पुष्पार्पण-विनिर्णयः (Determination of Flower-Offerings to Śiva)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । व्यासशिष्य महाभाग कथय त्वं प्रमाणतः । कैः पुष्पैः पूजितश्शंभुः किं किं यच्छति वै फलम्

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສິດຂອງພຣະວຽສະຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຕາມຫຼັກຖານແຫ່ງຄຳພີ. ບູຊາພຣະສຳພູ (Śambhu) ດ້ວຍດອກໄມ້ໃດ ແລ້ວພຣະອົງປະທານຜົນອັນໃດແນ່?»

Verse 2

सूत उवाच । शौनकाद्याश्च ऋषयः शृणुतादरतोऽखिलम् । कथयाम्यद्य सुप्रीत्या पुष्पार्पणविनिर्णयम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ບັນດາ຤ິສີ ເລີ່ມຈາກຊໍນະກະ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ມື້ນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຖິງການກຳນົດອັນຖືກຕ້ອງໃນການຖວາຍດອກໄມ້ (ແດ່ພຣະສິວະ)»

Verse 3

एष एव विधिः पृष्टो नारदेन महर्षिणा । प्रोवाच परमप्रीत्या पुष्पार्पणविनिर्णयम्

ນີ້ແມ່ນວິທີການນັ້ນເອງ ທີ່ມະຫາ຤ິສີ ນາຣະດະ ໄດ້ຖາມ. ແລ້ວຜູ້ເລົ່າໄດ້ອະທິບາຍດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ ກ່ຽວກັບກົດການຖວາຍດອກໄມ້ແດ່ພຣະສິວະຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 4

ब्रह्मोवाच । कमलैर्बिल्वपत्रैश्च शतपत्रैस्तथा पुनः । शंखपुष्पैस्तथा देवं लक्ष्मीकामोऽर्चयेच्छिवम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ (ລັກສະມີ) ຄວນບູຊາພຣະສິວະ ດ້ວຍດອກບົວ, ໃບບິລວະ, ແລະດອກໄມ້ຮ້ອຍກີບ; ອີກທັງຄວນນົບນ້ອມບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຮູບຫອຍສັງຂ໌ ແດ່ພຣະສິວະຜູ້ເປັນເທວະນັ້ນ.

Verse 5

एतैश्च लक्षसंख्याकैः पूजितश्चेद्भवेच्छिवः । पापहानिस्तथा विप्र लक्ष्मीस्स्यान्नात्र संशयः

ໂອ ພຣາຫມະນ, ຖ້າບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນຈໍານວນໜຶ່ງລັກ (ໜຶ່ງແສນ) ແລ້ວ, ບາບຈະຖືກທໍາລາຍ; ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ (ລັກສະມີ) ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 6

विंशतिः कमलानां तु प्रस्थमेकमुदाहृतम् । बिल्वो दलसहस्रेण प्रस्थार्द्धं परिभाषितम्

ດອກບົວຊາວດອກ ຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ປຣັສຖະ» ໜຶ່ງໜ່ວຍ. ແລະໃບບິລວະໜຶ່ງພັນໃບ ຖືກກໍານົດວ່າເທົ່າກັບຄຶ່ງ «ປຣັສຖະ».

Verse 7

शतपत्रसहस्रेण प्रस्थार्द्धं परिभाषितम् । पलैः षोडशभिः प्रत्थः पलं टंकदशस्मृतः

ອັນວ່າ ຄຶ່ງ-ປຣັສຖະ ໄດ້ກຳນົດໄວ້ວ່າ ເທົ່າກັບ ໜ່ວຍ «ສະຕະປັດຕຣະ» ໜຶ່ງພັນ. ປຣັສຖະ ໜຶ່ງ ກ່າວວ່າເທົ່າກັບ 16 ປະລະ; ແລະ 1 ປະລະ ຕາມຈາຣີດ ເທົ່າກັບ 10 ຕັງກະ.

Verse 8

अनेनैव तु मानेन तुलामारोपयेद्यदा । सर्वान्कामानवाप्नोति निष्कामश्चेच्छिवो भवेत्

ເມື່ອຜູ້ໃດປະກອບພິທີຊັ່ງ (ຕຸລາມາໂຣປະນະ) ຕາມມາດຕະຖານນີ້ແທ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ; ແລະຖ້າປະກອບໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢາກ ກໍຈະເປັນ ສິວະ—ບັນລຸສະພາວະສິວະດ້ວຍພັກຕິອັນປາສະຈາກຄວາມປາດຖະໜາ.

Verse 9

राज्यस्य कामुको यो वै पार्थिवानां च पूजया । तोषयेच्छंकरं देवं दशकोष्ट्या मुनीश्वराः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດປາຖະໜາອຳນາດກະສັດ ພຶງບູຊາລິງຄະປາຣຖິວະ (ລິງຄະດິນ) ເພື່ອໃຫ້ພຣະສັງກະຣະພໍໃຈ ດ້ວຍການບູຊາຈຳນວນສິບໂກຕິ.

Verse 10

लिंगं शिवं तथा पुष्पमखण्डं तंदुलं तथा । चर्चितं चंदनेनैव जलधारां तथा पुनः

ພຶງບູຊາພຣະຊິວະໃນຮູບລິງຄະ ໂດຍຖວາຍດອກໄມ້ທີ່ບໍ່ຂາດຕອນ ແລະເຂົ້າສານເມັດເຕັມ; ທາດ້ວຍຈັນທະນະ; ແລະທຳຊະລະທາຣາ ລາດນ້ຳຕໍ່ເນື່ອງ ຊ້ຳໆ.

Verse 11

प्रतिरूपं तथा मंत्रं बिल्वीदलमनुत्तमम् । अथवा शतपत्रं च कमलं वा तथा पुनः

ອີກທັງ ອາດຖວາຍປະຕິຣູປະ (ເຄື່ອງໝາຍສັກສິດ) ແລະມັນຕຣາ ພ້ອມໃບບິລວະອັນປະເສີດ; ຫຼືຖວາຍດອກບົວຮ້ອຍກີບ—ດອກບົວອີກເທື່ອ—ໃນການບູຊາ.

Verse 12

शंखपुष्पैस्तथा प्रोक्तं विशेषेण पुरातनैः । सर्वकामफलं दिव्यं परत्रेहापि सर्वथा

ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນການບູຊາໄດ້ກ່າວໄວ້ໂດຍພິເສດວ່າ ການຖວາຍບູຊາດ້ວຍດອກສັງຂະ (śaṅkha) ໃຫ້ຜົນອັນທິບພະ ທີ່ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ—ແນ່ນອນທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າດ້ວຍ।

Verse 14

इति श्रीशिवमहापुराणे प्रथम खंडे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजाविधानवर्णनो नाम चतुर्दशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທຳອິດ, ໃນການຮວບຮວມທີສອງ ຊື່ວ່າ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນນິທານແຫ່ງການສ້າງ—ບົດທີ 14 ຈົບລົງ ມີຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາວິທີ ແລະກົດລະບຽບໃນການບູຊາພຣະສິວະ».

Verse 15

प्रधान्यकामुको यो वै तदर्द्धेनार्चयेत्पुमान् । कारागृहगतो यो वै लक्षेनैवार्चयेद्धनम्

ຜູ້ຊາຍຜູ້ປາຖະໜາຄວາມໂດດເດັ່ນ ແລະກຽດສັກໃນໂລກ ຄວນບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄຶ່ງໜຶ່ງຂອງ (ປະລິມານຖວາຍ) ນັ້ນ. ແລະຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄຸກ ຄວນບູຊາດ້ວຍໜຶ່ງລັກ (ໜຶ່ງແສນ) ຂອງການຖວາຍ/ຊັບ ເພື່ອໄດ້ຮັບການປ່ອຍຕົວ ແລະຄວາມມົງຄຸນກັບຄືນ।

Verse 16

रोगग्रस्तो यदा स्याद्वै तदर्द्धेनार्चयेच्छिवम् । कन्याकामो भवेद्यो वै तदर्द्धेन शिवं पुनः

ເມື່ອຜູ້ໃດຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍໂຣກໄພ ຄວນບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄຶ່ງໜຶ່ງ (ຂອງການຖວາຍທີ່ກຳນົດ). ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ທີ່ປາຖະໜາສາວພຣົມມະຈາຣິນີ (ເຈົ້າສາວທີ່ເໝາະສົມ) ກໍຄວນບູຊາພຣະສິວະອີກຄັ້ງດ້ວຍຄຶ່ງໜຶ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 17

विद्याकामस्तथा यः स्यात्तदर्द्धेनार्चयेच्छिवम् । वाणीकामो भवेद्यो वै घृतेनैवार्चयेच्छिवम्

ຜູ້ໃດປາຖະໜາປັນຍາອັນສັກສິດ ພຶງບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຕະດັດທະ»; ແລະຜູ້ໃດປາຖະໜາວາຈາອັນໄພຣະ ແລະຄວາມຊໍານານໃນຄໍາເວົ້າ ພຶງບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ແທ້ໆ।

Verse 18

उच्चाटनार्थं शत्रूणां तन्मितेनैव पूजनम् । मारणे वै तु लक्षेण मोहने तु तदर्धतः

ເພື່ອຂັບໄລ່ສັດຕູ ພຶງບູຊາດ້ວຍມາດຕາທີ່ກໍານົດໄວ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ສໍາລັບພິທີທໍາລາຍ (ມາຣະນະ) ພຶງເຮັດໃຫ້ຄົບໜຶ່ງລັກ (ໜຶ່ງແສນ); ແລະສໍາລັບພິທີມົວເມົາ (ໂມຫະນະ) ພຶງເຮັດເພີຍຄື່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນ।

Verse 19

सामंतानां जये चैव कोटिपूजा प्रशस्यते । राज्ञामयुतसंख्यं च वशीकरणकर्मणि

ເພື່ອຊະນະເຫນືອບັນດາກະສັດຜູ້ຂຶ້ນກັບ (ສາມັນຕະ) ພິທີ «ໂກຕິປູຊາ» ອັນເປັນການບູຊາຄົບໜຶ່ງໂກຕິ ຖືກສັນລະເສີນ. ແລະເພື່ອກຳລັງວາສີກະຣະນະ ໃຫ້ກະສັດທັງຫຼາຍຢູ່ໃນອໍານາດ ພຶງບູຊາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງອະຍຸຕະ (ໜຶ່ງໝື່ນ) ຈຶ່ງຄວນ।

Verse 20

यशसे च तथा संख्या वाहनाद्यैः सहस्रिका । मुक्तिकामोर्चयेच्छंभुं पंचकोट्या सुभक्तितः

ເພື່ອຊື່ສຽງ ແລະດັ່ງດຽວກັນເພື່ອຄວາມອຸດົມສົມບູນ ມີພາຫະນະນັບພັນໆ ແລະສິ່ງອື່ນໆ; ຜູ້ປາຖະໜາມຸກຕິ ພຶງບູຊາພຣະສຳພູ (Śambhu) ດ້ວຍພັກດີອັນປະເສີດ ໃຫ້ຄົບຫ້າໂກຕິ (ຫ້າຄຣໍ) ຕາມຈໍານວນ।

Verse 21

ज्ञानार्थी पूजयेत्कोट्या शंकरं लोक शंकरम् । शिवदर्शनकामो वै तदर्धेन प्रपूजयेत्

ຜູ້ໃຝ່ຫາປັນຍາເພື່ອຫຼຸດພົ້ນ ຄວນບູຊາພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ ດ້ວຍທານມູນຄ່າໜຶ່ງໂກດ; ແຕ່ຜູ້ປາຖະໜາເຫັນພຣະສິວະໂດຍກົງ ຄວນບູຊາດ້ວຍຄື່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນ.

Verse 22

तथा मृत्युंजयो जाप्यः कामनाफलरूपतः । पंचलक्षा जपा यर्हि प्रत्यक्षं तु भवेच्छिवः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນສວດຈາປະມັນຕຣາ ມຣິຕຍຸນຊະຍະ (Mṛtyuñjaya) ເພາະມັນປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາ. ເມື່ອສວດຄົບຫ້າແສນ (500,000) ຄັ້ງ ພຣະສິວະ (Śiva) ຈະປາກົດໂດຍປະຈັກຕໍ່ຜູ້ພັກດີ.

Verse 23

लक्षेण भजते कश्चिद्द्वितीये जातिसंभवः । तृतीये कामनालाभश्चतुर्थे तं प्रपश्यति

ບາງຄົນບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍການຈະປາ/ການກະທຳຄົບໜຶ່ງລັກ (100,000)។ ຂັ້ນທີ 2 ໄດ້ກຳເນີດສູງສົ່ງ; ຂັ້ນທີ 3 ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາ; ຂັ້ນທີ 4 ເຫັນພຣະອົງໂດຍກົງ (ພຣະສິວະ)។

Verse 24

पंचमं च यदा लक्षं फलं यच्छत्यसंशयम् । अनेनैव तु मंत्रेण दशलक्षे फलं भवेत्

ເມື່ອຄົບລັກທີ 5 (100,000) ຂອງການຈະປາ ຍ່ອມປະທານຜົນແນ່ນອນ. ແທ້ຈິງ ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເອງ ເມື່ອຄົບສິບລັກ (10 ລັກ) ຜົນອັນເຕັມບໍລິບູນຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 25

मुक्तिकामो भवेद्यो वै दर्भैश्च पूजनं चरेत् । लक्षसंख्या तु सर्वत्र ज्ञातव्या ऋषिसत्तम

ໂອ ນັກ຤ິສີຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດປາຖະໜາໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ຄວນບູຊາດ້ວຍຫຍ້າດັຣພະ. ແລະໃນພິທີທຸກຢ່າງ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ຈຳນວນໜຶ່ງລັກ ແມ່ນມາດຕະຖານທີ່ຄວນຮູ້.

Verse 26

आयुष्कामो भवेद्यो वै दूर्वाभिः पूजनश्चरेत् । पुत्रकामो भवेद्यो वै धत्तूरकुसुमैश्चरेत्

ຜູ້ໃດປາຖະໜາອາຍຸຍືນ ຄວນບູຊາດ້ວຍຫຍ້າດູຣວາ (dūrvā). ແລະຜູ້ໃດປາຖະໜາບຸດ ຄວນບູຊາດ້ວຍດອກທັດຕູຣາ (dhattūra).

Verse 27

रक्तदण्डश्च धत्तूरः पूजने शुभदः स्मृतः । अगस्त्यकुसुमैश्चैव पूजकस्य महद्यशः

ໃນການບູຊາພຣະສິວະ ການຖວາຍພືດກ້ານສີແດງ ແລະ ດັດຕູຣະ (dhattūra) ຖືກຈື່ຈຳວ່າໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນ. ແລະການບູຊາດ້ວຍດອກອະກັດສະຕະ (agastya) ດ້ວຍ ຜູ້ບູຊາຈະໄດ້ຊື່ສຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 28

भुक्तिमुक्तिफलं तस्य तुलस्याः पूजयेद्यदि । अर्कपुष्पैः प्रतापश्च कुब्जकल्हारकैस्तथा

ຖ້າຜູ້ໃດບູຊາຕຸລະສີ (Tulasī) ອັນສັກສິດນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ (bhukti) ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti). ເຊັ່ນດຽວກັນ ການຖວາຍດອກອາຣະກະ (arka) ແລະ ດອກກຸບຈະ-ກັນຫາຣະກະ (kubja-kalhāraka) ຍ່ອມໃຫ້ເກີດປະກາຍທາງຈິດວິນຍານ ແລະ ສິຣີອັນບໍລິສຸດ.

Verse 29

जपाकुसुमपूजा तु शत्रूणां मृत्युदा स्मृता । रोगोच्चाटनकानीह करवीराणि वै क्रमात्

ການບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍດອກຊະປາ (hibiscus) ຖືກຈື່ຈຳວ່າໃຫ້ຄວາມພິນາດແກ່ສັດຕູ. ແລະໃນນີ້ ຕາມລຳດັບ ການຖວາຍດອກກະຣະວີຣະ (oleander) ຖືກກ່າວວ່າຂັບໄລ່ໂລກໄພ.

Verse 30

बंधुकैर्भूषणावाप्तिर्जात्यावाहान्न संशयः । अतसीपुष्पकैर्देवं विष्णुवल्लभतामियात्

ຖວາຍດອກບັນດູກະ (bandhūka) ຍ່ອມໄດ້ຮັບເຄື່ອງປະດັບ. ຖວາຍດອກຊາຕີ (jātī) ຍ່ອມໄດ້ພາຫະນະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະຖວາຍດອກອະຕະສີ (atasī) ພຣະເທວະນັ້ນຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 31

शमीपत्रैस्तथा मुक्तिः प्राप्यते पुरुषेण च । मल्लिकाकुसुमैर्दत्तैः स्त्रियं शुभतरां शिवः

ດ້ວຍການບູຊາໃບຊາມີ ຊາຍຍ່ອມໄດ້ຮັບໂມກະຢ່າງແທ້ຈິງ. ແລະດ້ວຍການບູຊາດອກມະລິ (ດອກຈຳປາຂາວ) ພຣະສິວະປະທານພາວະອັນມົງຄຸນຍິ່ງກວ່າໃຫ້ແກ່ຍິງ.

Verse 32

यूथिकाकुसुमैश्शस्यैर्गृहं नैव विमुच्यते । कर्णिकारैस्तथा वस्त्रसंपत्तिर्जायते नृणाम्

ເມື່ອນຳດອກຢູຖິກາ (ດອກມະລິ) ອັນເປັນມົງຄຸນມາປະດັບ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງບໍ່ລະທິ້ງເຮືອນ. ແລະດ້ວຍດອກກັນນິກາຣ ຜູ້ຄົນຍ່ອມໄດ້ຄວາມອຸດົມໃນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ।

Verse 33

निर्गुण्डीकुसुमैर्लोके मनो निर्मलतां व्रजेत् । बिल्वपत्रैस्तथा लक्षैः सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດບູຊາດອກນິຣກຸນດີ ໃຈຍ່ອມເຂົ້າສູ່ຄວາມບໍລິສຸດ. ແລະດ້ວຍການບູຊາໃບບິລວະ ແມ່ນແຕ່ເປັນຈຳນວນຫຼາຍ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະສິວະ।

Verse 34

शृङ्गारहारपुष्पैस्तु वर्द्धते सुख सम्पदा । ऋतुजातानि पुष्पाणि मुक्तिदानि न संशयः

ເມື່ອບູຊາດອກໄມ້ຫອມ ແລະພວງມາລາອັນງາມ ຄວາມສຸກແລະຄວາມຮັ່ງມີຍ່ອມເພີ່ມພູນ. ດອກໄມ້ທີ່ເກີດຕາມລະດູການອັນຖືກຕ້ອງ ເມື່ອນຳໄປບູຊາ ຍ່ອມປະທານມຸກຕິ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 35

राजिकाकुसुमानीह शत्रूणां मृत्युदानि च । एषां लक्षं शिवे दद्याद्दद्याच्च विपुलं फलम्

ໃນທີ່ນີ້ ກ່າວວ່າ ດອກຣາຊິກາ (ດອກຜັກກາດ) ໃຫ້ຄວາມຕາຍແກ່ສັດຕູ. ຜູ້ໃດນໍາດອກເຫຼົ່ານີ້ໄປບູຊາພຣະສິວະໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນ ພຣະອົງຈະປະທານຜົນອັນອຸດົມຫຼາຍ.

Verse 36

विद्यते कुसुमं तन्न यन्नैव शिववल्लभम् । चंपकं केतकं हित्वा त्वन्यत्सर्वं समर्पयेत्

ບໍ່ມີດອກໄມ້ໃດທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ. ແຕ່ໃຫ້ວາງໄວ້ດອກຈຳປາ (ຈັມປະກະ) ແລະດອກເກຕະກະ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍດອກອື່ນໆທັງໝົດໃນການບູຊາ।

Verse 37

अतः परं च धान्यानां पूजने शंकरस्य च । प्रमाणं च फलं सर्वं प्रीत्या शृणु च सत्तम

ບັດນີ້ ກ່ຽວກັບການບູຊາພຣະສັງກະຣະດ້ວຍເມັດທັນຍາຫານ ໂອ້ຜູ້ດີຍິ່ງ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງມາດຕາທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະຜົນອັນຄົບຖ້ວນທີ່ເກີດຈາກນັ້ນ।

Verse 38

तंदुलारोपणे नॄणां लक्ष्मी वृद्धिः प्रजायते । अखण्डितविधौ विप्र सम्यग्भक्त्या शिवोपरि

ດ້ວຍການຫວ່ານບູຊາເມັດເຂົ້າ ຄວາມຮັ່ງມີ (ລັກສະມີ) ຍ່ອມເພີ່ມພູນໃຫ້ແກ່ມະນຸດ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອປະຕິບັດພິທີຕາມບັນຍັດໂດຍບໍ່ຂາດຕອນ ດ້ວຍພັກດີອັນບໍລິສຸດຕໍ່ພຣະສິວະ ຜົນບຸນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 39

षट्केनैव तु प्रस्थानां तदर्धेन तथा पुनः । पलद्वयं तथा लक्षमानेन समदाहृतम्

ປຣັສຖາຖືກນັບດ້ວຍຫົກ (ໜ່ວຍ) ແທ້ໆ; ແລະຍັງນັບດ້ວຍເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງມາດຕານັ້ນອີກ. ທັງສອງພະລາກໍຖືກກ່າວໄວ້ ແລະມາດຕາ “ລັກສະ” ກໍຖືກປະກາດຕາມລຳດັບອັນຄວນ.

Verse 40

पूजां रुद्रप्रधानेन कृत्वा वस्त्रं सुसुन्दरम् । शिवोपरि न्यसेत्तत्र तंदुलार्पणमुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາໂດຍຍົກພຣະຣຸດຣະເປັນປະທານແລ້ວ ຄວນນຳຜ້າອັນງາມຍິ່ງໄປວາງເທິງພຣະສິວະ; ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ຄວນຖວາຍບູຊາເມັດເຂົ້າອັນປະເສີດ.

Verse 41

उपरि श्रीफलं त्वेकं गंधपुष्पादिभिस्तथा । रोपयित्वा च धूपादि कृत्वा पूजाफलं भवेत्

ເມື່ອວາງໝາກພ້າວໜຶ່ງຜົນໄວ້ຂ້າງເທິງ (ເທິງບ່ອນບູຊາ/ລິງຄະ) ແລະຖວາຍຈັນທະນາ, ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆຕາມຄວນ; ຈາກນັ້ນຖວາຍທູບ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 42

प्रजापत्यद्वयं रौप्यमासंख्या च दक्षिणा । देया तदुपदेष्ट्रे हि शक्त्या वा दक्षिणा मता

ຄວນຖວາຍທັກສິນາເປັນຈໍານວນ «ປຣາຊາປັດຕະຍະ» ສອງໜ່ວຍ ແລະເງິນຂາວ (ເງິນສິນ) ຢ່າງໃຈກວ້າງ ບໍ່ຈໍາກັດຈໍານວນ. ທັກສິນານັ້ນພຶງຖວາຍແກ່ອາຈານຜູ້ປະທານຄໍາສອນ; ຫຼືກໍ່ກໍານົດຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ.

Verse 43

आदित्यसंख्यया तत्र ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । लक्षपूजा तथा जाता साङ्गश्च मन्त्रपूर्वकम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນພິທີວຣະຕະອັນສັກສິດນັ້ນ ພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ໃຫ້ມີຈໍານວນເທົ່າກັບພວກອາທິຕະຍະ. ດ້ວຍວິທີນີ້ «ລັກສະປູຊາ» (ການບູຊາໜຶ່ງແສນ) ຈຶ່ງສໍາເລັດຖືກຕ້ອງ ຄົບຖ້ວນດ້ວຍອົງປະກອບທັງປວງ ແລະກະທໍາດ້ວຍມັນຕຣາຕາມທີ່ບັນຍັດ.

Verse 44

शतमष्टोत्तरं तत्र मंत्रे विधिरुदाहृतः । तिलानां च पलं लक्षं महापातकनाशनम्

ໃນກໍລະນີນັ້ນ ກົດວິທີສໍາລັບມັນຕຣາ ຖືກປະກາດວ່າ ຕ້ອງສວດໜຶ່ງຮ້ອຍແປດ (108) ເທື່ອ. ແລະການຖວາຍເມັດງາ ຈໍານວນໜຶ່ງລັກ (lakh) ປະລະ ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບໃຫຍ່ (ມະຫາປາຕະກະ).

Verse 45

एकादशपलैरेव लक्षमानमुदाहृतम् । पूर्ववत्पूजनं तत्र कर्तव्यं हितकाम्यया

ມາດຕາ «ລັກສະ» ຖືກປະກາດວ່າ ກໍານົດໄດ້ດ້ວຍພຽງ 11 ປະລະເທົ່ານັ້ນ. ໃນທີ່ນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມດີແລະປະໂຫຍດທາງທໍາ ພຶງກະທໍາການບູຊາດັ່ງເກົ່າ ຕາມທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້.

Verse 46

भोज्या वै ब्राह्मणास्तस्मादत्र कार्या नरेण हि । महापातकजं दुखं तत्क्षणान्नश्यति ध्रुवम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເລື່ອງນີ້ ບຸກຄົນພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນແນ່ນອນ. ຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກບາບໃຫຍ່ ຈະຖືກທຳລາຍໃນທັນທີ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 47

यवपूजा तथा प्रोक्ता लक्षेण परमा शिवे । प्रस्थानामष्टकं चैव तथा प्रस्थार्द्धकं पुनः

ດັ່ງນັ້ນ ການບູຊາດ້ວຍຂ້າວບາເລ (ຢະວະ) ໄດ້ຖືກສອນວ່າ ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະສິວະ. ຄວນປະຕິບັດຕາມມາດຕະຖານ: 8 ປຣັສຖະ ແລະເພີ່ມອີກ ຄຶ່ງປຣັສຖະ.

Verse 48

पलद्वययुतं तत्र मानमेतत्पुरातनम् । यवपूजा च मुनिभिः स्वर्गसौख्यविवर्द्धिनी

ທີ່ນັ້ນ ມາດຕະຖານເກົ່າແກ່ນີ້ ກ່າວວ່າມີນ້ຳໜັກ «ສອງປະລະ». ແລະການບູຊາດ້ວຍຢະວະ (ຂ້າວບາເລ) ທີ່ບັນດາມຸນີປະຕິບັດ ເປັນການປະພຶດທີ່ເພີ່ມພູນຄວາມສຸກແຫ່ງສະຫວັນ.

Verse 49

प्राजापत्यं ब्राह्मणानां कर्तव्यं च फलेप्सुभिः । गोधूमान्नैस्तथा पूजा प्रशस्ता शंकरस्य वै

ສຳລັບພຣາຫມັນຜູ້ປາດຖະໜາຜົນທັງທາງທຳ ແລະ ທາງໂລກ ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະ «ປຣາຊາປັດຕະຍະ» ແນ່ນອນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການບູຊາພຣະສັງກະຣະ ດ້ວຍອາຫານຈາກເຂົ້າສາລີ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເປັນພິເສດ.

Verse 50

संततिर्वर्द्धते तस्य यदि लक्षावधिः कृता । द्रोणार्द्धेन भवेल्लक्षं विधानं विधिपूर्वकम्

ຖ້າຜູ້ໃດສຳເລັດການປະຕິບັດຈົນຄົບຈຳນວນເຕັມ «ໜຶ່ງລ້ານ/ລັກຂະ» ວົງສານຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເພີ່ມພູນແລະເຈີຣິນ. ແລະໂດຍໃຊ້ຄຶ່ງ «ໂດຣນະ» ເປັນມາດຕະຖານຕາມພິທີ ກໍຈະນັບເປັນການສຳເລັດຂັ້ນ «ລັກຂະ» ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີພຣະຄຳພີຢ່າງເຂັ້ມງວດ.

Verse 51

मुद्गानां पूजने देवः शिवो यच्छति वै सुखम् । प्रस्थानां सप्तकेनैव प्रस्थार्द्धेनाथवा पुनः

ເມື່ອນຳ ມຸດກະ (ຖົ່ວຂຽວ) ໄປຖວາຍບູຊາ ພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າຈະປະທານຄວາມສຸກທາງວິນຍານແທ້—ຈະເປັນປະລິມານ 7 ປຣັສຖະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ ເຄິ່ງປຣັສຖະ ກໍຕາມ.

Verse 52

पलद्वययुतेनैव लक्षमुक्तं पुरातनैः । ब्राह्मणाश्च तथा भोज्या रुद्रसंख्याप्रमाणतः

ບັນດາຜູ້ເກົ່າແກ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ «ລັກສະ» (ໜຶ່ງແສນ) ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າມີພ້ອມກັບການເພີ່ມອີກ 2 ປະລະ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນເລີ້ຍງພຣາຫມັນ ຕາມຈຳນວນທີ່ກຳນົດໂດຍ «ຈຳນວນຣຸດຣະ» ໃນພິທີບູຊາຣຸດຣະ.

Verse 53

प्रियंगुपूजनादेव धर्माध्यक्षे परात्मनि । धर्मार्थकामा वर्द्धंते पूजा सर्वसुखावहा

ໂດຍການບູຊາ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍດອກປຣິຍັງກຸ—ພຣະອາຕະມາສູງສຸດ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງທັມມະ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ແລະ ກາມະ ຈະເພີ່ມພູນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ການບູຊານັ້ນເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກທຸກປະການ.

Verse 54

प्रस्थैकेन च तस्योक्तं लक्षमेकं पुरातनैः । ब्रह्मभोजं तथा प्रोक्तमर्कसंख्याप्रमाणतः

ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນອະດີດໄດ້ກ່າວວ່າ ດ້ວຍປະມານ «ປຣັສຖະ» ເພີງຫນຶ່ງຂອງສິ່ງນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການໃຫ້ທານໜຶ່ງແສນ. ອີກທັງຕາມການນັບຈໍານວນ «ອາຣກະ» ກໍຖືກປະກາດວ່າ ມັນເທົ່າກັບ «ພຣະຫມະໂພຊ» ຄືການຖວາຍອາຫານເພື່ອກຽດແກ່ພຣາຫມັນ.

Verse 55

राजिकापूजनं शंभोश्शत्रोर्मृत्युकरं स्मृतम् । सार्षपानां तथा लक्षं पलैर्विशतिसंख्यया

ການບູຊາພຣະສຳພູ (Śambhu) ດ້ວຍ «ຣາຊິກາ» ແມ່ນເມັດມັດສະຕາດ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນເຫດໃຫ້ສັດຕູພົບຄວາມຕາຍ. ອີກທັງຄວນຖວາຍເມັດມັດສະຕາດໜຶ່ງແສນ ໂດຍຊັ່ງໃຫ້ໄດ້ຊາວ «ປະລະ» (pala).

Verse 56

तेषां च पूजनादेव शत्रोर्मृत्युरुदाहृतः । आढकीनां दलैश्चैव शोभयित्वार्चयेच्छिवम्

ດ້ວຍການບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຫຼົ່ານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ກ່າວວ່າຄວາມຕາຍ (ການທໍາລາຍ) ຂອງສັດຕູຈະເກີດຂຶ້ນ. ເມື່ອປະດັບດ້ວຍໃບອາດຫະກີ (āḍhakī) ແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະສິວະ (Śiva).

Verse 57

वृता गौश्च प्रदातव्या बलीवर्दस्तथैव च । मरीचिसंभवा पूजा शत्रोर्नाशकरी स्मृता

ຄວນຖວາຍທານງົວທີ່ປະດັບຢ່າງຖືກພິທີ ແລະຮັບຮອງຕາມທຳນຽມ; ແລະຄວນຖວາຍທານງົວຜູ້ (ບົວ) ເຊັ່ນດຽວກັນ. ການບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ເກີດຈາກ “ມະຣີຈິ” (marīci)—ຄືສານບໍລິສຸດ ແບບສັດຕະວິກ ເຊັ່ນ ນ້ຳມັນເນີຍກີ (ghee) ສໍາລັບພິທີສັກສິດ—ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນສິ່ງທີ່ທໍາລາຍສັດຕູ (ອຸປະສັກພາຍໃນແລະພາຍນອກ).

Verse 58

आढकीनां दलैश्चैव रंजयि त्वार्चयेच्छिवम् । नानासुखकरी ह्येषा पूजा सर्वफलप्रदा

ຄວນບູຊາພຣະສິວະ ຫຼັງຈາກປະດັບດ້ວຍໃບອາດຫະກີ (āḍhakī) ດ້ວຍ. ພູຊານີ້ໃຫ້ຄວາມສຸກຫຼາຍປະການ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຜົນທຸກຢ່າງ—ທັງຜົນໂລກີ ແລະຜົນສູງສຸດທາງຈິດວິນຍານຈາກພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

Verse 59

धान्यमानमिति प्रोक्तं मया ते मुनिसत्तम । लक्षमानं तु पुष्पाणां शृणु प्रीत्या मुनीश्वर

“ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ກ່ຽວກັບມາດຕາທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ທານຍະ-ມານ’ (ມາດຕາເມັດພືດ). ບັດນີ້ ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນິ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຍິນດີ ເມື່ອຂ້າຈະພັນລະນາ ‘ລັກສະ-ມານ’—ມາດຕາທີ່ໃຊ້ສໍາລັບດອກໄມ້.”

Verse 60

प्रस्थानां च तथा चैकं शंखपुष्पसमुद्भवम् । प्रोक्तं व्यासेन लक्षं हि सूक्ष्ममानप्रदर्शिना

“ພຣະວະຍາສະ—ຜູ້ເປີດເຜີຍແມ່ນແຕ່ມາດຕາອັນລະອຽດ—ໄດ້ກ່າວວ່າ ‘ລັກສະ’ ໜຶ່ງ ເທົ່າກັບ ໜ່ວຍດຽວ ທີ່ເກີດຈາກມາດຕາ ‘ປຣັສຖະ’ ແລະຈາກການນັບຕາມດອກ ‘ສັງຂະ’.”

Verse 61

प्रस्थैरेकादशैर्जातिलक्षमानं प्रकीर्तितम् । यूथिकायास्तथा मानं राजिकायास्तदर्द्धकम्

ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ມາດຕະຖານສໍາລັບດອກຈາຕີ (jātī) ແມ່ນ 1 ລັກສະ (lakṣa) ນັບເປັນ 11 ປຣັສຖະ (prastha). ສໍາລັບຢູຖິກາ (yūthikā) ກໍເທົ່າກັນ; ສໍາລັບຣາຈິກາ (rājikā) ແມ່ນເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນ.

Verse 62

प्रस्थैर्विंशतिकैश्चैव मल्लिकामान मुत्तमम् । तिलपुष्पैस्तथा मानं प्रस्थान्न्यूनं तथैव च

ສໍາລັບດອກມັລລິກາ (mallikā) ມາດຕະຖານອັນດີເລີດຄື 20 ປຣັສຖະ (prastha). ສໍາລັບດອກຕິລະປຸສປະ (tila-puṣpa) ກໍກໍານົດໃຫ້ນ້ອຍກວ່າ 1 ປຣັສຖະ ເພີຍເລັກນ້ອຍ.

Verse 63

ततश्च द्विगुणं मानं करवीरभवे स्मृतम् । निर्गुंडीकुसुमे मानं तथैव कथितं बुधैः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມາດຕະຖານທີ່ກໍານົດໄວ້ ຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ໃນກໍລະນີບູຊາດ້ວຍດອກກະຣະວີຣະ (karavīra). ສໍາລັບດອກນິຣກຸນດີ (nirguṇḍī) ກໍເຊັ່ນກັນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ໄດ້ສອນໄວ້ວ່າໃຊ້ມາດຕະຖານດຽວກັນນີ້.

Verse 64

कर्णिकारे तथा मानं शिरीषकुसुमे पुनः । बंधुजीवे तथा मानं प्रस्थानं दशकेन च

ມາດຕະຖານທີ່ກໍານົດໄວ້ ກໍຖືກກ່າວໄວ້ເຊັ່ນດຽວກັນ ສໍາລັບດອກກັນນິກາຣະ (karṇikāra) ແລະອີກຄັ້ງ ສໍາລັບດອກສິຣີສະ (śirīṣa). ສໍາລັບບັນດູ-ຊີວະ (bandhu-jīva) ກໍກໍານົດປະລິມານທີ່ຖືກຕ້ອງໄວ້ ຄື 10 ປຣັສຖະ (prastha).

Verse 65

इत्याद्यैर्विविधै मानं दृष्ट्वा कुर्याच्छिवार्चनम् । सर्वकामसमृध्यर्थं मुक्त्यर्थं कामनोज्झितः

ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າໃຈມາດຕະຖານ ແລະ ຂອບເຂດອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍວິທີຫຼາຍປະການເຊັ່ນນີ້ ແລະ ອື່ນໆ ຄວນປະກອບການບູຊາພຣະສິວະ. ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ ແລະ ເພື່ອມຸກຕິ ຄວນບູຊາໂດຍປາສຈາກຕັນຫາແລະຄວາມຢາກ.

Verse 66

अतः परं प्रवक्ष्यामि धारापूजाफलं महत् । यस्य श्रवणमात्रेण कल्याणं जायते नृणाम्

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະກ່າວປະກາດຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ທາຣາ-ປູຊາ ຄືການບູຊາພຣະຊິວະດ້ວຍການຫຼັ່ງນ້ຳສັກສິດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ແຕ່ພຽງໄດ້ຟັງເທົ່ານັ້ນ ຄວາມມົງຄຸນກໍເກີດຂຶ້ນໃນມະນຸດທັງຫຼາຍ.

Verse 67

विधानपूर्वकं पूजां कृत्वा भक्त्या शिवस्य वै । पश्चाच्च जलधारा हि कर्तव्या भक्तितत्परैः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະສິວະຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍຄວາມພັກດີແລ້ວ ຜູ້ສັດທາທີ່ໝັ້ນຄົງໃນພັກດີ ຄວນຖວາຍ “ຊະລະທາຣາ” ໃຫ້ນ້ຳໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງ ເປັນການບຳເນົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 68

ज्वरप्रलापशांत्यर्थं जल धारा शुभावहा । शतरुद्रियमंत्रेण रुद्रस्यैकादशेन तु

ເພື່ອສະງົບລົງໄຂ້ແລະອາການເວົ້າພະລັງພະລາຍ ການຖວາຍນ້ຳໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງ (ອະພິເສກ) ແມ່ນມົງຄຸນ ແລະນຳມາຊຶ່ງຄວາມສຸກສະຫວັດດີ; ຄວນປະກອບດ້ວຍມັນຕຣາ Śatarudrīya ແລະການເຊີນຮູບຮຸດຣະສິບເອັດ (ເອກາດະຊ)។

Verse 69

रुद्रजाप्येन वा तत्र सूक्तेन् पौरुषेण वा । षडंगेनाथ वा तत्र महामृत्युंजयेन च

ໃນນັ້ນ ອາດບູຊາໂດຍການຈະປະ (japa) ມັນຕຣາຂອງຮຸດຣະ ຫຼືໂດຍສວດ Puruṣa Sūkta ກໍໄດ້; ຫຼືອີກຢ່າງ ໂດຍອົງປະກອບຫົກ (ṣaḍaṅga) ເປັນອຸປະກອນຊ່ວຍ ແລະດ້ວຍມັນຕຣາ Mahāmṛtyuñjaya ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 70

गायत्र्या वा नमोंतैश्च नामभिः प्रणवादिभिः । मंत्रैवाथागमोक्तैश्च जलधारादिकं तथा

ການຖວາຍນ້ຳໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງ ແລະພິທີບູຊາອື່ນໆ ອາດປະກອບໄດ້ດ້ວຍ Gāyatrī, ຫຼືດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ “ນະໂມ” ທັງຫຼາຍ, ຫຼືດ້ວຍນາມອັນສັກສິດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ Praṇava (Oṃ), ຫຼືດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ອາຄະມະ (Āgama) ບັນຍັດໄວ້।

Verse 71

सुखसंतानवृद्ध्यर्थं धारापूजनमुत्तमम् । नानाद्रव्यैः शुभैर्दिव्यैः प्रीत्या सद्भस्मधारिणा

ເພື່ອຄວາມສຸກ ແລະການເພີ່ມພູນລູກຫຼານ ພິທີບູຊາທີ່ເອີ້ນວ່າ ທາຣາ-ປູຊາ ຖືກກ່າວວ່າດີເລີດທີ່ສຸດ—ກະທຳດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາ ໃຊ້ເຄື່ອງບູຊາອັນມົງຄຸນແລະດິວຍະຫຼາຍປະການ ໂດຍຜູ້ສັດທາທີ່ສວມຖືຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ພະສະມະ).

Verse 72

घृतधारा शिवे कार्या यावन्मंत्रसहस्रकम् । तदा वंशस्य विस्तारो जायते नात्र संशयः

ຄວນຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ເປັນສາຍຕໍ່ເນື່ອງແດ່ພຣະສິວະ ຕາມເວລາທີ່ສວດມົນຕຣາຄົບໜຶ່ງພັນ. ແລ້ວການຂະຫຍາຍວົງສາຈະເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 73

एवं मदुक्तमंत्रेण कार्यं वै शिवपूजनम् । ब्रह्मभोज्यं तथा प्रोक्तं प्राजापत्यं मुनीश्वरैः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນປະກອບການບູຊາພຣະສິວະແທ້ໆ ດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້. ແລະການຈັດອາຫານຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ກໍຖືກບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກ່າວວ່າເປັນພິທີ “ປຣາຊາປັດຕະຍະ”.

Verse 74

केवलं दुग्धधारा च तदा कार्या विशेषतः । शर्करामिश्रिता तत्र यदा बुद्धिजडो भवेत्

ໃນເວລານັ້ນ ຄວນຖວາຍສາຍນົມຕໍ່ເນື່ອງໂດຍສະເພາະ ແມ່ນນົມລ້ວນໆ. ແລະເມື່ອປັນຍາກາຍເປັນທຶບທື່ ແລະເຉື່ອຍຊາ ຄວນປົນນ້ຳຕານໃສ່ນົມນັ້ນແລ້ວຖວາຍ.

Verse 75

तस्या संजायते जीवसदृशी बुद्धिरुत्तमा । यावन्मंत्रायुतं न स्यात्तावद्धाराप्रपूजनम्

ສໍາລັບຜູ້ບູຊານັ້ນ ປັນຍາອັນປະເສີດເກີດຂຶ້ນ ດັ່ງຄວາມຮູ້ຕື່ນຂອງຊີວິດຜູ້ມີສະຕິ. ຈົນກວ່າຈະສວດມັນຕຣາຄົບ 10,000 ຄັ້ງ ຈົ່ງບູຊາຕໍ່ໄປດ້ວຍທາຣາ (dhārā) ການຖວາຍອັນບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 76

यदा चोच्चाटनं देहे जायते कारणं विना । यत्र कुत्रापि वा प्रेम दुःखं च परिवर्द्धितम्

ເມື່ອໃນກາຍເກີດຄວາມກະວົນກະວາຍ ແລະຄວາມຄືກຄືນພາຍໃນ ໂດຍບໍ່ມີເຫດປັດໃຈປາກົດ—ແລະເມື່ອຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ຫຼືຕໍ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ຄວາມຮັກ(ເປຣມາ) ແລະຄວາມໂສກເສົ້າເລີ່ມເພີ່ມພູນ—ພຶງເຂົ້າໃຈວ່ານີ້ແມ່ນນິມິດອັນມີນັຍ ວ່າອຳນາດທີ່ມອງບໍ່ເຫັນກຳລັງເຮັດວຽກ ເຊີນໃຫ້ເຮົາໄປພຶ່ງພາພຣະສິວະ ແລະຟື້ນຄືນຄວາມໝັ້ນຄົງພາຍໃນ ດ້ວຍການບູຊາທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 77

स्वगृहे कलहो नित्यं यदा चैव प्रजायते । तद्धारायां कृतायां वै सर्वं दुःखं विलीयते

ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ຖ້າຄວາມຂັດແຍ້ງເກີດຂຶ້ນເປັນນິດ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີທາຣາອັນສັກສິດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວາມທຸກທັງປວງຍ່ອມລະລາຍຫາຍໄປ।

Verse 78

शत्रूणां तापनार्थं वै तैलधारा शिवोपरि । कर्तव्या सुप्रयत्नेन कार्यसिद्धिर्धुवं भवेत्

ເພື່ອກົດຂີ່ອຳນາດສັດຕູ ຄວນຫຼັ່ງນ້ຳມັນເປັນທາຣາບໍ່ຂາດ ລົງເທິງພຣະສິວະ (ລິງຄະ) ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຍິ່ງ; ການສຳເລັດກິດຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 79

मासि तेनैव तैलेन भोगवृद्धिः प्रजायते । सार्षपेनैव तैलेन शत्रुनाशोभवेद्ध्रुवम्

ໃຊ້ນ້ຳມັນນັ້ນຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ຄວາມເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມສຸກສົມບູນແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ; ແລະໃຊ້ນ້ຳມັນມັດສະຕາດໂດຍຕົງ ການທຳລາຍສັດຕູຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 80

मधुना यक्षराजो वै गच्छेच्च शिवपूजनात । धारा चेक्षुरसस्यापि सर्वानन्दकरी शिवे

ດ້ວຍການຖວາຍນ້ຳເຜິ້ງໃນການບູຊາພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສະພາບແຫ່ງພຣະຣາຊາແຫ່ງຍັກສະ; ແລະແມ່ນແຕ່ທາຣານ້ຳອ້ອຍທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະອົງ ກໍເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິສຸກທັງປວງໃນພຣະສິວະ.

Verse 81

धारा गंगाजलस्यैव भुक्तिमुक्तिफलप्रदा । एतास्सर्वाश्च याः प्रोक्ता मृत्यंजयसमुद्भवाः

ແມ່ນແຕ່ສາຍນ້ຳດຽວຂອງນ້ຳຄົງຄາ ກໍປະທານຜົນທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ທຸກສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ນີ້ ລ້ວນເກີດຈາກ ມຣິຕຍຸນໄຈ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ.

Verse 82

तत्राऽयुतप्रमाणं हि कर्तव्यं तद्विधानतः । कर्तव्यं ब्राह्मणानां च भोज्यं वै रुद्रसंख्यया

ທີ່ນັ້ນ ຕາມຂໍ້ບັງຄັບທີ່ກຳນົດໄວ້ ພຶງກະທຳການຖວາຍທານໃນປະມານໜຶ່ງໝື່ນ. ແລະພຶງນັບຖືບູຊາ ພ້ອມທັງລ້ຽງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ຕາມຈຳນວນທີ່ສອດຄ່ອງກັບຣຸດຣະ ເພື່ອໃຫ້ພິທີເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ພຣະສິວະ.

Verse 83

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं मुनीश्वर । एतद्वै सफलं लोके सर्वकामहितावहम्

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານຄົບຖ້ວນແລ້ວ ທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ຖາມ. ແນ່ແທ້ ໃນໂລກນີ້ ຄຳສອນນີ້ເປັນຜົນສຳເລັດ ແລະນຳພາຄວາມເກື້ອກູນແກ່ຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທຳທຸກປະການ.

Verse 84

स्कंदोमासहितं शंभुं संपूज्य विधिना सह । यत्फलं लभते भक्त्या तद्वदामि यथाश्रुतम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍ ອຸມາ ແລະ ສະກັນດະ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ ຜົນໃດທີ່ຜູ້ມີພັກຕິໄດ້ຮັບ ຂ້າຈະກ່າວບັດນີ້ ຕາມທີ່ຂ້າໄດ້ຍິນມາ.

Verse 85

अत्र भुक्त्वाखिलं सौख्यं पुत्रपौत्रादिभिः शुभम् । ततो याति महेशस्य लोकं सर्वसुखावहम्

ໃນບ່ອນນີ້ເອງ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເສບສຸກມົງຄຸນທັງປວງ ພ້ອມລູກ ຫຼານ ແລະອື່ນໆ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງໄປສູ່ໂລກຂອງມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ອັນປະທານຄວາມສຸກທຸກປະການ।

Verse 86

सूर्यकोटिप्रतीकाशैर्विमानैः सर्वकामगैः । रुद्रकन्यासमाकीर्णैर्गेयवाद्यसमन्वितैः

ມີວິມານເທວະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບສິບລ້ານ ເຄື່ອນໄຫວໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ເພື່ອສຳເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ—ແອດແນ່ນດ້ວຍກຸມາຣີຂອງຣຸດຣະ ແລະມີບົດຮ້ອງກັບດົນຕີປະກອບພ້ອມ।

Verse 87

क्रीडते शिवभूतश्च यावदाभूतसंप्लवम् । ततो मोक्षमवाप्नोति विज्ञानं प्राप्य चाव्ययम्

ເມື່ອເຂົາໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ເປັນຂອງພຣະສິວະ ເຂົາກໍສະໜຸກສະໜານຢູ່ໃນສັງຄົມຂອງພຣະສິວະ ຈົນກວ່າຈະເຖິງການລະລາຍຄອສມິກຂອງສັດທັງປວງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໄດ້ບັນລຸວິຊາຍານອັນບໍ່ເສື່ອມ ແລະເຂົ້າສູ່ໂມກສະ (ຫຼຸດພົ້ນ).