जलंधरयुद्धे मायाप्रयोगः — Jalandhara’s Māyā in the Battle with Śiva

Verse 1

व्यास उवाच । विधेः श्रेष्ठसुत प्राज्ञः कथेयं श्राविताद्भुता । ततश्च किमभूदाजौ कथं दैत्यो हतो वद

ວຽາສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ບຸດຜູ້ປັນຍາ ແລະຍອດຢ່າງແຫ່ງພຣະວິທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ), ເຈົ້າໄດ້ເລົ່ານິທານອັນອັດສະຈັນນີ້ໃຫ້ຟັງແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງວ່າ ໃນສົງຄາມຕໍ່ມາເກີດຫຍັງຂຶ້ນ ແລະອະສຸຣະນັ້ນຖືກສັງຫານແນວໃດ?

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । अदृश्य गिरिजां तत्र दैत्येन्द्रे रणमागते । गांधर्वे च विलीने हि चैतन्योऽभूद्वृषध्वजः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອບໍ່ເຫັນ ກິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະເມື່ອຈອມແຫ່ງດານະວະເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ—ເມື່ອກັນດະຣະວະລະລາຍຫາຍໄປ ວຣຶສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ກໍ່ຕື່ນຮູ້ ແລະມີສະຕິຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 3

अंतर्धानगतां मायां दृष्ट्वा बुद्धो हि शंकरः । चुक्रोधातीव संहारी लौकिकीं गतिमाश्रितः

ເມື່ອເຫັນ ມາຍາ ຫາຍເຂົ້າໄປໃນການປິດບັງ ຊັງກະຣະ ກໍ່ເຂົ້າໃຈຢ່າງແຈ້ງຊັດ. ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສັມຫາຣະ (ຜູ້ລະລາຍ) ກໍ່ໂກດກ້າຢ່າງຫນັກ ແລະຮັບເອົາວິທີການແບບໂລກີເພື່ອການຮົບ.

Verse 4

ततश्शिवो विस्मितमानसः पुनर्जगाम युद्धाय जलंधरं रुषा । स चापि दैत्यः पुनरागतं शिवं दृष्ट्वा शरोघैस्समवाकिरद्रणे

ຕໍ່ມາ ພຣະສິວະ ມີໃຈປະຫລາດພິສົດ ກໍ່ກ້າວໄປອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມໂກດ ເພື່ອຮົບກັບ ຈະລັນທະຣະ. ແລະອະສູຣະນັ້ນເມື່ອເຫັນພຣະສິວະກັບຄືນ ກໍ່ສາດຝົນລູກສອນເປັນສາຍໆ ໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 5

क्षिप्तं प्रभुस्तं शरजालमुग्रं जलंधरेणातिबलीयसा हरः । प्रचिच्छेद शरैर्वरैर्निजैर्नचित्रमत्र त्रिभवप्रहंतुः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຮະຣະ ອົງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຕັດຂາດເປັນຊິ້ນໆ ດ້ວຍລູກສອນອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ຕາຂ່າຍລູກສອນອັນດຸຮ້າຍ ທີ່ ຈະລັນທະຣະ ຜູ້ມີກຳລັງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໂຍນມາ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງໜ້າປະຫລາດ ເພາະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທຳລາຍສາມໂລກ.

Verse 6

ततो जलंधरो दृष्ट्वा रुद्र्मद्भुतविक्रमम् । चकार मायया गौरीं त्र्यम्बकं मोहयन्निव

ແລ້ວ ຈະລັນທະຣະ ເຫັນວິກຣະມະອັນອັດສະຈັນຂອງ ຣຸດຣະ ຈຶ່ງໃຊ້ມາຍາ ສ້າງຮູບພຣະເທວີ ໂກຣີ ດັ່ງຈະຫລອກລວງ ຕຣຽມບະກະ (ພຣະສິວະ) ເອງ।

Verse 7

रथोपरि गतां बद्धां रुदंतीं पार्वतीं शिवः । निशुंभ शुंभदैत्यैश्च बध्यमानां ददर्श सः

ພຣະສິວະໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນພຣະນາງປາວະຕີ ປະທັບຢູ່ເທິງລົດມ້າ, ຖືກມັດ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້, ໂດຍຖືກພວກຍັກ ນິຊຸມພະ ແລະ ຊຸມພະ ຈັບກຸມໄວ້.

Verse 8

गौरीं तथाविधां दृष्ट्वा लौकिकीं दर्शयन्गतिम् । बभूव प्राकृत इव शिवोप्युद्विग्नमानसः

ເມື່ອເຫັນພຣະນາງໂກຣີໃນສະພາບນັ້ນ, ພຣະສິວະກໍສະແດງທ່າທາງຄືກັບມະນຸດທົ່ວໄປ, ໂດຍມີຈິດໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກັງວົນ.

Verse 9

अवाङ्मुखस्थितस्तूष्णीं नानालीलाविशारदः । शिथिलांगो विषण्णात्मा विस्मृत्य स्वपराक्रमम्

ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມຊໍານານໃນກົນອຸບາຍຕ່າງໆ, ພຣະອົງກໍຢືນກົ້ມໜ້າ ແລະ ມິດງຽບ. ຮ່າງກາຍອ່ອນເພຍ ແລະ ຈິດໃຈເສົ້າໝອງ, ຄືກັບວ່າພຣະອົງໄດ້ລືມອານຸພາບຂອງຕົນເອງ.

Verse 10

ततो जलंधरो वेगात्त्रिभिर्विव्याध सायकैः । आपुंखमग्नैस्तं रुद्रं शिरस्युरसि चोदरे

ຈາກນັ້ນ ຊະລັນທະຣະ ກໍຟ້າວແລ່ນໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງແຮງ, ແລ້ວຍິງທະនូສາມດອກໃສ່ພຣະຣຸດທະຣະ—ໂດຍປັກເຂົ້າໄປໃນຫົວ, ເອິກ ແລະ ທ້ອງ.

Verse 11

ततो रुद्रो महालीलो ज्ञानतत्त्वः क्षणात्प्रभुः । रौद्ररूपधरो जातो ज्वालामालातिभीषणः

ແລ້ວນັ້ນ ຣຸດຣະ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງລີລາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນຫຼັກແຫ່ງຍານະຕັດຕະວະ—ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນທັນທີໃນຮູບຮ້າຍຮຸນແຮງ ນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງໄຟລຸກໂຊນ।

Verse 12

तस्यातीव महारौद्ररूपं दृष्ट्वा महासुराः । न शेकुः प्रमुखे स्थातुं भेजिरे ते दिशो दश

ເມື່ອເຫັນພຣະຮູບອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼວງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພຣະພິໂລດ ບັນດາອະສຸຣະໃຫຍ່ບໍ່ອາດຢືນຕໍ່ໜ້າພຣະອົງໄດ້; ພວກເຂົາຈຶ່ງຫນີໄປສູ່ທິດທັງສິບ.

Verse 13

निशुंभशुंभावपि यौ विख्यातौ वीरसत्तमौ । आपे तौ शेकतुर्नैव रणे स्थातुं मुनीश्वर

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ ນິຊຸມພະ ແລະ ຊຸມພະ ຜູ້ໂດ່ງດັງວ່າເປັນວິຣະຊົນຍອດຢິ່ງ ກໍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ແລະບໍ່ອາດຢືນຫຍັດໃນສົງຄາມໄດ້.

Verse 14

जलंधरकृता मायांतर्हिताभूच्च तत्क्षणम् । हाहाकारो महानासीत्संग्रामे सर्वतोमुखे

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມາຍາທີ່ຈະລັນທະຣະສ້າງໄວ້ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດການປິດບັງ ແລະຫາຍໄປທັນທີ. ໃນສົງຄາມທີ່ຫັນໜ້າຮັບທຸກດ້ານ ກໍເກີດສຽງຮ້ອງອື້ອອງອັນໃຫຍ່ ດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈແລະສັບສົນ.

Verse 15

ततश्शापं ददौ रुद्रस्तयोश्शुंभनिशुंभयोः । पलायमानौ तौ दृष्ट्वा धिक्कृत्य क्रोधसंयुतः

ຕໍ່ມາ ຣຸດຣະໄດ້ປະທານຄຳສາບແກ່ສອງນັ້ນ—ຊຸມພະ ແລະ ນິຊຸມພະ. ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາຫນີ ພຣະອົງກໍຕຳໜິດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນ ແລະດ້ວຍພຣະພິໂລດ ໄດ້ປະກາດຄຳພິພາກສາ.

Verse 16

रुद्र उवाच । युवां दुष्टावतिखलावपराधकरौ मम । पार्वतीदंडदातारौ रणादस्मात्पराङ्मुखौ

ພຣະຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າທັງສອງເປັນຄົນຊົ່ວ ແລະເສື່ອມຊາມຢ່າງຫນັກ ເປັນຜູ້ກໍ່ຜິດຕໍ່ເຮົາ. ເຈົ້າຄວນຮັບໂທດຈາກພຣະນາງປາຣະວະຕີ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຫັນໜ້າອອກ ແລະຖອນຕົວຈາກສົງຄາມນີ້»។

Verse 17

पराङ्मुखो न हंतव्य इति वध्यौ न मे युवाम् । मम युद्धादतिक्रांतौ गौर्य्या वध्यौ भविष्यतः

«ຜູ້ທີ່ຫັນໜ້າອອກໄປ ບໍ່ຄວນຖືກຟັນ»—ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າສອງຄົນ ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າໂດຍຂ້ອຍ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າໄດ້ລ່ວງເກີນສົງຄາມຂອງຂ້ອຍ, ພວກເຈົ້າຈະກາຍເປັນຜູ້ຄວນຖືກຂ້າໂດຍ ພຣະນາງ ໂກຣີ.

Verse 18

एवं वदति गौरीशे सिन्धुपुत्रो जलंधरः । चुक्रोधातीव रुद्राय ज्वलज्ज्वलनसन्निभः

ເມື່ອເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນຕໍ່ພຣະອົງເຈົ້າຂອງເກົາຣີ ຈະລັນທະຣະ ບຸດແຫ່ງສະມຸດ ກໍໂກດກະຫຼາຍຕໍ່ຣຸດຣະ ລຸກໄຟດັ່ງອັກຄີທີ່ລຸກໂຊນແຮງກ້າ।

Verse 19

रुद्रे रणे महावेगाद्ववर्ष निशिताञ्छरान् । बाणांधकारसंछन्नं तथा भूमितलं ह्यभूत्

ໃນສົງຄາມ ຣຸດຣະດ້ວຍແຮງອັນມະຫາສານ ໄດ້ຫວ່ານລູກສອນຄົມດັ່ງຝົນຕົກ; ແລະພື້ນດິນກໍຖືກປົກຄຸມ ດຸດດັ່ງຄວາມມືດທີ່ເກີດຈາກລູກສອນ।

Verse 20

यावद्रुद्रः प्रचिच्छेद तस्य बाणगणान्द्रुतम् । तावत्सपरिघेणाशु जघान वृषभं बली

ເທົ່າທີ່ຣຸດຣະຍັງຕັດຂາດຝູງລູກສອນຂອງຜູ້ກ້ານັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ, ເທົ່ານັ້ນນັກຮົບຜູ້ມີພະລັງກໍຟາດວົວ (ວຶຩະ) ດ້ວຍຄອນເຫຼັກຢ່າງຮວດເລັດ।

Verse 21

वृषस्तेन प्रहारेण परवृत्तो रणांगणात् । रुद्रेण कृश्यमाणोऽपि न तस्थौ रणभूमिषु

ຖືກການຕີນັ້ນໃສ່ວົວ (ວຶຩະ) ເຂົາຈຶ່ງຖອນກັບຈາກລານຮົບ; ແລະແມ່ນແຕ່ຖືກຣຸດຣະກົດດັນໃຫ້ອ່ອນແຮງ ເຂົາກໍບໍ່ອາດຢືນຢູ່ໄດ້ໃນທີ່ໃດໜຶ່ງໃນສະໜາມຮົບ।

Verse 22

अथ लोके महारुद्रस्स्वीयं तेजोऽतिदुस्सहम् । दर्शयामास सर्वस्मै सत्यमेतन्मुनीश्वर

ຕໍ່ມາ ໃນທ່າມກາງໂລກທັງຫຼາຍ ມະຫາຣຸດຣະໄດ້ສະແດງລັດສະມີຂອງພຣະອົງອັນທົນບໍ່ໄດ້ ໃຫ້ທຸກຜູ້ເຫັນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້, ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ.

Verse 23

ततः परमसंक्रुद्धो रुद्रो रौद्रवपुर्धरः । प्रलयानलवद्धोरो बभूव सहसा प्रभुः

ຈາກນັ້ນ ຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເມື່ອໂກດແຄ້ນຢ່າງສຸດຂີດ ກໍໄດ້ຖືຮູບຮ່າງຣຸດຣະອັນດຸຮ້າຍ; ທັນໃດນັ້ນພຣະອົງກໍປາກົດນ່າຢ້ານດັ່ງໄຟແຫ່ງການລ້າງຜານຈັກກະວານ—ເພື່ອປະຫານອະທັມມະ.

Verse 24

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे जलंधरवर्णनं नाम चतुर्विशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 24 ຊື່ «ການພັນລະນາເຖິງຈະລັນທະຣະ» ໃນພາກທີ 5 ຢຸດທະຂັນດະ ຂອງຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ການຮວບຮວມທີ 2) ໃນສີວະມະຫາປຸຣານະອັນສະຫງ່າງາມ.

Verse 25

ब्रह्मणो वचनं रक्षन्रक्षको जगतां प्रभुः । हृदानुग्रहमातन्वंस्तद्वधाय मनो दधत्

ເຄົາລົບຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ—ໄດ້ແຜ່ພຣະອະນຸກຣະຫາຈາກພຣະຫົວໃຈ ແລະຕັ້ງພຣະຈິດເພື່ອປະຫານສັດຕູນັ້ນ।

Verse 26

कोपं कृत्वा परं शूली पादांगुष्ठेन लीलया । महांभसि चकाराशु रथांगं रौद्रमद्भुतम्

ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິສູລ ເມື່ອຊົງກໍ່ໃຫ້ເກີດພຣະພິໂຣດອັນແຮງກ້າ ກໍຊົງຫຼິ້ນໆດ້ວຍນິ້ວໂປ້ງຕີນ ແລະ ຊົງສ້າງຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວໃນມະຫານ້ຳ ອາວຸດຄ້າຍຈັກຣະ ອັນອັດສະຈັນ ແລະ ນ່າຢ້ານ.

Verse 27

कृत्वार्णवांभसि शितं भगवान्रथांगं स्मृत्वा जगत्त्रयमनेन हतं पुरारिः । दक्षान्धकांतकपुरत्रययज्ञहंता लोकत्रयांतककरः प्रहसन्नुवाच

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ພຣະສິວະ ສັດຕູແຫ່ງນະຄອນ—ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈັກຣາວຸດຄົມໃນນ້ຳມະຫາສະໝຸດ ແລ້ວລະລຶກວ່າ ດ້ວຍອາວຸດນີ້ເຄີຍປາບລົງໂລກທັງສາມ. ຜູ້ທຳລາຍຍັດຂອງທັກສະ, ຜູ້ສັງຫານອັນທະກະ, ຜູ້ທຳລາຍນະຄອນສາມ, ຜູ້ສາມາດນຳໂລກທັງສາມໄປສູ່ຈຸດສິ້ນສຸດ—ພຣະອົງຍິ້ມ ແລ້ວກ່າວວາຈາ.

Verse 28

महारुद्र उवाच । पादेन निर्मितं चक्रं जलंधर महाम्भसि । बलवान्यदि चोद्धर्त्तुं तिष्ठ योद्धुं न चान्यथा

ມະຫາຣຸດຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈະລັນທະຣະ, ໃນກາງນ້ຳອັນໃຫຍ່ນີ້ ຂ້າໄດ້ສ້າງຈັກຣາວຸດດ້ວຍຕີນ. ຖ້າເຈົ້າແຂງແຮງພໍຈະຍົກມັນໄດ້ ຈົ່ງຢືນຂຶ້ນສູ້—ບໍ່ມີທາງອື່ນ.”

Verse 29

सनत्कुमार उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा क्रोधेनादीप्तलोचनः । प्रदहन्निव चक्षुर्भ्यां प्राहालोक्य स शंकरम्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ເຂົາກໍລຸກໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂກດ ດວງຕາລຸກໂຊດດັ່ງໄຟ; ປານຈະເຜົາດ້ວຍສາຍຕາ ເຂົາເບິ່ງໄປຫາ ສັງກະຣະ ແລ້ວກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 30

जलंधर उवाच । रेखामुद्धृत्य हत्वा च सगणं त्वां हि शंकर । हत्वा लोकान्सुरैस्सार्द्धं स्वभागं गरुडो यथा

ຈະລັນທະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສັງກະຣະ, ຫຼັງຈາກຂ້າຂີດເສັ້ນແດນແລ້ວ ຂ້າຈະສັງຫານເຈົ້າພ້ອມທັງຄະນະຂອງເຈົ້າ. ແລ້ວຂ້າຈະທຳລາຍໂລກທັງຫຼາຍພ້ອມທັງເທວະ ແລະຊິງເອົາສ່ວນອັນຄວນເປັນຂອງຂ້າ ດັ່ງກະຣຸດາເອົາສ່ວນຂອງຕົນ.”

Verse 32

हंतुं चराचरं सर्वं समर्थोऽहं सवासवम् । को महेश्वर मद्बाणैरभेद्यो भुवनत्रये । बालभावेन भगवांतपसैव विनिर्जितः । ब्रह्मा बलिष्ठः स्थाने मे मुनिभिस्सुरपुंगवैः

«ຂ້ອຍສາມາດທຳລາຍທຸກສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ແມ່ນແຕ່ພ້ອມອິນທຣະ ແລະເທວະທັງຫມົດ. ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ໃນສາມໂລກ ມີໃຜບໍ່ຖືກທະລຸດໂດຍລູກສອນຂອງຂ້ອຍ? ແທ້ຈິງ ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຖືກຂ້ອຍພິຊິດດ້ວຍຕະປະສະຍາ ດັ່ງການຫຼິ້ນຂອງເດັກນ້ອຍ. ບຣະຫມາ ຜູ້ຖືກນັບວ່າແຂງແຮງທີ່ສຸດ ຍັງຢືນຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງຂອງຕົນເພາະຂ້ອຍ—ໂດຍມີມຸນີ ແລະເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເປັນຫຼັກພຶງ.»

Verse 33

दग्धं क्षणेन सकलं त्रैलोक्यं सचराचरम् । तपसा किं त्वया रुद्र निर्जितो भगवानपि

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ໂລກສາມພົບທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກເຜົາໝົດ. ໂອ ຣຸດຣາ, ເຈົ້າໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາຢ່າງໃດ ຈົນແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກໍຖືກເຈົ້າຄອບງຳ?

Verse 34

इन्द्राग्नियमवित्तेशवायुवारीश्वरादयः । न सेहिरे यथा नागा गंधं पक्षिपतेरिव

ອິນທຣາ, ອັກນິ, ຍະມະ, ກຸເບຣາເຈົ້າແຫ່ງຊັບ, ວາຍຸ, ວະຣຸນ, ອີສະວະຣະ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ບໍ່ອາດອົດທົນໄດ້—ເຫມືອນງູທີ່ທົນກິ່ນຫອມບໍ່ໄດ້ ດັ່ງຖືກກາຣຸດາ ເຈົ້າແຫ່ງນົກ ໂຍນລົງມາ.

Verse 35

न लब्धं दिवि भूमौ च वाहनं मम शंकर । समस्तान्पर्वतान्प्राप्य धर्षिताश्च गणेश्वराः

ໂອ ສັງກະຣະ, ທັງໃນສະຫວັນ ແລະ ໃນແຜ່ນດິນ ຂ້ອຍບໍ່ພົບພາຫະນະໃຫ້ຕົນເອງ. ໄປຮອດພູທັງປວງແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະນະອີສະວະຣະ) ກໍຖືກຂັບໄລ່ ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍ.

Verse 36

गिरीन्द्रो मन्दरः श्रीमान्नीलो मेरुस्सुशोभनः । धर्षितो बाहुदण्डेन कण्डा उत्सर्पणाय मे

ແມ່ນແຕ່ມັນດະຣະ—ເຈົ້າແຫ່ງພູ—ພ້ອມດ້ວຍນີລະອັນສົງ່າ ແລະ ເມຣຸອັນງາມສະຫງ່າ ກໍຖືກຟາດດ້ວຍແຮງແຂນຂອງຂ້ອຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ອາການບວມນີ້ຖືກຂັບອອກຈາກຂ້ອຍ.

Verse 37

गंगा निरुद्धा बाहुभ्यां लीलार्थं हिमवद्गिरौ । अरोणां मम भृत्यैश्च जयो लब्धो दिवौकसात्

“ເພື່ອຄວາມຫຼິ້ນສະໜຸກ ຢູ່ເຂົາຫິມະວັດ ຂ້າໄດ້ກັ້ນແມ່ນ້ຳຄົງຄາດ້ວຍແຂນທັງສອງ; ແລະໂດຍບໍລິວານຂອງຂ້າ ກອງອະຣຸນາຖືກປາບ—ດັ່ງນັ້ນຊັຍຊະນະໄດ້ມາເຫນືອເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ.”

Verse 38

वडवाया मुखं बद्धं गृहीत्वा तां करेण तु । तत्क्षणादेव सकलमेकार्णवमभूत्तदा

ຈັບນາງໄວ້ດ້ວຍມື ແລະກັ້ນປາກຂອງຜູ້ມີໜ້າເປັນມ້ານັ້ນ; ໃນພິບຕາດຽວ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງກໍກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດດຽວໃນທັນທີ।

Verse 39

ऐरावतादयो नागाः क्षिप्ताः सिन्धुजलोपरि । सरथो भगवानिन्द्रः क्षिप्तश्च शतयोजनम्

ໄອຣາວະຕະ ແລະຊ້າງໃຫຍ່ອື່ນໆ ຖືກໂຍນລົງເທິງນ້ຳທະເລ; ແລະພຣະອິນທຣະຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ ພ້ອມລົດສົງຄາມ ຖືກໂຍນໄປໄກໜຶ່ງຮ້ອຍໂຢຊະນະ।

Verse 40

गरुडोऽपि मया बद्धो नागपाशेन विष्णुना । उर्वश्याद्या मयानीता नार्यः कारागृहांतरम्

ແມ່ນແຕ່ກະຣຸດາກໍຖືກຂ້ອຍມັດໄວ້ດ້ວຍນາຄະປາຊ (ບ່ວງງູ) ເຖິງແມ່ນວ່າມີພຣະວິສນຸຄຸ້ມຄອງກໍຕາມ. ແລະ ອຸຣະວະສີ ກັບນາງຟ້າອື່ນໆ ຖືກຂ້ອຍນໍາເຂົ້າໄປສູ່ຫ້ອງຊັ້ນໃນຂອງຄຸກຂ້ອຍ.

Verse 41

मां न जानासि रुद्र त्वं त्रैलोक्यजयकारिणाम् । जलंधरं महादैत्यं सिंधुपुत्रं महाबलम्

ໂອ ຣຸດຣາ, ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້ອຍດອກບໍ—ຂ້ອຍຄື ຈະລັນທະຣະ ມະຫາອະສຸຣະ, ບຸດແຫ່ງມະຫາສະມຸດ, ມີພະລັງອັນໃຫຍ່, ຜູ້ນໍາຊະນະແກ່ສາມໂລກ.

Verse 42

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वाथ महादेवं तदा वारिधिनन्दनः । न चचाल न सस्मार निहतान्दानवान्युधि

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ພຣະມະຫາເທວະແລ້ວ ຜູ້ເກີດຈາກທະເລນັ້ນກໍຢືນນິ່ງສິ້ນເຊີງ—ບໍ່ເຄື່ອນ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຈື່ຈຳສິ່ງອື່ນ—ໃນຂະນະທີ່ພວກດານະວະຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມ»។

Verse 43

दुर्मदेनाविनीतेन दोर्भ्यामास्फोट्य दोर्बलात् । तिरस्कृतो महादेवो वचनैः कटुकाक्षरैः

ດ້ວຍຄວາມມະນະຊົ່ວທີ່ບັງຕາ ແລະຂາດຄວາມຖ່ອມຕົນ ລາວຕີແຂນຂອງຕົນເອງເພື່ອອວດອ້າງອຳນາດ; ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂົມຂື່ນຮຸນແຮງ ລາວໄດ້ຫຍາບຄາຍຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ।

Verse 44

तच्छ्रुत्वा दैत्यवचनममंगलमतीरितम् । विजहास महादेवाः परमं क्रोधमादधे

ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງອະສູຣະ—ທີ່ເວົ້າດ້ວຍໃຈອັນອັບມົງຄຸນ—ພຣະອົງກໍຫົວເຮາະ; ແຕ່ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອົງຮັບເອົາຄວາມໂກດອັນສູງສຸດ।

Verse 45

सुदर्शनाख्यं यच्चक्रं पदांगुष्ठविनिर्मितम् । जग्राह तत्करे रुद्रस्तेन हंतुं समुद्यतः

ແລ້ວພຣະຣຸດຣະໄດ້ຈັບໄວ້ໃນພຣະຫັດ ຈັກຣະນາມ “ສຸດັຣຊະນະ” ທີ່ສ້າງຈາກນິ້ວໂປ້ງຕີນ; ແລະພຣະອົງຍົກມັນຂຶ້ນ ກຽມຈະປະຫານສັດຕູ।

Verse 46

सुदर्शनाख्यं तच्चक्रं चिक्षेप भगवान्हरः । कोटिसूर्यप्रतीकाशं प्रलयानलसन्निभम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຫະຣະໄດ້ຊັດກົງຈັກສຸທັດສະນະ ທີ່ມີລັດສະໝີດັ່ງດວງຕາເວັນສິບລ້ານດວງ ແລະ ຄືກັບໄຟປະໄລຍະກັນ.

Verse 47

प्रदहद्रोदसी वेगात्तदासाद्य जलंधरम् । जहार तच्छिरो वेगान्महदायतलोचनम्

ດ້ວຍແຮງພຸ້ນພາອັນເຜົາໄໝ້ ປານຈະເຜົາສອງໂລກ, ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າເຖິງ ຈະລັນທະຣະ; ແລ້ວໃນຄວາມໄວນັ້ນເອງ ກໍຊິງຕັດເອົາສີສະຂອງເຂົາ—ຜູ້ມີດວງຕາໃຫຍ່ກວ້າງ—ໄປຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 48

रथात्कायः पपातोर्व्यां नादयन्वसुधातलम् । शिरश्चाप्यब्धिपुत्रस्य हाहाकारो महानभूत्

ຮ່າງກາຍຕົກຈາກລົດຮົບລົງສູ່ພື້ນດິນ ເຮັດໃຫ້ໜ້າດິນກ້ອງກັງວານ. ແລະຫົວຂອງບຸດແຫ່ງສະມຸດກໍຕົກຕາມ—ຈຶ່ງເກີດສຽງຮ້ອງໄຫ້ອາໄລອັນໃຫຍ່.

Verse 49

द्विधा पपात तद्देहो ह्यंजनाद्रिरिवाचलः । कुलिशेन यथा वारांनिधौ गिरिवरो द्विधा

ແລ້ວຮ່າງນັ້ນຕົກແຕກເປັນສອງສ່ວນ ນິ່ງດັ່ງພູອັນຈະນະ. ເຫມືອນພູໃຫຍ່ຖືກສາຍຟ້າຂອງພຣະອິນທຣາຜ່າກາງທະເລແຕກເປັນສອງ.

Verse 50

तस्य रौद्रेण रक्तेन सम्पूर्णमभवज्जगत् । ततस्समस्ता पृथिवी विकृताभून्मुनीश्वर

ດ້ວຍເລືອດອັນດຸຮ້າຍດັ່ງຣຸດຣະຂອງລາວ ໂລກທັງປວງຖືກເຕັມໄປ. ຕໍ່ມາ ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ແຜ່ນດິນທັງໝົດກໍກາຍເປັນສະພາບບິດເບືອນຜິດທຳມະດາ.

Verse 51

तद्रक्तमखिलं रुद्रनियोगान्मांसमेव च । महारौरवमासाद्य रक्तकुंडमभूदिह

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງຣຸດຣະ ເລືອດທັງໝົດນັ້ນ ແລະເນື້ອຫນັງດ້ວຍ ຕົກລົງສູ່ມະຫາຣໍຣະວະ (ນະລົກ). ໃນເຫດການນີ້ມັນຈຶ່ງກາຍເປັນ “ຫຸມເລືອດ” ອັນນ່າສະພຶງກົວ.

Verse 52

तत्तेजो निर्गतं देहाद्रुद्रे च लयमागमत् । वृन्दादेहोद्भवं यद्वद्गौर्य्यां हि विलयं गतम्

ແສງສະຫວ່າງນັ້ນອອກຈາກກາຍ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາຣຸດຣະ ບັນລຸການລະລາຍໃນພຣະອົງ—ດັ່ງການປະກົດທີ່ເກີດຈາກກາຍຂອງວຶນດາ ທ້າຍທີ່ສຸດກໍຫຼວມເຂົ້າ ແລະຖືກຊຶມຊັບໃນເກົາຣີ।

Verse 53

जलंधरं हतं दृष्ट्वा देवगन्धर्वपन्नगाः । अभवन्सुप्रसन्नाश्च साधु देवेति चाब्रुवन्

ເມື່ອເຫັນຈະລັນທະຣະຖືກສັງຫານ ພວກເທວະ, ຄັນທະວະ ແລະ ນາກາ ກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະຮ້ອງວ່າ «ດີແທ້, ພຣະເຈົ້າເອີຍ!»

Verse 54

सर्वे प्रसन्नतां याता देवसिद्धमुनीश्वराः । पुष्पवृष्टिं प्रकुर्वाणास्तद्यशो जगुरुच्चकैः

ເທວະທັງປວງ, ສິດທະ ແລະ ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງ຤ິດ ລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ພວກເຂົາໂປຍດອກໄມ້ເປັນຝົນ ແລະຮ້ອງຂັບສັນລະເສີນພຣະກຽດຂອງພຣະອົງ ແລະຊັຍຊະນະນັ້ນດັງໆ.

Verse 55

देवांगना महामोदान्ननृतुः प्रेमविह्वलाः । कलस्वराः कलपदं किन्नरैस्सह संजगुः

ນາງເທວະທັງຫຼາຍ ຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່ ຖືກຄວາມຮັກພາໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ ແລະຟ້ອນລຳ. ດ້ວຍສຽງຫວານ ແລະຈັງຫວະອ່ອນຊ້ອຍ ພວກນາງຮ້ອງຂັບຮ່ວມກັບຄິນນະຣາຢ່າງໄພຣະ.

Verse 56

दिशः प्रसेदुस्सर्वाश्च हते वृन्दापतौ मुने । ववुः पुण्यास्सुखस्पर्शा वायवस्त्रिविधा अपि

ໂອ ມຸນີເອີຍ, ເມື່ອຜົວຂອງວຣິນດາຖືກສັງຫານ ທິດທັງປວງກໍສະຫງົບສຸກ. ແມ່ນແຕ່ລົມທັງສາມປະເພດກໍພັດມາຢ່າງບຸນສິດ ແລະອ່ອນນຸ່ມຕໍ່ການສຳຜັດ, ດຸດດັ່ງທຳມະຊາດໄດ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມມົງຄຸນ ຫຼັງຈາກຄວາມປະທະຕໍ່ທັມມະຖືກກຳຈັດ.

Verse 57

चन्द्रमाः शीततां यातो रविस्तेपे सुतेजसा । अग्नयो जज्वलुश्शांता बभूव विकृतं नभः

ດວງຈັນສູນເສຍຄວາມເຢັນຊື່ນ ແລະດວງອາທິດແຜດເຜົາດ້ວຍລັດສະຫມີອັນແຮງກ້າຂອງຕົນ; ໄຟທີ່ເຄີຍສົງົບກໍ່ລຸກໂຊນຂຶ້ນ ແລະຟ້ານະພາກໍ່ບິດເບືອນ—ເປັນລາງຮ້າຍໃນສົງຄາມນັ້ນ।

Verse 58

एवं त्रैलोक्यमखिलं स्वास्थ्यमापाधिकं मुने । हतेऽब्धितनये तस्मिन्हरेणानतमूर्तिना

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ໄຕໂລກທັງປວງກໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກສະຫວັດດີຍິ່ງຂຶ້ນ ເມື່ອບຸດແຫ່ງມະຫາສະຫມຸດນັ້ນຖືກຮະຣິ—ຜູ້ທີ່ທຸກຜູ້ກົ້ມນົບຮູບອົງ—ປະຫານລົງ।