दीक्षितपुत्रस्य दैन्यचिन्ता तथा शिवरात्र्युपासनाप्रसङ्गः / The Initiate’s Son in Distress and the Occasion of Śivarātri Worship

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रुत्वा तथा स वृत्तांतं प्राक्तनं स्वं विनिंद्य च । कांचिद्दिशं समालोक्य निर्ययौ दीक्षितांगजः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍຕຳນິແລະຕິຕຽນການປະພຶດເກົ່າຂອງຕົນ. ແລ້ວຫັນໄປເບິ່ງທິດໜຶ່ງ ບຸດຂອງດີກຊິຕະ (ດັກຊະ) ກໍອອກເດີນທາງໄປ।

Verse 2

कियच्चिरं ततो गत्वा यज्ञदत्तात्मजस्स हि । दुष्टो गुणनिधिस्तस्थौ गतोत्साहो विसर्जितः

ເມື່ອເດີນທາງໄປໄດ້ພັກໜຶ່ງ ບຸດຂອງຍັດຍະດັດຕະ—ຄື ກຸນະນິທິ ແມ່ນແມ່ນຄົນຊົ່ວ—ກໍຢຸດຢືນ ດ້ວຍຄວາມຮືບຮົມຫມົດໄປ ແລະກຳລັງເກືອບຈະສິ້ນສຸດ।

Verse 3

चिंतामवाप महतीं क्व यामि करवाणि किम् । नाहमभ्यस्तविद्योऽस्मि न चैवातिधनोऽस्म्यहम्

ຖືກຄວາມກັງວົນໃຫຍ່ຄອບງຳ ລາວຄິດວ່າ: “ຂ້ອຍຈະໄປໃສ? ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ? ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ຝຶກຝົນວິຊາ ແລະກໍບໍ່ແມ່ນຜູ້ມັ່ງຄັ່ງຫຼາຍ.”

Verse 4

देशांतरे यस्य धनं स सद्यस्सुखमेधते । भयमस्ति धने चौरात्स विघ्नस्सर्वतोभवः

ຜູ້ໃດທີ່ຊັບສິນຢູ່ແດນໄກ ຊົ່ວຄາວອາດເບິ່ງຄືວ່າຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍຄວາມສຸກ; ແຕ່ຊັບນັ້ນມີຄວາມຢ້ານກົວໂຈນລັກຄຽງຄູ່ ແລະອຸປະສັກກໍເກີດຂຶ້ນທຸກດ້ານ.

Verse 5

याजकस्य कुले जन्म कथं मे व्यसनं महत् । अहो बलीयान्हि विधिर्भाविकर्मानुसंधयेत्

“ຂ້ອຍເກີດໃນຕະກູນຂອງຍາຊະກະ (ຜູ້ປະກອບພິທີບູຊາ) ແຕ່ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ໄພພິບັດໃຫຍ່ນີ້ມາຕົກໃສ່ຂ້ອຍ? ໂອ້—ຊະຕາກຳແຮງກວ່າແທ້, ເພາະມັນຕິດຕາມກຳທີ່ຍັງບໍ່ສຸກງອມ ແລະນຳໃຫ້ອອກຜົນຢ່າງບໍ່ພາດ.”

Verse 6

भिक्षितुन्नाधिगच्छामि न मे परिचितिः क्वचित् । न च पार्श्वे धनं किञ्चित्किमत्र शरणं भवेत्

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ແມ່ນກະທັ້ງວ່າຈະໄປຂໍທານຢູ່ໃສ; ຂ້ອຍບໍ່ມີຄົນຮູ້ຈັກຢູ່ໃສເລີຍ. ແລະຂ້ອຍກໍບໍ່ມີຊັບສິນຢູ່ຂ້າງກາຍ—ໃນສະພາບນີ້ ທີ່ພຶ່ງພາຂອງຂ້ອຍຈະເປັນຫຍັງໄດ້?”

Verse 7

सदानभ्युदिते भानौ प्रसूर्मे मिष्टभोजनम् । दद्यादद्यात्र कं याचे न चेह जननी मम

ເມື່ອຕາເວັນຍັງບໍ່ທັນຂຶ້ນ ແມ່ຂ້ອຍຜູ້ພຶ່ງຄອດ ກໍໃຫ້ຂ້ອຍກິນອາຫານຫວານ. ມື້ນີ້ ຂ້ອຍຈະໄປຂໍໃຜຢູ່ນີ້? ເພາະແມ່ຂ້ອຍບໍ່ຢູ່ນີ້ແລ້ວ.

Verse 8

ब्रह्मोवाच । इति चिंतयतस्तस्य बहुशस्तत्र नारद । अति दीनं तरोर्मूले भानुरस्ताचलं गतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ນາຣະດະ, ເມື່ອເຂົາຄິດພິຈາລະນາຢູ່ຢ່າງນັ້ນຊ້ຳໆໃນບ່ອນນັ້ນ, ເຂົາກໍເສົ້າໝອງຢ່າງຫນັກຢູ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້; ແລະພຣະອາທິດກໍຕົກລົງຫາພູທາງຕາເວັນຕົກ»។

Verse 9

एतस्मिन्नेव समये कश्चिन्माहेश्वरो नरः । सहोपहारानादाय नगराद्बहिरभ्यगात्

ໃນເວລານັ້ນເອງ ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງຜູ້ເຄົາລົບສັດທາຕໍ່ພຣະມະຫາເທວະ ໄດ້ຖືເຄື່ອງບູຊາດອກໄມ້ຂອງຖວາຍ ແລ້ວອອກຈາກເມືອງໄປຂ້າງນອກ।

Verse 10

नानाविधान्महादिव्यान्स्वजनैः परिवारितः । समभ्यर्चितुमीशानं शिवरात्रावुपोषितः

ເຂົາຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພວກພ້ອມພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ແລະນຳມາຊຶ່ງເຄື່ອງຖວາຍອັນປະເສີດຫຼາຍປະເພດ; ໃນຄືນພຣະສິວະ (ມະຫາສິວະຣາຕຣີ) ເຂົາໄດ້ຖືອຸໂປສົດ ເພື່ອບູຊາພຣະອີຊານະ—ພຣະສິວະຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ—ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສເຕັມປຽມ।

Verse 11

शिवालयं प्रविश्याथ स भक्तश्शिवसक्तधीः । यथोचितं सुचित्तेन पूजयामास शंकरम्

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໄປໃນວິຫານພຣະສິວະແລ້ວ ຜູ້ສັດທານັ້ນ—ຜູ້ມີປັນຍາແນບຊິດຢູ່ໃນພຣະສິວະ—ໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ຕາມພິທີທີ່ຄວນເປັນ।

Verse 12

पक्वान्नगंधमाघ्राय यज्ञदत्तात्मजो द्विजः । पितृत्यक्तो मातृहीनः क्षुधितः स तमन्वगात्

ເມື່ອໄດ້ດົມກິ່ນຫອມຂອງອາຫານສຸກ ຊາຍໜຸ່ມພຣາຫມັນ—ບຸດຂອງຍັດຍະດັດຕະ—ຜູ້ຖືກພໍ່ລະທິ້ງ ແລະຂາດແມ່ ທັງຖືກຄວາມຫິວໂຫຍທຳລາຍ ກໍໄດ້ຕາມເຂົາໄປ។

Verse 13

इदमन्नं मया ग्राह्यं शिवायोपकृतं निशि । सुप्ते शैवजने दैवात्सर्वस्मिन्विविधं महत्

ອາຫານນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງຮັບເອົາ—ຈັດເຮັດໃນຍາມຄ່ຳ ເພື່ອເປັນນາໄວເດຍ (naivedya) ຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ. ໂດຍພຣະປະສົງແຫ່ງເທວະ, ເມື່ອຊາວໄສວະຫຼັບໄປ ອາຫານຫຼາກຫຼາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍມີຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 14

इत्याशामवलम्ब्याथ द्वारि शंभोरुपाविशत् । ददर्श च महापूजां तेन भक्तेन निर्मिताम्

ດັ່ງນັ້ນ ຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມຫວັງ ລາວຈຶ່ງໄປນັ່ງຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງພຣະສຳພູ (Śambhu). ແລະລາວໄດ້ເຫັນພິທີມະຫາບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ຜູ້ມີພັກຕິນັ້ນຈັດຂຶ້ນ.

Verse 15

विधाय नृत्यगीतादि भक्तास्सुप्ताः क्षणे यदा । नैवेद्यं स तदादातुं भर्गागारं विवेश ह

ເມື່ອຈັດການການຟ້ອນລຳ ການຮ້ອງເພງ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ, ເມື່ອຜູ້ມີພັກຕິຫຼັບໄປຊົ່ວຄາວ, ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນສະຖານສັກສິດຂອງພຣະພາກະ (Bharga) ເພື່ອນຳນາໄວເດຍອອກໄປ.

Verse 16

दीपं मंदप्रभं दृष्ट्वा पक्वान्नवीक्षणाय सः । निजचैलांजलाद्वर्तिं कृत्वा दीपं प्रकाश्य च

ເຫັນວ່າໂຄມໄຟສ່ອງແສງອ່ອນໆ, ລາວ—ປາດຖະໜາຈະກວດເບິ່ງອາຫານທີ່ປຸງສຸກ—ໄດ້ເອົາຊາຍຜ້າຂອງຕົນເຮັດເປັນໄສ້ໂຄມ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ໂຄມໄຟສວ່າງຂຶ້ນ.

Verse 17

यज्ञदत्तात्मजस्सोऽथ शिवनैवेद्यमादरात् । जग्राह सहसा प्रीत्या पक्वान्न वहुशस्ततः

ແລ້ວບຸດຂອງຍັດຍະດັດຕະ (Yajñadatta) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ຮັບນາໄວເດຍທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະສິວະໃນທັນທີ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະພັກຕິ, ລາວໄດ້ຮັບປະທານອາຫານສຸກນັ້ນຊ້ຳໆຫຼາຍຄັ້ງ.

Verse 18

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्यु पाख्याने कैलाशगमनोपाख्याने गुणनिधिसद्गतिवर्णनो नामाष्टादशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ»—ໃນປຶ້ມທີ 2 «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ», ພາກທີ 1, ໃນນິທານແຫ່ງການສ້າງ, ໃນເລື່ອງຍ່ອຍການເດີນທາງໄປກາຍລາສ—ບົດທີ 18 ຊື່ «ການພັນລະນາການບັນລຸສັດຄະຕິ (ສະພາບອັນມົງຄຸນ) ຂອງ ກຸນະນິທິ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 19

कोऽयं कोऽयं त्वरापन्नो गृह्यतां गृह्यता मसौ । इति चुक्रोश स जनो गिरा भयमहोच्चया

«ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ—ໃຜ—ຮີບຮ້ອນວິ່ງມາແບບນີ້? ຈັບເຂົາ! ຈັບເຂົາ!» ດັ່ງນັ້ນຝູງຊົນຈຶ່ງຮ້ອງຕະໂກນ ດ້ວຍສຽງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່.

Verse 20

यावद्भयात्समागत्य तावत्स पुररक्षकैः । पलायमानो निहतः क्षणादंधत्वमागतः

ເມື່ອລາວເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ບໍ່ທັນດົນ ກໍຖືກພວກຍາມເມືອງຟັນລົງທັນທີ; ແລະໃນຂະນະທີ່ພະຍາຍາມຫນີ ໃນພິບຕາດຽວ ລາວກໍກາຍເປັນຄົນຕາບອດ.

Verse 21

अभक्षयच्च नैवेद्यं यज्ञदत्तात्मजो मुने । शिवानुग्रहतो नूनं भाविपुण्यबलान्न सः

ໂອ ມຸນີ, ບຸດຂອງ ຢັຊຍະດັດຕະ ບໍ່ໄດ້ຮັບປະທານ «ໄນເວດຍະ» ເຄື່ອງບູຊາອັນສັກສິດ. ແນ່ນອນນີ້ເປັນດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ເພື່ອໃຫ້ລາວຖືກຄ້ຳຈຸນດ້ວຍພະລັງບຸນທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ.

Verse 22

अथ बद्धस्समागत्य पाशमुद्गरपाणिभिः । निनीषुभिः संयमनीं याम्यैस्स विकटैर्भटैः

ແລ້ວນັ້ນ ເຂົາຖືກມັດແນ່ນຫນາ ແລະຖືກພວກທະຫານອັນດຸຮ້າຍຂອງພຣະຍະມະ ຜູ້ຖືບ່ວງແລະຄ້ອນ ຈັບໄປ ໂດຍມຸ່ງນຳໄປສູ່ສັມຍະມະນີ—ນະຄອນແຫ່ງການຄວບຄຸມ (ທີ່ພຳນັກຂອງຍະມະ).

Verse 23

तावत्पारिषदाः प्राप्ताः किंकि णीजालमालिनः । दिव्यं विमानमादाय तं नेतुं शूलपाणयः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ບັນດາພາຣິສະດາຂອງພຣະສິວະກໍມາຮອດ ປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍກະດິ່ງກິ່ງກັງ. ພວກຜູ້ຖືຕຣິສູນນັ້ນ ນຳວິມານທິບມາ ເພື່ອພາເຂົາໄປພົ້ນ.

Verse 24

शिवगणा ऊचुः । मुंचतैनं द्विजं याम्या गणाः परम धार्मिकम् । दण्डयोग्यो न विप्रोऽसौ दग्धसर्वाघसंचयः

ພວກຄະນະຂອງພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພວກຄະນະຂອງຍະມະ, ຈົ່ງປ່ອຍພຣາຫມັນນີ້ ຜູ້ມີທຳອັນສູງສຸດ. ພຣາຫມັນນີ້ບໍ່ຄວນຮັບໂທດ ເພາະກອງບາບທັງປວງຂອງເຂົາ ຖືກເຜົາມອດແລ້ວ.”

Verse 25

इत्याकर्ण्य वचस्ते हि यमराजगणास्ततः । महादेवगणानाहुर्बभूवुश्चकिता भृशम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພວກຄະນະຂອງພຣະຍະມະຣາຊາ ຈຶ່ງກ່າວຕອບຕໍ່ພວກຄະນະຂອງພຣະມະຫາເທວະ ແລະພາກັນຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ.

Verse 26

शंभोर्गणानथालोक्य भीतैस्तैर्यमकिंकरैः । अवादि प्रणतैरित्थं दुर्वृत्तोऽयं गणा द्विजः

ແລ້ວເມື່ອເຫັນກຸ່ມຄະນະຂອງພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຍົມທີ່ຢ້ານກົວນັ້ນ ໄດ້ກົ້ມກາບ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຄະນະເຈົ້າ, ພຣາຫມັນນີ້ແທ້ໆແມ່ນຜູ້ມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວ»។

Verse 27

यमगणा ऊचुः । कुलाचारं प्रतीर्य्यैष पित्रोर्वाक्यपराङ्मुखः । सत्यशौचपरिभ्रष्टस्संध्यास्नानविवर्जितः

ຜູ້ຕິດຕາມຂອງຍະມະກ່າວວ່າ: “ຊາຍນີ້ໄດ້ລະທິ້ງກຸລາຈາຣະ ແລະໜ້າທີ່ຕາມປະເພນີຂອງຕະກູນ; ເຂົາຫັນຫນ້າອອກຈາກຄຳຂອງພໍ່ແມ່. ເຂົາຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມສັດຈິງແລະຄວາມບໍລິສຸດ, ແລະລະທິ້ງພິທີສັນທະຍາ ແລະການອາບນ້ຳບູຊາປະຈຳວັນ.”

Verse 28

आस्तां दूरेस्य कर्मान्यच्छिवनिर्माल्यलंघकः । प्रत्यक्षतोऽत्र वीक्षध्वमस्पृश्योऽयं भवादृशाम्

ຂໍໃຫ້ການກະທຳອື່ນໆຂອງເຂົາຢູ່ໄກໄປກ່ອນ. ຊາຍນີ້ໄດ້ລ່ວງລະເມີດນິມາລະຍະ (nirmālya) ອັນສັກສິດທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ; ຈົ່ງເບິ່ງໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ—ສຳລັບຄົນເຊັ່ນພວກເຈົ້າ ເຂົາເປັນຜູ້ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງ.

Verse 29

शिवनिर्माल्यभोक्तारश्शिवनिर्म्माल्यलंघकाः । शिवनिर्माल्यदातारः स्पर्शस्तेषां ह्यपुण्यकृत्

ຜູ້ກິນນິມາລະຍະຂອງພຣະສິວະ, ຜູ້ບໍ່ເຄົາລົບຫຼືລ່ວງລະເມີດຄວາມສັກສິດຂອງນິມາລະຍະ, ແລະຜູ້ນຳນິມາລະຍະຂອງພຣະສິວະໄປໃຫ້ຄົນອື່ນ—ການແຕະຕ້ອງກັບຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນເຫດໃຫ້ເກີດອະປຸນຍະແທ້ໆ.

Verse 30

विषमालोक्य वा पेयं श्रेयो वा स्पर्शनं परम् । सेवितव्यं शिवस्वं न प्राणः कण्ठगतैरपि

ແມ່ນແຕ່ຖືກບັງຄັບໃຫ້ເບິ່ງພິດ ຫຼືແມ່ນແຕ່ດື່ມມັນ, ແລະແມ່ນແຕ່ຄວາມດີສູງສຸດຈະໄດ້ມາດ້ວຍການແຕະຕ້ອງເທົ່ານັ້ນ—ກໍບໍ່ຄວນຍຶດຫຼືເສບສິ່ງທີ່ເປັນຂອງພຣະສິວະ; ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຊີວິດຈະຂາດຢູ່ຄໍກໍບໍ່ຄວນ.

Verse 31

यूयं प्रमाणं धर्मेषु यथा न च तथा वयम् । अस्ति चेद्धर्मलेशोस्य गणास्तं शृणुमो वयम्

ໃນເລື່ອງທຳມະ ພວກເຈົ້າແມ່ນມາດຕະຖານອັນມີອຳນາດ; ພວກເຮົາບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພວກຄະນະ (Gaṇa) ຖ້າໃນເລື່ອງນີ້ຍັງມີທຳມະແມ່ນແຕ່ເສັ້ນນ້ອຍໆ ພວກເຮົາຂໍຟັງຈາກພວກເຈົ້າ.

Verse 32

इत्थं तद्वाक्यमाकर्ण्य यामानां शिवकिंकराः । स्मृत्वा शिवपदाम्भोजं प्रोचुः पारिषदास्तु तान्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນແລ້ວ ບໍລິວານຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ພິທັກຍາມະ ໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະບາດດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ບັນດາບໍລິວານທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້ານັ້ນ។

Verse 33

शिवकिंकरा ऊचुः । किंकराश्शिवधर्मा ये सूक्ष्मास्ते तु भवादृशैः । स्थूललक्ष्यैः कथं लक्ष्या लक्ष्या ये सूक्ष्मदृष्टिभिः

ບໍລິວານຂອງພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາເປັນຄິ້ງກະຣະຂອງພຣະສິວະ ມີສະພາບລະອຽດອ່ອນ ເຫັນໄດ້ແຕ່ຜູ້ມີທັດສະນະລະອຽດເຊັ່ນທ່ານ. ຜູ້ທີ່ຈ້ອງແຕ່ເຄື່ອງໝາຍຫຍາບພາຍນອກ ຈະຮູ້ຈັກພວກເຮົາໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາພຶງຖືກຮັບຮູ້ໂດຍຜູ້ມີສາຍຕາລະອຽດເທົ່ານັ້ນ»

Verse 34

अनेनानेनसा कर्म यत्कृतं शृणुतेह तत् । यज्ञदत्तात्मजेनाथ सावधानतया गणाः

«ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງການກະທໍາທີ່ຜູ້ນີ້ໄດ້ເຮັດ. ໂອ ພວກຄະນະ (Gaṇa) ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ສິ່ງທີ່ບຸດຂອງຍັດຍະດັດຕະ ໄດ້ປະຕິບັດໃນທີ່ນີ້»។

Verse 36

अपरोपि परो धर्मो जातस्तत्रास्य किंकरः । शृण्वतः शिवनामानि प्रसंगादपि गृह्णताम्

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ການກະທໍາອື່ນທີ່ເຫັນຄືວ່າເປັນຮອງ ກໍກາຍເປັນທັມມະອັນສູງສຸດ ແລະຮັບໃຊ້ເຂົາດັ່ງບໍລິວານຜູ້ຈົ່ງຮັກ—ເມື່ອຜູ້ໃດຟັງນາມຂອງພຣະສິວະ ແມ່ນແຕ່ໂດຍບັງເອີນ ແລະແມ່ນແຕ່ຢືມມາເວົ້າຕາມໂອກາດ.

Verse 37

भक्तेन विधिना पूजा क्रियमाणा निरीक्षिता । उपोषितेन भूतायामनेनास्थितचेतसा

ການບູຊານັ້ນຖືກເຝົ້າເບິ່ງໃນຂະນະທີ່ຜູ້ສັດທາກໍາລັງປະຕິບັດຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ—ໂດຍຜູ້ທີ່ຖືອຸໂປສະຖະ (ອົບໂພສົດ) ອົດອາຫານ, ຢືນຍາມຕະຫຼອດຄືນ, ແລະມີໃຈໝັ້ນຄົງບໍ່ວອກແວກ.

Verse 38

शिवलोकमयं ह्यद्य गंतास्माभिस्सहैव तु । कंचित्कालं महाभोगान्करिष्यति शिवानुगः

«ແທ້ຈິງ ມື້ນີ້ເຂົາຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະພ້ອມກັບພວກເຮົາ. ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ ຜູ້ອຸທິດຕົນນັ້ນ—ຜູ້ຕິດຕາມພຣະສິວະ—ຈະໄດ້ເສບສຸກທິບອັນຍິ່ງໃຫຍ່»។

Verse 39

कलिंगराजो भविता ततो निर्धूतकल्मषः । एष द्विजवरो नूनं शिवप्रियतरो यतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຂົາຈະເປັນກະສັດແຫ່ງກະລິງຄະ ໂດຍບາບມົນທິນຖືກຊຳລະຈົນໝົດ. ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນີ້ ແທ້ໆແມ່ນຜູ້ທີ່ພຣະສິວະຮັກຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກຄວາມອຸທິດແລະບຸນກຸສົນຂອງເຂົາ.

Verse 40

अन्यत्किंचिन्न वक्तव्यं यूयं यात यथागतम् । यमदूतास्स्वलोकं तु सुप्रसन्नेन चेतसा

«ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເວົ້າອັນອື່ນອີກ. ພວກເຈົ້າຈົ່ງກັບໄປຕາມທາງທີ່ມາ. ໂອ ທູດຂອງຍົມ, ຈົ່ງກັບສູ່ໂລກຂອງພວກເຈົ້າດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບສຸກຢ່າງຍິ່ງ»។

Verse 41

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तेषां यमदूता मुनीश्वर । यथागतं ययुस्सर्वे यमलोकं पराङ्मुखाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ຈອມມຸນີ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພວກນັ້ນແລ້ວ ທູດຂອງຍົມທັງໝົດໄດ້ຫັນຫຼັງ ແລະເດີນທາງໄປສູ່ໂລກຂອງຍົມ ກັບຕາມເສັ້ນທາງເກົ່າທີ່ເຄີຍມາ.

Verse 42

सर्वं निवेदयामासुश्शमनाय गणा मुने । तद्वृत्तमादितः प्रोक्तं शंभुदूतैश्च धर्मतः

ໂອ ມຸນີ, ພວກກະນະໄດ້ລາຍງານທຸກຢ່າງແກ່ ຊະມະນະ; ແລ້ວບັນດາທູດຂອງ ຊຳພູ (Śambhu) ກໍໄດ້ເລົ່າເຫດການທັງໝົດນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ ຕາມທາງແຫ່ງທັມມະ।

Verse 43

धर्मराज उवाच । सर्वे शृणुत मद्वाक्यं सावधानतया गणाः । तदेव प्रीत्या कुरुत मच्छासनपुरस्सरम्

ທັມມະຣາຊາ ກ່າວວ່າ: “ພວກເຈົ້າກະນະທັງຫມົດ ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ. ແລ້ວຈົ່ງປະຕິບັດຕາມນັ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ, ໃຫ້ອໍານາດຄໍາສັ່ງຂອງຂ້ອຍເປັນຫົວໜ້າ.”

Verse 44

ये त्रिपुण्ड्रधरा लोके विभूत्या सितया गणाः । ते सर्वे परिहर्तव्या नानेतव्याः कदाचन

ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ ທີ່ນຸ່ງຫົວໝາຍຕຣິປຸນດຣະ (tripuṇḍra) ດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ວິພູຕິ (vibhūti) ສີຂາວ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຄວນຫຼີກເວັ້ນ ບໍ່ຄວນນຳມາຄົບຄືນໃນເວລາໃດໆ.

Verse 45

उद्धूलनकरा ये हि विभूत्या सितया गणाः । ते सर्वे परिहर्तव्या नानेतव्याः कदाचन

ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມ (gaṇa) ທີ່ຖູກຖອຍກາຍດ້ວຍວິພູຕິ (vibhūti) ສີຂາວ—ທັງໝົດນັ້ນຄວນຫຼີກເວັ້ນ ບໍ່ຄວນນຳມາຄົບຄືນໃນເວລາໃດໆ.

Verse 46

शिववेषतया लोके येन केनापि हेतुना । ते सर्वे परिहर्तव्या नानेतव्याः कदाचन

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປອມຕົວເປັນຮູບແບບຂອງພຣະສິວະ (Śiva) ດ້ວຍເຫດໃດໆ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດຄວນຫຼີກເວັ້ນ ບໍ່ຄວນນຳມາຄົບຄືນໃນເວລາໃດໆ.

Verse 47

ये रुद्राक्षधरा लोके जटाधारिण एव ये । ते सवे परिहर्तव्या नानेतव्याः कदाचन

ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ໃສ່ໝາກຣຸດທະຣັກຊະ ແລະ ຜູ້ທີ່ໄວ້ຜົມຈໍດາໃນໂລກນີ້ ຄວນຫຼີກເວັ້ນທັງໝົດ ບໍ່ຄວນນຳມາເຂົ້າໃນສັງຄົມເລີຍ.

Verse 48

उपजीवनहेतोश्च शिववेषधरा हि ये । ते सर्वे परिहर्तव्या नानेतव्याः कदाचन

ຜູ້ທີ່ນຸ່ງຖື ແລະ ມີເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງພຣະສິວະ ພຽງແຕ່ເພື່ອລ້ຽງຊີບ ຄວນຫຼີກເວັ້ນທັງໝົດ ບໍ່ຄວນນຳມາເຂົ້າໃນສັງຄົມເລີຍ.

Verse 49

दंभेनापि च्छलेनापि शिववेषधरा हि ये । ते सर्वे परिहर्तव्या नानेतव्याः कदाचन

ຜູ້ທີ່ນຸ່ງຖືຊຸດຂອງຜູ້ທີ່ສັດທາໃນພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມຕົວະ ຫຼື ການຫຼອກລວງ ຄວນຫຼີກເວັ້ນ; ບໍ່ຄວນຮັບພວກເຂົາເຂົ້າໃນກຸ່ມເລີຍ.

Verse 50

एवमाज्ञापयामास स यमो निज किंकरान् । तथेति मत्वा ते सर्वे तूष्णीमासञ्छुचिस्मिताः

ພຣະຍົມມະລາດໄດ້ອອກຄຳສັ່ງແກ່ບໍລິວານຂອງພຣະອົງດັ່ງນີ້. ໂດຍຄິດວ່າ "ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ", ພວກເຂົາທັງໝົດຈຶ່ງມິດງຽບ ພ້ອມດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ບໍລິສຸດ.

Verse 51

ब्रह्मोवाच । पार्षदैर्यमदूतेभ्यो मोचितस्त्विति स द्विजः । शिवलोकं जगामाशु तैर्गणैश्शुचिमानसः

ພຣະພົມກ່າວວ່າ: "ດັ່ງນັ້ນ ຊາຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍຈາກທູດຂອງພຣະຍົມ ໂດຍບໍລິວານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິវະຢ່າງໄວວາ ພ້ອມກັບເຫຼົ່າຄະນະນັ້ນ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ບໍລິສຸດ."

Verse 52

तत्र भुक्त्वाखिलान्भोगान्संसेव्य च शिवाशिवौ । अरिंदमस्य तनयः कलिंगाधिपतेरभूत्

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກພົບພາບໂລກທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະສິວະ ແລະພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ບຸດຂອງອະຣິນດະມະ ໄດ້ເປັນເຈົ້າຄອງກາລິງກະ।

Verse 53

दम इत्यभिधानोऽभूच्छिवसेवापरायणः । बालोऽपि शिशुभिः साकं शिवभक्तिं चकार सः

ມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ດະມະ ເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈທັງປວງໃນການຮັບໃຊ້ພຣະສິວະ. ແມ່ນແຕ່ເປັນເດັກນ້ອຍ ລາວກໍໄດ້ປະພຶດພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ຮ່ວມກັບເດັກນ້ອຍອື່ນໆ.

Verse 54

क्रमाद्राज्यमवापाथ पितर्युपरते युवा । प्रीत्या प्रवर्तयामास शिवधर्मांश्च सर्वशः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອບິດາໄດ້ລ່ວງລັບໄປ ຊາຍໜຸ່ມນັ້ນໄດ້ຮັບລາຊະອານາຈັກ; ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິໃນພັກຕິ ລາວໄດ້ໃຫ້ການປະພຶດຕາມທຳຂອງພຣະສິວະແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວ.

Verse 55

नान्यं धर्मं स जानाति दुर्दमो भूपतिर्दमः । शिवालयेषु सर्वेषु दीपदानादृते द्विजः

ກະສັດດະມະ ຜູ້ປາບປະລາບຍາກນັ້ນ ບໍ່ຮູ້ຈັກທຳອື່ນໃດ; ໂອ ທ່ານທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໃນສິວາລັຍທຸກແຫ່ງ ລາວບູຊາດ້ວຍການຖວາຍປະທີບ ບໍ່ເຄີຍຂາດການຖວາຍແສງ.

Verse 56

ग्रामाधीशान्समाहूय सर्वान्स विषयस्थितान् । इत्थमाज्ञापयामास दीपा देयाश्शिवालये

ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນຫົວໜ້າບ້ານທັງຫມົດ ແລະຜູ້ທີ່ປະຈຳຢູ່ຕາມເຂດແຂວງທັງປວງມາຊຸມນຸມ ແລ້ວອອກຄຳສັ່ງວ່າ: “ຈົ່ງຖວາຍປະທີບໃນສິວາລັຍ.”

Verse 57

अन्यथा सत्यमेवेदं स मे दण्ड्यो भविष्यति । दीप दानाच्छिवस्तुष्टो भवतीति श्रुतीरितम्

ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້: ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງຮັບໂທດຈາກຂ້ອຍ. ເພາະໃນສຣຸຕິໄດ້ກ່າວວ່າ ດ້ວຍການຖວາຍປະທີບ ພຣະສິວະຈະພໍພຣະໄທ.

Verse 58

यस्ययस्याभितो ग्रामं यावतश्च शिवालयाः । तत्रतत्र सदा दीपो द्योतनीयोऽविचारितम्

ໃນບ້ານໃດໆ ແລະໃນເຂດຮອບໆ ທີ່ມີສິວາລະຍະ (ວັດພຣະສິວະ) ຢູ່ ທຸກໆບ່ອນນັ້ນ ຄວນໃຫ້ມີປະທີບສ່ອງໄສຢູ່ເສມອ ໂດຍບໍ່ລັງເລ.

Verse 59

ममाज्ञाभंगदोषेण शिरश्छेत्स्याम्यसंशयम् । इति तद्भयतो दीपा दीप्ताः प्रतिशिवालयम्

“ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດທີ່ຝ່າຝືນຄໍາສັ່ງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະຖືກຕັດຫົວແນ່ນອນ ບໍ່ມີສົງໄສ” ເພາະຄວາມຢ້ານນັ້ນ ປະທີບທັງຫຼາຍຈຶ່ງລຸກໄຟສະຫວ່າງ ຢູ່ທຸກສິວາລະຍະ.

Verse 60

अनेनैव स धर्मेण यावज्जीवं दमो नृपः । धर्मर्द्धिं महतीं प्राप्य कालधर्मवशं गतः

ດ້ວຍທຳມະນີ້ແຫຼະ ໂອ້ພຣະຣາຊາ, ດະມະໄດ້ດຳລົງຊີວິດຕາມທີ່ຍັງມີລົມຫາຍໃຈ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນໃຫຍ່ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຊອບທຳ ທ່ານກໍໄດ້ໄປຢູ່ໃຕ້ກົດແຫ່ງກາລະ ຕາມທຳມະຂອງເວລາ.

Verse 61

स दीपवासनायोगाद्बहून्दीपान्प्रदीप्य वै । अलकायाः पतिरभूद्रत्नदीपशिखाश्रयः

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງການບູຊາຖວາຍປະທີບ ແລະຮອຍສັດທາທີ່ເກີດຂຶ້ນ ທ່ານໄດ້ຈຸດປະທີບຫຼາຍດວງ ແລະໄດ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອະລະກາ ພັກອາໄສທ່າມກາງແສງໄຟຂອງປະທີບຮັດຕະນະອັນສະຫວ່າງໄສ।

Verse 62

एवं फलति कालेन शिवेऽल्पमपि यत्कृतम् । इति ज्ञात्वा शिवे कार्यं भजनं सुसुखार्थिभिः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການເວລາອັນຄວນ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງນ້ອຍໆທີ່ເຮັດແດ່ພຣະສິວະ ກໍຍ່ອມໃຫ້ຜົນ. ຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ປາຖະໜາສຸກມົນຄຸນແທ້ ຄວນປະກອບພະກິດບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 63

क्व स दीक्षितदायादः सर्वधर्मारतिः सदा । शिवालये दैवयोगाद्यातश्चोरयितुं वसु । स्वार्थदीपदशोद्योतलिंगमौलितमोहरः

ບັດນີ້ ທາຍາດຂອງຜູ້ຮັບດິກສາ ຜູ້ທີ່ເຄີຍເກຽດຊັງທຳມະທັງປວງ ຢູ່ໃສ? ໂດຍອຳນາດໂຊກຊະຕາ ລາວໄດ້ໄປຮອດວັດພຣະສິວະ ເພື່ອຈະລັກຊັບ. ແຕ່ລິງຄະ—ມີຍອດດັ່ງມົງກຸດດ້ວຍແສງຈ້າຂອງຕະກຽງສິບດວງທີ່ລາວຈຸດເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ—ໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວມຶນງົງ ແລະຖືກດຶງດູດໃຈ।

Verse 64

कलिंगविषये राज्यं प्राप्तो धर्मरतिं सदा । शिवालये समुद्दीप्य दीपान्प्राग्वासनोदयात्

ເມື່ອໄດ້ຮັບລາຊະອຳນາດໃນແດນກະລິງຄະ ລາວກໍຍຶດຖືທຳມະຢ່າງສະເໝີ. ແລະເນື່ອງຈາກສັງສະກາຣະເກົ່າໆຕື່ນຂຶ້ນ ລາວໃຫ້ຈຸດຕະກຽງໃຫ້ສະຫວ່າງໄສໃນວັດພຣະສິວະ।

Verse 65

कैषा दिक्पालपदवी मुनीश्वर विलोकय । मनुष्यधर्मिणानेन सांप्रतं येह भुज्यते

“ໂອ ມຸນີອິດສະວະຣະ ຈົ່ງເບິ່ງ—ນີ້ແມ່ນຕຳແໜ່ງຂອງຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກປາລະ) ແນວໃດ? ຢູ່ນີ້ແລະບັດນີ້ ຜູ້ມີສະພາບແລະຈັນຍາຂອງມະນຸດທຳມະດາ ກຳລັງເສວຍສຸກໃນຕຳແໜ່ງນັ້ນ.”

Verse 66

इति प्रोक्तं गुणनिधेर्यज्ञदत्तात्मजस्य हि । चरितं शिवसंतोषं शृण्वतां सर्वकामदम्

ດັ່ງນັ້ນ ໄດ້ກ່າວເຖິງປະຫວັດອັນສັກສິດຂອງ ກຸນະນິທິ ບຸດຂອງ ຢັດຍະດັດຕະ—ເປັນເຫດການທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະຊື່ນບານ. ສຳລັບຜູ້ຟັງດ້ວຍພັກຕິ ມັນເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ।

Verse 67

सर्वदेवशिवेनासौ सखित्वं च यथेयिवान् । तदप्येकमना भूत्वा शृणु तात ब्रवीमि ते

ວ່າເຂົາໄດ້ບັນລຸມິດຕະພາບກັບ «ສະຣະວະເທວະ-ສິວະ» ຢ່າງໃດນັ້ນ—ລູກເອີຍ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍ. ຈົ່ງເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນຫນຶ່ງ ແລ້ວຟັງຂ້ອຍເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າ.