द्वन्द्वयुद्धवर्णनम् / Description of the Duel-Combats

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । ते गणाधिपतीन्दृष्ट्वा नन्दीभमुखषण्मुखान् । अमर्षादभ्यधावंत द्वंद्वयुद्धाय दानवाः

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະສິວະ—ນັນດີ, ພຣິງກີ, ແລະ ສະນະມຸກຫົກໜ້າ—ພວກດານະວະທີ່ເດືອດດານດ້ວຍຄວາມໂກດ ກໍພາກັນພຸ້ນເຂົ້າໄປ ເພື່ອດວນດວຍຢຸດທະ (ສູ້ຕົວຕໍ່ຕົວ).

Verse 2

नन्दिनं कालनेमिश्च शुंभो लंबोदरं तथा । निशुंभः षण्मुखं देवमभ्यधावत शंकितः

ນິຊຸມພະ ຜູ້ຫວາດຫວັນລະແວງ ພຸ້ນເຂົ້າໄປຈະຈູ່ໂຈມ ພຣະເຈົ້າຫົກໜ້າ ສະນະມຸກ. ສ່ວນ ຊຸມພະ ແລະ ກາລະເນມິ ກໍກ້າວເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບ ນັນດີ; ແລະ ລຳໂບດະຣາ ກໍເຂົ້າຮ່ວມການຈູ່ໂຈມດ້ວຍ.

Verse 3

निशुंभः कार्तिकेयस्य मयूरं पंचभिश्शरैः । हृदि विव्याध वेगेन मूर्छितस्स पपात ह

ນິຊຸມພະ ຍິງລູກສອນຫ້າດອກຢ່າງວ່ອງໄວ ທະລຸຫົວໃຈຂອງນົກມະຍູຣະ (ນົກຢູງ) ພາຫະນະຂອງພຣະກາຣຕິເກຍ; ມັນມືດສະຕິແລ້ວລົ້ມລົງ.

Verse 4

ततः शक्तिधरः क्रुद्धो बाणैः पंचभिरेव च । विव्याध स्यंदने तस्य हयान्यन्तारमेव च

ຕໍ່ມາ ພຣະຊັກຕິທະຣະ (ຜູ້ຖືຫອກ) ໂກດກຽວ ຍິງລູກສອນພຽງຫ້າດອກ ທະລຸລົດສົງຄາມຂອງມັນ ແລະທະລຸສ່ວນສຳຄັນພາຍໃນຂອງມ້າທີ່ຜູກກັບລົດນັ້ນ.

Verse 5

शरेणान्येन तीक्ष्णेन निशुंभं देववैरिणम् । जघान तरसा वीरो जगर्ज रणदुर्मदः

ແລ້ວ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ມຶນເມົາດ້ວຍໄຟສົງຄາມ ໄດ້ຍິງລູກສອນອີກດອກທີ່ແຫຼມຄົມ ຟັນຟາດໃສ່ນິຊຸມພະ ສັດຕູແຫ່ງເທວະດາ ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວຮ້ອງຄຳຮາມກັງວານ.

Verse 6

असुरोऽपि निशुंभाख्यो महावीरोऽतिवीर्यवान् । जघान कार्तिकेयं तं गर्जंतं स्वेषुणा रणे

ອະສຸຣະນາມ ນິຊຸມພະ ຜູ້ເປັນມະຫາວີຣະ ມີພະລັງອັນຫາທຽບ ກໍໄດ້ຍິງພຣະກາຣຕິເກຍຜູ້ກຳລັງຮ້ອງຄຳຮາມໃນສະໜາມຮົບ ດ້ວຍລູກສອນຂອງຕົນໃນກາງການປະລະ.

Verse 7

ततश्शक्तिं कार्तिकेयो यावजग्राह रोषतः । तावन्निशुंभो वेगेन स्वशक्त्या तमपातयत्

ຕໍ່ມາ ພຣະກາຣຕິເກຍ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ຈັບຫອກ (ຊັກຕິ) ນັ້ນ; ແຕ່ໃນຂະນະດຽວກັນ ນິຊຸມພະ ກໍຟາດດ້ວຍຫອກຂອງຕົນຢ່າງວ່ອງໄວ ໃຫ້ພຣະອົງລົ້ມລົງ.

Verse 8

एवं बभूव तत्रैव कार्तिकेयनिशुंभयोः । आहवो हि महान्व्यास वीरशब्दं प्रगर्जतोः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະວະຍາສະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ການຮົບອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງກາຣຕິເກຍ ແລະ ນິສຸມພະ, ເມື່ອທັງສອງຮ້ອງຄຳວິລະຊົນກັງວານ.

Verse 9

ततो नन्दीश्वरो बाणैः कालनेमिमविध्यत । सप्तभिश्च हयान्केतुं रथं सारथिमाच्छिनत्

ຕໍ່ມາ ນັນດີສະວະຣະ ໄດ້ຍິງລູກສອນທະລຸກາລະເນມິ. ແລະດ້ວຍລູກສອນເຈັດດອກ ລາວໄດ້ຕັດລົງມ້າ, ທຸງ, ລົດຮົບ ແລະສາຣະຖີ (ຄົນຂັບລົດ).

Verse 10

कालनेमिश्च संकुद्धो धनुश्चिच्छेद नंदिनः । स्वशरासननिर्मुक्तैर्महातीक्ष्णैश्शिलीमुखैः

ກາລເນມິ ໂກດແຄ້ນຢ່າງແຮງ ປ່ອຍລູກສອນປາຍເຫຼັກຄົມກ້າຈາກຄັນທະນູຂອງຕົນ ຕັດຄັນທະນູຂອງນັນດິນຂາດລົງ។

Verse 11

अथ नन्दीश्वरो वीरः कालनेमिं महासुरम् । तमपास्य च शूलेन वक्षस्यभ्यहनद्दृढम्

ແລ້ວນັ້ນ ນັນດີສະວະຣະ ວີລະບຸລຸດ ຫຼີກພົ້ນຈາກ ກາລເນມິ ອະສູຣະໃຫຍ່ ແລ້ວຟັນຈິ້ມດ້ວຍຕຣິສູນ ຢ່າງໝັ້ນແຂງໃສ່ອົງອົກຂອງມັນ।

Verse 12

स शूलभिन्नहृदयो हताश्वो हतसारथिः । अद्रेः शिखरमुत्पाट्य नन्दिनं समताडयत्

ແມ່ນແຕ່ຫົວໃຈຖືກຕຣິສູນທະລຸ ແລະມ້າກັບສາຣະຖີຖືກສັງຫານແລ້ວ ມັນຍັງຖອນຍອດພູອອກມາ ແລ້ວຟາດນັນດິນດ້ວຍມັນ।

Verse 13

अथ शुंभो गणेशश्च रथमूषक वाहनौ । युध्यमानौ शरव्रातैः परस्परमविध्यताम्

ແລ້ວນັ້ນ ຊຸມພະ ແລະ ພຣະຄະເນຊາ—ຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນລົດສົງຄາມ ອີກຜູ້ໜຶ່ງຂຶ້ນມູສະກະເປັນວາຫະນະ—ກໍ່ຮົບກັນ ແລະຍິງລູກສອນເປັນຝູງ ຕີກັນໄປມາບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 14

गणेशस्तु तदा शुंभं हृदि विव्याध पत्रिणा । सारथिं च त्रिभिर्बाणैः पातयामास भूतले

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຄະເນຊາໄດ້ຍິງລູກສອນມີຂົນ ທະລຸຫົວໃຈຂອງຊຸມພະ ແລະຍິງອີກສາມດອກ ຟາດສາຣະຖີໃຫ້ລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 15

ततोऽतिक्रुद्धश्शुंभोऽपि बाणदृष्ट्या गणाधिपम् । मूषकं च त्रिभिर्विद्ध्वा ननाद जलदस्वनः

ຕໍ່ມາ ຊຸມພະໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ ຈ້ອງລູກສອນໄປຫາອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະນາທິປະ) ແລະໄດ້ທະລຸມູສະກະວາຫະນະດ້ວຍສາມດອກ ພ້ອມຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງສຽງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 16

मूषकश्शरभिन्नाङ्गश्चचाल दृढवेदनः । लम्बोदरश्च पतितः पदातिरभवत्स हि

ມູສະກະຖືກລູກສອນທະລຸອະວະຍະວະ ຈຶ່ງເຊົາຊອນໄປມາດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຮຸນແຮງ। ແລະລັມໂບດະຣະກໍ່ຕົກລົງ ແທ້ຈິງແລ້ວກາຍເປັນນັກຮົບຍ່າງທ້າວ ເພາະຂາດວາຫະນະ।

Verse 17

ततो लम्बोदरश्शुंभं हत्वा परशुना हृदि । अपातयत्तदा भूमौ मूषकं चारुरोह सः

ຕໍ່ມາ ລັມໂບດະຣະໄດ້ຟາດຊຸມພະ ໂດຍຜ່າຫົວໃຈດ້ວຍຂວານ (ປະຣະຊຸ) ໃຫ້ລົ້ມລົງ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງໂຍນເຂົາລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະຂຶ້ນຂີ່ມູສະກະວາຫະນະອີກຄັ້ງ।

Verse 18

समरायोद्यतश्चाभूत्पुनर्गजमुखो विभुः । प्रहस्य जघ्नतुः क्रोधात्तोत्रेणैव महाद्विपम्

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ມີໜ້າເປັນຊ້າງ ກໍຕັ້ງພ້ອມເພື່ອສົງຄາມ. ແລ້ວພຣະອົງຫົວເຮາະ ແລະດ້ວຍໂທສະ ກໍຟາດຊ້າງໃຫຍ່ໃຫ້ລົ້ມ ໂດຍໃຊ້ແຕ່ໂຕຕຣະ (ຄັນຈິ້ມຊ້າງ) ເປັນອາວຸດເທົ່ານັ້ນ।

Verse 19

कालनेमिर्निशुंभश्च ह्युभौ लंबोदरं शरैः । युगपच्चख्नतुः क्रोधादाशीविषसमैर्द्रुतम्

ແລ້ວກາລະເນມິ ແລະນິຊຸມພະ ທັງສອງ ກໍຕີລຳໂບດະຣະ ດ້ວຍລູກສອນພ້ອມກັນ ດ້ວຍໂທສະ ຢ່າງວ່ອງໄວ; ລູກສອນນັ້ນຮ້າຍກາດດັ່ງງູພິດ।

Verse 20

तं पीड्यमानमालोक्य वीरभद्रो महाबलः । अभ्यधावत वेगेन कोटिभूतयुतस्तथा

ເມື່ອເຫັນຜູ້ນັ້ນກຳລັງຖືກບີບຄັ້ນຢ່າງຫນັກ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍ່ພຸ້ນເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມໄວສູງ ພ້ອມດ້ວຍຝູງພູຕະນັບໂກດິຕາມໄປດ້ວຍກັນ।

Verse 21

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे जलंधरोपाख्याने विशे षयुद्धवर्णनं नामैकविंशतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 2 ຄື «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີ 5 «ຢຸດທະຂັນດະ» ໃນນິທານເກືອບກ່ຽວກັບ ຈະລັນທະຣະ ບົດທີ 21 ຊື່ «ການພັນລະນາສົງຄາມພິເສດ» ກໍ່ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 22

ततः किलकिला शब्दैस्सिंहनादैश्सघर्घरैः । विनादिता डमरुकैः पृथिवी समकंपत

ແລ້ວໃນທ່າມກາງສຽງອື້ອຶງຄຶກຄືນ, ສຽງຮ້ອງດັ່ງສິງໂຕ, ແລະ ສຽງຄໍາຮາມອັນຫຍາບກະດ້າງ—ເມື່ອກອງດຳມະຣຸ (ḍamaru) ດັງກ້ອງ—ແຜ່ນດິນເອງກໍເລີ່ມສັ່ນໄຫວ.

Verse 23

ततो भूताः प्रधावंतो भक्षयंति स्म दानवान् । उत्पत्य पातयंति स्म ननृतुश्च रणांगणे

ແລ້ວພວກພູຕະ (bhūta) ກໍພາກັນພຸ່ງເຂົ້າໄປ ແລະ ເລີ່ມກິນພວກດານະວະ (Dānava). ພວກເຂົາໂດດຂຶ້ນ ແລະ ຟາດຟັນໃຫ້ລົ້ມລົງຊ້ໍາໆ, ທັງຍັງເຕັ້ນລໍາຢູ່ໃນສະໜາມຮົບອີກດ້ວຍ.

Verse 24

एतस्मिन्नंतरे व्यासाभूतां नन्दीगुहश्च तौ । उत्थितावाप्तसंज्ञौ हि जगर्जतुरलं रणे

ໃນຂະນະນັ້ນ ນັນດີ (Nandī) ແລະ ກຸຫະ (Guha) ທັງສອງ—ຜູ້ຖືກຟາດລົ້ມ ແລະ ໝົດສະຕິ—ໄດ້ກັບຄືນສູ່ສະຕິ. ເມື່ອລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ທັງສອງກໍຄໍາຮາມດັງກ້ອງຢ່າງຫນັກແນ່ນໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 26

स नन्दी कार्तिकेयश्च समायातौ त्वरान्वितौ । जघ्नतुश्च रणे दैत्यान्निरंतरशरव्रजैः । छिन्नैर्भिन्नैर्हतैर्दैत्यैः पतितैर्भक्षितैस्तथा । व्याकुला साभवत्सेना विषण्णवदना तदा

ແລ້ວນັ້ນ ນັນດີ ແລະ ກາຣຕິເກຍ ກໍມາຮອດດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ. ໃນສະໜາມຮົບ ພວກເຂົາຍິງລູກສອນຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດ ຟັນລົງດານະວະ. ດ້ວຍອະສຸຣະຖືກຕັດ ແຕກ ແລະຖືກຂ້າ—ບາງພວກລົ້ມລົງ ບາງພວກຖືກກິນ—ກອງທັບຂອງເຂົາຈຶ່ງວຸ້ນວາຍສັບສົນ ແລະໃບໜ້າກໍເສົ້າໝອງໃນເວລານັ້ນ.

Verse 27

एवं नन्दी कार्तिकेयो विकटश्च प्रतापवान् । वीरभद्रो गणाश्चान्ये जगर्जुस्समरेऽधिकम्

ດັ່ງນັ້ນ ນັນດີ, ກາຣຕິເກຍ, ວິກະຕະຜູ້ກ້າແຂງ, ວີຣະພັດຣະ ແລະ ກະນະອື່ນໆ ຈຶ່ງຮ້ອງຄໍາຮາມດັງກວ່າເກົ່າໃນສະໜາມຮົບ—ເປີດເຜີຍພະລັງອັນດຸດັນແລະປົກປ້ອງຂອງກອງພຣະສິວະ ເພື່ອທຳນຸບຳລຸງທັມມະ.

Verse 28

निशुंभशुंभौ सेनान्यौ सिन्धुपुत्रस्य तौ तथा । कालनेमिर्महादैत्योऽसुराश्चान्ये पराजिताः

ນິຊຸມພະ ແລະ ຊຸມພະ ຜູ້ນຳທັບສອງຄົນຂອງບຸດແຫ່ງສິນທຸ ກໍຖືກປະລາຍເຊັ່ນດຽວກັນ; ແລະ ກາລະເນມິ ດານະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພ້ອມອະສຸຣະອື່ນໆ ກໍຖືກພິຊິດ.

Verse 29

प्रविध्वस्तां ततस्सेनां दृष्ट्वा सागरनन्दनः । रथेनातिपताकेन गणानभिययौ बली

ເມື່ອເຫັນກອງທັບນັ້ນຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ ບຸດແຫ່ງສາຄະຣະຜູ້ກ້າແຂງ ກໍຂຶ້ນລົດຮົບທີ່ມີທຸງສູງສົງຢ່າງຍິ່ງ ແລ້ວພຸ້ນເຂົ້າໄປປະຈັນໜ້າກັບຄະນະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 30

ततः पराजिता दैत्या अप्यभूवन्महोत्सवाः । जगर्जुरधिकं व्यास समरायोद्यतास्तदा

ຕໍ່ມາ ແມ່ນແຕ່ຖືກພ່າຍແພ້ ພວກໄດຕະຍະກໍກັບເປັນດັ່ງກຳລັງສະເຫຼີມສະຫຼອງຢ່າງໃຫຍ່. ໂອ ວະຍາສະ, ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຕຽມຕົວເພື່ອສົງຄາມອີກຄັ້ງ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມດັງຂຶ້ນຍິ່ງກວ່າເກົ່າ.

Verse 31

सर्वे रुद्रगणाश्चापि जगर्जुर्जयशालिनः । नन्दिकार्तिकदंत्यास्यवीरभद्रादिका मुने

ຣຸດຣະຄະນາທັງປວງ ຜ່ອງໃສດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈໃນໄຊຊະນະ ໄດ້ຮ້ອງຄຳຮາມກັນດັງສະນັ່ນ—ໂອ ມຸນີ—ນັນດິນ, ກາຣຕິກ, ດັນຕະຍາສະຍະ, ວີຣະພັດຣະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 32

हस्त्यश्वरथसंह्रादश्शंखभेरीरवस्तथा । अभवत्सिंहनादश्च सेनयोरुभयोस्तथा

ແລ້ວກໍເກີດສຽງຄືຟ້າຮ້ອງຂອງຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ ພ້ອມກັບສຽງປີ່ສັງຂ໌ ແລະກອງກະທົບເບຣີ. ຈາກກອງທັບທັງສອງ ກໍມີສຽງຮ້ອງຮົບດຸດສິງໂຕ ກັງວານກ້ອງກັບກັນ.

Verse 33

जलंधरशरव्रातैर्नीहारपटलैरिव । द्यावापृथिव्योराच्छन्नमंतरं समपद्यत

ດ້ວຍຝົນລູກສອນຂອງຈະລັນທະຣະ ດັ່ງຜືນໝອກໜາໜາ, ຊ່ອງວ່າງທັງໝົດລະຫວ່າງຟ້າແລະດິນ ຖືກປົກຄຸມ ແລະມືດມົນ.

Verse 34

शैलादिं पंचभिर्विद्ध्वा गणेशं पंचभिश्शरैः । वीरभद्रं च विंशत्या ननाद जलदस्वनः

ນັກຮົບນັ້ນ ຜູ້ຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງຂອງເມກຝົນ, ໄດ້ຍິງລູກສອນຫ້າດອກທະລຸສາຍລາດິ, ຫ້າດອກທະລຸພຣະຄະເນຊາ, ແລະຊາວດອກທະລຸວີຣະພັດຣະ; ແລ້ວກໍຮ້ອງກັບກ້ອງໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 35

कार्तिकेयस्ततो दैत्यं शक्त्या विव्याध सत्वरम् । जलंधरं महावीरो रुद्रपुत्रो ननाद च

ຕໍ່ມາ ພຣະກາຣຕິເກຍ ມະຫາວີຣະ ພຣະບຸດຂອງພຣະຣຸດຣະ, ໄດ້ຮີບຮ້ອນໃຊ້ຫອກສັກຕິ ທະລຸດາຍຕະ ຈະລັນທະຣະ; ແລ້ວພຣະອົງກໍຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງວີຣະບຸລຸດ.

Verse 36

स पूर्णनयनो दैत्यः शक्तिनिर्भिन्नदेहकः । पपात भूमौ त्वरितमुदतिष्ठन्महाबलः

ອະສຸຣະນັ້ນ ຕາເປີດກວ້າງ ກາຍຖືກຫອກທະລຸ; ລົງສູ່ພື້ນດິນຢ່າງວ່ອງໄວ ແຕ່ດ້ວຍພະລັງອັນຍິ່ງ ກໍລຸກຂຶ້ນອີກທັນທີ।

Verse 37

ततः क्रोधपरीतात्मा कार्तिकेयं जलंधरः । गदया ताडयामास हृदये दैत्यपुंगवः

ຕໍ່ມາ ຈະລັນທະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມອະສຸຣະ ຈິດຖືກໂກຣດຄອບງຳ ໄດ້ຟາດພຣະກາຣຕິເກຍະ ດ້ວຍຄອນ (gada) ຖືກບ່ອນຫົວໃຈ।

Verse 38

गदाप्रभावं सफलं दर्शयन्शंकरात्मजः । विधिदत्तवराद्व्यास स तूर्णं भूतलेऽपतत्

ໂອ ວະຍາສະ, ບຸດແຫ່ງພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ອານຸພາບແຫ່ງຄ້ອນກະບອງໄດ້ບັງເກີດຜົນແທ້ ແລະທັນໃດນັ້ນກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ—ຖືກຄອບງຳໂດຍພອນທີ່ວິທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ) ປະທານໃຫ້।

Verse 39

तथैव नंदी ह्यपतद्भूतले गदया हतः । महावीरोऽपि रिपुहा किंचिद्व्याकुलमानसः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ນັນດີ ກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ເພາະຖືກຄ້ອນກະບອງຟາດ. ແມ່ນແຕ່ເປັນວີລະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຜູ້ປະຫານສັດຕູ ໃຈຂອງລາວກໍຫວັ່ນໄຫວເພີຍຊົ່ວຄາວ.

Verse 40

ततो गणेश्वरः क्रुद्धस्स्मृत्वा शिवपदाम्बुजम् । संप्राप्यातिबलो दैत्य गदां परशुनाच्छिनत्

ແລ້ວນັ້ນ ຄະເນສະວະຣະ ໂກດເຄືອງ ໄດ້ລະລຶກເຖິງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດພຣະສິວະ. ເມື່ອໄດ້ພະລັງອັນແຮງກ້າຫຼາຍ ລາວເຂົ້າເຖິງດາຍຕະ ແລະໃຊ້ຂວານຂອງຕົນ ຟັນຂາດຄ້ອນກະບອງຂອງອະສູຣ.

Verse 41

वीरभद्रस्त्रिभिर्बाणैर्हृदि विव्याध दानवम् । सप्तभिश्च हयान्केतुं धनुश्छत्रं च चिच्छिदे

ວີຣະພັດຣະ ໄດ້ຍິງລູກສອນສາມດອກ ທະລຸຫົວໃຈຂອງດານະວະ. ແລະດ້ວຍອີກເຈັດດອກ ລາວຕັດລົງມ້າ, ທຸງ, ຄັນທະນູ ແລະຮົ່ມພິທີ.

Verse 42

ततोऽतिक्रुद्धो दैत्येन्द्रश्शक्तिमुद्यम्य दारुणाम् । गणेशं पातयामास रथमन्यं समारुहत्

ຕໍ່ມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດາຍຕະ ໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ຍົກຫອກອັນນ່າຢ້ານຂຶ້ນ ແລ້ວຟັນໃຫ້ພຣະຄະເນຊະລົ້ມລົງ; ຈາກນັ້ນກໍຂຶ້ນລົດສົງຄາມອີກຄັນໜຶ່ງ।

Verse 43

अभ्यगादथ वेगेन स दैत्येन्द्रो महाबलः । विगणय्य हृदा तं वै वीरभद्रं रुषान्वितः

ຕໍ່ມາ ກະສັດແຫ່ງໄດຕະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ກໍພຸ້ນເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມໄວ. ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ ລາວດູໝິ່ນວີຣະພັດຣະໃນໃຈ ບໍ່ນັບຖືເລີຍ.

Verse 44

वीरभद्रं जघानाशु तीक्ष्णेनाशीविषेण तम् । ननाद च महावीरो दैत्यराजो जलंधरः

ແລ້ວກະສັດອະສຸຣະ ຈະລັນທະຣະ ກໍຟັນຕີວີຣະພັດຣະຢ່າງວ່ອງໄວ ດ້ວຍອາວຸດຄົມດັ່ງງູພິດ. ແລະວີຣະຜູ້ກ້າ ຈະລັນທະຣະ ກໍຮ້ອງຄໍາຮາມດັງກ້ອງ.

Verse 45

वीरभद्रोऽपि संकुद्धस्सितधारेण चेषुणा । चिच्छेद तच्छरं चैव विव्याध महेषुणा

ວີຣະພັດຣະກໍໂກດເກຣີຍວ ໃຊ້ລູກສອນຄົມຕັດທຳລາຍອາວຸດທີ່ພຸ້ນມານັ້ນ. ແລ້ວດ້ວຍລູກສອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ລາວກໍທະລຸຜ່ານຄູ່ຕໍ່ສູ້.

Verse 46

ततस्तौ सूर्यसंकाशौ युयुधाते परस्परम् । नानाशस्त्रैस्तथास्त्रैश्च चिरं वीरवरोत्तमौ

ຈາກນັ້ນ ວີຣະຜູ້ປະເສີດທັງສອງ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ກໍຕໍ່ສູ້ກັນເປັນເວລາດົນ. ເຂົາໃຊ້ອາວຸດນານາຊະນິດ ແລະອາສະຕຣາອັນທິບພະຍະດ້ວຍ.

Verse 47

वीरभद्रस्ततस्तस्य हयान्बाणैरपातयत् । धनुश्चिच्छेद रथिनः पताकां चापि वेगतः

ແລ້ວວີຣະພັດຣະ ຍິງລູກສອນລົງໃສ່ມ້າຂອງເຂົາໃຫ້ລົ້ມ. ດ້ວຍຄວາມໄວແລະພະລັງ ທ່ານຕັດຄັນທະນູ ແລະທຸງຊັຍຂອງນັກຮົບລົດ ທຳໃຫ້ຄວາມອວດອ້າງຂອງເຂົາແຕກສະລາຍໃນສົງຄາມ.

Verse 48

अथो स दैत्यराजो हि पुप्लुवे परिघायुधः । वीरभद्रोपकठं स द्रुतमाप महाबलः

ແລ້ວກະສັດແຫ່ງໄດຕະ ຜູ້ຖືອາວຸດຄ້ອນເຫຼັກ (ປະຣິຄະ) ກໍ່ໂດດພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າ; ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າໃກ້ວີຣະພັດຣະຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 49

परिघेनातिमहता वीरभद्रं जघान ह । सबलोऽब्धितनयो मूर्ध्नि वीरो जगर्ज च

ແລ້ວວີຣະຜູ້ເກີດຈາກທະເລ ຖືຄ້ອນເຫຼັກອັນມະຫາອຳນາດ ຟາດໃສ່ຫົວຂອງວີຣະພັດຣະ; ແລະຜູ້ກ້ານັ້ນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງ ກໍ່ຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງ।

Verse 50

परिघेनातिमहता भिन्नमूर्द्धा गणाधिपः । वीरभद्रः पपातोर्व्यां मुमोच रुधिरं बहु

ເມື່ອຖືກຟາດດ້ວຍຄ້ອນເຫຼັກອັນມະຫາອຳນາດ ຫົວຂອງຜູ້ນຳແຫ່ງຄະນະ—ວີຣະພັດຣະ—ກໍ່ແຕກອອກ; ລາວລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະ ເລືອດໄຫຼອອກຫຼາຍ.

Verse 51

पतितं वीरभद्रं तु दृष्ट्वा रुद्रगणा भयात् । अपागच्छन्रणं हित्वा क्रोशमाना महेश्वरम्

ເມື່ອເຫັນວີຣະພັດຣະລົ້ມລົງ ບັນດາຄະນະຂອງຣຸດຣະກໍ່ຢ້ານກົວ; ພວກເຂົາລະທິ້ງສະໜາມຮົບ ແລະ ໜີໄປ ພ້ອມຮ້ອງເອີ້ນພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 52

अथ कोलाहलं श्रुत्वा गणानां चन्द्रशेखरः । निजपार्श्वस्थितान् वीरानपृच्छद्गणसत्तमान्

ແລ້ວພຣະຈັນທຣເສກະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຍິນສຽງອື້ອງອຶງຂອງພວກຄະນະ ແລະຈຶ່ງຖາມບັນດາຄະນະຜູ້ກ້າຫານຜູ້ປະເສີດ ທີ່ຢືນຢູ່ໃກ້ຂ້າງພຣະອົງ។

Verse 53

शंकर उवाच । किमर्थं मद्गणानां हि महाकोलाहलोऽभवत् । विचार्यतां महावीराश्शांतिः कार्या मया ध्रुवम्

ພຣະສັງກະຣະ ກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເກີດຄວາມອື້ອອຶງອັນໃຫຍ່ນີ້ໃນຫມູ່ຄະນະ (gaṇa) ຂອງເຮົາ? ຈົ່ງພິຈາລະນາໃຫ້ຖ້ວນຖີ່, ໂອ ວີລະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ແນ່ນອນ ເຮົາຈະຕ້ອງເຮັດໃຫ້ສັນຕິເກີດຂຶ້ນ»។

Verse 54

यावत्स देवेशो गणान्पप्रच्छ सादरम् । तावद्गणवरास्ते हि समायाताः प्रभुं प्रति

ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ຊົມເຊີຍແລະຖາມໄຖ່ຄະນະ (gaṇa) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ບັນດາຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ gaṇa ກໍໄດ້ຮີບມາຫານາຍຂອງຕົນ.

Verse 55

तान्दृष्ट्वा विकलान्रुद्रः पप्रच्छ इति कुशलं प्रभुः । यथावत्ते गणा वृत्तं समाचख्युश्च विस्तरात्

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາອ່ອນແຮງແລະທຸກທ້ອນ, ພຣະຣຸດຣະ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຈຶ່ງຖາມໄຖ່ຄວາມສຸກດີຂອງພວກເຂົາ. ແລ້ວບັນດາ gaṇa ກໍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພຣະອົງຟັງຕາມຄວາມເປັນຈິງ, ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ຢ່າງລະອຽດທັງໝົດ.

Verse 56

तच्छ्रुत्वा भगवानुद्रो महालीलाकरः प्रभुः । अभयं दत्तवांस्तेभ्यो महोत्साहं प्रवर्द्धयन्

ເມື່ອຟັງເລື່ອງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະພະຄະວານ ຣຸດຣະ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ສະແດງລີລາທິບພະອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ໄດ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ, ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມກ້າຫານອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.