राहोर्विमोचनानन्तरं जलन्धरस्य सैन्योद्योगः — Rahu’s Aftermath and Jalandhara’s Mobilization

Verse 1

व्यास उवाच । सनत्कुमार सर्वज्ञ कथा ते श्राविताद्भुता । महाप्रभोश्शंकरस्य यत्र लीला च पावनी

ວຽສະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ສະນັດກຸມານ, ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ເຈົ້າໄດ້ເລົ່າເລື່ອງອັນອັດສະຈັນໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ; ໃນນັ້ນໄດ້ເປີດເຜີຍລີລາອັນສັກສິດ ແລະຊຳລະບາບ ຂອງພຣະມະຫາປຣະພູ ສັງກະຣະ.”

Verse 2

इदानीं ब्रूहि सुप्रीत्या कृपां कृत्वा ममो परि । राहुर्मुक्तः कुत्र गतः पुरुषेण महामुने

ບັດນີ້ ຂໍທ່ານເວົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ມະຫາມຸນີ: ຣາຫຸ ຫຼັງຈາກຖືກປ່ອຍໂດຍບຸລຸດຜູ້ມີອານຸພາບນັ້ນ ໄດ້ໄປທີ່ໃດ?

Verse 3

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य व्यासस्यामितमेधसः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा ब्रह्मपुत्रो महामुनिः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງ ວະຍາສະ ຜູ້ມີປັນຍາຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລ້ວ, ມະຫາມຸນີ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີໃຈຜ່ອງໃສ ໄດ້ຕອບກັບດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ.

Verse 4

सनत्कुमार उवाच । राहुर्विमुक्तो यस्तेन सोपि तद्वर्वरस्थले । अतस्स वर्वरो भूत इति भूमौ प्रथां गतः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ທີ່ໄດ້ປົດປ່ອຍ ຣາຫຸ ນັ້ນ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ວະຣະວະຣາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມ ‘ວະຣະວະຣາ-ພູຕະ’ ແລະນາມນັ້ນກໍໂດ່ງດັງໃນໂລກ.”

Verse 5

ततः स मन्यमानस्स्वं पुनर्जनिमथानतः । गतगर्वो जगामाथ जलंधरपुरं शनैः

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຄິດຄືນເຖິງການເກີດໃໝ່ຂອງຕົນ ແລະກໍກົ້ມກາບ; ຄວາມຍິ່ງຍໂສຖືກລົບລ້າງ ແລ້ວຈຶ່ງເດີນຊ້າໆກັບໄປຫານະຄອນ ຈະລັນທະຣາ.

Verse 6

जलंधराय सोऽभ्येत्य सर्वमीशविचेष्टितम् । कथयामास तद्व्यासाद्व्यास दैत्येश्वराय वै

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ ຈະລັນທະຣາ ລາວໄດ້ເລົ່າຢ່າງຄົບຖ້ວນທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ ເປັນພຣະລີລາຂອງພຣະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ). ໂອ ວຽາສະ, ດັ່ງນັ້ນແທ້ ລາວໄດ້ກ່າວແກ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ.

Verse 7

सनत्कुमार उवाच । जलंधरस्तु तच्छ्रुत्वा कोपाकुलितविग्रहः । बभूव बलवान्सिन्धुपुत्रो दैत्येन्द्रसत्तमः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອ ຈະລັນທະຣາ ໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ລາວ—ບຸດຜູ້ມີພະລັງຂອງມະຫາສະໝຸດ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດໃນດາຍຕະ—ກໍເກີດໄຟໂກດ ແລະອາການທັງປວງກໍປັ່ນປ່ວນ.”

Verse 8

ततः कोपपराधीनमानसो दैत्यसत्तमः । उद्योगं सर्वसैन्यानां दैत्यानामादिदेश ह

ຕໍ່ມາ ຈອມເຈົ້າໃນດາຍຕະ ຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ຈິດໃຈຖືກຄວາມໂກດຄອບງໍາ ໄດ້ອອກຄໍາສັ່ງໃຫ້ກອງທັບດາຍຕະທັງປວງ ຕຽມພ້ອມເພື່ອສົງຄາມ.

Verse 9

जलंधर उवाच । निर्गच्छंत्वखिला दैत्याः कालनेमिमुखाः खलु । तथा शुंभनिशुम्भाद्या वीरास्स्वबलसंयुताः

ຈະລັນທະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ດາຍຕະທັງປວງ ນຳໂດຍ ກາລະເນມິ ອອກເດີນທາງໄປ. ແລະໃຫ້ວີຣະຊົນເຊັ່ນ ຊຸມພະ ແລະ ນິຊຸມພະ ພ້ອມກອງກຳລັງຂອງຕົນ ກ້າວໜ້າໄປດ້ວຍ»។

Verse 10

कोटिर्वीरकुलोत्पन्नाः कंबुवंश्याश्च दौर्हृदाः । कालकाः कालकेयाश्च मौर्या धौम्रास्तथैव च

ມີນັກຮົບນັບເປັນໂກຕິ ເກີດຈາກຕະກູນວີຣະ—ພວກສາຍວົງກຳບຸ, ພວກດາວຫຣຶດ, ພວກກາລະກະ ແລະ ກາລະເກຍ (ລູກຫຼານຂອງກາລະກະ), ພ້ອມທັງພວກມໍຣະຍາ ແລະ ພວກທໍມຣະ ດ້ວຍ.

Verse 11

इत्याज्ञाप्यासुरपतिस्सिंधुपुत्रो प्रतापवान् । निर्जगामाशु दैत्यानां कोटिभिः परिवारितः

ເມື່ອອອກຄຳສັ່ງດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງອາສຸຣະ—ບຸດແຫ່ງສິນທຸຜູ້ກ້າຫານມີອຳນາດ—ກໍອອກເດີນທາງໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍມີດາຍຕະນັບເປັນໂກຕິຫ້ອມລ້ອມ.

Verse 12

ततस्तस्याग्रतश्शुक्रो राहुश्छिन्नशिरोऽभवत् । मुकुटश्चापतद्भूमौ वेगात्प्रस्खलितस्तदा

ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຕໍ່ຫນ້າພຣະອົງ, ສຸກກະ ແລະ ຣາຫູ ໄດ້ຖືກຕັດຫົວ. ໃນເວລານັ້ນ, ມົງກຸດຂອງພວກເຂົາໄດ້ຫຼຸດອອກຈາກແຮງກະແທກ ແລະ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 13

व्यराजत नभः पूर्णं प्रावृषीव यथा घनैः । जाता अशकुना भूरि महानिद्रावि सूचकाः

ທ້ອງຟ້າປະກົດວ່າເຕັມໄປດ້ວຍເມກ, ຄືກັບລະດູຝົນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເມກ. ນົກທີ່ເປັນລາງຮ້າຍຫຼາຍຊະນິດໄດ້ປະກົດຕົວຂຶ້ນ—ເປັນສັນຍານບອກເຖິງຄວາມມືດມົນ ແລະ ຄວາມຫຼົງໄຫຼກ່ອນການປະທະກັນ.

Verse 14

तस्योद्योगं तथा दृष्ट्वा गीर्वाणास्ते सवासवाः । अलक्षितास्तदा जग्मुः कैलासं शंकरालयम्

ເມື່ອເຫັນການຕຽມການຂອງລາວ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍອິນທຣາ ກໍອອກໄປຢ່າງບໍ່ມີໃຜສັງເກດ ແລະໄປຍັງໄກລາສ ອາໄສຂອງຊັງກະຣະ।

Verse 15

तत्र गत्वा शिवं दृष्ट्वा सुप्रणम्य सवासवाः । देवास्सर्वे नतस्कंधाः करौ बद्ध्वा च तुष्टुवुः

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະເຫັນພຣະສິວະແລ້ວ ເທວະທັງປວງພ້ອມອິນທຣາ ກໍກົ້ມກາບຢ່າງນອບນ້ອມ. ດ້ວຍບ່າທີ່ກົ້ມລົງໃນຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະມືປະນົມ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ।

Verse 16

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव करुणाकर शंकर । नमस्तेस्तु महेशान पाहि नश्शरणागतान्

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວາ, ມະຫາເທວະ, ຊັງກະຣະຜູ້ເປັນບໍ່ນ້ຳແຫ່ງຄວາມເມດຕາ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ໂອ ມະເຫສານ. ຂໍປົກປ້ອງພວກເຮົາ ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ»।

Verse 17

विह्वला वयमत्युग्रं जलंधरकृतात्प्रभो । उपद्रवात्सदेवेन्द्राः स्थानभ्रष्टाः क्षितिस्थिताः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາຖືກສັ່ນສະເທືອນຢ່າງຫນັກ ເນື່ອງຈາກການກົດຂີ່ອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະລັນທະຣະໄດ້ກະທຳ. ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍກໍຖືກຂັບອອກຈາກສະຖານະຂອງຕົນ ແລະບັດນີ້ພວກເຮົາຕົກຕ່ຳຢູ່ເທິງພື້ນດິນ.

Verse 18

न जानासि कथं स्वामिन्देवापत्तिमिमां प्रभो । तस्मान्नो रक्षणार्थाय जहि सागरनन्दनम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນນາຍຂອງພວກເຮົາ, ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອົງບໍ່ຮູ້ເຖິງຄວາມພິນາດນີ້ທີ່ຕົກໃສ່ເທວະທັງຫຼາຍ? ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຟາດຟັນບຸດແຫ່ງມະຫາສະໝຸດ.

Verse 19

अस्माकं रक्षणार्थाय यत्पूर्वं गरुडध्वजः । नियोजितस्त्वया नाथ न क्षमस्सोऽद्य रक्षितुम्

ໂອ້ ພຣະນາຖາ! ຜູ້ຖືທຸງຄຣຸດ (Garuḍa) ຜູ້ທີ່ພຣະອົງເຄີຍແຕ່ງຕັ້ງເພື່ອປົກປ້ອງພວກເຮົາ ບັດນີ້ບໍ່ອາດປົກປ້ອງໄດ້ອີກແລ້ວ।

Verse 20

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे जलंधरवधोपाख्याने सामान्यगणासुरयुद्धवर्णनं नाम विंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ»—ໃນປື້ມທີ 2 ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ພາກທີ 5 ຊື່ «ຢຸດທະຂັນດະ», ໃນນິທານການປາບຊະນະຈະລັນທະຣະ—ບົດທີ 20 ຊື່ «ການພັນລະນາສົງຄາມລະຫວ່າງກະນະທົ່ວໄປ ແລະ ອະສຸຣະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 21

अलक्षिता वयं चात्रागताश्शंभो त्वदंतिकम् । स आयाति त्वया कर्त्तुं रणं सिंधुसुतो बली

ໂອ ຊັມພູ (Śambhu) ພວກເຮົາໄດ້ມາຮອດທີ່ນີ້ ເຖິງພຣະອົງໂດຍບໍ່ໃຫ້ໃຜເຫັນ. ບຸດຜູ້ກ້າແຂງຂອງສິນທຸ ກຳລັງເຂົ້າມາ ມຸ່ງໝາຍຈະຮົບກັບພຣະອົງ.

Verse 22

अतस्स्वामिन्रणे त्वं तमविलंबं जलंधरम् । हंतुमर्हसि सर्वज्ञ पाहि नश्शरणागतान्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້ານາຍ, ໃນສົງຄາມນີ້ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປາບຊະນະຈະລັນທະຣະໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ. ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາຜູ້ມາພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິ້ນ.

Verse 23

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा ते सुरास्सर्वे प्रभुं नत्वा सवासवाः । पादौ निरीक्ष्य संतस्थुर्महेशस्य विनम्रकाः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍອິນທຣາ ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ພວກເຂົາເບິ່ງພຣະບາດຂອງມະເຫສະວະ ແລະຢືນຢູ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 24

सनत्कुमार उवाच । इति देववचः श्रुत्वा प्रहस्य वृषभध्वजः । द्रुतं विष्णुं समाहूय वचनं चेदमब्रवीत्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ວຣຶສະພະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ) ກໍຍິ້ມຫົວເບົາໆ ແລ້ວເອີ້ນພຣະວິສນຸມາຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 25

ईश्वर उवाच । हृषीकेश महाविष्णो देवाश्चात्र समागताः । जलंधरकृतापीडाश्शरणं मेऽतिविह्वलाः

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຫຣຶສີເກສະ, ໂອ ມະຫາວິສນຸ! ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ນີ້ ໂດຍຖືກຈະລັນທະຣະກົດຂີ່ຢ່າງໜັກ. ໃນຄວາມທຸກລຳບາກຢ່າງຫຼວງ ພວກເຂົາໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 26

जलंधरः कथं विष्णो संगरे न हत स्त्वया । तद्गृहं चापि यातोऽसि त्यक्त्वा वैकुण्ठमात्मनः

«ໂອ ວິສນຸ, ເປັນຫຍັງ ຈະລັນທະຣະ ຈຶ່ງບໍ່ຖືກເຈົ້າສັງຫານໃນສົງຄາມ? ແລະເປັນຫຍັງ ເຈົ້າຈຶ່ງໄປຫາເຮືອນຂອງເຂົາ ທັ້ງທີ່ລະທິ້ມ ໄວກຸນຖະ ຂອງຕົນ?»

Verse 27

मया नियोजितस्त्वं हि साधुसंरक्षणाय च । निग्रहाय खलानां च स्वतंत्रेण विहारिणा

«ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າ ເພື່ອປົກປ້ອງຜູ້ດີ ແລະເພື່ອຂັດຂວາງຜູ້ຊົ່ວ—ເຈົ້າຜູ້ເດີນໄປຢ່າງເສລີ ຕາມໃຈຕົນ»

Verse 28

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य महेशस्य वचनं गरुडध्वजः । प्रत्युवाच विनीतात्मा नतकस्साञ्जलिर्हरिः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ຮະຣິ—ຜູ້ມີທຸງກະຣຸດ—ໄດ້ກົ້ມນົບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຈຶ່ງຕອບກັບດ້ວຍໃຈມີວິໄນ ແລະສຸພາບ.

Verse 29

विष्णुरुवाच । तवांशसंभवत्वाच्च भ्रातृत्वाच्च तथा श्रियः । मया न निहतः संख्ये त्वमेनं जहि दानवम्

ວິສນຸ ກ່າວວ່າ: «ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ້າ ແລະເນື່ອງຈາກເຈົ້າເປັນພີ່ນ້ອງຂອງສຣີ (ລັກສະມີ), ຂ້າຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຂ້າເຂົາໃນສົງຄາມ. ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັນລົງດານະວະນັ້ນ»។

Verse 30

महाबलो महावीरो जेयस्सर्वदिवौकसाम् । अन्येषां चापि देवेश सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

ເຂົາມີພະລັງອັນມະຫາສານ ແລະເປັນວີລະບຸລຸດຍິ່ງໃຫຍ່—ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນຜູ້ຊະນະເຫນືອຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນທັງປວງ. ແລະເຫນືອຄົນອື່ນໆອີກດ້ວຍ, ໂອ ຈອມເທວະ; ນີ້ຂ້າກ່າວແກ່ເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງ.

Verse 31

मया कृतो रणस्तेन चिरं देवान्वितेन वै । मदुपायो न प्रवृत्तस्तस्मिन्दानवपुंगवे

ຂ້າໄດ້ຮົບກັບຜູ້ກ້າຫານຜູ້ນັ້ນເປັນເວລາດົນ ແທ້ໆ—ເພາະມີເທວະດາຫຼາຍອົງຄ້ຳຈຸນ. ແຕ່ກົນອຸບາຍຂອງຂ້າບໍ່ສຳເລັດຕໍ່ຫົວໜ້າດານະວະຜູ້ປະເສີດນັ້ນເລີຍ.

Verse 32

तत्पराक्रमतस्तुष्टो वरं ब्रूहीत्यहं खलु । इति मद्वचनं श्रुत्वा स वव्रे वरमुत्तमम्

ເມື່ອຂ້າພໍໃຈໃນຄວາມກ້າຫານຂອງເຂົາ ຂ້າຈຶ່ງກ່າວແທ້ໆວ່າ “ຈົ່ງເວົ້າ—ເລືອກພອນ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຂ້າ ເຂົາກໍເລືອກພອນອັນສູງສຸດ.

Verse 33

मद्भगिन्या मया सार्द्धं मद्गेहे ससुरो वस । मदधीनो महाविष्णो इत्यहं तद्गृहं गतः

«ພ້ອມກັບນ້ອງສາວຂອງຂ້າ ຂໍໃຫ້ທ່ານພໍ່ເຂີຍຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້າ. ພຣະວິສນຸຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຂ້າ» ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈຶ່ງໄປຍັງເຮືອນຂອງລາວ।

Verse 34

सनत्कुमार उवाच । इति विष्णोर्वचश्श्रुत्वा शकरस्स महेश्वरः । विहस्योवाच सुप्रीतस्सदयो भक्तवत्सलः

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະວິສນຸແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະ—ຊັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາກະລຸນາ ແລະຮັກຜູ້ພັກຕິ—ກໍຢິ້ມດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 35

महेश्वर उवाच । हे विष्णो सुरवर्य त्वं शृणु मद्वाक्यमादरात् । जलंधरं महादैत्यं हनिष्यामि न संशयः

ພຣະມະເຫສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ວິສນຸ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຂ້າຈະປະຫານ ຈະລັນທະຣະ ມະຫາອະສຸຣະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ»។

Verse 36

स्वस्थानं गच्छ निर्भीतो देवा गच्छंत्वपि ध्रुवम् । निर्भया वीतसंदेहा हतं मत्वाऽसुराधिपम्

ຈົ່ງກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງເຈົ້າໂດຍບໍ່ຢ້ານ; ໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍກໍກັບໄປແນ່ນອນ. ຈົ່ງກ້າຫານ ໄຮ້ຄວາມສົງໄສ ໂດຍນຶກວ່າ ຈອມອະສຸຣະຖືກປະຫານແລ້ວ.

Verse 37

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा महेशस्य वचनं स रमापतिः । सनिर्जरो जगामाशु स्वस्थानं गतसंशयः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະມະເຫສະ ແລ້ວ, ພຣະຣາມາປະຕິ (ວິສນຸ) ພ້ອມດ້ວຍອະມະຕະທັງຫຼາຍ ໄດ້ຮີບກັບໄປຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະອົງ ໂດຍຄວາມສົງໄສຖືກກຳຈັດ. ໃນນີ້ ພຣະສິວະຖືກຢືນຢັນເປັນ “ປະຕິ” ຜູ້ຊີ້ແຈງສັດຈະ ລຶບລ້າງສົງໄສ ແລະຟື້ນຟູຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງແກ່ເທວະ.

Verse 38

एतस्मिन्नंतरे व्यास स दैत्येन्द्रोऽतिविक्रमः । सन्नद्धैरसुरैस्सार्द्धं शैलप्रांतं ययौ बली

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ວະຍາສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ກ້າຫານຢ່າງຍິ່ງ ມີລິດເດດຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້ ໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມອະສຸຣະທີ່ສວມອາວຸດຄົບມື ໄປຍັງບໍລິເວນຊາຍແດນຂອງພູເຂົາ.

Verse 39

कैलासमवरुध्याथ महत्या सेनया युतः । संतस्थौ कालसंकाशः कुर्वन्सिंहरवं महान्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ລ້ອມປິດເຂົາໄກລາສະດ້ວຍກອງທັບອັນມະຫາສານ ແລະຢືນປັກຫມັ້ນ—ນ່າຢ້ານດັ່ງກາລະ (ຄວາມຕາຍ) ເອງ—ພ້ອມກັບຮ້ອງຄໍາຮາມດັ່ງສິງໂຕອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 40

अथ कोलाहलं श्रुत्वा दैत्यनादसमुद्भवम् । चुक्रोधातिमहेशानो महालीलः खलांतकः

ແລ້ວເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນສຽງອື້ອອງອັນເກີດຈາກການຮ້ອງຄຳຮາມຂອງພວກໄດຕະຍະ ພຣະມະເຫສວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີລີລາອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະຜູ້ທຳລາຍຄົນຊົ່ວ—ກໍເກີດພຣະພິໂຣດ.

Verse 41

समादिदेश संख्याय स्वगणान्स महाबलान् । नंद्यादिकान्महादेवो महोतिः कौतुकी हरः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະ—ຮະຣະ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຣັດສະມີ ແລະຖືກປຸກໃຫ້ຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ—ໄດ້ມີພຣະບັນຊາໃຫ້ພວກຄະນະຂອງພຣະອົງຜູ້ມີພະລັງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ນຳໂດຍນັນດິນ ຈັດຂະບວນເປັນລຳດັບ ແລະແບ່ງເປັນແຖວຕາມຈຳນວນ.

Verse 42

नन्दीभमुखसेनानीमुखास्सर्वे शिवाज्ञया । गणाश्च समनह्यंत युद्धाया तित्वरान्विताः

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ບັນດາຫົວໜ້າທັງປວງ—ມີນັນດິ ແລະ ພຣິງກີ ເປັນປະທານ—ພ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະ ໄດ້ຮີບຮ້ອນສວມອາວຸດ ແລະຕຽມພ້ອມເພື່ອສົງຄາມ ດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງແຫ່ງຄວາມດ່ວນ.

Verse 43

अवतेरुर्गणास्सर्वे कैलासात्क्रोधदुर्मदाः । वल्गतो रणशब्दांश्च महावीरा रणाय हि

ພວກກະນະທັງໝົດໄດ້ລົງມາຈາກໄກລາສ ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນດຸຮ້າຍ ແລະຄວາມຫຍິ່ງໃນພະລັງຂອງຕົນ. ວີຣະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ໂຜນພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າ ແລະຮ້ອງສຽງສົງຄາມກຶກກ້ອງ ເພາະເຂົາມຸ່ງໜ້າສູ່ການຮົບ.

Verse 44

ततस्समभवद्युद्धं कैलासोपत्यकासु वै । प्रमथाधिपदैत्यानां घोरं शस्त्रास्त्रसंकुलम्

ຕໍ່ມາ ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນຫຸບເຂົາໄກລາສ ການຮົບອັນນ່າຢ້ານກໍເກີດຂຶ້ນ ລະຫວ່າງຫົວໜ້າພຣະມະຖະ ແລະ ດາຍຕະຍະ—ເປັນການປະທະທີ່ແນ່ນໜາດ້ວຍອາວຸດ ແລະ ອາສະຕຣາທົ່ວທິດ.

Verse 45

भेरीमृदंगशंखौघैर्निस्वानैर्वीरहर्षणैः । गजाश्वरथशब्दैश्च नादिता भूर्व्यकंपत

ດ້ວຍສຽງກອງເບຣີ ມຣິດັງກະ ແລະ ສຽງສັງຂະທີ່ກະພື້ນຂຶ້ນຢ່າງກ້າຫານ ພ້ອມທັງສຽງອື້ອອຶງຂອງຊ້າງ ມ້າ ແລະ ລົດຮົບ ແຜ່ນດິນກໍສັ່ນສະເທືອນແລະສັ່ນໄຫວ.

Verse 46

शक्तितोमरबाणौघैर्मुसलैः पाशपट्टिशैः । व्यराजत नभः पूर्णं मुक्ताभिरिव संवृतम्

ຟ້າອາກາດເຕັມໄປດ້ວຍຝົນອາວຸດ: ສັກຕິ ຕໍມະຣະ ແລະ ລູກທະນູ ພ້ອມທັງຄ້ອນ ບ່ວງບາດ ແລະ ຂວານ; ຟ້າກໍສ່ອງສະຫວ່າງງາມ ດັ່ງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍໄຂ່ມຸກທີ່ກະຈາຍໄປທົ່ວ.

Verse 47

निहतैरिव नागाश्वैः पत्तिभिर्भूर्व्यराजत । वज्राहतैः पर्वतेन्द्रैः पूर्वमासीत्सुसंवृता

ແຜ່ນດິນສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງຖືກປົກກະຈາຍດ້ວຍຊ້າງຮົບ ມ້າ ແລະ ທະຫານຍ່າງທີ່ຖືກສັງຫານ; ມັນປານກັບວ່າເຄີຍຖືກຫໍ້ລ້ອມທົ່ວດ້ວຍພູໃຫຍ່ທີ່ຖືກວັດຊຣະຟາດແຕກພັງ.

Verse 48

प्रमथाहतदैत्यौघैर्दैत्याहतगणैस्तथा । वसासृङ्मांसपंकाढ्या भूरगम्याभवत्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ຝູງດານະວະຖືກພຣະມະຖະທັບທຳລາຍ ແລະຝູງຄະນະຂອງພຣະສິວະກໍຖືກດານະວະຟັນລົງເຊັ່ນກັນ; ແຜ່ນດິນຈຶ່ງກາຍເປັນທາງຜ່ານບໍ່ໄດ້ ເນື່ອງຈາກຂີ້ຕົມໜາຂອງໄຂມັນ ເລືອດ ແລະເນື້ອ.

Verse 49

प्रमथाहतदैत्यौघान्भार्गवस्समजीवयत् । युद्धे पुनः पुनश्चैव मृतसंजीवनी बलात्

ໃນສະໜາມຮົບ ພາຣຄະວະ (ສຸກຣາຈາຣຍະ) ໄດ້ໃຊ້ອຳນາດແຫ່ງມັນຕຣາ «ມຣິຕະສັມຊີວະນີ» ຟື້ນຊີວິດກອງໄດຕະຍະທີ່ຖືກພຣະມະຖະຟັນລົງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 50

दृष्ट्वा व्याकुलितांस्तांस्तु गणास्सर्वे भयार्दिताः । शशंसुर्देवदेवाय सर्वे शुक्रविचेष्टितम्

ເມື່ອເຫັນກອງທັບນັ້ນວຸ້ນວາຍສັບສົນ ແລະຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ບັນດາຄະນະ (ກະນະ) ທັງປວງໄດ້ກາບທູນແດ່ພຣະເທວະເທວາ ພຣະສິວະ ເຖິງກົນອຸບາຍແລະການກະທຳຂອງສຸກຣາ।

Verse 51

तच्छ्रुत्वा भगवान्रुद्रश्चकार क्रोधमुल्बणम् । भयंकरोऽतिरौद्रश्च बभूव प्रज्वलन्दिशः

ເມື່ອພຣະພະຄະວານ ຣຸດຣະ ໄດ້ຟັງເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະອົງກໍເກີດພຣະພິໂຣດອັນຮຸນແຮງເຫຼືອຄະນາ. ພຣະອົງນ່າຢ້ານກົວ ແລະຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ປານດັ່ງທິດທັງປວງກຳລັງລຸກໄໝ້ຮອບພຣະອົງ।

Verse 52

अथ रुद्रमुखात्कृत्या बभूवातीवभीषणा । तालजंघोदरी वक्त्रा स्तनापीडितभूरुहा

ແລ້ວຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະຣຸດຣະ ກໍປາກົດ «ກຣິຕຍາ» ອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຫຼວງ. ຂາແລະທ້ອງຂອງນາງດຸດດັ່ງລຳຕົ້ນຕານ, ໃບໜ້ານ່າສະຫວັນ, ແລະອົງນົມກົດທັບອົກ ເຮັດໃຫ້ຮູບລັກສະນະນາງຍິ່ງນ່າຢ້ານກົວ।

Verse 53

सा युद्धभूमिं तरसा ससाद मुनिसत्तम । विचचार महाभीमा भक्षयंती महासुरान्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ນາງໄດ້ພຸ້ນເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບຢ່າງວ່ອງໄວ. ນາງນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍພະລັງອັນມະຫາ, ເດີນວົນໄປມາຢູ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບກິນກືນອະສຸຣະໃຫຍ່ໆ.

Verse 54

अथ सा रणमध्ये हि जगाम गतभीर्द्रुतम् । यत्रास्ते संवृतो दैत्यवरेन्द्रैस्स हि भार्गवः

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປກາງສະໜາມຮົບຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍຄວາມຢ້ານກົວໝົດສິ້ນ. ນາງມຸ່ງໄປຫາບ່ອນທີ່ ພາຣຄະວະ (ສຸກຣະ) ສະຖິດຢູ່ ໂດຍຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ເລີດທີ່ສຸດ.

Verse 55

स्वतेजसा नभो व्याप्य भूमिं कृत्वा च सा मुने । भार्गवं स्वभगे धृत्वा जगामांतर्हिता नभः

ໂອ ມຸນີ, ນາງແຜ່ຮັດສະມີຂອງນາງປົກຄຸມທ້ອງຟ້າ ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເປັນຂອບເຂດຂອງນາງ. ນາງອຸ້ມພາຣຄະວະໄວ້ທີ່ສະໂພກຂອງນາງ ແລ້ວກໍຫາຍຕົວໄປ ເດີນທາງຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ.

Verse 56

विद्रुतं भार्गवं दृष्ट्वा दैत्यसैन्यगणास्तथा । प्रम्लानवदना युद्धान्निर्जग्मुर्युद्धदुर्मदाः

ເມື່ອເຫັນພາກະວະຫຼົບໜີ, ກອງທັບຂອງພວກໄທຕະຍະກໍເຊັ່ນກັນ—ເຖິງວ່າເຄີຍມີຄວາມທະນົງຕົວໃນການສູ້ຮົບ—ກໍໄດ້ອອກຈາກສະໜາມຮົບດ້ວຍໃບໜ້າທີ່ເສົ້າໝອງ ແລະຄວາມກ້າຫານທີ່ຫາຍໄປ.

Verse 57

अथोऽभज्यत दैत्यानां सेना गणभयार्दिता । वायुवेगहता यद्वत्प्रकीर्णा तृणसंहतिः

ຈາກນັ້ນ ກອງທັບຂອງພວກໄທຕະຍະ, ທີ່ຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພວກຄະນະຂອງພຣະສິວະ, ກໍໄດ້ແຕກສະຫຼາຍ—ຄືກັນກັບກອງຫຍ້າແຫ້ງທີ່ຖືກພັດດ້ວຍລົມແຮງ.

Verse 58

भग्नां गणभयाद्दैत्यसेनां दृष्ट्वातिमर्षिताः । निशुंभशुंभौ सेनान्यौ कालनेमिश्च चुक्रुधुः

ເມື່ອເຫັນກອງທັບໄດຕະຍະແຕກພ່າຍເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄະນະຂອງພຣະສິວະ ນິຊຸມພະ ແລະ ຊຸມພະ ຜູ້ນຳທັບ ພ້ອມກັບ ກາລະເນມິ ກໍໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ।

Verse 59

त्रयस्ते वरयामासुर्गणसेनां महाबलाः । मुंचंतश्शरवर्षाणि प्रावृषीव बलाहकाः

ນັກຮົບຜູ້ມີພະລັງຫນັກທັງສາມນັ້ນ ໄດ້ຂັດຂວາງການຄືບໜ້າຂອງກອງຄະນະ ພ້ອມທັງປ່ອຍຝົນລູກສອນດັ່ງເມກຝົນໃນລະດູຝົນ।

Verse 60

ततो दैत्यशरौघास्ते शलभानामिव व्रजाः । रुरुधुः खं दिशस्सर्वा गणसेनामकंपयन्

ຕໍ່ມາ ຝົນລູກສອນຂອງພວກໄດຕະ ດັ່ງຝູງຕັກແຕນ ໄດ້ເຕັມແລະປິດກັ້ນຟ້າທຸກທິດ ຈົນເຮັດໃຫ້ກອງທັບຄະນະຂອງພຣະສິວະສັ່ນສະເທືອນ.

Verse 61

गणाश्शरशतैर्भिन्ना रुधिरासारवर्षिणः । वसंतकिंशुकाभासा न प्राजानन्हि किंचन

ພວກຄະນະຖືກລູກສອນນັບຮ້ອຍທະລຸກ ເລືອດໄຫຼເປັນສາຍດັ່ງຝົນ. ກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າແດງດັ່ງດອກກິມຊຸກາໃນລະດູໃບໄມ້ຜຸດ; ແຕ່ເພາະຈິດຈົ່ງຮັກພຣະສິວະ ແລະບໍ່ຢ້ານໃນສົງຄາມ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 62

ततः प्रभग्नं स्वबलं विलोक्य नन्द्यादिलंबोदरकार्त्तिकेयाः । त्वरान्विता दैत्यवरान्प्रसह्य निवारयामासुरमर्षणास्ते

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງຕົນແຕກພ່າຍ, ນັນດິນ ແລະຜູ້ອື່ນໆ—ລັມໂບດະຣະ (ພຣະຄະເນຊາ) ແລະ ກາຣຕິເກຍ—ໄດ້ຮີບຮ້ອນພຸ່ງອອກໄປ. ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນອັນຮຸນແຮງ ພວກເຂົາໄດ້ບັງຄັບຂັດຂວາງ ແລະຢັ້ງຢຸດໄດຕະຜູ້ເລີດເດັ່ນທັງຫຼາຍ.