कामविवाहवर्णनम् / Description of Kāma’s Marriage

Verse 1

नारद उवाच । विष्णुशिष्य महाप्राज्ञ विधे लोककर प्रभो । अद्भुतेयं कथा प्रोक्ता शिवलीलामृतान्विता

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ສາວົກຂອງພຣະວິສນຸ, ໂອ້ ວິທີ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ໂອ້ ພຣະເຈົ້າຜູ້ກໍ່ເກີດໂລກ—ເລື່ອງລາວອັນອັດສະຈັນນີ້ ໄດ້ຖືກກ່າວຂຶ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາອະມຣິຕະແຫ່ງລີລາອັນທິບຂອງພຣະສິວະ»។

Verse 2

ततः किमभवत्तात चरितं तद्वदाधुना । अहं श्रद्धान्वितः श्रोतुं यदि शम्भुकथाश्रयम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພໍ່ເອີຍ ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າເລື່ອງນັ້ນໃນບັດນີ້. ຂ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ແລະປາຖະໜາຟັງ, ເພາະໃຈຂ້ອຍພັກພິງໃນກະຖາອັນສັກສິດຂອງພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 3

ब्रह्मोवाच । शंभौ गते निजस्थाने वेधस्यंतर्हिते मयि । दक्ष प्राहाथ कंदर्पं संस्मरन् मम तद्वचः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະສຳພູໄດ້ໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະອົງ ແລະເມື່ອຂ້ອຍ—ເວທະສະ ຜູ້ສ້າງ—ໄດ້ຫາຍໄປຈາກທີ່ນັ້ນ, ດັກສະ ຜູ້ລະລຶກຄໍາຂອງຂ້ອຍ ໄດ້ກ່າວກັບກັນດັຣປະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ).

Verse 4

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीस० कामविवाहवर्णनं नाम चतुर्थोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ, ໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ໃນ ສະຕີຂັນດະ) ບົດທີສີ່ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການແຕ່ງງານຂອງກາມະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 5

एषा तव महा तेजास्सर्वदा सहचारिणी । भविष्यति यथाकामं धर्मतो वशवर्तिनी

“ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສນີ້ ຈະເປັນຄູ່ຄຽງຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ. ດ້ວຍຄວາມກົງກັບທຳມະ, ນາງຈະອຸທິດຕົນຢູ່ໃນພຣະປະສົງຂອງເຈົ້າ ແລະຈະສຳເລັດສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ໂດຍບໍ່ລ່ວງລະເມີດຄວາມຖືກຕ້ອງ.”

Verse 6

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा प्रददौ तस्यै देहस्वेदांबुसम्भवाम् । कंदर्प्पायाग्रतः कृत्वा नाम कृत्वा रतीति ताम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ປະທານນາງ—ຜູ້ເກີດຈາກຄວາມຊຸ່ມຊື່ນແຫ່ງເຫື່ອກາຍ—ແລະນໍານາງໄປວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າກາມະເທວ (Kandarpā) ພ້ອມຕັ້ງນາມວ່າ «ຣະຕີ».

Verse 7

विवाह्य तां स्मरस्सोपि मुमोदातीव नारद । दक्षजां तनयां रम्यां मुनीनामपि मोहिनीम्

ໂອ ນາຣະດະ, ສະມະຣະ (ກາມະເທວະ) ໄດ້ຈັດການໃຫ້ນາງແຕ່ງງານແລ້ວ ກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ—ນາງແມ່ນທິດາອັນງາມຂອງທັກສະ, ເປັນສາວຜູ້ມີເສ່ນຫາທີ່ແມ່ນແຕ່ມຸນີກໍອາດຖືກກະທົບໄດ້।

Verse 8

अथ तां वीक्ष्य मदनो रत्याख्यां स्वस्त्रियं शुभाम् । आत्मा गुणेन विद्धोसौ मुमोह रतिरंजितः

ຕໍ່ມາ ກາມະເທວະ (ມະດະນະ) ເມື່ອເຫັນພັນລະຍາອັນມົງຄຸນຂອງຕົນ ຊື່ ຣະຕິ, ຈິດໃຈຂອງລາວຖືກສະເໜ່ຂອງນາງທະລຸຈົນ ແລະກໍຫຼົງໄຫຼ ຖືກກາມະຣະສະກະຕຸ້ນ।

Verse 9

क्षणप्रदाऽभवत्कांता गौरी मृगदृशी मुदा । लोलापांग्यथ तस्यैव भार्या च सदृशी रतौ

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກກໍກາຍເປັນ ເກົາຣີ—ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກວາງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ດ້ວຍສາຍຕາຫຼິ້ນໆອັນເບົາບາງ ນາງກໍເປັນພັນລະຍາຂອງລາວແທ້ໆ ສົມຄູ່ກັນໃນຄວາມຮັກແລະຄວາມສຸກ.

Verse 10

तस्या भ्रूयुगलं वीक्ष्य संशयं मदनोकरोत् । उत्सादनं मत्कोदण्डं विधात्रास्यां निवेशितम्

ເມື່ອເຫັນຄິ້ວຄູ່ຂອງນາງ ກາມະເທວະກໍເກີດຄວາມສົງໄສ—ເພາະພຣະວິທາຕາ (ຜູ້ສ້າງ) ໄດ້ນຳຄັນທະນູຂອງຂ້າ ອັນເພື່ອກົດຂີ່ແລະຊະນະ ໄປວາງໄວ້ໃນໃບໜ້ານາງ ເປັນຄິ້ວອັນສະແດງອາລົມ.

Verse 11

कटाक्षाणामाशुगतिं दृष्ट्वा तस्या द्विजोत्तम । आशु गन्तुं निजास्त्राणां श्रद्दधे न च चारुताम्

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອເຫັນຄວາມໄວອັນສຸດຂອງສາຍຕາຫຼຽວຂອງນາງ, ລາວກໍບໍ່ເຊື່ອອີກວ່າ ອາວຸດຂອງຕົນຈະໄປໄວເທົ່ານັ້ນ ຫຼືຈະມີພະລັງແລະຄວາມງາມເທົ່ານັ້ນ.

Verse 12

तस्याः स्वभावसुरभिधीरश्वासानिलं तथा । आघ्राय मदनः श्रद्धां त्यक्तवान् मलयांतिके

ໃກ້ພູມະລະຍະ, ມະດະນະ (ກາມະ) ໄດ້ສູດດົມລົມທີ່ພາກິ່ນຫາຍໃຈອັນຫອມຕາມທໍາມະຊາດ ແລະ ໝັ້ນຄົງຂອງສະຕີ; ແລ້ວທັນທີລາວກໍລະທິ້ມຄວາມຕັ້ງໃຈເກົ່າ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາອັນເຄົາລົບ.

Verse 13

पूर्णेन्दुसदृशं वक्त्रं दृष्ट्वा लक्ष्मसुलक्षितम् । न निश्चिकाय मदनो भेदं तन्मुखचन्द्रयोः

ເມື່ອເຫັນໃບໜ້າຂອງນາງດັ່ງດວງເດືອນເຕັມດວງ ແລະ ປະດັບດ້ວຍໝາຍມົງຄຸນອັນແຈ້ງ, ກາມະ (ມະດະນະ) ບໍ່ອາດຈະແຍກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ “ຈັນໃນໃບໜ້ານັ້ນ” ແລະ ດວງເດືອນແທ້ໄດ້.

Verse 14

सुवर्ण पद्मकलिकातुल्यं तस्याः कुचद्वयम् । रेजे चूचुकयुग्मेन भ्रमरेणेव वेष्टितम्

ເຕົ້ານົມຄູ່ຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງກຸຫຼາບບົວຄຳທີ່ກຳລັງແຕກກອກ; ແລະຫົວນົມຄູ່ດັ່ງຖືກເຜິ້ງດຳຫໍ້ລ້ອມ ຍິ່ງເພີ່ມຄວາມຈ້າງໃສ.

Verse 15

दृढपीनोन्नतं तस्यास्तनमध्यं विलंबिनीम् । आनाभिप्रतलं मालां तन्वीं चन्द्रायितां शुभाम्

ອົກຂອງນາງແນ່ນຫນາ ເຕັມອຸດົມ ແລະຍົກສູງຢ່າງອ່ອນໂຍນ; ຈາກກາງເຕົ້ານົມມີພວງມາລາບາງໆອັນເປັນມົງຄຸນ ຫ້ອຍລົງຮອດບ່ອນສະດື ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ.

Verse 16

ज्यां पुष्पधनुषः कामः षट्पदावलिसंभ्रमाम् । विसस्मार च यस्मात्तां विसृज्यैनां निरीक्षते

ກາມະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູດອກໄມ້ ກໍລືມແມ່ນແຕ່ສຽງດຶງສາຍຄັນທະນູ ແລະຄວາມຄຶກຄືນຮ້ອງຫຶມຂອງຝູງເຜິ້ງທີ່ຮຽງກັນ; ເພາະລາວປ່ອຍຄັນທະນູນັ້ນ ແລະຈ້ອງມອງນາງຢ່າງເດັດດ່ຽວ.

Verse 17

गम्भीरनाभिरंध्रांतश्चतुःपार्श्वत्वगादृतम् । आननाब्जेऽक्षणद्वंद्वमारक्तकफलं यथा

ສະດືນາງເລິກ ແລະຮູຮ່ອງນັ້ນຖືກກອບດ້ວຍຜິວພັນທັງສີ່ດ້ານຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍງາມ. ເທິງໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວ ດວງຕາຄູ່ຂອງນາງສ່ອງປະກາຍອອກແດງອ່ອນ ດຸດດັ່ງໝາກກາຟະລະທີ່ສຸກງອມ.

Verse 18

मध्येन वपुषा निसर्गाष्टापदप्रभा । रुक्मवेदीव ददृशे कामेन रमणी हि सा

ນາງມີແອວບາງ ແລະກາຍງາມສະຫວ່າງໂດຍທໍາມະຊາດ ດັ່ງຄໍາບໍລິສຸດທີ່ຂັດກອງ; ໂດຍອໍານາດຂອງກາມະເທວະ ນາງປານດັ່ງເວທີຄໍາເອງ.

Verse 19

रंभास्तंभायतं स्निग्धं यदूरुयुगलं मृदु । निजशक्तिसमं कामो वीक्षांचक्रे मनोहरम्

ກາມະເທວະໄດ້ຈ້ອງເບິ່ງຕົ້ນຂາຄູ່ຂອງນາງ ທີ່ນຸ່ມ ລື່ນ ແລະມັນງາມ ດັ່ງລໍາຕົ້ນກ້ວຍ ແລະດັ່ງນາງຣັມພາ; ຊ່າງມີເສນ່ຫາ ເທົ່າກັບພະລັງມົນສະເໜ່ຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 20

आरक्तपार्ष्णिपादाग्रप्रांतभागं पदद्वयम् । अनुरागमिवाऽनेन मित्रं तस्या मनोभवः

ຕີນຄູ່ຂອງນາງ—ສົ້ນຕີນ ປາຍນິ້ວ ແລະຂອບນອກມີສີແດງອ່ອນ—ປານດັ່ງຄວາມຮັກທີ່ມີຮູບກາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ມະໂນພະວະ (ກາມະ) ຈຶ່ງເປັນເພື່ອນຄູ່ຂອງນາງ.

Verse 21

तस्याः करयुगं रक्तं नखरैः किंशुकोपमैः । वृत्ताभिरंगुलीभिश्च सूक्ष्माग्राभिर्मनोहरम्

ມືຄູ່ຂອງນາງແດງອ່ອນດັ່ງດອກໄມ້; ເລັບຂອງນາງຄ້າຍດອກກິ່ມຊຸກະ. ນິ້ວມືກົມງາມ ແລະປາຍນິ້ວລະອຽດຮຽວ ຊ່າງເປັນທີ່ຫຼົງໄຫຼເມື່ອໄດ້ເຫັນ.

Verse 22

तद्बाहुयुगुलं कांतं मृणालयुगलायतम् । मृदु स्निग्धं चिरं राजत्कांतिलोहप्रवालवत्

ແຂນຄູ່ອັນງາມຂອງນາງຍາວດັ່ງກ້ານດອກບົວຄູ່ ອ່ອນນຸ່ມ ເນີຍນວນ ແລະສ່ອງປະກາຍຢູ່ເສມອ ດັ່ງປະກາຍປະກອບຂອງປະກາລັງສີແດງ।

Verse 23

नीलनीरदसंकाशः केशपाशो मनोहरः । चमरीवाल भरवद्विभाति स्म स्मरप्रियः

ມັດຜົມຂອງພຣະອົງງາມຈັບໃຈ ດຳມັນມັງຄັ່ງດັ່ງເມກຝົນສີຟ້າ. ປະດັບດ້ວຍພັດຫາງຈາມຣີອັນສະຫງ່າ ພຣະອົງສ່ອງປະກາຍ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກາມະເທວາ।

Verse 24

एतादृशीं रतिं नाम्ना प्रालेयाद्रिसमुद्भवाम् । गंगामिव महादेवो जग्राहोत्फुल्ललोचनः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ—ດວງຕາເບີກບານດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ໄດ້ຮັບນາງພຣະນາມ “ຣະຕິ” ຜູ້ເກີດຈາກພູຫິມະ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍຮັບແມ່ນ້ຳຄົງຄາ.

Verse 25

चक्रपद्मां चारुबाहुं मृणालशकलान्विताम् । भ्रूयुग्मविभ्रमव्राततनूर्मिपरिराजिताम्

ພຣະອົງພັນລະນານາງວ່າ ມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນແຫ່ງຈັກຣາ ແລະດອກບົວ ມີແຂນງາມ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອ່ອນບາງດັ່ງໃຍບົວ ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄື້ນລະອຽດແຫ່ງເສ່ນຫາ ອັນເກີດຈາກການເຄື່ອນໄຫວອັນອ່ອນຊ້ອຍຂອງຄິ້ວຄູ່.

Verse 26

कटाक्षपाततुंगौघां स्वीयनेत्रोत्पलान्विताम् । तनुलोमांबुशैवालां मनोद्रुमविलासिनीम्

ສາຍຕາເບິ່ງຂ້າງອັນສູງສົ່ງຂອງນາງໄຫຼລົງເປັນຄື້ນໆ; ດວງຕາຂອງນາງດັ່ງດອກບົວກໍາລັງບານ. ຂົນອ່ອນໆເທິງກາຍດັ່ງພືດນ້ໍາອ່ອນນຸ່ມ, ແລະນາງເຄື່ອນໄຫວຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍໃນປ່າແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາຂອງໃຈ ດ້ວຍການລະບຳອັນເທວະ ຊຶ່ງຊັກຊວນດວງໃຈໃຫ້ເຄີຍຄວາມຫຼົງໄຫຼ.

Verse 27

निम्ननाभिह्रदां क्षामां सर्वांगरमणीयिकाम् । सर्वलावण्यसदनां शोभमानां रमामिव

ນາງມີສະດືລຶກດັ່ງສະຫຼອງນ້ຳງາມ ແອວບາງ ແລະອະວະຍະວະທຸກສ່ວນຊ່າງຊວນຊົມ—ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງຄວາມງາມທັງປວງ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເທວີຣາມາ (ລັກສະມີ) ເອງ.

Verse 28

द्वादशाभरणैर्युक्तां शृंगारैः षोडशैर्युताम् । मोहनीं सर्वलोकानां भासयंतीं दिशो दश

ນາງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບສິບສອງຢ່າງ ແລະພ້ອມດ້ວຍສິບຫົກປະການແຫ່ງຄວາມງາມຂອງສະຕຣີ; ນາງຊັກຊວນໃຫ້ທົ່ວທຸກໂລກຫຼົງໄຫຼ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງບັນດາທິດທັງສິບ.

Verse 29

इति तां मदनो वीक्ष्य रतिं जग्राह सोत्सुकः । रागादुपस्थितां लक्ष्मीं हृषीकेश इवोत्तमाम्

ເມື່ອເຫັນນາງເຊັ່ນນັ້ນ ກາມະເທວະກໍຮີບຮ້ອນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຈັບຮັບຣະຕີ; ດັ່ງຮຶສີເກສະ (ວິສນຸ) ຜູ້ຍິນດີຮັບລັກສະມີອັນປະເສີດ ເມື່ອນາງເຂົ້າມາໃກ້ດ້ວຍຄວາມຮັກຜູກພັນ.

Verse 30

नोवाच च तदा दक्षं कामो मोदभवात्ततः । विस्मृत्य दारुणं शापं विधिदत्तं विमोहितः

ຕໍ່ມາ ກາມະເທວະຖືກຄວາມຍິນດີຄອບງຳ ແລະຫຼົງໄຫຼ ຈຶ່ງເວົ້າກັບທັກສະ; ເຂົາລືມຄຳສາບອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະທານໄວ້.

Verse 31

तदा महोत्सवस्तात बभूव सुखवर्द्धनः । दक्षः प्रीततरश्चासीन्मुमुदे तनया मम

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ທ່ານຜູ້ເຄົາລົບ, ມະໂຫສົບອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເພີ່ມພູນຄວາມສຸກ. ດັກສະຍິ່ງປິຕິ ແລະຊື່ນບານຫຼາຍ ເນື່ອງຈາກລູກສາວຂອງຂ້ອຍ.

Verse 32

कामोतीव सुखं प्राप्य सर्वदुःखक्षयं गतः । दक्षजापि रतिः कामं प्राप्य चापि जहर्ष ह

ກາມະ ດັ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສູງສຸດ ກໍໄດ້ເຫັນຄວາມທຸກທັງປວງສິ້ນໄປ. ແລະ ຣະຕິ ຜູ້ເກີດໃນສາຍດັກສະ ເມື່ອໄດ້ກາມະຄືນມາ ກໍຊື່ນບານຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 33

रराज चेतयासार्द्धं भिन्नश्चारुवचः स्मरः । जीमूत इव संध्यायां सौदामन्या मनोज्ञया

ສະມະຣະ (ກາມະ) ຜູ້ມີວາຈາຫວານ ສ່ອງສະຫວ່າງຮ່ວມກັບບໍລິວານ ແຕ່ກໍຍັງໂດດເດັ່ນແຍກອອກ. ດັ່ງເມກໃນຍາມສົມຄ່ຳ ທີ່ງາມດ້ວຍຟ້າຜ່າອັນມະໂນຣົມ.

Verse 34

इति रतिपतिरुच्चैर्मोहयुक्तो रतिं तां हृदुपरि जगृहे वै योगदर्शीव विद्याम् । रतिरपि पतिमग्र्यं प्राप्य सा चापि रेजे हरिमिव कमला वै पूर्णचन्द्रोपमास्या

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ (ກາມະ) ຜູ້ຖືກມົວເມົາຄອບງຳ ໄດ້ກອດຣະຕິນັ້ນໄວ້ເທິງຫົວໃຈ ດັ່ງນັກຍົກຄະຜູ້ເຫັນທາງ ກອດຮັບວິຊາອັນແທ້. ຣະຕິເມື່ອໄດ້ພົບສາມີອັນປະເສີດ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງກະມະລາ (ລັກສະມີ) ຄຽງຂ້າງຮະຣິ ໃບໜ້າງາມດັ່ງຈັນເຕັມດວງ.