लिङ्गपूजनसंक्षेपः (Concise Teaching on Liṅga Worship / Śiva-arcana-vidhi)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूतसूत महाभाग व्यासशिष्य नमोस्तु ते । श्राविताद्याद्भुता शैवकथा परमपावनी

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີບຸນຍາບາລີ, ສິດຂອງ ວຽາສະ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ. ມື້ນີ້ທ່ານໄດ້ໃຫ້ພວກເຮົາຟັງກະຖາສັກສິດແຫ່ງພຣະສິວະ ອັນອັດສະຈັນ ແລະຊໍາລະບາບຢ່າງສູງສຸດ»។

Verse 2

तत्राद्भुता महादिव्या लिंगोत्पत्तिः श्रुता शुभा । श्रुत्वा यस्याः प्रभावं च दुःखनाशो भवेदिह

ໃນນັ້ນ ມີການຟັງເລື່ອງອັນເປັນມົງຄຸນ ກ່ຽວກັບການປະກົດອັນອັດສະຈັນ ແລະສູງສຸດອັນເທວະພາບຂອງ ລິງຄະ. ຜູ້ໃດຟັງແລະເຂົ້າໃຈອານຸພາບຂອງມັນ ຄວາມທຸກໂສກຈະຖືກທໍາລາຍໃນຊີວິດນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 3

ब्रह्मनारदसंवादमनुसृत्य दयानिधे । शिवार्चनविधिं ब्रूहि येन तुष्टो भवेच्छिवः

ໂອ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ຂໍໃຫ້ທ່ານດຳເນີນຕາມບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ນາຣະດະ, ແລ້ວຈົ່ງກ່າວອະທິບາຍວິທີບູຊາພຣະສິວະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈ।

Verse 4

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैर्वा पूज्यते शिवः । कथं कार्यं च तद् ब्रूहि यथा व्यासमुखाच्छ्रुतम्

ພຣະສິວະຖືກບູຊາໂດຍພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍ, ໄວສະຍ ແລະ ຊູດຣະດ້ວຍ. ຂໍທ່ານບອກວ່າຄວນບູຊາແນວໃດ ຕາມທີ່ໄດ້ຍິນຈາກປາກພຣະວະຍາສະ.

Verse 5

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां शर्मदं श्रुतिसंमतम् । उवाच सकलं प्रीत्या मुनि प्रश्नानुसारतः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຂົາ—ອັນໃຫ້ຄວາມສະຫງົບ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບພຣະເວດ—ມຸນີກໍຍິນດີ ແລະ ໄດ້ກ່າວຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຕາມຄໍາຖາມຂອງພວກເຂົາ.

Verse 6

सूत उवाच । साधु पृष्टं भवद्भिश्च तद्रहस्यं मुनीश्वराः । तदहं कथयाम्यद्य यथाबुद्धि यथाश्रुतम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມຸນີທັງຫຼາຍ, ພວກທ່ານຖາມໄດ້ດີເຖິງຄວາມລັບອັນສັກສິດນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າ ຕາມປັນຍາຂອງຂ້ອຍ ແລະ ຕາມທີ່ໄດ້ຍິນມາ.”

Verse 7

भवद्भिः पृच्छयते तद्वत्तथा व्यासेन वै पुरा । पृष्टं सनत्कुमाराय तच्छ्रुतं ह्युपमन्युना

ສິ່ງທີ່ພວກທ່ານຖາມນັ້ນ ເປັນສິ່ງດຽວກັນກັບທີ່ພຣະວະຍາສະເຄີຍຖາມໃນອະດີດ. ພຣະອົງໄດ້ຖາມສະນັດກຸມາຣະ ແລະ ຄໍາສອນນັ້ນອຸປະມັນຍຸໄດ້ຍິນແທ້ໆ ແລະ ສືບຮັກສາໄວ້.

Verse 8

ततो व्यासेन वै श्रुत्वा शिवपूजादिकं च यत् । मह्यं च पाठितं तेन लोकानां हितकाम्यया

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍໄດ້ຟັງຈາກ ພະວຽສະ ກ່ຽວກັບການບູຊາພຣະສິວະ ແລະພິທີປະພືດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງທັງປວງ; ທ່ານຍັງໄດ້ສອນຂ້ອຍ ເພາະປາດຖະນາປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກທັງຫມົດ។

Verse 9

तच्छ्रुतं चैव कृष्णेन ह्युपमन्योर्महात्मनः । तदहं कथयिष्यामि यथा ब्रह्मावदत्पुरा

ເລື່ອງນັ້ນເອງ ພຣະກຣິດສະນະ ໄດ້ຟັງຈາກ ອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະເລົ່າມັນ ດັ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາ ເຄີຍກ່າວໄວ້ໃນການກ່ອນ.

Verse 10

ब्रह्मोवाच । शृणु नारद वक्ष्यामि संक्षेपाल्लिंगपूजनम् । वक्तुं वर्षशतेनापि न शक्यं विस्तरान्मुने

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ນາຣະດະ, ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໂດຍຫຍໍ້ ການບູຊາພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະ. ໂອ ມຸນີ, ຈະຂະຫຍາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນນັ້ນ ແມ່ນບໍ່ອາດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຮ້ອຍປີ.”

Verse 11

इति श्रीशिवमहापुराणे द्विती यायां रुद्रसंहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्युपाख्याने शिवपूजाविधिवर्णनो नामैकादशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ “ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ” ພາກທີສອງ ຄື ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກຍ່ອຍທຳອິດ ໃນນິທານສ້າງໂລກ (ສຣິດຕິ), ບົດທີສິບເອັດ ຊື່ “ການພັນລະນາວິທີບູຊາພຣະສິວະ” ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 12

दारिद्र्यं रोगदुःखं च पीडनं शत्रुसंभवम् । पापं चतुर्विधं तावद्यावन्नार्चयते शिवम्

ຄວາມທຸກຍາກ, ຄວາມໂສກເສົ້າແຫ່ງໂລກໄພ, ຄວາມຖືກບີບຄັ້ນ, ແລະຄວາມລໍາບາກທີ່ເກີດຈາກສັດຕູ—ບາບສີ່ປະການນີ້ຈະດໍາລົງຢູ່ ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 13

सम्पूजिते शिवे देवे सर्वदुःखं विलीयते । संपद्यते सुखं सर्वं पश्चान्मुक्तिरवाप्यते

ເມື່ອບູຊາພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າອັນສູງສຸດ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວາມທຸກທັງປວງຈະລະລາຍ. ຄວາມສຸກທັງໝົດບັງເກີດ ແລະຕໍ່ມາໄດ້ຮັບໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 14

ये वै मानुष्यमाश्रित्य मुख्यं संतानतस्सुखम् । तेन पूज्यो महादेवः सर्वकार्यार्थसाधकः

ຜູ້ໃດອາໄສຊີວິດມະນຸດ ແລະເຫັນວ່າຄວາມສຸກອັນສູງສຸດແມ່ນຄວາມຍິນດີຈາກລູກຫຼານ—ດັ່ງນັ້ນຄວນບູຊາພຣະມະຫາເທວະ, ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ສຳເລັດທຸກເປົ້າໝາຍແລະກິດການທັງປວງ।

Verse 15

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याश्शूद्राश्च विधिवत्क्रमात् । शंकरार्चां प्रकुर्वंतु सर्वकामार्थसिद्धये

ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະ, ແລະ ຊູດຣະ—ແຕ່ລະຄົນຕາມລຳດັບ ແລະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ຄວນປະກອບການບູຊາພຣະສັງກະຣະ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາ ແລະເປົ້າໝາຍອັນຄວນຄ່າທັງປວງ।

Verse 16

प्रातःकाले समुत्थाय मुहूर्ते ब्रह्मसंज्ञके । गुरोश्च स्मरणं कृत्वा शंभोश्चैव तथा पुनः

ໃນຍາມເຊົ້າແຕ່ເຊົ້າ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນໃນເວລາອັນມົງຄຸນທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມະມຸຫູຣຕະ. ກ່ອນອື່ນໃຫ້ລະລຶກເຖິງຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ແລ້ວຈຶ່ງລະລຶກເຖິງ ຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ។

Verse 17

तीर्थानां स्मरणं कृत्वा ध्यानं चैव हरेरपि । ममापि निर्जराणां वै मुन्यादीनां तथा मुने

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ລະລຶກເຖິງຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະ ໄດ້ເພ່ງສະມາທິໃນພຣະຫຣິແລ້ວ, ຂໍໃຫ້ລະລຶກເຖິງຂ້ອຍດ້ວຍ—ພ້ອມກັບເທວະອະມະຕະ ແລະ ບັນດາມຸນີເປັນຕົ້ນ, ໂອ ທ່ານມຸນີ.

Verse 18

ततः स्तोत्रं शुभं नाम गृह्णीयाद्विधिपूर्वकम् । ततोत्थाय मलोत्सर्गं दक्षिणस्यां चरेद्दिशि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມວິທີການທີ່ກຳນົດ ຄວນຮັບເອົາບົດສັນລະເສີນອັນເປັນມົງຄຸນແລະສວດຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລ້ວລຸກຂຶ້ນ ໄປທາງທິດໃຕ້ເພື່ອຂັບຖ່າຍອະສຸຈິຂອງກາຍ.

Verse 19

एकान्ते तु विधिं कुर्यान्मलोत्सर्गस्स यच्छ्रुतम् । तदेव कथयाम्यद्य शृण्वाधाय मनो मुने

ໃນບ່ອນສະຫງົບສະຫງົບ ຄວນປະຕິບັດພິທີການຂັບຖ່າຍອະສຸຈິຂອງກາຍ ຕາມທີ່ຖືກສອນໄວ້ໃນປະເພນີ. ກົດນັ້ນແຫຼະ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃນມື້ນີ້—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນັກບຳເນັດ, ດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈ້ອງໝັ້ນ.

Verse 20

शुद्धां मृदं द्विजो लिप्यात्पंचवारं विशुद्धये । क्षत्रियश्च चतुर्वारं वैश्यो वरत्रयं तथा

ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນທາດິນບໍລິສຸດຫ້າຄັ້ງ; ກະສັດຕຣິຍະຄວນທາສີ່ຄັ້ງ ແລະ ໄວສະຍະສາມຄັ້ງເຊັ່ນກັນ.

Verse 21

शूद्रो द्विवारं च मृदं गृह्णीयाद्विधिशुद्धये । गुदे वाथ सकृल्लिंगे वारमेकं प्रयत्नतः

ສຳລັບຊູດຣະ ເພື່ອຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດຕາມພິທີ ຄວນເອົາດິນສຳລັບຊຳລະສອງຄັ້ງ; ສຳລັບຮູທະວານໃຫ້ທາໜຶ່ງຄັ້ງ ແລະ ສຳລັບລິງຄະ (ອະໄວຍະວະເພດ) ໃຫ້ທາໜຶ່ງຄັ້ງ—ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມແລະຄວາມລະມັດລະວັງ.

Verse 22

दशवारं वामहस्ते सप्तवारं द्वयोस्तथा । प्रत्येकम्पादयोस्तात त्रिवारं करयोः पुनः

“ທາມັນ 10 ເທື່ອໃສ່ມືຊ້າຍ ແລະ 7 ເທື່ອໃສ່ມືທັງສອງພ້ອມກັນ. ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທາ 3 ເທື່ອໃສ່ຕີນແຕ່ລະຂ້າງ ແລະອີກຄັ້ງ 3 ເທື່ອໃສ່ມື.”

Verse 23

स्त्रीभिश्च शूद्रवत्कार्यं मृदाग्रहणमुत्तमम् । हस्तौ पादौ च प्रक्षाल्य पूर्ववन्मृदमाहरेत्

ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍຄວນປະຕິບັດພິທີອັນປະເສີດໃນການເອົາດິນຊໍາລະມົນທິນ ຕາມວິທີທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບຊູດຣະ. ລ້າງມືແລະຕີນແລ້ວ ຈຶ່ງເກັບດິນຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 24

दंतकाष्ठं ततः कुर्यात्स्ववर्णक्रमतो नरः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບຸລຸດຄວນຈັດເຮັດແລະໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບວັນນະຂອງຕົນ.

Verse 25

विप्रः कुर्याद्दंतकाष्ठं द्वादशांगुलमानतः । एकादशांगुलं राजा वैश्यः कुर्याद्दशांगुलम्

ພຣາຫມັນຄວນເຮັດໄມ້ຂັດແຂ້ວຍາວ 12 ນິ້ວ; ກະສັດ (ກະສັດຕຣິຍະ) ຄວນໃຊ້ 11 ນິ້ວ; ແລະ ໄວຊະຍະ ຄວນໃຊ້ 10 ນິ້ວ.

Verse 26

शूद्रो नवागुलं कुर्यादिति मानमिदं स्मृतम् । कालदोषं विचार्य्यैव मनुदृष्टं विवर्जयेत्

ໄດ້ຈື່ຈໍາໄວ້ວ່າ ຊູດຣະຄວນເຮັດໄມ້ຂັດແຂ້ວຍາວ 9 ນິ້ວ. ແຕ່ເມື່ອພິຈາລະນາຂໍ້ບົກພ່ອງຕາມເວລາແລະສະພາບການຢ່າງລະອຽດແລ້ວ ຄວນວາງໄວ້ສິ່ງທີ່ເປັນແຕ່ຄໍາເຫັນຕາມທັດສະນະຂອງມະນູ ເມື່ອມັນບໍ່ເໝາະສົມ.

Verse 27

षष्ट्याद्यामाश्च नवमी व्रतमस्तं रवेर्दिनम् । तथा श्राद्धदिनं तात निषिद्धं रदधावने

ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ວັນຕິຖິທີ 6 ແລະຕິຖິອື່ນໆທີ່ກຳນົດໄວ້, ວັນນະວະມີ (ວັນທີ 9), ວັນຖືວຣະຕະ, ວັນຕອນຕາເວັນຕົກ, ແລະວັນສຣາດທະ—ໃນວັນເຫຼົ່ານີ້ ການຖູຟັນດ້ວຍກິ່ງໄມ້/ການຂັດຟັນ ແມ່ນຖືກຫ້າມ.

Verse 28

स्नानं तु विधिवत्कार्यं तीर्थादिषु क्रमेण तु । देशकालविशेषेण स्नानं कार्यं समंत्रकम्

ການອາບນ້ຳ ພຶງເຮັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີແນ່ນອນ—ໃນຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ແລະສະຖານທີ່ອື່ນໆທີ່ກຳນົດໄວ້ ຕາມລຳດັບ. ຕາມຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສະຖານທີ່ແລະເວລາ ພຶງອາບນ້ຳໃຫ້ສົມຄວນ ພ້ອມກັບມັນຕຣາ.

Verse 29

आचम्य प्रथमं तत्र धौतवस्त्रेण चाधरेत् । एकान्ते सुस्थले स्थित्वा संध्याविधिमथाचरेत्

ກ່ອນອື່ນ ຄວນເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໃຊ້ຜ້າສະອາດທີ່ຊັກແລ້ວເຊັດປາກ. ຢືນຢູ່ໃນບ່ອນສະງົບ ແລະບໍລິສຸດ ແລ້ວປະຕິບັດພິທີສັນທະຍາ (sandhyā) ຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອຄວາມບໍລິສຸດພາຍນອກແລະພາຍໃນສົມບູນ ຜູ້ສັດທາຈຶ່ງເໝາະສົມສໍາລັບການບູຊາພຣະສິວະ ແລະຮັບພຣະກະລຸນານໍາໄປສູ່ມຸກຕິ.

Verse 30

यथायोग्यं विधिं कृत्वा पूजाविधिमथारभेत् । मनस्तु सुस्थिरं कृत्वा पूजागारं प्रविश्य च

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດຂໍ້ປະພຶດເບື້ອງຕົ້ນຕາມຄວາມເໝາະສົມແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມຂັ້ນຕອນການບູຊາ. ເຮັດໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ຫ້ອງບູຊາ (pūjāgāra) ແລະດໍາເນີນດ້ວຍສັດທາ.

Verse 31

पूजाविधिं समादाय स्वासने ह्युपविश्य वै । न्यासादिकं विधायादौ पूजयेत्क्रमशो हरम्

ເມື່ອຮັບເອົາຂັ້ນຕອນການບູຊາທີ່ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງນັ່ງລົງເທິງອາສະນະ (āsana) ຂອງຕົນ. ກ່ອນອື່ນໃຫ້ເຮັດພິທີກຽມເຊັ່ນ ນະຍາສະ (nyāsa) ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະຫະຣະ (Hara) ຄືພຣະສິວະ ຕາມລໍາດັບຂັ້ນຕອນ.

Verse 32

प्रथमं च गणाधीशं द्वारपालांस्तथैव च । दिक्पालांश्च सुसंपूज्य पश्चात्पीठं प्रकल्पयेत्

ກ່ອນອື່ນ ພຶງບູຊາພຣະຄະນາທີຊະ (ພຣະຄະເນຊາ) ແລະບູຊາຜູ້ພິທັກປະຕູ; ບູຊາເທວະຜູ້ຮັກສາທິດທັງຫຼາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈຶ່ງຈັດຕຽມແລະສະຖາປະນາປີຖະ (pīṭha) ອັນສັກສິດ ເພື່ອບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 33

अथ वाऽष्टदलं कृत्वा पूजाद्रव्यं समीपतः । उपविश्य ततस्तत्र उपवेश्य शिवम् प्रभुम्

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃຫ້ຈັດເຮັດບົວອາສນມີ 8 ກີບ ແລ້ວວາງເຄື່ອງບູຊາໄວ້ໃກ້ໆ; ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ຈົ່ງອັນເຊີນແລະປະທັບພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ເພື່ອບູຊາ.

Verse 34

आचमनत्रयं कृत्वा प्रक्षाल्य च पुनः करौ । प्राणायामत्रयं कृत्वा मध्ये ध्यायेच्च त्र्यम्बकम्

ເມື່ອເຮັດອາຈະມະນະ 3 ເທື່ອ ແລ້ວລ້າງມືອີກຄັ້ງ ຈົ່ງເຮັດປຣານາຍາມະ 3 ເທື່ອ; ແລ້ວໃນກາງໃຈ/ກາງສະຕິ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະຕຣຽມບະກະ—ພຣະສິວະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ.

Verse 35

पंचवक्त्रं दशभुजं शुद्धस्फटिकसन्निभम् । सर्वाभरणसंयुक्तं व्याघ्रचर्मोत्तरीयकम्

ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະສິວະມີ 5 ພຣະພັກ ແລະ 10 ພຣະຫັດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຜະລຶກສະຟະຕິກະອັນບໍລິສຸດ; ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະການ ແລະນຸ່ງຜິວເສືອເປັນຜ້າຄຸມບ່າ.

Verse 36

तस्य सारूप्यतां स्मृत्वा दहेत्पापं नरस्सदा । शिवं ततः समुत्थाप्य पूजयेत्परमेश्वरम्

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະຮູບອັນເທວະດາ (sārūpya) ຂອງພຣະອົງ ມະນຸດພຶງເຜົາບາບໃຫ້ມອດໄປເປັນນິດ. ແລ້ວຈຶ່ງຍົກແລະສະຖາປະນາພຣະສິວະ (ຮູບ/ລິງຄະ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ.

Verse 37

देहशुद्धिं ततः कृत्वा मूल मंत्रं न्यसेत्क्रमात् । सर्वत्र प्रणवेनैव षडंगन्यासमाचरेत्

ເມື່ອໄດ້ຊຳລະກາຍໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ຈຶ່ງວາງມູລະມັນຕຣະ (ມົນຕົ້ນ) ດ້ວຍນະຍາສະຕາມລຳດັບ. ທົ່ວທຸກສ່ວນ ໃຫ້ໃຊ້ພຣະນະວະ «ໂອມ» ເທົ່ານັ້ນ ແລະປະຕິບັດນະຍາສະຫົກອົງປະກອບ.

Verse 38

कृत्वा हृदि प्रयोगं च ततः पूजां समारभेत् । पाद्यार्घाचमनार्थं च पात्राणि च प्रकल्पयेत्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີພາຍໃນໃນດວງໃຈ (ການວາງສະມາທິເພື່ອບູຊາ) ກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມພູຊາ. ແລະຄວນຈັດເຕັມພາຊະນະສໍາລັບນ້ໍາລ້າງພະບາດ (pādya), ນ້ໍາອາຣະຄະ (arghya) ແລະນ້ໍາອາຈະມະນີຍະ (ācamanīya) ເພື່ອຊໍາລະກາຍ.

Verse 39

स्थापयेद्विविधान्कुंभान्नव धीमान्यथाविधि । दर्भैराच्छाद्य तैरेव संस्थाप्याभ्युक्ष्य वारिणा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ບູຊາຜູ້ມີປັນຍາ ຄວນຕັ້ງກຸມພະ (kumbha) ຫຼາຍຊະນິດ 9 ໃບ ຕາມພິທີກໍານົດ. ຄຸ້ມດ້ວຍຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ແລ້ວຈັດວາງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະພອຍນ້ໍາເພື່ອຊໍາລະ.

Verse 40

तेषु तेषु च सर्वेषु क्षिपेत्तोयं सुशीतलम् । प्रणवेन क्षिपेत्तेषु द्रव्याण्यालोक्य बुद्धिमान्

ໃນພາຊະນະແລະສິ່ງຂອງທັງຫມົດນັ້ນ ຄວນພອຍນ້ໍາເຢັນສະອາດໃຫ້ທົ່ວ. ຜູ້ມີປັນຍາເມື່ອພິຈາລະນາຂອງບູຊາແຕ່ລະຢ່າງແລ້ວ ຄວນພອຍນ້ໍາພ້ອມອໍານາດອັນສັກສິດຂອງປຣະນະວະ “ໂອມ”.

Verse 41

उशीरं चन्दनं चैव पाद्ये तु परिकल्पयेत् । जातीकं कोलकर्पूरवटमूल तमालकम्

ສໍາລັບນ້ໍາລ້າງພະບາດ (pādya) ໃນການບູຊາພຣະສິວະ ຄວນຈັດປຸງດ້ວຍອຸຊີຣະ (vetiver) ແລະໄມ້ຈັນ (sandalwood) ອັນຫອມ. ພ້ອມດ້ວຍດອກມະລິ (jasmine), ໂຄລະ, ກາພູນ (camphor), ຮາກໄຊບັນຍັນ ແລະ ຕະມາລະ.

Verse 42

चूर्णयित्वा यथान्यायं क्षिपेदाचमनीयके । एतत्सर्वेषु पात्रेषु दापयेच्चन्दनान्वितम्

ເມື່ອບົດໃຫ້ລະອຽດຕາມກົດພິທີແລ້ວ ໃຫ້ໃສ່ລົງໃນພາຊະນະສໍາລັບອາຈະມະນະ (ນ້ໍາຈິບພິທີ). ຈາກນັ້ນ ປົນກັບຈັນທະນາ ແລະ ແຈກໃຫ້ໃສ່ໃນພາຊະນະພິທີທັງຫມົດເພື່ອຖວາຍ.

Verse 43

पार्श्वयोर्देवदेवस्य नंदीशं तु समर्चयेत् । गंधैर्धूपैस्तथा दीपैर्विविधैः पूजयेच्छिवम्

ທັງສອງຂ້າງຂອງພຣະເທວະເທວາ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ບູຊານັນດີຊະໃຫ້ສົມຄວນ. ແລະໃຫ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຂອງຖວາຍຫຼາກຫຼາຍ—ກິ່ນຫອມ, ທູບ, ແລະ ປະທີບ.

Verse 44

लिंगशुद्धिं ततः कृत्वा मुदा युक्तो नरस्तदा । यथोचितं तु मंत्रौघैः प्रणवादिर्नमोंतकैः

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຊໍາລະລ້າງລິງຄະແລ້ວ ຜູ້ບູຊາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງພັກຕິ ຄວນບູຊາຕາມຄວາມເໝາະສົມ ໂດຍສາຍມົນຕຣາຕໍ່ເນື່ອງ ເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ “ໂອມ” ແລະ ສິ້ນສຸດດ້ວຍ “ນະມະຫະ” ຕາມທີ່ກໍານົດ.

Verse 45

कल्पयेदासनं स्वस्तिपद्मादि प्रणवेन तु । तस्मात्पूर्वदिशं साक्षादणिमामयमक्षरम्

ດ້ວຍພຣະນະວະ (ໂອມ) ຄວນນຶກສ້າງອາສນະອັນສັກສິດ ເຊັ່ນ ອາສນະດອກບົວມົງຄຸນ. ຈາກອາສນະນັ້ນ ໃຫ້ສະຖາປະນາໃນທິດຕາເວັນອອກ ອັກສອນອະມະຕະອັນບໍ່ເສື່ອມ ທີ່ປາກົດເປັນພະລັງອະນິມາ (ຄວາມລະອຽດຍິ່ງ).

Verse 46

लघिमा दक्षिणं चैव महिमा पश्चिमं तथा । प्राप्तिश्चैवोत्तरं पत्रं प्राकाम्यं पावकस्य च

ລະຄິມາ (ພະລັງໃຫ້ເບົາ) ຢູ່ທິດໃຕ້ ແລະ ມະຫິມາ (ພະລັງໃຫ້ໃຫຍ່ກວ້າງ) ຢູ່ທິດຕາເວັນຕົກ. ປຣາປຕິ (ພະລັງແຫ່ງການບັນລຸ) ເປັນກີບທາງເໜືອ ແລະ ປຣາກາມຍະ (ພະລັງແຫ່ງຈິດປາຖະໜາບໍ່ຜິດພາດ) ສັງກັດກັບທິດໄຟ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນການຈັດວາງສິດທິເຫຼົ່ານີ້.

Verse 47

ईशित्वं नैरृतं पत्रं वशित्वं वायुगोचरे । सर्वज्ञत्वं तथैशान्यं कर्णिका सोम उच्यते

ກີບດອກໃນທິດຕາເວັນຕົກ-ໃຕ້ ກ່າວວ່າໝາຍເຖິງອຳນາດເປັນເຈົ້າ (īśitva). ໃນເຂດຂອງວາຍຸ ມັນໝາຍເຖິງພະລັງການຄວບຄຸມ (vaśitva). ໃນທິດອີສານ ມັນໝາຍເຖິງຄວາມຮູ້ທົ່ວທັງ (sarvajñatva). ສ່ວນກາງຂອງດອກ (ກະໂປງ) ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ໂສມາ (Soma).

Verse 48

सोमस्याधस्तथा सूर्यस्तस्याधः पावकस्त्वयम् । धर्मादीनपि तस्याधो भवतः कल्पयेत् क्रमात्

ພາຍໃຕ້ໂສມາ (ດວງຈັນ) ແມ່ນດວງອາທິດ; ພາຍໃຕ້ດວງອາທິດ ແມ່ນເຈົ້າ—ໄຟ (ປາວະກະ). ແລະພາຍໃຕ້ນັ້ນ ຄວນຈັດວາງທຳມະ ແລະຫຼັກອຸປະຖຳອື່ນໆ ຕາມລຳດັບ ຕາມຖານະຂອງເຈົ້າ.

Verse 49

अव्यक्तादि चतुर्दिक्षु सोमस्यांते गुणत्रयम् । सद्योजातं प्रवक्ष्यामीत्यावाह्य परमेश्वरम्

ໃນທິດທັງສີ່ ເລີ່ມຈາກອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ) ແລະໃນທ້າຍແຫ່ງວົງສົມະ ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາຕຣິຄຸນ. ແລ້ວເຊີນພຣະປະເມສວຣ ແລະກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ຂ້າຈະອະທິບາຍ ສັດໂຍຊາຕະ»។

Verse 50

वामदेवेन मंत्रेण तिष्ठेच्चैवासनोपरि । सान्निध्यं रुद्रगायत्र्या अघोरेण निरोधयेत्

ນັ່ງໝັ້ນຄົງເທິງອາສນະພິທີ ແລະດຳລົງຈິດໃຫ້ນິ່ງ ໂດຍພາວະນາມັນຕຣາ ວາມະເທວະ. ໂດຍ ຣຸດຣະ-ກາຍະຕຣີ ໃຫ້ເຊີນສານນິດຍະອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ແລະໂດຍມັນຕຣາ ອະໂຄຣະ ໃຫ້ກັ້ນໄວ້ແລະປິດຜະນຶກ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດອັນປອດໄພໃນການບູຊາ।

Verse 51

ईशानं सर्वविद्यानामिति मंत्रेण पूजयेत् । पाद्यमाचनीयं च विधायार्घ्यं प्रदापयेत्

ດ້ວຍມັນຕຣາ «ອີຊານະ ແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງວິຊາທັງປວງ» ໃຫ້ບູຊາພຣະສິວະ. ເມື່ອຖວາຍນ້ຳລ້າງພະບາດ (ປາດຍະ) ແລະນ້ຳສຳລັບຈິບ (ອາຈະນີຍະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍອັຣຄະຍະຕາມພິທີ.

Verse 52

स्थापयेद्विधिना रुद्रं गंधचंदनवारिणा । पञ्चागव्यविधानेन गृह्यपात्रेऽभिमंत्र्य च

ຄວນອັນເຊີນແລະສະຖາປະນາ ພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ຕາມພິທີກຳນົດ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳທີ່ຫອມກິ່ນ ແລະນ້ຳຈັນທະນະ. ແລ້ວເມື່ອຈັດເຕັມປັນຈະກາວຍະ (pañcagavya) ແລ້ວ ຈົ່ງປະພອມມັນດ້ວຍມັນຕຣະ ໃນພາຊະນະພິທີທີ່ເໝາະສົມ.

Verse 53

प्रणवेनैव गव्येन स्नापयेत्पयसा च तम् । दध्ना च मधुना चैव तथा चेक्षुरसेन तु

ເມື່ອສະດຸດສຽງພຣະປຣະນະວະ (Oṁ) ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ຄວນອາບສະນານພຣະອົງ (ສິວະລິງຄະ) ດ້ວຍຜະລິດຕະພັນຈາກງົວ ແລະດ້ວຍນົມ. ທຳນອງດຽວກັນ ດ້ວຍນົມສົ້ມ (ດະຫິ) ແລະນ້ຳເຜິ້ງ ພ້ອມທັງນ້ຳອ້ອຍ.

Verse 54

घृतेन तु यथा पूज्य सर्वकामहितावहम् । पुण्यैर्द्रव्यैर्महादेवं प्रणवेनाभिषेचयेत्

ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ເພາະມັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ດ້ວຍວັດຖຸອັນເປັນມົງຄຸນ ຈົ່ງອາບອະພິເສກພຣະມະຫາເທວະ ພ້ອມກັບສະດຸດສຽງ «ປຣະນະວະ» (ໂອມ).

Verse 55

पवित्रजलभाण्डेषु मंत्रैः तोयं क्षिपेत्ततः । शुद्धीकृत्य यथान्यायं सितवस्त्रेण साधकः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນເທນ້ຳດ້ວຍມັນຕຣາ ລົງໃນພາຊະນະສຳລັບນ້ຳອັນບໍລິສຸດ. ແລ້ວເມື່ອຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມກົດພິທີ ຈຶ່ງກອງຜ່ານຜ້າຂາວສະອາດ ຕາມຫຼັກພິທີກຳນົດ.

Verse 56

तावद्दूरं न कर्तव्यं न यावच्चन्दनं क्षिपेत् । तंदुलैस्सुन्दरैस्तत्र पूजयेच्छंकरम्मुदा

ບໍ່ຄວນຖອນອອກຈາກການບູຊາ ຈົນກວ່າຈະໄດ້ຖວາຍຈັນທະນະ (ຂີ້ໄມ້ຈັນ). ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາພຣະສັງກະຣະດ້ວຍເຂົ້າສານງາມລະອຽດ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ.

Verse 57

कुशापामार्गकर्पूर जातिचंपकपाटलैः । करवीरैस्सितैश्चैव मल्लिकाकमलोत्पलैः

ດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ, ອະປາມາຣກະ, ກາມຟໍ, ດອກມະລິຕູມ (ຈາຕິ), ຈຳປາກ, ແລະດອກປາຕະລາ; ທັງດອກກະຣະວີຣະສີຂາວ ພ້ອມດ້ວຍມັລລິກາ, ດອກບົວ ແລະອຸດປະລະ (ບົວຟ້າ)—ຄວນນຳໄປບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 58

अपूर्वपुष्पैर्विविधैश्चन्दनाद्यैस्तथैव च । जलेन जलधाराञ्च कल्पयेत्परमेश्वरे

ດ້ວຍດອກໄມ້ຫາຍາກຫຼາຍຊະນິດ ແລະດ້ວຍຈັນທະນະກະຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ; ອີກທັງຄວນຈັດໃຫ້ມີສາຍນ້ຳໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງ ເພື່ອອະພິເສກບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ.

Verse 59

पात्रैश्च विविधैर्देवं स्नापयेच्च महेश्वरम् । मंत्रपूर्वं प्रकर्तव्या पूजा सर्वफलप्रदा

ດ້ວຍພາຊະນະຫຼາຍຊະນິດ ຄວນອາບນ້ຳອະພິເສກແດ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ ອົງເທວະ. ການບູຊາຕ້ອງເຮັດໂດຍມີມັນຕຣາເປັນຫຼັກ; ປູຊານັ້ນໃຫ້ຜົນອັນຄວນໄດ້ທຸກປະການ.

Verse 60

मंत्रांश्च तुभ्यं तांस्तात सर्वकामार्थसिद्धये । प्रवक्ष्यामि समासेन सावधानतया शृणु

ລູກທີ່ຮັກເອີຍ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງອັນຄວນໄດ້ ແລະຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສອນມັນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍຫຍໍ້; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ.

Verse 61

पाठयमानेन मंत्रेण तथा वाङ्मयकेन च । रुद्रेण नीलरुद्रेण सुशुक्लेन सुभेन च

ໂດຍມົນຕຣາທີ່ກຳລັງສວດ ແລະໂດຍວາຈາອັນສັກສິດ (vāṅmaya) ດ້ວຍຣຸທຣະ—ດ້ວຍນີລະຣຸທຣະ—ດ້ວຍຮູບອັນຂາວບໍລິສຸດ ແລະຮູບອັນມົງຄຸນ ພິທີບູຊາຈຶ່ງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 62

होतारेण तथा शीर्ष्णा शुभेनाथर्वणेन च । शांत्या वाथ पुनश्शांत्यामारुणेनारुणेन च

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ (ທ່ານ) ໄດ້ສັນລະເສີນ/ບູຊາ ດ້ວຍ Hotāra, ດ້ວຍ Śīrṣṇā, ດ້ວຍ Śubha, ແລະດ້ວຍ Atharvan; ອີກທັງດ້ວຍ Śānti, ອີກຄັ້ງດ້ວຍ Punaḥśānti, ແລະດ້ວຍ Āruṇa ແລະ Aruṇa.

Verse 63

अर्थाभीष्टेन साम्ना च तथा देवव्रतेन च

ແລະຍັງດ້ວຍບົດສາມັນ (Sāman) ທີ່ໃຫ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງທີ່ປາຖະໜາ; ແລະດ້ວຍການຖືວຣະຕະເທວະ (devavrata) ຄືກັນ.

Verse 64

रथांतरेण पुष्पेण सूक्तेन युक्तेन च । मृत्युंजयेन मंत्रेण तथा पंचाक्षरेण च

ຄວນບູຊາພຣະສິວະ ດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະບົດສູກຕະທີ່ຂັບຮ້ອງຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ພ້ອມທັງດ້ວຍມັນຕຣະ Mṛtyuñjaya ແລະມັນຕຣະ Pañcākṣarī (ຫ້າພະຍາງ) ດ້ວຍ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວິທີອັນມີອານຸພາບ ເພື່ອປະລອມໃຈ ແລະເພື່ອຊະນະພັນທະນາການແລະຄວາມຕາຍ.

Verse 65

जलधाराः सहस्रेण शतेनैकोत्तरेण वा । कर्तव्या वेदमार्गेण नामभिर्वाथ वा पुनः

ຄວນເຮັດອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳໄຫຼ ເປັນສາຍພັນໜຶ່ງ ຫຼື ໜຶ່ງຮ້ອຍໜຶ່ງ; ເຮັດຕາມວິທີເວດ ຫຼື ເອີ້ນພຣະສິວະດ້ວຍນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 66

ततश्चंदनपुष्पादि रोपणीयं शिवोपरि । दापयेत्प्रणवेनैव मुखवासादिकं तथा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນນໍາຈັນທະນາ, ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຖວາຍເທິງພຣະສິວະ; ແລະໃນຂະນະທີ່ເວົ້າພຣະນະວະ «ໂອມ» ແຕ່ຢ່າງດຽວ ຄວນຖວາຍນ້ຳຫອມສໍາລັບປາກ ແລະເຄື່ອງຖວາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 67

ततः स्फटिकसंकाशं देवं निष्कलमक्षयम् । कारणं सर्वलोकानां सर्वलोकमयं परम्

“ແລ້ວ (ເຂົາ) ໄດ້ເຫັນພຣະເທວະ ສະຫວ່າງໃສດັ່ງຜະລຶກບໍລິສຸດ—ບໍ່ມີສ່ວນແຍກ, ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ເປັນເຫດອັນສູງສຸດຂອງທຸກໂລກ ແລະເປັນຜູ້ຊຶມຊາບຄອບຄຸມທຸກໂລກທັງປວງ”។

Verse 68

ब्रह्मेन्द्रोपेन्द्रविष्ण्वाद्यैरपि देवैरगोचरम् । वेदविद्भिर्हि वेदांते त्वगोचर मिति स्मृतम्

“ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍ—ພຣະພຣະຫມາ, ອິນທຣະ, ອຸເປນທຣະ (ວາມະນະ), ວິສນຸ ແລະອື່ນໆ—ກໍຍັງບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງພຣະອົງໄດ້. ແທ້ຈິງ ນັກຮູ້ວິທະຍາແຫ່ງເວດ ໄດ້ກ່າວໃນເວດານຕະວ່າ ຕັດຕະວະນັ້ນ ‘ບໍ່ອາດຮັບຮູ້’—ບໍ່ແມ່ນວິສັຍຂອງອາຍະຕະນະ ຫຼື ຈິດ”។

Verse 69

आदिमध्यान्तरहितं भेषजं सर्वरोगिणाम् । शिवतत्त्वमिति ख्यातं शिवलिंगं व्यवस्थितम्

ສິວະລິງຄ໌ ຖືກສະຖາປະນາເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີກາງ ບໍ່ມີທ້າຍ; ເປັນຢາຮັກສາແກ່ຜູ້ປ່ວຍທຸກພະຍາດ. ມັນໂດງດັງວ່າເປັນຕັດຕະວະແຫ່ງພຣະສິວະເອງ.

Verse 70

प्रणवेनैव मंत्रेण पूजयेल्लिंगमूर्द्धनि । धूपैर्दीपैश्च नैवैद्यैस्ताम्बूलैः सुन्दरैस्तथा

ດ້ວຍມັນຕຣາປຣະນະວະ (ໂອມ) ແຕ່ຢ່າງດຽວ ພຶງບູຊາທີ່ຍອດຂອງລິງຄ໌; ແລະຖວາຍທູບຫອມ ໂຄມໄຟ ນະໄວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ພ້ອມທັງຕາມບູລະ (ໃບໝາກ) ອັນງາມຕາມພິທີ.

Verse 71

नीराजनेन रम्येण यथोक्तविधिना ततः । नमस्कारैः स्तवैश्चान्यैर्मंत्रैर्नानाविधैरपि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ຢ່າງງາມ ພຶງເຮັດນີຣາຈະນະ (ອາຣາຕີ); ແລ້ວຖວາຍນະມັດສະການ ບົດສັນລະເສີນ ແລະມັນຕຣາອື່ນໆ ຫຼາຍປະເພດອີກດ້ວຍ.

Verse 72

अर्घ्यं दत्त्वा तु पुष्पाणि पादयोस्सुविकीर्य च । प्रणिपत्य च देवेशमात्मनाराधयेच्छिवम्

ເມື່ອຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແລ້ວ ຈຶ່ງໂປຍດອກໄມ້ຢ່າງອ່ອນໂຍນໄວ້ທີ່ພຣະບາດ; ແລ້ວກໍກົ້ມກາບ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍທັງກາຍໃຈ ຄວນບູຊາພຣະສິວະ ພຣະເທວະເອດສະ (ເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ).

Verse 73

हस्ते गृहीत्वा पुष्पाणि समुत्थाय कृतांजलिः । प्रार्थयेत्पुनरीशानं मंत्रेणानेन शंकरम्

ຈັບດອກໄມ້ໄວ້ໃນມື ລຸກຂຶ້ນ ແລ້ວປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ຈຶ່ງອະທິຖານອີກຄັ້ງແດ່ ອີສານະ—ຊັງກະຣະ ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເອງ.

Verse 74

अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाज्जपपूजादिकं मया । कृतं तदस्तु सफलं कृपया तव शंकर

ໂອ ຊັງກະຣະ, ບໍ່ວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດຈະປະ (japa), ປູຊາ (pūjā) ແລະການບູຊາອື່ນໆ ໂດຍອະວິຊາ ຫຼືໂດຍປັນຍາຮູ້ແທ້; ຂໍໃຫ້ທຸກຢ່າງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທໍາ ສໍາເລັດເປັນຜົນ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ.

Verse 75

पठित्वैवं च पुष्पाणि शिवोपरि मुदा न्यसेत् । स्वस्त्ययनं ततः कृत्वा ह्याशिषो विविधास्तथा

ເມື່ອສວດມົນຕາມພິທີແລ້ວ ຄວນວາງດອກໄມ້ລົງເທິງພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ຈາກນັ້ນເຮັດພິທີ svastyayana ເພື່ອຄວາມສິຣິມົງຄຸນ ແລະຖວາຍພອນອະທິຖານຫຼາຍປະການ.

Verse 76

मार्जनं तु ततः कार्यं शिवस्योपरि वै पुनः । नमस्कारं ततः क्षांतिं पुनराचमनाय च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນເຮັດພິທີພອຍນ້ຳຊຳລະ (mārjana) ເທິງພຣະສິວະ/ລິງຄະ ອີກຄັ້ງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງກໍາມະນົບນ້ອມກາຍ ຂໍອະໄພ ແລະເຮັດ ācamana ອີກເທື່ອ.

Verse 77

अघोच्चारणमुच्चार्य नमस्कारं प्रकल्पयेत् । प्रार्थयेच्च पुनस्तत्र सर्वभावसमन्वितः

ເມື່ອອອກສຽງອາໂຄຣ (Aghora) ເປັນຄໍາເຊີນແລ້ວ ຈົ່ງກະທໍານະມັດສະການ. ແລ້ວໃນພິທີບູຊານັ້ນເອງ ຈົ່ງອະທິຖານອີກຄັ້ງ ດ້ວຍສະພາບໃຈທັງໝົດ ແລະຄວາມຮູ້ສຶກສັດຊື່ທັງປວງ.

Verse 78

शिवे भक्तिश्शिवे भक्तिश्शिवे भक्तिर्भवे भवे । अन्यथा शरणं नास्ति त्वमेव शरणं मम

ຄວາມພັກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ແຕ່ພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ—ແທ້ໆ ຢູ່ແຕ່ພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ. ທຸກການເກີດທຸກພົບຊາດ ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນພຣະສິວະ. ນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງໃດ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 79

इति संप्रार्थ्य देवेशं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । पूजयेत्परया भक्त्या गलनादैर्विशेषतः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອະທິຖານຢ່າງສຸດໃຈຕໍ່ພຣະເທວະເອກ—ພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານສິດທິທຸກປະການ—ແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພັກດີອັນສູງສຸດ, ໂດຍພິເສດດ້ວຍການຖວາຍພວງມາລາຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆທຳນອງດຽວກັນ.

Verse 80

नमस्कारं ततः कृत्वा परिवारगणैस्सह । प्रहर्षमतुलं लब्ध्वा कार्यं कुर्याद्यथासुखम्

ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງຕົນ; ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ກໍຄວນປະຕິບັດໜ້າທີ່ແລະກິດການຕ່າງໆ ດ້ວຍຄວາມສະດວກໃຈ ຕາມທີ່ສົມຄວນ.

Verse 81

एवं यः पूजयेन्नित्यं शिवभक्तिपरायणः । तस्य वै सकला सिद्धिर्जायते तु पदे पदे

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາພຣະສິວະທຸກວັນ ດ້ວຍໃຈອຸທິດຕົນໃນສິວະພັກຕິ ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມສໍາເລັດທຸກປະການຈະເກີດຂຶ້ນ—ໃນທຸກກ້າວຍ່າງ.

Verse 82

वाग्मी स जायते तस्य मनोभी ष्टफलं ध्रुवम् । रोगं दुःखं च शोकं च ह्युद्वेगं कृत्रिमं तथा

ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີວາຈາໄພເລາະ ແລະຜົນທີ່ໃຈປາດຖະນາຈະມາຮອດຢ່າງແນ່ນອນ. ແຕ່ກໍຍັງພົບໂລກໄພ ທຸກຂ໌ ໂສກ ແລະຄວາມກະວົນກະວາຍທີ່ຖືກປຸງແຕ່ງຂຶ້ນດ້ວຍ.

Verse 83

कौटिल्यं च गरं चैव यद्यदुःखमुपस्थितम् । तद्दुःखं नाश यत्येव शिवः शिवकरः परः

ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຫລອກລວງ ຫຼືພິດ ຫຼືທຸກຂ໌ໃດໆທີ່ເກີດຂຶ້ນ—ພຣະສິວະສູງສຸດ ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ ຈະທໍາລາຍຄວາມທຸກນັ້ນໃຫ້ສິ້ນໄປແນ່ນອນ.

Verse 84

कल्याणं जायते तस्य शुक्लपक्षे यथा शशी । वर्द्धते सद्गुणस्तत्र ध्रुवं शंकरपूजनात्

ຄວາມມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນແກ່ຜູ້ນັ້ນ ເຫມືອນດວງຈັນທີ່ເພີ່ມແສງໃນຂ້າງຂຶ້ນ. ແທ້ຈິງ ດ້ວຍການບູຊາພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຄຸນງາມຄວາມດີຈະເພີ່ມພູນຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 85

इति पूजाविधिश्शंभोः प्रोक्तस्ते मुनिसत्तम । अतः परं च शुश्रूषुः किं प्रष्टासि च नारद

ດັ່ງນີ້ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ວິທີບູຊາພຣະສັມພູ (Śambhu) ໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ. ບັດນີ້ ເມື່ອເຈົ້າປາຖະນາຈະຟັງຕໍ່ ໂອ ນາຣະດະ (Nārada) ເຈົ້າປາດຖະນາຈະຖາມອັນໃດອີກ?