त्रिपुरवर्णनम् (Tripura-varṇanam) — “Description of Tripura”

Verse 1

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे त्रिपुरवधोपाख्याने त्रिपुरवर्णनं नाम प्रथमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນຂັນທີຫ້າ «ຢຸດທະຂັນດະ» ໃນອຸປາຄະຍານການປະຫານຕຣິປຸຣະ ບັດນີ້ເລີ່ມບົດທີໜຶ່ງ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຕຣິປຸຣະ»។

Verse 2

इदानीं ब्रूहि सुप्रीत्या चरितं वरमुत्तमम् । शंकरो हि यथा रुद्रो जघान विहरन्खलान्

ບັດນີ້ ຂໍທ່ານເລົ່າດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມປິຕິ ເລື່ອງລາວອັນສູງສຸດແລະປະເສີດທີ່ສຸດ—ວ່າ ພຣະສັງກະຣະ ໃນພຣະນາມຣຸດຣະ ເມື່ອທ່ອງໄປຢ່າງເສຣີ ໄດ້ປະຫານຄົນຊົ່ວແນວໃດ।

Verse 3

कथं ददाह भगवान्नगराणि सुरद्विषाम् । त्रीण्येकेन च बाणेन युगपत्केन वीर्यवान्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ເຜົາເມືອງຂອງສັດຕູແຫ່ງເທວະດາແນວໃດ? ແລະພຣະອົງຜູ້ມີພະລັງອັນກ້າແຂງ ໄດ້ທຳລາຍເມືອງທັງສາມດ້ວຍລູກສອນດຽວ ພ້ອມກັນແນວໃດ?

Verse 4

एतत्सर्वं समाचक्ष्व चरितं शशिमौलिनः । देवर्षिसुखदं शश्वन्मायाविहरतः प्रभोः

ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຮູ້ທັງໝົດນີ້—ພຣະຈະຣິຍາອັນສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ມີດວງຈັນປະດັບເທິງມົກກຸດ—ອັນເປັນຄວາມສຸກແກ່ເທວະດາແລະຣິສີຢູ່ເສມອ ເມື່ອພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ທ່ອງຫຼິ້ນຜ່ານມາຍາອັນທິບພະຂອງພຣະອົງ।

Verse 5

ब्रह्मोवाच । एवमेतत्पुरा पृष्टो व्यासेन ऋषिसत्तमः । सनत्कुमारं प्रोवाच तदेव कथयाम्यहम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ແທ້ດັ່ງນັ້ນ. ໃນການກ່ອນ ເມື່ອພຣະວະຍາສະໄດ້ຖາມ ລິສີຜູ້ປະເສີດສຸດ ທ່ານໄດ້ສອນແກ່ ສະນັດກຸມາຣ; ເລື່ອງນັ້ນແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າບັດນີ້»។

Verse 6

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास महाप्राज्ञ चरितं शशिमौलिनः । यथा ददाह त्रिपुरं बाणेनैकेन विश्व हृत्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວຽາສະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເລື່ອງລີລາອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົກກຸດ; ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງຊິງໃຈໂລກ ໄດ້ເຜົາຕຣິປຸຣະ ດ້ວຍລູກສອນດຽວ.

Verse 7

शिवात्मजेन स्कन्देन निहते तारकासुरे । तत्पुत्रास्तु त्रयो दैत्याः पर्यतप्यन्मुनीश्वर

ໂອ ຈອມມຸນີ, ເມື່ອຕາຣະກາສຸຣະ ຖືກສະກັນດະ ພຣະບຸດຂອງພຣະສິວະ ປາບລົງແລ້ວ, ບຸດຊາຍສາມຄົນຂອງລາວ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະ ຖືກຄວາມຮ້ອນຮົນແຜດເຜົາ ແລະເລີ່ມທຳລາຍທຸກຂ໌ແກ່ໂລກ.

Verse 8

तारकाख्यस्तु तज्जेष्ठो विद्युन्माली च मध्यमः । कमलाक्षः कनीयांश्च सर्वे तुल्यबलास्सदा

ໃນພວກເຂົານັ້ນ ຜູ້ຊື່ ຕາຣະກາ ເປັນພີ່ໃຫຍ່; ວິດຍຸນມາລີ ເປັນຄົນກາງ; ແລະ ກະມະລາກສະ ເປັນນ້ອງນ້ອຍ—ແຕ່ທຸກຄົນມີກຳລັງເທົ່າທຽມກັນຢູ່ເສມອ.

Verse 9

जितेन्द्रियास्ससन्नद्धास्संयतास्सत्यवादिनः । दृढचित्ता महावीरा देवद्रोहिण एव च

ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະ ສວມອາວຸດພ້ອມ ມີວິໄນ ແລະເວົ້າແຕ່ຄວາມຈິງ. ຈິດໃຈແນ່ວແນ່ ເປັນວີຣະບຸຣຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາເປັນຜູ້ປອງຮ້າຍຕໍ່ເທວະ.

Verse 10

ते तु मेरुगुहां गत्वा तपश्चक्रुर्महाद्भुतम् । त्रयस्सर्वान्सुभोगांश्च विहाय सुमनोहरान्

ແຕ່ທັງສາມນັ້ນ ໄດ້ໄປຮອດຖ້ຳໃນພູເມຣຸ ແລ້ວປະພຶດຕະປະສະອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ໂດຍລະທິ້ງຄວາມສຸກສຳລານອັນຫວານຊື່ນແລະຍົກຍ້ວນທັງປວງ।

Verse 11

वसंते सर्वकामांश्च गीतवादित्रनिस्स्वनम् । विहाय सोत्सवं तेपुस्त्रयस्ते तारकात्मजाः

ເມື່ອລະດູໃບໄມ້ຜຸດມາຮອດ ບຸດທັງສາມຂອງຕາຣະກະ ໄດ້ລະທິ້ງຄວາມສຸກສຳລານທັງປວງ ແລະສຽງງານສະເຫຼີມສະຫຼອງຂອງບົດຮ້ອງແລະດົນຕີ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ການບຳເນັດຕະປະສະຢາອັນເຂັ້ມງວດ।

Verse 12

ग्रीष्मे सूर्यप्रभां जित्वा दिक्षु प्रज्वाल्य पावकम् । तन्मध्यसंस्थाः सिद्ध्यर्थं जुहुवुर्हव्यमादरात्

ໃນລະດູຮ້ອນ ພວກເຂົາສ່ອງສະຫວ່າງເຫນືອກວ່າແສງຕາເວັນ ແລະຈຸດໄຟໃຫ້ລຸກໂຊນໃນທຸກທິດ. ນັ່ງຢູ່ກາງວົງໄຟນັ້ນ ພວກເຂົາຖວາຍຮາວະຍະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອບັນລຸສິດທິ (siddhi).

Verse 13

महाप्रतापपतितास्सर्वेप्यासन् सुमूर्छिताः । वर्षासु गतसंत्रासा वृष्टिं मूर्द्धन्यधारयन्

ຖືກກຳລັງອັນເຜົາໄໝ້ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນກະແທກລົງ ພວກເຂົາທັງໝົດລົ້ມລົງ ແລະສະຫຼົບໄປຢ່າງໝົດສະຕິ. ເຫມືອນຄົນຢູ່ໃນຝົນຫນັກ ຄວາມຢ້ານກໍສົງບົບ ແລະຮັບຝົນໄວ້ເທິງສີສະ.

Verse 14

शरत्काले प्रसूतं तु भोजनं तु बुभुक्षिताः । रम्यं स्निग्धं स्थिरं हृद्यं फलं मूलमनुत्तमम्

ໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ຜູ້ຫິວໄດ້ກິນອາຫານທີ່ສຸກງອມໃນເວລານັ້ນ—ງາມນ່າກິນ ມັນນຸ່ມ ຢູ່ທ້ອງ ແລະຊື່ນໃຈ. ພວກເຂົາຍັງໄດ້ຊື່ນຊົມຜົນໄມ້ແລະຫົວຮາກອັນຍອດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 15

संयमात्क्षुत्तृषो जित्वा पानान्युच्चावचान्यपि । बुभुक्षितेभ्यो दत्त्वा तु बुभूवुरुपला इव

ດ້ວຍການສຳລວມຕົນ ພວກເຂົາຊະນະຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ ແມ່ນແຕ່ນ້ຳດື່ມຫຼາຍຊະນິດກໍບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ. ແທນທີ່ຈະດື່ມ ພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຫິວ ແລະກາຍເປັນດັ່ງຫີນ—ບໍ່ສັ່ນໄຫວດ້ວຍຕັນຫາ.

Verse 16

संस्थितास्ते महात्मानो निराधाराश्चतुर्दिशम् । हेमंते गिरिमाश्रित्य धैर्येण परमेण तु

ບັນດາມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນ ຢືນຢັນໝັ້ນຄົງຢູ່ທຸກທິດ ໂດຍບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນທີ່ພຶ່ງ. ໃນລະດູໜາວ ພວກເຂົາອາໄສພູເຂົາ ແລະອົດທົນດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງອັນສູງສຸດ.

Verse 17

तुषारदेहसंछन्ना जलक्लिन्नेन वाससा । आसाद्य देहं क्षौमेण शिशिरे तोयमध्यगाः

ກາຍຂອງພວກເຂົາຖືກປົກຄຸມດ້ວຍນ້ຳຄ້າງແຂງ; ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຊຸ່ມເປັນນ້ຳ. ໃນຄວາມໜາວແຫ່ງລະດູໜາວ ພວກເຂົາຫໍ່ກາຍດ້ວຍຜ້າລິນິນ ແລະຢືນຢູ່ກາງນ້ຳ.

Verse 18

अनिर्विण्णास्ततस्सर्वे क्रमशोऽवर्द्धयंस्तपः । तेपुस्त्रयस्ते तत्पुत्रा विधिमुद्दिश्य सत्तमाः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດບໍ່ທໍ້ຖອຍ ໄດ້ເພີ່ມພູນຕະປະຂອງຕົນຂຶ້ນທີລະຂັ້ນ. ບຸດທັງສາມ—ຜູ້ປະເສີດ—ໄດ້ປະຕິບັດຕະປະໂດຍຈິດມຸ່ງໄປຫາພຣະພຣະຫມາ (ວິທີ) ເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາ ແລະພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ.

Verse 19

तप उग्रं समास्थाय नियमे परमे स्थिता । तपसा कर्षयामासुर्देहान् स्वान् दानवोत्तमाः

ພວກເຂົາຮັບເອົາຕະປະອັນຮຸນແຮງ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນວິໄນອັນສູງສຸດ. ເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ດານະວະ ພວກເຂົາໃຊ້ຕະປະທຳໃຫ້ກາຍຂອງຕົນຖືກທົນທຸກ ແລະຜອມລົງ.

Verse 20

वर्षाणां शतकं चैव पदमेकं निधाय च । भूमौ स्थित्वा परं तत्र तेपुस्ते बलवत्तराः

ພວກເຂົາວາງກ້າວດຽວໄວ້ໃນບ່ອນດຽວ ແລະຢືນຢູ່ເທິງພື້ນດິນໂດຍບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໝັ້ນຄົງ ແລະມີພະລັງອັນຍິ່ງ—ພວກເຂົາປະຕິບັດຕະປະຢ່າງເຂັ້ມງວດຄົບຮ້ອຍປີ.

Verse 21

ते सहस्रं तु वर्षाणां वातभक्षास्सुदारुणाः । तपस्तेपुर्दुरात्मानः परं तापमुपागताः

ເປັນເວລາພັນປີເຕັມ ບັນດາຜູ້ດຸຮ້າຍຢ່າງຫນັກນັ້ນ—ດໍາລົງຊີວິດໂດຍອາໄສແຕ່ລົມ—ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ (tapas). ແຕ່ເນື່ອງຈາກໃຈຄົດຄຽວ ພວກເຂົາກໍຕົກສູ່ຄວາມທຸກຮ້ອນຢ່າງຫນັກ (ໄຟຜົນຂອງຕະປະສະອັນຮຸນແຮງຂອງຕົນ).

Verse 22

वर्षाणां तु सहस्रं वै मस्तकेनास्थितास्तथा । वर्षाणां तु शतेनैव ऊर्द्ध्वबाहव आसिताः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ເທິງຫົວຂອງຕົນເປັນເວລາພັນປີ. ແລະອີກຮ້ອຍປີຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຢູ່ດ້ວຍການຊູມືຂຶ້ນສູງ—ອົດທົນຕະປະສະອັນເຂັ້ມງວດດ້ວຍວິໄນອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 23

एवं दुःखं परं प्राप्ता दुराग्रहपरा इमे । ईदृक्ते संस्थिता दैत्या दिवारात्रमतंद्रिता

ດັ່ງນັ້ນ ພວກນັ້ນໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກ ເນື່ອງຈາກຄວາມດື້ດຶນໃນຄວາມຕັ້ງໃຈຜິດ. ດາຍຕະຍາເຫຼົ່ານັ້ນຢືນຢັນຢູ່ທັງກາງວັນກາງຄືນ ບໍ່ມີການພັກ ໃນຄວາມມຸ່ງມັ້ນທີ່ຫຼົງຜິດຂອງຕົນ।

Verse 24

एवं तेषां गतः कालो महान् सुतपतां मुने । ब्रह्मात्मनां तारकाणां धर्मेणेति मतिर्मम

ໂອ ມຸນີ, ດັ່ງນັ້ນເວລາອັນຍາວນານໄດ້ຜ່ານໄປສໍາລັບບັນດາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລູກຫຼານເຫຼົ່ານັ້ນ. ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້າ, ພວກຕາຣະກະ—ຜູ້ມີສະພາບຜູກພັນກັບພະລັງຂອງພຣະພຣະຫມາ—ໄດ້ຮັບການຄ້ຳຈຸນ ແລະນໍາພາໂດຍທຳມະທີ່ຖືກກໍານົດໃຫ້ແກ່ຕົນ।

Verse 25

प्रादुरासीत्ततो ब्रह्मा सुरासुरगुरुर्महान् । संतुष्टस्तपसा तेषां वरं दातुं महायशाः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ເປັນຄູອາຈານແຫ່ງເທວະ ແລະອະສຸຣະ—ໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ. ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈໃນຕະປະສະຍາຂອງພວກເຂົາ ພຣະອົງຜູ້ມີກຽດສູງນັ້ນໄດ້ມາເພື່ອປະທານພອນໃຫ້।

Verse 27

ब्रह्मोवाच । प्रसन्नोऽस्मि महादैत्या युष्माकं तपसा मुने । सर्वं दास्यामि युष्मभ्यं वरं ब्रूत यदीप्सितम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ໄດຕະຍາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ໂອ ມຸນີ—ຕະປະສະຂອງເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຂ້າພໍໃຈ. ຂ້າຈະປະທານທຸກສິ່ງ; ຈົ່ງກ່າວພອນທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.”

Verse 28

किमर्थं सुतपस्तप्तं कथयध्वं सुरद्विषां । सर्वेषां तपसो दाता सर्वकर्तास्मि सर्वदा

“ເຈົ້າໄດ້ປະພຶດຕະປະສະອັນດີເລີດນີ້ເພື່ອຫຍັງ? ຈົ່ງບອກຂ້າ, ໂອ ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານເທວະ. ຂ້າເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຕະປະສະທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ກະທຳສາກົນຢູ່ເສມອ.”

Verse 29

सनत्कुमार उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शनैस्ते स्वात्मनो गतम् । ऊचुः प्रांजलयस्सर्वे प्रणिपत्य पितामहम्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພວກເຂົາຄ່ອຍໆກັບຄືນສູ່ຄວາມສະຫງົບຂອງຕົນ. ແລ້ວທຸກຄົນພ້ອມມືພະນົມ ກ້ມກາບພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 30

दैत्या ऊचुः । यदि प्रसन्नो देवेश यदि देयो वरस्त्वया । अवध्यत्वं च सर्वेषां सर्वभूतेषु देहिनः

ໄດຕະຍາກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ໂອ ຈອມເທວະ ແລະຖ້າພຣະອົງຈະປະທານພອນ, ຂໍປະທານໃຫ້ພວກເຮົາບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້—ໃນບັນດາສັດມີກາຍທັງປວງ ໃນທຸກຈຳພວກສັດ ຂໍໃຫ້ບໍ່ມີໃຜຂ້າພວກເຮົາໄດ້.”

Verse 31

स्थिरान् कुरु जगन्नाथ पांतु नः परिपंथिनः । जरारोगादयस्सर्वे नास्मान्मृत्युरगात् क्वचित्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໝັ້ນຄົງ; ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາຈາກສັດຕູທັງປວງ. ຂໍໃຫ້ຄວາມແກ່ ໂລກໄພ ແລະທຸກຂ໌ອື່ນໆ ຢ່າເກີດແກ່ພວກເຮົາ; ແລະຂໍໃຫ້ຄວາມຕາຍຢ່າມາຮອດເຮົາເລີຍໃນເວລາໃດໆ।

Verse 32

अजराश्चामरास्सर्वे भवाम इति नो मतम् । समृत्यवः करिष्यामस्सर्वानन्यांस्त्रिलोकके

«ນີ້ແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈແນ່ນອນຂອງພວກເຮົາວ່າ ພວກເຮົາທັງໝົດຈະເປັນຜູ້ບໍ່ແກ່ ແລະບໍ່ຕາຍ. ພວກເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນທັງໝົດໃນສາມໂລກ ຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ»।

Verse 33

लक्ष्म्या किं तद्विपुलया किं कार्यं हि पुरोत्तमैः । अन्यैश्च विपुलैर्भोगैस्स्थानैश्वर्येण वा पुनः

ຄວາມຮັ່ງມີອັນມະຫາສານຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຈະຕ້ອງການຕຳແໜ່ງສູງສຸດໃນໂລກໄປເພື່ອຫຍັງ? ແລະອີກທັງ ຄວາມເພີດເພີນຫຼາຍຫຼວງ ສະຖານະອັນສູງສົ່ງ ຫຼືອຳນາດອະທິປະໄຕ ຈະໄດ້ຫຍັງ—ເມື່ອເປົ້າໝາຍສູງສຸດແມ່ນການສະຫມັກສົມານກັບພຣະສິວະ ເຫນືອກວ່າຊັບສິນທັງປວງ?

Verse 34

यत्रैव मृत्युना ग्रस्तो नियतं पंचभिर्दिनैः । व्यर्थं तस्याखिलं ब्रह्मन् निश्चितं न इतीव हि

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ໃດຖືກມະຕະຍຸກົດກັ້ນ ແລະຖືກກຳນົດວ່າຈະຕາຍໃນຫ້າມື້, ກິດທຸກຢ່າງທີ່ເຮັດຢູ່ນັ້ນກໍກາຍເປັນໄຮ້ປະໂຫຍດ—ດັ່ງກັບບໍ່ມີສິ່ງໃດຖືກຕັ້ງໝັ້ນແທ້ໆ.

Verse 35

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तेषां दैत्यानां च तपस्विनाम् । प्रत्युवाच शिवं स्मृत्वा स्वप्रभुं गिरिशं विधिः

ສະນັດກຸມານ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກໄດຕະຍະ ແລະພວກລະສີຜູ້ບຳເນັດຕະປະແລ້ວ, ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ຈຶ່ງຕອບ—ໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອົງນາຍຂອງຕົນ, ຄື ຄິຣີສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ ກ່ອນ.

Verse 36

ब्रह्मोवाच । नास्ति सर्वामरत्वं च निवर्तध्वमतोऽसुराः । अन्यं वरं वृणीध्वं वै यादृशो वो हि रोचते

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຄວາມອະມະຕະອັນສົມບູນສຳລັບທຸກຄົນນັ້ນ ບໍ່ມີໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອະສຸຣາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຢຸດເສຍ. ຈົ່ງເລືອກພອນອື່ນ—ຕາມທີ່ໃຈເຈົ້າພໍໃຈແທ້»

Verse 37

जातो जनिष्यते नूनं जंतुः कोप्यसुराः क्वचित् । अजरश्चामरो लोके न भविष्यति भूतले

ສັດໃດກໍຕາມທີ່ເກີດແລ້ວ ຍ່ອມຈະເກີດອີກແນ່ນອນ. ໃນໂລກນີ້ເທິງພື້ນດິນ ບໍ່ມີສັດໃດ—ຈະເປັນເທວະຫຼືອະສຸຣາ—ທີ່ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ແກ່ ແລະບໍ່ຕາຍໄດ້.

Verse 38

ऋते तु खंडपरशोः कालकालाद्धरेस्तथा । तौ धर्माधर्मपरमावव्यक्तौ व्यक्तरूपिणौ

ນອກເວັ້ນ ຂັນດະປະຣະສຸ ແລະ ຫະຣິ—ຜູ້ເປັນກາລະ ແລະ ຢູ່ເຫນືອກາລະ—ຫຼັກສູງສຸດສອງປະການ ຄື ທັມມະ ແລະ ອະທັມມະ ຍັງເປັນອະວະຍັກ (ບໍ່ປາກົດ) ໃນຄວາມເປັນຈິງສູງສຸດ ແຕ່ປາກົດເປັນຮູບຮ່າງໃນໂລກ।

Verse 39

संपीडनाय जगतो यदि स क्रियते तपः । सफलं तद्गतं वेद्यं तस्मात्सुविहितं तपः

ຖ້າການບຳເນັດຕະປະ (ຕະປັສ) ຖືກເຮັດເພື່ອບີບຄັ້ນໂລກ ກໍຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ «ໄດ້ຜົນ» ພຽງແຕ່ໃນເຈດຕະນາທຳລາຍນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ຕະປະທີ່ແທ້ ຕ້ອງຖືກນຳໃຫ້ຖືກທາງ ເຮັດຢ່າງມີລະບຽບຕາມທັມມະ ສອດຄ່ອງກັບພຣະສິວະ ບໍ່ໃຊ້ຄວາມໂຫດຮ້າຍ।

Verse 40

तद्विचार्य स्वयं बुद्ध्या न शक्यं यत्सुरासुरैः । दुर्लभं वा सुदुस्साध्यं मृत्युं वंचयतानघाः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາຂອງຕົນ ແລະ ຮູ້ວ່າ ສິ່ງທີ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ບໍ່ອາດກະທຳໄດ້—ຈະຫາຍາກ ຫຼື ຍາກຢ່າງຫຼາຍກໍຕາມ—ບຸກຄົນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນເຫຼົ່ານັ້ນກັບສາມາດກະທຳໄດ້, ເພາະເຂົາເຈົ້າຫຼີກພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍ।

Verse 41

तत्किंचिन्मरणे हेतुं वृणीध्वं सत्त्वमाश्रिताः । येन मृत्युर्नैव वृतो रक्षतस्तत्पृथक् पृथक्

«ໂອ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຕະວະ (ຄວາມບໍລິສຸດ) ຈົ່ງເລືອກເຫດແຫ່ງຄວາມຕາຍບາງຢ່າງໃຫ້ແກ່ຕົນ ແຕ່ລະຄົນຕາມວິທີຂອງຕົນ ເພື່ອໃຫ້ມະຕະຍຸບໍ່ອາດຄວ້າເຈົ້າໄດ້ ໃນຍາມທີ່ຖືກປົກປ້ອງ—ແຕ່ລະຄົນແຍກກັນ»।

Verse 42

सनत्कुमार उवाच । एतद्विधिवचः श्रुत्वा मुहूर्त्तं ध्यानमास्थिताः । प्रोचुस्ते चिंतयित्वाथ सर्वलोकपितामहम्

ສະນັດກຸມາຣກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງຂໍ້ບັງຄັບນີ້ ພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ສະມາທິຊົ່ວຄາວ. ແລ້ວເມື່ອຄິດໄຕ່ຕອງ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ປູ່ໃຫຍ່ແຫ່ງທຸກໂລກ»।

Verse 43

दैत्या ऊचुः । भगवन्नास्ति नो वेश्म पराक्रमवतामपि । अधृष्याः शात्रवानां तु यन्न वत्स्यामहे सुखम्

ພວກໄດຕະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງ, ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາມີພະລັງກ້າຫານ ກໍບໍ່ມີທີ່ຢູ່ອັນປອດໄພ. ເພາະສັດຕູຂອງພວກເຮົາຍາກຈະຖືກພິຊິດ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງບໍ່ອາດຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ»។

Verse 44

पुराणि त्रीणि नो देहि निर्मायात्यद्भुतानि हि । सर्वसंपत्समृद्धान्य प्रधृष्याणि दिवौकसाम्

«ຂໍພຣະອົງປະທານເມືອງສາມເມືອງໃຫ້ພວກເຮົາ—ເມືອງອັນອັດສະຈັນ ທີ່ຖືກສ້າງດ້ວຍພະລັງມາຍາອັນຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະອົງ—ເຕັມພ້ອມດ້ວຍສົມບັດທຸກປະການ ແລະບໍ່ອາດຖືກຈະລະຈົນ ຫຼືພິຊິດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາໃນສະຫວັນ»។

Verse 45

वयं पुराणि त्रीण्येव समास्थाय महीमिमाम् । चरिष्यामो हि लोकेश त्वत्प्रसादाज्जगद्गुरो

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ໂອ ຄູອາຈານແຫ່ງສາກົນ—ອາໄສອຳນາດແຫ່ງປຸຣານະທັງສາມນີ້, ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາຈະທ່ອງທ່ຽວໄປທົ່ວແຜ່ນດິນນີ້ແນ່ນອນ.

Verse 46

तारकाक्षस्ततः प्राह यदभेद्यं सुरैरपि । करोति विश्वकर्मा तन्मम हेममयं पुरम्

ແລ້ວຕາຣະກາກສະ ກ່າວວ່າ: “ນະຄອນຄຳຂອງຂ້າ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍບໍ່ອາດຝ່າເຂົ້າໄດ້—ໃຫ້ວິສະວະກັມມາ ສ້າງມັນເຖີດ.”

Verse 47

ययाचे कमलाक्षस्तु राजतं सुमहत्पुरम् । विद्युन्माली च संहृष्टो वज्रायसमयं महत्

ຕໍ່ມາ ກະມະລາກສະ ຂໍນະຄອນເງິນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ; ແລະ ວິດຍຸນມາລີ ຜູ້ມີໃຈຍິນດີ ກໍຂໍນະຄອນໃຫຍ່ທີ່ເຮັດດ້ວຍເຫຼັກແຂງດັ່ງວັຊຣະ।

Verse 48

पुरेष्वेतेषु भो ब्रह्मन्नेकस्थानस्थितेषु च । मध्याह्नाभिजिते काले शीतांशौ पुष्प संस्थिते

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ເມື່ອນະຄອນປ້ອມເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ມາຢຸດຢູ່ໃນແນວດຽວ ແລະຢູ່ສະຖານທີ່ດຽວກັນ, ໃນເວລາມື້ທ່ຽງອັນເປັນມົງຄຸນ (ອະພິຊິດ), ເມື່ອດວງຈັນຜູ້ມີລຳແສງເຢັນ ສະຖິດຢູ່ທ່າມກາງດອກໄມ້, (ເຫດການຕາມພຣະລິຂິດຈະເກີດຂຶ້ນ).

Verse 49

उपर्युपर्यदृष्टेषु व्योम्नि लीलाभ्रसंस्थिते । वर्षत्सु कालमेघेषु पुष्करावर्तनामसु

ເທິງສູງໃນຟ້າ ກຸ່ມເມກທີ່ດູດັ່ງຫຼິ້ນຢູ່ໄດ້ຊຸມນຸມກັນ; ແລ້ວເມກຝົນມືດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປຸສະກະຣາວັດຕະ» ກໍເລີ່ມຕົ້ນຕົກຝົນລົງມາ. ພາບນັ້ນເປັນດັ່ງນິມິດ ບອກລ່ວງໜ້າເຖິງການຫັນຜັນອັນດຸເດືອດຂອງສົງຄາມທີ່ຈະມາເຖິງ।

Verse 50

तथा वर्षसहस्राते समेष्यामः परस्परम् । एकीभावं गमिष्यंति पुराण्येतानि नान्यथा

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເມື່ອຜ່ານໄປພັນປີ ພວກເຮົາຈະໄດ້ພົບກັນອີກ. ແລ້ວປຸຣານະເກົ່າແກ່ເຫຼົ່ານີ້ຈະຫຼວມເປັນເອກະພາບດຽວ—ບໍ່ມີທາງອື່ນ.

Verse 51

सर्वदेवमयो देवस्सर्वेषां मे कुहेलया । असंभवे रथे तिष्ठन् सर्वोपस्करणान्विते

ພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນ—ຜູ້ມີເທວະທັງປວງຢູ່ໃນພຣະອົງ—ໂດຍກົນມາຍາຂອງຂ້ອຍ ໄດ້ຢືນຢູ່ເທິງລົດຮົບອັນຫາກະທັ້ງຈິນຕະນາບໍ່ໄດ້ ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດແລະເຄື່ອງສົງຄາມທຸກຢ່າງ.

Verse 52

असंभाव्यैककांडेन भिनत्तु नगराणि नः । निर्वैरः कृत्तिवासास्तु योस्माकमिति नित्यशः

«ດ້ວຍການຟັນພຽງຄັ້ງດຽວອັນຫາກະທັ້ງຈິນຕະນາບໍ່ໄດ້ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທຳລາຍເມືອງຂອງພວກເຮົາ. ແຕ່ ກຣິຕຕິວາສາ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມພະຍາດພະຍາບາດ ເປັນ ‘ຂອງພວກເຮົາ’ ຢູ່ເສມອ—ເປັນຂອງພວກເຮົາຕະຫຼອດໄປ».

Verse 53

वंद्यः पूज्योभिवाद्यश्च सोस्माकं निर्दहेत्कथम् । इति चेतसि संधाय तादृशो भुवि दुर्लभः

«ພຣະອົງຄວນແກ່ການນະມັດສະການ, ຄວນແກ່ການບູຊາ, ແລະຄວນແກ່ການກ່າວຄຳຄຳນົບນ້ອມ—ແລ້ວພຣະອົງຈະເຜົາພວກເຮົາໄດ້ແນວໃດ?» ຄິດໄວ້ໃນໃຈແບບນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງພິຈາລະນາວ່າ ຜູ້ເຊັ່ນນັ້ນຫາຍາກໃນໂລກ.

Verse 54

सनत्कुमार उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः । एवमस्तीति तान् प्राह सृष्टिकर्ता स्मरञ्शिवम्

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ແລະຜູ້ສ້າງ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ ກໍລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ແລ້ວກ່າວຕອບວ່າ “ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ແທ້ດັ່ງທີ່ພວກເຈົ້າກ່າວ.”

Verse 55

आज्ञां ददौ मयस्यापि कुत्र त्वं नगरत्रयम् । कांचनं राजतं चैव आयसं चेति भो मय

ແລ້ວພຣະອົງຍັງໄດ້ອອກຄຳສັ່ງແກ່ມາຍາວ່າ: “ໂອ ມາຍາ, ເຈົ້າຈະສ້າງນະຄອນສາມເມືອງໄວ້ທີ່ໃດ—ເມືອງຄຳ, ເມືອງເງິນ, ແລະເມືອງເຫຼັກ?”

Verse 56

इत्यादिश्य मयं ब्रह्मा प्रत्यक्षं प्राविशद्दिवम् । तेषां तारकपुत्राणां पश्यतां निजधाम हि

ເມື່ອໄດ້ຊີ້ນໍາພວກເຂົາແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກມາຍາ (ພະລັງການປາກົດແຫ່ງສາກົນ) ກໍເຂົ້າສູ່ສະຫວັນຢ່າງປາກົດຕໍ່ໜ້າ; ໃນຂະນະທີ່ລູກຂອງຕາຣະກະເບິ່ງຢູ່ ເຫັນພຣະອົງໄປສູ່ວິມານຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 57

ततो मयश्च तपसा चक्रे धीरः पुराण्यथ । कांचनं तारकाक्षस्य कमलाक्षस्य राजतम्

ຕໍ່ມາ ມາຍາ ຜູ້ໝັ້ນຄົງ ແລະຊໍານານ ໄດ້ສ້າງນະຄອນປ້ອມປາການດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຕະປະ (ການບໍາເພັນພະຕະ)؛ ເມືອງຄໍາສໍາລັບຕາຣະກາກສະ ແລະ ເມືອງເງິນສໍາລັບກະມະລາກສະ।

Verse 58

विद्युन्माल्यायसं चैव त्रिविधं दुर्गमुत्तमम् । स्वर्गे व्योम्नि च भूमौ च क्रमाज्ज्ञेयानि तानि वै

ປ້ອມປາການອັນສູງສຸດ ແລະຍາກຈະພິຊິດນັ້ນ ມີສາມປະເພດ: ວິດຍຸນມາລີ, ມາລີ, ແລະ ອະຍະສະ। ຄວນເຂົ້າໃຈຕາມລໍາດັບວ່າ ຢູ່ໃນສະຫວັນ, ໃນວຽມະ (ອາກາດ), ແລະ ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ।

Verse 59

दत्वा तेभ्यो सुरेभ्यश्च पुराणि त्रीणि वै मयः । प्रविवेश स्वयं तत्र हितकामपरायणः

ມາຍາ ໄດ້ມອບເມືອງປ້ອມປ້ອງກັນສາມເມືອງໃຫ້ແກ່ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວທ່ານເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ໂດຍມຸ່ງໝັ້ນໃນປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາ.

Verse 60

एवं पुत्रत्रयं प्राप्य प्रविष्टास्तारकात्मजाः । बुभुजुस्सकलान्भोगान्महाबलपराक्रमाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບບຸດສາມຄົນ ບຸດຂອງຕາຣະກະກໍຕັ້ງຫມັ້ນໃນອໍານາດຂອງຕົນ; ມີກໍາລັງແລະວິລະກໍາອັນຍິ່ງ ແລະເສບສຸກທຸກປະການ ທັງຄວາມສຸກແລະອໍານາດໃນໂລກ.

Verse 61

कल्पद्रुमैश्च संकीर्णं गजवाजिसमाकुलम् । नानाप्रासादसंकीर्णं मणिजालसमा वृतम्

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນກັນລະປະດຣຸມ (ຕົ້ນສົມປາດຖະນາ) ແລະຄຶກຄື້ນດ້ວຍຊ້າງແລະມ້າ. ມີພະລາຊະວັງຫຼາຍຫຼວງ ແລະຖືກຫໍ້ລ້ອມດຸດດັ່ງຕາຂ່າຍແກ້ວມະນີອັນວິຈິດງາມ.

Verse 62

सूर्यमण्डलसंकाशैर्विमानैस्सर्वतोमुखैः । पद्मरागमयैश्चैव शोभितं चन्द्रसन्निभैः

ມັນຖືກປະດັບທົ່ວທິດດ້ວຍວິມານລອຍຟ້າອັນສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງດວງອາທິດ ແລະຫັນໜ້າໄປທຸກທິດ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຍັງງາມພິລຶກດ້ວຍສິ່ງກໍ່ສ້າງຈາກປັດມະຣາກ (ທັບທິມ) ທີ່ສ່ອງອ່ອນດຸດດັ່ງແສງຈັນ.

Verse 63

प्रासादैर्गोपुरैर्दिव्यैः कैलासशिखरोपमैः । दिव्यस्त्रीजनसंकीर्णैर्गंधर्वैस्सिद्धचारणैः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍພະລາຊະວັງແລະໂກປຸຣະອັນທິບພະ ຄ້າຍຍອດພູໄກລາສ. ແລະຄຶກຄື້ນດ້ວຍນາງທິບພະຫຼາຍຫຼວງ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ, ສິດທະ, ແລະຈາຣະນະ.

Verse 64

रुद्रालयैः प्रतिगृहमग्निहोत्रैः प्रतिष्ठितैः । द्विजोत्तमैश्शास्त्र ज्ञैश्शिवभक्तिरतैस्सदा

ໃນແຕ່ລະເຮືອນ ໄດ້ສ້າງສະຖານບູຊາພຣະຣຸດຣະ ແລະຮັກສາໄຟອັກນິໂຫຕຣະຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ບັນດາດວິຊະໂອດຕະມະ ຜູ້ຮູ້ຄຳພີ ລ້ວນຈົ່ງໃຈໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະເສມອ.

Verse 65

वापीकूपतडागैश्च दीर्घिकाभिस्सुशोभितम् । उद्यानवनवृक्षैश्च स्वर्गच्युत गुणोत्तमैः

ສະຖານນັ້ນງາມສະຫງ່າດ້ວຍບໍ່ນ້ຳ, ບໍ່ຂັ້ນ, ໜອງ ແລະອ່າງນ້ຳຍາວໆ. ຍັງປະດັບດ້ວຍສວນ, ປ່ານ້ອຍ ແລະຕົ້ນໄມ້ມີຄຸນຄ່າຍິ່ງ ດັ່ງຫຼຸດລົງມາຈາກສະຫວັນ.

Verse 66

नदीनदसरिन्मुख्यपुष्करैः शोभितं सदा । सर्वकामफलाद्यैश्चानेकैर्वृक्षैर्मनोहरम्

ສະຖານນັ້ນງາມຢູ່ເສມອດ້ວຍແມ່ນ້ຳໃຫຍ່, ລຳທານ ແລະບຶງບົວອັນປະເສີດ. ຍັງນ່າຫຼົງໃຫຼດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ທີ່ປະທານຜົນຕາມປາດຖະໜາ ແລະພອນອື່ນໆ.

Verse 67

मत्तमातंगयूथैश्च तुरंगैश्च सुशोभनैः । रथैश्च विविधाकारैश्शिबिकाभिरलंकृतम्

ສະຖານນັ້ນສະຫງ່າງາມດ້ວຍຝູງຊ້າງທີ່ຄຶກຄືນ, ມ້າງາມ, ລົດສົງຄາມຫຼາຍຮູບແບບ ແລະກະເສົາຫາມ (ສິບິກາ) ອັນປະດັບປະດາ.

Verse 68

समयादिशिकैश्चैव क्रीडास्थानैः पृथक्पृथक् । वेदाध्ययनशालाभिर्विविधाभिः पृथक्पृथक्

ຍັງມີເຂດແຍກຕ່າງຫາກສຳລັບອາຈານຜູ້ສອນລະບຽບແລະຄວາມປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ, ມີສະຖານທີ່ຫຼິ້ນແຍກຕ່າງຫາກ, ແລະຍັງມີຫ້ອງຮຽນຫຼາຍແບບທີ່ຈັດໄວ້ເປັນພິເສດ ເພື່ອສຶກສາແລະສວດທ່ອງພຣະເວດ.

Verse 69

अदृष्टं मनसा वाचा पापान्वितनरैस्सदा । महात्मभिश्शुभाचारैः पुण्यवद्भिः प्रवीक्ष्यते

ສະພາບຄວາມຈິງນັ້ນ ຜູ້ມີບາບບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ ທັງດ້ວຍໃຈຫຼືດ້ວຍວາຈາ; ແຕ່ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ປະພຶດດີ ແລະມີບຸນ ຈຶ່ງເຫັນຮູ້ໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 70

पतिव्रताभिः सर्वत्र पावितं स्थलमुत्तमम् । पतिसेवनशीलाभिर्विमुखाभिः कुधर्मतः

ບ່ອນໃດກໍຕາມ ຈະຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ ເມື່ອມີແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ມັ່ນຄົງໃນການຮັບໃຊ້ສາມີ ແລະຫັນຫນີຈາກອະທຳ.

Verse 71

दैत्यशूरैर्महाभागैस्सदारैस्ससुतैर्द्विजैः । श्रौतस्मार्तार्थतत्त्वज्ञैस्स्वधर्मनिरतैर्युतम्

ມີທັງວິລະຊົນໄດຕະຍະຜູ້ມີວາສະນາດີ ພ້ອມດ້ວຍເມຍແລະລູກຊາຍ; ແລະຍັງມີພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ຮູ້ແທ້ໃນຄວາມໝາຍຂອງພິທີ Śrauta ແລະ Smārta, ມັ່ນຄົງໃນສະວະທຳຂອງຕົນ.

Verse 72

व्यूढोरस्कैर्वृषस्कंधैस्सामयुद्धधरैस्सदा । प्रशांतैः कुपितैश्चैव कुब्जैर्वामनकैस्तथा

ພວກເຂົາພ້ອມສະເໝີສໍາລັບການຮົບຢ່າງເປັນລະບຽບ—ບາງຄົນອົກກວ້າງ ໄຫລ່ຄ້າຍງົວຜູ້; ບາງຄົນສະງົບສຸກ ແຕ່ບາງຄົນເດືອດດານດ້ວຍໂທສະ; ບາງຄົນຫຼັງຄ້ອມ ແລະບາງຄົນຮ່າງນ້ອຍຄ້າຍຄົນແຄະ.

Verse 73

नीलोत्पलदलप्रख्यैर्नीलकुंचितमूर्द्धजैः । मयेन रक्षितैस्सर्वैश्शिक्षितैर्युद्धलालसैः

ພວກເຂົາທັງໝົດ—ຖືກມາຍາປົກປ້ອງ—ໄດ້ຝຶກຝົນດີ ແລະກະຫາຍສົງຄາມ; ຜິວພັນດັ່ງກີບບົວສີຟ້າ ແລະຜົມດຳຫຍຸ້ງງໍ້ມ້ວນ.

Verse 74

वरसमररतैर्युतं समंतादजशिवपूजनया विशुद्धवीर्यैः । रविमरुतमहेन्द्रसंनिकाशैस्सुरमथनैस्सुदृढैस्सुसेवितं यत्

ມັນຖືກລ້ອມຮອບທຸກດ້ານໂດຍນັກຮົບຊັ້ນຍອດ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນສົງຄາມອັນສູງສົ່ງ—ມີພະລັງບໍລິສຸດຈາກການບູຊາພຣະສິວະຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຊະ). ພວກເຂົາສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນ ລົມ ແລະມະເຫນທຣ (ອິນທຣ) ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະມີຜູ້ຮັບໃຊ້ຜູ້ສາມາດທຳລາຍແມ່ນແຕ່ກອງເທວະດາໄດ້।

Verse 75

शास्त्रवेदपुराणेषु येये धर्माः प्रकीर्तिताः । शिवप्रियास्सदा देवास्ते धर्मास्तत्र सर्वतः

ທຸກໆທຳມະທີ່ຖືກປະກາດໃນຊາສຕຣະ ໃນເວດ ແລະໃນປຸຣານະ—ທຳມະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກທຳນຸບຳລຸງຢູ່ທີ່ນັ້ນທຸກປະການເປັນທຳມະອັນເທວະ. ເພາະເທວະທັງຫຼາຍຮັກພຣະສິວະເສມອ ແລະທຳມະເຫຼົ່ານັ້ນທົ່ວໄປຝັງຮາກຢູ່ໃນພຣະອະນຸຄຣາະຂອງພຣະອົງ।

Verse 76

एवं लब्धवरास्ते तु दैतेयास्तारकात्मजाः । शैवं मयमुपाश्रित्य निवसंति स्म तत्र ह

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ບຸດຂອງຕາຣະກະຜູ້ເປັນໄດຕະຍະ ໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາປ້ອມປະການທີ່ຖືກປັ້ນແຕ່ງດ້ວຍມາຍາຕາມແນວໄສວະ ແລະພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 77

सर्वं त्रैलोक्यमुत्सार्य प्रविश्य नगराणि ते । कुर्वंति स्म महद्राज्यं शिवमार्गरतास्सदा

ພວກເຂົາໄດ້ຂັບໄລ່ສັດຕູອອກຈາກທັງສາມໂລກ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນນະຄອນທັງຫຼາຍ ສ້າງອຳນາດລາຊະອັນໃຫຍ່—ໂດຍເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນມາຣຄາຂອງພຣະສິວະເສມອ।

Verse 78

ततो महान् गतः कालो वसतां पुण्यकर्मणाम् । यथासुखं यथाजोषं सद्राज्यं कुर्वतां मुने

ຕໍ່ມາ ເວລາອັນຍາວນານໄດ້ຜ່ານໄປສໍາລັບຜູ້ກະທໍາກຸສົນທີ່ພໍານັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ພວກເຂົາຢູ່ຢ່າງສະບາຍຕາມໃຈ ແລະຍັງຄົງປົກຄອງອານາຈັກອັນດີງາມແລະເປັນລະບຽບ, ໂອ ມຸນີ.