रुद्र-विष्णोः ऐकत्व-उपदेशः तथा धर्म-आज्ञा (Instruction on Rudra–Viṣṇu Unity and Divine Injunctions)

Verse 1

परमेश्वर उवाच । अन्यच्छृणु हरे विष्णो शासनं मम सुव्रत । सदा सर्वेषु लोकेषु मान्यः पूज्यो भविष्यसि

ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ວິສນຸ, ຈົ່ງຟັງຄຳສັ່ງອື່ນຂອງເຮົາ, ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນດີ. ໃນທຸກໂລກ ໃນທຸກເວລາ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການນັບຖື ແລະການບູຊາ»។

Verse 2

ब्रह्मणा निर्मिते लोके यदा दुखं प्रजायते । तदा त्वं सर्वदुःखानां नाशाय तत्परो भव

ເມື່ອໃນໂລກທີ່ພຣະພຣະຫມາສ້າງໄວ້ ຄວາມທຸກເກີດຂຶ້ນ, ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງມຸ່ງໝັ້ນຢ່າງສິ້ນເຊີງ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມທຸກທັງປວງ—ໂດຍອາໄສພຣະສິວະ ແລະພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ.

Verse 3

सहायं ते करिष्यामि सर्वकार्ये च दुस्सहे । तव शत्रून्हनिष्यामि दुस्साध्यान्परमोत्कटान्

«ເຮົາຈະເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຈົ້າໃນທຸກກິດການ, ແມ່ນແຕ່ວຽກທີ່ທົນຍາກ. ເຮົາຈະທຳລາຍສັດຕູຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ຄູ່ຕໍ່ສູ້ອັນແຂງກ້າ ແລະຍາກຈະຊະນະ»។

Verse 4

विविधानवतारांश्च गृहीत्वा कीर्तिमुत्तमाम् । विस्तारय हरे लोके तारणाय परो भव

ໂດຍຮັບເອົາອະວະຕານຫຼາຍຮູບແບບ ແລະຖືກຄອງກຽດສັກອັນສູງສຸດ, ໂອ້ ຮະຣິ, ຈົ່ງແຜ່ຂະຫຍາຍມັນໄປທົ່ວໂລກ; ເພື່ອຊ່ວຍພົ້ນສັດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຢ່າງສູງສຸດຕໍ່ການກູ້ພົ້ນ.

Verse 5

गुणरूपो ह्ययं रुद्रो ह्यनेन वपुषा सदा । कार्यं करिष्ये लोकानां तवाशक्यं न संशयः

ຣຸດຣະນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນຮູບຮ່າງແຫ່ງຄຸນ (guṇa) ທັງຫຼາຍ; ແລະດ້ວຍຮູບນີ້ ພຣະອົງຈະສໍາເລັດກິດງານເພື່ອໂລກທັງປວງຢູ່ເສມອ. ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າເຮັດບໍ່ໄດ້ ຈະບໍ່ຄົງເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດບໍ່ໄດ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 6

रुद्रध्येयो भवांश्चैव भवद्ध्येयो हरस्तथा । युवयोरन्तरन्नैव तव रुद्रस्य किंचन

ເຈົ້າຄວນໃຫ້ຈິດພິຈາລະນາເປັນ ຣຸດຣະ ແລະ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍຄວນໃຫ້ຈິດພິຈາລະນາເປັນເຈົ້າ. ລະຫວ່າງທັງສອງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນແທ້; ເຈົ້ານັ້ນແມ່ນ ຣຸດຣະ ເອງ.

Verse 7

वस्तुतश्चापि चैकत्वं वरतोऽपि तथैव च । लीलयापि महाविष्णो सत्यं सत्यं न संशयः

ໂອ ມະຫາວິສນຸ, ຄວາມເປັນໜຶ່ງຂອງເຈົ້າ (ກັບພຣະສິວະ) ແມ່ນຈິງຕາມສານະສຳຄັນ, ຈິງຕາມພອນ, ແລະຈິງແມ່ນແຕ່ໃນລີລາອັນທິບ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 8

रुद्रभक्तो नरो यस्तु तव निंदां करिष्यति । तस्य पुण्यं च निखिलं द्रुतं भस्म भविष्यति

ແຕ່ຖ້າມະນຸດຜູ້ເປັນສາວົກຜູ້ພັກດີຕໍ່ ຣຸດຣະ ໄປກ່າວຮ້າຍຕໍ່ເຈົ້າ, ບຸນກຸສົນທີ່ສະສົມທັງໝົດຂອງເຂົາຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າໂດຍໄວ.

Verse 9

नरके पतनं तस्य त्वद्द्वेषात्पुरुषोत्तम । मदाज्ञया भवेद्विष्णो सत्यं सत्यं न संशयः

“ໂອ ປຸຣຸໂສຕະມະ (ພຣະວິສນຸ), ເນື່ອງຈາກຄວາມເກລີຍດຊັງຕໍ່ເຈົ້າ ເຂົາຈະຕົກລົງສູ່ນະລົກ. ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ, ໂອ ວິສນຸ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 10

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखंडे सृष्ट्युपाख्याने परम शिवतत्त्ववर्णनं नाम दशमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 2 ຄື «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນຂັນດາທີ 1 ຕອນເລື່ອງສ້າງໂລກ (ສຣິດຕິ) ບົດທີ 10 ຊື່ «ການພັນນາຕັດຕະວະອັນສູງສຸດຂອງ ປະຣະມະສິວະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 11

इत्युक्त्वा मां च धातारं हस्ते धृत्वा स्वयं हरिम् । कथयामास दुःखेषु सहायो भव सर्वदा

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຈັບມືຂ້ອຍ ແລະ ທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄວ້ໃນພຣະຫັດ ແລ້ວພຣະອົງເອງໄດ້ກ່າວກັບ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ວ່າ: «ໃນຍາມທຸກຂ໌ ຈົ່ງເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອເສມອ».

Verse 12

सर्वाध्यक्षश्च सर्वेषु भुक्तिमुक्तिप्रदायकः । भव त्वं सर्वथा श्रेष्ठस्सर्वकामप्रसाधकः

ຈົ່ງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງເຫນືອສັດທັງປວງໃນທຸກປະການ ເປັນຜູ້ປະທານທັງພົບພາບ (ພຸກຕິ) ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ)؛ ຈົ່ງເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນທຸກດ້ານ ເປັນຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ.

Verse 13

सर्वेषां प्राणरूपश्च भव त्वं च ममाज्ञया । संकटे भजनीयो हि स रुद्रो मत्तनुर्हरे

«ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະເປັນຮູບແຫ່ງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ (ປຣານະ) ໃນສັດທັງປວງ. ໃນຍາມທຸກຍາກ ຣຸດຣະນັ້ນ—ຜູ້ເປັນປາກົດການແຫ່ງກາຍຂອງເຮົາ—ຄວນຖືກບູຊາ, ໂອ ຮາຣິ»។

Verse 14

त्वां यस्समाश्रितो नूनं मामेव स समाश्रितः । अंतरं यश्च जानाति निरये पतति ध्रुवम्

ຜູ້ໃດທີ່ພຶ່ງພາເຈົ້າດ້ວຍໃຈແທ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ພຶ່ງພາເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ຜູ້ໃດຮູ້ສຶກວ່າມີຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງເຈົ້າແລະເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກນະລົກແນ່ນອນ.

Verse 15

आयुर्बलं शृणुष्वाद्य त्रिदेवानां विशेषतः । संदेहोऽत्र न कर्त्तव्यो ब्रह्मविष्णु हरात्मनाम्

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອາຍຸແລະພະລັງອໍານາດຂອງເທວະທັງສາມໂດຍສະເພາະ. ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມສົງໄສໃນທີ່ນີ້ ກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ມີແກ່ນສານເປັນ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ຮະຣະ (ສິວະ).

Verse 16

चतुर्युगसहस्राणि ब्रह्मणो दिनमुच्यते । रात्रिश्च तावती तस्य मानमेतत्क्रमेण ह

ກ່າວກັນວ່າ ຈະຕຸຣຍຸກ 1,000 ຊຸດ ເປັນວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ; ແລະຄືນຂອງພຣະອົງກໍມີມາດຕາດຽວກັນ. ນີ້ແມ່ນມາດຕາເວລາທີ່ສອນໄວ້ຕາມລຳດັບ.

Verse 17

तेषां त्रिंशद्दिनेर्मासो द्वादशैस्तैश्च वत्सरः । शतवर्षप्रमाणेन ब्रह्मायुः परिकीर्तितम्

ສຳລັບພຣະອົງ ເດືອນໜຶ່ງມີ 30 ວັນແບບນັ້ນ ແລະປີໜຶ່ງມີ 12 ເດືອນແບບນັ້ນ. ດ້ວຍມາດຕາ 100 ປີແບບນັ້ນ ອາຍຸຂອງພຣະພຣະຫມາຖືກປະກາດຕາມການນັບແບບຈັກກະວານ.

Verse 18

ब्रह्मणो वर्षमात्रेण दिनं वैष्णवमुच्यते । सोऽपि वर्षशतं यावदात्ममानेन जीवति

ໜຶ່ງປີຂອງພຣະພຣະຫມາ ຖືກກ່າວວ່າເປັນໜຶ່ງວັນຂອງພຣະວິສນຸ। ແລະພຣະວິສນຸກໍດຳລົງຢູ່ໄດ້ຮ້ອຍປີແບບນັ້ນ ຕາມມາດຕາເວລາຂອງພຣະອົງເອງ។

Verse 19

वैष्णवेन तु वर्षेण दिनं रौद्रं भवेद्ध्रुवम् । हरो वर्षशते याते नररूपेण संस्थितः

ແຕ່ໂດຍປີຂອງພຣະວິສນຸ ໜຶ່ງວັນຂອງຣຸດຣະຖືກກຳນົດແນ່ນອນ. ເມື່ອຄົບຮ້ອຍປີແລ້ວ ພຣະຫຣະ (ຮຣ) ຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບມະນຸດ ເພື່ອປາກົດໃນສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 20

यावदुच्छ्वसितं वक्त्रे सदाशिवसमुद्भवम् । पश्चाच्छक्तिं समभ्येति यावन्निश्वसितं भवेत्

ຕາມທີ່ລົມຫາຍໃຈເຂົ້າເກີດຂຶ້ນໃນປາກ—ອັນເກີດຈາກສະດາຊິວະ—ຕໍ່ມາມັນເຂົ້າເຖິງພຣະສັກຕິ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າລົມຫາຍໃຈອອກຈະເກີດຂຶ້ນ.

Verse 21

निःश्वासोच्छ्वसितानां च सर्वेषामेव देहिनाम् । ब्रह्मविष्णुहराणां च गंधर्वोरगरक्षसाम्

ລົມຫາຍໃຈອອກແລະເຂົ້າຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ຂອງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະພຣະຫຣະ—ພ້ອມທັງຂອງຄັນທະວະ, ນາກ, ແລະຣາກສະສາ (ລ້ວນເຄື່ອນໄຫວພາຍໃຕ້ພຣະບັນຊາແລະພຣະອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດອົງດຽວ)។

Verse 22

एकविंशसहस्राणि शतैः षड्भिश्शतानि च । अहोरात्राणि चोक्तानि प्रमाणं सुरसत्तमौ

ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ມາດຕາໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ມີຮອບວັນ-ຄືນ (ອະໂຫຣາຕຣະ) ຈຳນວນ ຊາວເອັດພັນ ຫົກຮ້ອຍ.

Verse 23

षड्भिच्छवासनिश्वासैः पलमेकं प्रवर्तितम् । घटी षष्टि पलाः प्रोक्ता सा षष्ट्या च दिनं निशा

ດ້ວຍການຫາຍໃຈເຂົ້າແລະອອກ 6 ຄັ້ງ ນັບເປັນ 1 ປະລະ (pala). 60 ປະລະ ເອີ້ນວ່າ 1 ຄະຕີ (ghaṭī); ແລະ 60 ຄະຕີ ປະກອບເປັນ 1 ວັນ ແລະ 1 ຄືນ.

Verse 24

निश्वासोच्छ्वासितानां च परिसंख्या न विद्यते । सदाशिवसमुत्थानमेतस्मात्सोऽक्षयः स्मृतः

ຈໍານວນຂອງການຫາຍໃຈອອກແລະເຂົ້າ ບໍ່ມີຂອບເຂດໃຫ້ນັບໄດ້. ເນື່ອງຈາກການປະກົດຂຶ້ນຂອງສະດາສິວະ (Sadāśiva) ເກີດຈາກນີ້ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍາວ່າ «ອັກສະຍະ» (Akṣaya) ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 25

इत्थं रूपं त्वया तावद्रक्षणीयं ममाज्ञया । तावत्सृष्टेश्च कार्यं वै कर्तव्यं विविधैर्गुणैः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເຈົ້າຈົ່ງຮັກສາຮູບນີ້ໄວ້ກ່ອນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ. ຈົນກວ່ານັ້ນ ວຽກແຫ່ງການສ້າງສັນຈະຕ້ອງຖືກກະທຳແທ້ ດ້ວຍຄຸນ (guṇa) ຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 26

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचश्शंभोर्मया च भगवान्हरिः । प्रणिपत्य च विश्वेशं प्राह मंदतरं वशी

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງສຳພູ (Śambhu) ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ພຣະຮາຣິ (Hari) ຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ກົ້ມກາບຕໍ່ວິສເວສະ (Viśveśa) ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ. ແລ້ວຜູ້ຄວບຄຸມຕົນໄດ້ນັ້ນ (Hari) ກ່າວດ້ວຍນ້ຳສຽງອ່ອນໂຍນ ແລະ ສຸພາບ.

Verse 27

विष्णुरुवाच । शंकर श्रूयतामेतत्कृपासिंधो जगत्पते । सर्वमेतत्करिष्यामि भवदाज्ञावशानुगः

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຂໍຈົ່ງຟັງນີ້ເຖີດ, ໂອ ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳທຸກຢ່າງນີ້ ໂດຍຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ»។

Verse 28

मम ध्येयस्सदा त्वं च भविष्यसि न चान्यथा । भवतस्सर्वसामर्थ्यं लब्धं चैव पुरा मया

ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈະເປັນອາລົມແຫ່ງການພິຈາລະນາຂອງຂ້ອຍຕະຫຼອດໄປ ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ. ແລະຈາກເຈົ້ານີ້ແຫຼະ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄວາມສາມາດ ແລະພະລັງອຳນາດທັງປວງ ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງຂ້ອຍສຳເລັດ ມາແຕ່ກ່ອນແລ້ວ.

Verse 29

क्षणमात्रमपि स्वामिंस्तव ध्यानं परं मम । चेतसो दूरतो नैव निर्गच्छतु कदाचन

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ແມ່ນແຕ່ພຽງຊົ່ວຂະນະດຽວ ຂໍໃຫ້ສະມາທິອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ—ທີ່ພຶ່ງອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຢ່າໄດ້ຫ່າງຈາກໃຈຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ ບໍ່ວ່າເວລາໃດກໍຕາມ।

Verse 30

मम भक्तश्च यः स्वामिंस्तव निंदा करिष्यति । तस्य वै निरये वासं प्रयच्छ नियतं ध्रुवम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຖ້າຜູ້ໃດທີ່ອ້າງວ່າເປັນສາວົກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກັບກ່າວຮ້າຍຫຼືດູຖູກພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານທີ່ຢູ່ອັນແນ່ນອນ ແລະຕາຍຕົວໃນນະລົກໃຫ້ເຂົາ ຢ່າງບໍ່ຜິດພາດ।

Verse 31

त्वद्भक्तो यो भवेत्स्वामिन्मम प्रियतरो हि सः । एवं वै यो विजानाति तस्य मुक्तिर्न दुर्लभा

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເປັນສາວົກຂອງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າຜູ້ອື່ນໃດໆ ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ. ຜູ້ໃດທີ່ເຂົ້າໃຈຫຼັກນີ້—ຮູ້ວ່າພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງແມ່ນສູງສຸດ—ການຫຼຸດພົ້ນກໍບໍ່ຍາກສໍາລັບເຂົາ।

Verse 32

महिमा च मदीयोद्य वर्द्धितो भवता ध्रुवम् । कदाचिदगुणश्चैव जायते क्षम्यतामिति

ແທ້ຈິງ ມື້ນີ້ກຽດສັກສີຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເພີ່ມພູນຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງຢ່າງແນ່ນອນ. ແຕ່ບາງຄັ້ງກໍມີຂໍ້ບົກພ່ອງເກີດຂຶ້ນ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໂປດອະໄພເຖີດ।

Verse 33

ब्रह्मोवाच । तदा शंभुस्तदीयं हि श्रुत्वा वचनमुत्तमम् । उवाच विष्णुं सुप्रीत्या क्षम्या तेऽगुणता मया

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຊັມພູ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນປະເສີດນັ້ນຂອງເຂົາແລ້ວ, ຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະວິສນຸ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຢ່າງຍິ່ງວ່າ: «ຂໍໃຫ້ທ່ານອະໄພ—ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະແດງຄວາມຂາດປັນຍາ ຫຼືຄວາມບົກພ່ອງໃດໆ ຕໍ່ທ່ານ»។

Verse 34

एवमुक्त्वा हरिं नौ स कराभ्यां परमेश्वरः । पस्पर्श सकलांगेषु कृपया तु कृपानिधिः

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງສູງສຸດ—ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ໄດ້ໃຊ້ພຣະຫັດທັງສອງ ລູບສຳຜັດກາຍຂອງພຣະຫຣິທົ່ວທັງປວງ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາລ້ວນໆ।

Verse 35

आदिश्य विविधान्धर्मान्सर्वदुःखहरो हरः । ददौ वराननेकांश्चावयोर्हितचिकीर्षया

ພຣະຫຣະ (Hara) ຜູ້ກຳຈັດທຸກຂ໌ທັງປວງ ໄດ້ຊີ້ນຳພວກເຮົາໃນທຳອັນຊອບຫຼາຍປະການ ແລ້ວຍັງປະທານພອນຫຼາຍຢ່າງ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຮົາທັງສອງ।

Verse 36

ततस्स भगवाञ्छंभुः कृपया भक्तवत्सलः । दृष्टया संपश्यतो शीघ्रं तत्रैवांतरधीयतः

ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ສຳພູ (Śambhu) ຜູ້ເມດຕາ ແລະຮັກຜູ້ພັກຕິ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາຍັງຈ້ອງເບິ່ງຢູ່ ກໍໄດ້ຫາຍໄປຢ່າງວ່ອງໄວຈາກທີ່ນັ້ນ ພົ້ນຈາກສາຍຕາຂອງເຂົາ।

Verse 37

तदा प्रकृति लोकेऽस्मिंल्लिंगपूजाविधिः स्मृतः । लिंगे प्रतिष्ठितश्शंभुर्भुक्तिमुक्तिप्रदायकः

ໃນຂະນະນັ້ນ ໃນໂລກທີ່ປະກົດຂຶ້ນຈາກປຣະກຣິຕິ ພິທີບູຊາລິງຄະຕາມຄຳສອນຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ। ພຣະສຳພູ ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນລິງຄະທີ່ຖືກປະຕິສະຖານ ປະທານທັງພຸກຕິ (ສຸກໂລກີ) ແລະ ມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ)।

Verse 38

लिंगवेदिर्महादेवी लिंगं साक्षान्महेश्वरः । लयनाल्लिंगमित्युक्तं तत्रैव निखिलं जगत्

ແທ່ນບູຊາລິງຄະ ແມ່ນມະຫາເທວີ (Śakti) ແລະລິງຄະນັ້ນເອງ ແມ່ນມະເຫສະວະຣະ (Śiva) ໂດຍກົງ. ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ລິງຄະ” ເພາະເປັນບ່ອນແຫ່ງການລະລາຍ (laya); ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈັກກະວານທັງປວງຖືກຮວບຮວມ ແລະລະລາຍຢູ່ໃນຄວາມເປັນຈິງນັ້ນເອງ.

Verse 39

यस्तु लैंगं पठेन्नित्यमाख्यानं लिंगसन्निधौ । षण्मासाच्छिवरूपो वै नात्र कार्या विचारणा

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອ່ານຫຼືສວດເລື່ອງອັນສັກສິດກ່ຽວກັບລິງຄະເປັນປະຈຳ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າລິງຄະນັ້ນ—ພາຍໃນຫົກເດືອນ ຈະເປັນຜູ້ມີສະພາບແຫ່ງພຣະສິວະແທ້; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສເລີຍ.

Verse 40

यस्तु लिंगसमीपे तु कार्यं किंचित्करोति च । तस्य पुण्यफलं वक्तुं न शक्नोमि महामुने

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດກິດນ້ອຍໆສັກຢ່າງໃນທີ່ໃກ້ພຣະສິວະລິງຄະ—ບໍລິການ, ຖວາຍບູຊາ, ຫຼືກິດທາງທຳ—ຜົນບຸນຂອງເຂົາກວ້າງໃຫຍ່ຈົນຂ້ອຍບໍ່ອາດພັນລະນາໃຫ້ຄົບໄດ້.