दक्षयज्ञ-प्रसङ्गे देवतानां आश्वासनं तथा दण्डविधानम् | Consolation of the Devas and the Ordinance of Consequences in the Dakṣa-Yajña Episode

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रीब्रह्मेशप्रजेशेन सदैव मुनिना च वै । अनुनीतश्शंभुरासीत्प्रसन्नः परमेश्वरः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກອ້ອນວອນຊ້ຳໆ ໂດຍພຣະບຣະຫມເອສະ, ພຣະອີສະ (ຣຸທຣະ) ແລະ ພຣະປຣະຊາປະຕິ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ, ພຣະສັມພູ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ກໍເກີດຄວາມປຣະສັນນະ ແລະເມດຕາ।

Verse 2

आश्वास्य देवान् विष्ण्वादीन्विहस्य करुणानिधिः । उवाच परमेशानः कुर्वन् परमनुग्रहम्

ພຣະອົງໄດ້ປອບໃຈເທວະທັງຫຼາຍ ໂດຍເລີ່ມຈາກພຣະວິສະນຸ ແລ້ວຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ; ພຣະປຣະເມສານະ ຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ ໄດ້ກ່າວ ພ້ອມປະທານອະນຸຄຣາະອັນສູງສຸດ।

Verse 3

श्रीमहादेव उवाच । शृणुतं सावधानेन मम वाक्यं सुरोत्तमौ । यथार्थं वच्मि वां तात वां क्रोधं सर्वदासहम्

ພຣະສີມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງເຮົາດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ. ລູກທີ່ຮັກເອີຍ, ເຮົາຈະກ່າວຄວາມຈິງຕາມທີ່ເປັນ—ເພາະເຮົາສາມາດອົດທົນ ແລະ ຂັບກັ້ນຄວາມໂກດຂອງເຈົ້າໄດ້ເສມອ.»

Verse 4

नाघं तनौ तु बालानां वर्णमेवानुचिंतये । मम मायाभिभूतानां दंडस्तत्र धृतो मया

«ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ພິຈາລະນາຄວາມຜິດໃນກາຍຂອງເດັກນ້ອຍຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ; ຂ້າພະເຈົ້າຄິດແຕ່ສະພາບແທ້ດັ່ງເດີມຂອງເຂົາ. ແຕ່ຜູ້ຖືກມາຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄອບງຳ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວາງທັນທີໂທດໄວ້ເພື່ອຫ້າມປາມ»។

Verse 5

दक्षस्य यज्ञभंगोयं न कृतश्च मया क्वचित् । परं द्वेष्टि परेषां यदात्मनस्तद्भविष्यति

«ການຂັດຂວາງພິທີຍັດຍະຂອງດັກຊະນີ້ ບໍ່ເຄີຍເປັນການກະທຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ມີຄວາມຊັງຕໍ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ສິ່ງທີ່ເຂົາຄິດຮ້າຍຕໍ່ຜູ້ອື່ນ ຈະກັບຄືນສູ່ຕົນເອງ»។

Verse 6

परेषां क्लेदनं कर्म न कार्यं तत्कदाचन । परं द्वेष्टि परेषां यदात्मनस्तद्भविष्यति

«ບໍ່ຄວນເຮັດກຳທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນທຸກທ້ອນ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ. ເພາະຄວາມຮ້າຍ ຫຼືຄວາມຊັງທີ່ສົ່ງໄປຫາຜູ້ອື່ນ ຈະກັບຄືນມາຫາຕົນເອງ»។

Verse 7

दक्षस्य यज्ञशीर्ष्णो हि भवत्वजमुखं शिरः । मित्रनेत्रेण संपश्येद्यज्ञभागं भगस्सुरः

«ຂໍໃຫ້ຫົວຂອງພິທີຍັດຍະຂອງດັກຊະ ກາຍເປັນຫົວທີ່ມີໜ້າແບ້. ແລະຂໍໃຫ້ພະເທວະພາກະ (Bhaga) ເຫັນສ່ວນຍັດຍະຂອງຕົນ ແຕ່ຜ່ານດວງຕາຂອງມິດຕຣະ (Mitra) ເທົ່ານັ້ນ»។

Verse 8

पूषाभिधस्सुरस्तातौ दद्भिर्यज्ञसुपिष्टभुक् । याजमानैर्भग्नदंतस्सत्यमेतन्मयोदितम्

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເທວະນາມ ປູສັນ (Pūṣan) ຖືກພວກຍາຈະມານາ ທຳໃຫ້ແຂ້ວແຕກ; ຈຶ່ງໄດ້ກິນຮາວິສໃນຍັດຍະ ຫຼັງຈາກບົດໃຫ້ລະອຽດ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງຕາມທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 9

बस्तश्मश्रुर्भवेदेव भृगुर्मम विरोध कृत् । देवाः प्रकृतिसर्वांगा ये म उच्छेदनं ददुः

“ໃຫ້ ພຣິກຸ (Bhṛgu) ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຂ້າ ເປັນຜູ້ມີໜວດແລະຂົນໜ້າເຫມືອນແບ້. ແລະໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ອະວະຍະວະຜູກພັນກັບ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ແລະຜູ້ທີ່ໃຫ້ການຕັດຂາດ/ຂັບໄລ່ຂ້າ ຈົ່ງປະສົບຄວາມພິນາດ.”

Verse 10

बाहुभ्यामश्विनौ पूष्णो हस्ताभ्यां कृतवाहकौ । भवंत्वध्वर्यवश्चान्ये भवत्प्रीत्या मयोदितम्

“ໃຫ້ ອັສວິນີ-ກຸມາຣາ (Aśvinī-kumāra) ທັງສອງ ເປັນແຂນຂອງທ່ານ; ໃຫ້ ປູສັນ (Pūṣan) ເປັນຜູ້ບຳລຸງຫຼ້ຽງ; ແລະໃຫ້ມືເປັນຜູ້ຖືພາເຄື່ອງມືໃນຍັດຍະ. ໃຫ້ພວກອັດວາຣຍຸ (Adhvaryu) ແລະຜູ້ປະກອບພິທີອື່ນໆ ກໍເກີດຂຶ້ນເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ. ຂ້າໄດ້ປະກາດນີ້ເພື່ອໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ.”

Verse 11

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा परमेशानो विरराम दयान्वितः । चराचरपतिर्देवः सम्राट् वेदानुसारकृत्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສານ) ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາ ກໍຢຸດນິ່ງແລະສງົບ. ພຣະເທວະຜູ້ເປັນຈັກກະພັດ ເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ທັງເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ປະພຶດຕາມພຣະເວດາຢ່າງສົມບູນ.

Verse 12

तदा सर्व सुराद्यास्ते श्रुत्वा शंकरभाषितम् । साधुसाध्विति संप्रोचुः परितुष्टाः सविष्ण्वजाः

ເມື່ອນັ້ນ ເທວະແລະສັດສະຫວັນທັງປວງ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ແລ້ວ ກໍຮ້ອງວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!” ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ພ້ອມກັບຜູ້ຕິດຕາມຂອງ ວິສນຸ (Viṣṇu).

Verse 13

ततश्शंभुं समामंत्र्य मया विष्णुस्सुरर्षिभिः । भूयस्तद्देवयजनं ययौ च परया मुदा

ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ເມື່ອໄດ້ອຳລາພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ, ພຣະວິສນຸ ພ້ອມດ້ວຍຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ເຫຼົ່າລືສີເທວະ ກໍໄດ້ສະເດັດໄປສູ່ພິທີບູຊາຍັນຂອງເຫຼົ່າເທວະດາອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 14

एवं तेषां प्रार्थनया विष्णुप्रभृतिभिस्सुरैः । ययौ कनखलं शंभुर्यज्ञवाटं प्रजापतेः

ດັ່ງນັ້ນ, ດ້ວຍຄຳອ້ອນວອນຢ່າງຈິງຈັງຂອງເຫຼົ່າເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍການນຳຂອງພຣະວິສນຸ, ພຣະສັມພູຈຶ່ງໄດ້ສະເດັດໄປຍັງກັນຂະລະ ສູ່ສະຖານທີ່ບູຊາຍັນຂອງພຣະປະຊາບໍດີ (ທັກສະ).

Verse 15

रुद्रस्तदा ददर्शाथ वीरभद्रेण यत्कृतम् । प्रध्वंसं तं क्रतोस्तत्र देवर्षीणां विशेषतः

ຈາກນັ້ນ ພຣະຣຸດທະກໍបានທອດພຣະເນດເຫັນຄວາມພິນາດທີ່ເກີດຈາກວີຣະພັດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄືຄວາມຈິບຫາຍຂອງພິທີບູຊາຍັນນັ້ນ ແລະ ໂດຍສະເພາະແມ່ນຄວາມອັບອາຍຂອງເຫຼົ່າລືສີເທວະທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 16

स्वाहा स्वधा तथा पूषा तुष्टिर्धृतिः सरस्वती । तथान्ये ऋषयस्सर्वे पितरश्चाग्नयस्तथा

"ສະວາຫາ, ສະວະທາ, ພູຊາ, ຕຸດຕິ, ທຶດຕິ ແລະ ສະຣັດສະວະຕີ — ລວມທັງເຫຼົ່າລືສີອື່ນໆທັງໝົດ, ເຫຼົ່າບັນພະບຸລຸດ (ປິຕິ) ແລະ ເຫຼົ່າເທວະແຫ່ງໄຟ (ອັກຄະນິ) ກໍເຊັ່ນກັນ — [ມີຢູ່ທີ່ນັ້ນ]।"

Verse 17

येऽन्ये च बहवस्तत्र यक्षगंधवर्राक्षसाः । त्रोटिता लुंचिताश्चैव मृताः केचिद्रणाजिरे

ແລະ ອີກຫຼາຍໆຕົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ — ຍັກ, ຄັນທັບພະ ແລະ ຣາກຊົດ — ຖືກບົດຂະຢີ້, ຖືກສີກເປັນຕ່ອນໆ ແລະ ບາງຕົນກໍຖືກຂ້າຕາຍໃນສະໜາມຮົບ.

Verse 18

यज्ञं तथाविधं दृष्ट्वा समाहूय गणाधिपम् । वीरभद्रं महावीरमुवाच प्रहसन् प्रभुः

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນພິທີຍັດນະຖືກຈັດໄວ້ແບບນັ້ນ ກໍເອີ້ນຫາຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະກະນະ—ວີຣະພັດຣະ ວິລະບຸລຸດໃຫຍ່—ແລ້ວຍິ້ມແລະກ່າວກັບເຂົາ।

Verse 19

वीरभद्र महाबाहो किं कृतं कर्म ते त्विदम् । महान्दंडो धृतस्तात देवर्ष्यादिषु सत्वरम्

ໂອ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ! ກຳກະທຳນີ້ທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດແມ່ນຫຍັງ? ລູກເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ຍົກໂທດອັນຮ້າຍແຮງຂຶ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນ ຕໍ່ບັນດາເທວະຣິສີ ແລະຜູ້ອື່ນໆ.

Verse 20

दक्षमानय शीघ्रं त्वं येनेदं कृतमीदृशम् । यज्ञो विलक्षणस्तात यस्येदं फलमीदृशम्

“ເຈົ້າຈົ່ງນຳດັກສະມາທີ່ນີ້ໃຫ້ໄວ—ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເລື່ອງນີ້ເກີດຂຶ້ນແບບນີ້. ພິທີຍັດນະນີ້ຊ່າງພິເສດແທ້, ລູກເອີຍ, ເພາະຜົນຂອງມັນກາຍເປັນແບບນີ້.”

Verse 21

ब्रह्मोवाच । एवमुक्तश्शंकरेण वीरभद्रस्त्वरान्वितः । कबंधमानयित्वाग्रे तस्य शंभोरथाक्षिपत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຊັງກະຣະສັ່ງແບບນັ້ນ ວີຣະພັດຣະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ ໄດ້ນຳລ່າງກາຍທີ່ບໍ່ມີຫົວມາຂ້າງໜ້າ ແລ້ວໂຍນລົງຕໍ່ໜ້າພຣະສຳພູ.

Verse 22

विशिरस्कं च तं दृष्ट्वा शंकरो लोकशंकरः । वीरभद्रमुवाचाग्रे विहसन्मुनिसत्तम

ເມື່ອເຫັນຜູ້ນັ້ນຖືກຕັດຫົວ ພຣະສັງກະຣະ—ຜູ້ປະທານມົງຄຸນແກ່ໂລກ—ຍິ້ມ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ ວີຣະພັດຣະ ຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ।

Verse 23

शिरः कुत्रेति तेनोक्ते वीरभद्रोऽब्रवीत्प्रभुः । मया शिरो हुतं चाग्नौ तदानीमेव शंकर

ເມື່ອລາວຖາມວ່າ “ຫົວຢູ່ໃສ?” ພຣະວີຣະພັດຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ: “ໂອ ຊັງກະຣະ, ຂ້າໄດ້ນຳຫົວນັ້ນຖວາຍເປັນຮຸຕະໃນໄຟບູຊາແລ້ວໃນຂະນະນີ້ເອງ.”

Verse 24

इति श्रुत्वा वचस्तस्य वीरभद्रस्य शंकरः । देवान् तथाज्ञपत्प्रीत्या यदुक्तं तत्पुरा प्रभुः

ເມື່ອຊັງກະຣະ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງວີຣະພັດຣະແລ້ວ ພຣະອົງຊົມຊື່ນຍິນດີ ແລະ ມີພຣະບັນຊາໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍປະຕິບັດຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 25

विधाय कार्त्स्न्येन च तद्यदाह भगवान् भवः । मया विष्ण्वादयः सर्वे भृग्वादीनथ सत्वरम्

ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກເຈົ້າ ພະວະ (ສິວະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮຽកປະຊុមເທວະດາທັງໝົດເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພຣະວິສະນຸ ແລະ ເຫຼົ່າລືສີເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍພຣະພຣິກຸ.

Verse 26

अथ प्रजापतेस्तस्य सवनीयपशोश्शिरः । बस्तस्य संदधुश्शंभोः कायेनारं सुशासनात्

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄຳສັ່ງອັນປະເສີດຂອງພຣະສັມພູ, ເຂົາເຈົ້າໄດ້ນຳເອົາຫົວຂອງສັດບູຊາຍັນ—ຄືແບ້—ມາຕໍ່ເຂົ້າກັບຮ່າງກາຍຂອງພຣະປະຊາບໍດີ ໂດຍໃຊ້ສ່ວນໜຶ່ງຈາກພຣະວໍລະກາຍຂອງພຣະສິວະເອງ.

Verse 27

संधीयमाने शिरसि शंभुसद्दृष्टिवीक्षितः । सद्यस्सुप्त इवोत्तस्थौ लब्धप्राणः प्रजापतिः

ເມື່ອຫົວທີ່ຂາດໄດ້ຖືກຕໍ່ເຂົ້າຄືນໃໝ່, ພຣະປະຊາບໍດີ—ຜູ້ທີ່ຟື້ນຄືນຊີວິດດ້ວຍສາຍພຣະເນດອັນເປັນມຸງຄຸນແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາຂອງພຣະສັມພູ—ກໍໄດ້ລຸກຂຶ້ນທັນທີ, ຄືກັບວ່າຕື່ນຈາກການນອນຫຼັບ, ໂດຍໄດ້ຮັບລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຄືນໃໝ່.

Verse 28

उत्थितश्चाग्रतश्शंभुं ददर्श करुणानिधिम् । दक्षः प्रीतमतिः प्रीत्या संस्थितः सुप्रसन्नधीः

ດັກສະລຸກຂຶ້ນ ແລ້ວເຫັນພຣະສັມພູ (Śambhu) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ—ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາ. ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ ລາວຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະປັນຍາກໍສະຫງົບຜ່ອງໃສຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 29

पुरा हर महाद्वेषकलिलात्माभवद्धि सः । शिवावलोकनात्सद्यश्शरच्चन्द्र इवामलः

ໃນອະດີດ ໃຈຂອງລາວຖືກຄວາມຊັງອັນແຮງກ້າປົກຄຸມເປັນໝອກຄວັນ; ແຕ່ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະສິວະ (Śiva) ທັນທີ ລາວກໍບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ—ດັ່ງດວງຈັນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນອັນໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 30

भवं स्तोतुमना सोथ नाशक्नोदनुरागतः । उत्कंठाविकलत्वाच्च संपरेतां सुतां स्मरन्

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າລາວປາດຖະນາຈະສັນລະເສີນ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ກໍບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກຜູກພັນ; ດ້ວຍຄວາມອາວອນອັນທົນບໍ່ໄດ້ ລາວຈຶ່ງນຶກຖຶງລູກສາວຜູ້ຈາກໂລກໄປແລ້ວຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 31

अथ दक्षः प्रसन्नात्मा शिवं लज्जासमन्वितः । तुष्टाव प्रणतो भूत्वा शंकरं लोकशंकरम्

ຕໍ່ມາ ທັກສະ ມີໃຈສະຫງົບ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແຕ່ກໍມີຄວາມອາຍປົນຢູ່; ລາວກໍກົ່ມກາບ ແລະສັນລະເສີນ ພຣະສິວະ—ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນ ແລະປະລອມໂລກທັງປວງ।

Verse 32

दक्ष उवाच । नमामि देव वरदं वरेण्यं महेश्वरं ज्ञाननिधिं सनातनम् । नमामि देवाधिपतीश्वरं हरं सदासुखाढ्यं जगदेकबांधवम्

ທັກສະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມກາບໄຫວ້ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ—ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຄັງແຫ່ງປັນຍາອັນແທ້ ອະມະຕະນິລັນດອນ. ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມກາບໄຫວ້ ພຣະຫະຣະ ຈອມເຈົ້າເຫນືອຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເຕັມດ້ວຍສຸກອັນນິລັນດອນ, ເປັນຍາດພີ່ນ້ອງແລະທີ່ພຶ່ງອັນດຽວຂອງຈັກກະວານທັງມວນ»។

Verse 33

नमामि विश्वेश्वर विश्वरूपं पुरातनं ब्रह्मनिजात्मरूपम् । नमामि शर्वं भव भावभावं परात्परं शंकरमानतोमि

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ວິສເວສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານທັງປວງ ເກົ່າແກ່ດັ່ງດຶກດຳບັນ ແລະອາຕະມະແທ້ຂອງພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ຊາຣະວະ ແລະ ພະວະ—ພື້ນຖານແຫ່ງການເກີດມີທັງປວງ—ຕໍ່ ສັງກະຣະ ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 34

देवदेव महादेव कृपां कुरु नमोस्तु ते । अपराधं क्षमस्वाद्य मम शंभो कृपानिधे

ໂອ ເທວະເທວະ ມະຫາເທວະ ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ—ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ. ໂອ ຊັມພູ ຄັງແຫ່ງກະຣຸນາ ຂໍພຣະອົງອະໄພຄວາມຜິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນວັນນີ້.

Verse 35

अनुग्रहः कृतस्ते हि दंडव्याजेन शंकर । खलोहं मूढधीर्देव ज्ञातं तत्त्वं मया न ते

ໂອ ສັງກະຣະ ພຣະອົງໄດ້ປະທານອະນຸຄຣາະແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແທ້ ໂດຍອ້າງເປັນການລົງໂທດ. ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຄົນຊົ່ວແທ້ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ມີປັນຍາຫຼົງຜິດ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮູ້ຕັດຕະວະ (tattva) ອັນແທ້ຂອງພຣະອົງ.

Verse 36

अद्य ज्ञातं मया तत्त्वं सर्वोपरि भवान्मतः । विष्णुब्रह्मादिभिस्सेव्यो वेदवेद्यो महेश्वरः

ວັນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈຕັດຕະວະອັນແທ້: ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສູງສຸດເໜືອທຸກສິ່ງ. ມະຫາເທວະ—ມະເຫສະວະຣະ—ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ແມ່ນແຕ່ ວິສນຸ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ; ແລະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທີ່ວິດາທັງຫຼາຍກໍພະຍາຍາມຮູ້ຈັກ.

Verse 37

साधूनां कल्पवृक्षस्त्वं दुष्टानां दंडधृक्सदा । स्वतंत्रः परमात्मा हि भक्ताभीष्टवरप्रदः

ສຳລັບຜູ້ດີ ພຣະອົງແມ່ນຕົ້ນກັນລະປະວຶກສະ ຜູ້ບັນດານຄວາມປາຖະໜາ; ສຳລັບຜູ້ຊົ່ວ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຖືການລົງໂທດຢູ່ເສມອ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງແມ່ນປະຣະມາຕະມັນ ຜູ້ເປັນເອກະລາດສູງສຸດ; ເປັນຜູ້ປະທານພອນ ໃຫ້ສຳເລັດດັ່ງໃຈປາຖະໜາຂອງຜູ້ພັກຕິ.

Verse 38

विद्यातपोव्रतधरानसृजः प्रथमं द्विजा । आत्मतत्त्वं समावेत्तुं मुखतः परमेश्वरः

ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ), ພຣະປະຣະເມສະວະຣະໄດ້ສ້າງຂຶ້ນກ່ອນເປັນອັນດັບ ຜູ້ທີ່ຖືວິທະຍາ, ຕະປະ ແລະວຣະຕະ; ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຈິງແຫ່ງອາດຕະມັນ ຖືກຮູ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ຜ່ານຄຳສອນທີ່ເປີດເຜີຍ.

Verse 39

सर्वापद्भ्यः पालयिता गोपतिस्तु पशूनिव । गृहीतदंडो दुष्टांस्तान् मर्यादापरिपालकः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຈາກພິບັດທັງປວງ ເປັນພຣະເຈົ້າແລະຜູ້ອຸປະຖຳສັດທັງຫຼາຍ ດຸດດັ່ງຄົນເລີ້ຍງງົວທີ່ຮັກສາຝູງງົວ. ພຣະອົງຖືຄັນທອນແຫ່ງວິໄນ ຂັບຫ້າມຄົນຊົ່ວ ແລະຮັກສາຂອບເຂດແຫ່ງທຳມະໃຫ້ດຳລົງ.

Verse 40

मया दुरुक्तविशिखैः प्रविद्धः परमेश्वरः । अमरानतिदीनाशान् मदनुग्रहकारकः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິງພຣະປຣະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ ດ້ວຍລູກສອນແຫ່ງຄໍາຫຍາບຄາຍອັນແຫຼມຄົມ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແມ່ນແຕ່ເທວະດາທີ່ທຸກທໍລະມານຫນັກ ແລະປະທານອະນຸຄຣະຫາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 41

स भवान् भगवान् शंभो दीनबंधो परात्परः । स्वकृतेन महार्हेण संतुष्टो भक्तवत्सल

ໂອ້ ພຣະສຳພູ! ພຣະອົງແມ່ນພຣະພະຄະວານ ເປັນຍາດແລະທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ທຸກຍາກ ສູງກວ່າສູງສຸດ. ພຣະອົງຮັກຜູ້ພັກຕິ ແລະພໍໃຈແມ່ນແຕ່ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເຮັດດ້ວຍມືຕົນເອງ ແມ່ນຈະງ່າຍໆ ແຕ່ຖວາຍດ້ວຍໃຈສັດຊື່.

Verse 42

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे दक्षदुःखनिराकरणवर्णनं नाम द्विचत्वारिंशो ऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ໃນປື້ມທີ 2 ຣຸດຣະສັມຫິຕາ, ໃນພາກທີ 2 ສະຕີຂັນດະ, ບົດທີ 42 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການລົບລ້າງຄວາມໂສກຂອງດັກສະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງເທົ່ານີ້.

Verse 43

अथ विष्णुः प्रसन्नात्मा तुष्टाव वृषभध्वजम् । बाष्पगद्गदया वाण्या सुप्रणम्य कृतांजलिः

ແລ້ວພຣະວິສະນຸ ມີໃຈສະຫງົບ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ)។ ທ່ານກ້ມກາບຢ່າງເຄົາລົບ ພ້ອມພັບມື ແລະເວົ້າດ້ວຍສຽງສັ່ນສະເທືອນ ຖືກອຸດຕັນດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງພະຍັດທາ।

Verse 44

विष्णुवाच । महादेव महेशान लोकानुग्रहकारक । परब्रह्म परात्मा त्वं दीनबंधो दयानिधे

ພຣະວິສະນຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ມະເຫສານ, ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງ—ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ, ແມ່ນອາດຕະມັນສູງສຸດ. ໂອ ມິດຂອງຜູ້ທຸກຍາກ, ໂອ ມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງເມດຕາກະລຸນາ!”

Verse 45

सर्वव्यापी स्वैरवर्ती वेदवेद्ययशाः प्रभोः । अनुग्रहः कृतस्तेन कृताश्चासुकृता वयम्

ພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທີ່, ດຳເນີນຕາມພຣະປະສົງຢ່າງເສລີ, ແລະມີກຽດສັກສີທີ່ວິດາຮູ້ເຫັນ—ໄດ້ປະທານພຣະອະນຸກຣະຫະ. ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫະນັ້ນ ພວກເຮົາຜູ້ເຄີຍມີບຸນນ້ອຍ ກໍຖືກເຮັດໃຫ້ສົມຄວນແລ້ວ.

Verse 46

दक्षोयं मम भक्तस्त्वां यन्निनिंद खलः पुरा । तत् क्षंतव्यं महेशाद्य निर्विकारो यतो भवान्

“ດັກສະນີ້ແມ່ນຜູ້ພັກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ກ່ອນ ຄົນຊົ່ວນັ້ນເຄີຍດ່າທໍ່າພຣະອົງ—ໂອ ມະເຫສາ—ຂໍໃຫ້ອະໄພເຖີດ, ເພາະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ຖືກກະທົບດ້ວຍປະຕິກິລິຍາໃດໆ.”

Verse 47

कृतो मयापराधोपि तव शंकर मूढतः । त्वद्गणेन कृतं युद्धं वीरभद्रेण पक्षतः

ໂອ ພຣະສັງກະຣາ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຫຼົງຜິດ ກໍໄດ້ກໍ່ຄວາມຜິດຕໍ່ພຣະອົງ; ແລະຝ່າຍພຣະອົງ ກອງຄະນະຂອງພຣະອົງ—ວີຣະພັດຣະ—ໄດ້ອອກຮົບ.

Verse 48

त्वं मे स्वामी परब्रह्म दासोहं ते सदाशिव । पोष्यश्चापि सदा ते हि सर्वेषां त्वं पिता यतः

ພຣະອົງແມ່ນເຈົ້ານາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ໂອ ສະດາຊິວະ. ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແລະຖືກພຣະອົງອຸປະຖຳຄ້ຳຈຸນເສມອ; ເພາະພຣະອົງແມ່ນພໍ່ຂອງສັບພະສິ່ງ.

Verse 49

ब्रह्मोवाच । देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । स्वतंत्रः परमात्मा त्वं परमेशो द्वयोव्ययः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວະເທວະ ມະຫາເທວະ, ພຣະຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ເອກະລາດແທ້ ແລະເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ. ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ແມ່ນແຕ່ປາກົດເປັນສອງ (ເຫນືອໂລກ ແລະ ໃນໂລກ) ກໍຍັງບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 50

मम पुत्रोपरि कृतो देवानुग्रह ईश्वर । स्वापमानमगणयन् दक्षयज्ञं समुद्धर

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອະນຸເຄາະຂອງເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ປະທານແກ່ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ. ຂໍພຣະອົງຢ່ານັບຖືການດູຖູກທີ່ເຮັດຕໍ່ພຣະອົງ ແລະຂໍຊ່ວຍກູ້ຄືນພິທີຍັດຍະຂອງດັກຊະໃຫ້ຟື້ນຄືນ.

Verse 51

प्रसन्नो भव देवेश सर्वशापान्निराकुरु । सबोधः प्रेरकस्त्वं मे त्वमेवं विनिवारकः

ໂອ ພຣະເທວະເອສ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງໂປດປານ ແລະຈົ່ງລຶບລ້າງຄຳສາບທັງປວງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ນຳທາງອັນຕື່ນຮູ້ ແລະເປັນຜູ້ດົນໃຈຢູ່ພາຍໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະກັ້ນຂວາງແລະລະງັບທຸກພະຍາດໄພນີ້ໄດ້.

Verse 52

इति स्तुत्वा महेशानं परमं च महामुने । कृतांजलिपुटो भूत्वा विनम्रीकृतमस्तकः

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະເຫສານະ—ອົງສູງສຸດ—ແລ້ວ, ໂອ ມະຫາມຸນີ, ລາວຢືນດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລະກົ້ມສະຫຼຸບສີສະດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ।

Verse 53

अथ शक्रादयो देवा लोकपालास्सुचेतसः । तुष्टुवुः शंकरं देवं प्रसन्नमुखपंकजम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອິນທຣະ ແລະເທວະອື່ນໆ—ຜູ້ພິທັກໂລກ ມີໃຈແຈ້ງໃສ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ—ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະ, ອົງເທວະ, ຜູ້ມີພຣະພັກດຸດດອກບົວ ສະຫງົບແລະເມດຕາ.

Verse 54

ततः प्रसन्नमनसः सर्वे देवास्तथा परे । सिद्धर्षयः प्रजेशाश्च तुष्टुवुः शंकरं मुदा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບແລະຍິນດີ, ເທວະທັງປວງ ແລະຜູ້ສູງສົ່ງທັງຫຼາຍ, ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ, ຣິສີ, ແລະຈ້າວແຫ່ງປະຊາກຳເນີດ, ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 55

तथोपदेवनागाश्च सदस्या ब्राह्मणास्तथा । प्रणम्य परया भक्त्या तुष्टुवुश्च पृथक् पृथक्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເທວະຜູ້ຕິດຕາມ ແລະນາກາ, ພ້ອມທັງພຣາຫມະນະຜູ້ຊຸມນຸມ, ຫຼັງຈາກກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ, ກໍໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງແຕ່ລະຄົນຕາມແນວຂອງຕົນ.