अलकापतेः तपः-लिङ्गप्रतिष्ठा च वरप्राप्तिः / The Lord of Alakā: Austerity, Liṅga-Establishment, and the Receiving of a Boon

Verse 1

ब्रह्मोवाच । पाद्मे कल्पे मम सुरा ब्रह्मणो मानसात्सुतात् । पुलस्त्याद्विश्रवा जज्ञे तस्य वैश्रवणस्सुतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນປັດມະກັລປະ ຈາກບຸດຜູ້ເກີດຈາກໃຈຂອງຂ້ອຍ ຄື «ປຸລັສຕະຍະ» ໄດ້ເກີດ «ວິສຣະວາ». ແລະຈາກເຂົາ ໄດ້ເກີດບຸດ «ໄວສຣະວະນະ» (ກຸເບຣະ).

Verse 2

तेनेयमलका भुक्ता पुरी विश्वकृता कृता । आराध्य त्र्यंबकं देवमत्युग्रतपसा पुरा

ໂດຍເຂົາ ເມືອງ «ອະລະກາ» ນີ້ໄດ້ຖືກຄອງຄືນ ແລະເສວຍສຸກ—ເປັນນະຄອນທີ່ «ຜູ້ສ້າງສາກົນ» ໄດ້ປັ້ນແຕ່ງ—ພາຍຫຼັງຈາກເຂົາເຄີຍບູຊາພຣະຕຣະຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 3

व्यतीते तत्र कल्पे वै प्रवृत्ते मेघवाहने । याज्ञदत्तिरसौ श्रीदस्तपस्तेपे सुदुस्सहम्

ເມື່ອກັລປະນັ້ນຜ່ານໄປ ແລະກັລປະໃໝ່ຊື່ «ເມກະວາຫະນະ» ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ທ່ານຜູ້ມີສິຣີ «ສຣີດາສະ» ຜູ້ຮູ້ຈັກໃນນາມ «ຢາຍະຍະດັດຕິ» ໄດ້ປະຕິບັດຕະປະສະຍາອັນຫນັກໜ່ວງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 4

भक्ति प्रभावं विज्ञाय शंभोस्तद्दीपमात्रतः । पुरा पुरारेस्संप्राप्य काशिकां चित्प्रकाशिकाम्

ເມື່ອໄດ້ຮູ້ພະລັງຂອງພັກຕິຕໍ່ «ຊັມພູ»—ແມ່ນແຕ່ຈາກເຄື່ອງບູຊານ້ອຍໆດັ່ງແສງຕະກຽງ—ໃນການກ່ອນ ຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ບັນລຸນະຄອນ «ກາສິກາ» ຜູ້ສ່ອງແສງຈິດບໍລິສຸດ ໂດຍພຣະ «ປຸຣາຣິ» (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະຫານອະສູນປຸຣະ.

Verse 5

शिवैकादशमुद्बोध्य चित्तरत्नप्रदीपकैः । अनन्यभक्तिस्नेहाढ्यस्तन्मयो ध्याननिश्चलः

ດ້ວຍແສງປະທີບແຫ່ງຮັດຕະນະໃນຈິດ (ສະຕິອັນບໍລິສຸດ) ເຂົາໄດ້ປຸກໃຫ້ຕື່ນຮູ້ພຣະສິວະອັນສິບເອັດປະການ. ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິອັນຮັກພຽງອົງດຽວ, ກາຍເປັນໜຶ່ງດຽວກັບພຣະອົງ, ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິຢ່າງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 6

शिवैक्यं सुमहापात्रं तपोग्निपरिबृंहितम् । कामक्रोधमहाविघ्नपतंगाघात वर्जितम्

ແມ່ນຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວກັບພຣະສິວະ ເປັນພາຊະນະອັນສູງສົ່ງ ທີ່ໄດ້ຮັບການເສີມສ້າງດ້ວຍໄຟແຫ່ງການບຳເພັນຕະບະ ປາສະຈາກການທຳລາຍຂອງແມງເມົ່າແຫ່ງກາມະ ແລະ ຄວາມໂກດແຄ້ນ.

Verse 7

प्राणसंरोधनिर्वातं निर्मलं निर्मलेक्षणात् । संस्थाप्य शांभवं लिंगं सद्भावकुसुमार्चितम्

ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບທີ່ເກີດຈາກການກັ້ນລົມຫາຍໃຈ ບັນລຸສະພາວະທີ່ບໍລິສຸດ ແລະ ບໍ່ມີລົມລົບກວນ ແລະ ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງວິໄສທັດທີ່ບໍລິສຸດ ລາວໄດ້ປະດິດສະຖານ ສິວະລຶງ ແລະ ບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ແຫ່ງຄວາມສັດທາອັນແທ້ຈິງ.

Verse 8

तावत्तताप स तपस्त्वगस्थिपरिशेषितम् । यावद्बभूव तद्वर्णं वर्षाणामयुतं शतम्

ລາວໄດ້ບຳເພັນຕະບະຢ່າງໜັກໜ່ວງ ຈົນເຫຼືອແຕ່ໜັງຫຸ້ມກະດູກ ແລະ ລາວໄດ້ສືບຕໍ່ຈົນກວ່າສະພາວະນັ້ນຈະຄົງຢູ່ເປັນເວລາຫຼາຍຮ້ອຍອະຍຸດຕະປີ.

Verse 9

ततस्सह विशालाक्ष्या देवो विश्वेश्वररस्वयम् । अलकापतिमालोक्य प्रसन्नेनांतरात्मना

ຈາກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວິສເວສວະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະແມ່ເຈົ້າທີ່ມີດວງຕາອັນງົດງາມ ໄດ້ທອດພຣະເນດເບິ່ງເຈົ້າແຫ່ງເມືອງອາລາກາ ແລະ ໃນສ່ວນເລິກຂອງພຣະຫົວໃຈ ພຣະອົງຊົງມີຄວາມເມດຕາ ແລະ ພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 10

लिंगे मनस्समाधाय स्थितं स्थाणुस्वरूपिणम् । उवाच वरदोऽस्मीति तदाचक्ष्वालकापते

ພຣະອົງຕັ້ງຈິດໃນສະມາທິລຶກຊຶ້ງເທິງລິງຄະ—ບ່ອນທີ່ພຣະສະຖານຸ ຜູ້ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ສະຖິດຢູ່ໃນຮູບພຣະອົງເອງ—ແລ້ວພຣະອົງກ່າວວ່າ: «ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ»। ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງອະລະກາ ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງນັ້ນເຖີດ।

Verse 11

उन्मील्य नयने यावत्स पश्यति तपोधनः । तावदुद्यत्सहस्रांशु सहस्राधिकतेजसम्

ເມື່ອນັກຕະປະ ຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ ເປີດຕາຂຶ້ນແລະເບິ່ງເຫັນ ທັນໃດນັ້ນ ລາວເຫັນລັດສະໝີດັ່ງຕາເວັນກຳລັງຂຶ້ນ ເຜົາພຣາວພຣາຍດ້ວຍເດຊະພັນທະວີຄູນພັນເທົ່າ।

Verse 12

पुरो ददर्श श्रीकंठं चन्द्रचूडमुमाधवम् । तत्तेजः परिभूताक्षितेजाः संमील्य लोचने

ຕໍ່ໜ້າລາວ ລາວເຫັນພຣະສຣີກັນຖະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອຸມາ। ດ້ວຍຖືກຄວາມຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນກົດທັບ ແສງຕາຂອງລາວຖືກກົດລົງ ແລະລາວຈຶ່ງຫຼັບຕາລົງອີກຄັ້ງ।

Verse 13

उवाच देवदेवेशं मनोरथपदातिगम् । निजांघ्रिदर्शने नाथ दृक्सामर्थ्यं प्रयच्छ मे

ທ່ານໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ ຜູ້ເກີນພົ້ນຈາກວັດຖຸແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງຫມົດວ່າ: «ໂອ້ ພຣະນາຖ ຂໍພຣະອົງປະທານພະລັງແຫ່ງການເຫັນ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຫັນພຣະບາດອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ»។

Verse 14

अयमेव वरो नाथ यत्त्वं साक्षान्निरीक्ष्यसे । किमन्येन वरेणेश नमस्ते शशिशेखर

«ໂອ້ ພຣະນາຖ ພອນປະເສີດມີພຽງຢ່າງດຽວ: ໃຫ້ຂ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງໂດຍກົງ. ໂອ້ ອີຊະ ຈະຕ້ອງການພອນອື່ນໃດອີກ? ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ»។

Verse 15

इति तद्वचनं श्रुत्वा देवदेव उमापतिः । ददौ दर्शनसामर्थ्यं स्पृष्ट्वा पाणितलेन तम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະເທວ—ອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ)—ໄດ້ແຕະເຂົາດ້ວຍຝາມື ແລະປະທານພະລັງດິວະທັດ ໃຫ້ເຫັນພຣະອົງຕາມຄວາມເປັນຈິງ।

Verse 16

प्रसार्य नयने पूर्वमुमामेव व्यलोकयत् । तोऽसौ याज्ञदत्तिस्तु तत्सामर्थ्यमवाप्य च

ເມື່ອເປີດຕາອອກ ເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະອຸມາພຽງຜູ້ດຽວກ່ອນ. ແລ້ວຍາຊະຍະດັດຕິ ໄດ້ຮັບພະລັງແລະຄວາມສາມາດດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງນາງ ແລະກໍເກີດອໍານາດຂຶ້ນ.

Verse 17

शंभोस्समीपे का योषिदेषा सर्वांगसुन्दरी । अनया किं तपस्तप्तं ममापि तपसोऽधिकम्

«ຍິງນີ້ແມ່ນໃຜ ຢືນຢູ່ໃກ້ພຣະສຳພູ? ງາມພ້ອມທຸກສ່ວນ. ນາງໄດ້ບໍາເພັນຕະປະສະຍາອັນໃດ ຈຶ່ງໄດ້ໃກ້ຊິດພຣະອົງເຊັ່ນນີ້—ດູເຫມືອນຈະເຫນືອກວ່າຕະປະສະຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສຍອີກ?»

Verse 18

अहो रूपमहो प्रेम सौभाग्यं श्रीरहो भृशम् । इत्यवादीदसौ पुत्रो मुहुर्मुहुरतीव हि

«ໂອ້! ຄວາມງາມເອີຍ! ໂອ້! ຄວາມຮັກເອີຍ! ບຸນວາສະນາຍິ່ງໃຫຍ່—ສິຣີສົມບັດກໍຫຼາຍເຫຼືອເກີນ!» ດັ່ງນີ້ ບຸດນັ້ນເວົ້າຊໍ້າໆ ດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນລົ້ນເຫຼືອ.

Verse 19

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखण्डे कैलासगमनोपाख्याने कुबेरस्य शिवमित्रत्ववर्णनो नामैकोनविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 2 ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ຂັນດາທີ 1, ໃນນິທານເດີນທາງໄປກາຍລາສາ ບົດທີ 19 ຈົບລົງ ຊື່ «ການພັນລະນາມິດຕະພາບຂອງກຸເບຣະກັບພຣະສິວະ».

Verse 20

अथ देव्यब्रवीद्देव किमसौ दुष्टतापसः । असकृद्वीक्ष्य मां वक्ति कुरु त्वं मे तपःप्रभाम्

ແລ້ວນາງເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ນັກບຳເນັດຊົ່ວຄົນນີ້ແມ່ນໃຜ? ລາວເບິ່ງຂ້າພະອົງຊ້ຳໆ ແລະເວົ້າຄຳບໍ່ສົມຄວນ. ຂໍພຣະອົງໃຫ້ປະຈັກພະລັງ ແລະຣັດສະມີທີ່ເກີດຈາກຕະປະຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຈະຫ້າມລາວ»។

Verse 21

असकृद्दक्षिणेनाक्ष्णा पुनर्मामेव पश्यति । असूयमानो मे रूपप्रेम सौभाग्यसंपद

ລາວເບິ່ງຂ້າພະອົງຊ້ຳໆ ດ້ວຍຕາຂວາ ແລະເບິ່ງແຕ່ຂ້າພະອົງເທົ່ານັ້ນ. ບໍ່ມີຄວາມອິດສາ ລາວດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມຮັກຕໍ່ຮູບງາມຂອງຂ້າພະອົງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນ ແລະຄວາມຮັ່ງມີ.

Verse 22

इति देवीगिरं श्रुत्वा प्रहस्य प्राह तां प्रभुः । उमे त्वदीयः पुत्रोऽयं न च क्रूरेण चक्षुषा

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຄຳຂອງນາງເທວີ ກໍຫົວເຮາະຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ ອຸມາ, ຜູ້ນີ້ແມ່ນລູກຂອງເຈົ້າແທ້. ຢ່າເບິ່ງລາວດ້ວຍສາຍຕາດຸຮ້າຍ»។

Verse 23

संपश्यति तपोलक्ष्मीं तव किं त्वधिवर्णयेत् । इति देवीं समाभाष्य तमीशः पुनरब्रवीत्

«ຜູ້ໃດຈະເຫັນຣັດສະມີອັນງາມສະຫງ່າທີ່ເກີດຈາກຕະປະຂອງເຈົ້າ—ແລ້ວຈະພັນລະນາໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້ແນວໃດ?» ພຣະອົງກ່າວກັບນາງເທວີແລ້ວ ພຣະອິສະວະຣະກໍກ່າວຕໍ່ອີກ.

Verse 24

वरान्ददामि ते वत्स तपसानेन तोषितः । निधीनामथ नाथस्त्वं गुह्यकानां भवेश्वरः

«ລູກນ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ, ດ້ວຍຕະປະ (ການບຳເນັດ) ຂອງເຈົ້ານີ້ ຂ້ອຍພໍໃຈຍິ່ງ; ຂ້ອຍຈຶ່ງປະທານພອນໃຫ້. ເຈົ້າຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຂຸມຊັບ ແລະເປັນອົງອະທິປະໄຕເໜືອກຸຫຍະກະ—ຜູ້ຕິດຕາມລັບຂອງພຣະສິວະ».

Verse 25

यक्षाणां किन्नराणां च राज्ञां राज च सुव्रतः । पतिः पुण्यजनानां च सर्वेषां धनदो भव

«ໂອ ສຸວຣະຕະ, ຈົ່ງເປັນກະສັດເໜືອກະສັດທັງປວງ; ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັກສະ ແລະກິນນະຣະດ້ວຍ. ຈົ່ງເປັນນາຍເໜືອພຸນຍະຊະນະ ແລະສຳລັບທຸກຜູ້ ຈົ່ງເປັນ ທະນະດະ—ຜູ້ປະທານຊັບ».

Verse 26

मया सख्यं च ते नित्यं वत्स्यामि च तवांतिके । अलकां निकषा मित्र तव प्रीतिविवृद्धये

«ຂ້ອຍຈະຮັກສາມິດຕະພາບກັບເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ ແລະຈະຢູ່ໃກ້ເຈົ້າ. ໂອ ມິດ, ຂ້ອຍຈະຢູ່ໃກ້ເມືອງອະລະກາ (Alakā) ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມຮັກໃນໃຈເຈົ້າ».

Verse 27

आगच्छ पादयोरस्याः पत ते जननी त्वियम् । याज्ञदत्ते महाभक्त सुप्रसन्नेन चेतसा

“ມາເຖີດ—ຈົ່ງລົງກາບຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງນາງ. ນາງແມ່ນແມ່ຂອງເຈົ້າ. ໂອ ຢາຊະນະດັດຕາ ມະຫາພັກຕາ, ຈົ່ງເຮັດດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ແລະເປັນມົນທິດ.”

Verse 28

ब्रह्मोवाच । इति दत्त्वा वरान्देवः पुनराह शिवां शिवः । प्रसादं कुरु देवेशि तपस्विन्यंगजेऽत्र वै

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະສິວະປະທານພອນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະສິວາ: “ໂອ ພຣະເທວີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ຈົ່ງປະທານພຣະກະລຸນາໃນທີ່ນີ້ແກ່ຕະປະສະວິນີ ອັງກະຊະນີ້ແທ້.”

Verse 29

इत्याकर्ण्य वचश्शंभोः पार्वती जगदम्बिका । अब्रवीद्याज्ञदत्तिं तं सुप्रसन्नेन चेतसा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະສຳພູ, ພຣະນາງປາຣະວະຕີ ພຣະແມ່ແຫ່ງສາກົນ ໄດ້ກ່າວກັບຍາຊະນະດັດຕິ ຜູ້ນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ແລະເປັນມິດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 30

देव्युवाच । वत्स ते निर्मला भक्तिर्भवे भवतु सर्वदा । भवैकपिंगो नेत्रेण वामेन स्फुटितेन ह

ເທວີກ່າວວ່າ: «ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ຂໍໃຫ້ຄວາມສັດທາອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນຂອງເຈົ້າ ດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດໄປ ມຸ່ງສູ່ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ). ຂໍໃຫ້ພະພະວະ—ຜູ້ມີສີທອງນ້ຳຕານ—ເບິ່ງເຈົ້າດ້ວຍຕາຊ້າຍທີ່ເປີດຊັດ»។

Verse 31

देवेन दत्ता ये तुभ्यं वरास्संतु तथैव ते । कुबेरो भव नाम्ना त्वं मम रूपेर्ष्यया सुत

«ຂໍໃຫ້ພອນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ເຈົ້າ ຈົ່ງສຳເລັດຕາມນັ້ນແທ້. ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບນາມວ່າ ‘ກຸເບຣະ’—ໂອ້ລູກຜູ້ເກີດຈາກຄວາມອິດສາຕໍ່ຮູບພັນຂອງຂ້າ»។

Verse 32

इति दत्त्वा वरान्देवो देव्या सह महेश्वरः । धनदायाविवेशाथ धाम वैश्वेश्वराभिधम्

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປະທານພອນແລ້ວ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ພ້ອມດ້ວຍເທວີ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ພະທຳມະສະຖານຂອງ ທະນະດາ ທີ່ມີນາມວ່າ ໄວສເວສະວະຣະ।

Verse 33

इत्थं सखित्वं श्रीशंभोः प्रापैष धनदः पुरम् । अलकान्निकषा चासीत्कैलासश्शंकरालयः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບມິດຕະພາບກັບ ພຣະສຳພູ ຜູ້ມີສິຣິ ທະນະດາ (ກຸເບຣະ) ກໍກັບໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນ. ແລະໃກ້ອາລະກາ ມີພູເຂົາໄກລາສ—ທີ່ປະທັບຂອງ ພຣະສັງກະຣະ।