कामप्रभावः (कामा॑स्य प्रभाववर्णनम्) — The Power of Kāma and the (Ineffective) Attempt to Delude Śiva

Verse 1

ब्रह्मोवाच । तस्मिन् गते सानुचरे शिवस्थानं च मन्मथे । चरित्रमभवच्चित्रं तच्छृणुष्व मुनीश्वर

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຂົາ (ມັນມະຖະ/ກາມ) ໄດ້ໄປຮອດພ້ອມບໍລິວານ ຍັງພຣະສະຖານຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວ ເຫດການອັນພິສົດກໍເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ; ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ້ ຈອມມຸນີ.

Verse 2

गत्वा तत्र महावीरो मन्मथो मोहकारकः । स्वप्रभावं ततानाशु मोहयामास प्राणिनः

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ມັນມະຖະ ວິລະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດມົວເມົາ ໄດ້ແຜ່ອຳນາດຂອງຕົນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະເຮັດໃຫ້ສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍຫຼົງໄຫຼ ແລະສັບສົນ.

Verse 3

वसंतोपि प्रभावं स्वं चकार हरमोहनम् । सर्वे वृक्षा एकदैव प्रफुल्ला अभवन्मुने

ແມ່ນແຕ່ລະດູວະສັນ (ລະດູໃບໄມ້ຜຸດ) ກໍໄດ້ສະແດງພະລັງຂອງຕົນ ໃນທາງທີ່ຊັກຊວນຮາຣະ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ. ໂອ້ ມຸນີ, ຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍພາກັນບານພ້ອມກັນໃນຄາວດຽວ.

Verse 4

विविधान्कृतवान्यत्नान् रत्या सह मनोभवः । जीवास्सर्वे वशं यातास्सगणेशश्शिवो न हि

ມໂນພະວະ (ກາມ) ພ້ອມກັບ ຣະຕີ ໄດ້ພະຍາຍາມຫຼາຍຮູບແບບ; ສັດມີຊີວິດທັງປວງຕົກຢູ່ໃນອໍານາດຂອງລາວ—ແຕ່ພຣະສິວະ ແມ່ນແມ່ນກັບພຣະຄະເນຊະ ກໍບໍ່ເຂົ້າຢູ່ໃນການຄວບຄຸມຂອງລາວເລີຍ।

Verse 5

समधोर्मदनस्यासन्प्रयासा निप्फला मुने । जगाम स मम स्थानं निवृत्त्य विमदस्तदा

ໂອ ມຸນີ, ຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະດະນະ (ກາມະ) ຜູ້ຕໍ່ສູ້ກັບຂ້ອຍ ກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຜົນ. ແລ້ວເຂົາກໍຖອນຕົວ ໄປຍັງຖິ່ນພໍ່ມີຂອງຕົນ, ຄວາມອວດດີຖືກກົດລົງ.

Verse 6

कृत्वा प्रणामं विधये मह्यं गद्गदया गिरा । उवाच मदनो मां चोदासीनो विमदो मुने

ໂອ ມຸນີ, ແລ້ວມະດະນະ (ກາມະ) ໄດ້ກະທໍາການນົບນ້ອມແດ່ພຣະວິທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະແດ່ຂ້ອຍດ້ວຍ, ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍສຽງສັ່ນເຄືອ, ຢືນຢູ່ຂ້າງໆ ໂດຍປາສະຈາກຄວາມອວດດີ.

Verse 7

काम उवाच । ब्रह्मन् शंभुर्मोहनीयो न वै योगपरायणः । न शक्तिर्मम नान्यस्य तस्य शंभोर्हि मोहने

ກາມາເວົ້າວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະສຳພູ (Śambhu) ບໍ່ອາດຖືກຫລອກລວງໄດ້ ເພາະພຣະອົງອຸທິດທັງໝົດໃຫ້ແກ່ໂຍກະ. ບໍ່ວ່າຂ້ອຍ ຫຼືຜູ້ໃດອື່ນ ກໍບໍ່ມີພະລັງຈະເຮັດໃຫ້ພຣະສຳພູນັ້ນຫລົງ»។

Verse 8

समित्रेण मया ब्रह्मन्नुपाया विविधाः कृताः । रत्या सहाखिलास्ते च निष्फला अभवञ्च्छिवे

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຂ້ອຍກັບມິດຂອງຂ້ອຍໄດ້ລອງວິທີການຫຼາຍຢ່າງ. ແຕ່ທຸກຢ່າງນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ມີຣະຕີ (Rati) ຊ່ວຍ—ກໍກາຍເປັນບໍ່ໄດ້ຜົນ ໃນເລື່ອງພຣະສິວະ.

Verse 9

शृणु ब्रह्मन्यथाऽस्माभिः कृतां हि हरमोहने । प्रयासा विविधास्तात गदतस्तान्मुने मम

ໂອ ພຣະພຣາຫມະນ, ຈົ່ງຟັງເຖິງສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກະທຳເພື່ອໃຫ້ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ເກີດຄວາມຫຼົງ (ເພື່ອທົດສອບ). ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໂອ ມຸນີ—ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍ ເມື່ອຂ້ອຍເລົ່າຄວາມພະຍາຍາມຫຼາຍປະການອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງພວກເຮົາ.

Verse 10

यदा समाधिमाश्रित्य स्थितश्शंभुर्नियंत्रितः । तदा सुगंधिवातेन शीतलेनातिवेगिना

ເມື່ອ ພຣະສັມພູ (Śambhu) ຜູ້ຄວບຄຸມຕົນໄດ້ຢ່າງສົມບູນ ຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ ໃນເວລານັ້ນ ລົມເຢັນຫອມຫວານ ພັດມາດ້ວຍແຮງກ້າຫນັກ.

Verse 11

उद्वीजयामि रुद्रं स्म नित्यं मोहनकारिणा । प्रयत्नतो महादेवं समाधिस्थं त्रिलोचनम्

«ຂ້ອຍພະຍາຍາມປຸກຣຸດຣະ—ມະຫາເທວະ ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ—ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນສະມາທິ ຢູ່ເປັນນິດ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະດ້ວຍການກະທຳທີ່ດຶງດູດໃຈແລະຊັກນຳໃຫ້ຫຼົງ»।

Verse 12

स्वसायकांस्तथा पंच समादाय शरासनम् । तस्याभितो भ्रमंतस्तु मोहयंस्तद्ग णानहम्

ຂ້ອຍຖືກະສອນຫ້າດອກຂອງຕົນ ແລະຄັນທະນູ ແລ້ວເລີ່ມວຽນອ້ອມພຣະອົງ ເຮັດໃຫ້ບັນດາຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະອົງຫຼົງງົດທົ່ວທິດ.

Verse 13

मम प्रवेशमात्रेण सुवश्यास्सर्वजंतवः । अभवद्विकृतो नैव शंकरस्सगणः प्रभुः

«ແຕ່ພຽງຂ້ອຍເຂົ້າມາ ສັດທັງຫມົດກໍຕົກຢູ່ໃນອຳນາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ແຕ່ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະ gaṇa ຂອງພຣະອົງ ບໍ່ຖືກລົບກວນ ຫຼືປ່ຽນແປງແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ»។

Verse 14

यदा हिमवतः प्रस्थं स गतः प्रमथाधिपः । तत्रागतस्तदैवाहं सरतिस्समधुर्विधे

ເມື່ອອົງຫົວໜ້າແຫ່ງປຣະມະຖະ ໄປຮອດຊານພູຂອງຫິມະວານ, ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຂ້ອຍກໍໄດ້ໄປຮອດທີ່ນັ້ນໃນເວລາດຽວກັນ ພ້ອມກັບສະຫາຍຂອງຂ້ອຍ.

Verse 15

यदा मेरुं गतो रुद्रो यदा वा नागकेशरम् । कैलासं वा यदा यातस्तत्राहं गतवांस्तदा

ເມື່ອໃດທີ່ ຣຸດຣະ ໄປຫາພູເມຣຸ ຫຼືໄປຫາ ນາກເກສະຣະ ຫຼືເມື່ອໃດທີ່ພຣະອົງເດີນທາງໄປກາຍລາສາ—ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຕາມພຣະອົງໄປ.

Verse 16

यदा त्यक्तसमाधिस्तु हरस्तस्थौ कदाचन । तदा तस्य पुरश्चक्रयुगं रचितवानहम्

ເມື່ອຄັ້ງໜຶ່ງ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ອອກຈາກສະມາທິ ແລະຢືນນິ່ງ—ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປັ້ນສ້າງຈັກຣະ (cakra) ຄູ່ໜຶ່ງ ວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ.

Verse 17

तच्च भ्रूयुगलं ब्रह्मन् हावभावयुतं मुहुः । नानाभावानकार्षीच्च दांपत्यक्रममुत्तमम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຄູ່ຄິ້ວນັ້ນ ໄດ້ສະແດງຊ້ຳໆ ອາການອ່ອນຊ້ອຍອັນງາມ ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຮັກ; ແລະມັນຍັງປາກົດອາລົມຫຼາກຫຼາຍ ເປີດເຜີຍຄຣອງຄູ່ສາມີພັນລະຍາອັນປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 18

नीलकंठं महादेवं सगणं तत्पुरःस्थिताः । अकार्षुमोहितं भावं मृगाश्च पक्षिणस्तथा

ເມື່ອຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ນີລະກັນຖະ ມະຫາເທວະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີຄະນະ (gaṇa) ລ້ອມຮອບ—ແມ່ນແຕ່ກວາງ ແລະນົກທັງຫຼາຍ ກໍຖືກດຶງເຂົ້າສູ່ພາວະຈິດທີ່ຖືກສະກົດ ແລະຫຼົງໄຫຼ.

Verse 19

मयूरमिथुनं तत्राकार्षीद्भावं रसोत्सुकम् । विविधां गतिमाश्रित्य पार्श्वे तस्य पुरस्तथा

ທີ່ນັ້ນ ຄູ່ນົກຍູງກໍເກີດຄວາມຮັກອັນຫວານຊື່ນ ຢາກໄດ້ລົດຊາດແຫ່ງຄວາມສຸກ; ພວກມັນເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍຢ່າງຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍ ແລະຫຼິ້ນຢູ່ຂ້າງກາຍເຂົາ ທັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາດ້ວຍ।

Verse 20

नालभद्विवरं तस्मिन् कदाचिदपि मच्छरः । सत्यं ब्रवीमि लोकेश मम शक्तिर्न मोहने

ສັດຕູຂອງເຮົາບໍ່ເຄີຍພົບຊ່ອງວ່າງນ້ອຍໆໃນເຮົາເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ. ເຮົາເວົ້າຄວາມຈິງ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ: ສັກຕິຂອງເຮົາບໍ່ໄດ້ມີໄວ້ເພື່ອການຫຼອກລວງ.

Verse 21

मधुरप्यकरोत्कर्म युक्तं यत्तस्य मोहने । तच्छृणुष्व महाभाग सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

ແມ່ນແຕ່ວ່າມັນປານດັ່ງອ່ອນໂຍນ ແລະຫວານຊື່ນ, ເຂົາກໍໄດ້ກະທຳການງານອັນຖືກວາງແຜນຢ່າງຊ່ຽວຊານເພື່ອໃຫ້ເຂົາຫຼົງ. ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ—ເຮົາເວົ້າຄວາມຈິງ, ຄວາມຈິງແທ້.

Verse 22

चंपकान्केशरान्वालान्कारणान्पाटलांस्तथा । नागकेशरपुन्नागान्किंशुकान्केतकान्करान्

«(ຄວນຖວາຍ) ດອກຈຳປາກ, ດອກຄ້າຍເກສອນຫອມ, ດອກວາລາ, ດອກກາຣະນາ, ແລະດອກປາຕະລາ; ພ້ອມທັງ ນາຄະເກສະຣະ, ປຸນນາຄະ, ກິມຊຸກະ, ເກຕະກະ ແລະຊໍ່ດອກໄມ້ສົດໆ ເປັນເຄື່ອງບູຊາອັນສັກສິດ»។

Verse 23

मागंधिमल्लिकापर्णभरान्कुरवकांस्तथा । उत्फुल्लयति तत्र स्म यत्र तिष्ठति वै हरः

ບ່ອນໃດທີ່ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ຢືນຢູ່ ບ່ອນນັ້ນ ໃບໜາໜາຂອງດອກມະລິກາຫອມ ແລະ ດອກກຸຣະວະກະ ກໍບານເຕັມທັນທີ ດັ່ງຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນໂດຍພຣະສະຫງ່າລາສີອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ។

Verse 24

सरांस्युत्फुल्लपद्मानि वीजयन् मलयानिलैः । यत्नात्सुगंधीन्यकरोदतीव गिरिशाश्रमे

ພຣະອົງໃຊ້ລົມເຢັນຈາກມະລະຍະ ພັດວີດບຶງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກບົວບານ ແລະ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ກໍ່ໃຫ້ກິ່ນຫອມແຜ່ຊຶມຢ່າງແຮງ ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມສັກສິດ ແລະ ຄວາມສະງົບຂອງອາສຣົມພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 25

लतास्सर्वास्सुमनसो दधुरंकुरसंचयान् । वृक्षांकं चिरभावेन वेष्टयंति स्म तत्र च

ທີ່ນັ້ນ ເຄືອໄມ້ທັງປວງ ດັ່ງມີຄວາມຍິນດີ ແລະ ຈິດໃຈອ່ອນໂຍນ ໄດ້ຜຸດອອກເປັນກຸ່ມຍອດອ່ອນໃໝ່ໆ; ແລະ ດ້ວຍຄວາມຮັກອັນຍືນຍາວ ພວກມັນໄດ້ພັນຮອບລຳຕົ້ນໄມ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 26

तान्वृक्षांश्च सुपुष्पौघान् तैः सुगंधिसमीरणैः । दृष्ट्वा कामवशं याता मुनयोपि परे किमु

ເມື່ອເຫັນຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ແບກບານດ້ວຍດອກໄມ້ງາມເປັນມວນໃຫຍ່ ແລະ ລົມທີ່ຫອມຟຸ້ງດ້ວຍກິ່ນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ລະສີຜູ້ສູງສົ່ງກໍຖືກພາໃຫ້ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງກາມ; ແລ້ວຄົນອື່ນໆຈະຍິ່ງເປັນເທົ່າໃດ?

Verse 27

एवं सत्यपि शंभोर्न दृष्टं मोहस्य कारणम् । भावमात्रमकार्षीन्नो कोपो मय्यपि शंकरः

ແມ່ນແທ້ວ່າເປັນຢ່າງນັ້ນ ແຕ່ໃນພຣະສັມພູບໍ່ເຫັນເຫດແຫ່ງຄວາມຫຼົງ. ພຣະອົງສະແດງແຕ່ທ່າທີພາຍນອກ; ພຣະສັງກະຣະກໍບໍ່ມີຄວາມໂກດຕໍ່ຂ້ອຍເຊັ່ນກັນ.

Verse 28

इति सर्वमहं दृष्ट्वा ज्ञात्वा तस्य च भावनाम् । विमुखोहं शंभुमोहान्नियतं ते वदाम्यहम्

«ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ເຫັນທຸກຢ່າງ ແລະໄດ້ຮູ້ເຖິງເຈດນາພາຍໃນຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ຂ້ອຍຈຶ່ງຫັນໜີ—ແນ່ນອນ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງຕໍ່ພຣະສັມພູ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍບອກເຈົ້າ»។

Verse 29

तस्य त्यक्तसमाधेस्तु क्षणं नो दृष्टिगोचरे । शक्नुयामो वयं स्थातुं तं रुद्रं को विमोहयेत्

ແມ່ນແຕ່ພຽງຊົ່ວຂະນະ ເມື່ອພຣະອົງວາງສະມາທິລົງ ພຣະອົງກໍບໍ່ເຂົ້າມາໃນຂອບເຂດສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຈະຢືນຕໍ່ໜ້າຣຸດຣະນັ້ນໄດ້ແນວໃດ—ຜູ້ໃດຈະຫຼອກລວງພຣະອົງໄດ້?

Verse 30

ज्वलदग्निप्रकाशाक्षं जट्टाराशिकरालिनम् । शृंगिणं वीक्ष्य कस्स्थातुं ब्रह्मन् शक्नोति तत्पुरः

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ! ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ມີເຂົານັ້ນ—ດວງຕາສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກ ແລະ ກອງຜົມຈະຕາອັນນ່າຢ້ານ—ໃຜຈະກ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ?

Verse 31

ब्रह्मोवाच । मनो भववचश्चेत्थं श्रुत्वाहं चतुराननः । विवक्षुरपि नावोचं चिंताविष्टोऽभवं तदा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະວະ (ພຣະສິວະ), ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ມີໜ້າສີ່—ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານແບບນີ້, ແມ່ນຢາກເວົ້າກໍບໍ່ໄດ້ເວົ້າ; ໃນເວລານັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວາມກັງວົນຄອບງໍາ.”

Verse 32

मोहनेहं समर्थो न हरस्येति मनोभवः । वचः श्रुत्वा महादुःखान्निरश्वसमहं मुने

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງມະໂນພະວະວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດຫຼອກລວງຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້” ຂ້າພະເຈົ້າກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກໃຫຍ່ ແລະ ໝົດຫວັງຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 33

निश्श्वासमारुता मे हि नाना रूपमहाबलः । जाता गता लोलजिह्वा लोलाश्चातिभयंकराः

“ແທ້ຈິງ ລົມທີ່ອອກຈາກລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ມີຮູບຫຼາຍຢ່າງ ແລະ ພະລັງອັນມະຫາສານ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລະເຄື່ອນໄຫວໄປມາ. ມີລີ້ນສັ່ນໄຫວ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວບໍ່ຢຸດ ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ.”

Verse 34

अवादयंत ते सर्वे नानावाद्यानसंख्यकान् । पटहादिगणास्तांस्तान् विकरालान्महारवान्

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຕີເຄື່ອງດົນຕີນານາຊະນິດຢ່າງນັບບໍ່ຖ້ວນ; ກອງກຸ່ມໃຫຍ່ດັ່ງປະຕະຫະ ແລະອື່ນໆ ກໍຮ້ອງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ນ່າຢ້ານຢິ່ງ.

Verse 35

अथ ते मम निश्श्वाससंभवाश्च महागणाः । मारयच्छेदयेत्यूचुर्ब्रह्मणो मे पुरः स्थिताः

ແລ້ວບັນດາຄະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ເກີດຈາກລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້າພະອົງເອງ ໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະອົງ ໃນທີ່ປະທັບຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະຮ້ອງວ່າ: “ຂໍພຣະອົງຊົງບັນຊາ—ໃຫ້ພວກເຮົາຂ້າຫຼື? ໃຫ້ພວກເຮົາຟັນຕັດຫຼື?”

Verse 36

तेषां तु वदतां तत्र मारयच्छेदयेति माम् । वचः श्रुत्वा विधिं कामः प्रवक्तुमुपचक्रमे

ໃນທີ່ນັ້ນ ເມື່ອພວກເຂົາກ່າວຢູ່ ຖ້ອຍຄຳກໍຄື: “ຂ້າເຂົາ! ຟັນຕັດເຂົາ!” ຄາມະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ແລະເຂົ້າໃຈເຈດຈຳນົງ ຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວແຜນຂອງຕົນ.

Verse 37

मुनेऽथ मां समाभाष्य तान् दृष्ट्वा मदनो गणान् । उवाच वारयन् ब्रह्मन्गणानामग्रतः स्मरः

ໂອ ມຸນີ, ແລ້ວມະດະນະ (ສະມະຣະ) ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະອົງ ແລະເມື່ອເຫັນຄະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍກ່າວຂຶ້ນເພື່ອຫ້າມປາມ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າກອງຄະນະ, ໂອ ພຣາຫມະນ.

Verse 38

काम उवाच । हे ब्रह्मन् हे प्रजानाथ सर्वसृष्टिप्रवर्तक । उत्पन्नाः क इमे वीरा विकराला भयंकराः

ຄາມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາສັດ, ໂອ ຜູ້ເປີດທາງແຫ່ງການສ້າງສັນທັງປວງ—ວີຣະບຸລຸດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໃຜ ທີ່ເກີດຂຶ້ນມາ, ຮູບຮ່າງດຸຮ້າຍ ແລະນ່າຢ້ານຢິ່ງ?”

Verse 39

किं कर्मैते करिष्यंति कुत्र स्थास्यंति वा विधे । किन्नामधेया एते तद्वद तत्र नियोजय

“ໂອ ຜູ້ຈັດຕັ້ງ (ພຣະພຣະຫມາ Vidhe), ສັດເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດກິດຫຍັງ ແລະ ຈະຢູ່ທີ່ໃດແທ້? ຊື່ຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຈົ່ງຈັດສົ່ງເຂົາເຈົ້າໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງອັນຄວນ”.”

Verse 40

नियोज्य तान्निजे कृत्ये स्थानं दत्त्वा च नाम च । मामाज्ञापय देवेश कृपां कृत्वा यथोचिताम्

“ເມື່ອຈັດຕັ້ງເຂົາເຈົ້າໃຫ້ເຮັດກິດຂອງຕົນ ແລະ ໃຫ້ສະຖານທີ່ກັບຊື່ແກ່ເຂົາເຈົ້າແລ້ວ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ, ຂໍຈົ່ງມີພຣະເມດຕາອັນຄວນ ແລະ ຈົ່ງອອກພຣະບັນຊາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ”.”

Verse 41

ब्रह्मोवाच । इति तद्वाक्यमाकर्ण्य मुनेऽहं लोककारकः । तमवोचं ह मदनं तेषां कर्मादिकं दिशन्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ສ້າງ ແລະ ຈັດລຽງໂລກ—ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບ ມະດະນະ (Kāma) ໂດຍຊີ້ນຳເຂົາເຈົ້າເຖິງກິດຂອງພວກນັ້ນ ແລະ ແນວທາງທີ່ຄວນປະຕິບັດ”.”

Verse 42

ब्रह्मोवाच । एत उत्पन्नमात्रा हि मारयेत्यवदन् वचः । मुहुर्मुहुरतोमीषां नाम मारेति जायताम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເກີດຂຶ້ນໃໝ່ໆ ພວກເຂົາເວົ້າຊ້ຳໆວ່າ ‘ຂ້າ!’ ດັ່ງນັ້ນ ຊື່ຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງເປັນ ‘ມາຣ’ ແມ່ນຜູ້ຂ້າ ຊ້ຳໆ»។

Verse 43

सदैव विघ्नं जंतूनां करिष्यन्ति गणा इमे । विना निजार्चनं काम नाना कामरतात्मनाम्

ກະນະເຫຼົ່ານີ້ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ສັດທັງຫຼາຍຢູ່ເສມອ. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຫມົດໄປກັບກາມແລະຄວາມເພີດເພີນຫຼາຍຢ່າງ—ຖ້າເພາະຄວາມປາຖະໜາ ເຂົາໄລ່ຕາມເປົ້າໝາຍໂດຍບໍ່ໄດ້ບູຊາອາຣຈະນາຂອງຕົນກ່ອນ.

Verse 44

तवानुगमने कर्म मुख्यमेषां मनोभव । सहायिनो भविष्यंति सदा तव न संशयः

ໂອ ມະໂນພະວະ (ກາມ), ໜ້າທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ ແມ່ນການຕາມເຈົ້າ; ເຂົາເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຈົ້າຢູ່ເສມອ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ.

Verse 45

यत्रयत्र भवान् याता स्वकर्मार्थं यदा यदा । गंता स तत्रतत्रैते सहायार्थं तदातदा

“ເຈົ້າໄປບ່ອນໃດ ແລະ ເມື່ອໃດກໍຕາມ ເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ, ພວກຜູ້ຕິດຕາມເຫຼົ່ານີ້ກໍຈະໄປທີ່ນັ້ນໆ ໃນເວລານັ້ນໆ ເພື່ອຊ່ວຍເຈົ້າ.”

Verse 46

चित्तभ्रांतिं करिष्यंति त्वदस्त्रवशवर्तिनाम् । ज्ञानिनां ज्ञानमार्गं च विघ्नयिष्यंति सर्वथा

“ຜູ້ໃດທີ່ຕົກຢູ່ໃນອໍານາດແຫ່ງອາວຸດທິບຂອງເຈົ້າ ຈິດໃຈຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດວຸ້ນວາຍ; ແລະ ພວກເຂົາຈະຂັດຂວາງເສັ້ນທາງແຫ່ງປັນຍາຂອງຜູ້ຮູ້ແທ້ ຢ່າງທຸກປະການ.”

Verse 47

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचो मे हि सरतिस्समहानुगः । किंचित्प्रसन्नवदनो बभूव मुनिसत्तम

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນ—ມີຄົນຂັບລົດສົງຄາມ ແລະຜູ້ຕິດຕາມ—ກໍມີໃບໜ້າສະຫງົບລົງເລັກນ້ອຍ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ»។

Verse 48

श्रुत्वा तेपि गणास्सर्वे मदनं मां च सर्वतः । परिवार्य्य यथाकामं तस्थुस्तत्र निजाकृतिम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ, ພວກຄະນະທັງຫມົດນັ້ນດ້ວຍ—ໄດ້ລ້ອມຮອບມະດະນະ (ກາມະເທວ) ແລະເຮົາທຸກທິດ—ກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມທີ່ປາຖະໜາ, ແຕ່ລະຕົນຢູ່ໃນຮູບອັນເປັນຂອງຕົນເອງ.

Verse 49

अथ ब्रह्मा स्मरं प्रीत्याऽगदन्मे कुरु शासनम् । एभिस्सहैव गच्छ त्वं पुनश्च हरमोहने

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບກາມະ (ສະມະຣະ) ວ່າ: “ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ. ໄປພ້ອມກັບຜູ້ຕິດຕາມເຫຼົ່ານີ້ອີກຄັ້ງ ແລະໃນກິດການເຮັດໃຫ້ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຫຼົງໄຫຼ ຈົ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ.”

Verse 50

मन आधाय यवाद्धि कुरु मारगणैस्सह । मोहो भवेद्यथा शंभोर्दारग्रहणहेतवे

“ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນ ແລະພ້ອມກັບຝູງມາຣະ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຫຼົງໄຫຼ; ເພື່ອໃຫ້ຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ຫຼົງງົດ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ພຣະອົງຮັບເອົາພຣະມະເຫສີ.”

Verse 51

इत्याकर्ण्य वचः कामः प्रोवाच वचनं पुनः । देवर्षे गौरवं मत्वा प्रणम्य विनयेन माम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ກາມະເທບກໍໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ. ໂດຍເຫັນເຖິງຄວາມສັກສິດຂອງພະຣືສີ ທ່ານໄດ້ກົ້ມຂາບຂ້ານ້ອຍດ້ວຍຄວາມອ່ອນນ້ອມ ແລະກ່າວຢ່າງມີມາລະຍາດ.

Verse 52

काम उवाच । मया सम्यक् कृतं कर्म मोहने तस्य यत्नतः । तन्मोहो नाभवत्तात न भविष्यति नाधुना

ກາມະເທບກ່າວວ່າ: "ຂ້ານ້ອຍໄດ້ພະຍາຍາມຢ່າງເຕັມທີ່ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພະອົງຫຼົງໄຫຼ. ແຕ່ທ່ານຜູ້ຈະເລີນ, ຄວາມຫຼົງໄຫຼນັ້ນບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກັບພະອົງເລີຍ—ແລະຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ, ບໍ່ວ່າໃນຕອນນີ້ ຫຼື ໃນອະນາຄົດ."

Verse 53

तव वाग्गौरवं मत्वा दृष्ट्वा मारगणानपि । गमिष्यामि पुनस्तत्र सदारोहं त्वदाज्ञया

ໂດຍເຫັນເຖິງຄວາມສຳຄັນ ແລະ ອຳນາດແຫ່ງຄຳເວົ້າຂອງພະອົງ, ແລະ ເມື່ອໄດ້ເຫັນກອງທັບທີ່ໜ້າຢ້ານກົວເຫຼົ່ານັ້ນ, ຂ້ាន້ອຍຈະກັບໄປບ່ອນນັ້ນອີກຄັ້ງ—ພ້ອມກັບບໍລິວານຂອງຂ້ាន້ອຍ—ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພະອົງ.

Verse 54

मनो निश्चितमेतद्धि तन्मोहो न भविष्यति । भस्म कुर्यान्न मे देहमिति शंकास्ति मे विधे

ໃນເລື່ອງນີ້ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າແນ່ນອນແລ້ວ ດັ່ງນັ້ນຄວາມຫຼົງນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກ. ແຕ່ຍັງມີຄວາມສົງໄສໜຶ່ງລົບກວນຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ພຣະພຣະຫມາ: “ທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ກາຍຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂີ້ເຖົ່າບໍ?”

Verse 55

इत्युक्त्वा समधुः कामस्सरतिस्सभयस्तदा । ययौ मारगणैः सार्द्धं शिवस्थानं मुनीश्वर

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກາມະ—ພ້ອມກັບ ມະດຸ ແລະ ສາຣະຕິ—ກໍເກີດຄວາມຢ້ານໃນຂະນະນັ້ນ. ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ລາວໄດ້ໄປພ້ອມກັບຝູງມາຣາ ສູ່ສະຖານພຣະສິວະ.

Verse 56

पूर्ववत् स्वप्रभावं च चक्रे मनसिजस्तदा । बहूपायं स हि मधुर्विविधां बुद्धिमावहन्

ແລ້ວມານະສິຊະ (ກາມະ) ກໍສະແດງອຳນາດແຕ່ເດີມຂອງຕົນອີກຄັ້ງ ເຫມືອນເກົ່າ. ມະດຸນັ້ນກໍຄິດຄົ້ນອຸບາຍຫຼາຍປະການຢ່າງອ່ອນຫວານ ແລະນຳອອກແຜນການຊັກຈູງຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 57

उपायं स चकाराति तत्र मारगणोऽपि च । मोहोभवन्न वै शंभोरपि कश्चित्परात्मनः

ໃນຂະນະນັ້ນ ລາວໄດ້ຈັດອຸບາຍໜຶ່ງ ແລະຝູງມາຣາກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແຕ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສຳພູ—ຜູ້ເປັນອາດຕະມະສູງສຸດ—ບໍ່ມີຄວາມຫຼົງເກີດຂຶ້ນເລີຍ ເພາະບໍ່ມີໃຜຈະຫຼອກລວງພຣະອົງໄດ້.

Verse 58

निवृत्त्य पुनरायातो मम स्थानं स्मरस्तदा । आसीन्मारगणोऽगर्वोऽहर्षो मेपि पुरस्थितः

ເມື່ອຖອນຕົວແລ້ວ ສະມະຣະ (ກາມະ) ກໍກັບມາອີກຄັ້ງ ໂດຍລະລຶກເຖິງສະຖານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ຝູງມາຣານັ້ນຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມຈອງຫອງ ແລະບໍ່ມີຄວາມຍິນດີ—ປະຈຳຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ.

Verse 59

कामः प्रोवाच मां तात प्रणम्य च निरुत्सवः । स्थित्वा मम पुरोऽगर्वो मारैश्च मधुना तदा

ຕໍ່ມາ ກາມະ ຜູ້ເສົ້າໝອງ ແລະບໍ່ມີຄວາມຮື້ນເຮີງ ໄດ້ກ້ມກາບຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວກ່າວວ່າ: ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີຄວາມຈອງຫອງ ພ້ອມກັບພວກມາຣຸດ ແລະມະດຸ ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 60

कृतं पूर्वादधिकतः कर्म तन्मोहने विधे । नाभवत्तस्य मोहोपि कश्चिद्ध्यानरतात्मनः

ໂອ ຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ), ການກະທຳທີ່ແຮງກວ່າເກົ່າ ໄດ້ຖືກເຮັດເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງຫຼົງ; ແຕ່ກໍບໍ່ມີຄວາມຫຼົງໃດໆ ເກີດຂຶ້ນໃນດວງວິນຍານຜູ້ຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ.

Verse 61

न दग्धा मे तनुश्चैव तत्र तेन दयालुना । कारणं पूर्वपुण्यं च निर्विकारी स वै प्रभुः

ໃນທີ່ນັ້ນ ກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖືກເຜົາໂດຍພຣະອົງຜູ້ເມດຕານັ້ນ. ເຫດຜົນແມ່ນບຸນກຸສົນແຕ່ຊາດກ່ອນ; ເພາະພຣະອົງແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ຖືກກະທົບໂດຍຄວາມປ່ຽນແປງໃດໆ.

Verse 62

चेद्वरस्ते हरो भार्यां गृह्णीयादिति पद्मज । परोपायं कुरु तदा विगर्व इति मे मतिः

ໂອ ປັດມະຊະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຖ້າພອນນີ້ຖືກປະທານວ່າ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈະຮັບເອົາພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ ໃນຂະນະນັ້ນ ຈົ່ງຄິດຄົ້ນອຸບາຍອື່ນເພື່ອຫຼີກລ້ຽງ—ນີ້ແມ່ນຄວາມເຫັນອັນແນ່ນອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 63

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा सपरीवारो ययौ कामस्स्वमाश्रमम् । प्रणम्य मां स्मरन् शंभुं गर्वदं दीनवत्सलम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ) ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ໄດ້ໄປຍັງອາສຣົມຂອງຕົນ. ລາວກໍ່ກາບນົບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະລະລຶກເຖິງ ຊັມພູ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຍິ່ງຍໂສ ແລະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຖ່ອມຕົນ—ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງຕໍ່ໄປ.