ອນ ກະສັດແຫ່ງຍະດຸ ດາຊາຣະ ຜູ້ມີພະພັກຕິ ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດທາງວິນຍານ; ແລະ ນາງກະລາວະຕີ ມະໄຫລຍາຂອງລາວ ກໍໂດຍພະພັກຕິລ້ວນໆ ໄດ້ຮອດສະຖານະສູງສຸດ.

Verse 10

तथा मित्रसहो राजा मदयंती च तत्प्रिया । भक्त्यैव तव देवेश कैवल्यं परमं ययौ

ເຊັ່ນດຽວກັນ ກະສັດມິດຣະສະຫະ ແລະ ນາງມະດະຍັນຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວ—ໂດຍພະພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ, ໂອ ຈອມເທວະ—ໄດ້ຮອດໄກວັນຍະອັນສູງສຸດ.

Verse 11

सौमिनी नाम तनया कैकेयाग्रभुवस्तथा । तव भक्त्या सुखं प्राप परं सद्योगिदुर्लभम्

ອີກທັງ ນາງສໍາມິນີ ຜູ້ເປັນທິດາ ເກີດໃນສາຍຕະກູນໄກເກຍະອັນສູງສຸດ ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນປະເສີດດ້ວຍພະພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ; ເປັນຜົນສຳເລັດທີ່ແມ່ນຍາກແກ່ການໄດ້ມາ ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີຜູ້ສຳເລັດ.

Verse 12

विमर्षणो नृपवरस्सप्तजन्मावधि प्रभो । भुक्त्वा भोगांश्च विविधांस्त्वद्भक्त्या प्राप सद्गतिम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ວິມັຣສະນະ ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ ໄດ້ເສບສຸກຫຼາຍປະເພດ; ແຕ່ໂດຍພະພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ລາວໄດ້ຮອດຈຸດໝາຍອັນດີງາມແທ້—ຄວາມຫຼຸດພົ້ນໃນພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 13

चन्द्रसेनो नृपवरस्त्वद्भक्त्या सर्वभोगभुक् । दुःखमुक्तः सुखं प्राप परमत्र परत्र च

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈັນທຣະເສນະ ໂດຍພະພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ໄດ້ເສບສຸກແລະພອນອັນຄວນຄ່າທັງປວງ; ພົ້ນຈາກຄວາມທຸກ ແລະໄດ້ຮອດຄວາມສຸກສູງສຸດ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 14

गोपीपुत्रः श्रीकरस्ते भक्त्या भुक्त्वेह सद्गतिम् । परं सुखं महावीरशिष्यः प्राप परत्र वै

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ, ສຣີກະຣະ—ບຸດຂອງນາງໂກປີ ແລະ ສິດຂອງວີຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ໄດ້ດຳເນີນຊີວິດອັນດີງາມໃນໂລກນີ້ ແລະ ໃນໂລກໜ້າໄດ້ບັນລຸຄວາມສຸກສູງສຸດ.

Verse 15

त्वं सत्यरथभूजानेर्दुःखहर्ता गतिप्रदः । धर्मगुप्तं राजपुत्रमतार्षीस्सुखिनं त्विह

ພຣະອົງເປັນຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງ ສັດຍະຣະຖະ ພູຈານ ແລະເປັນຜູ້ປະທານທີ່ພຶ່ງອັນແທ້. ໃນທີ່ນີ້ ພຣະອົງໄດ້ນຳເຈົ້າຊາຍ ທັມມະຄຸບຕະ ຜູ້ພິທັກທັມ ໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ ແລະໃຫ້ມີຄວາມສຸກ.

Verse 16

तथा शुचिव्रतं विप्रमदरिद्रं महाप्रभो । त्वद्भक्तिवर्तिनं मात्रा ज्ञानिनं कृपयाऽकरोः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຖືວັດບໍລິສຸດນັ້ນ ພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຍາກ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ເຂົາມັ່ນຄົງໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ ແລະປະທານປັນຍາແທ້.

Verse 17

चित्रवर्मा नृपवरस्त्वद्भक्त्या प्राप सद्गतिम् । इह लोके सदा भुक्त्वा भोगानमरदुर्लभान्

ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຈິດຣະວັຣມາ ໄດ້ບັນລຸຄວາມໄປອັນດີແລະມົງຄຸນ. ໃນໂລກນີ້ເຂົາໄດ້ເສບສຸກບົດບາດທີ່ແມ່ນຍາກຈະໄດ້ແມ່ນແຕ່ພວກອະມະຣະ; ແລ້ວທ້າຍທີ່ສຸດ ດ້ວຍສິວະພັກຕິ ເຂົາໄດ້ເຖິງສະຖານະອັນປະເສີດນັ້ນ.

Verse 18

चन्द्रांगदो राजपुत्रस्सीमंतिन्या स्त्रिया सह । विहाय सकलं दुःखं सुखी प्राप महागतिम्

ເຈົ້າຊາຍ ຈັນທຣາງກະດະ ພ້ອມກັບພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ ໄດ້ປະລະຄວາມທຸກທັງປວງ; ເມື່ອມີຄວາມປິຕິສຸກ ກໍໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ—ໂດຍພຣະກະລຸນາທີ່ຕາມມາຈາກການພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 19

द्विजो मंदरनामापि वेश्यागामी खलोऽधमः । त्वद्भक्तः शिव संपूज्य तया सह गतिं गतः

ໂອ ພຣະສິວະ, ແມ່ນແຕ່ຊາຍທະວິຊະຊື່ ມັນດະຣະ ຜູ້ຕົກຕ່ຳ ແລະໄປຫານາງຄະນິກາ ກໍຍັງໄດ້ເປັນຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ; ເມື່ອບູຊາພຣະອົງຢ່າງຄວນແລ້ວ ກໍໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດພ້ອມກັບນາງນັ້ນ.

Verse 20

भद्रायुस्ते नृपसुतस्सुखमाप गतव्यथः । त्वद्भक्तकृपया मात्रा गतिं च परमां प्रभो

ໂອ ພຣະອົງ, ເຈົ້າຊາຍ ພະດຣາຍຸ ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມທຸກ; ໂດຍຄວາມເມດຕາຂອງແມ່ຂອງລາວ ຜູ້ເປັນບັກຕະຂອງພຣະອົງ ລາວກໍໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ (ມົກຂະ) ດ້ວຍ.

Verse 21

सर्वस्त्रीभोगनिरतो दुर्जनस्तव सेवया । विमुक्तोऽभूदपि सदा भक्ष्यभोजी महेश्वर

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ແມ່ນແຕ່ຄົນຊົ່ວຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນການເສບສົມກັບສະຕຣີທັງປວງ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ກໍກາຍເປັນຜູ້ພົ້ນໄດ້; ແຕ່ເນື່ອງຈາກອານຸສັຍທີ່ຍັງເຫຼືອ ລາວອາດຍັງເປັນຜູ້ກິນແຕ່ອາຫານທີ່ຄວນກິນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 22

शंबरश्शंकरे भक्तश्चिताभस्मधरस्सदा । नियमाद्भस्मनश्शंभो स्वस्त्रिया ते पुरं गतः

ຊຳບະຣະ ເປັນບັກຕະຂອງ ສັງກະຣະ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຂີ້ເທົ່າຈາກກອງເຜົາສົບເປັນນິດ. ໂອ ສຳພູ, ໂດຍພະລັງແຫ່ງການຖືວິນັຍໃນບະສະມະ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ລາວໄດ້ໄປຮອດນະຄອນຂອງພຣະອົງພ້ອມກັບເມຍຂອງລາວ.

Verse 23

भद्रसेनस्य तनयस्तथा मंत्रिसुतः प्रभो । सुधर्मशुभकर्माणौ सदा रुद्राक्षधारिणौ

ໂອ ພຣະອົງ, ມີທັງບຸດຂອງ ພະດຣະເສນ ແລະບຸດຂອງລັດຖະມົນຕີ—ສຸທັມມະ ແລະ ສຸພະກັມມະນ—ຜູ້ສວມຮຸດຣາກະສະ (rudrākṣa) ເປັນນິດ.

Verse 24

त्वत्कृपातश्च तौ मुक्तावास्तां भुक्तेह सत्सुखम् । पूर्वजन्मनि यौ कीशकुक्कुटौ रुद्रभूषणौ

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ທັງສອງນັ້ນໄດ້ພົ້ນທຸກ ແລະໃນໂລກນີ້ກໍຢູ່ຢ່າງຊື່ນບານ ສະເຫຼີມສຸກອັນແທ້ແລະສູງສົ່ງ. ໃນຊາດກ່ອນ ພວກເຂົາເຄີຍເປັນລີງແລະໄກ່—ທັງຄູ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງ ຣຸດຣະ ແລະໄດ້ຮັບພຣະອະນຸກຣະຫາ.

Verse 25

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे जलंधरवधोपाख्याने देवस्तुतिवर्णनं नाम पंचविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ່ 25 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາບົດສັນລະເສີນຂອງເທວະ» ໃນຕອນ «ການປະຫານຈະລັນທະຣະ» ພາຍໃນ ພາກທີ່ 5 ຢຸດທະຂັນດະ ຂອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ການຮວບຮວມທີ່ 2) ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ».

Verse 26

शारदा विप्रतनया बालवैधव्यमागता । तव भक्तेः प्रभावात्तु पुत्रसौभा ग्यवत्यभूत्

ຊາຣະດາ ລູກສາວພຣາຫມັນ ເປັນແມ່ໝ້າຍຕັ້ງແຕ່ຍັງໜຸ່ມ; ແຕ່ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງພະຄະຕິຂອງເຈົ້າຕໍ່ພຣະສິວະ ນາງໄດ້ຮັບພອນເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນໄດ້ບຸດຊາຍ।

Verse 27

बिन्दुगो द्विजमात्रो हि वेश्याभोगी च तत्प्रिया । वंचुका त्वद्यशः श्रुत्वा परमां गतिमाययौ

ບິນດຸໂກ ແມ່ນພຽງແຕ່ເປັນພຣາຫມັນຕາມກຳເນີດ ແຕ່ກໍຕິດໃນຄວາມສຸກຂອງນາງໂສເພນີ ແລະນາງນັ້ນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຂົາ; ແຕ່ວັມຈຸກາ ເມື່ອໄດ້ຍິນກິດຕິຄຸນແຫ່ງສິຣີອັນທິບຂອງເຈົ້າ ກໍໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 28

इत्यादि बहवस्सिद्धिं गता जीवास्तव प्रभो । भक्तिभावान्महेशान दीनबन्धो कृपालय

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ວິນຍານຫຼາຍດວງໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ. ໂອ ມະເຫສານາ, ມິດຂອງຜູ້ທຸກຍາກ, ທີ່ພັກແຫ່ງກະຣຸນາ, ຂໍພຣະກະຣຸນາເຖີດ.

Verse 29

त्वं परः प्रकृतेर्ब्रह्म पुरुषात्परमेश्वर । निर्गुणस्त्रिगुणाधारो ब्रह्मविष्णुहरात्मकः

ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າປຣະກຣິຕິ; ໂອ ປຣະເມສະວະຣະ, ພຣະອົງຍັງເຫນືອກວ່າປຸຣຸສະ. ແມ່ນນິຣຄຸນ ແຕ່ເປັນທີ່ຮອງຮັບຂອງສາມຄຸນ ແລະປາກົດເປັນແກ່ນແທ້ໃນ ພຣະພຣະຫມາ, ວິສນຸ, ແລະ ຫະຣະ.

Verse 30

नानाकर्मकरो नित्यं निर्विकारोऽखिलेश्वरः । वयं ब्रह्मादयस्सर्वे तव दासा महेश्वर

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະອົງກະທຳກິດການຫຼາກຫຼາຍຢູ່ເປັນນິດ ແຕ່ພຣະອົງຍັງຄົງບໍ່ແປປ່ຽນຕະຫຼອດການ. ພວກເຮົາທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແມ່ນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງແທ້ໆ.

Verse 31

प्रसन्नो भव देवेश रक्षास्मान्सर्वदा शिव । त्वत्प्रजाश्च वयं नाथ सदा त्वच्छरणं गताः

ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໂປຣດເມດຕາ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາທຸກເວລາ ໂອ ພຣະສິວະ. ໂອ ນາຖະ, ພວກເຮົາແມ່ນປະຊາຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະບາດຂອງພຣະອົງເປັນນິດ.

Verse 32

सनत्कुमार उवाच । इति स्तुत्वा च ते देवा ब्रह्माद्यास्समुनीश्वराः । तूष्णीं बभूवुर्हि तदा शिवांघ्रिद्वन्द्वचेतसः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສິວະແລ້ວ, ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ—ມີພຣະພຣະຫມາເປັນຜູ້ນຳ, ເປັນຈອມເຈົ້າໃນຫມູ່ມຸນີ—ກໍເງີບງັນໃນຂະນະນັ້ນ, ໃຈຈົ່ງຈ້ອງຢູ່ທີ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະສິວະ.

Verse 33

अथ शंभुर्महेशानः श्रुत्वा देवस्तुतिं शुभाम् । दत्त्वा वरान्वरान्सद्यस्तत्रैवांतर्दधे प्रभुः

ແລ້ວພຣະຊັມພູ ມະເຫສານະ ໄດ້ຟັງບົດສັນລະເສີນອັນມົງຄຸນຂອງເທວະທັງປວງ ແລະປະທານພອນອັນປະເສີດໃຫ້ທັນທີ; ຈາກນັ້ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດກໍອັນຕະດານໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 34

देवास्सर्वेऽपि मुदिता ब्रह्माद्या हतशत्रवः । स्वं स्वं धाम ययुः प्रीता गायंतः शिवसद्यशः

ເທວະທັງປວງລ້ວນຍິນດີປິຕິ; ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ເມື່ອສັດຕູຖືກປະຫານແລ້ວ ກໍໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງຕົນດ້ວຍໃຈປິຕິ ພ້ອມກັບຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະສິວະໃນທັນທີ।

Verse 35

इदं परममाख्यानं जलंधरविमर्दनम् । महेशचरितं पुण्यं महाघौघविनाशनम्

ນີ້ແມ່ນຕຳນານອັນສູງສຸດ ວ່າດ້ວຍການຂະຫຍີ້ຂະຫຍອມຊະລັນທະຣະ; ເປັນປະຫວັດການອັນປຸນຍະຂອງພຣະມະເຫສາ ບໍລິສຸດໃນຕົວ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍກອງກະແສບາບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 36

देवस्तुतिरियं पुण्या सर्वपापप्रणाशिनी । सर्वसौख्यप्रदा नित्यं महेशानंददायिनी

ບົດສັນລະເສີນພຣະເຈົ້ານີ້ເປັນບຸນອັນບໍລິສຸດ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ; ມັນປະທານຄວາມສຸກທຸກປະການເປັນນິດ ແລະໃຫ້ອານັນດະແຫ່ງພຣະມະເຫສາ (ພຣະສິວະ).

Verse 37

यः पठेत्पाठयेद्वापि समाख्यानमिदं द्वयम् । भुक्त्वेह परं सौख्यं गाणपत्यमवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນອ່ານ ນິທານທຳອັນສັກສິດນີ້ສອງພາກ ຈະໄດ້ເສວຍສຸກອັນສູງສຸດໃນໂລກນີ້ ແລ້ວບັນລຸສະຖານະອັນເປັນມົງຄຸນໃນພຣະກະລຸນາຂອງພຣະຄະນະປະຕິ (gāṇapatya)។