त्रिपुरदाहवर्णनम् | Tripura-dāha-varṇanam (Description of the Burning of Tripura)

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । अथ शम्भुर्महादेवो रथस्थस्सर्वसंयुतः । त्रिपुरं सकलं दग्धुमुद्यतोऽभूत्सुरद्विषाम् । शीर्षं स्थानकमास्थाय संधाय च शरोत्तमम् । सज्जं तत्कार्मुकं कृत्वा प्रत्यालीढं महाद्भुतम्

ສນັດກຸມານ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະຊັມພູ ມະຫາເທວະ ຂຶ້ນນັ່ງເທິງລົດສົງຄາມ ພ້ອມອາວຸດຄົບຖ້ວນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນຈະເຜົາຕຣິປຸຣະໃຫ້ໝົດ—ປ້ອມປະການຂອງສັດຕູເທວະ. ພຣະອົງຮັບທ່າແນ່ນອນຊື່ «ສີຣສະ-ສະຖານະກະ», ວາງລູກສອນອັນປະເສີດ, ເຮັດຄັນທະນູໃຫ້ພ້ອມ, ແລະຢືນໃນທ່າ «ປຣະຕະຍາລີຑະ» ອັນນ່າອັດສະຈັນ.

Verse 3

निवेश्य दृढमुष्टौ च दृष्टिं दृष्टौ निवेश्य च । अतिष्ठन्निश्चलस्तत्र शतं वर्षसहस्रकम्

ພຣະອົງກຳມືແນ່ນອນ ແລະຈ້ອງສາຍຕາໃຫ້ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ. ພຣະອົງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ເປັນເວລາໜຶ່ງແສນປີ—ໝັ້ນຄົງດັ່ງຄວາມສະຫງົບແຫ່ງໂຍຄະ.

Verse 4

ततोङ्गुष्ठे गणाध्यक्षस्स तु दैत्यनिशंस्थितः । न लक्ष्यं विविशुस्तानि पुराण्यस्य त्रिशूलिनः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ນໍາແຫ່ງຄະນະ (Gaṇa) ຢືນຢູ່ເທິງນິ້ວໂປ້ງຂອງພຣະສິວະ ເຜີຍໜ້າກັບຈອມເຈົ້າແຫ່ງອະສຸຣາ. ແຕ່ອາວຸດຟ້າບູຮານຂອງພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູລ ບໍ່ອາດຈັບເປົ້າໝາຍເຂົາໄດ້.

Verse 5

ततोंतरिक्षादशृणोद्धनुर्बाणधरो हरः । मुंजकेशो विरूपाक्षो वाचं परमशोभनाम्

ຕໍ່ມາ ຈາກກາງຟ້າ ໄດ້ຍິນສຽງພຣະຫະຣະ (Hara) ຜູ້ຖືຄັນທະນູແລະລູກສອນ; ຜູ້ມີຜົມມັດດັ່ງຫຍ້າມຸນຈະ ແລະດວງຕາອັນພິສົດເຫັນທົ່ວ, ກ່າວວາຈາອັນງາມສູງສຸດ.

Verse 6

भो भो न यावद्भगवन्नर्चितोऽसौ विनायकः । पुराणि जगदीशेश सांप्रतं न हनिष्यति

«ໂອ! ໂອ ພຣະອົງ—ຕາບໃດທີ່ວິນາຍະກະ (Vināyaka) ຜູ້ຄວນບູຊາ ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ທ່ານຈະບໍ່ທໍາລາຍການຈັດວາງເກົ່າໆຂອງພວກເຮົາໃນບັດນີ້. ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ອີສະ (Īśa) ຜູ້ສູງສຸດ!»

Verse 7

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं गजवक्त्रमपूजयत् । भद्रकालीं समाहूय ततोंधकनिषूदनः

ເມື່ອພຣະອົງຜູ້ປະຫານອັນທະກະ (Andhaka) ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ກໍໄດ້ບູຊາຍົກຍ້ອງກະຈະວັກຕຣະ (Gajavaktra—Gaṇeśa). ຕໍ່ມາ ພຣະອົງເອີ້ນພັດຣະກາລີ (Bhadrakālī) ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຕາມການຮົບ.

Verse 8

तस्मिन् संपूजिते हर्षात्परितुष्टे पुरस्सरे । विनायके ततो व्योम्नि ददर्श भगवान्हरः

ເມື່ອວິນາຍະກະ (Vināyaka) ຜູ້ນໍາອັນສູງສຸດ ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະພໍໃຈດ້ວຍຄວາມຍິນດີ, ພຣະຫະຣະ (Bhagavān Hara) ຈຶ່ງເງີຍໜ້າມອງຟ້າ ແລະເຫັນສິ່ງທີ່ຈະມາ.

Verse 9

पुराणि त्रीणि दैत्यानां तारकाणां महात्मनाम् । यथातथं हि युक्तानि केचिदित्थं वदंति ह

ບາງຄົນກ່າວຢ່າງນີ້ວ່າ: “ນະຄອນໂບຮານສາມແຫ່ງຂອງໄດຕະຍະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່—ພວກຕາຣະກະ—ໄດ້ຖືກຮວບຮວມແລະຈັດວາງໃນຫຼາຍຮູບແບບຕາມການຈຳເປັນ.”

Verse 10

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे त्रिपुरदाहवर्णनं नाम दशमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 10 ຊື່ «ການພັນລະນາການເຜົາທຳລາຍ ຕຣິປຸຣາ» ໃນພາກທີ 5 ຢຸດທະຂັນດະ ຂອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ໃນປື້ມທີ 2 ຂອງ ສີວະມະຫາປຸຣານ ອັນສະຫງ່າງາມ ຈົບລົງແລ້ວ।

Verse 11

स स्वतंत्रः परं ब्रह्म सगुणो निर्गुणोऽपि ह । अलक्ष्यः सकलैस्स्वामी परमात्मा निरंजनः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເປັນເອກະລາດຢ່າງສົມບູນ—ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ. ພຣະອົງມີຄຸນລັກສະນະ (saguṇa) ແລະກໍເກີນຄຸນລັກສະນະ (nirguṇa) ດ້ວຍ. ບໍ່ອາດຖືກຈັບຕ້ອງໂດຍອິນທຣີຍະທັງປວງ; ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ອາດຕະມາສູງສຸດ, ບໍລິສຸດ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ।

Verse 12

पंचदेवात्मकः पंचदेवोपास्यः परः प्रभुः । तस्योपास्यो न कोप्यस्ति स एवोपास्य आलयम्

ພຣະເຈົ້າສູງສຸດມີສະພາບເປັນປັນຈະເທວະ ແລະຖືກນະມັດສະການຜ່ານປັນຈະເທວະ. ສໍາລັບພຣະອົງ ບໍ່ມີເທວະອື່ນໃດໃຫ້ນະມັດສະການ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ສະຖິດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງສຸດທ້າຍຂອງການບູຊາທັງປວງ।

Verse 13

अथ वा लीलया तस्य सर्वं संघटते मुने । चरितं देवदेवस्य वरदातुर्महेशितुः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໂອ ມຸນີ, ດ້ວຍລີລາອັນເທວະຂອງພຣະອົງ ທຸກສິ່ງກໍປະສານກັນ ແລະສໍາເລັດຜົນ. ນີ້ແມ່ນພະຈະນານຸກົມອັນສັກສິດ ຂອງມະເຫສະວະຣະ ເທວະເທວະ ຜູ້ປະທານພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 14

तस्मिस्थिते महादेवे पूजयित्वा गणाधिपम् । पुराणि तत्र कालेन जग्मुरेकत्वमाशु वै

ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາພຣະຄະນາທິປະ (ພຣະຄະເນຊາ)។ ຕໍ່ມາຕາມການເວລາ ບັນດາຄະນະທັງປວງກໍໄດ້ຮ່ວມໃຈເປັນໜຶ່ງຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 15

एकीभावं मुने तत्र त्रिपुरे समुपागते । बभूव तुमुलो हर्षो देवादीनां महात्मनाम्

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອຕຣິປຸຣະມາຮອດທີ່ນັ້ນໂດຍຮ່ວມເປັນໜຶ່ງດຽວ, ຄວາມປິຕິຍິນດີອັນກະຫຼືກກະຫຼືນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນບັນດາຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ເລີ່ມຈາກເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 16

ततो देवगणास्सर्वे सिद्धाश्च परमर्षयः । जयेति वाचो मुमुचुः स्तुवंतश्चाष्टमूर्तिनम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ ແລະ ລຶສີຜູ້ສູງສຸດ ໄດ້ຮ້ອງວ່າ “ໄຊຊະນະ!” ແລະສັນລະເສີນພຣະອັດຖະມູຣຕິ—ພຣະສິວະໃນຮູບອົງແປດ।

Verse 17

अथाहेति तदा ब्रह्मा विष्णुश्च जगतां पतिः । समयोऽपि समायातो दैत्यानां वधकर्मणः

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ ແລະພຣະວິສນຸ—ຈອມໂລກທັງປວງ—ກໍເຫັນດີດ້ວຍ। ເວລາອັນຖືກກຳນົດສຳລັບການປະຫານດາຍຕະກໍໄດ້ມາຮອດແລ້ວ।

Verse 18

तेषां तारकपुत्राणां त्रिपुराणां महेश्वर । देवकार्यं कुरु विभो एकत्वमपि चागतम्

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ! ກ່ຽວກັບ ຕຣິປຸຣະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງ ຕາຣະກະ, ໂອ ພຣະຜູ້ມີອຳນາດທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ສຳເລັດພະລະກິດຂອງເທວະ; ເພາະຄວາມເປັນໜຶ່ງ ແລະ ກຳລັງຮ່ວມກັນຂອງເຂົາໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ.

Verse 19

यावन्न यान्ति देवेश विप्रयोगं पुराणि वै । तावद्बाणं विमुंचश्च त्रिपुरं भस्मसात्कुरु

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ກ່ອນທີ່ນະຄອນເກົ່າໆເຫຼົ່ານັ້ນ (ຕຣິປຸຣະ) ຈະເຄື່ອນໜີໄປໃຫ້ພົ້ນ, ຂໍໃຫ້ປ່ອຍລູກສອນທັນທີ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຕຣິປຸຣະເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 20

अथ सज्यं धनुः कृत्वा शर्वस्संधाय तं शरम् । पूज्य पाशुपतास्त्रं स त्रिपुरं समचिंतयत्

ແລ້ວ ພຣະຊາຣະວະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຂຶ້ນສາຍຄັນທະນູ ແລະ ວາງລູກສອນນັ້ນໃຫ້ພ້ອມ; ພຣະອົງໄດ້ບູຊາອາວຸດ ປາຊຸປະຕະ ແລະ ຈົ່ງໃຈໄປທີ່ ຕຣິປຸຣະ ໃຫ້ຢູ່ໃນພຣະປະສົງອັນທິບພະເພື່ອການທຳລາຍ.

Verse 21

अथ देवो महादेवो वरलीलाविशारदः । केनापि कारणेनात्र सावज्ञं तदवैक्षत

ແລ້ວ ພຣະເທວະ ມະຫາເທວະ—ຜູ້ຊຳນານໃນການປະທານພອນ ແລະ ໃນລີລາອັນທິບພະ—ໂດຍເຫດບາງຢ່າງໃນຂະນະນັ້ນ ໄດ້ເບິ່ງມັນດ້ວຍຄວາມເຉົ້າໃຈຮູ້ທັນ ແລະ ຄວາມບໍ່ໃສ່ໃຈຢ່າງຈົ່ງໃຈ.

Verse 22

पुरत्रयं विरूपाक्षः कर्तुं तद्भस्मसात्क्षणात् । समर्थः परमेशानो मीनातु च सतां गतिः

ວິຣູປາກສະ (Virūpākṣa) ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ ສາມາດເຮັດໃຫ້ນະຄອນສາມ (ຕຣິປຸຣະ) ເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ. ຂໍໃຫ້ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະ ເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ດີ—ປົກປ້ອງພວກເຮົາເຖີດ.

Verse 23

दग्धुं समर्थो देवेशो वीक्षणेन जगत्त्रयम् । अस्मद्यशो विवृद्ध्यर्थं शरं मोक्तुमिहार्हसि

ໂອ ຈອມເທວະ, ພຣະອົງສາມາດເຜົາສາມໂລກໄດ້ດ້ວຍພຽງແຕ່ສາຍຕາຊົມເບິ່ງ. ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ກຽດຊື່ຂອງພວກເຮົາເພີ່ມພູນ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປ່ອຍລູກສອນຢູ່ນີ້.

Verse 24

इति स्तुतोऽमरैस्सर्वैविष्ण्वादिविधिभिस्तदा । दग्धुं पुरत्रयं तद्वै बाणेनैच्छन्महेश्वरः

ເມື່ອນັ້ນ ຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະທັງປວງ—ທັງພຣະວິສນຸ ແລະຜູ້ຈັດລຽງທິບອື່ນໆ—ພຣະມະເຫສະວະຣະຈຶ່ງປາດຖະນາຈະເຜົານະຄອນສາມ (ຕຣິປຸຣະ) ດ້ວຍລູກສອນດຽວ.

Verse 25

अभिलाख्यमुहूर्ते तु विकृष्य धनुरद्भुतम् । कृत्वा ज्यातलनिर्घोषं नादमत्यंतदुस्सहम्

ໃນຂະນະຕັດສິນນັ້ນ ພຣະອົງດຶງຄັນທະນູອັນອັດສະຈັນໃຫ້ຕຶງ ແລະເຮັດໃຫ້ສາຍທະນູກ້ອງກັງວານ ເກີດສຽງຮ້ອງຄຳຮາມທີ່ທົນບໍ່ໄດ້ ດັ່ງຟ້າຮ້ອງໃນສົງຄາມ।

Verse 26

आत्मनो नाम विश्राव्य समाभाष्य महासुरान् । मार्तंडकोटिवपुषं कांडमुग्रो मुमोच ह

ພຣະອົງປະກາດນາມຂອງພຣະອົງດັງໆ ແລະເວົ້າກັບມະຫາອະສຸຣາ ແລ້ວຜູ້ດຸຮ້າຍນັ້ນກໍປ່ອຍອາວຸດລູກສອນທີ່ລຸກໄຫມ້ດ້ວຍລັດສະໝີເທົ່າກັບພຣະອາທິດສິບລ້ານດວງ।

Verse 27

ददाह त्रिपुरस्थास्तान्दैत्यांस्त्रीन्विमलापहः । स आशुगो विष्णुमयो वह्निशल्यो महाज्वलन्

ພະລັງອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ກຳຈັດບາບນັ້ນ ໄດ້ເຜົາໄຫມ້ໄດຕະຍາທັງສາມ ຜູ້ຢູ່ໃນຕຣິປຸຣະ. ມັນເຄື່ອນໄວດຸດຟ້າຜ່າ ແລະອຸດົມດ້ວຍອຳນາດຂອງວິສນຸ ກາຍເປັນລູກສອນປາຍໄຟ ລຸກໂຊນຢ່າງແຮງກ້າ।

Verse 28

ततः पुराणि दग्धानि चतुर्जलधिमेखलाम् । गतानि युगपद्भूमिं त्रीणि दग्धानि भस्मशः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ນະຄອນເກົ່າແກ່ເຫຼົ່ານັ້ນຖືກເຜົາໄໝ້; ສາມນະຄອນທີ່ຖືກລ້ອມດ້ວຍມະຫາສະໝຸດສີ່ດ້ານ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນພ້ອມກັນ—ຖືກເຜົາຈົນເຫຼືອແຕ່ຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 29

दैत्यास्तु शतशो दग्धास्तस्य बाणस्थवह्निना । हाहाकारं प्रकुर्वंतश्शिवपूजाव्यतिक्रमात्

ດາຍຕະຫຼາຍຮ້ອຍຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍໄຟທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນລູກທະນູຂອງລາວ ແລະເນື່ອງຈາກລະເມີດການບູຊາພຣະສິວະ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຄາງຄວນດັງກ້ອງ।

Verse 30

तारकाक्षस्तु निर्दग्धो भ्रातृभ्यां सहितोऽभवत् । सस्मार स्वप्रभुं देवं शंकरं भक्तवत्सलम्

ຕາຣະກາກສະ ຖືກເຜົາໄໝ້ແລະຖືກປະຫານລົງພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງລະລຶກເຖິງພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ—ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີເສມອ.

Verse 31

भक्त्या परमया युक्तः प्रलपन् विविधा गिरः । महादेवं समुद्वीक्ष्य मनसा तमुवाच सः

ດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ ລາວເວົ້າຖ້ອຍຄໍາຫຼາຍປະການດ້ວຍໃຈສັດ ແລະຈ້ອງເບິ່ງພຣະມະຫາເທວະຢ່າງແນ່ນອນ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພຣະອົງໃນໃຈຂອງຕົນ.

Verse 32

तारकाक्ष उवाच । भव ज्ञातोसि तुष्टोऽसि यद्यस्मान् सह बंधुभिः । तेन सत्येन भूयोऽपि कदा त्वं प्रदहिष्यसि

ຕາຣະກາກສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຖ້າພຣະອົງໄດ້ຮູ້ຈັກພວກເຮົາ ແລະພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຮົາພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຈິງນັ້ນ ພຣະອົງຈະເຜົາພວກເຮົາອີກເມື່ອໃດ?»

Verse 33

दुर्लभं लब्धमस्माभिर्यदप्राप्यं सुरासुरैः । त्वद्भावभाविता बुद्धिर्जातेजाते भवत्विति

ພວກເຮົາໄດ້ບັນລຸສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ສິ່ງທີ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບ. ຂໍໃຫ້ປັນຍາຂອງພວກເຮົາ ທີ່ຖືກຊຶມຊາບດ້ວຍພຣະພາວະຂອງພຣະອົງ ເກີດຂຶ້ນໃນທຸກຊາດ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ.

Verse 34

इत्येवं विब्रुवंतस्ते दानवास्तेन वह्निना । शिवाज्ञयाद्भुतं दग्धा भस्मसादभवन्मुने

ເມື່ອພວກດານະວະເວົ້າຢ່າງນັ້ນ, ພວກເຂົາຖືກໄຟນັ້ນເຜົາຢ່າງອັດສະຈັນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ; ໂອ ມຸນີ, ພວກເຂົາກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ.

Verse 35

अन्येऽपि बाला वृद्धाश्च दानवास्तेन वह्निना । शिवाज्ञया द्रुतं व्यास निर्दग्धा भस्मसात्कृताः

ໂອ ວຽາສະ, ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ, ໄຟນັ້ນໄດ້ເຜົາຢ່າງວ່ອງໄວ ແມ່ນແຕ່ດານະວະອື່ນໆ ທັງເດັກແລະຜູ້ເຖົ້າ, ໃຫ້ກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າທັງໝົດ.

Verse 36

स्त्रियो वा पुरुषा वापि वाहनानि च तत्र ये । सर्वे तेनाग्निना दग्धाः कल्पान्ते तु जगद्यथा

ບໍ່ວ່າແມ່ຍິງຫຼືຜູ້ຊາຍ ແມ່ນກະທັ້ງສັດຂີ່ ແລະພາຫະນະທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທັງໝົດຖືກໄຟນັ້ນເຜົາໝົດ ເຫມືອນໂລກທັງປວງຖືກໄຟກິນໃນວາລະສິ້ນກະລະປະ (ກັລປະ)។

Verse 37

भर्तॄन्कंठगतान्हित्वा काश्चिद्दग्धा वरस्त्रियः । काश्चित्सुप्ताः प्रमत्ताश्च रतिश्रांताश्च योषितः

ແມ່ຍິງຜູ້ສູງສັກບາງຄົນ ປ່ອຍທິ້ງຜົວທີ່ກອດຄໍຢູ່ ແລ້ວຖືກໄຟເຜົາ; ບາງຄົນນອນຫຼັບ, ບາງຄົນປະມາດວຸ່ນວາຍ, ແລະບາງຄົນເມື່ອຍລ້າຈາກຄວາມສຸກແຫ່ງກາມະ.

Verse 38

अर्द्धदग्धा विबुद्धाश्च बभ्रमुर्मोहमूर्च्छिताः । तेन नासीत्सुसूक्ष्मोऽपि घोरत्रिपुरवह्निना

ເຂົາເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ເພີງຄື່ງ ແລ້ວກໍຟື້ນຮູ້ຕົວຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ; ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ເຂົາເຈົ້າພາກັນພະເນຈອນ ແລະສະລົບລົງ. ໂດຍໄຟຕຣິປຸຣະອັນນ່າສະພຶງກົວນັ້ນ ບໍ່ເຫຼືອແມ່ນແຕ່ຮ່ອງຮອຍອັນລະອຽດທີ່ສຸດຂອງເຂົາເຈົ້າເລີຍ.

Verse 39

अविदग्धो विनिर्मुक्तः स्थावरो जंगमोपि वा । वर्जयित्वा मयं दैत्यं विश्वकर्माणमव्ययम्

ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ຊຳນານ ຫຼືຜູ້ຊຳນານສົມບູນ, ຈະເປັນສັດຢືນຢູ່ນິ່ງ ຫຼືສັດເຄື່ອນໄຫວກໍຕາມ—ເວັ້ນແຕ່ໄດຕະຍະ “ມາຍາ” ເທົ່ານັ້ນ—ວິສະວະກັມມາ ຊ່າງສ້າງເທວະອັນອະມະຕະ ຍ່ອມສາມາດປັ້ນແຕ່ງສິ່ງທີ່ຈຳເປັນໄດ້.

Verse 40

अविरुद्धं तु देवानां रक्षितं शंभुतेजसा । विपत्कालेपि सद्भक्तं महेशशरणागतम्

ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ຂັດແຍ້ງກັນຢ່າງເປີດເຜີຍ ກໍຍັງຖືກປົກປ້ອງໂດຍພະລັງຕະເຈດສະຫວ່າງໄສຂອງພຣະສຳພູ; ແລະໃນຍາມວິບັດ ຜູ້ພັກຕະທີ່ແທ້ ຜູ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະມະເຫສະ ຈະຖືກອະພັຍຄຸ້ມຄອງແນ່ນອນ.

Verse 41

सन्निपातो हि येषां नो विद्यते नाशकारकः । दैत्यानामन्यसत्त्वानां भावाभावे कृताकृते

ສໍາລັບສັດທັງຫຼາຍທີ່ບໍ່ມີການປະຊຸມຮວມຂອງເຫດປັດໃຈອັນເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງຄວາມພິນາດ—ຈະເປັນພວກໄດຕະຍະ ຫຼືສັດອື່ນໆ—ໃນພາວະມີແລະບໍ່ມີ ບໍ່ມີສິ່ງທີ່ຈະເອີ້ນວ່າ ‘ເຮັດແລ້ວ’ ຫຼື ‘ບໍ່ໄດ້ເຮັດ’ ອັນເປັນຜົນຜູກມັດ.

Verse 42

तस्माद्यत्नस्सुसंभाव्यः सद्भिः कर्तव्य एव हि । गर्हणात्क्षीयते लोको न तत्कर्म समाचरेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ດີທັງຫຼາຍພຶງກະທໍາຄວາມພະຍາຍາມທີ່ພິຈາລະນາດີແລ້ວເທົ່ານັ້ນ; ເພາະການຕໍານິຕິຕຽນເຮັດໃຫ້ກຽດສັກສີໃນໂລກຫຼຸດຖອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າກະທໍາກຳທີ່ນໍາໄປສູ່ຄໍາກ່າວໂທດ.

Verse 43

न संयोगो यथा तेषां भूयात्त्रिपुरवासिनाम् । मतमेतद्धि सर्वेषां दैवाद्यदि यतो भवेत्

ຂໍຢ່າໃຫ້ຊາວເມືອງຕຣິປຸຣາມີໂອກາດຮ່ວມກັນ ແລະຮວບຮວມຄືນອີກ. ນີ້ແມ່ນຄວາມເຫັນທີ່ທຸກຄົນພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ; ເພາະຖ້າໂດຍພຣະລິຂິດ ຫຼືພຣະບັນຊາ ການຮ່ວມກັນນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ມັນຈະເປັນເຫດໃຫ້ພວກເຂົາແຂງແຮງຄືນໃໝ່.

Verse 44

ये पूजयंतस्तत्रापि दैत्या रुद्रं सबांधवाः । गाणपत्यं ययुस्सर्वे शिवपूजावि धेर्बलात्

ທີ່ນັ້ນເອງ ພວກໄດຕະຍະພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ ໄດ້ເລີ່ມບູຊາພຣະຣຸດຣະ. ແລະໂດຍອຳນາດອັນແຮງກ້າຂອງວິນັຍທີ່ຖືກກຳນົດໃນການບູຊາພຣະສິວະ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ເຂົ້າສູ່ທາງ «ຄານະປັດຕະຍະ» ຄືຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະຄະເນສະ ຜູ້ນຳແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ.