शिवतेजसः समुद्रे बालरूपप्रादुर्भावः (Śiva’s Tejas Manifesting as a Child in the Ocean)

Verse 1

व्यास उवाच । सनत्कुमार सर्वज्ञ ब्रह्मपुत्र नमोस्तु ते । श्रुतेयमद्भुता मेऽद्य कथा शंभोर्महात्मनः

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ສະນັດກຸມາຣະ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ. ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນອັດສະຈັນ ຂອງພຣະສັມພູ (ສິວະ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່».

Verse 2

क्षिप्ते स्वतेजसि ब्रह्मन्भालनेत्रसमुद्भवे । लवणांभसि किं ताताभवत्तत्र वदाशु तत्

ໂອ້ ພຣະພຣາຫມັນ, ເມື່ອໄຟນັ້ນ—ເກີດຈາກຕາກາງໜ້າຜາກຂອງພຣະອົງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍເຕຊະຂອງຕົນ—ຖືກໂຍນລົງໃນທະເລນ້ຳເຄັມ, ໂອ້ ລູກເອີຍ, ທີ່ນັ້ນເກີດຫຍັງຂຶ້ນ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ໄວໆ.

Verse 3

सनत्कुमार उवाच । शृणु तात महाप्राज्ञ शिवलीलां महाद्भुताम् । यच्छ्रुत्वा श्रद्धया भक्तो योगिनां गतिमाप्नुयात्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: «ຟັງເດີ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ລີລາອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະສິວະ. ຜູ້ມີສັດທາຟັງແລ້ວ ຈະບັນລຸສະພາບສູງ ດັ່ງທາງແລະເປົ້າໝາຍຂອງຍົກຄີ»។

Verse 4

अथो शिवस्य तत्तेजो भालनेत्रसमुद्भवम् । क्षिप्तं च लवणाम्भोधौ सद्यो बालत्वमाप ह

ແລ້ວ ພຣະຣັດສະມີໄຟອັນເດືອດຮ້ອນຂອງພຣະສິວະ ອັນເກີດຈາກຕາທີ່ໜ້າຜາກ ຖືກໂຍນລົງໃນທະເລນ້ຳເຄັມ; ແລະທັນໃດນັ້ນກໍກາຍເປັນຮູບເດັກນ້ອຍ।

Verse 5

तत्र वै सिंधुगंगायाः सागरस्य च संगमे । रुरोदोच्चैस्स वै बाल सर्वलोक भयंकरः

ທີ່ນັ້ນ ຕອນທີ່ແມ່ນ້ຳສິນທຸ ແລະ ຄົງຄາ ມາບັນຈົບກັບທະເລ ເດັກນ້ອຍນັ້ນຮ້ອງໄຫ້ດັງກ້ອງ ຈົນນ່າຢ້ານຕໍ່ທຸກໂລກ।

Verse 6

रुदतस्तस्य शब्देन प्राकंपद्धरणी मुहुः । स्वर्गश्च सत्यलोकश्च तत्स्वनाद्बधिरीकृतः

ເນື່ອງຈາກສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງເຂົາ ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວຊ້ຳໆ; ແລະດ້ວຍສຽງຄຳຮ້ອງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສະຫວັນ ແລະ ສັດຕະຍະໂລກ ກໍຄືຖືກເຮັດໃຫ້ຫູໜວກ।

Verse 7

बालस्य रोदनेनैव सर्वे लोकाश्च तत्रसुः । सर्वतो लोकपालाश्च विह्वलीकृतमानसाः

ດ້ວຍພຽງແຕ່ສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງເດັກທິບນັ້ນ ໂລກທັງປວງກໍຖືກກະທົບຈົນຫວັ່ນໄຫວ; ແລະຜູ້ພິທັກໂລກທຸກທິດກໍຈິດໃຈວຸ້ນວາຍ ມືດມົນສັບສົນ.

Verse 8

किं बहूक्तेन विप्रेन्द्र चचाल सचराचरम् । भुवनं निखिलं तात रोदनात्तच्छिशोर्विभो

ຈະກ່າວຫຍັງອີກເລົ່າ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ? ເພາະສຽງຮ້ອງໄຫ້ຂອງເດັກຜູ້ມີ຤ິດນັ້ນ ຈັກກະວານທັງມວນ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ກໍສັ່ນສະເທືອນ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 9

अथ ते व्याकुलास्सर्वे देवास्समुनयो द्रुतम् । पितामहं लोकगुरुं ब्रह्माणं शरणं ययुः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີທັງຫຼາຍ ຕ່າງກໍວຸ້ນວາຍທຸກໃຈ ແລະຮີບໄປຂໍພຶ່ງພາ ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫະ ຄູແຫ່ງໂລກ.

Verse 10

तत्र गत्वा च ते देवा सुनयश्च सवासवाः । प्रणम्य च सुसंस्तुत्य प्रोचुस्तं परमेष्ठिनम्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ມີໃຈດີ ແລະພຣະອິນທຣາ ໄດ້ກໍາບັງຄົມ ແລະສັນລະເສີນຢ່າງງາມ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ພຣະປະຣະເມດສະຖິນ ຜູ້ສ້າງສັນສູງສຸດ.

Verse 11

देवा ऊचुः । लोकाधीश सुराधीश भयन्नस्समुपस्थितम् । तन्नाशय महायोगिञ्जातोयं ह्यद्भुतो रवः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຄວາມຢ້ານກົວໄດ້ມາຮອດພວກເຮົາ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ໂອ ມະຫາໂຢຄີ, ຂໍຈົ່ງຂັບໄລ່ມັນ—ສຽງຄຳຮ້ອງອັນອັດສະຈັນນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແທ້»។

Verse 12

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः । गंतुमैच्छत्ततस्तत्र किमेतदिति विस्मितः

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາເຈົ້າແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາ ແລະບິດາແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍ ກໍປະຫລາດໃຈ ແລະປາຖະໜາຈະໄປທີ່ນັ້ນ ພ້ອມຄວາມສົນໃຈວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງແທ້?”

Verse 13

ततो ब्रह्मा सुरैस्तातावतरत्सत्यलोकतः । रसां तज्ज्ञातुमिच्छन्स समुद्रमगमत्तदा

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ລົງມາຈາກສັດຍະໂລກ. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຮູ້ “ຣະສະ” ຫຼືແກ່ນສານແທ້ຂອງເລື່ອງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໄປຫາທະເລໃນເວລານັ້ນ.

Verse 14

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे जलं धरवधोपाख्याने जलंधरोत्पत्तिविवाहवर्णनं नाम चतुर्दशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນສຳຫິຕາທີສອງ ຣຸດຣະສຳຫິຕາ, ໃນພາກທີຫ້າ ຢຸດທະຂັນດະ, ໃນອຸປາຂຽນວ່າດ້ວຍການປະຫານຈະລັນທະຣະ—ບົດທີ 14 ຊື່ «ການພັນລະນາການເກີດ ແລະ ການອະພິເສກສົມຣົດຂອງຈະລັນທະຣະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 15

आगतं विधिमालोक्य देवरूप्यथ सागरः । प्रणम्य शिरसा बालं तस्योत्संगे न्यवेशयत्

ເມື່ອເຫັນພຣະພຣະຫມາມາຮອດໃນຮູບເທວະ ສາຄະຣະກໍ່ກົດຫົວກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວອຸ້ມເດັກນ້ອຍໄປວາງຢ່າງອ່ອນໂຍນໃນຕັກຂອງພຣະພຣະຫມາ।

Verse 16

ततो ब्रह्माब्रवीद्वाक्यं सागरं विस्मयान्वितः । जलराशे द्रुतं ब्रूहि कस्यायं शिशुरद्भुतः

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ໄດ້ກ່າວກັບທະເລວ່າ: “ໂອ ມະຫາມວນນ້ຳ, ຈົ່ງບອກເຮົາໂດຍໄວ—ເດັກນ້ອຍອັນອັດສະຈັນນີ້ເປັນລູກຂອງໃຜ?”

Verse 17

सनत्कुमार उवाच । ब्रह्मणो वाक्यमाकर्ण्य मुदितस्सागरस्तदा । प्रत्युवाच प्रजेशं स नत्वा स्तुत्वा कृतांजलिः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ສາຄະຣະກໍ່ປິຕິຍິນດີ. ແລ້ວລາວກາບນົບ ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະຕອບກັບດ້ວຍມືປະນົມ.

Verse 18

समुद्र उवाच । भो भो ब्रह्मन्मया प्राप्तो बालकोऽयमजानता । प्रभवं सिंधुगंगायामकस्मात्सर्वलोकप

ສະມຸດກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ! ເດັກນ້ອຍນີ້ໄດ້ມາຢູ່ໃນຄວາມຄຸ້ມຄອງຂອງຂ້າ ໂດຍຂ້າບໍ່ຮູ້ເຫດ. ລາວປາກົດຂຶ້ນທັນທີທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງທະເລແລະແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ໂອ ຜູ້ພິທັກຮັກສາໂລກທັງປວງ!»

Verse 19

जातकर्मादिसंस्कारान्कुरुष्वास्य जगद्गुरो । जातकोक्तफलं सर्वं विधातर्वक्तुमर्हसि

«ໂອ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ຈົ່ງປະກອບພິທີສັງສະການຕັ້ງແຕ່ ຊາຕະກັມມະ ແລະພິທີອື່ນໆ ໃຫ້ແກ່ລາວ. ແລະ ໂອ ຜູ້ຈັດວາງ (ພຣະພຣະຫມາ), ຂໍໃຫ້ທ່ານປະກາດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຜົນທັງປວງທີ່ກ່າວວ່າເກີດຈາກພິທີເຫຼົ່ານີ້ ສຳລັບເດັກເກີດໃໝ່»

Verse 20

सनत्कुमार उवाच । एवं वदति पाथोधौ स बालस्सागरात्मजः । ब्रह्माणमग्रहीत्कण्ठे विधुन्वंतं मुहुर्मुहुः

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ທະເລກ່າວຢູ່ດັ່ງນັ້ນ, ເດັກໜຸ່ມຜູ້ເປັນລູກຂອງທະເລ ໄດ້ຈັບຄໍພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວສັ່ນໂຍກຊ້ຳໆ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ.

Verse 21

विधूननं च तस्यैवं सर्वलोककृतो विधेः । पीडितस्य च कालेय नेत्राभ्यामगमज्जलम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ—ຖືກສັ່ນໂຍກແລະຫວັ່ນໄຫວ. ແລະ ອະສຸຣະ ກາເລຍະ ຜູ້ຖືກທໍລະມານ ນ້ຳ (ນ້ຳຕາ) ໄຫຼອອກຈາກຕາທັງສອງ.

Verse 22

कराभ्यामब्धिजातस्य तत्सुतस्य महौजसः । कथंचिन्मुक्तकण्ठस्तु ब्रह्मा प्रोवाच सादरम्

ດ້ວຍມືທັງສອງ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ພະຍາຍາມຢ່າງໃດກໍຕາມ ໃຫ້ຄໍຂອງພຣະອົງຫຼຸດອອກຈາກການບີບຄໍຂອງລູກຊາຍຜູ້ເກີດຈາກທະເລຜູ້ມີອຳນາດຫຼາຍນັ້ນ. ເມື່ອພົ້ນຈາກການບີບຄໍແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງອ່ອນນ້ອມ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । शृणु सागर वक्ष्यामि तवास्य तनयस्य हि । जातकोक्तफलं सर्वं समाधानरतः खलु

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ສາກະຣະ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກໃຫ້ທ່ານຮູ້ ຜົນທັງປວງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນນິມິດແຫ່ງການເກີດຂອງບຸດຂອງທ່ານ ດ້ວຍໃຈທີ່ມຸ່ງໃຫ້ຄຳອະທິບາຍຊັດແຈ້ງ»។

Verse 24

नेत्राभ्यां विधृतं यस्मादनेनैव जलं मम । तस्माज्जलंधरेतीह ख्यातो नाम्ना भवत्वसौ

«ເນື່ອງຈາກຜູ້ນີ້ໄດ້ກັ້ນນ້ຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ດ້ວຍດວງຕາຂອງຕົນ ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ເຂົາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ ‘ຈະລັນທະຣະ’»។

Verse 25

अधुनैवैष तरुणस्सर्वशास्त्रार्थपारगः । महापराक्रमो धीरो योद्धा च रणदुर्मदः

ແມ່ນແຕ່ບັດນີ້ ຊາຍໜຸ່ມຜູ້ນີ້ກໍເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງຄຳສອນທຸກສາດ. ລາວມີວິລະກຳຍິ່ງໃຫຍ່—ໝັ້ນຄົງ ກ້າຫານ ແລະເປັນນັກຮົບແທ້—ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະອົດອຸ່ນໃຈກ້າກະຫານໃນກາງສົງຄາມ।

Verse 26

भविष्यति च गंभीरस्त्वं यथा समरे गुहः । सर्वजेता च संग्रामे सर्वसंपद्विराजितः

ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ໝັ້ນຄົງ ແລະ ມີຈິດຕັ້ງໃຈລຶກຊຶ້ງ ເຫມືອນພຣະກຸຫະ (ກາຣ໌ຕຕິເກຍ) ໃນສົງຄາມ. ໃນສະໜາມຮົບ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຊະນະທຸກຜູ້ ແລະ ຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິລິມົງຄຸນ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ.

Verse 27

दैत्यानामधिपो बालः सर्वेषां च भविष्यति । विष्णोरपि भवेज्जेता न कुत श्चित्पराभवः

ບາລະນັ້ນຈະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ ແລະ ຈະເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາທັງປວງ. ລາວຈະຊະນະໄດ້ແມ່ນແຕ່ພຣະວິສນຸ; ສໍາລັບລາວ ຈະບໍ່ມີຄວາມພ່າຍແພ້ຈາກທິດໃດເລີຍ.

Verse 28

अवध्यस्सर्वभूतानां विना रुद्रं भविष्यति । यत एष समुद्भूतस्तत्रेदानीं गमिष्यति

ຖ້າບໍ່ມີຣຸດຣະ ເຂົາຈະເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຖືກປະຫານໂດຍສັດທັງປວງ. ເນື່ອງຈາກເຂົາເກີດຂຶ້ນຈາກແຫຼ່ງນັ້ນເອງ ບັດນີ້ເຂົາຈະກັບໄປທີ່ນັ້ນອີກ.

Verse 29

पतिव्रतास्य भविता पत्नी सौभाग्यवर्द्धिनी । सर्वाङ्गसुन्दरी रम्या प्रियवाक्छीलसागरा

ນາງຈະເປັນພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ ຮັກສາພຣະຈັນທະ ເພີ່ມພູນສິຣິມົງຄຸນໃຫ້ຜົວ. ງາມທຸກອະວະຍະວະ ນ່າຮັກ ແລະເປັນດັ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາອ່ອນຫວານ ແລະຈັນຍາອັນສູງສົ່ງ.

Verse 30

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा शुक्रमाहूय राज्ये तं चाभ्यषेचयत् । आमंत्र्य सरितान्नाथं ब्रह्मांतर्द्धानमन्वगात्

ສນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ເຊີນສຸກຣະມາ ແລະປະພິທີອະພິເສກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຄອງອໍານາດ. ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ລາອົງເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນ້ໍາ ແລະອັນຕະທານຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 31

अथ तद्दर्शनोत्फुल्लनयनस्सागरस्तदा । तमात्मजं समादाय स्वगेहमगमन्मुदा

ໃນເວລານັ້ນ ສາຄະຣະເມື່ອໄດ້ເຫັນລູກ ດວງຕາກໍບານອອກດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ລາວອຸ້ມລູກຊາຍຂອງຕົນໄວ້ ແລະກັບໄປເຮືອນດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ.

Verse 32

अपोषयन्महोपायैस्स्वबालं मुदितात्मकः । सर्वांगसुन्दरं रम्यं महाद्भुतसुतेजसम्

ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ ລາວໄດ້ລ້ຽງດູລູກນ້ອຍຂອງຕົນດ້ວຍວິທີອັນດີເລີດ—ຜູ້ທີ່ງາມທຸກອະວະຍະວະ ນ່າຮັກ ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຕະເຈະອັນອັດສະຈັນແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 33

अथाम्बुधिस्समाहूय कालनेमिं महासुरम् । वृन्दाभिधां सुतां तस्य तद्भार्यार्थमयाचत

ຕໍ່ມາ ອັມບຸທິ ໄດ້ເຊີນ ກາລເນມິ ອະສຸຣະໃຫຍ່ ແລະຂໍລູກສາວຂອງລາວ ຊື່ ວຣິນດາ ເພື່ອເປັນພັນລະຍາ।

Verse 34

कालनेम्यसुरो वीरोऽसुराणां प्रवरस्सुधीः । साधु येनेम्बुधेर्याञ्चां स्वकर्मनिपुणो मुने

ໂອ ມຸນີ, ກາລເນມິ ອະສຸຣະຜູ້ກ້າ ເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ອະສຸຣະ ແລະມີປັນຍາ; ຊໍານານໃນກົນອຸບາຍຂອງຕົນ ເຂົາຈຶ່ງສືບຫາທາງຂ້າມທະເລດ້ວຍຄວາມສາມາດ।

Verse 35

जलंधराय वीराय सागरप्रभवाय च । ददौ ब्रह्मविधानेन स्वसुतां प्राणवल्लभाम्

ແກ່ ຈະລັນທະຣະ ຜູ້ກ້າ ຜູ້ເກີດຈາກທະເລ, ເຂົາໄດ້ມອບລູກສາວຂອງຕົນ ຜູ້ຮັກດັ່ງຊີວິດ ໃຫ້ແຕ່ງງານ ຕາມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະພິທີກໍານົດ।

Verse 36

तदोत्सवो महानासीद्विवाहे च तयोस्तदा । सुखं प्रापुर्नदा नद्योऽसुराश्चैवाखिला मुने

ໂອ ມຸນີ, ໃນເວລານັ້ນ ງານມົງຄຸນແຕ່ງງານຂອງທັງສອງ ເປັນມະໂຫລານພິທີອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະທຸກສິ່ງ—ທັງຫ້ວຍນ້ໍາ ແລະແມ່ນ້ໍາ, ພ້ອມທັງຫມູ່ອະສຸຣະທັງປວງ—ກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ।

Verse 37

समुद्रोऽति सुखं प्राप सुतं दृष्ट्वा हि सस्त्रियम् । दानं ददौ द्विजातिभ्योऽप्यन्येभ्यश्च यथाविधि

ເມື່ອເຫັນລູກຊາຍຂອງຕົນຢູ່ກັບເຈົ້າສາວ, ສະມຸດຣະໄດ້ຮັບຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ຕໍ່ມາ ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ, ເຂົາໄດ້ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ແລະແກ່ຜູ້ອື່ນໆ ດ້ວຍ।

Verse 38

ये देवैर्निर्जिताः पूर्वं दैत्याः पाताल संस्थिताः । ते हि भूमंडलं याता निर्भयास्तमुपाश्रिताः

ພວກໄດຕະຍະທີ່ເຄີຍຖືກເທວະດາປະຫານຊະນະ ແລະອາໄສຢູ່ໃນປາຕາລາ ໄດ້ຂຶ້ນມາສູ່ພູມມັນດົນ; ເມື່ອບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງນັ້ນ।

Verse 39

ते कालनेमिप्रमुखास्ततोऽसुरास्तस्मै सुतां सिंधुसुताय दत्त्वा । बभूवुरत्यन्तमुदान्विता हि तमाश्रिता देव विनिर्जयाय

ແລ້ວພວກອະສຸຣະ ນຳໂດຍກາລະເນມິ ໄດ້ມອບບຸດສາວຂອງຕົນໃຫ້ແຕ່ງງານກັບບຸດຂອງສິນທຸ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ພວກເຂົາໄດ້ພຶ່ງພາພຣະອົງນັ້ນ, ໂອ ເທວະ, ເພື່ອໃຫ້ເທວະດາພ່າຍແພ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ।

Verse 40

स चापि वीरोम्बुधिबालकोऽसौ जलंधराख्योऽसुरवीरवीरः । संप्राप्य भार्यामतिसुन्दरी वशी चकार राज्यं हि कविप्रभावात्

ວິຣະຜູ້ນັ້ນ—ເກີດຈາກມະຫາສະໝຸດ—ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມວ່າ ຈະລັນທະຣະ ເປັນຈອມວິຣະໃນຫມູ່ອະສຸຣະ. ເມື່ອໄດ້ພັນລະຍາຜູ້ງາມຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ລາວໄດ້ຄອບຄອງອານາຈັກໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ ໂດຍພະລັງອານຸພາບຂອງລະສີ (ກະວິ)។