पूजाविधिः (Pūjā-vidhiḥ) — The Supreme Procedure of Worship (Morning Observances)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि पूजाविधिमनुत्तमम् । श्रूयतामृषयो देवास्सर्वकामसुखावहम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດວິທີບູຊາອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ໂອ ບັນດາ຤ິສີ ແລະ ເທວະທັງຫມົດ ຈົ່ງຟັງ—ພິທີນີ້ນຳຄວາມສຸກທີ່ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ.”

Verse 2

ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय संस्मरेत्सांबकं शिवम् । कुर्यात्तत्प्रार्थनां भक्त्या सांजलिर्नतमस्तकः

ໃນເວລາພຣະພຣະຫມາ-ມຸຫູຣຕະ ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນ ແລະລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ “ສາມບະກະ” ຜູ້ສະຫມັກສົມກັບພຣະສັກຕິ. ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຈົ່ງອະທິຖານຕໍ່ພຣະອົງ ພ້ອມປະນົມມື ແລະກົ້ມສະຫຼຸດສີສະ.

Verse 3

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ देवेश उत्तिष्ठ हृदयेशय । उत्तिष्ठ त्वमुमास्वामिन्ब्रह्माण्डे मंगलं कुरु

“ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈ. ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໂອ ພຣະສາມີແຫ່ງອຸມາ, ແລະຈົ່ງນຳມົງຄຸນມາສູ່ພຣະພຣະຫມານດະນີ້.”

Verse 4

जानामि धर्मं न च मे प्रवृत्तिर्जानाम्यधर्मं न च मे निवृत्तिः । त्वया महादेव हृदिस्थितेन यथा नियुक्तोऽस्मि तथा करोमि

ຂ້ອຍຮູ້ວ່າ ທັມມະ ແຕ່ບໍ່ມີແຮງໃຈຈະປະພຶດ; ຂ້ອຍຮູ້ວ່າ ອະທັມມະ ແຕ່ບໍ່ມີກໍາລັງຈະຫຼີກຫນີ. ໂອ ມະຫາເທວະ ຜູ້ສະຖິດໃນໃຈຂ້ອຍ ພຣະອົງຊີ້ນໍາແນວໃດ ຂ້ອຍກໍເຮັດຕາມນັ້ນ.

Verse 5

इत्युक्त्वा वचनं भक्त्या स्मृत्वा च गुरुपादके । बहिर्गच्छेद्दक्षिणाशां त्यागार्थं मलमूत्रयोः

ເມື່ອກ່າວຄຳນັ້ນແລ້ວ ດ້ວຍຄວາມສັດທາລະລຶກເຖິງພຣະບາດຂອງຄູບາອາຈານ ຄວນອອກໄປຂ້າງນອກ ໄປທາງທິດໃຕ້ ເພື່ອຂັບຖ່າຍອຸຈາລະແລະປັດສະວະ.

Verse 6

देहशुद्धिं ततः कृत्वा स मृज्जलविशोधनैः । हस्तौ पादौ च प्रक्षाल्य दंतधावनमाचरेत्

ຈາກນັ້ນ ຊຳລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍດິນ (ດິນເຜົາ) ແລະນ້ຳ. ລ້າງມືແລະຕີນໃຫ້ສະອາດ ແລ້ວຈຶ່ງຂັດຟັນ ເພື່ອກຽມຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດສຳລັບການບູຊາ.

Verse 7

दिवानाथे त्वनुदिते कृत्वा वै दंतधावनम् । मुखं षोडशवारं तु प्रक्षाल्यांजलिभिस्तथा

ກ່ອນທີ່ພຣະອາທິດ—ເຈົ້າແຫ່ງກາງວັນ—ຈະຂຶ້ນ ຄວນຂັດຟັນໃຫ້ສະອາດກ່ອນ. ແລ້ວໃຊ້ນ້ຳຕັກດ້ວຍຝາມື ລ້າງປາກໃຫ້ຄົບສິບຫົກຄັ້ງ ເພື່ອສ້າງຄວາມບໍລິສຸດພາຍນອກເປັນຖານໃນການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 8

षष्ठ्याद्यमाश्च तिथयो नवम्यर्कदिने तथा । वर्ज्यास्सुरर्षयो यत्नाद्भक्तेन रदधावने

ພຣະລິສີອັນສັກສິດກ່າວວ່າ ຕິຖີເລີ່ມແຕ່ວັນທີ 6 ແລະວັນທີ 9 ພ້ອມທັງວັນອາທິດ ຜູ້ບູຊາຄວນຫຼີກລ້ຽງຢ່າງລະມັດລະວັງ ໃນການຊໍາລະຟັນ.

Verse 9

यथावकाशं सुस्नायान्नद्यादिष्वथवा गृहे । देशकालाविरुद्धं च स्नानं कार्यं नरेण च

ຕາມຄວາມເໝາະສົມແລະໂອກາດ ຄົນຄວນອາບນ້ໍາໃຫ້ສະອາດດີ—ຈະໃນແມ່ນ້ໍາ ຫຼືນ້ໍາອື່ນໆ ຫຼືຢູ່ເຮືອນກໍໄດ້. ການອາບນ້ໍາຄວນເຮັດໃຫ້ຖືກກັບສະຖານທີ່ແລະເວລາ ບໍ່ໃຫ້ຂັດແຍ້ງ.

Verse 10

रवेर्दिने तथा श्राद्धे संक्रान्तौ ग्रहणे तथा । महादाने तथा तीर्थे ह्युपवासदिने तथा

ໃນວັນອາທິດດ້ວຍ, ໃນພິທີສຣາດທະ, ໃນເວລາສັງກຣານຕິ, ໃນຄາວຄຣາສ, ໃນໂອກາດມະຫາທານ, ໃນສະຖານທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ, ແລະໃນວັນອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ດ້ວຍ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເວລາທີ່ເໝາະສົມເປັນພິເສດສຳລັບການປະຕິບັດພຣະສິວະ.

Verse 11

अशौचेप्यथवा प्राप्ते न स्नायादुष्णवारिणा । यथा साभिमुखंस्नायात्तीर्थादौ भक्तिमान्नरः

ແມ່ນແຕ່ເກີດອະເຊົາຈະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ) ຂຶ້ນ ກໍບໍ່ຄວນອາບນ້ຳຮ້ອນ. ແຕ່ຄວນອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ ຫຼືສະຖານທີ່ສັກສິດ ໂດຍຜູ້ມີພັກຕິ ອາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຫັນໜ້າໄປຫາສະຖານນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ການອາບເປັນການຖວາຍຄວາມບໍລິສຸດແລະສັດທາ.

Verse 12

तैलाभ्यंगं च कुर्वीत वारान्दृष्ट्वा क्रमेण च । नित्यमभ्यंगके चैव वासितं वा न दूषितम्

ຄວນເຮັດການທານ້ຳມັນນວດ ໂດຍພິຈາລະນາວັນທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມລຳດັບ. ສິ່ງທີ່ໃຊ້ນວດທຸກມື້ ແມ່ນກະທັ້ງທີ່ຫອມກໍ ບໍ່ຖືກນັບວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ.

Verse 13

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखंडे सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजन वर्णनो नाम त्रयोदशोध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 13 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການບູຊາພຣະສິວະ» ໃນ ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ ພາຍໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ, ພາກຍ່ອຍທຳອິດ, ໃນເລື່ອງການສ້າງ.

Verse 14

देशं कालं विचार्यैवं स्नानं कुर्याद्यथा विधि । उत्तराभिमुखश्चैव प्राङ्मुखोप्यथवा पुनः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະຖານທີ່ ແລະ ເວລາໃຫ້ເໝາະສົມແລ້ວ ຄວນອາບນ້ຳຊຳລະຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ—ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ຫຼືບໍ່ກໍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ.

Verse 15

उच्छिष्टेनैव वस्त्रेण न स्नायात्स कदाचन । शुद्धवस्त्रेण संस्नायात्तद्देवस्मरपूर्वकम्

ບໍ່ຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍຜ້າທີ່ເປື້ອນມົນທິນ (ບໍ່ບໍລິສຸດ) ເດັດຂາດ. ຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍຜ້າສະອາດ ໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະເທວະນັ້ນ—ພຣະສິວະ—ເພື່ອໃຫ້ການອາບນ້ຳເປັນທັງການບູຊາ ແລະ ການຊຳລະ.

Verse 16

परधार्य्यं च नोच्छिष्टं रात्रौ च विधृतं च यत् । तेन स्नानं तथा कार्यं क्षालितं च परित्यजेत्

ຖ້າໄດ້ນຸ່ງຜ້າຂອງຄົນອື່ນ ຫຼືໄດ້ແຕະຕ້ອງສິ່ງບໍ່ບໍລິສຸດ (ucchiṣṭa) ຫຼືໄດ້ສວມສິ່ງໃດໄວ້ຕິດກາຍຕະຫຼອດຄືນ ກໍຄວນອາບນ້ຳຊຳລະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ຊັກລ້າງເພື່ອຂັບມົນທິນນັ້ນ ຄວນຖິ້ມເສຍ.

Verse 17

तर्पणं च ततः कार्यं देवर्षिपितृतृप्तिदम् । धौतवस्त्रं ततो धार्यं पुनराचमनं चरेत्

ແລ້ວຈຶ່ງຄວນເຮັດ «ຕັຣປະນະ» (ຖວາຍນ້ຳ) ເພື່ອໃຫ້ເທວະ, ຣິສີເທວະ ແລະ ບັນພະບຸລຸດ ພໍໃຈ. ຫຼັງນັ້ນໃຫ້ນຸ່ງຜ້າທີ່ຊັກສະອາດໃໝ່ ແລະ ເຮັດ «ອາຈະມະນະ» ອີກຄັ້ງ.

Verse 18

शुचौ देशे ततो गत्वा गोमयाद्युपमार्जिते । आसनं च शुभं तत्र रचनीयं द्विजोत्तमाः

ແລ້ວຈຶ່ງໄປຫາສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ ທີ່ໄດ້ກວາດຖູດ້ວຍຂີ້ງົວແລະອື່ນໆ; ແລ້ວຈັດວາງອາສນະອັນເປັນມົງຄຸນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາທະວິຊະ (ສອງເກີດ).

Verse 19

शुद्धकाष्ठसमुत्पन्नं पूर्णं स्तरितमेव वा । चित्रासनं तथा कुर्यात्सर्वकामफलप्र दम्

ຄວນຈັດເຮັດອາສນະຈາກໄມ້ບໍລິສຸດ—ຈະເປັນຊິ້ນເຕັມສົມບູນ ຫຼືຖືກປູຄຸມຢ່າງດີກໍຕາມ—ແລະຈັດໃຫ້ເປັນອາສນະທີ່ປະດັບງາມ. ອາສນະນັ້ນເມື່ອໃຊ້ໃນການບູຊາພຣະສິວະ ຈະເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 20

यथायोग्यं पुनर्ग्राह्यं मृगचर्मादिकं च यत् । तत्रोपविश्य कुर्वीत त्रिपुंड्रं भस्मना सुधीः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມທີ່ເໝາະສົມ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຢືດເອົາອາສນະທີ່ເໝາະຄວນອີກຄັ້ງ ເຊັ່ນ ໜັງກວາງ ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອນັ່ງຢູ່ນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງທາຕຣິປຸນດຣະ (Tripuṇḍra) ດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (bhasma).

Verse 21

जपस्तपस्तथा दानं त्रिपुण्ड्रात्सफलं भवेत् । अभावे भस्मनस्तत्र जलस्यादि प्रकीर्तितम्

ຈະປະ (japa) ຕະປະ (tapas) ແລະ ທານະ (dāna) ຈະເກີດຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ ເມື່ອປະກອບຄູ່ກັບຕຣິປຸນດຣະ (Tripuṇḍra) ຄືສາມເສັ້ນຂີ້ເທົ່າສັກສິດ. ຖ້າຂາດຂີ້ເທົ່າ (bhasma) ກໍມີທາງເລືອກອື່ນໆ ເລີ່ມຈາກນ້ໍາ ເປັນຕົ້ນ ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ສໍາລັບພິທີນັ້ນ.

Verse 22

एवं कृत्वा त्रिपुंड्रं च रुद्राक्षान्धारयेन्नरः । संपाद्य च स्वकं कर्म पुनराराधयेच्छिवम्

ເມື່ອເຮັດຕາມນີ້ ແລ້ວທາຕຣິປຸນດຣະ (ເສັ້ນຂີ້ເທົ່າສາມເສັ້ນ) ຜູ້ຄົນຄວນນຸ່ງຫຼືສວມລູກປັດຣຸດຣາກຊະ; ແລ້ວເມື່ອສຳເລັດກິດຫນ້າທີ່ຂອງຕົນຕາມທຳນຽມ ຈຶ່ງກັບມານະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະອີກຄັ້ງ।

Verse 23

पुनराचमनं कृत्वा त्रिवारं मंत्रपूर्वकम् । एकं वाथ प्रकुर्याच्च गंगाबिन्दुरिति ब्रुवन्

ເມື່ອເຮັດອາຈະມະນະອີກຄັ້ງ ໂດຍມີມັນຕຣານຳໜ້າ ຄວນຈິບນ້ຳຊຳລະສາມເທື່ອ। ຫຼືຈະເຮັດພຽງເທື່ອດຽວ ໂດຍເວົ້າວ່າ «ນີ້ແມ່ນຫຍອດນ້ຳຄົງຄາ» ເພື່ອໃຫ້ການກະທຳນັ້ນບໍລິສຸດ।

Verse 24

अन्नोदकं तथा तत्र शिवपूजार्थमाहरेत् । अन्यद्वस्तु च यत्किंचिद्यथाशक्ति समीपगम्

ທີ່ນັ້ນ ຄວນນໍາອາຫານແລະນ້ໍາມາເພື່ອການບູຊາພຣະສິວະ; ແລະສິ່ງຂອງອື່ນໃດກໍຕາມທີ່ມີຢູ່ໃກ້ໆ ຕາມກໍາລັງ ກໍຄວນຖວາຍເພື່ອການບູຊາພຣະອົງດ້ວຍ.

Verse 25

कृत्वा स्थेयं च तत्रैव धैर्यमास्थाय वै पुनः । अर्घं पात्रं तथा चैकं जलगंधाक्षतैर्युतम्

ເມື່ອຢືນຫຼືນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະຕັ້ງຄວາມອົດທົນໃຫ້ແນ່ນອນອີກຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງຈັດກະຖັງອາຣະຄະ (arghya) ໃບດຽວ ໃຫ້ມີນ້ໍາພ້ອມກິ່ນຫອມ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ເພື່ອຖວາຍໃນການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 26

दक्षिणांसे तथा स्थाप्यमुपचारस्य क्लृप्तये । गुरोश्च स्मरणं कृत्वा तदनुज्ञामवाप्य च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອຈັດລຽງພິທີບູຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຄວນວາງໄວ້ເທິງບ່າຂວາ; ແລ້ວລະລຶກເຖິງຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ແລະຮັບອະນຸຍາດຈາກທ່ານ ເພື່ອດໍາເນີນຕໍ່ໄປ។

Verse 27

संकल्पं विधिवत्कृत्वा कामनां च नियुज्य वै । पूजयेत्परया भक्त्या शिवं सपरिवारकम्

ເມື່ອໄດ້ກໍານົດສັງກັລປະ (saṅkalpa) ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຊີ້ນໍາເຈດຈໍານົງກັບເປົ້າໝາຍໃຫ້ຖືກທາງ ຄວນບູຊາພຣະສິວະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະບໍລິວານ ດ້ວຍຄວາມພັກດີອັນສູງສຸດ।

Verse 28

मुद्रामेकां प्रदर्श्यैव पूजयेद्विघ्नहारकम् । सिंदुरादिपदार्थैश्च सिद्धिबुद्धिसमन्वितम्

ໂດຍສະແດງມຸດຣາ (mudrā) ທີ່ກໍານົດໄວ້ ຄວນບູຊາພຣະຄະເນສະ ຜູ້ກໍາຈັດອຸປະສັກ; ແລະປະດັບດ້ວຍສິນດູນ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ—ພຣະອົງຜູ້ມີສິດທິ ແລະພຸດທິ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມ.

Verse 29

लक्षलाभयुतं तत्र पूजयित्वा नमेत्पुनः । चतुर्थ्यंतैर्नामपदैर्नमोन्तैः प्रणवादिभिः

ໃນທີ່ນັ້ນ ເມື່ອບູຊາພຣະອົງດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອັນເປັນບຸນກຳໄລຮ້ອຍພັນແລ້ວ ຄວນກ້ົມກາບອີກຄັ້ງ। ຄວນຖວາຍນະມັດສະການ ໂດຍກ່າວນາມມັນຕຣາໃນຮູບກຳກັບ (dative) ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ນະມະຫ໌» ແລະເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ «ໂອມ»।

Verse 30

क्षमाप्यैनं तदा देवं भ्रात्रा चैव समन्वितम् । पूजयेत्परया भक्त्या नमस्कुर्यात्पुनः पुनः

ແລ້ວຈຶ່ງຂໍອະໄພຕໍ່ພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນ ໂດຍມີພີ່ນ້ອງຮ່ວມກັນ; ແລ້ວບູຊາພຣະອົງດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະກ້ົມກາບຊ້ຳໆ ອີກເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົ່າ।

Verse 31

द्वारपालं सदा द्वारि तिष्ठंतं च महोदरम् । पूजयित्वा ततः पश्चात्पूजयेद्गिरिजां सतीम्

ກ່ອນອື່ນ ຄວນບູຊາມະໂຫດະຣະ ຜູ້ເຝົ້າປະຕູຜູ້ຕື່ນຕົວຢູ່ເສມອ ຜູ້ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ। ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງບູຊາສະຕີ ຄິຣິຈາ (ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບອັນຄວນຄ່າ।

Verse 32

चंदनैः कुंकुमैश्चैव धूपैर्दीपैरनेकशः । नैवेद्यैर्विविधैश्चैव पूजयित्वा ततश्शिवम्

ດ້ວຍຈັນທະນາ ແລະ ຜົງກຸງກຸມ, ດ້ວຍທູບ ແລະ ປະທີບຫຼາຍຊະນິດ, ພ້ອມທັງນະໄວເດຍອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ໃຫ້ບູຊາພຣະສິວະ; ເມື່ອນັບຖືບູຊາພຣະສິວະແລ້ວ ຈຶ່ງດໍາເນີນພິທີຕໍ່ໄປດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 33

नमस्कृत्य पुनस्तत्र गच्छेच्च शिवसन्निधौ । यदि गेहे पार्थिवीं वा हैमीं वा राजतीं तथा

ເມື່ອກ່າວນະມັດສະການແລ້ວ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປອີກຄັ້ງໃນຄວາມໃກ້ຊິດຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ. ຖ້າໃນເຮືອນມີລິງຄະຂອງສິວະທີ່ເຮັດດ້ວຍດິນ ຫຼື ຄໍາ ຫຼື ເງິນ ກໍໃຫ້ເຂົ້າໄປບູຊາຕາມນັ້ນ.

Verse 34

धातुजन्यां तथैवान्यां पारदां वा प्रकल्पयेत् । नमस्कृत्य पुनस्तां च पूजयेद्भक्तितत्परः

ຄວນປັ້ນສິ່ງນັ້ນຈາກວັດຖຸທີ່ເກີດຈາກແຮ່ ຫຼືຈາກສານອື່ນທີ່ເໝາະສົມ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຈາກປາຣະດ (ປະຫຼອດ). ແລ້ວກໍກາບນົບອີກຄັ້ງ ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມສັດທາຈິດດຽວຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 35

तस्यां तु पूजितायां वै सर्वे स्युः पूजितास्तदा । स्थापयेच्च मृदा लिंगं विधाय विधिपूर्वकम्

ເມື່ອນາງ/ພຣະເທວີນັ້ນໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກພິທີ ກໍເທົ່າກັບວ່າທຸກພຣະອົງຖືກບູຊາແລ້ວ. ຈາກນັ້ນຄວນປັ້ນລິງຄະຈາກດິນ ຕາມວິທີການທີ່ກຳນົດ ແລະຕັ້ງປະດິດຖານໃຫ້ຖືກຕ້ອງເພື່ອບູຊາ.

Verse 36

कर्तव्यं सर्वथा तत्र नियमास्स्वगृहे स्थितैः । प्राणप्रतिष्ठां कुर्वीत भूतशुद्धिं विधाय च

ໃນວິທີບູຊານັ້ນ ຜູ້ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນຕ້ອງຮັກສານິຍະມະທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງບໍ່ຂາດ. ຫຼັງຈາກເຮັດພູຕະ-ຊຸດທິ (ຊຳລະທາດ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເຮັດປຣານະ-ປຣະຕິດຖາ ເພື່ອອັນເຊີນຊີວິດເຂົ້າໃນຮູບອັນສັກສິດ.

Verse 37

दिक्पालान्पूजयेत्तत्र स्थापयित्वा शिवालये । गृहे शिवस्सदा पूज्यो मूलमंत्राभियोगतः

ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງທ່ານຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກປາລະ) ໃນສິວາລະຍະແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາພວກທ່ານນັ້ນ. ໃນເຮືອນຂອງຕົນກໍຄວນບູຊາພຣະສິວະເປັນນິດ ໂດຍໃຊ້ມູລະມັນຕຣະ (ມັນຕຣະຫຼັກຂອງສາຍໄສວະ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 38

तत्र तु द्वारपालानां नियमो नास्ति सर्वथा । गृहे लिंगं च यत्पूज्यं तस्मिन्सर्वं प्रतिष्ठितम्

ໃນການບູຊາແບບເຮືອນນັ້ນ ບໍ່ມີກົດບັງຄັບໃດໆ ກ່ຽວກັບຜູ້ພິທັກປະຕູ (ດວາຣະປາລະ). ເພາະເມື່ອບູຊາລິງຄະໃນເຮືອນ ທຸກສິ່ງຖືກນັບວ່າໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢູ່ໃນລິງຄະນັ້ນເອງ.

Verse 39

पूजाकाले च सांगं वै परिवारेण संयुतम् । आवाह्य पूजयेद्देवं नियमोऽत्र न विद्यते

ໃນເວລາບູຊາ ຄວນເຊີນແລະນະມັດສະການພຣະເທວະ—ພຣະສິວະ—ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບຄົບຖ້ວນ (ສາງຄະ) ແລະພຣະບໍລິວານ. ໃນເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີຂໍ້ຈໍາກັດເຂັ້ມງວດ; ຄວາມບູຊາດ້ວຍໃຈສັດຊື່ແມ່ນກົດ.

Verse 40

शिवस्य संनिधिं कृत्वा स्वासनं परिकल्पयेत् । उदङ्मुखस्तदा स्थित्वा पुनराचमनं चरेत्

ເມື່ອໄດ້ສ້າງຄວາມສະຖິດຢູ່ (ສັນນິທິ) ຂອງພຣະສິວະໃນໃຈແລ້ວ ຄວນຈັດອາສນະຂອງຕົນເພື່ອບູຊາ. ຈາກນັ້ນ ຢືນຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ແລະເຮັດອາຈະມະນະອີກຄັ້ງເພື່ອຊໍາລະໃໝ່.

Verse 41

प्रक्षाल्य हस्तौ पश्चाद्वै प्राणायामं प्रकल्पयेत् । मूलमंत्रेण तत्रैव दशावर्तं नयेन्नरः

ຫຼັງຈາກລ້າງມືແລ້ວ ຄວນເຮັດປຣານາຍາມ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂດຍໃຊ້ມູລະມັນຕຣະ (ມັນຕຣະຂອງພຣະສິວະ) ຜູ້ປະຕິບັດຄວນເຮັດໃຫ້ຄົບສິບຮອບ.

Verse 42

पंचमुद्राः प्रकर्तव्याः पूजावश्यं करेप्सिताः । एता मुद्राः प्रदर्श्यैव चरेत्पूजाविधिं नरः

ຜູ້ປາດຖະໜາຈະບູຊາໃຫ້ຖືກວິໄນ ຈໍາເປັນຕ້ອງເຮັດມຸດຣາທັງຫ້າ (pañca-mudrā) ໃຫ້ຄົບ. ເມື່ອສະແດງມຸດຣາເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງດໍາເນີນພິທີບູຊາຕາມວິທີການ.

Verse 43

दीपं कृत्वा तदा तत्र नमस्कारं गुरोरथ । बध्वा पद्मासनं तत्र भद्रासनमथापि वा

ເມື່ອຈຸດຕະກຽງໄຟຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄວນນ້ອມກາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄູບາ (ກຸຣຸ)។ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນນັ່ງໃນປັດມາສະນະ (ທ່າດອກບົວ) ຫຼືບັດຣາສະນະ (ທ່ານັ່ງມົງຄຸນ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 44

उत्तानासनकं कृत्वा पर्यंकासनकं तथा । यथासुखं तथा स्थित्वा प्रयोगं पुनरेव च

ເມື່ອໄດ້ຈັດທ່ານັ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ອຸຕຕານາສະນະ (Uttānāsana) ແລະທ່າ ປະຣະຍັງກາສະນະ (Paryaṅkāsana) ເຊັ່ນດຽວກັນ, ຈົ່ງນັ່ງໃຫ້ໝັ້ນຄົງແລະສະບາຍຕາມຄວາມເໝາະສົມ; ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນການປະຕິບັດທີ່ກຳນົດໄວ້ອີກຄັ້ງ.

Verse 45

कृत्वा पूजां पुराजातां वट्टकेनैव तारयेत् । यदि वा स्वयमेवेह गृहे न नियमोऽस्ति च

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຕາມທີ່ສືບທອດມາແຕ່ໂບຮານແລ້ວ ກໍຄວນໃຫ້ສຳເລັດແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຂອງຖວາຍງ່າຍໆ ຄື ວັດຕະກະ (vaṭṭaka). ຫຼືຖ້າໃນເຮືອນຂອງຕົນບໍ່ມີກົດລະບຽບຕາຍຕົວ ຫຼືການຖືພິທີເຂັ້ມງວດ ກໍອາດປະກອບເອງໄດ້ທີ່ນີ້ຕາມນັ້ນ.

Verse 46

पश्चाच्चैवार्घपात्रेण क्षारयेल्लिंगमुत्तमम् । अनन्यमानसो भूत्वा पूजाद्रव्यं निधाय च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ພາຊະນະອາຣຄະຍະ (arghya) ຊໍາລະລ້າງລິງຄະອັນສູງສຸດຢ່າງລະມັດລະວັງ. ໃຫ້ຈິດເປັນໜຶ່ງ ແລ້ວວາງແລະຈັດເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພ້ອມ.

Verse 47

पश्चाच्चावाहयेद्देवं मंत्रेणानेन वै नरः । कैलासशिखरस्थं च पार्वतीपतिमुत्तमम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ບູຊາພຶງອັນເຊີນພຣະເຈົ້າດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ—ພຣະສິວະ ຄູ່ຄອງອັນສູງສຸດຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ ຜູ້ປະທັບຢູ່ເທິງຍອດໄກລາສາ.

Verse 48

यथोक्तरूपिणं शंभुं निर्गुणं गुणरूपिणम् । पंचवक्त्रं दशभुजं त्रिनेत्रं वृषभध्वजम्

ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາພຣະສຳພູຕາມຮູບທີ່ກ່າວໄວ້—ພຣະສິວະຜູ້ເກີນກວ່າຄຸນລັກສະນະ (nirguṇa) ແຕ່ກໍຮັບຮູບມີຄຸນ (saguṇa); ຫ້າໜ້າ, ສິບແຂນ, ສາມຕາ, ແລະມີທຸງວົວນັນທິເປັນເຄື່ອງໝາຍ.

Verse 49

कर्पूरगौरं दिव्यांगं चन्द्रमौलिं कपर्दिनम् । व्याघ्रचर्मोत्तरीयं च गजचर्माम्बरं शुभम्

ພຣະອົງຂາວດັ່ງການບູນ ມີກາຍທິບອັນສະຫວ່າງໄສ; ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດເທິງສີສະ ແລະມີຜົມມັດເປັນກອບມ້ວນ. ພຣະອົງນຸ່ງຫົ່ມຜິວເສືອເປັນຜ້າຄຸມບ່າ ແລະນຸ່ງຜິວຊ້າງອັນເປັນມົງຄຸນເປັນເຄື່ອງນຸ່ງ—ນີ້ແມ່ນຮູບອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະສິວະ ທີ່ຄວນພິຈາລະນາໃນສະມາທິ।

Verse 50

वासुक्यादिपरीतांगं पिनाकाद्यायुधान्वितम् । सिद्धयोऽष्टौ च यस्याग्रे नृत्यंतीह निरंतरम्

ອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງຖືກລ້ອມຮອບໂດຍວາສຸກີ ແລະນາກທິບອື່ນໆ; ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍອາວຸດເລີ່ມຈາກຄັນທະນູປິນາກະ. ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ສິດທິ 8 ປະການ ເຕັ້ນລໍາບໍ່ຂາດ ເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະສິວະຢ່າງນິລັນດອນ.

Verse 51

जयजयेति शब्दश्च सेवितं भक्त पूजकैः । तेजसा दुःसहेनैव दुर्लक्ष्यं देवसेवितम्

ສຽງຮ້ອງ “ຊະຍະ! ຊະຍະ!” ຖືກຍົກຂຶ້ນແລະຖືກຖວາຍໂດຍຜູ້ມີພັກຕິຜູ້ບູຊາ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກພຣະຣັດສະມີອັນຮຸນແຮງທົນບໍ່ໄດ້ ພຣະອົງຈຶ່ງເບິ່ງໄດ້ຍາກ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງບູຊາຢູ່.

Verse 52

शरण्यं सर्वसत्त्वानां प्रसन्नमुखपंकजम् । वेदैश्शास्त्रैर्यथा गीतं विष्णुब्रह्मनुतं सदा

ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງສັດທັງປວງ; ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະອົງສະຫງົບຜ່ອງໃສ ແລະເມດຕາ. ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນໃນເວດາ ແລະຄຳສອນທັງຫຼາຍ, ແລະຖືກວິດສະນຸ ແລະພຣະພຣະຫມາ ນົບນ້ອມບູຊາຢູ່ເສມອ.

Verse 53

भक्तवत्सलमानंदं शिवमावाहयाम्यहम् । एवं ध्वात्वा शिवं साम्बमासनं परिकल्पयेत्

“ຂ້າພະເຈົ້າອັນເຊີນພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນອານັນດະ ແລະຮັກຜູ້ມີພັກຕິ.” ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາພຣະສິວະພ້ອມອຳບາ (ອຸມາ) ແລ້ວ ຄວນຈັດອາສະນະອັນຄວນຄ່າໃຫ້ພຣະອົງ.

Verse 54

चतुर्थ्यंतपदेनैव सर्वं कुर्याद्यथाक्रमम् । ततः पाद्यं प्रदद्याद्वै ततोर्घ्यं शंकराय च

ໃຫ້ໃຊ້ຄຳທີ່ຢູ່ໃນກະລະນີດາຕິບ (ວິພັດທີ 4) ເພື່ອກະທຳການຖວາຍທຸກຢ່າງຕາມລຳດັບ. ຫຼັງນັ້ນຖວາຍນ້ຳລ້າງພະບາດ (pādya) ແລະຕໍ່ມາຖວາຍ arghya ແດ່ພຣະສັງກະຣະດ້ວຍ.

Verse 55

ततश्चाचमनं कृत्वा शंभवे परमात्मने । पश्चाच्च पंचभिर्द्रव्यैः स्नापयेच्छंकरं मुदा

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ກະທຳອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳພິທີເພື່ອຊຳລະ) ແດ່ພຣະຊຳພູ ພຣະອາຕະມາສູງສຸດແລ້ວ, ຈຶ່ງອາບສະນານພຣະສັງກະຣະດ້ວຍຄຸນວັດຖຸສັກສິດ 5 ຢ່າງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 56

वेदमंत्रैर्यथायोग्यं नामभिर्वा समंत्रकैः । चतुर्थ्यंतपदैर्भक्त्या द्रव्याण्येवार्पयेत्तदा

ແລ້ວດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຄວນນໍາເຄື່ອງບູຊາຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາເວດຕາມຄວາມເໝາະສົມ ຫຼືໃຊ້ພຣະນາມອັນສັກສິດພ້ອມມັນຕຣາ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາຖວາຍໃນຮູບດາຕິຟ «-āya» ຕາມພິທີກໍານົດ।

Verse 57

तथाभिलषितं द्रव्यमर्पयेच्छंकरोपरि । ततश्च वारुणं स्नानं करणीयं शिवाय वै

ໃນທໍານອງດຽວກັນ ຄວນຖວາຍສິ່ງຂອງທີ່ປາດຖະໜາໄວ້ເທິງພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ)। ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເພື່ອພຣະສິວະ ຄວນກະທໍາພິທີອາບນ້ໍາວາຣຸນະໃຫ້ແນ່ນອນ ແມ່ນການຊໍາລະດ້ວຍນ້ໍາອັນສັກສິດ।

Verse 58

सुगंधं चंदनं दद्यादन्यलेपानि यत्नतः । ससुगंधजलेनैव जलधारां प्रकल्पयेत्

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຄວນຖວາຍຈັນທະນາຫອມ ແລະນ້ໍາມັນທາອື່ນໆ. ແລະໃຊ້ແຕ່ນ້ໍາຫອມເທົ່ານັ້ນ ຈັດໃຫ້ມີສາຍນ້ໍາໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງ ເພື່ອຖວາຍອະພິເສກແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 59

वेदमंत्रैः षडंगैर्वा नामभी रुद्रसंख्यया । यथावकाशं तां दत्वा वस्त्रेण मार्जयेत्ततः

ໃຊ້ມັນຕຣາເວດ ຫຼື ມັນຕຣາຫົກອົງ (ṣaḍaṅga) ຫຼື ພຣະນາມຂອງ ຣຸດຣະ ຕາມຈໍານວນທີ່ກໍານົດ; ຈົ່ງຖວາຍນ້ໍາຊໍາລະນັ້ນໃຫ້ເໝາະສົມ, ແລ້ວຈຶ່ງໃຊ້ຜ້າເຊັດຖູຕໍ່ມາ.

Verse 60

पश्चादाचमनं दद्यात्ततो वस्त्रं समर्पयेत । तिलाश्चैव जवा वापि गोधूमा मुद्गमाषकाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງຖວາຍອາຈະມະນະ (ācamanam) ເພື່ອຊໍາລະກາຍ; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຜ້າ. ອີກທັງອາດຖວາຍເມັດງາ, ເຂົ້າບາເລ, ເຂົ້າສາລີ, ຖົ່ວຂຽວ ແລະ ຖົ່ວດໍາ ເປັນເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 61

अर्पणीयाः शिवायैव मंत्रैर्नानाविधैरपि । ततः पुष्पाणि देयानि पंचास्याय महात्मने

ຄວນຖວາຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແດ່ພຣະສິວະແຕ່ພຣະອົງດຽວ ພ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາຫຼາຍປະເພດ. ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງຖວາຍດອກໄມ້ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພຣະປັນຈາສະຍະ (Pañcāsya) ຜູ້ມີຫ້າພະພັກ.

Verse 62

प्रतिवक्त्रं यथाध्यानं यथायोग्याभिलाषतः । कमलैश्शतपत्रैश्च शंखपुष्पैः परैस्तथा

ຕາມການພິຈາລະນາພາວະນາທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບແຕ່ລະພະພັກ ແລະຕາມຄວາມສາມາດອັນເໝາະສົມກັບຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈ, ຈົ່ງຖວາຍດອກບົວ, ດອກຮ້ອຍກີບ, ດອກຮູບຫອຍສັງຂ໌ ແລະດອກໄມ້ອັນປະເສີດອື່ນໆດ້ວຍ.

Verse 63

कुशपुष्पैश्च धत्तूरैर्मंदारैर्द्रोणसंभवैः । तथा च तुलसीपत्रैर्बिल्वपत्रैर्विशेषतः

ຄວນບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍດອກກຸສະ, ດອກທັດທູຣະ, ດອກມັນດາຣະ ແລະດອກທີ່ເກີດຈາກດໂຣນະ; ພ້ອມທັງໃບຕຸລະສີ—ແຕ່ໂດຍພິເສດທີ່ສຸດແມ່ນໃບບິລວະ.

Verse 64

पूजयेत्परया भक्त्या शंकरं भक्तवत्सलम् । सर्वाभावे बिल्वपत्रमपर्णीयं शिवाय वै

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຂາດທຸກສິ່ງ ກໍຄວນຖວາຍໃບບິລວະ (ໃບບໍ່ມີຮູ) ແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 65

बिल्वपत्रार्पणेनैव सर्वपूजा प्रसिध्यति । ततस्सुगंधचूर्णं वै वासितं तैलमुत्तमम्

ດ້ວຍການຖວາຍໃບບິລວະແຕ່ຢ່າງດຽວ ການບູຊາທັງປວງກໍສຳເລັດສົມບູນ. ຫຼັງນັ້ນຄວນຖວາຍຜົງຫອມ ແລະ ນ້ຳມັນຫອມອັນປະເສີດ.

Verse 66

अर्पणीयं च विविधं शिवाय परया मुदा । ततो धूपं प्रकर्तव्यो गुग्गुलागुरुभिर्मुदा

ດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນສູງສຸດ ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຫຼາກຫຼາຍແດ່ພຣະສິວະ. ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຄວນຈັດເຮັດທູບ ແລະ ຖວາຍທູບທີ່ປຸງດ້ວຍຢາງກຸກກຸລຸ (guggulu) ແລະ ໄມ້ຫອມອະກຸຣຸ (aguru) ດ້ວຍໃຈຍິນດີ.

Verse 67

दीपो देयस्ततस्तस्मै शंकराय घृतप्लुतः । अर्घं दद्यात्पुनस्तस्मै मंत्रेणानेन भक्तितः

ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍປະທີບທີ່ຊຸມດ້ວຍນ້ຳມັນກີ (ghee) ແດ່ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara). ອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຄວນຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແດ່ພຣະອົງ ພ້ອມມົນຕຣານີ້.

Verse 68

कारयेद्भावतो भक्त्या वस्त्रेण मुखमार्जनम् । रूपं देहि यशो देहि भोगं देहि च शंकर

ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສຈາກໃຈ ຄວນໃຊ້ຜ້າເຊັດພຣະພັກຂອງພຣະອົງຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລ້ວອະທິຖານວ່າ: “ໂອ ພຣະສັງກະຣະ, ຂໍປະທານຄວາມງາມແຫ່ງຮູບ, ຂໍປະທານຊື່ສຽງດີ, ແລະຂໍປະທານຄວາມສຸກອັນຄວນໄດ້.”

Verse 69

भुक्तिमुक्तिफलं देहि गृहीत्वार्घं नमोस्तु ते । ततो देयं शिवायैव नैवेद्यं विविधं शुभम्

«ຂໍພຣະອົງປະທານຜົນແຫ່ງການເສບສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ເມື່ອພຣະອົງຮັບອາຣະຄະ (arghya) ນີ້ແລ້ວ ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍນາຍເວດຍະ (naivedya) ອັນມົງຄຸນຫຼາກຫຼາຍ ແດ່ພຣະສິວະແຕ່ພຣະອົງດຽວ»។

Verse 70

तत आचमनं प्रीत्या कारयेद्वा विलम्बतः । ततश्शिवाय ताम्बूलं सांगोपाङ्गं विधाय च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຄວນໃຫ້ພຣະອົງຊົມນໍ້າອາຈະມະນະ (ācamana) ຫຼື ເຮັດໂດຍບໍ່ຮີບຮ້ອນ. ແລ້ວຈັດຕຽມຕາມບູນ (ໃບໝາກ) ພ້ອມເຄື່ອງປະກອບອັນຄວນ ແລະ ຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 71

कुर्यादारार्तिकं पञ्चवर्तिकामनुसंख्यया । पादयोश्च चतुर्वारं द्विःकृत्वो नाभिमण्डले

ຄວນປະກອບອາຣາຕິ ດ້ວຍໂຄມໄຟມີໄສ້ຫ້າສາຍ ຕາມຈໍານວນທີ່ກໍານົດ. ຄວນໂບກໄຟສີ່ຄັ້ງທີ່ພຣະບາດ ແລະ ສອງຄັ້ງທີ່ວົງສະດື—ເພື່ອຖວາຍແສງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ພຣະສິວະຜູ້ມີຮູບຄຸນ (Saguna Śiva) ຕາມທີ່ສອນໄວ້.

Verse 72

एककृत्वे मुखे सप्तकृत्वः सर्वाङ्गं एव हि । ततो ध्यानं यथोक्तं वै कृत्वा मंत्रमुदीरयेत्

ຄວນທາເພີງຄັ້ງດຽວໃສ່ໃບໜ້າ ແລະທາເຈັດຄັ້ງທົ່ວຮ່າງກາຍ. ຈາກນັ້ນ ປະຕິບັດສະມາທິຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ແລ້ວຈຶ່ງສວດມັນຕຣາ.

Verse 73

यथासंख्यं यथाज्ञानं कुर्यान्मंत्रविधिन्नरः । गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा मंत्रजपं सुधीः

ຄົນຄວນປະຕິບັດມັນຕຣາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຕາມຈຳນວນທີ່ຖືກ ແລະຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນ. ຜູ້ມີປັນຍາເມື່ອເຮັດຈະປະມັນຕຣາແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນຕາມທາງທີ່ຄູບາອາຈານສອນ.

Verse 74

गुरूपदिष्टमार्गेण कृत्वा मन्त्रमुदीरयेत् । यथासंख्यं यथाज्ञानं कुर्यान्मंत्रविधिन्नरः

ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຊີ້ນຳ ເມື່ອໄດ້ເຮັດພິທີຕາມກຳນົດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນສະດຸດສຽງສະຫວ່າງມັນຕຣາ. ຜູ້ຄົນຄວນປະຕິບັດພິທີມັນຕຣາຕາມຈຳນວນທີ່ຖືກ ແລະຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈ ດັ່ງທີ່ວິທີມັນຕຣາບັນຍັດໄວ້.

Verse 75

स्तोत्रैर्नानाविधैः प्रीत्या स्तुवीत वृषभध्वजम् । ततः प्रदक्षिणां कुर्याच्छिवस्य च शनैश्शनैः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະສັດທາ ຄວນສັນລະເສີນພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍບົດສະຕົດຫຼາຍປະເພດ. ຈາກນັ້ນ ຄວນເຮັດປະທັກສິນາ ອ້ອມພຣະສິວະຢ່າງຊ້າໆ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 76

नमस्कारांस्ततः कुर्यात्साष्टांगं विधिवत्पुमान् । ततः पुष्पांजलिदेंयो मंत्रेणानेन भक्तितः

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ບູຊາຄວນກະທຳນະມັດສະການແບບສາດຕາງຄ໌ (ການກົ້ມກາບດ້ວຍອະວະຍະ 8) ຕາມພິທີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ດ້ວຍພັກດີ ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ໜຶ່ງກຳມື (ປຸສປານຈະລິ) ພ້ອມມັນຕຣານີ້ເອງ.

Verse 77

शंकराय परेशाय शिवसंतोषहेतवे । अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाद्यद्यत्पूजादिकं मया

ຂໍນະມັດສະການແດ່ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ພຣະສິວະຊື່ນບານ; ການບູຊາ ແລະກິດອື່ນໆ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດ ຈະເປັນດ້ວຍອະວິຊາ ຫຼືດ້ວຍປັນຍາ ຂໍຖວາຍແດ່ພຣະອົງ.

Verse 78

कृतं तदस्तु सफलं कृपया तव शंकर । तावकस्त्वद्गतप्राण त्वच्चित्तोहं सदा मृड

ໂອ ພຣະສັງກະຣະ, ດ້ວຍພຣະເມດຕາກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ສິ່ງທີ່ໄດ້ເຮັດນັ້ນເກີດຜົນສຳເລັດ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ—ລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່ໃນພຣະອົງ, ໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕິດຢູ່ກັບພຣະອົງເສມອ, ໂອ ມຣິຑະ.

Verse 79

इति विज्ञाय गौरीश भूतनाथ प्रसीद मे । भूमौ स्खलितवादानां भूमिरेवावलंबनम्

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ພຣະອົງແຫ່ງເທວີເກົາຣີ ໂອ ນາຖາແຫ່ງສັດທັງປວງ ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ. ຜູ້ທີ່ຄໍາເວົ້າພລາດພື້ນໃນຂະນະຢືນຢູ່ເທິງດິນ ດິນນັ້ນເອງເປັນທີ່ພຶ່ງພາພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 80

त्वयि जातापराधानां त्वमेव शरणं प्रभो । इत्यादि बहु विज्ञप्तिं कृत्वा सम्यग्विधानतः

“ໂອ ພຣະອົງ, ສໍາລັບຜູ້ທີ່ກໍ່ການຜິດຕໍ່ພຣະອົງ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງ” ເວົ້າດັ່ງນີ້ ແລະກ່າວຄໍາອ້ອນວອນອີກຫຼາຍປະການ ລາວໄດ້ທູນຂໍຢ່າງນອບນ້ອມຊໍ້າໆ ພ້ອມປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 82

पुष्पांजलिं समर्प्यैव पुनः कुर्यान्नतिं मुहुः । स्वस्थानं गच्छ देवेश परिवारयुतः प्रभो । पूजाकाले पुनर्नाथ त्वया गंतव्यमादरात् । इति संप्रार्थ्य वहुशश्शंकरं भक्तवत्सलम्

ເມື່ອຖວາຍດອກໄມ້ເປັນກໍາມືແລ້ວ ຄວນກ້ົມນົບຊໍ້າໆ ແລະອ້ອນວອນວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວີຊາ, ໂອ ພຣະນາຖາ, ຂໍພຣະອົງເສດັດໄປສູ່ສະຖານຂອງພຣະອົງ ພ້ອມບໍລິວານ. ແຕ່ໃນເວລາບູຊາ ໂອ ພຣະນາຖາ, ຂໍພຣະອົງໂປດເສດັດມາອີກດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.” ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງອ້ອນວອນພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ຮັກແພງຜູ້ບູຊາ ຊໍ້າໆ.

Verse 83

विसर्जयेत्स्वहृदये तदपो मूर्ध्नि विन्यसेत् । इति प्रोक्तमशेषेण मुनयः शिवपूजनम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं चैव किमन्यच्छ्रोतुमर्हथ

ຄວນປ່ອຍນ້ຳນັ້ນເຂົ້າໄປໃນດວງໃຈຂອງຕົນ ແລ້ວນຳນ້ຳທີ່ໄດ້ຖວາຍບູຊາແລ້ວນັ້ນ ປະພອຍໄວ້ເທິງກະຫຼອດຫົວ. ໂອ ບັນດາມຸນີ, ການບູຊາພຣະສິວະໄດ້ຖືກກ່າວຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ມັນປະທານທັງ bhukti ແລະ mukti; ຍັງມີຫຍັງອື່ນອີກທີ່ພວກເຈົ້າຄວນຟັງ?