सेवातत्त्वप्रश्नः — The Question of Whom to Serve (Sevā) for the Removal of Suffering

Verse 1

नारद उवाच । ब्रह्मन्प्रजापते तात धन्यस्त्वं शिवसक्तधीः । एतदेव पुनस्सम्यग्ब्रूहि मे विस्तराद्विधे

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ໂອ ປຣະຊາປະຕິ, ພໍ່ຜູ້ເຄົາລົບ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ເພາະປັນຍາຂອງເຈົ້າຍຶດໝັ້ນໃນພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວິທາຕຣະ (ຜູ້ສ້າງ), ຂໍໃຫ້ກ່າວເລື່ອງນີ້ອີກຄັ້ງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 2

ब्रह्मोवाच । एकस्मिन्समये तात ऋषीनाहूय सर्वतः । निर्जरांश्चाऽवदं प्रीत्या सुवचः पद्मसंभवः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໃນເວລາໜຶ່ງ ລູກເອີຍ ຂ້າໄດ້ເຊີນບັນດາຣິສີຈາກທຸກທິດ ແລະເຊີນເທວະອະມະຕະທັງຫຼາຍມາດ້ວຍ. ແລ້ວຂ້າ—ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ—ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນງາມ.”

Verse 3

यदि नित्यसुखे श्रद्धा यदि सिद्धेश्च कामुकाः । आगंतव्यं मया सार्द्धं तीरं क्षीरपयोनिधेः

ຖ້າພວກເຈົ້າມີສັດທາໃນຄວາມສຸກນິລັນດອນ ແລະຖ້າປາຖະໜາຈະບັນລຸສິດທິ ກໍຈົ່ງມາກັບຂ້າ ໄປຍັງຝັ່ງແຫ່ງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ.

Verse 4

इत्येतद्वचनं श्रुत्वा गतास्ते हि मया सह । यत्रास्ते भगवान्विष्णुस्सर्वेषां हितकारकः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ໄປກັບຂ້າ ເຖິງສະຖານທີ່ທີ່ພຣະວິສນຸປະທັບຢູ່—ຜູ້ກະທໍາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກສັດ (ຕາມທັດສະນະໄສວະ ຄວາມເມດຕາຂອງພຣະວິສນຸດໍາເນີນຢູ່ໃນລະບຽບຈັກກະວານຂອງພຣະສິວະ ເພື່ອຄວາມກົງກຽມແຫ່ງການສ້າງ)។

Verse 6

तान्दृष्ट्वा च तदा विष्णुर्ब्रह्माद्यानमरान्स्थितान् । स्मरञ्छिवपदांभोजमब्रवीत्परमं वचः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະວິສນຸເຫັນພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອະມະຕະທັງຫຼາຍຊຸມນຸມຢູ່ ແລ້ວລະລຶກຖຶງພຣະບາດດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະສິວະ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນສູງສຸດ।

Verse 7

विष्णुरुवाच । किमर्थमागता यूयं ब्रह्माद्याश्च सुरर्षयः । सर्वं वदत तत्प्रीत्या किं कार्यं विद्यतेऽधुना

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າທັງຫຼາຍ—ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍລິສີ—ມານີ້ເພື່ອຫຍັງ? ຈົ່ງບອກທຸກຢ່າງດ້ວຍໃຈດີ; ບັດນີ້ມີກິດອັນໃດຕ້ອງສໍາເລັດ?”

Verse 8

ब्रह्मोवाच । इति पृष्टास्तदा तेन विष्णुना च मया सुराः । पुनः प्रणम्य तं प्रीत्या किं कार्यं विद्यतेऽधुना । विनिवेदयितुं कार्यं ह्यब्रुवन्वचनं शुभम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຖືກຖາມໂດຍພຣະວິສນຸ ແລະໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ. ພວກເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບພຣະອົງອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາມົງຄຸນວ່າ: “ບັດນີ້ມີກິດອັນໃດຕ້ອງເຮັດ? ພວກເຮົາມີໜ້າທີ່ຈະທູນຖວາຍແລະລາຍງານ.”

Verse 9

देवा ऊचुः । नित्यं सेवा तु कस्यैव कार्या दुःखपहारिणी

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາຄວນບູຊາຮັບໃຊ້ຜູ້ໃດເປັນນິດ—ການຮັບໃຊ້ນັ້ນທີ່ກຳຈັດຄວາມໂສກ?»

Verse 10

इत्येतद्वचनं श्रुत्वा भगवान्भक्तवत्सलः । सामरस्य मम प्रीत्या कृपया वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອຊົງຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ—ດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ສາມະຣະສາ ແລະດ້ວຍກະລຸນາຕໍ່ຂ້ອຍ ຈຶ່ງຊົງກ່າວຖ້ອຍຄຳຕອບ.

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । ब्रह्मञ्च्छृणु सुरैस्सम्यक्श्रुतं च भवता पुरा । तथापि कथ्यते तुभ्यं देवेभ्यश्च तथा पुनः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຈົ່ງຟັງ. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຄີຍຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນທີ່ປະຊຸມເທວະແຕ່ກ່ອນ ແມ່ນຈະຖືກກ່າວຊ້ຳອີກ—ເພື່ອເຈົ້າ ແລະເພື່ອເທວະທັງຫຼາຍອີກຄັ້ງ»

Verse 12

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्र संहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्युपाख्याने पूजाविधिवर्णने सारासारविचारवर्णनो नाम द्वादशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ຂັ້ນທຳອິດ, ໃນເລື່ອງການສ້າງ ແລະ ການພັນລະນາວິທີບູຊາ—ບົດທີສິບສອງ ຊື່ວ່າ «ການອະທິບາຍການແຍກແຍະສານະສຳຄັນ ແລະ ບໍ່ສຳຄັນ» ຈົບລົງແລ້ວ.

Verse 13

सेव्यसेव्यस्सदा देवश्शंकरस्सर्वदुःखहा । ममापि कथितं तेन ब्रह्म णोऽपि विशेषतः

ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຄວນແກ່ການບູຊາເສມອ ແລະ ເປັນຜູ້ກຳຈັດທຸກຂ໌ທັງປວງ. ຄຳນີ້ພຣະອົງໄດ້ປະກາດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ ແລະ ໂດຍພິເສດ ພຣະອົງຍັງໄດ້ສອນແກ່ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ອີກ.

Verse 14

प्रस्तुतं चैव दृष्टं वस्सर्वं दृष्टांतमद्भुतम् । त्याज्यं तदर्चनं नैव कदापि सुखमीप्सुभिः

ອຸປະມາອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້ ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີ ແລະຊີ້ແຈງໃຫ້ທ່ານເຫັນຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສຸກແທ້ ຢ່າເຄີຍລະທິ້ງການບູຊາພຣະສິວະເດັດຂາດ.

Verse 15

संत्यज्य देवदेवेशं लिंगमूर्तिं महेश्वरम् । तारपुत्रास्तथैवैते नष्टास्तेऽपि सबांधवाः

ເມື່ອລະທິ້ງເທວະເທວະເອດ—ມະຫາເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ປະທັບໃນຮູບລິງຄະ—ບຸດຂອງຕາຣາກໍພິນາດເຊັ່ນກັນ ພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ.

Verse 16

मया च मोहितास्ते वै मायया दूरतः कृताः । सर्वे विनष्टाः प्रध्वस्ताः शिवेन रहिता यदा

“ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂດຍຂ້ອຍ ພວກເຂົາຖືກຫຼອກລວງ; ໂດຍ māyā ຂອງຂ້ອຍ ພວກເຂົາຖືກເຮັດໃຫ້ຫ່າງໄກ. ເມື່ອພວກເຂົາຂາດຈາກພຣະສິວະ ທຸກຄົນກໍພິນາດ—ແຕກສະລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ.”

Verse 17

तस्मात्सदा पूजनीयो लिंगमूर्तिधरी हरः । सेवनीयो विशेषेण श्रद्धया देवसत्तमः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຊົງຮູບແຫ່ງລິງຄະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເປັນນິດ; ພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດສຸດ ຄວນໄດ້ຮັບການຮັບໃຊ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະ ພັກດີພິເສດ।

Verse 18

शर्वलिङ्गार्चनादेव देवा दैत्याश्च सत्तमाः । अहं त्वं च तथा ब्रह्मन्कथं तद्विस्मृतं त्वया

ດ້ວຍການບູຊາລິງຄະຂອງພຣະສຣະວະ (ສິວະ) ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະ ໄດຕະຍະ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດຕາມຊະຕາກຳ; ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າກັບເຈົ້າກໍເຊັ່ນກັນ, ໂອ ພຣາຫມັນ. ເຈົ້າຈຶ່ງລືມສິ່ງນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 19

तल्लिङ्गमर्चयेन्नित्यं येन केनापि हेतुना । तस्मात् ब्रह्मन्सुरः शर्वः सर्वकामफलेप्सया

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຄວນບູຊາລິງຄະນັ້ນທຸກມື້ ບໍ່ວ່າດ້ວຍເຫດໃດກໍຕາມ; ເພາະພຣະສຣະວະ (ພຣະສິວະ) ແມ່ນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ, ຄວນຖືກສະແຫວງຫາຜ່ານການບູຊານີ້।

Verse 20

सा हनिस्तन्महाछिद्रं सान्धता सा च मुग्धता । यन्मुहूर्त्तं क्षणं वापि शिवं नैव समर्चयेत्

ນັ້ນແມ່ນຄວາມພິນາດ; ນັ້ນແມ່ນຮູໂຫວ່ໃຫຍ່ໃນຊີວິດແລະບຸນກຸສົນ. ມັນແມ່ນຄວາມທຶບທື່ ແລະ ຄວາມຫຼົງ—ເມື່ອແມ່ນແຕ່ມູຮູຣຕະໜຶ່ງ ຫຼື ພຽງຂະນະໜຶ່ງ ກໍບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 21

भवभक्तिपरा ये च भवप्रणतचेतसः । भवसंस्मरणा ये च न ते दुःखस्यभाजनाः

ຜູ້ໃດມີພັກດີຕໍ່ພະພະວະ (ພຣະສິວະ), ໃຈນ້ອມກົດກະບົດຕໍ່ພະອົງ, ແລະລະລຶກພະພະວະເປັນນິດ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມທຸກ.

Verse 22

भवनानि मनोज्ञानि मनोज्ञाभरणाः स्त्रियः । धनं च तुष्टिपर्यंतं पुत्रपौत्रादिसंततिः

ມີເຮືອນເຮືອນທີ່ນ່າພໍໃຈ, ມີສະຕຣີຜູ້ປະດັບອາພອນງາມ, ມີຊັບສິນພໍໃຫ້ອີ່ມໃຈ, ແລະມີສາຍສືບທອດບໍ່ຂາດ—ລູກ ຫຼານ ແລະຜູ້ສືບຕໍ່.

Verse 23

आरोग्यं च शरीरं च प्रतिष्ठां चाप्यलौकिकीम् । ये वांछंति महाभागाः सुखं वा त्रिदशालयम्

ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍິ່ງ ຜູ້ປາຖະໜາສຸຂະພາບ ແລະກາຍອັນແຂງແຮງ, ປາຖະໜາກຽດສັກສີອັນເຫນືອໂລກ, ຫຼືຄວາມສຸກໃນວິມານເທວະ—ຄວນພຶ່ງພາການບູຊາພຣະສິວະຕາມທີ່ສອນໄວ້ນີ້.

Verse 24

अंते मुक्तिफलं चैव भक्तिं वा परमेशितुः । पूर्वपुण्यातिरेकेण तेऽर्चयंति सदाशिवम्

ໃນທ້າຍສຸດ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ຫຼືບໍ່ກໍໄດ້ຮັບພັກດີອັນສູງສຸດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ໂດຍອໍານາດບຸນເກົ່າທີ່ເຫຼືອຢູ່ ພວກເຂົາບູຊາພຣະສະດາສິວະ.

Verse 25

योऽर्चयेच्छिवलिंगं वै नित्यं भक्तिपरायणः । तस्य वै सफला सिद्धिर्न स पापैः प्रयुज्यते

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະທຸກມື້ ດ້ວຍພັກດີອັນແນ່ວແນ່—ຄວາມສຳເລັດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເກີດຜົນສົມບູນ ແລະບໍ່ຖືກຜູກມັດໂດຍບາບ.

Verse 26

ब्रह्मोवाच । इत्युक्ताश्च तदा देवाः प्रणिपत्य हरिं स्वयम् । लिंगानि प्रार्थयामासुस्सर्वकामाप्तये नृणाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວແລ້ວ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກົ້ມກາບພຣະຫຣິໂດຍພຣະອົງເອງ ແລະອະທິຖານຂໍໃຫ້ປາກົດ ສິວະລິງຄະ ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ.

Verse 27

तच्छ्रुत्वा च तदा विष्णु विश्वकर्माणमब्रवीत । अहं च मुनिशार्दूल जीवोद्धारपरायणः

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະວິສະນຸໃນຂະນະນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບ ວິສະວະກັມມະ ວ່າ: «ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຍົກຍ້ອງ ແລະປົດປ່ອຍສັດມີຊີວິດທັງປວງ»

Verse 28

विश्वकर्मन्यथा शंभोः कल्पयित्वा शुभानि च । लिंगानि सर्वदेवेभ्यो देयानि वचनान्मम

«ໂອ ວິສະວະກັມມະ, ຈົ່ງປັ້ນສ້າງ ລິງຄະ ອັນເປັນມົງຄຸນ ຕາມແບບຂອງ ສັມພູ; ແລະຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈົ່ງໃຫ້ລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກມອບແກ່ເທວະທັງປວງ»

Verse 29

ब्रह्मोवाच । लिंगानि कल्पयित्वेवमधिकारानुरूपतः । विश्वकर्मा ददौ तेभ्यो नियोगान्मम वा हरेः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປັ້ນລິງຄະທັງຫຼາຍໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບສິດ ແລະ ອໍານາດຂອງແຕ່ລະຜູ້ ວິສະວະກັມມະໄດ້ມອບໝາຍໜ້າທີ່ໃຫ້ພວກເຂົາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຫຼື ຂອງຮະຣິ (ພຣະວິສະນຸ)»។

Verse 30

तदेव कथयाम्यद्य श्रूयतामृषिसत्तम । पद्मरागमयं शक्रो हेम विश्र वसस्सुतः

«ເລື່ອງນັ້ນແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃນມື້ນີ້—ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ລະສີຜູ້ປະເສີດ. ອິນທຣະ (ສັກຣະ) ບຸດຂອງວະສຸ ໄດ້ສ້າງມັນດ້ວຍພັດມະຣາກ (ທັບທິມ) ແລະ ຄໍາທີ່ສ່ອງປະກາຍຫຼາກຫຼາຍ»។

Verse 31

पीतं मणिमयं धर्मो वरुणश्श्यामलं शिवम् । इन्द्रनीलमयं विष्णुर्ब्रह्मा हेममयं तथा

ທັມມະມີຮັດສະໝີສີເຫຼືອງດັ່ງແກ້ວມະນີ; ວະຣຸນະມີສີຄ້ຳ ດັ່ງສີພຣະສິວະ. ວິສນຸສ່ອງປະກາຍດັ່ງໄພລິນ (ອິນທຣະນີລ); ແລະພຣະພຣະຫມາກໍເປັນສີຄຳດັ່ງຄຳບໍລິສຸດ.

Verse 32

विश्वेदेवास्तथा रौप्यं वसवश्च तथैव च । आरकूटमयं वापि पार्थिवं ह्यश्विनौ मुने

ໂອ ມຸນີ, ວິສເວເທວະ ແລະ ວະສຸ ທັງຫຼາຍກໍມີສະພາບດັ່ງເງິນ. ສ່ວນອັສວິນທັງສອງ ແທ້ຈິງເປັນສະພາບແຫ່ງດິນ (ໂລກີ) ຫຼືກ່າວກັນວ່າເຮັດດ້ວຍທອງແດງ.

Verse 33

लक्ष्मीश्च स्फाटिकं देवी ह्यादित्यास्ताम्रनिर्मितम् । मौक्तिकं सोमराजो वै वज्रलिंगं विभावसुः

ເທວີລັກສະມີສຳພັນກັບລິງຄະແກ້ວໃສ (ສຟາຕິກ); ພວກອາທິຕະຍະສຳພັນກັບລິງຄະທອງແດງ; ພຣະໂສມະຣາຊາສຳພັນກັບລິງຄະໄຂ່ມຸກ; ແລະ ວິພາວະສຸ (ອັກນິ) ສຳພັນກັບລິງຄະວັຊຣະ. ດັ່ງນີ້ ອຳນາດເທວະຕ່າງໆ ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບວັດຖຸພິເສດໃນການບູຊາລິງຄະ.

Verse 34

मृण्मयं चैव विप्रेंद्रा विप्रपत्न्यस्तथैव च । चांदनं च मयो नागाः प्रवालमयमादरात्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ພັນລະຍາຂອງພຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ຈັດເຮັດເຄື່ອງບູຊາຈາກດິນເຜົາ; ສ່ວນນາກາ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໄດ້ຈັດເຮັດເຄື່ອງບູຊາຈາກໄມ້ຈັນ ແລະຈາກປະກາລັງ.

Verse 35

नवनीतमयं देवी योगी भस्ममयं तथा । यक्षा दधिमयं लिंगं छाया पिष्टमयं तथा

ເທວີໄດ້ປັ້ນລິງຄະດ້ວຍເນີຍສົດ; ໂຍຄີກໍປັ້ນລິງຄະດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ. ພວກຢັກສະປັ້ນລິງຄະດ້ວຍນົມສົ້ມ ແລະພວກຊາຍາກໍປັ້ນດ້ວຍແປ້ງນວດເປັນກ້ອນ.

Verse 36

शिवलिंगं च ब्रह्माणी रत्नं पूजयति ध्रुवम् । पारदं पार्थिवं बाणस्समर्चति परेऽपि वा

ນາງພຣະພຣະມານີ (ມະເຫສີຂອງພຣະພຣະມາ) ຍ່ອມບູຊາພຣະສິວະລິງຄ໌ທີ່ປັ້ນຈາກແກ້ວຮັດຕະນະຢ່າງແນ່ນອນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ນາງກໍສັກກາລະບູຊາລິງຄ໌ທີ່ເຮັດຈາກປາຣະດ (ປາຣະທ), ຈາກດິນ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ບານະລິງຄ໌ (ຫີນລິງຄ໌ເກີດໂດຍທໍາມະຊາດ) ດ້ວຍ.

Verse 37

एवं विधानि लिंगानि दत्तानि विश्वकर्मणा । ते पूजयंति सर्वे वै देवा ऋषिगणा स्तथा

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະລິງຄ໌ທີ່ປັ້ນຂຶ້ນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໄດ້ຖືກປະທານໂດຍວິສະວະກັມມະ. ແລະທັງໝົດນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຫມູ່ຣິສີກໍພາກັນບູຊາລິງຄ໌ເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ໆ.

Verse 38

विष्णुर्दत्त्वा च लिंगानि देवेभ्यो हितकाम्यया । पूजाविधिं समाचष्ट ब्रह्मणे मे पिनाकिनः

ພຣະວິສະນຸ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍເກີດສຸກສະຫວັດດີ ໄດ້ປະທານລິງຄ໌ແກ່ບັນດາເທວະ. ແລະພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະປິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກາ) ໄດ້ຊີ້ແຈງພິທີບູຊາອັນຖືກຕ້ອງແກ່ພຣະພຣະມາ.

Verse 39

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य ब्रह्माहं देवसत्तमैः । आगच्छं च स्वकं धाम हर्षनिर्भरमानसः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະອົງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າ—ພຣະພຣະມາ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ໄດ້ກັບໄປຍັງວິຫານຂອງຕົນ ໂດຍຈິດໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 40

तत्रागत्य ऋषीन्सर्वान्देवांश्चाहं तथा मुने । शिवपूजाविधिं सम्यगब्रुवं सकलेष्टदम्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ໂອ ມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ຣິສີທັງປວງ ແລະເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍ, ແລະໄດ້ສອນພິທີບູຊາພຣະສິວະຢ່າງຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ ອັນເປັນຜູ້ປະທານຜົນປາຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 41

ब्रह्मोवाच । श्रूयतामृषयः सर्वे सामराः प्रेमतत्पराः । शिवपूजाविधिं प्रीत्या कथये भुक्तिमुक्तिदम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພວກລະສີທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນຄວາມຮັກແຫ່ງພັກຕິ ຈົ່ງຟັງ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຂ້າຈະກ່າວວິທີບູຊາພຣະສິວະ ອັນໃຫ້ທັງພົນຜະລະໂລກ ແລະມຸກຕິ.”

Verse 42

मानुषं जन्म संप्राप्य दुर्लभं सर्वजंतुषु । तत्रापि सत्कुले देवा दुष्प्राप्यं च मुनीश्वराः

ໃນບັນດາສັດມີຊີວິດທັງປວງ ການໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດນັ້ນຫາຍາກຍິ່ງ; ແລະແມ່ນແຕ່ໃນນັ້ນ ໂອ ເທວະ ແລະມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ການເກີດໃນຕະກູນດີມີຄຸນທຳ ຍິ່ງຫາຍາກຫຼາຍ.

Verse 43

अव्यंगं चैव विप्रेषु साचारेषु सपुण्यतः । शिवसंतोषहेतोश्च कर्मस्वोक्तं समाचरेत्

ຄວນປະພຶດໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງຕໍ່ພວກພຣາຫມະນະ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຈັນຍາດີ; ແລະເພື່ອສະສົມບຸນ ແລະເພື່ອໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈ ຄວນປະຕິບັດກິດທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ຢ່າງຂະຫຍັນ.

Verse 44

यद्यज्जातिसमुद्दिष्टं तत्तत्कर्म न लंघयेत् । यावद्दानस्य संपत्तिस्तावत्कर्म समावहेत्

ບໍ່ຄວນລ່ວງລະເມີດກິດທີ່ຖືກກຳນົດຕາມຊາດິ ຫຼືສະຖານະຊີວິດຂອງຕົນ. ຕາບໃດທີ່ຍັງມີກຳລັງຊັບສິນເພື່ອໃຫ້ທານ ກໍຄວນປະຕິບັດການໃຫ້ທານ ແລະກິດທຳອັນຊອບທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງ ຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ.

Verse 45

कर्मयज्ञसहस्रेभ्यस्तपोयज्ञो विशिष्यते । तपोयज्ञसहस्रेभ्यो जपयज्ञो विशिष्यते

ໃນບັນດາຍັດຍະແຫ່ງກຳກະທຳພາຍນອກນັບພັນ ຍັດຍະແຫ່ງຕະປະ (ການບຳເນັດພະຕະວະ) ເປັນຍອດ; ແລະໃນບັນດາຍັດຍະແຫ່ງຕະປະນັບພັນ ຍັດຍະແຫ່ງຈະປະ—ການສວດມັນຕຣາອັນສັກສິດຊ້ຳໆ—ເປັນຍອດກວ່າ.

Verse 46

ध्यानयज्ञात्परं नास्ति ध्यानं ज्ञानस्य साधनम् । यतस्समरसं स्वेष्टं यागी ध्यानेन पश्यति

ບໍ່ມີຍັດຍາໃດສູງກວ່າ «ຍັດຍາແຫ່ງສະມາທິ». ສະມາທິແມ່ນທາງໄປສູ່ປັນຍາແທ້; ໂດຍສະມາທິ ຜູ້ບູຊາເຫັນພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເປັນອັນດຽວ ບໍ່ແຍກອອກ ແລະມີລົດຊາດແຫ່ງການເປັນດຽວກັນ.

Verse 47

ध्यानयज्ञरतस्यास्य सदा संनिहितश्शिवः । नास्ति विज्ञानिनां किंचित्प्रायश्चित्तादिशोधनम्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນຍັດຍາແຫ່ງສະມາທິ ພຣະສິວະຢູ່ໃກ້ຊິດເສມອ. ສໍາລັບຜູ້ຮູ້ປັນຍາແທ້ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຊໍາລະດ້ວຍພິທີໄຖ່ບາບ ແລະອື່ນໆ.

Verse 48

विशुद्धा विद्यया ये च ब्रह्मन्ब्रह्मविदो जनाः । नास्ति क्रिया च तेषां वै सुखं दुखं विचारतः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍວິຊາແທ້ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ—ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ບໍ່ມີການບັງຄັບໃຫ້ເຮັດກິດການ. ແລະໂດຍການພິຈາລະນາອັນຖືກຕ້ອງ ຄວາມສຸກແລະຄວາມທຸກບໍ່ອາດຜູກມັດເຂົາເຈົ້າໄດ້.

Verse 49

धर्माधर्मौ जपो होमो ध्यानं ध्यानविधिस्तथा । सर्वदा निर्विकारास्ते विद्यया च तयामराः

ທັມມະແລະອະທັມມະ, ຈະປະແລະໂຮມະ, ສະມາທິແລະວິທີສະມາທິ—ທັງໝົດນີ້ດໍາລົງຢູ່ເສມອໂດຍບໍ່ແປປ່ຽນ; ແລະໂດຍວິຊານັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກາຍເປັນອະມະຕະ.

Verse 50

परानंदकरं लिंगं विशुद्धं शिवमक्षरम् । निष्कलं सर्वगं ज्ञेयं योगिनां हृदि संस्थितम्

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ລິງຄະແມ່ນຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ—ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ເປັນພຣະສິວະເອງ, ຄວາມຈິງອັນບໍ່ເສື່ອມ. ບໍ່ມີສ່ວນແຍກ ແລະຄອບຄຸມທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ຄວນຮູ້ວ່າມັນສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງຍົກຄີ.

Verse 51

लिंगं द्विविधं प्रोक्तं बाह्यमाभ्यंतरं द्विजाः । बाह्यं स्थूलं समुद्दिष्टं सूक्ष्ममाभ्यंतरं मतम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ລິງຄະຖືກກ່າວວ່າມີສອງປະເພດ—ພາຍນອກ ແລະ ພາຍໃນ. ພາຍນອກແມ່ນຮູບຫຍາບຫນາທີ່ເຫັນໄດ້; ພາຍໃນແມ່ນຮູບລະອຽດອ່ອນທີ່ຮູ້ໄດ້ໃນໃຈ.

Verse 52

कर्मयज्ञरता ये च स्थूललिंगार्चने रताः । असतां भावनार्थाय सूक्ष्मेण स्थूलविग्रहाः

ຜູ້ທີ່ໝັ້ນໃນພິທີວິທີວິເທດ ແລະງານຍັດຍະຕ່າງໆ, ແລະຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນການບູຊາລິງຄະຮູບຫຍາບທີ່ເຫັນໄດ້—ເພື່ອປຸກຄວາມເຊື່ອມັ່ນໃນໃຈທີ່ຍັງບໍ່ລະອຽດ—ຄວາມເປັນຈິງອັນລະອຽດ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງຖືກເຂົ້າເຖິງຜ່ານຮູບກາຍຫຍາບ.

Verse 53

आध्यात्मिकं यल्लिंगं प्रत्यक्षं यस्य नो भवेत् । स तल्लिंगे तथा स्थूले कल्पयेच्च न चान्यथा

ຖ້າລິງຄະທາງວິນຍານ (ພາຍໃນ) ບໍ່ປາກົດແຈ້ງຕໍ່ຜູ້ໃດ, ຜູ້ນັ້ນຄວນພິຈາລະນາ ແລະສ້າງຕັ້ງລິງຄະນັ້ນເອງໃນຮູບຫຍາບທີ່ເຫັນໄດ້—ບໍ່ຄວນເຮັດຢ່າງອື່ນ.

Verse 54

ज्ञानिनां सूक्ष्मममलं भावात्प्रत्यक्षमव्ययम् । यथा स्थूलमयुक्तानामुत्कृष्टादौ प्रकल्पितम्

ສຳລັບຜູ້ຮູ້ຈິງ ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນລະອຽດ ບໍ່ມີມົນທິນ ປາກົດແຈ້ງດ້ວຍການພິຈາລະນາພາຍໃນ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ບໍ່ຖືກຜູກໄວ້ໃນໂຍກະ ມັນຖືກຈິນຕະນາເປັນຮູບຫຍາບ—ປັ້ນແຕ່ງເປັນ «ສູງສຸດ» ແລະອື່ນໆ—ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຂົ້າໃຈໄດ້.

Verse 55

अहो विचारतो नास्ति ह्यन्यत्तत्वार्थवादिनः । निष्कलं सकलं चित्ते सर्वं शिवमयं जगत्

ໂອ້! ເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງແທ້ຈິງ ຜູ້ອະທິບາຍສັດຈະທຳບໍ່ພົບສິ່ງໃດນອກຈາກພຣະສິວະ. ໃນໃຈ ທັງນິສກະລະ (ບໍ່ມີສ່ວນ) ແລະສະກະລະ (ປາກົດ) ຖືກເຂົ້າໃຈ—ໂລກທັງປວງນີ້ເປັນພຣະສິວະລ້ວນໆ.

Verse 56

एवं ज्ञानविमुक्तानां नास्ति दोष विकल्पना । विधिश्चैव तथा नास्ति विहिताविहिते तथा

ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບຜູ້ຫຼຸດພົ້ນດ້ວຍປັນຍາອັນແທ້ ບໍ່ມີການສົມມຸດຫາຄວາມຜິດ ຫຼືການປຸງແຕ່ງໃນໃຈ. ສໍາລັບທ່ານ ຂອບເຂດຂອງຄໍາສັ່ງແລະຂໍ້ຫ້າມກໍບໍ່ໃຊ້—ທັງທີ່ຄວນເຮັດ ແລະທີ່ຖືກຫ້າມ.

Verse 57

यथा जलेषु कमलं सलिलैर्नावलिप्यते । तथा ज्ञानी गृहे तिष्ठन्कर्मणा नावबध्यते

ເຫມືອນດອກບົວໃນນ້ໍາ ບໍ່ຖືກນ້ໍາເປື້ອນປະເປື້ອນ, ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງ ແມ່ນແມ່ນຢູ່ໃນເຮືອນ ກໍບໍ່ຖືກກຳມະຜູກມັດ.

Verse 58

इति ज्ञानं समुत्पन्नं यावन्नैव नरस्य वै । तावच्च कर्मणा देवं शिवमाराधयेन्नरः

ຕາບໃດທີ່ປັນຍາອັນແທ້ຍັງບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນຄົນ, ຕາບນັ້ນຄົນຄວນນະມັດສະການພຣະສິວະດ້ວຍກຳມະທີ່ຖືກກໍານົດ—ປະຕິບັດໜ້າທີ່ແລະພິທີກຳດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ຈົນກວ່າປັນຍາຈະສະຫວ່າງ.

Verse 59

प्रत्ययार्थं च जगतामेकस्थोऽपि दिवाकरः । एकोऽपि बहुधा दृष्टो जलाधारादिवस्तुषु

ເພື່ອໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍເກີດຄວາມໝັ້ນໃຈ, ດວງອາທິດແມ່ນຢູ່ບ່ອນດຽວແຕ່ປາກົດເຫັນເປັນຫຼາຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ແມ່ນໜຶ່ງແຕ່ຖືກເຫັນຫຼາຍຮູບໃນພາຊະນະທີ່ມີນ້ໍາ ແລະທີ່ອາໄສອື່ນໆ.

Verse 60

दृश्यते श्रूयते लोके यद्यत्सदसदात्मकम् । तत्तत्सर्वं सुरा वित्त परं ब्रह्म शिवात्मकम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຫັນ ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ຍິນໃນໂລກນີ້—ຈະປາກົດເປັນຈິງ ຫຼືເປັນບໍ່ຈິງກໍຕາມ—ຂໍໃຫ້ຮູ້ເຖີດ ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ວ່າທັງໝົດນັ້ນແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະສິວະ.

Verse 61

भेदो जलानां लोकेऽस्मिन्प्रतिभावे विचारतः । एवमाहुस्तथा चान्ये सर्वे वेदार्थतत्त्वगाः

ໃນໂລກນີ້ ນ້ຳທັງຫຼາຍປາກົດວ່າມີຫຼາຍແລະແຕກຕ່າງ; ເມື່ອພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດ ຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນມີແຕ່ໃນຮູບປາກົດ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຜູ້ຮູ້ແກ່ນຄວາມໝາຍແທ້ຂອງເວດາທັງປວງໄດ້ກ່າວ ແລະຜູ້ຮູ້ອື່ນໆກໍກ່າວຄືກັນ.

Verse 62

हृदि संसारिणः साक्षात्सकलः परमेश्वरः । इति विज्ञानयुक्तस्य किं तस्य प्रतिमादिभिः

ໃນດວງໃຈຂອງຊີວະຜູ້ທ່ອງທ່ຽວໃນສັງສາຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ພຣະສິວະໃນພາກປາກົດ (ສະກະລະ)—ປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ. ສຳລັບຜູ້ມີປັນຍາແທ້ໃນການແຍກແຍະ ຈະຕ້ອງການຮູບປັ້ນ ຫຼືສິ່ງພາຍນອກອື່ນໆເພື່ອບູຊາອີກຫຼື?

Verse 63

इति विज्ञानहीनस्य प्रतिमाकल्पना शुभा । पदमुच्चैस्समारोढुं पुंसो ह्यालम्बनं स्मृतम्

ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ຂາດປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ ການຈັດຕັ້ງແລະພິຈາລະນາຮູບປັ້ນເປັນສິ່ງມົງຄຸນ. ມັນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນທີ່ພຶ່ງໃຫ້ມະນຸດໄດ້ຂຶ້ນສູ່ຂັ້ນສູງ.

Verse 64

आलम्बनं विना तस्य पदमुच्चैः सुदुष्करम् । निर्गुणप्राप्तये नॄणां प्रतिमालम्बनं स्मृतम्

ຖ້າບໍ່ມີສິ່ງອາໄສເປັນຫຼັກ ການເຂົ້າເຖິງສະຖານະອັນສູງສົ່ງນັ້ນ ຍາກຢ່າງຍິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດເຂົ້າເຖິງຄວາມຈິງນິຣຄຸນ (ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ) ຈຶ່ງສອນໃຫ້ອາໄສພຣະປະຕິມາເປັນຫຼັກພຶ່ງ.

Verse 65

सगुणानिर्गुणा प्राप्तिर्भवती सुनिश्चितम् । एवं च सर्वदेवानां प्रतिमा प्रत्ययावहा

ການເຂົ້າເຖິງນິຣຄຸນ ຜ່ານທາງສະຄຸນ ເປັນສິ່ງແນ່ນອນຢ່າງຍິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະປະຕິມາຂອງເທວະທັງປວງ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ນໍາພາໃຫ້ເກີດຄວາມໝັ້ນໃຈແລະສັດທາອັນແນ່ວແນ່ແກ່ຜູ້ບູຊາ.

Verse 66

देवश्चायं महीयान्वै तस्यार्थे पूजनं त्विदम् । गंधचन्दनपुष्पादि किमर्थं प्रतिमां विना

ເທວະອົງນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນຍິ່ງໃຫຍ່ສູງສຸດ; ການບູຊານີ້ກໍເຮັດເພື່ອພຣະອົງ. ແຕ່ຖ້າບໍ່ມີປະຕິມາ (ຮູບພຣະ) ແລ້ວ ກິ່ນຫອມ, ຈັນທະນະ, ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ?

Verse 67

तावच्च प्रतिमा पूज्य यावद्विज्ञानसंभवः । ज्ञानाभावेन पूज्येत पतनं तस्य निश्चितम्

ປະຕິມາ (pratimā) ຄວນບູຊາເທົ່າທີ່ ວິຊະຍານ (vijñāna) ຄືການຮູ້ແຈ້ງອັນຈໍາແນກສູງຍັງບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ແຕ່ຖ້າຍັງບູຊາຕໍ່ໄປແຕ່ເພາະຂາດຄວາມຮູ້ແທ້ ຄວາມຕົກຕ່ໍາທາງຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ນັ້ນ ແນ່ນອນ.

Verse 68

एवस्मात्कारणाद्विप्राः श्रूयतां परमार्थतः । स्वजात्युक्तं तु यत्कर्म कर्तव्यं तत्प्रयत्नतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະລະສີທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຟັງຄວາມຈິງອັນສູງສຸດ: ໜ້າທີ່ທີ່ຖືກກໍານົດຕາມສະຖານະໂດຍກໍາເນີດຂອງຕົນ ຄວນປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 69

यत्र यत्र यथा भक्तिः कर्तव्यं पूजनादिकम् । विना पूजनदानादि पातकं न च दूरतः

ບ່ອນໃດກໍຕາມ ແລະດ້ວຍວິທີໃດທີ່ພັກຕິ (bhakti) ເກີດຂຶ້ນ ຄວນເຮັດການບູຊາ ແລະກິດທີ່ເກືອບຄຽງ. ຖ້າຂາດການບູຊາ ການໃຫ້ທານ ແລະອື່ນໆ ບາບຈະບໍ່ໄກເລີຍ.

Verse 70

यावच्च पातकं देहे तावत्सिद्धिर्न जायते । गते च पातके तस्य सर्वं च सफलं भवेत्

ຕາບໃດທີ່ບາບຍັງຢູ່ໃນກາຍ ສິດທິ (siddhi) ບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ແຕ່ເມື່ອບາບນັ້ນຖືກກຳຈັດໄປ ທຸກຢ່າງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສຳເລັດຜົນ.

Verse 71

तथा च मलिने वस्त्रे रंगः शुभतरो न हि । क्षालने हि कृते शुद्धे सर्वो रंगः प्रसज्जते

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜ້າທີ່ເປື້ອນມົນ ຍ້ອມສີແລ້ວບໍ່ສົດໃສ. ແຕ່ເມື່ອຊັກລ້າງໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ສີທຸກສີຈຶ່ງຕິດດີ. (ດັ່ງນັ້ນເມື່ອຈິດໃນຖືກຊໍາລະ ພຣະສິວະທຳ ແລະ ການບູຊາຈຶ່ງຝັງລຶກຢ່າງໝັ້ນຄົງ.)

Verse 72

तथा च निर्मले देहे देवानां सम्यगर्चया । ज्ञानरंगः प्रजायेत तदा विज्ञानसंभवः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອກາຍຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ໂດຍການບູຊາເທວະດາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວາມປິຕິແຫ່ງຄວາມຮູ້ແທ້ຈະເກີດຂຶ້ນ; ແລ້ວຈາກນັ້ນ ວິຊະຍານ (vijñāna) ຄືປັນຍາຮູ້ແຈ້ງຈະບັງເກີດ.

Verse 73

विज्ञानस्य च सन्मूलं भक्तिरव्यभिचारिणी । ज्ञानस्यापि च सन्मूलं भक्तिरेवाऽभिधीयते

ຮາກຖານອັນແທ້ຂອງວິຊະຍານ (vijñāna) ແມ່ນພັກຕິທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະ ບໍ່ຫັນເຫ. ແມ່ນກັນນັ້ນ ຮາກຖານອັນແທ້ຂອງຍານ (jñāna) ກໍຖືກກ່າວວ່າ ແມ່ນພັກຕິເທົ່ານັ້ນ.

Verse 74

संगत्या गुरुराप्येत गुरोर्मंत्रादि पूजनम् । पूजनाज्जायते भक्तिर्भक्त्या ज्ञानं प्रजायते

ດ້ວຍການຄົບຄົນດີ ຈຶ່ງໄດ້ພົບຄູບາອາຈານ; ຈາກຄູບາອາຈານ ເກີດການບູຊາມັນຕຣາ ແລະພິທີອື່ນໆ. ຈາກການບູຊາ ເກີດພັກຕິ; ຈາກພັກຕິ ເກີດປັນຍາແທ້.

Verse 76

विज्ञानं जायते ज्ञानात्परब्रह्मप्रकाशकम् । विज्ञानं च यदा जातं तदा भेदो निवर्तते

ຈາກຄວາມຮູ້ ເກີດຂຶ້ນເປັນວິຊານະ (ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ) ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ. ແລະເມື່ອວິຊານະນັ້ນເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ຄວາມຮູ້ສຶກແຫ່ງຄວາມແຕກຕ່າງ (ເພດ) ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 77

भेदे निवृत्ते सकले द्वंद्वदुःखविहीनता । द्वंद्वदुःखविहीनस्तु शिवरूपो भवत्यसौ

ເມື່ອຄວາມຮູ້ສຶກແຫ່ງຄວາມແຕກຕ່າງ (bheda) ຖືກຖອນອອກໝົດສິ້ນ ຄວາມທຸກຈາກຄູ່ຕົກກັນກໍດັບຫາຍ. ຜູ້ພົ້ນຈາກທຸກແຫ່ງຄວາມສອງຂ້າງ ຍ່ອມເປັນຮູບທາດຂອງພຣະສິວະເອງ.

Verse 78

द्वंद्वाप्राप्तौ न जायेतां सुखदुःखे विजानतः । विहिताविहिते तस्य न स्यातां च सुरर्षयः

ໂອ ບັນດາລະສີທິບ, ສໍາລັບຜູ້ຮູ້ຈິງແທ້ ເມື່ອຄູ່ຕົກກັນປາກົດ ສຸກແລະທຸກບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ແລະສໍາລັບລາວ “ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ” ແລະ “ສິ່ງທີ່ຫ້າມ” ກໍບໍ່ອາດຜູກມັດໄດ້ ເພາະລາວຕັ້ງມັ່ນໃນປັນຍາແຍກແຍະອັນຖືກ ແລະຄວາມນິ່ງສະຫງົບພາຍໃນ (ໃນພຣະສິວະ).

Verse 79

ईदृशो विरलो लोके गृहाश्रमविवर्जितः । यदि लोके भवत्यस्मिन्दर्शनात्पापहारकः

ຜູ້ແບບນີ້ໃນໂລກນັ້ນຫາຍາກ—ຜູ້ລະທິ້ງອາສຣົມເຮືອນ. ຖ້າຜູ້ແບບນັ້ນມີຢູ່ໃນໂລກນີ້ ແຕ່ເຫັນໜ້າລາວພຽງຢ່າງດຽວ ກໍເປັນຜູ້ກໍາຈັດບາບໄດ້.

Verse 80

तीर्थानि श्लाघयंतीह तादृशं ज्ञानवित्तमम् । देवाश्च मुनयस्सर्वे परब्रह्मात्मकं शिवम्

ໃນນີ້ ແມ່ນແຕ່ສະຖານທີ່ຈາລິກບຸນ (ຕີຣຖະ) ກໍຍັງສັນລະເສີນຊັບອັນສູງສຸດນັ້ນ—ຄືປັນຍາຮູ້ຈິງ. ທັງເທວະທັງຫມົດ ແລະລະສີທັງຫມົດ ພາກັນສັນລະເສີນພຣະສິວະ ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ.

Verse 81

तादृशानि न तीर्थानि न देवा मृच्छिलामयाः । ते पुनंत्युरुकालेन विज्ञानी दर्शनादपि

ຕີຣຖະແບບນັ້ນບໍ່ແມ່ນຕີຣຖະແທ້ ແລະເທວະທີ່ເຮັດຈາກດິນແລະຫີນກໍບໍ່ແມ່ນເທວະແທ້ພຽງແຕ່ນັ້ນ. ມັນຊໍາລະໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອເວລາຍາວ; ແຕ່ຜູ້ຮູ້ສັດຈະ ຊໍາລະໄດ້ແມ່ນແຕ່ເຫັນຄັ້ງດຽວ.

Verse 82

यावद्गृहाश्रमे तिष्ठेत्तावदाकारपूजनम् । कुर्याच्छ्रेष्ठस्य सप्रीत्या सुरेषु खलु पंचसु

ຕາບໃດທີ່ຍັງຢູ່ໃນຂັ້ນຄອບຄົວ (ຄຣະຫັດສະຖະ) ກໍຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າສູງສຸດໃນຮູບປະກົດ (ສະກຸນ-ອາກາຣ). ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາ ຄວນປະກອບການບູຊາແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະເສີດ—ແທ້ຈິງໃນຫ້າເທວະຫຼັກ.

Verse 83

अथवा च शिवः पूज्यो मूलमेकं विशिष्यते । मूले सिक्ते तथा शाखास्तृप्तास्सत्यखिलास्सुराः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຄວນບູຊາພຣະສິວະພຽງອົງດຽວ—ພຣະອົງແມ່ນຮາກອັນສູງສຸດອັນດຽວ. ເມື່ອຮາກໄດ້ຮັບນ້ຳ ກິ່ງງ່າທັງໝົດກໍອິ່ມເຕັມ; ດັ່ງນັ້ນແທ້ໆ ເທວະທັງປວງກໍພໍໃຈເມື່ອບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 84

शाखासु च सुतृप्तासु मूलं तृप्तं न कर्हिचित् । एवं सर्वेषु तृप्तेषु सुरेषु मुनिसत्तमाः

ແມ່ນແຕ່ກິ່ງງ່າທັງຫຼາຍຈະອີ່ມໃຈດີ ຮາກກໍບໍ່ອີ່ມໃຈເພາະເຫດນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງປວງຈະອີ່ມໃຈ ຮາກສູງສຸດ—ພຣະສິວະ—ກໍບໍ່ແນ່ວ່າໄດ້ບູຊາແລ້ວ.

Verse 85

सर्वथा शिवतृप्तिर्नो विज्ञेया सूक्ष्मबुद्धिभिः । शिवे च पूजिते देवाः पूजितास्सर्व एव हि

ໃນທຸກປະການ ຄວາມອີ່ມໃຈອັນສົມບູນຂອງພຣະສິວະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາລະອຽດກໍບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຄົບຖ້ວນ. ແລະເມື່ອບູຊາພຣະສິວະ ເທວະທັງປວງກໍຖືກບູຊາແທ້ໆດ້ວຍ.

Verse 86

तस्माच्च पूजयेद्देवं शंकरं लोकशंकरम् । सर्वकामफलावाप्त्यै सर्वभूतहिते रतः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະເທວະ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ນຳມົງຄຸນແກ່ໂລກທັງປວງ. ພຣະອົງມຸ່ງໝັ້ນໃນປະໂຫຍດຂອງສັດທັງຫມົດ; ດ້ວຍການບູຊານັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ.