भक्तिभेदाः—ज्ञानप्रधानभक्तेः प्रशंसा (Grades of Devotees and the Praise of Knowledge-Centered Devotion)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इति स्तुतो रमेशेन मया चैव सुरर्षिभिः । तथान्यैश्च महादेवः प्रसन्नस्संबभूव ह

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ໂດຍ ຣາເມຊະ (ພຣະວິສນຸ), ໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໂດຍຣິຊີເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆ ພຣະມະຫາເທວະກໍເກີດຄວາມໂປຣດປານ ແລະພໍພຣະໄທ.”

Verse 2

श्रीः । समाप्तोयं रुद्रसंहितान्तर्गतसतीखण्डो द्वितीयः

ສິຣີມົງຄຸນ. ດັ່ງນີ້ ພາກທີສອງ “ສະຕີຂັນດະ” ອັນຢູ່ໃນ “ຣຸທຣະສັມຫິຕາ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 3

महादेव उवाच । शृणु दक्ष प्रवक्ष्यामि प्रसन्नोस्मि प्रजापते । भक्ताधीनः सदाहं वै स्वतंत्रोप्यखिलेश्वरः

ມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ດັກສະ, ເຮົາຈະກ່າວໃຫ້. ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ (ປຣະຊາປະຕິ). ແມ່ນແທ້ວ່າເຮົາເປັນອົງອິດສະລະ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ, ແຕ່ເຮົາຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງພັກຕິຂອງຜູ້ບູຊາເຮົາເສມອ»

Verse 4

चतुर्विधा भजंते मां जनाः सुकृतिनस्सदा । उत्तरोत्तरतः श्रेष्ठास्तेषां दक्षप्रजापते

ໂອ ດັກສະ ປະຊາປະຕິ! ຜູ້ມີບຸນກຸສົນຍ່ອມບູຊາຂ້າພະເຈົ້າເປັນປະຈໍາດ້ວຍ 4 ວິທີ; ໃນນັ້ນ ວິທີທີ່ຕໍ່ໄປຍ່ອມສູງກວ່າກ່ອນໆ।

Verse 5

आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी चैव चतुर्थकः । पूर्वे त्रयश्च सामान्याश्चतुर्थो हि विशिष्यते

ຜູ້ທຸກທ້ອນ, ຜູ້ໃຝ່ຮູ້, ຜູ້ປາຖະໜາລາບລົງໂລກ, ແລະ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ—ນີ້ແມ່ນ 4 ປະເພດ. ສາມປະເພດທໍາອິດເປັນທົ່ວໄປ, ແຕ່ປະເພດທີ 4 ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ຍ່ອມໂດດເດັ່ນສູງສຸດ।

Verse 6

तत्र ज्ञानी प्रियतर ममरूपञ्च स स्मृतः । तस्मात्प्रियतरो नान्यः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີຍານະ (ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງ) ແມ່ນຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກຍິ່ງທີ່ສຸດ ແລະຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຮູບຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜຮັກຍິ່ງກວ່າຍານີ—ຈິງແທ້ ຈິງແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວເຊັ່ນນີ້।

Verse 7

ज्ञानगम्योहमात्मज्ञो वेदांतश्रुतिपारगैः । विना ज्ञानेन मां प्राप्तुं यतन्ते चाल्पबुद्धयः

«ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍຍານະອັນແທ້; ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ຮູ້ອາດຕະມະ ເຊິ່ງຖືກຮູ້ແຈ້ງໂດຍຜູ້ຂ້າມຝັ່ງໄກຂອງເວດານຕະ-ອຸປະນິສັດ. ແຕ່ຫາກບໍ່ມີຍານະ ຄົນປັນຍານ້ອຍກໍພາກພຽນຫາຂ້າພະເຈົ້າໂດຍສູນເປົ່າ»।

Verse 8

न वेदैश्च न यज्ञैश्च न दानैस्तपसा क्वचित् । न शक्नुवंति मां प्राप्तुं मूढाः कर्मवशा नरा

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເວດາ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຍັດຍາ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທານ ຫຼືດ້ວຍຕະປະສະແຕ່ຢ່າງດຽວ ຈຶ່ງຈະເຂົ້າເຖິງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້. ມະນຸດຜູ້ຫຼົງຜິດ ຖືກກຳມະບັງຄັບ ບໍ່ອາດໄປເຖິງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້।

Verse 9

केवलं कर्म्मणा त्वं स्म संसारं तर्तुमिच्छसि । अत एवाभवं रुष्टो यज्ञविध्वंसकारकः

ເຈົ້າປາດຖະນາຂ້າມວົງຈອນສັງສານດ້ວຍກຳການກະທຳຢ່າງດຽວ. ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈຶ່ງໂກດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ທຳລາຍພິທີຍັດຍະ.

Verse 10

इतः प्रभृति भो दक्ष मत्वा मां परमेश्वरम् । बुद्ध्या ज्ञानपरो भूत्वा कुरु कर्म समाहितः

ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ໂອ ດັກຊະ ຈົ່ງຮູ້ວ່າເຮົາແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ). ດ້ວຍປັນຍາແຫ່ງການພິຈາລະນາ ຈົ່ງເອົາໃຈໃສ່ຄວາມຮູ້ທີ່ແທ້ ແລະເຮັດໜ້າທີ່ດ້ວຍໃຈສະຫງົບມັ່ນຄົງ.

Verse 11

अन्यच्च शृणु सद्बुद्ध्या वचनं मे प्रजापते । वच्मि गुह्यं धर्महेतोः सगुणत्वेप्यहं तव

ແລະຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳອື່ນອີກຂອງເຮົາ ດ້ວຍປັນຍາອັນດີ ໂອ ປຣະຊາປະຕິ. ເພື່ອເຫດແຫ່ງທຳມະ ເຮົາຈະກ່າວຄວາມລັບໜຶ່ງ—ແມ່ນແມ່ນເຮົາປາກົດມີຄຸນລັກສະນະ (ສະກຸນ) ແຕ່ເຮົາຍັງເປັນຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ।

Verse 12

अहं ब्रह्मा च विष्णुश्च जगतः कारणं परम् । आत्मेश्वर उपद्रष्टा स्वयंदृगविशेषणः

«ເຮົາ—ພ້ອມກັບ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸ—(ປາກົດເປັນ) ເຫດປັດໃຈສູງສຸດຂອງຈັກກະວານ. ເຮົາແມ່ນອົງເຈົ້າແຫ່ງອາຕະມາ, ເປັນພະຍານພາຍໃນຜູ້ເຝົ້າເບິ່ງ, ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຕິຮູ້ຂອງຕົນເອງ, ແລະໂດດເດັ່ນເປັນຜູ້ເຫັນດ້ວຍແສງຂອງຕົນ»។

Verse 13

आत्ममायां समाविश्य सोहं गुणमयीं मुने । सृजन्रक्षन्हरन्विश्वं दधे संज्ञाः क्रियोचिताः

ໂອ ມຸນີ, ພຣະອົງເຂົ້າສູ່ ມາຍາ ຂອງພຣະອົງເອງ ອັນປະກອບດ້ວຍກຸນະ; ເມື່ອພຣະອົງສ້າງ ປົກປ້ອງ ແລະຖອນຄືນຈັກກະວານ ພຣະອົງຮັບນາມໜ້າທີ່ຕາມການກະທຳອັນສົມຄວນ।

Verse 14

अद्वितीये परे तस्मिन् ब्रह्मण्यात्मनि केवले । अज्ञः पश्यति भेदेन भूतानि ब्रह्मचेश्वरम्

ໃນຄວາມເປັນຈິງອັນສູງສຸດ ທີ່ບໍ່ມີຄູ່—ພຣະພຣະຫມັນອັນບໍລິສຸດ ແລະອາດຕະມະອັນດຽວ—ຄົນອະວິຊາກັບເຫັນດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງ ວ່າສັດທັງຫຼາຍ, ພຣະຫມັນ ແລະອີສະວະຣະ ແຍກກັນ.

Verse 15

शिरः करादिस्वांगेषु कुरुते न यथा पुमान् । पारक्यशेमुषीं क्वापि भूतेष्वेवं हि मत्परः

ເຫມືອນຄົນບໍ່ເຄີຍຖືວ່າ ຫົວ ມື ແລະອະວະຍະວະຂອງຕົນ ເປັນຂອງຄົນອື່ນ, ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ ກໍບໍ່ຄິດແຍກກັນ ແລະບໍ່ເອົາສັດໃດໆເປັນ “ຄົນອື່ນ” ຢ່າງແທ້.

Verse 16

सर्वभूतात्मनामेकभावनां यो न पश्यति । त्रिसुराणां भिदां दक्ष स शांतिमधिगच्छति

ໂອ ດັກສະ, ຜູ້ໃດບໍ່ເຫັນຄວາມເປັນໜຶ່ງຂອງອາດຕະມາທີ່ສະຖິດໃນສັດທັງປວງ ແລະບໍ່ຖືຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນແຕ່ໃນເທວະທັງສາມ ຍ່ອມບັນລຸສັນຕິອັນແທ້ຈິງ।

Verse 17

यः करोति त्रिदेवेषु भेदबुद्धिं नराधमः । नरके स वसेन्नूनं यावदाचन्द्रतारकम्

ຜູ້ໃດເປັນຄົນຕໍ່າຊ້າ ທີ່ຖືຄວາມແຕກຕ່າງໃນພຣະເທວະທັງສາມ (ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະສີວະ) ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ນະຣົກແນ່ນອນ ຕາບໃດທີ່ດວງຈັນແລະດາວຍັງຄົງຢູ່।

Verse 18

मत्परः पूजयेद्देवान् सर्वानपि विचक्षणः । स ज्ञानं लभते येन मुक्तिर्भवति शाश्वती

ຜູ້ບູຊາຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ມຸ່ງໃຈຕໍ່ເຮົາ ຈະບູຊາເທວະທັງປວງກໍໄດ້; ໂດຍນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບປັນຍາແທ້ ທີ່ນໍາໄປສູ່ມົກຂະອັນຖາວອນ។

Verse 19

विधिभक्तिं विना नैव भक्तिर्भवति वैष्णवी । विष्णुभक्तिं विना मे न भक्तिः क्वापि प्रजायते

ຖ້າບໍ່ມີພັກຕິຕໍ່ ວິທີ (ພຣະພຣະຫມາ) ພັກຕິຕໍ່ ວິສນຸ ກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນຢ່າງແທ້. ແລະຖ້າບໍ່ມີພັກຕິຕໍ່ ວິສນຸ ພັກຕິຕໍ່ເຮົາ (ພຣະສິວະ) ກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນທີ່ໃດເລີຍ।

Verse 20

इत्युक्त्वा शंकरस्स्वामी सर्वेषां परमेश्वरः । सर्वेषां शृण्वतां तत्रोवाच वाणीं कृपाकरः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດແຫ່ງທຸກຜູ້, ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນກໍາລັງຟັງຢູ່ນັ້ນ, ຜູ້ມີເມດຕາໄດ້ກ່າວວາຈາຂອງພຣະອົງແກ່ພວກເຂົາ।

Verse 21

हरिभक्तो हि मां निन्देत्तथा शैवोभवे द्यदि । तयोः शापा भवेयुस्ते तत्त्वप्राप्तिर्भवेन्न हि

ຖ້າຜູ້ບູຊາພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ມາດູຖູກເຮົາ ຫຼືຜູ້ບູຊາພຣະສິວະກາຍເປັນຜູ້ດູຖູກພຣະຫຣິ ແລ້ວຄຳສາບຂອງເຂົາຈະສົ່ງຜົນ; ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ການບັນລຸສັດຈະສູງສຸດບໍ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य महेशस्य वचनं सुखकारकम् । जहृषुस्सकलास्तत्र सुरमुन्यादयो मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາອັນນຳຄວາມສຸກຂອງພຣະມະເຫສະວະ (ມະຫາເທວະ) ແລ້ວ, ທຸກຜູ້ທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ເທວະ, ມຸນີ ແລະອື່ນໆ—ລ້ວນຍິນດີ, ໂອ ມຸນີ.

Verse 23

दक्षोभवन्महाप्रीत्या शिवभक्तिरतस्तदा । सकुटुम्बस्सुराद्यास्ते शिवं मत्वाखिलेश्वरम्

ແລ້ວດັກສະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ ໄດ້ຕັ້ງໃຈໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍກັບຜູ້ອື່ນໆ ພ້ອມຄອບຄົວ ກໍໄດ້ຖືພຣະສິວະເປັນອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 24

यथा येन कृता शंभोः संस्तुतिः परमात्मनः । तथा तस्मै वरो दत्तश्शंभुना तुष्टचेतसा

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ສັນລະເສີນພຣະສັມພຸ—ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ—ດ້ວຍວິທີໃດ, ພຣະສັມພຸຜູ້ມີພຣະຫົວໃຈພໍໃຈ ກໍປະທານພອນໃຫ້ຜູ້ນັ້ນ ຕາມວິທີນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 25

ज्ञप्तः शिवेनाशु दक्षः शिवभक्तः प्रसन्नधीः । यज्ञं चकार संपूर्णं शिवानुग्रहतो मुने

ເມື່ອຖືກພຣະສິວະຊີ້ແນະແລ້ວ ດັກສະກໍກາຍເປັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະໂດຍໄວ ມີຈິດໃຈສະງົບຜ່ອງໃສ; ແລະ ໂອ ມຸນີ, ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫະຂອງພຣະສິວະ ລາວໄດ້ປະກອບຍັດຍະໃຫ້ສົມບູນ ແລະສຳເລັດຖືກຕ້ອງ.

Verse 26

ददौ भागान्सुरेभ्यो हि पूर्णभागं शिवाय सः । दानं ददौ द्विजेभ्यश्च प्राप्तः शंभोरनुग्रहः

ລາວແບ່ງສ່ວນທີ່ກຳນົດໃຫ້ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະກຳນົດສ່ວນເຕັມໃຫ້ແກ່ພຣະສິວະ. ລາວຍັງໃຫ້ທານແກ່ພວກດວິຊະ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບອະນຸຄຣາະອັນເມດຕາຂອງພຣະຊຳບູ (ພຣະສິວະ)។

Verse 27

अथो देवस्य सुमहत्तत्कर्म विधिपूर्वकम् । दक्षः समाप्य विधिवत्सहर्त्विग्भिः प्रजापतिः

ຕໍ່ມາ ພຣະປະຊາປະຕິ ດັກຊະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະປະໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ ໄດ້ສຳເລັດພິທີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະເທວະ ຕາມລະບຽບພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ।

Verse 28

एवं दक्षमखः पूर्णोभवत्तत्र मुनीश्वरः । शंकरस्य प्रसादेन परब्रह्मस्वरूपिणः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ຍັດຍະຂອງດັກຊະໄດ້ສຳເລັດສົມບູນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະຊັງກະຣະ ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ।

Verse 29

अथ देवर्षयस्सर्वे शंसंतश्शांकरं यशः । स्वधामानि ययुस्तु ष्टाः परेपि सुखतस्तदा

ແລ້ວບັນດາເທວະຣິສີທັງປວງ ໄດ້ສັນລະເສີນກຽດຍົດຂອງພຣະຊັງກະຣະ ແລະພາກັນເດີນທາງກັບໄປຍັງວິມານສະຫວັນຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈອິ່ມເອີບ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອື່ນໆກໍໄດ້ຈາກໄປດ້ວຍຄວາມສຸກໃນເວລານັ້ນ.

Verse 30

अहं विष्णुश्च सुप्रीतावपि स्वंस्वं परं मुदा । गायन्तौ सुयशश्शंभोः सर्वमंगलदं सदा

ແມ່ນແທ້ວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ພຣະວິສນຸ ຕ່າງກໍຍິນດີໃນສະຖານະສູງສຸດຂອງຕົນ ແຕ່ພວກເຮົາກໍຮ້ອງສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ນາມກຽດອັນປະເສີດຂອງ ພຣະສຳພູ (Śambhu) ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີເປັນຜູ້ປະທານມົງຄຸນທັງປວງຕະຫຼອດການ।

Verse 31

दक्ष संमानितः प्रीत्या महादेवोपि सद्गतिः । कैलासं स ययौ शैलं सुप्रीतस्सगणो निजम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກດັກສະຍົກຍ້ອງດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່, ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນມັງຄະລະທາງອັນສູງສຸດ—ກໍອອກເດີນທາງ. ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍຄະນະບໍລິວານ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ກັບຄືນສູ່ພູເຂົາຂອງພຣະອົງ ຄື ໄກລາສະ.

Verse 32

आगत्य स्वगिरिं शंभुस्सस्मार स्वप्रियां सतीम् । गणेभ्यः कथयामास प्रधानेभ्यश्च तत्कथाम्

ເມື່ອກັບມາຮອດພູເຂົາຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ພຣະສັມພູໄດ້ລະລຶກເຖິງສະຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເລົ່າເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກຄະນະບໍລິວານ, ໂດຍສະເພາະແກ່ຜູ້ນໍາທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດ.

Verse 33

कालं निनाय विज्ञानी बहु तच्चरितं वदन् । लौकिकीं गतिमाश्रित्य दर्शयन् कामितां प्रभुः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຮູ້ທົ່ວ ໄດ້ໃຊ້ເວລາໄປ ໂດຍເລົ່າກ່ຽວກັບການກະທໍາເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງຫຼາຍ. ແລະໂດຍຮັບເອົາທ່າທາງແບບຊາວໂລກ, ພຣະອົງໄດ້ສະແດງເສັ້ນທາງທີ່ປາດຖະໜາໄວ້.

Verse 34

नानीतिकारकः स्वामी परब्रह्म सतां गतिः । तस्य मोहः क्व वा शोकः क्व विकारः परो मुने

ພຣະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທຳທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຸສົນຫຼືອະກຸສົນ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ຮູ້ທັນ. ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຄວາມຫຼົງຢູ່ໃສສຳລັບພຣະອົງ? ຄວາມໂສກຢູ່ໃສ? ແລະການແປປ່ຽນຈະມີໃນພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 35

अहं विष्णुश्च जानीवस्तद्भेदं न कदाचन । केपरे मुनयो देवा मनुषाद्याश्च योगिनः

ຂ້ອຍ ແລະ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ຮູ້ສິ່ງນີ້ ແລະບໍ່ເຄີຍເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງອັນແທ້ຈິງ (ໃນພຣະອົງສູງສຸດ) ເລີຍ. ແລ້ວຈະກ່າວຫຍັງເຖິງມຸນີອື່ນໆ, ເທວະ, ມະນຸດ ແລະ ໂຍຄີທັງຫຼາຍ?

Verse 36

महिमा शांकरोनंतो दुर्विज्ञेयो मनीषिभिः । भक्तज्ञातश्च सद्भक्त्या तत्प्रसादाद्विना श्रमम्

ພຣະມະຫິມາຂອງພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ແລະແມ່ນຍາກທີ່ບັນດານັກປັນຍາຈະຮູ້ເຂົ້າໃຈ. ແຕ່ຜູ້ມີພັກຕິອັນບໍລິສຸດຈະຮູ້ໄດ້; ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ກໍຮູ້ໄດ້ຢ່າງງ່າຍ ບໍ່ຕ້ອງຝືນພະຍາຍາມ.

Verse 37

एकोपि न विकारो हि शिवस्य परमात्मनः । संदर्शयति लोकेभ्यः कृत्वा तां तादृशीं गतिम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະສູງສຸດ ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ. ແຕ່ໂດຍຮັບເອົາສະພາບທີ່ສອດຄ່ອງນັ້ນ ພຣະອົງກໍເຮັດໃຫ້ປາກົດແກ່ໂລກ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຂົ້າໃຈ।

Verse 38

यत्पठित्वा च संश्रुत्य सर्वलोकसुधीर्मुने । लभते सद्गतिं दिब्यामिहापि सुखमुत्तमम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ຮູ້ທັນ, ຜູ້ໃດອ່ານແລະຟັງຂໍ້ນີ້ດ້ວຍສັດທາ ຈະເປັນຜູ້ມີປັນຍາແທ້ໃນທ່າມກາງຊົນທັງປວງ; ຈະໄດ້ຮັບຄະຕິອັນດີງາມແລະເທວະດາ, ແລະໃນໂລກນີ້ກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສູງສຸດ.

Verse 39

इत्थं दाक्षायणी हित्वा निजदेहं सती पुनः । जज्ञे हिमवतः पत्न्यां मेनायामिति विश्रुतम्

ດັ່ງນັ້ນ ສະຕີ ທິດາຂອງດັກສະ ໄດ້ລະທິ້ງກາຍຂອງນາງແລ້ວ ເກີດໃໝ່ອີກຄັ້ງ—ຕາມທີ່ເລື່ອງລືຊື່ກັນ—ເປັນທິດາຂອງແມ່ນາ ພັນລະຍາຂອງຮິມະວານ ເຈົ້າແຫ່ງຫິມາລັຍ.

Verse 40

पुनः कृत्वा तपस्तत्र शिवं वव्रे पतिं च सा । गौरी भूत्वार्द्धवामांगी लीलाश्चक्रेद्भुताश्शिवा

ນາງໄດ້ກະທຳຕະປະສະຢາອີກຄັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະເລືອກພຣະສິວະແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນສາມີ. ເມື່ອກາຍເປັນ ເກົາຣີ—ພາກຊ້າຍຂອງພຣະສິວະ (ອັດທະນາຣີສະວະຣະ)—ເທວີຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນໄດ້ກະທຳລີລາອັນອັດສະຈັນ.

Verse 41

इत्थं सतीचरित्रं ते वर्णितं परमाद्भुतम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं दिव्यं सर्वकामप्रदायकम्

ດັ່ງນີ້ ປະຫວັດຂອງສະຕີອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ຖືກບັນຍາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ। ມັນເປັນເລື່ອງທິບພະ ປະທານທັງພົນຜົນໂລກີ (ພຸກຕິ) ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ພ້ອມທັງໃຫ້ສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນຄ່າທັງປວງ।

Verse 42

इदमाख्यानमनघं पवित्रं परपावनम् । स्वर्ग्यं यशस्यमायुष्यं पुत्रपौत्रफलप्रदम्

ນິທານອັນບໍ່ມີມົນທິນນີ້ ເປັນອັນບໍລິສຸດ ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ। ມັນປະທານບຸນສະຫວັນ, ຊື່ສຽງ, ອາຍຸຍືນ, ແລະຜົນແຫ່ງລູກຫຼານ—ລູກແລະຫຼານ—ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຟັງ।

Verse 43

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे दक्षय ज्ञानुसंधानवर्णनं नाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ»—ໃນສຳຫິຕາທີ 2 «ຣຸດຣະສຳຫິຕາ»—ນີ້ແມ່ນບົດທີ 43 ຂອງພາກທີ 2 «ສະຕີຂັນດະ» ຊື່ວ່າ «ການບັນຍາຍການສອບຖາມຂອງດັກສະ ແລະການສືບຄົ້ນວ່າດ້ວຍຄວາມຮູ້»।

Verse 44

यः पठेत्पाठयेद्वापि समाख्यानमिदं शुभम् । सोपि भुक्त्वाखिलान् भोगानंते मोक्षमवाप्नुयात्

ຜູ້ໃດອ່ານ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນອ່ານ ນິທານອັນມົງຄຸນນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເສວຍສຸກອັນຊອບທຳທັງປວງ ແລະໃນທ້າຍສຸດຈະບັນລຸໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)।